394716_1Algemene Plaatselijke VerordeningnlregelingZwolle2016-02-02Gemeenteblad 08-02-2016Algemene Plaatselijke VerordeningGemeentewet artikel 149gemeenteraadopenbare orde en veiligheid2016-01-11De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2016-02-162016-12-30nieuwe regelinggb 2016-01.11openbare ordeBeleid ten aanzien van evangelisatiebijeenkomsten met geluidsversterkingNota EvenementenbeleidCircusbeleid gemeente ZwolleBeleidsregel ten aanzien van verkoop van consumentenvuurwerk gemeente
ZwolleKermisbeleid gemeente ZwolleKledinginzamelingbeleid gemeente ZwolleBeleid ten aanzien van onversterkte muziek gemeente ZwolleBesluit inzake parkeren van grote voertuigen etc. op de openbare weg binnen de
bebouwde komNadere regels seksinrichtingen en escortbedrijvenBeleidsregel ReclameBeleidsregel betogingen en samenkomstenHoreca SanctiebeleidBeleidsregel ProstitutiebeleidCollectebeleid gemeente ZwolleBeleidsregel sluitingstijden horecaStandplaatsenbeleidBeleidsregel StookverbodBeleidsregel regel straat- en buurtbarbecues in de gemeente ZwolleBesluit nadere regels terrassen gemeente Zwolle 2016Beleidsregel braderieën en themamarkten gemeente ZwolleBeleidsregel handhaving samenscholingsverbod voor de wijk Holtenbroek IIIBeleidsregel aanpak overlastMeetprotocol geluid bij evenementen gemeente Zwolle 2016Handhavingsbeleid bij evenementen gemeente Zwolle 2016Wat mag wel en niet in Zwolle. Welke regels gelden er met betrekking tot de
veiligheid en orde binnen de openbare ruimten ?Algemene Plaatselijke Verordening1Algemene bepalingen1:1BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
bebouwde kom: het gebied binnen de grenzen die zijn vastgesteld
op grond van artikel 20a van de Wegenverkeerswet 1994;
bevoegd gezag: bestuursorgaan dat bevoegd is tot het nemen van
een besluit ten aanzien van een omgevingsvergunning als bedoeld
in artikel 2.1 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht of
ten aanzien van een al verleende omgevingsvergunning;
bouwwerk: hetgeen in artikel 1.1 van de Bouwverordening
daaronder wordt verstaan;
college: het college van burgemeester en wethouders;
gebouw: hetgeen in artikel 1.1 aanhef onder gebouw, van de
Woningwet daaronder wordt verstaan;
handelsreclame: iedere openbare aanprijzing van goederen of
diensten, waarmee kennelijk beoogd wordt een commercieel belang
te dienen;
openbaar water: wateren die voor het publiek bevaarbaar of op
andere wijze toegankelijk zijn;
openbare plaats: hetgeen in artikel 1 van de Wet openbare
manifestaties daaronder wordt verstaan;
rechthebbende: degene die over een zaak zeggenschap heeft
krachtens een zakelijk of persoonlijk recht;
weg: hetgeen in artikel 1, eerste lid, onder b van de
Wegenverkeerswet 1994 daaronder wordt verstaan.
1:2Beslistermijn1.Het bevoegde bestuursorgaan beslist op een aanvraag voor een
vergunning of ontheffing binnen acht weken na de dag waarop de
aanvraag ontvangen is.2.Het bevoegde bestuursorgaan kan deze termijn voor ten hoogste acht
weken verdagen.3.In afwijking van het tweede lid is artikel 3.9 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht van toepassing indien beslist wordt op een
aanvraag om een vergunning als bedoeld in artikel 2:11, tweede lid,
aanhef en onder a, artikel 2:12, eerste lid, en artikel 4:15, eerste
en tweede lid.1:3Te late indiening aanvraag1.Indien een aanvraag voor een vergunning of ontheffing minder dan
vier weken voor het tijdstip waarop de aanvrager de vergunning of
ontheffing nodig heeft wordt ingediend, kan het bevoegde
bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen.2.Voor bepaalde, door het bevoegde bestuursorgaan aan te wijzen
vergunningen of ontheffingen kan de in het eerste lid genoemde
termijn worden verlengd tot ten hoogste twaalf weken.1:4Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffingDe vergunning of ontheffing is persoonsgebonden, tenzij bij of krachtens
deze verordening anders is bepaald.1:5Voorschriften en beperkingen1.Aan een krachtens deze verordening verleende vergunning of
ontheffing kunnen voorschriften en beperkingen worden verbonden.
Deze voorschriften en beperkingen mogen slechts strekken tot
bescherming van het belang of de belangen in verband waarmee de
vergunning of ontheffing is vereist.2.Degene aan wie krachtens deze verordening een vergunning of
ontheffing is verleend, is verplicht de daaraan verbonden
voorschriften en beperkingen na te komen.1:6Intrekking of wijziging van vergunning of ontheffingDe vergunning of ontheffing kan worden ingetrokken of gewijzigd:
indien ter verkrijging daarvan onjuiste dan wel onvolledige
gegevens zijn verstrekt;
indien op grond van een verandering van de omstandigheden of
inzichten opgetreden na het verlenen van de vergunning of
ontheffing, moet worden aangenomen dat intrekking of wijziging
wordt gevorderd door het belang of de belangen ter bescherming
waarvan de vergunning of ontheffing is vereist;
indien de aan de vergunning of ontheffing verbonden
voorschriften en beperkingen niet zijn of worden nagekomen;
indien van de vergunning of ontheffing geen gebruik wordt
gemaakt binnen een daarin gestelde termijn dan wel, bij gebreke
van een dergelijke termijn, binnen een redelijke termijn;
of
indien de houder dit verzoekt.
1:7TermijnenDe vergunning of ontheffing geldt voor onbepaalde tijd, tenzij bij de
vergunning of ontheffing anders is bepaald of de aard van de vergunning
of ontheffing zich daartegen verzet.1:8WeigeringsgrondenDe vergunning of ontheffing kan door het bevoegde bestuursorgaan worden
geweigerd in het belang van:
de openbare orde;
de openbare veiligheid;
de volksgezondheid;
de bescherming van het milieu.
1:9Experimenteerartikel1.In dit artikel wordt verstaan onder experiment: tijdelijk afwijken
van een of meer bepalingen in deze verordening met het oog op het
verzamelen van gegevens om te beoordelen of de afwijking permanent
of algemeen kan worden gemaakt.2.Het college of de burgemeester kan, ieder voor zover het een hem in
deze verordening gegeven bevoegdheid betreft, besluiten tot het
houden van een experiment.3.Het college of de burgemeester kan niet bij wijze van experiment
afwijken van de volgende onderdelen van deze verordening:
de hoofdstukken 1, 3, en 6;
de afdelingen 2.1, 2.2 en 2.6 met uitzondering van artikel
2:14 en 2.30,
afdeling 2.10 en 2.11 met uitzondering van de artikelen 2:42
en 2:58,
de afdelingen 2.13 tot en met 2.15,
afdeling 4.1 en 4.2 met uitzondering van artikel 4:6,
de artikelen 2:31, 2:32, 5:31a,
4.In het besluit, zoals genoemd in het tweede lid, wordt in ieder
geval opgenomen:
het doel van het experiment;
de tijdsduur van het experiment;
van welke regels wordt afgeweken;
voor welk gebied het experiment geldt; en
de voorwaarden die het college of de burgemeester verbindt
aan het experiment.
5.De raad wordt uiterlijk vier weken voor aanvang van het experiment
door het college of de burgemeester geïnformeerd over het
experiment.6.Een experiment heeft een looptijd van ten hoogste een jaar.7.Het experiment wordt geëvalueerd. Als de evaluatie van een
experiment aanleiding geeft tot het aanpassen van deze verordening,
kan het college of de burgemeester besluiten, in afwijking van het
zesde lid, het experiment met ten hoogste een jaar te verlengen met
het oog op het aanpassen van de verordening.2Openbare Orde1Bestrijding van ongeregeldheden2:1Samenscholing en ongeregeldheden1.Het is verboden op een openbare plaats deel te nemen aan een
samenscholing, onnodig op te dringen of door uitdagend gedrag
aanleiding te geven tot ongeregeldheden.2.Degene die op een openbare plaats:
aanwezig is bij een voorval waardoor ongeregeldheden
ontstaan of dreigen te ontstaan;
aanwezig is bij een gebeurtenis die aanleiding geeft tot
toeloop van publiek waardoor ongeregeldheden ontstaan of
dreigen te ontstaan; of
zich bevindt in of aanwezig is bij een samenscholing, is
verplicht op bevel van een ambtenaar van politie zijn
weg te vervolgen of zich in de door hem aangewezen
richting te verwijderen.
3.Het is verboden zich te begeven of te bevinden op openbare
plaatsen die door of vanwege het bevoegd bestuursorgaan in het
belang van de openbare veiligheid of ter voorkoming van
ongeregeldheden zijn afgezet.4.De burgemeester kan ontheffing verlenen van het in het derde lid
gestelde verbod.5.Het bepaalde in de voorgaande leden is niet van toepassing op
betogingen, vergaderingen en godsdienstige en
levensbeschouwelijke samenkomsten als bedoeld in de Wet openbare
manifestaties.6.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.2Betoging2:2Optochten(gereserveerd)2:3Kennisgeving betogingen en samenkomsten op openbare
plaatsen
Degene die het voornemen heeft op een openbare plaats
een betoging te houden, waaronder begrepen een
samenkomst als bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de
Wet openbare manifestaties, geeft daarvan vóór de
openbare aankondiging en ten minste 96 uur voordat de
betoging wordt gehouden, schriftelijk kennis aan de
burgemeester.
De kennisgeving bevat:
naam en adres van degene die de betoging houdt;
het doel van de betoging;
de datum waarop de betoging wordt gehouden en het
tijdstip van aanvang en beëindiging;
de plaats en, voor zover van toepassing, de route en de
plaats van beëindiging;
voor zover van toepassing, de wijze van samenstelling;
en
maatregelen die degene die de betoging houdt zal treffen
om een regelmatig verloop te bevorderen.
Degene die de kennisgeving doet, ontvangt daarvan een
bewijs waarin het tijdstip van de kennisgeving is
vermeld.
Indien het tijdstip van de schriftelijke kennisgeving
valt op een vrijdag na 12.00 uur, een zaterdag, een
zondag of een algemeen erkende feestdag, wordt de
kennisgeving geacht te zijn gedaan op de eerstvolgende
werkdag om 08.00 uur.
De burgemeester kan in bijzondere omstandigheden op
verzoek de in het eerste lid genoemde termijn verkorten
en/of een mondelinge kennisgeving in behandeling
nemen.
2:4Afwijking termijn(gereserveerd)2:5Te verstrekken gegevens(gereserveerd)3Verspreiden van gedrukte stukken2:6Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte stukken
of afbeeldingen(voorheen artikel 2.1.3.1; vervallen)4Vertoningen e.d. op de weg2:7Feest, muziek en wedstrijd e.d.(gereserveerd)2:8Dienstverlening(gereserveerd)2:9Straatartiest e.d.(voorheen artikel 2.1.4.3; vervallen i.v.m. artikel 4:5 lid 4)5Veiligheid, bruikbaarheid en aanzien van de weg2:10Het plaatsen van voorwerpen op of aan de weg in strijd met de
publieke functie ervan1 Het is verboden de weg of een weggedeelte anders te gebruiken dan
overeenkomstig de publieke functie daarvan, als:
het beoogde gebruik schade toebrengt aan de weg, gevaar
oplevert voor de bruikbaarheid van de weg of voor het
doelmatig en veilig gebruik daarvan, dan wel een belemmering
kan vormen voor het doelmatig beheer en onderhoud van de
weg; of
van het beoogde gebruik niet ten minste drie werkdagen
voorafgaand aan het gebruik melding is gedaan aan het
college op een door het college vastgesteld
meldingsformulier.
Het college kan in het belang van de openbare orde en/of de
woon- en leefomgeving en bruikbaarheid van de weg, nadere
regels stellen ten aanzien van uitstallingen en
reclameborden.
Het verbod van het eerste lid geldt niet voor:
evenementen als bedoeld in artikel 2:24;
terrassen als bedoeld in artikel 2:28a;
standplaatsen als bedoeld in artikel 5:17;
vlaggen, wimpels of vlaggenstokken, voor zover zij geen
gevaar of hinder kunnen opleveren voor personen of goederen
en niet voor commerciële doeleinden worden gebruikt;
voorwerpen of stoffen, die noodzakelijkerwijs kortstondig op
de weg gebracht worden in verband met het laden en lossen
ervan, mits geen schade wordt toegebracht aan de weg, het
geen gevaar of belemmering vormt, en de voorwerpen of
stoffen onmiddellijk na beëindiging van het laden en lossen,
in elk geval voor zonsondergang, van de weg verwijderd
worden en de weg hiervan gereinigd is;
voorwerpen of stoffen waarop gedachten of gevoelens worden
geopenbaard, voor zover deze geen schade toebrengen aan de
weg of geen gevaar of belemmering vormen;
voor zover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien
door de Woningwet, de Wet beheer rijkswaterstaatwerken,
artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994 of de
Omgevingsverordening Overijssel 2009;
overige gevallen waarin krachtens een wettelijke regeling
een vergunning voor het gebruik van de weg is verleend.
2:11Het aanleggen, beschadigen en veranderen van een weg(voorheen artikel 2.1.5.2; vervallen)2:12Maken en veranderen van een uitweg1.Het is verboden zonder vergunning een uitweg te maken naar de
weg of verandering te brengen in een bestaande uitweg naar de
weg.2.De vergunning wordt verleend als omgevingsvergunning door het
bevoegd gezag.3.Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 kan de vergunning
worden geweigerd indien het maken of veranderen van een
uitweg:
in strijd is met het bestemmingsplan;
het veilig en doelmatig gebruik van de weg aantast;
ten koste gaat van een parkeerplaats; of
het openbaar groen aantast.
4.Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing op situaties
waarin wordt voorzien door de Wet beheer Rijkswaterstaatswerken,
de Waterschapskeur of de Omgevingsverordening Overijssel
2009.2:13Veroorzaken van gladheid(voorheen artikel 2.1.6.1; vervallen)2:14Winkelwagentjes1.De rechthebbende op een bedrijf die winkelwagentjes ter
beschikking stelt, mede ten behoeve van het vervoer van
winkelwaren over de weg, is verplicht deze te voorzien van de
naam van het bedrijf of van een ander herkenningsteken en de in
de omgeving van dat bedrijf door het publiek op of langs de weg
achtergelaten winkelwagentjes terstond te verwijderen of te doen
verwijderen.2.Het in het eerst lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer.2:15Hinderlijke beplanting of gevaarlijk voorwerp(gereserveerd)2:16Openen straatkolken e.d.(voorheen artikel 2.1.6.4; vervallen)2:17Kelderingangen e.d.(voorheen artikel 2.1.6.5; vervallen)2:18Rookverbod in bossen en natuurterreinen(gereserveerd)2:19Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp(voorheen artikel 2.1.6.6; geregeld d.m.v. artikel 2:10)2:20Vallende voorwerpen(gereserveerd)2:21Voorzieningen voor verkeer en verlichting1.De rechthebbende op een bouwwerk is verplicht toe te laten dat
op of aan dat bouwwerk voorwerpen, borden of voorzieningen ten
behoeve van het verkeer of de openbare verlichting worden
aangebracht, onderhouden, gewijzigd of verwijderd.2.Het eerste lid is niet van toepassing op situaties waarin wordt
voorzien door de Waterstaatswet 1900, de Onteigeningswet, of de
Belemmeringenwet Privaatrecht.2:22Objecten onder hoogspanningslijn(gereserveerd)2:23Veiligheid op het ijs(voorheen artikel 2.1.6.9; vervallen)6Veiligheid van de weg(vervallen; samengevoegd met afdeling 5)7Evenementen2:24Begripsbepalingen
In deze afdeling wordt onder evenement verstaan elke voor
publiek toegankelijke verrichting van vermaak, met
uitzondering van:
de voor publiek toegankelijke verrichting van vermaak die
gehouden wordt in de beslotenruimte van een inrichting in de
zin van de Wet milieubeheer voor zover het evenement past
binnen de normale bedrijfsvoering van de inrichting;
markten als bedoeld in artikel 160, eerste lid, onder h, van
de Gemeentewet;
kansspelen als bedoeld in de Wet op de kansspelen;
betogingen, samenkomsten en vergaderingen als bedoeld in de
Wet openbare manifestaties;
activiteiten als bedoeld in artikel 2:39 van deze
verordening;
een betaald voetbalwedstrijd als bedoeld in artikel
2:25a.
Onder evenement wordt mede verstaan:
een herdenkingsplechtigheid;
een braderie;
een optocht, niet zijnde een betoging als bedoeld in artikel
2:3 van deze verordening, op de weg;
een feest, muziekvoorstelling of wedstrijd op of aan de
weg;
een klein evenement op één dag, zoals een straatfeest of
buurtbarbecue.
2:25Evenement
Het is verboden zonder of in afwijking van een
vergunning van de burgemeester een evenement te
organiseren.
Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 kan de
vergunning geweigerd worden in het belang van een goed
woon- en leefklimaat.
Geen vergunning is vereist voor een klein evenement,
indien:
a.het aantal aanwezigen niet meer dan 250 personen bedraagt;b.het evenement tussen 07.00 uur en 23.00 uur plaatsvindt;c.geen muziek ten gehore wordt gebracht voor 07.00 uur of na 23.00
uur;d.het evenement geen belemmering vormt voor het verkeer en de
hulpdiensten;e.slechts kleine objecten worden geplaatst met een oppervlakte van
minder dan 10 m2 per object;f.er een organisator is; eng.de organisator ten minste 10 werkdagen voorafgaand aan het
evenement daarvan melding heeft gedaan aan de burgemeester.
De burgemeester kan binnen 8 dagen na ontvangst van de
melding besluiten een klein evenement te verbieden,
indien er aanleiding is te vermoeden dat daardoor de
openbare orde, de openbare veiligheid, de
volksgezondheid, het milieu of een goed woon- en
leefklimaat in gevaar komt.
Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing op
een wedstrijd op of aan de weg, in situaties waarin
voorzien wordt door artikel 10 juncto 148 van de
Wegenverkeerswet 1994.
Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene
wet bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij
niet tijdig beslissen) niet van toepassing.
2:25aBetaald voetbalwedstrijden1.Voor de toepassing van dit artikel wordt verstaan onder:a.betaald voetbalwedstrijd: een voetbalwedstrijd waarbij tenminste
één betaald voetbalorganisatie is betrokken.b.organisator:1.de betaald voetbalorganisatie PEC Zwolle, indien het betreft een
voetbalwedstrijd waarbij het eerste elftal van de betaald
voetbalorganisatie PEC Zwolle als thuisspelende ploeg betrokken
is, uitgezonderd wedstrijden buiten enig competitieverband tegen
een amateur voetbalorganisatie;2.de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond, indien het betreft een
voetbalwedstrijd tussen voetbalorganisaties afkomstig buiten de
gemeente Zwolle, waarbij ten minste één betaald
voetbalorganisatie is betrokken en indien het betreft een
A-interland;3.degene die buiten de gevallen genoemd onder a en b een
voetbalwedstrijd organiseert, waarbij ten minste één betaald
voetbalorganisatie is betrokken.2.Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een
betaald voetbalwedstrijd te organiseren.3.De aanvraag voor een vergunning kan meerdere wedstrijden
betreffen.4.De burgemeester kan met betrekking tot een betaald
voetbalwedstrijd aan de organisator voorschriften opleggen in
het belang van de openbare orde en veiligheid.5.De vergunning kan worden geweigerd indien de vrees bestaat dat
het doen spelen van de wedstrijd ernstige verstoring van de
openbare orde oplevert.6.Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.2:26OrdeverstoringHet is verboden bij een evenement de orde te verstoren.8Toezicht op openbare inrichtingen2:27Begripsbepalingen1.Onder openbare inrichting wordt in deze afdeling verstaan: de
voor het publiek toegankelijke, besloten ruimte waarin
bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was
logies worden verstrekt of dranken worden geschonken of
rookwaren of spijzen voor directe consumptie worden bereid of
verstrekt. Onder openbare inrichting wordt in ieder geval
verstaan: een hotel, restaurant, pension, café, cafetaria,
snackbar, discotheek, buurthuis of clubhuis.2.Onder openbare inrichting als bedoeld in het eerste lid wordt
mede verstaan een bij de inrichting behorend terras en andere
aanhorigheden.3.Een terras in de zin van deze afdeling is een buiten de besloten
ruimte van de inrichting liggend deel van de inrichting waar
zitgelegenheid kan worden geboden en waar tegen vergoeding
dranken kunnen worden geschonken en/of spijzen voor directe
consumptie kunnen worden bereid en/of verstrekt.4.Onder houder wordt in deze afdeling verstaan: degene die een
openbare inrichting exploiteert.5.Deze afdeling verstaat niet onder bezoekers:a.de gezinsleden van de houder, alsmede diens elders wonende
bloed- en aanverwanten, in de rechte lijn onbeperkt, in de
zijlijn tot en met de derde graad;b.de personen die voorkomen in het register als bedoeld in artikel
438 van het Wetboek van Strafrecht;c.de personen wier aanwezigheid in de inrichting wegens dringende
redenen noodzakelijk is.2:28Exploitatie openbare inrichting1.Het is verboden een openbare inrichting te exploiteren zonder
vergunning van de burgemeester.2.Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 weigert de burgemeester
de vergunning indien:a.de vestiging of exploitatie van de openbare inrichting in strijd
is met een geldend bestemmingsplan, beheersverordening,
exploitatieplan of voorbereidingsbesluit; of b.indien de aanvrager geen verklaring omtrent gedrag met
betrekking tot de leidinggevende overlegt die uiterlijk drie
maanden voor de datum waarop de vergunningaanvraag is ingediend,
is afgegeven.3.Het eerste lid geldt niet voor een openbare inrichting die zich
bevindt in een winkel als bedoeld in artikel 1 van de
Winkeltijdenwet voor zover de activiteiten van de openbare
inrichting een nevenactiviteit vormen van de
winkelactiviteit.4.Voorts geldt het eerste lid niet voor een openbare inrichting:
a.waarvoor op grond van artikel 3 van de Drank- en Horecawet een
vergunning is vereist; b.in zorginstellingen; c.in musea; d.in clubhuizen;e.in stationsrestauraties;f.in ziekenhuizen;g.in vrijwilligersorganisaties;h.in scholengemeenschappen.5.Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.2:28aTerrassen
Het is de houder van een openbare inrichting verboden om
buiten aangewezen gebieden zonder vergunning van het
college op een openbare plaats een terras te
exploiteren.
Het college kan in het belang van de openbare orde en
veiligheid, het woon- en leefklimaat en de bruikbaarheid
van de openbare ruimte nadere regels stellen ten aanzien
van terrassen.
Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 kan de
burgemeester de in het eerste lid bedoelde vergunning
weigeren indien:
a.het beoogde gebruik schade toebrengt aan de weg, gevaar oplevert
voor de bruikbaarheid van de weg of voor het doelmatig en veilig
gebruik daarvan, dan wel een belemmering kan vormen voor het
doelmatig beheer en onderhoud van de weg;b.het terras hetzij op zichzelf, hetzij in relatie met de omgeving
niet voldoet aan de redelijke eisen van welstandc.moet worden aangenomen dat het woon- en leefklimaat of de
openbare orde in de omgeving van het terras op ontoelaatbare
wijze nadelig wordt beïnvloed.2:29Sluitingstijd1.Openbare inrichtingen zijn gesloten tussen 02.00 uur en 08.00
uur.2.In afwijking van het eerste lid zijn terrassen gesloten tussen
01.00 uur en 09.00 uur. 3.In afwijking van het eerste lid zijn coffeeshops gesloten tussen
01.00 uur en 08.00 uur.4.Voor een openbare inrichting als bedoeld in artikel 2:28, derde
lid, gelden dezelfde sluitingstijden als voor de winkel.5.Het is verboden een openbare inrichting voor bezoekers geopend
te hebben of bezoekers in de inrichting te laten verblijven na
sluitingstijd.6.De burgemeester kan ten aanzien van de sluitingstijden nadere
regels stellen. 7.De burgemeester kan ontheffing verlenen van de
sluitingstijden.8.Het in dit artikel bepaalde is niet van toepassing op situaties
waarin bij of krachtens de Wet milieubeheer is voorzien.9.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) van toepassing.2:30Afwijking sluitingstijd; tijdelijke sluiting1.De burgemeester kan in het belang van de openbare orde,
veiligheid of gezondheid of in geval van bijzondere
omstandigheden voor één of meer openbare inrichtingen tijdelijk
andere sluitingstijden vaststellen of tijdelijk sluiting
bevelen. 2.Het eerste lid is niet van toepassing op situaties waarin
artikel 13b van de Opiumwet voorziet.2:31Verboden gedragingenHet is verboden in een openbare inrichting:
de orde te verstoren;
zich te bevinden na sluitingstijd of gedurende de tijd dat
de inrichting gesloten dient te zijn op grond van een
besluit krachtens artikel 2:30, eerste lid.
2:32Handel binnen openbare inrichtingen1.In dit artikel wordt onder handelaar verstaan: de handelaar als
bedoeld in artikel 1 van de Algemene Maatregel van Bestuur op
grond van artikel 437, eerste lid, van het Wetboek van
Strafrecht.2.De exploitant van een openbare inrichting staat niet toe dat een
handelaar of een voor hem handelend persoon in die inrichting
enig voorwerp verwerft, verkoopt of op enige andere wijze
overdraagt.2:33Het college als bevoegd bestuursorgaanIndien een openbare inrichting geen voor het publiek openstaand
gebouw of bijbehorend erf is in de zin van artikel 174 Gemeentewet,
treedt niet de burgemeester maar het college op als bevoegd
bestuursorgaan bij de toepassing van de artikelen 2:28 tot en met
2:30.2:34Het college als bevoegd bestuursorgaan(gereserveerd)2:34aBeperking verstrekking alcoholhoudende dranken1.Het is verboden, anders dan om niet, sterke drank voor gebruik
ter plaatse te verstrekken in een inrichting:a.die uitsluitend of in hoofdzaak voor het geven van onderwijs
wordt gebruikt;b.die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak in
gebruik is bij jeugdorganisaties of -instellingen;c.die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak in
gebruik is bij sportorganisaties of -instellingen;d.waarin of in een onderdeel waarvan uitsluitend of in hoofdzaak
geringe eetwaren, zoals belegde broodjes, patates-frites en kroketten, worden
verkocht;e.die of waarvan een onderdeel in gebruik is als wachtruimte voor
passagiers van een openbaarvervoersbedrijf.2.De burgemeester kan ontheffing verlenen van het in het eerste
lid bedoelde verbod.9Toezicht op inrichtingen tot het verschaffen van
nachtverblijf(Artikelen 2:35 tot en met 2:38: gereserveerd)10Toezicht op speelgelegenheden2:39Speelgelegenheden1.In dit artikel wordt onder speelgelegenheid verstaan: een voor
het publiek toegankelijke gelegenheid waar bedrijfsmatig of in
een omvang alsof deze bedrijfsmatig is de mogelijkheid wordt
geboden enig spel te beoefenen, waarbij geld of in geld
inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen of verloren.2.Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een
speelgelegenheid te exploiteren of te doen exploiteren. Het
verbod is niet van toepassing op:a.speelautomatenhallen waarvoor op grond van artikel 30c, eerste
lid, onder b, van de Wet op de kansspelen vergunning is
verleend;b.speelgelegenheden waarvoor de minister van Veiligheid en
Justitie of de Kamer van Koophandel bevoegd is vergunning te
verlenen;c.speelgelegenheden waar de mogelijkheid wordt geboden om het
kleine kansspel alsbedoeld in artikel 7c van de Wet op de
kansspelen te beoefenen, of te spelen op speelautomaten als
bedoeld in artikel 30 van de Wet op de kansspelen, of de
handeling als bedoeld in artikel 1, onder a, van de Wet op de
kansspelen te verrichten.3.De burgemeester weigert de vergunning:a.indien naar zijn oordeel moet worden aangenomen dat de woon- en
leefsituatie in de omgeving van de speelgelegenheid of de
openbare orde op ontoelaatbare wijze nadelig worden beïnvloed
door de exploitatie van de speelgelegenheid; ofb.indien de exploitatie van een speelgelegenheid in strijd is met
een geldend bestemmingsplan.4.Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.2:40Kansspelautomaten1.In dit artikel wordt verstaan onder:
Wet: de Wet op de kansspelen
kansspelautomaat: automaat als bedoeld in artikel 30,
onder c, van de Wet;
hoogdrempelige inrichting: inrichting als bedoeld in
artikel 30, onder d, van de Wet;
laagdrempelige inrichting: inrichting als bedoeld in
artikel 30, onder e, van de Wet.
2.In hoogdrempelige inrichtingen zijn twee kansspelautomaten
toegestaan. 3.In laagdrempelige inrichtingen zijn kansspelautomaten niet
toegestaan.11Maatregelen tegen overlast en baldadigheid2:41Betreden gesloten woning of lokaal1.Het is verboden een krachtens artikel 174a van de Gemeentewet
gesloten woning, een niet voor publiek toegankelijk lokaal of
een bij die woning of dat lokaal behorend erf te betreden. 2.Het is verboden een krachtens artikel 13b van de Opiumwet
gesloten woning, een niet voor het publiek toegankelijk lokaal,
een bij die woning of dat lokaal behorend erf, een voor publiek
toegankelijk lokaal of bij dat lokaal behorend erf te betreden.
3.Deze verboden gelden niet voor personen wier aanwezigheid in de
woning of het lokaal wegens dringende reden noodzakelijk is.
4.De burgemeester is bevoegd van de in het eerste en tweede lid
bedoelde verboden ontheffing te verlenen.2:42Plakken en kladden1.Het is verboden een openbare plaats of dat gedeelte van een
onroerende zaak dat vanaf die plaats zichtbaar is te bekrassen
of te bekladden.2.Het is verboden zonder schriftelijke toestemming van de
rechthebbende op een openbare plaats of op dat gedeelte van een
onroerende zaak dat vanaf die plaats zichtbaar is:
een aanplakbiljet of ander geschrift, afbeelding of
aanduiding, aan te plakken, te doen aanplakken of op
andere wijze aan te brengen of te doen aanbrengen;
met kalk, krijt, teer of een kleur- of verfstof enige
afbeelding, letter, cijfer of teken aan te brengen of te
doen aanbrengen.
3.Het in het tweede lid gestelde verbod is niet van toepassing
indien gehandeld wordt krachtens wettelijk voorschrift.4.Het college kan aanplakborden aanwijzen voor het aanbrengen van
meningsuitingen en bekendmakingen.5.Het is verboden de in het vierde lid bedoelde aanplakborden te
gebruiken voor het aanbrengen van handelsreclame.6.Het college kan nadere regels stellen voor het aanbrengen van
meningsuitingen en bekendmakingen, welke geen betrekking mogen
hebben op de inhoud van de meningsuitingen en
bekendmakingen.7.De houder van de in het tweede lid bedoelde schriftelijke
toestemming is verplicht die aan een opsporingsambtenaar op
diens eerste vordering terstond ter inzage af te geven.2:43Vervoer plakgereedschap e.d.1.Het is verboden tussen 22.00 uur en 06.00 uur op de weg of
openbaar water te vervoeren of bij zich te hebben enig
aanplakbiljet, aanplakdoek, kalk, teer, kleur- of verfstof of
verfgereedschap.2.Dit verbod is niet van toepassing, indien de in genoemde
materialen of gereedschappen niet zijn gebruikt of niet zijn
bestemd voor handelingen als verboden in artikel 2:42.2:44Vervoer inbrekerswerktuigen en hulpmiddelen voor
winkeldiefstal1.Het is verboden op een openbare plaats te vervoeren of bij zich
te hebben lopers, valse sleutels, touwladders, lantaarns of enig
ander gereedschap, voorwerp of middel, dat ertoe kan dienen zich
onrechtmatig de toegang tot een gebouw of erf te verschaffen,
onrechtmatig sluitingen te openen of te verbreken, diefstal door
middel van braak te vergemakkelijken of het maken van sporen te
voorkomen.2.Het is verboden op een openbare plaats in de nabijheid van
winkels te vervoeren of bij zich te hebben een voorwerp dat er
kennelijk toe is uitgerust om het plegen van winkeldiefstal te
vergemakkelijken.3.Het in het eerste en tweede lid gestelde verbod is niet van
toepassing indien redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de
beschreven gereedschappen, voorwerpen of middelen niet zijn
gebruikt of niet zijn bestemd voor de in die leden bedoelde
handelingen.2:44aVerbod tot het spelen om geldHet is verboden op of aan de openbare weg met kaarten, dobbelstenen
of andere voorwerpen om geld te spelen.2:45Betreden van plantsoenen e.d.(voorheen artikel 2.4.10; vervallen)2:46Rijden over bermen e.d.(gereserveerd)2:47Hinderlijk gedrag op openbare plaatsen1.Het is verboden op een openbare plaats: a.te klimmen of zich te bevinden op een beeld, monument,
overkapping, constructie, openbare toiletgelegenheid, voertuig, hekheining of andere
afsluiting, verkeersmeubilair of daarvoor niet bestemd
straatmeubilair;b.zich op te houden op een wijze die aan andere gebruikers of aan
bewoners van nabij die openbare plaats gelegen woningen onnodig overlast of hinder
berokkent.2.Het verbod is niet van toepassing op situaties waarin wordt
voorzien door artikel 424, 426bis of 431 van het Wetboek van
Strafrecht of artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994.2:47aVerwijderingsbevel1.Een ieder is verplicht op een daartoe strekkend bevel, dat
schriftelijk is gegeven door de burgemeester in het belang van
de openbare orde, zich te verwijderen en zich verwijderd te
houden, uit een door de burgemeester in het bevel aangewezen
gebied en gedurende de door de burgemeester in bevel aangegeven
tijd.2.Een bevel als bedoeld in het eerste lid is slechts geldig
gedurende een in het bevel genoemde periode van ten hoogste 8
dagen.3.De burgemeester beperkt het in het eerste lid genoemde verbod,
indien dat in verband met de persoonlijke omstandigheden van de
betrokkenen noodzakelijk is. 2:48Verboden drankgebruik1.Het is voor personen die de leeftijd van achttien jaar hebben
bereikt verboden op een openbare plaats, die deel uitmaakt van
een door het college aangewezen gebied, alcoholhoudende drank te
gebruiken of aangebroken flessen, blikjes en dergelijke met
alcoholhoudende drank bij zich te hebben.2.Het verbod is niet van toepassing op:
een terras dat behoort bij een horecabedrijf als bedoeld
in artikel 1 van de Drank- en Horecawet, en
een andere plaats dan een horecabedrijf als bedoeld
onder a, waarvoor een ontheffing geldt krachtens artikel
35 van de Drank- en Horecawet.
2:49Verboden gedrag bij of in gebouwen1. Het is verboden:
zich zonder redelijk doel in een portiek of poort op te
houden;
zonder redelijk doel in, op of tegen een raamkozijn of een
drempel van een gebouw te zitten of te liggen.
2. Het is aan anderen dan bewoners of gebruikers van flatgebouwen,
appartementsgebouwen en soortgelijke meergezinshuizen en van
gebouwen die voor publiek toegankelijk zijn, verboden zich zonder
redelijk doel te bevinden in een voor gemeenschappelijk gebruik
bestemde ruimte van zo’n gebouw.2:50Hinderlijk gedrag in voor publiek toegankelijke
ruimtenHet is verboden zich zonder redelijk doel of op een voor anderen
hinderlijke wijze op te houden in of op een voor het publiek
toegankelijk portaal, wachtruimte voor een openbaar vervoermiddel,
parkeergarage, rijwielstalling of een andere voor het publiek
toegankelijke ruimte dan wel deze te verontreinigen dan wel te
bezigen voor een ander doel dan waarvoor de desbetreffende ruimte is
bestemd.2:50aSlaapplaats op of aan een openbare plaats1.Het is verboden tussen zonsondergang en zonsopgang een openbare
plaats als slaapplaats te gebruiken en verder op of aan een
openbare plaats een voertuig, caravan, keetwagen, magazijnwagen,
tent of een soortgelijk of ander onderkomen als slaapplaats te
gebruiken of daarin te overnachten dan wel gelegenheid daartoe
te bieden. 2.Het college kan van het in het eerste lid gestelde verbod
ontheffing verlenen en daaraan voorschriften verbinden in het
belang van:a.de openbare ordeb.het voorkomen of beperken van overlastc.de verkeersveiligheid of de veiligheid van personen of
goederend.de zedelijkheid of de gezondheide.de bescherming van natuur en landschapf.de bescherming van het aanzien van de gemeente.3.Het college kan plaatsen aanwijzen waar het verbod van het
eerste lid niet geldt. 4.Het college kan daarbij nadere regels stellen in het belang
van:a.de openbare ordeb.het voorkomen of beperken van overlastc.de verkeersveiligheid of de veiligheid van personen of
goederend.de zedelijkheid of de gezondheide.de bescherming van natuur en landschapf.de bescherming van het aanzien van de gemeente.5.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.2:51Neerzetten van fietsen e.d.Het is verboden op een openbare plaats een fiets, bromfiets of
soortgelijk voertuig te plaatsen of te laten staan tegen een raam,
een raamkozijn, een deur, de gevel van een gebouw dan wel in de
ingang van een portiek, indien:
dit in strijd is met de uitdrukkelijk verklaarde wil van de
gebruiker van dat gebouw of dat portiek; of
daardoor die ingang versperd wordt.
2:52Overlast van fiets of bromfiets op markt en kermisterrein
e.d.Het is verboden op de door de burgemeester aangewezen uren en
plaatsen zich met een fiets of bromfiets te bevinden op een terrein
waar een evenement, markt, kermis, uitvoering, bijeenkomst of
plechtigheid gehouden wordt welke publiek trekt, mits dit verbod
kenbaar is aan bezoekers van het terrein.2:53Bespieden van personen1.Het is verboden zich in de nabijheid van een persoon of een
gebouw, woonwagen of woonschip op te houden met de kennelijke
bedoeling deze persoon of een zich in dit gebouw, deze woonwagen
of dit woonschip bevindende persoon, te bespieden.2.Het is verboden door middel van een verrekijker of enig ander
optisch instrument een zich in een gebouw, woonwagen of
woonschip bevindende persoon te bespieden.2:54Bewakingsapparatuur(gereserveerd)2:55Nodeloos alarmeren(gereserveerd)2:56Alarminstallaties(gereserveerd)2:57Loslopende honden1.Het is de eigenaar of houder van een hond verboden die hond te
laten verblijven of te laten lopen:a.binnen de bebouwde kom op een openbare plaats indien de hond
niet is aangelijnd;b.buiten de bebouwde kom op een door het college aangewezen plaats
indien de hond niet is aangelijnd; ofc.op een voor het publiek toegankelijke en kennelijk als zodanig
ingerichte kinderspeelplaats, zandbak of speelweide of op een
andere door het college aangewezen plaats.2.Het eerste lid, aanhef en onder a, is niet van toepassing op
door het college aangewezen plaatsen.3.Het eerste lid, aanhef en onder a tot en met c, is niet van
toepassing op de eigenaar of houder van een hond:. a.die zich vanwege zijn handicap door een geleidehond of sociale
hulphond laat begeleiden en de hond als zodanig gekwalificeerd
is; of b.die deze hond aantoonbaar gekwalificeerd opleidt tot geleidehond
of sociale hulphond.2:58Verontreiniging door honden1.Degene die zich met een hond op een openbare plaats begeeft is
verplicht ervoor te zorgen dat de uitwerpselen van die hond
onmiddellijk worden verwijderd.2.Het eerste lid is niet van toepassing op de eigenaar of houder
van een hond die zich vanwege zijn handicap door een geleidehond
of sociale hulphond laat begeleiden; 3.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op door
het college aangewezen plaatsen.2:59Gevaarlijke honden
Indien de burgemeester een hond in verband met zijn
gedrag gevaarlijk of hinderlijk acht, kan hij de
eigenaar of houder van die hond een aanlijngebod of een
aanlijn- en muilkorfgebod opleggen voor zover die hond
verblijft of loopt op een openbare plaats of op het
terrein van een ander.
Een aanlijngebod houdt in dat de eigenaar of houder
verplicht is de hond aangelijnd te houden met een lijn
met een lengte, gemeten van hand tot halsband, van ten
hoogste 1,50 meter.
Een muilkorfgebod houdt in dat de eigenaar of houder
verplicht is de hond voorzien te houden van een muilkorf
die:
vervaardigd is van stevige kunststof, van stevig leer of
van beide stoffen;
door middel van een stevige leren riem zodanig rond de
hals is aangebracht dat verwijdering zonder toedoen van
de mens niet mogelijk is; en
zodanig is ingericht dat de hond niet kan bijten, dat de
afgesloten ruimte binnen de korf een geringe opening van
de bek toelaat en dat geen scherpe delen binnen de korf
aanwezig zijn.
4.Een hond als bedoeld in het eerste lid dient voorzien te zijn
van een door de bevoegde minister op aanvraag verstrekt uniek
identificatienummer door middel van een microchip die met een
chipreader afleesbaar is.2:60Houden van hinderlijke of schadelijke dieren1.Het college is bevoegd buiten een inrichting in de zin van de
Wet milieubeheer gedeelten van de gemeente of bepaalde plaatsen
aan te wijzen waar het ter voorkoming of opheffing van overlast
of van schade aan de openbare gezondheid verboden is daarbij
aangeduide dieren:a.aanwezig te hebben; dan welb.aanwezig te hebben anders dan met inachtneming van de door het
college in het aanwijzingsbesluit gestelde regels; dan welc.aanwezig te hebben in een groter aantal dan in die aanwijzing is
aangegeven.2.Het is verboden op een krachtens het eerste lid aangewezen
plaats een daarbij aangeduid dier of daarbij aangeduide dieren
aanwezig te hebben, dan wel aanwezig te hebben anders dan met
inachtneming van de door het college gestelde regels, dan wel
aanwezig te hebben tot een groter aantal dan door het college is
aangegeven.3.Het college kan de rechthebbende op een onroerende zaak gelegen
binnen een krachtens het eerste lid aangewezen gedeelte van de
gemeente ontheffing verlenen van het in het tweede lid gestelde
verbod.4.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.2:61Wilde dieren(gereserveerd)2:62Loslopend veeDe rechthebbende op vee, dat zich bevindt in een weiland of op een
terrein dat niet van de weg is afgescheiden door een deugdelijke
veekering, is verplicht ervoor te zorgen dat zodanige maatregelen
getroffen worden dat dit vee die weg niet kan bereiken.2:63Duiven(gereserveerd)2:64Bijen(gereserveerd)2:65BedelarijHet is verboden in door het college aangewezen gebieden op of aan de
weg of in een voor het publiek toegankelijk gebouw om geld of andere
zaken te bedelen.12Bepalingen ter bestrijding van heling van goederen2:66BegripsbepalingIn deze afdeling wordt verstaan onder handelaar: een handelaar als
bedoeld in artikel 1 van de algemene maatregel van bestuur op grond
van artikel 437, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht.2:67Verplichtingen met betrekking tot het verkoopregister1.De handelaar is verplicht aantekening te houden van alle
gebruikte of ongeregelde goederen die hij verkoopt of op andere
wijze overdraagt, in een door of namens de burgemeester
gewaarmerkt register en daarin overwijld op te nemen:a.het volgnummer van de aantekening met betrekking tot het
goed;b.de datum van verkoop of overdracht van het goed;c.een omschrijving van het goed, daaronder begrepen - voor zover
dat mogelijk is - soort, merk en nummer van het goed;d.de verkoopprijs of andere voorwaarden voor overdracht van het
goed; ene.de naam en het adres van degene die het goed heeft
verkregen.2.De burgemeester kan vrijstelling verlenen van deze
verplichtingen.3.Op de vrijstelling is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) van toepassing.2:68Voorschriften als bedoeld in artikel 437ter van het Wetboek
van StrafrechtDe handelaar of een voor hem handelend persoon is verplicht:
de burgemeester binnen drie dagen schriftelijk in kennis te
stellen:
dat hij het beroep van handelaar uitoefent met vermelding
van zijn woonadres en het adres van de bij zijn onderneming
behorende vestiging;
van een verandering van de onder a, sub 1, bedoelde
adressen;
dat hij het beroep van handelaar niet langer uitoefent;
dat hij enig goed kan verkrijgen dat redelijkerwijs van een
misdrijf afkomstig is of voor de rechthebbende verloren is
gegaan;
de burgemeester op eerste aanvraag zijn administratie of
register ter inzage te geven;
aan de hoofdingang van elke vestiging een kenteken te hebben
waarop zijn naam en de aard van de onderneming duidelijk
zichtbaar zijn;
een door opkoop verkregen goed gedurende de eerste vijf
dagen in bewaring te houden in de staat waarin het goed
verkregen is.
2:69Vervreemding van door opkoop verkregen goederen(voorheen artikel 2.5.4; vervallen)2:70Handel in horecabedrijven(voorheen artikel 2.5.5; verplaatst naar afdeling 8 (toezicht op
openbare inrichtingen) onder artikel 2:32)13Vuurwerk2:71BegripsbepalingIn deze afdeling wordt verstaan onder consumentenvuurwerk:
consumentenvuurwerk waarop het Besluit van 22 januari 2002, houdende
nieuwe regels met betrekking tot consumenten- en professioneel
vuurwerk (Vuurwerkbesluit) van toepassing is.2:72Ter beschikking stellen van consumentenvuurwerk tijdens de
verkoopdagen1.Het is verboden in de uitoefening van een bedrijf of
nevenbedrijf consumentenvuurwerk ter beschikking te stellen dan
wel voor het ter beschikking stellen aanwezig te houden, zonder
een vergunning van het college.2.Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing2:73Gebruik van consumentenvuurwerk tijdens de
jaarwisseling1.Het is verboden consumentenvuurwerk te gebruiken op een door het
college in het belang van de voorkoming van gevaar, schade of
overlast aangewezen plaats.2.Het is verboden consumentenvuurwerk op een openbare plaats te
gebruiken als dat gevaar, schade of overlast kan
veroorzaken.3.De verboden bedoeld in het eerste en tweede lid zijn niet van
toepassing op situaties waarin wordt voorzien door artikel 429,
aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht. 2:73aCarbid1.Het is verboden op of aan de weg of op een voor het publiek
toegankelijk terrein met gebruikmaking van carbidgas, een ander
soort gas of (vloei)stof een busdeksel, blikdeksel of ander
projectiel af te schieten. 2.Het verbod, als bedoeld in het vorige lid, geldt niet in de
periode tussen 31 december 10:00 uur en 1 januari 02:00 uur van
het daarop volgende jaar binnen door het college aangewezen
gebieden voor zover:a.het schieten gebeurt door personen ouder dan 16 jaar; enb.een bal als weg te schieten projectiel wordt gebruikt.3.Het is verboden om een vat, bus, fles, of een ander voorwerp dat
er kennelijk toe dient om carbidgas, een ander soort gas of
(vloei)stof tot ontploffing te brengen op de weg te vervoeren of
voorhanden te hebben op andere tijden dan in de periode tussen
31 december 10.00 uur en 1 januari 02.00 uur van het daarop
volgende jaar. 14Drugsoverlast2:74Drugshandel op straatOnverminderd het bepaalde in de Opiumwet is het verboden zich op een
openbare plaats op te houden met het kennelijke doel om middelen als
bedoeld in artikel 2 en 3 van de Opiumwet, of daarop gelijkende
waar, al dan niet tegen betaling, af te leveren, aan te bieden of te
verwerven, daarbij behulpzaam te zijn of daarin te bemiddelen.15Bestuurlijke ophouding, veiligheidsrisicogebieden en
cameratoezicht op openbare plaatsen2:75Bestuurlijke ophoudingDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 154a van de Gemeentewet
besluiten tot het tijdelijk doen ophouden van door hem aangewezen
groepen van personen op een door hem aangewezen plaats indien deze
personen het bepaalde in de volgende artikelen groepsgewijs niet
naleven:artikel 2:1 (samenscholingsverbod); artikel 2:10 (voorwerpen of stoffen op, aan of boven de weg);artikel 2:11 (aanleggen, beschadigen en veranderen van een
weg);artikel 2:47 (hinderlijk gedrag op openbare plaatsen); artikel 2:48 (verboden drankgebruik);artikel 2:49 (verboden gedrag in of bij gebouwen);artikel 2:50 (hinderlijk gedrag in voor publiek toegankelijke
ruimten);artikel 2:73 (bezigen van vuurwerk);artikel 2:73a (carbid)artikel 5:34 (verbod om vuur te stoken);2:76VeiligheidsrisicogebiedenDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 151b van de Gemeentewet
bij verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van wapens,
dan wel bij ernstige vrees voor het ontstaan daarvan, een gebied,
met inbegrip van de daarin gelegen voor het publiek openstaande
gebouwen en daarbij behorende erven, aanwijzen als
veiligheidsrisicogebied.2:77Cameratoezicht op openbare plaatsen1.De burgemeester kan overeenkomstig artikel 151c van de
Gemeentewet besluiten tot plaatsing van vaste camera’s voor een
bepaalde duur ten behoeve van het toezicht op een openbare
plaats. 2.De burgemeester heeft de bevoegdheid als bedoeld in het eerste
lid eveneens ten aanzien van de volgende andere plaatsen: -stadion;-stadhuis;-stadskantoor;-parkeerplaatsen;-winkelcentra.3Seksinrichtingen, straatprostitutie e.d.1Begripsbepalingen3:1BegripsbepalingenIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
prostitutie: het zich beschikbaar stellen tot het verrichten
van seksuele handelingen met een ander tegen
vergoeding;
prostitué(e): degene die zich beschikbaar stelt tot het
verrichten van seksuele handelingen met een ander tegen
vergoeding;
seksinrichting: de voor het publiek toegankelijke, besloten
ruimte waarin bedrijfsmatig, of in een omvang alsof zij
bedrijfsmatig is, seksuele handelingen worden verricht, of
vertoningen van erotisch-pornografische aard plaatsvinden.
Onder seksinrichting worden in elk geval verstaan: een
prostitutiebedrijf, waaronder begrepen een erotische
massagesalon, een seksbioscoop, seksautomatenhal,
sekstheater of een parenclub, al dan niet in combinatie met
elkaar;
escortbedrijf: de natuurlijke persoon, groep van personen of
rechtspersonen die bedrijfsmatig, of in een omvang alsof zij
bedrijfsmatig is, prostitutie aanbiedt die op een andere
plaats dan in de bedrijfsruimte wordt uitgeoefend;
exploitant: de natuurlijke persoon of rechtspersoon die een
seksinrichting of escortbedrijf exploiteert en de tot
vertegenwoordiging van die rechtspersoon bevoegde
natuurlijke persoon;
beheerder: de natuurlijke persoon die de onmiddellijke
feitelijke leiding uitoefent in een seksinrichting of
escortbedrijf;
bezoeker: degene die aanwezig is in een seksinrichting, met
uitzondering van:
de exploitant;
de beheerder;
de prostitué(e);
het personeel dat in de inrichting werkzaam is;
toezichthouders als bedoeld in artikel 6:2;
andere personen wier aanwezigheid in de inrichting wegens
dringende redenen noodzakelijk is.
3:2Bevoegd bestuursorgaanIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder bevoegd bestuursorgaan: het
college of, voor zover het betreft voor het publiek openstaande
gebouwen en daarbij behorende erven als bedoeld in artikel 174 van
de Gemeentewet, de burgemeester.3:3Nadere regelsMet het oog op de in artikel 3:13 genoemde belangen, kan het college
over de uitoefening van bevoegdheden zoals genoemd in dit hoofdstuk
nadere regels vaststellen.2Seksinrichtingen, straatprostitutie en dergelijke3:4Seksinrichtingen1.Het is verboden zonder vergunning van het bevoegd bestuursorgaan
een seksinrichting of een escortbedrijf te exploiteren of te
wijzigen.2.Vergunning kan worden verleend voor maximaal tien
seksinrichtingen en escortbedrijven.3.De vergunning bedoeld in het eerste lid kan uitsluitend verleend
worden voor:-het gebied binnen de stadsgrachten, zoals aangegeven op
bijgaande kaart;-het gebied buiten de bebouwde kom;-een aantal uitvalswegen binnen de bebouwde kom, zoals aangegeven
op bijgaande kaart.4.In de aanvraag om vergunning en in de vergunning wordt in ieder
geval vermeld:a.door welke perso(o)n(en) de seksinrichting of het escortbedrijf
zal worden geëxploiteerd;b.door welke perso(o)n(en) de seksinrichting of het escortbedrijf
zal worden beheerd;c.de aard van de seksinrichting of het escortbedrijf;d.de plaatselijke en kadastrale ligging van de inrichting door
middel van een situatietekening met een schaal van tenminste
1:1000;e.bewijs van inschrijving in het handelsregister bij de Kamer van
Koophandelf.bewijs waaruit blijkt dat de exploitant gerechtigd is tot het
gebruik van de ruimte bestemd voor de seksinrichting.5.Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.3:5Gedragseisen exploitant en beheerder1.De exploitant en de beheerder:a.staan niet onder curatele en zijn niet ontzet uit de ouderlijke
macht of de voogdij;b.zijn niet in enig opzicht van slecht levensgedrag; enc.hebben de leeftijd van éénentwintig jaar bereikt.2.Naast de gestelde eisen in het eerste lid, zijn de exploitant en
de beheerder niet:a.met toepassing van de artikel 37 van het Wetboek van Strafrecht
in een psychiatrisch ziekenhuis geplaatst of met toepassing van
artikel 37a van het Wetboek van Strafrecht ter beschikking
gesteld;b.binnen de laatste vijf jaar onherroepelijk veroordeeld tot een
onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van zes maanden of meer door de
rechter in Nederland, inclusief de drie openbare lichamen
Bonaire, Saba en Sint-Eustatius, Aruba, Curaçao en Sint Maarten,
dan wel door een andere rechter wegens een misdrijf waarvoor
naar Nederlands recht een bevel tot voorlopige hechtenis
ingevolge artikel 67, eerste lid, van het Wetboek van
Strafvordering is toegelaten;c.binnen de laatste vijf jaar bij tenminste twee rechterlijke
uitspraken onherroepelijk veroordeeld tot een onvoorwaardelijke
geldboete van € 500,00 of meer of tot een andere hoofdstraf als
bedoeld in artikel 9, eerste lid, onder a, van het Wetboek van
Strafrecht, wegens dan wel mede wegens overtreding van:1.bepalingen gesteld bij of krachtens de Drank- en Horecawet, de
Opiumwet, de Vreemdelingenwet en de Wet arbeid
vreemdelingen;2.de artikelen 137c tot en met 137g, 140, 240b, 242 tot en met
249, 250a(oud), 252, 273f, 300 tot en met 303, 416, 417, 417bis,
426, 429quarter en 453 van het Wetboek van Strafrecht;3.de artikelen 8 en 162, derde lid, alsmede artikel 6 juncto
artikel 8 of juncto artikel 163 van de Wegenverkeerswet
1994;4.de artikelen 1, onder a, b en d, 13, 14, 27 en 30b van de Wet op
de kansspelen;5.de artikelen 2 en 3 van de Wet op de weerkorpsen;6.de artikelen 54 en 55 van de Wet wapens en munitie.3.Met een veroordeling als bedoeld in het tweede lid wordt gelijk
gesteld:a.vrijwillige betaling van een geldsom als bedoeld in artikel 74,
tweede lid, onder a, van het Wetboek van Strafrecht of artikel
76, derde lid, onder a, van de Algemene wet inzake
rijksbelastingen, tenzij de geldsom minder dan € 375,00
bedraagt;b.een bevel tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke
straf.4.De periode van vijf jaar, genoemd in het tweede lid, wordt:a.bij de weigering van een vergunning teruggerekend vanaf de datum
van beslissing op de aanvraag van de vergunning;b.bij de intrekking van een vergunning teruggerekend vanaf de
datum van de intrekking van deze vergunning.5.De exploitant of de beheerder zijn binnen de laatste vijf jaar
geen exploitant of beheerder geweest van een seksinrichting of
escortbedrijf die voor ten minste één maand door het bevoegde
bestuursorgaan is gesloten, of waarvan de vergunning als bedoeld
in artikel 3:4, eerste lid, is ingetrokken, tenzij aannemelijk
is dat hem terzake geen verwijt treft.6.Voor de berekening van de laatste vijf jaar, genoemd in het
tweede en vijfde lid, telt de periode waarin een
onvoorwaardelijke vrijheidsstraf is ondergaan, niet mee.3:6Sluitingstijden1.Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te
hebben en daarin bezoekers toe te laten of te laten verblijven
tussen 03.00 uur en 06.00 uur.2.In afwijking van het eerste lid kan het bevoegd bestuursorgaan
door middel van een vergunningvoorschrift voor een afzonderlijke
seksinrichting andere sluitingsuren vaststellen.3.Het is bezoekers van een seksinrichting verboden zich daarin te
bevinden gedurende de tijd dat die inrichting krachtens het
eerste lid of tweede lid, dan wel krachtens artikel 3:7, eerste
lid, gesloten dient te zijn.4.Het in het eerste, tweede en derde lid bepaalde geldt niet voor
zover in de daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door de
op de Wet milieubeheer gebaseerde voorschriften.3:7Tijdelijke afwijking sluitingstijden; (tijdelijke)
sluiting1.Met het oog op de openbare orde en de in artikel 3:13, tweede
lid, genoemde belangen of in het geval van strijdigheid met de
bepalingen in dit hoofdstuk kan het bevoegd bestuursorgaan:a.tijdelijk andere dan de krachtens artikel 3:6, eerste of tweede
lid, geldende sluitingsuren vaststellen;b.van een afzonderlijke seksinrichting tijdelijk de gedeeltelijke
of algehele sluiting bevelen.2.Onverminderd het bepaalde in artikel 3:41 van de Algemene wet
bestuursrecht, maakt het bevoegd bestuursorgaan het in het
eerste lid bedoelde besluit bekend overeenkomstig artikel 3:42,
tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht.3:8Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerder1.Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te
hebben zonder dat de ingevolge artikel 3:4 op de vergunning
vermelde exploitant of beheerder in de seksinrichting aanwezig
is.2.De exploitant en de beheerder zijn verplicht er voortdurend op
toe te zien dat in de inrichting:a.geen strafbare feiten plaatsvinden, waaronder in ieder geval de
feiten als genoemd in de titels XIV (misdrijven tegen de zeden),
XVIII (misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid), XX
(mishandeling), XXII (diefstal) en XXX (heling) van het Tweede
Boek van het Wetboek van Strafrecht, in de Opiumwet en in de Wet
wapens en munitie;b.geen prostitutie wordt uitgeoefend door personen in strijd met
het bij of krachtens de Wet arbeid vreemdelingen of de
Vreemdelingenwet bepaalde.3:9Raam- en straatprostitutie1.Het is verboden, door handelingen, houding, woord, gebaar of op
andere wijze, passanten ertoe te bewegen, uit te nodigen dan wel
aan te lokken om gebruik te maken van de diensten van een
prostitué(e).2.Met het oog op de naleving van het in het eerste lid gestelde
verbod, kan door politieambtenaren het bevel worden gegeven zich
onmiddellijk in een bepaalde richting te verwijderen.3:10Sekswinkels(gereserveerd)3:11Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van erotisch-
pornografische goederen, afbeeldingen en dergelijke1.Het is de rechthebbende op een onroerende zaak verboden daarin
of daarop goederen, opschriften, aankondigingen, gedrukte of
geschreven stukken dan wel afbeeldingen van
erotisch-pornografische aard openlijk ten toon te stellen, aan
te bieden of aan te brengen:a.indien het bevoegd bestuursorgaan aan de rechthebbende heeft
bekendgemaakt dat de wijze van tentoonstellen, aanbieden of
aanbrengen daarvan, de openbare orde of de woon- en leefomgeving
in gevaar brengt;b.anders dan overeenkomstig de door het bevoegd bestuursorgaan in
het belang van de openbare orde of de woon- en leefomgeving
gestelde regels.2.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing op
het tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen van goederen,
opschriften, aankondigingen, gedrukte of geschreven stukken dan
wel afbeeldingen, die dienen tot het openbaren van gedachten en
gevoelens als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de
Grondwet.3Beslistermijn; weigeringsgronden; nadere regels3:12Beslistermijn1.In afwijking van het bepaalde in artikel 1:2, eerste lid, neemt
het bevoegd bestuursorgaan het besluit op de aanvraag om
vergunning als bedoeld in artikel 3:4, eerste lid, binnen twaalf
weken na de dag waarop de aanvraag ontvangen is.2.Het bevoegd bestuursorgaan kan zijn besluit voor ten hoogste
twaalf weken verdagen.3:13Weigeringsgronden1.De vergunning als bedoeld in artikel 3:4, eerste lid, wordt
geweigerd indien:a.de exploitant of de beheerder niet voldoet aan de in artikel 3:5
gestelde eisen;b.de vestiging of de exploitatie van de inrichting in strijd is
met een geldend bestemmingsplan, beheersverordening,
exploitatieplan, voorbereidingsbesluit, stadsvernieuwingsplan of
leefmilieuverordening;c.er aanwijzingen zijn dat in de inrichting personen werkzaam
(zullen) zijn in strijd met artikel 273f van het Wetboek van
Strafrecht of met het bij of krachtens de Wet arbeid
vreemdelingen of de Vreemdelingenwet bepaalde;d.het maximaal af te geven aantal vergunningen als bedoeld in
artikel 3:4, tweede lid, voorseksinrichtingen of escortbedrijven
is verleend;e.de vergunning aangevraagd is voor de exploitatie van een
raamprostitutiebedrijf2.Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 kan de vergunning als
bedoeld in artikel 3:4, eerste lid, worden geweigerd in het
belang van:a.het voorkomen of beperken van overlast;b.het voorkomen of beperken van aantasting van het woon- en
leefklimaat;c.de veiligheid van personen of goederen;d.de verkeersvrijheid of -veiligheid;e.de gezondheid of zedelijkheid;f.de arbeidsomstandigheden van de prostitué(e).4Beëindiging exploitatie; wijziging beheer3:14Beëindiging exploitatie1.De vergunning vervalt zodra de ingevolge artikel 3:4 op de
vergunning vermelde exploitant de exploitatie van de
seksinrichting of het escortbedrijf feitelijk heeft
beëindigd.2.Binnen een week na de feitelijke beëindiging van de exploitatie,
geeft de exploitant daarvan schriftelijk kennis aan het bevoegd
bestuursorgaan.3.De rechtsopvolger van de exploitant die binnen een week nadat
overeenkomstig het tweede lid kennisgeving is gedaan een
aanvraag om vergunning heeft ingediend als bedoeld in artikel
3:4, eerste lid, mag de exploitatie van de inrichting
voortzetten met inachtneming van de aan de vervallen vergunning
verbonden voorschriften en beperkingen, totdat over de aanvraag
om vergunning is besloten.3:15Wijziging beheer1.Indien een beheerder het beheer in de seksinrichting feitelijk
heeft beëindigd, geeft de exploitant daarvan binnen een week na
de feitelijke beëindiging van het beheer schriftelijk kennis aan
het bevoegd bestuursorgaan.2.Het beheer kan slechts worden uitgeoefend door een nieuwe
beheerder, indien het bevoegd bestuursorgaan op aanvraag van de
exploitant heeft besloten de verleende vergunning overeenkomstig
de wijziging in het beheer te wijzigen. Het bepaalde in artikel
3:13, eerste lid, aanhef en onder a, is van overeenkomstige
toepassing. 3.In afwachting van het besluit bedoeld in het tweede lid, kan het
beheer worden uitgeoefend door een nieuwe beheerder zodra de
exploitant een aanvraag als bedoeld in het tweede lid heeft
ingediend, totdat over de aanvraag is besloten. 4Bescherming van het milieu en het natuurschoon en zorg voor het
uiterlijk aanzien van de gemeente1Geluidhinder en verlichting4:1BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
Besluit: het Activiteitenbesluit milieubeheer;
inrichting: inrichting als bedoeld in het
Activiteitenbesluit;
houder van een inrichting: degene die als eigenaar,
bedrijfsleider, beheerder of anderszins een inrichting
drijft;
collectieve festiviteit: festiviteit die niet specifiek aan
één of een klein aantal inrichtingen is verbonden;
incidentele festiviteit: festiviteit of activiteit die
gebonden is aan één of een klein aantal inrichtingen;
binnenstad: het gebied omsloten door de buitenste
stadsgrachten (Stadsgracht, Schuttevaerhaven,
Achtergracht)
geluidsgevoelige gebouwen: woningen en gebouwen die op grond
van artikel 1 van de Wet geluidhinder worden aangemerkt als
geluidsgevoelige gebouwen met uitzondering van gebouwen
behorende bij de betreffende inrichting;
geluidsgevoelige terreinen: terreinen die op grond van
artikel 1 van de Wet geluidhinder worden aangemerkt als
geluidsgevoelige terreinen met uitzondering van terreinen
behorende bij de betreffende inrichting;
onversterkte muziek: muziek die niet elektronisch is
versterkt.
4:2Aanwijzing collectieve festiviteiten1.De geluidsnormen bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van
het Besluit en artikel 4:5 van deze verordening gelden niet voor
door het college per kalenderjaar aan te wijzen collectieve
festiviteiten gedurende de daarbij aan te wijzen dagen of
dagdelen.2.De voorwaarden met betrekking tot de verlichting ten behoeve van
sportbeoefening in de buitenlucht als bedoeld in artikel 3.148,
eerste lid, van het Besluit gelden niet voor door het college
per kalenderjaar aan te wijzen collectieve festiviteiten
gedurende de daarbij aan te wijzen dagen of dagdelen.3.In een aanwijzing als bedoeld in het eerste en tweede lid, kan
het college bepalen dat de aanwijzing slechts geldt voor een
aangewezen gebied.4.Het college maakt de aanwijzing ten minste vier weken voor het
begin van een nieuw kalenderjaar bekend.5.Het college kan wanneer een collectieve festiviteit
redelijkerwijs niet te voorzien was een festiviteit terstond als
collectieve festiviteit aanwijzen.6.Het equivalente geluidsniveau LAeq veroorzaakt door de
inrichting, bedraagt niet meer dan 65 dB(A) in de dagperiode, 60
dB(A) in de avondperiode en 55 dB(A) in de nacht en niet meer
dan 70 dB(C), gemeten op de gevel van gevoelige gebouwen op een
hoogte van 1,5 meter. 7.Voor collectieve festiviteiten die samenvallen met een vergund
evenement en gehouden worden op hetzelfde terrein als het
vergunde evenement geldt in afwijking van het zesde lid het
equivalente geluidsniveau LAeq dat is opgenomen in de vergunning
voor dat evenement. 8.De geluidswaarde als bedoeld in het zesde en zevende lid is
inclusief onversterkte muziek en exclusief 10 dB(A) toeslag
vanwege muziekcorrectie. Tevens wordt de bedrijfsduurcorrectie
buiten beschouwing gelaten.9.Op de dagen als bedoeld in het eerste lid dient het ten gehore
brengen van muziek -met een geluidsbelasting die hoger is dan de
geluidsnorm als bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van
het Besluit en artikel 4:5 van deze verordening- op zondag t/m
donderdag uiterlijk om 23.00 uur te worden beëindigd en op
vrijdag en zaterdag uiterlijk om 0.00 uur. 4:3Kennisgeving incidentele festiviteiten1.Het is een inrichting toegestaan maximaal 4 incidentele
festiviteiten per kalenderjaar te houden waarbij de
geluidsnormen als bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van
het Besluit en artikel 4:5 van deze verordening niet van
toepassing zijn, mits de houder van de inrichting ten minste
twee weken voor de aanvang van de festiviteit het college
daarvan in kennis heeft gesteld.2.Het is een inrichting toegestaan om tijdens maximaal 12
incidentele festiviteiten per kalenderjaar de verlichting langer
aan te houden ten behoeve van sportactiviteiten waarbij artikel
3.148, eerste lid, van het Besluit niet van toepassing is, mits
de houder van de inrichting ten minste tien werkdagen voor de
aanvang van de festiviteit het college daarvan in kennis heeft
gesteld.3.Het college stelt een formulier vast voor het doen van een
kennisgeving.4.De kennisgeving wordt geacht te zijn gedaan wanneer het
formulier, volledig en naar waarheid ingevuld, tijdig is
ingeleverd op de plaats op dat formulier vermeld.5.Het equivalente geluidsniveau LAeq veroorzaakt door de
inrichting, bedraagt niet meer dan 60 dB(A) in de dagperiode, 55
dB(A) in de avondperiode en 50 dB(A) in de nacht en niet meer
dan 70 dB(C), gemeten op de gevel van gevoelige gebouwen op een
hoogte van 1,5 meter. 6.Voor incidentele festiviteiten die samenvallen met een vergund
evenement en gehouden worden op het zelfde terrein als het
vergunde evenement geldt in afwijking van het vijfde lid het
equivalente geluidsniveau LAeq dat is opgenomen in de vergunning
voor dat evenement. 7.De geluidswaarde als bedoeld in het vijfde en zesde lid is
inclusief onversterkte muziek en exclusief 10 dB(A) toeslag
vanwege muziekcorrectie. Tevens wordt de bedrijfsduurcorrectie
buiten beschouwing gelaten.8.Tijdens incidentele festiviteiten als bedoeld in het eerste lid
dient het ten gehore brengen van muziek -met een
geluidsbelasting die hoger is dan de geluidsnorm als bedoeld in
de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit en artikel 4:5
van deze verordening- op zondag t/m donderdag uiterlijk om 23.00
uur te worden beëindigd en op vrijdag en zaterdag uiterlijk om
0.00 uur.9.De geluidsnorm als bedoeld in het vijfde en zesde lid geldt voor
het bebouwde gedeelte van de inrichting en niet voor de
buitenruimte.10.Bij het ten gehore brengen van muziekgeluid blijven ramen en
deuren gesloten, behoudens voor het onmiddellijk doorlaten van
personen of goederen.4:4Verboden incidentele festiviteiten(voorheen artikel 4.1.4; vervallen)4:5Onversterkte muziek
1.Bij het ten gehore brengen van onversterkte muziek als
bedoeld in artikel 2.18, eerste lid onder f, en vijfde lid
van het Besluit, binnen inrichtingen is de onder e.
opgenomen tabel van toepassing, met dien verstande dat:
de in de tabel aangegeven waarden binnen in- of aanpandige
gevoelige gebouwen nietgelden indien de gebruiker van deze
gevoelige gebouwen geen toestemming geeft voor het in
redelijkheid uitvoeren of doen uitvoeren van
geluidsmetingen;
de in de tabel aangegeven waarden op de gevel ook
gelden bij gevoelige terreinen op de grens van het
terrein;
de waarden in in- en aanpandige gevoelige gebouwen,
voor zover het woningen betreft, gelden in
geluidsgevoelige ruimten en verblijfsruimten;
bij het bepalen van de geluidsniveaus zoals vermeld
in de tabel geen bedrijfsduurcorrectie wordt
toegepast.
Tabel
7.00-19.0019.00-23.0023.00-7.00LAr.LT op de gevel van gevoelige gebouwen55 dB(A) 50 dB(A)45 dB(A)LAr.LT in- en aanpandige gevoelige gebouwen
35 dB(A) 30 dB(A) 25 dB(A)LAmax op de gevel van gevoelige gebouwen 75 dB(A) 70 dB(A)65 dB(A)LAmax in- en aanpandige gevoelige gebouwen 55 dB(A) 50 dB(A)45 dB(A)
Voor de duur van 3 uur in de week is onversterkte muziek,
vanwege het oefenen door muziekgezelschappen zoals orkesten,
harmonie- en fanfare gezelschappen in een inrichting, of het
testen van instrumenten in een muziekwinkel gedurende de
dag- en avondperiode uitgezonderd van de genoemde
geluidsniveaus in het eerste lid.
Indien versterkte elementen worden gecombineerd met
onversterkte elementen, wordt het hele samenspel beschouwd
als versterkte muziek en is het Besluit van toepassing.
Bij het ten gehore brengen van onversterkte muziek buiten
een inrichting, dient men zich elke vijftien minuten
minstens 200 meter te verplaatsen.
Het eerste en vierde lid zijn niet van toepassing op
collectieve en incidentele festiviteiten als bedoeld in
artikel 4:2 en artikel 4:3.
4:6Overige geluidhinder1.Het is verboden buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer of van het Besluit op een zodanige wijze toestellen
of geluidsapparaten in werking te hebben of handelingen te
verrichten dat voor een omwonende of voor de omgeving
geluidhinder wordt veroorzaakt.2.Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.3.Het verbod is niet van toepassing op situaties waarin wordt
voorzien door de Wet geluidhinder, de Zondagswet, de Wet
openbare manifestaties, het Vuurwerkbesluit of de
Omgevingsverordening Overijssel.4.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.4:6a(Geluid)hinder door dierenDegene die buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer
de zorg heeft voor een of meerdere dieren, moet voorkomen dat dit
voor omwonenden (geluid) hinder veroorzaakt.2Bodem-, weg- en milieuverontreiniging4:7Straatvegen(gereserveerd)4:8Natuurlijke behoefte doenHet is verboden binnen de bebouwde kom op een openbare plaats zijn
natuurlijke behoefte te doen buiten daarvoor bestemde plaatsen.4:9Toestand van sloten en andere wateren en niet-openbare riolen
en putten buiten gebouwen(voorheen artikel 4.2.2; vervallen)3Het bewaren van houtopstanden(artikel 4:10 tot en met artikel 4:12 gereserveerd)4Maatregelen tegen ontsiering en stankoverlast4:13Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen
e.d.(voorheen artikel 4.4.1; vervallen)4:14Stankoverlast door gebruik van meststoffen(gereserveerd)4:15Verbod handelsreclame op of aan onroerende zaak1.Het is in de binnenstad verboden zonder vergunning op of aan een
onroerende zaak handelsreclame te maken of te voeren door middel
van een opschrift, aankondiging of afbeelding, die zichtbaar is
vanaf een voor het publiek toegankelijke plaats.2.Het is verboden zonder vergunning op of aan een onroerende zaak
verlichte handelsreclame te maken of te voeren die zichtbaar is
vanaf een voor het publiek toegankelijke plaats.3.De vergunning wordt verleend als omgevingsvergunning door het
bevoegd gezag.4.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van
handelsreclame op of aan een onroerende zaak.5.Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 kan een vergunning als
bedoeld in het eerste en tweede lid worden geweigerd:a.in het belang van de voorkoming of beperking van overlast voor
gebruikers van een in de nabijheid gelegen onroerende zaak;b.indien de reclameuiting hetzij op zichzelf, hetzij in relatie
met de omgeving niet voldoet aande redelijke eisen van
welstand.6.Het verbod in het eerste en tweede lid geldt niet voor zover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien bij of krachtens
de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht en/of het
Activiteitenbesluit milieubeheer.4:16Vergunningplicht lichtreclame(voorheen artikel 4.4.3; nu opgenomen in 4:15)5Andere onderwerpen betreffende de huishouding der gemeente1Parkeerexcessen5:1BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
voertuigen: voertuigen en aanhangwagens als bedoeld in
artikel 1 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens
1990 (RVV 1990) met uitzondering van kleine wagens zoals
kruiwagens, kinderwagens en rolstoelen;
parkeren: parkeren als bedoeld in artikel 1 van het
Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV
1990).
5:2Parkeren van voertuigen van een autobedrijf e.d.1.Onder verhuren als bedoeld in dit artikel wordt mede verstaan:
a.het gebruiken van een voertuig voor het geven van lessen;b.het gebruiken van een voertuig voor het vervoeren van personen
tegen betaling.2.Tot de voertuigen als bedoeld in dit artikel worden niet
gerekend: voertuigen voor persoonlijk gebruik van de in het
derde lid bedoelde persoon.3.Het is degene die er zijn bedrijf, nevenbedrijf dan wel een
gewoonte van maakt voertuigen te stallen, te herstellen, te
slopen, te verhuren of te verhandelen, verboden: a.drie of meer voertuigen die hem toebehoren of zijn toevertrouwd,
op de weg te parkeren binnen een cirkel met een straal van 100
meter met als middelpunt een van deze voertuigen;b.de weg als werkplaats voor voertuigen te gebruiken behoudens
voor voertuigen waaraan kleine herstel- of
onderhoudswerkzaamheden worden verricht die in totaal niet meer
dan een uur vergen en waarbij geen risico op lekkage van
vloeistoffen bestaat.4.Het college kan van het verbod ontheffing verlenen. 5.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3. van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.5:3Te koop aanbieden van voertuigen(voorheen artikel 5.1.2a; vervallen) 5:4Defecte voertuigenHet is verboden een voertuig waarmee als gevolg van andere dan
eenvoudig te verhelpen gebreken niet kan of mag worden gereden,
langer dan veertien achtereenvolgende dagen op de weg te
parkeren.5:5Voertuigwrakken(voorheen artikel 5.1.4; vervallen) 5:6Kampeermiddelen e.a.1.Het is verboden een voertuig welke voor recreatie of anderszins
voor andere dan verkeersdoeleinden wordt gebruikt langer dan
drie achtereenvolgende dagen op de weg te plaatsen of te hebben.
2.Het college kan voor magazijnwagens of keetwagens ontheffing
verlenen van het verbod in het eerste lid. 3.Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing op campers
die met inbegrip van voorzieningen niet langer zijn dan 6 meter
en niet hoger zijn dan 2.40 meter.4.Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing op situaties
waarin wordt voorzien door de Omgevingsverordening Overijssel
2009.5.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3. van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) van toepassing.5:7Parkeren van reclamevoertuigen1.Het is verboden een voertuig welke is voorzien van een
aanduiding van handelsreclame op een openbare plaats te parkeren
met het kennelijk doel om daarmee handelsreclame te maken.2.Het college kan van het verbod ontheffing verlenen. 3.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3. van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) van toepassing.5:8Parkeren van grote voertuigen en grote aanhangwagens1.Het is verboden een voertuig dat in totaal, met inbegrip van de
lading, een lengte heeft van meer dan 6 meter of een hoogte van
meer dan 2,4 meter te parkeren: a.binnen de bebouwde kom op zaterdag, zondag en feestdagen en op
werkdagen in de nachtperiode (tussen 18.00 uur en 08.00
uur)b.bij een voor bewoning of ander dagelijks gebruik bestemd gebouw
op zodanige wijze dat daardoor het uitzicht van bewoners of
gebruikers vanuit dat gebouw op hinderlijke wijze wordt
belemmerd of hun anderszins hinder of overlast wordt
aangedaan.2.Het college kan plaatsen aanwijzen waar het in het eerste lid
onder a. gestelde verbod niet geldt.3.Het verbod dat gesteld is in het eerste lid onder a. is voorts
niet van toepassing op campers, kampeerauto’s, caravans en
kampeerwagens, voor zover deze voertuigen niet langer dan drie
achtereenvolgende dagen op de weg worden geplaatst of
gehouden.4.Het verbod dat gesteld is in het eerste lid onder b. geldt niet
gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt voor het
uitvoeren van werkzaamheden waarvoor de aanwezigheid van het
voertuig ter plaatse noodzakelijk is.5:9Uitzichtbelemmerende voertuigen(voorheen artikel 5.1.8; vervallen; opgenomen in artikel 5:8) 5:10Parkeren van voertuigen met stankverspreidende
stoffen(voorheen artikel 5.1.9; vervallen)5:11Aantasting groenvoorzieningen door voertuigen1.Het is verboden met een voertuig te rijden door een park of
plantsoen of een van gemeentewege aangelegde beplanting of
groenstrook, of het voertuig daarin te laten staan.2.Dit verbod is niet van toepassing: a.op voertuigen die worden gebruikt voor werkzaamheden door of
vanwege de overheid; enb.op voertuigen waarmee standplaats wordt of is ingenomen op
terreinen die voor dit doel zijn bestemd.5:12Overlast van fiets of bromfiets1.Het is verboden op door het college in het belang van het
uiterlijk aanzien van de gemeente, ter voorkoming of opheffing
van overlast, of ter voorkoming van schade aan de openbare
gezondheid aangewezen plaatsen fietsen of bromfietsen onbeheerd
buiten de daarvoor bestemde ruimten of plaatsen te laten
staan.2.Het is verboden op door het college aangewezen plaatsen fietsen
of bromfietsen langer dan door het college vastgestelde perioden
onafgebroken te laten staan. 3.Het is verboden fietsen of bromfietsen die rijtechnisch in
onvoldoende staat van onderhoud en in een verwaarloosde toestand
verkeren, op of aan de weg te laten staan.2Collecteren5:13Inzameling van geld of goederen
Het is verboden zonder vergunning van het college een
openbare inzameling van geld of goederen te houden of
hiervoor een intekenlijst aan te bieden.
Onder een inzameling van geld of goederen wordt mede
verstaan: het aanbieden van kaarten of andere gedrukte
stukken, het aanbieden van diensten of het aannemen van
geld of goederen, waarvan de opbrengst geheel of
gedeeltelijk voor een liefdadig of ideëel doel is
bestemd.
Het college verleent vrijstelling van het onder de
voorwaarden zoals genoemd in het “collectebeleid
gemeente Zwolle”.
4.Het verbod geldt niet voor een inzameling die in besloten kring
gehouden wordt.5.Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3. van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) van toepassing.3Venten5:14Begripsbepaling1.In deze afdeling wordt onder venten verstaan: het in de
uitoefening van de ambulante handel te koop aanbieden, verkopen
of afleveren van goederen op of aan de weg, aan huis dan wel op
een andere voor het publiek toegankelijke en in de open lucht
gelegen plaats, dan wel diensten aan te bieden.2.Onder venten wordt niet verstaan:a.het aan huis afleveren van goederen door of vanwege degene die
dit doet ter exploitatie van zijn winkel als bedoeld in artikel
1 van de Winkeltijdenwet;b.het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van goederen als
bedoeld in het eerste lid op jaarmarkten en markten als bedoeld
in artikel 160, eerste lid, onder h, van de Gemeentewet;c.het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van goederen als
bedoeld in het eerste lid op een standplaats als bedoeld in
artikel 5:17.5:15Ventverbod1.Het is verboden te venten indien daardoor de openbare orde, de
openbare veiligheid en/of de volksgezondheid in gevaar
komt.2.Het is verboden te venten op zondagen en op maandag tot en met
zaterdag tussen 22.00 en 8.00 uur.3.Het verbod geldt niet voor zover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door artikel 5 van de Wegenverkeerswet
1994.5:16Vrijheid van meningsuiting(gereserveerd)4Standplaatsen5:17Begripsbepaling1.In deze afdeling wordt verstaan onder standplaats: het vanaf een
vaste plaats op of aan de weg of op een andere voor het publiek
toegankelijke en in de openlucht gelegen plaats te koop
aanbieden, verkopen of afleveren van goederen of het anderszins
aanbieden van goederen of diensten, al dan niet gebruikmakend
van fysieke middelen, zoals een kraam, een wagen of een
tafel.2.Onder standplaats wordt niet verstaan:a.vaste plaatsen op jaarmarkten of markten als bedoeld in artikel
160, eerste lid onder h, van de Gemeentewet;b.vaste plaatsen op evenementen als bedoeld in artikel 2:24;c.een kraam, wagen of kiosk waarvoor een omgevingsvergunning is
afgegeven.5:18Standplaatsvergunning en weigeringsgronden1.Het is verboden zonder vergunning van het college een
standplaats in te nemen of te hebben.2.Het college weigert de vergunning:a.wegens strijd met een geldend bestemmingsplan,
beheersverordening, exploitatieplan of
voorbereidingsbesluit;b.indien de standplaats niet staat aangegeven op de door het
college vastgestelde standplaatsenkaart.3.Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 kan de vergunning
worden geweigerd:a.indien de standplaats hetzij op zichzelf, hetzij in verband met
de omgeving niet voldoet aan redelijke eisen van welstand;b.indien als gevolg van bijzondere omstandigheden in de gemeente
of in een deel van de gemeente redelijkerwijs te verwachten is
dat door het verlenen van de vergunning voor een standplaats
voor het verkopen van goederen een redelijk verzorgingsniveau
voor de consument ter plaatse in gevaar komt.4.Op de vergunning is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.5:19Toestemming rechthebbendeHet is de rechthebbende op een perceel verboden toe te staan dat
daarop zonder vergunning van het college standplaats wordt of is
ingenomen. 5:20AfbakeningsbepalingenHet verbod van artikel 5:18, eerste lid, geldt niet voor zover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer, de Wet beheer rijkswaterstaatswerken of het
Omgevingsverordening Overijssel.5:21Aanhoudingsplicht(gereserveerd)5Snuffelmarkten5:22Begripsbepaling(voorheen artikel 5.2.4.1; vervallen)5:23Snuffelmarkt(voorheen artikel 5.2.4.2; vervallen)6Openbaar water5:24Voorwerpen op, in of boven openbaar water(voorheen artikel 5.3.1; vervallen) 5:25Ligplaatsen recreatievaartuigen
Het is verboden met een recreatievaartuig een ligplaats
in te nemen dan wel een ligplaats beschikbaar te stellen
op niet door het college aangewezen locaties en
gedeelten van openbaar water.
Onder recreatievaartuig wordt verstaan ieder vaartuig
dat ingericht is voor recreatieve doeleinden, niet
gebruikt wordt voor bewoning en qua aard en omvang ook
niet geschikt en bestemd is voor bewoning.
Onder recreatievaartuigen wordt mede verstaan
commerciële rondvaartboten, partyboten e.d. en
verhuurbedrijven van kleine vaartuigen.
Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor
kleine vaartuigen zonder vaste motor, zoals kano’s, open
roeiboten of kleine sloepen, van maximaal 5 meter.
Het afmeren van kleine vaartuigen als bedoeld in het
vierde lid geschiedt op een zodanige wijze dat:
a.deze niet spontaan los kunnen raken;b.de vaargeul te allen tijde vrij blijft;c.er geen sprake is van dubbel liggen;d.er geen schade kan ontstaan aan bomen, struiken of andere
natuurlijke groenvoorzieningen en oevers.6.Kleine vaartuigen mogen niet op de wal liggen, tenzij dit nodig
is voor kleine herstel- of onderhoudswerkzaamheden die in totaal
niet meer dan een dag vergen. 5:26Aanwijzingen geven en opvolgen1.Het college kan aan de rechthebbende op een vaartuig
aanwijzingen geven met betrekking tot het innemen, veranderen of
gebruik van een ligplaats in het belang van de openbare orde,
volksgezondheid, veiligheid, de milieuhygiëne en het aanzien van
de gemeente.2.De rechthebbende op een vaartuig is verplicht alle door of
vanwege het college gegeven aanwijzingen met betrekking tot het
innemen, veranderen of gebruik van een ligplaats op te
volgen.3.Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing op situaties
waarin wordt voorzien door het Wetboek van Strafrecht, de Wet
beheer Rijkswaterstaatwerken, het Binnenvaartpolitie-reglement,
de Waterwet, of de Omgevingsverordening Overijssel 2009.5:27Verbod innemen ligplaats(voorheen artikel 5.3.4; vervallen)5:28Verbod schade toe te brengen aan waterstaatswerken en
oevers(voorheen artikel 5.3.5; vervallen)5:29Verbod schade toe te brengen aan reddingsmiddelen(voorheen artikel 5.3.6; vervallen) 5:30Veiligheid op het water(voorheen artikel 5.3.7; vervallen)5:31Overlast aan vaartuigen(voorheen artikel 5.3.8; vervallen)5:31aOverlast kleine snelle vaartuigen
In dit artikel wordt verstaan onder snelle kleine
vaartuigen: een vaartuig van maximaal 7 meter dat bij
gebruikmaking van zijn mechanische middelen tot
voortbeweging, sneller kan varen dan 20 km per uur.
Het is verboden zich met recreatieve doeleinden met snelle
kleine vaartuigen op openbaarwater voort te (laten) bewegen,
voor zover daardoor overlast wordt veroorzaakt.
3.Dit artikel is niet van toepassing voor zover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorziendoor de Scheepvaartverkeerswet of het Binnenvaartpolitiereglement.
7Crossterreinen en gemotoriseerd verkeer in natuurgebieden5:32Crossterreinen1.Het is verboden op enig terrein, geen weg zijnde, met een
motorvoertuig of een bromfiets een wedstrijd dan wel, ter
voorbereiding van een wedstrijd danwel recreatief, een
trainings- of proefrit te houden of te doen houden dan wel
daaraan deel te nemen, dan wel een motorvoertuig of een
bromfiets met het kennelijke doel daartoe aanwezig te
hebben.2.Het verbod van het eerste lid is niet van toepassing op door het
college aangewezen terreinen. Het college kan daarbij nadere
regels stellen voor het gebruik van deze terreinen: a.in het belang van het voorkomen of beperken van overlast;b.in het belang van de bescherming van het uiterlijk aanzien van
de omgeving en ter bescherming van andere milieuwaarden;c.in het belang van de veiligheid van de deelnemers van de in het
eerste lid bedoelde wedstrijden en ritten of van het
publiek.3.Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing op situaties
waarin wordt voorzien door de Wet milieubeheer of het Besluit
geluidproduktie sportmotoren.5:33Beperking verkeer in natuurgebieden1.Het is verboden binnen voor publiek toegankelijke
natuurgebieden, parken, plantsoenen of voor recreatief gebruik
beschikbare terreinen te rijden of zich te bevinden met een
motorvoertuig of een bromfiets.2.Het verbod van het eerste lid is niet van toepassing op door het
college aangewezen terreinen. Het college kan daarbij nadere
regels stellen voor het gebruik van deze terreinen: a.het voorkomen van overlast;b.de bescherming van natuur- of milieuwaarden;c.de veiligheid van het publiek.3.Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing op
motorvoertuigen en bromfietsen a.ten dienste van politie, brandweer en geneeskundige
hulpverlening en van andere krachtens artikel 29, eerste lid,
Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 door de bevoegde
minister aangewezen hulpverleningsdiensten;b.die worden gebruikt in verband met beheer, onderhoud of
exploitatie van de terreinen als in het eerste lid bedoeld;c.die worden gebruikt in verband met werken die krachtens
wettelijk voorschrift moeten worden uitgevoerd;d.van de zakelijk gerechtigden, huurders en pachters van percelen
die gelegen zijn binnen de terreinen als in het eerste lid
bedoeld;e.voor het verkeer ten behoeve van bezoek en van de verzorging van
de onder d bedoelde personen.4.Het in het eerste lid gestelde verbod is voorts niet van
toepassing: a.op wegen die gelegen zijn binnen de in het eerste lid bedoelde
gebieden of terreinen;b.binnen de bij of krachtens de Omgevingsverordening Overijssel
2009 aangewezen stiltegebieden ten aanzien van motorrijtuigen
die bij of krachtens die verordening zijn aangewezen als
'toestel'.5.Het college kan ontheffing verlenen van het in het eerste lid
gestelde verbod.6.Op de ontheffing is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet
bestuursrecht (positieve fictieve beschikking bij niet tijdig
beslissen) niet van toepassing.8Verbod vuur te stoken5:34Verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen of
anderszins vuur te stoken1.Het is verboden in de openlucht afvalstoffen te verbranden
buiten inrichtingen in de zin van de Wet milieubeheer of
anderszins vuur aan te leggen, te stoken of te hebben.2.Het verbod geldt niet voor zover het betreft:a.verlichting door middel van kaarsen, fakkels en dergelijke;b.sfeervuren zoals terrashaarden en vuurkorven, indien geen
afvalstoffen worden verbrand;c.vuur voor koken, bakken en braden; telkens voor zover dat geen
gevaar, overlast of hinder voor de omgeving oplevert.3.Het college kan van dit verbod ontheffing verlenen.4.Het verbod is niet van toepassing op situaties waarin wordt
voorzien door artikel 429, aanhef en onder 1 of 3, van het
Wetboek van Strafrecht of de Omgevingsverordening Overijssel
2009.5.Op de ontheffing bedoeld in het derde lid is paragraaf 4.1.3.3.
van de Algemene wet bestuursrecht (positieve fictieve
beschikking bij niet tijdig beslissen) niet van toepassing.9Verstrooiing van as5:35BegripsbepalingIn deze afdeling wordt verstaan onder incidentele asverstrooiing:
het verstrooien van as als bedoeld in de Wet op de Lijkbezorging op
een door de overledene of nabestaande(n) gewenste plek buiten een
permanent daartoe bestemd terrein.5:36Verboden plaatsen1.Incidentele asverstrooiing is verboden op:a.verharde delen van de weg;b.gemeentelijke begraafplaatsen en crematoriumterreinen;c.openbaar water binnen de bebouwde kom, aanlegplaatsen voor
vaartuigen, recreatieplassen en ijsvlakten;d.voor het publiek toegankelijke pleinen en openbare plaatsen,
speelweiden en speelplaatsen;e.openbare weg direct liggend bij de woonomgeving van derden;f.natuurterreinen en voedselarme bossen (Agnietenberg, Boschwijk,
Bikkenrade, Eierbelten, Erfgenamenbos en Zandhove).2.Het college kan een besluit nemen waarin voor een bepaalde
termijn wordt verboden dat op andere plaatsen dan genoemd in het
eerste lid asverstrooiing plaatsvindt.3.Het college kan op verzoek van de nabestaande die zorgdraagt
voor de asbus op grond van bijzondere omstandigheden ontheffing
verlenen van het verbod in het eerste lid, met uitzondering van
het gestelde in het eerste lid sub b.4.Op de ontheffing bedoeld in het derde lid is paragraaf 4.1.3.3.
van de Algemene wet bestuursrecht (positieve fictieve
beschikking bij niet tijdig beslissen) van toepassing.5:37Hinder of overlastIncidentele asverstrooiing is verboden indien daardoor hinder of
overlast wordt veroorzaakt voor derden.6Straf-, overgangs- en slotbepalingen6:1Strafbepaling1.Overtreding van het bij of krachtens artikelen in deze verordening
bepaalde en van de op grond van artikel 1:5 daarbij gegeven
voorschriften en beperkingen wordt gestraft met hechtenis van ten
hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie en kan
bovendien worden gestraft met openbaarmaking van de rechterlijke
uitspraak.6:2Toezichthouders1.Met het toezicht op de naleving van het bij of krachtens deze
verordening bepaalde zijn belast de medewerkers
milieuhandhaving.2.Tevens zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening belast de bij besluit van het college dan
wel de burgemeester aan te wijzen personen.6:3Binnentreden woningenZij die belast zijn met het toezicht op de naleving of de opsporing van
een overtreding van de bij of krachtens deze verordening gegeven
voorschriften die strekken tot handhaving van de openbare orde of
veiligheid of bescherming van het leven of de gezondheid van personen,
zijn bevoegd tot het binnentreden in een woning zonder toestemming van
de bewoner.6:4Overgangsbepaling1.Besluiten, genomen krachtens de verordening als bedoeld in 6.5,
tweede lid, die golden op het moment van de inwerkingtreding van
deze verordening en waarvoor deze verordening overeenkomstige
besluiten kent, gelden als besluiten genomen krachtens deze
verordening.2.De verordening als bedoeld in artikel 6.5 tweede lid kent een andere
nummering van artikelen dan deze verordening. Dan
transponeringstabel, opgenomen in bijlage 1 geeft aan waar het
artikel van de verordening als bedoeld in artikel 6.4 in deze
verordening is opgenomen, danwel of het artikel niet meer is
teruggekomen. Bijlage 1 maakt onderdeel uit van deze verordening.
6:5Inwerkingtreding1.Deze verordening 8 dagen na bekendmaking in werking, met
uitzondering van artikel 2.28 a betreffende terrassen. Deze laatste
treedt in werking op 1 juni 2016.2.Op het moment dat deze verordening in werking treedt, wordt
ingetrokken de Algemene Plaatselijke verordening Zwolle 2007,
vastgesteld op 1 maart 2007 laatst gewijzigd op 17 februari
20156:6CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Algemene plaatselijke verordening
Zwolle 2015.TOELICHTING AlgemeenWe leven met vele mensen in Zwolle. Om deze stad leefbaar te houden,
heeft de gemeenteraad de mogelijkheid om in een verordening bepalingen op te
nemen, die ertoe bijdragen Zwolle netjes en leefbaar te houden. De Algemene
Plaatselijke Verordening is bij uitstek de verordening waarin dat soort
bepalingen is opgenomen. Het geeft regels die grenzen aangeven van wat
geaccepteerd wordt en niet of wat geaccepteerd wordt als het beoordeeld is en
voldoet aan bepaalde eisen (vergunningen en ontheffingen).Hoofdstuk 1 Algemene bepalingenArtikel 1:1 Begripsbepalingen In dit artikel wordt een definitie gegeven van enkele begrippen die op meerdere
plaatsen in de verordening worden gebruikt. Van een aantal specifieke begrippen,
dat wil zeggen begrippen die alleen op een bepaald onderdeel van deze
verordening betrekking hebben, zijn in de desbetreffende afdeling definities
opgenomen. Over de definities kan het volgende worden opgemerkt.Bevoegd gezagMet het begrip “bevoegd gezag” wordt aangehaakt bij de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (Wabo). De Wabo is van toepassing op de vergunning voor het maken
of veranderen van een uitweg (artikel 2:12) en op de vergunning voor het maken
of voeren van handelsreclame op of aan een onroerende zaak met behulp van een
opschrift, aankondiging of afbeelding, die zichtbaar is vanaf een voor het
publiek toegankelijke plaats (artikel 4:15). Artikel 2.2 van de Wabo bepaalt dat
genoemde bepalingen in de APV gelden als een verbod om het project uit te voeren
zonder omgevings-vergunning. Het bevoegd gezag is dus het bestuursorgaan dat
bevoegd is omtrent de omgevings-vergunning te beslissen. De omgevingsvergunning wordt door één bevoegd gezag beoordeeld en doorloopt één
procedure. De beslissing op de aanvraag kent ook één procedure van
rechtsbescherming. Het bevoegd gezag is in de meeste gevallen het college van
burgemeester en wethouders van de gemeente waar het project in hoofdzaak zal
worden verricht. In een beperkt aantal gevallen berust de bevoegdheid tot
toestemmingsverlening niet bij het college van burgemeester en wethouders, maar
bij het college van gedeputeerde staten en in enkele gevallen bij een minister.
Het bevoegd gezag is integraal verantwoordelijk voor het te nemen besluit en is
tevens belast met de bestuursrechtelijke handhaving.Op verschillende plaatsen in de APV komt daarnaast de term “bevoegd
bestuursorgaan” voor. Daarmee wordt dan gedoeld op ofwel het college van
burgemeester en wethouders, ofwel de burgemeester. De Wabo brengt hierin geen
verandering.Bouwwerk: Deze omschrijving verwijst naar artikel 1.1 van de Bouwverordening: “elke
constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander materiaal, die op
de plaats van bestemming hetzij direct hetzij indirect met de grond verbonden
is, hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter
plaatse te functioneren.Gebouw: Deze omschrijving verwijst naar artikel 1 van de Woningwet: “bouwwerk, dat een
voor mensen toegankelijke overdekte geheel of gedeeltelijk met wanden omsloten
ruimte vormt”.Handelsreclame: In het vierde lid van artikel 7 van de Grondwet, betreffende de vrijheid van
meningsuiting, wordt handelsreclame (commerciële reclame) met zoveel woorden
buiten de werking van dit artikel geplaatst. Dit is vooral van belang in verband
met het bepaalde in het eerste lid van artikel 7, dat zich volgens vaste
jurisprudentie verzet tegen een vergunningsstelsel voor de verspreiding van
gedrukte stukken e.d.Aan een vergunningsstelsel voor handelsreclame staat het grondwetsartikel niet
in de weg. Onder het begrip “reclame” dient te worden verstaan: iedere vorm van
openbare aanprijzing van goederen en diensten. Door dit te beperken tot
“handelsreclame” heeft de in het vierde lid geformuleerde uitzondering slechts
betrekking op reclame voor commerciële doeleinden in de ruime zin des woords en
omvat zij elk aanbod van goederen en diensten, maar is zij niet van toepassing
op reclame voor ideële doeleinden. Dit betekent niet dat handelsreclame helemaal
niet beschermd wordt. Voorschriften voor handelsreclame zullen de toets aan
artikel 10 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en
artikel 19 van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke
rechten (IVBPR ) moeten kunnen doorstaan. Deze verdragsbepalingen verzetten zich
echter niet tegen een vergunningsstelsel.Openbaar water:Een 'openbaar water” in de zin van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek is ieder
water, dat openstaat voor het publiek. “Openbaar” is hier dus synoniem aan
“feitelijk voor het publiek toegankelijk”.Openbare plaats: Hiervoor is aangehaakt bij de Wet openbare manifestaties (Wom): “plaats die
krachtens bestemming of vast gebruik openstaat voor het publiek”. Deze definitie kent dus twee criteria:Ten eerste moet de plaats openstaan voor het publiek. Dat wil volgens de memorie
van toelichting zeggen “dat in beginsel eenieder vrij is om er te komen, te
vertoeven en te gaan; dit houdt in dat het verblijf op die plaats niet door de
gerechtigde aan een bepaald doel gebonden mag zijn (...). Dat de plaats
"openstaat" betekent verder dat geen sprake is van een meldingsplicht, de eis
van voorafgaand verlof, of de heffing van een toegangsprijs voor het betreden
van de plaats”. Op grond hiervan zijn bijvoorbeeld stadions, postkantoren,
warenhuizen, restaurants, musea, ziekenhuizen en kerken geen “openbare
plaatsen”. Ook de hal van het gemeentehuis valt buiten het begrip “openbare
plaats”.Het tweede criterium is dat het openstaan van de plaats moet zijn gebaseerd op
bestemming of vast gebruik. “De bestemming ziet op het karakter dat door de
gerechtigde aan de plaats is gegeven blijkens een besluit of blijkens de uit de
inrichting van de plaats sprekende bedoeling. Een openbare plaats krachtens vast
gebruik ontstaat wanneer de plaats gedurende zekere tijd wordt gebruikt als had
deze die bestemming, en de rechthebbende deze feitelijke toestand gedoogt”,
aldus de memorie van toelichting (TK 1985-1986, 19 427, nr. 3, p. 16).Voorbeelden van openbare plaatsen in de zin van artikel 1, eerste lid, Wom zijn:
openbare wegen, plantsoenen, speelweiden en parken en vrij toegankelijke
gedeelten van overdekte passages, van winkelgalerijen, van stationshallen en van
vliegvelden, openbare waterwegen en recreatieplassen.Omdat de definitie van het begrip “openbare plaats” ook een aantal “besloten
plaatsen” als bedoeld in artikel 6, tweede lid, Grondwet kan omvatten, is in
artikel 1, tweede lid, Wom expliciet aangegeven dat onder een openbare plaats
niet wordt begrepen een gebouw of besloten plaats als bedoeld in artikel 6,
tweede lid, van de Grondwet (TK 1986-1987, 19 427, nr. 5, p. 11-13, en nr.
6).Rechthebbende: Hieronder wordt verstaan de rechthebbende naar burgerlijk recht.Weg: Uit de begripsomschrijving van “openbare plaats” blijkt dat de weg daar
onderdeel van uitmaakt. Dat betekent dat alle artikelen die iets regelen met
betrekking tot een openbare plaats ook gelden voor de weg. Daarnaast zijn in
deze verordening bepalingen opgenomen die alleen iets regelen met betrekking tot
de weg. Voor de definitie van het begrip “weg” is aangehaakt bij artikel 1 van
de Wegenverkeerswet 1994: “alle voor het openbaar verkeer openstaande wegen of
paden met inbegrip van de daarin liggende bruggen en duikers en de tot die wegen
behorende paden en bermen of zijkanten.Verschillende bepalingen in deze verordening hebben betrekking op (verboden)
gedragingen “op of aan de weg”. De term “aan de weg” duidt begripsmatig op een
zekere nabijheid ten opzichte van de weg. Daaronder vallen bijvoorbeeld
voortuinen van huizen en andere open ruimtes die aan de weg zijn gelegen.
Daaronder valt echter niet wat zich binnenshuis bevindt of afspeelt.Ook treinstations vallen in beginsel buiten het bereik van de APV. Artikel 27
van de Spoorwegwet en het daarop gebaseerde Algemeen Reglement Vervoer regelen
het bevoegd gezag inzake veiligheid, orde en rust op en om stations.
Tegenwoordig hebben veel stations echter ook een doorloopfunctie, en zijn er
bijvoorbeeld winkels in aanwezig. Dan zijn deze doorgangen in stations weliswaar
geen weg, maar wel openbare plaats.Artikel 1:2 BeslistermijnHet uitgangspunt van artikel 4:13 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is dat
in het wettelijk voorschrift de termijn aangegeven wordt waarbinnen de
beschikking gegeven dient te worden. In deze APV is ervoor gekozen de
beslistermijn op acht weken te zetten. Het merendeel van de aanvragen zal binnen
deze termijn kunnen worden afgehandeld. Meer ingewikkelde aanvragen, zeker die waarvoor meerdere adviezen moeten worden
ingewonnen, vergen soms meer tijd. De verdaging van de beslistermijn biedt dan
uitkomst. Er is voor gekozen de verdagingstermijn op ten hoogste acht weken te
zetten. Uitgangspunt blijft dat de termijn redelijk moet zijn. Artikel 4:14,
eerste lid, van de Awb verplicht het bestuursorgaan de aanvrager van de
verdaging op de hoogte te stellen. De verdaging is geen verlenging van de
wettelijke termijn. De aanvrager kan bij overschrijding van de wettelijke
termijn uit het eerste lid beroep instellen tegen het niet tijdig nemen van een
besluit onder de voorwaarden genoemd in artikel 6:12 van de Awb.Lid 3 is toegevoegd omdat artikel 3.9, tweede lid, van de Wabo bepaalt dat de
beslistermijn niet met acht, maar slechts met zes weken kan worden verlengd. De
vergunningen genoemd in het derde lid betreffen omgevingsvergunningen (zie
artikel 2.2 van de Wabo en de toelichting bij artikel 1:1 met betrekking tot de
term “bevoegd gezag”). Voor deze vergunningen geldt derhalve dat de
beslistermijn slechts met zes weken kan worden verlengd.Artikel 1:3 Te late indiening aanvraag In de praktijk gebeurt het nog wel eens dat burgers met de aanvraag om een
vergunning of ontheffing tot het laatste moment wachten. Daarom wordt in dit
artikel bepaald dat als een aanvraag minder dan vier weken voordat de vergunning
of ontheffing nodig is wordt ingediend, de aanvraag buiten behandeling kan
worden gesteld. De bewoordingen van het onderhavige artikel (“kan”) laten
uitkomen dat niet elke te laat ingediende aanvraag buiten behandeling hoeft te
worden gesteld. Voor vergunningen of ontheffingen die niet binnen vier weken kunnen worden
behandeld, is in het tweede lid de mogelijkheid geschapen om de termijn van vier
weken te verlengen tot maximaal twaalf weken. Artikel 1:4 Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffing Een vergunning of ontheffing wordt persoonlijk genoemd, als die alleen of vooral
is verleend vanwege de persoon van de aanvrager (diens persoonlijke kwaliteiten,
zoals het bezit van een diploma of een bewijs van onbesproken levensgedrag). De
persoonlijke vergunning of ontheffing is in beginsel niet overdraagbaar, tenzij
de regeling dat uitdrukkelijk bepaalt. Een voorbeeld van een persoonsgebonden
vergunning is de vergunning als bedoeld in artikel 3 van de Drank- en Horecawet.
Deze wet bepaalt dat voor het verkrijgen van een vergunning de nodige diploma’s
moeten zijn gehaald. Een persoonlijke vergunning is ook de
standplaatsvergunning. Dit vanwege het persoonlijke karakter van de ambulante
handel en omdat het aantal aanvragen om vergunning het aantal te verlenen
vergunningen meestal verre overtreft. Het zou onredelijk zijn als een
standplaatsvergunning zonder meer kan worden overgedragen aan een ander terwijl
een groot aantal aanvragers op de wachtlijst staat.Artikel 1:5 Voorschriften en beperkingenIn literatuur en jurisprudentie is men het erover eens dat de bevoegdheid tot
het verbinden van voorschriften in beginsel aanwezig is in die gevallen waarin
het al dan niet verlenen van die vergunning of ontheffing ter vrije beslissing
staat van het beschikkende orgaan. Toch is er vanuit een oogpunt van
duidelijkheid voor gekozen deze bevoegdheid uitdrukkelijk vast te leggen.
Daarbij is ook ten overvloede aangegeven dat die voorschriften uitsluitend mogen
strekken ter bescherming van de belangen in verband waarmee het vereiste van
vergunning of ontheffing is gesteld.Niet-nakoming van voorschriften die aan een vergunning of ontheffing verbonden
zijn, kan grond opleveren voor intrekking van de vergunning of ontheffing dan
wel voor toepassing van andere administratieve sancties. In artikel 1:6 is de
intrekkingsbevoegdheid vastgelegd. De vraag of bij niet-nakoming van
vergunningsvoorschriften bestuursdwang kan worden toegepast, wordt in het
algemeen bevestigend beantwoord. Doordat in het tweede lid van artikel 1:5
naleving van deze voorschriften wordt omschreven als verplichting, wordt
hierover alle onzekerheid weggenomen.Artikel 1:6 Intrekking of wijziging van vergunning of ontheffing De in het eerste lid genoemde intrekkings- en wijzigingsgronden hebben een
facultatief karakter (“kan”). Het hangt van de omstandigheden af of tot
intrekking of wijziging wordt overgegaan. Zo zal niet iedere niet-nakoming van
vergunningsvoorschriften leiden tot intrekking van de vergunning. Met name het
rechtzekerheids- en het vertrouwensbeginsel beperken nogal eens de bevoegdheid
tot wijziging en intrekking.Als het bestuursorgaan overweegt om de vergunning of ontheffing in te trekken of
te wijzigen, dient het de belanghebbenden in de gelegenheid te stellen hun
bedenkingen in te dienen (artikel 4:8 Awb).Artikel 1:7 Termijnen Artikel 1:7 bepaalt dat de vergunning of ontheffing in beginsel voor onbepaalde
tijd geldt. Dit vloeit mede voort uit artikel 11 van de Dienstenrichtlijn, dat
stelt dat vergunningen geen beperkte geldingsduur mogen hebben, tenzij:
de vergunning automatisch wordt verlengd of alleen afhankelijk is van de
voortdurende vervulling van de voorwaarden;
het aantal beschikbare vergunningen beperkt is door een dwingende reden
van algemeen belang;
c.een beperkte duur gerechtvaardigd is om een dwingende reden van algemeen
belang.Sommige vergunningen lenen zich uit de aard alleen voor verlening voor bepaalde
tijd. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een evenementenvergunning of een
standplaatsvergunning voor een oliebollenkraam rond de jaarwisseling.Artikel 1:8 Weigeringsgronden In dit artikel worden de algemene weigeringsgronden genoemd die van toepassing
zijn op alle vergunningen uit deze APV. Als er voor een specifieke vergunning
andere weigeringsgronden gelden dan de in artikel 1:8 genoemde, worden die in
het betreffende artikel genoemd.Ten aanzien van de weigeringsgrond “de bescherming van het milieu” wordt
opgemerkt dat het milieubegrip mede alle soorten van overlast omvat die
gerelateerd zijn aan de omgeving/het milieu. Te denken valt aan geluidsoverlast,
geurhinder, overlast veroorzaakt door stof, afval e.d.. Overlast veroorzaakt
door vuurwerk valt eveneens onder bescherming van het milieu of zelfs de
volksgezondheid.Artikel 1:9 ExperimenteerartikelHet experimenteerartikel 1:9 biedt het college of de burgemeester de
mogelijkheid om proefondervindelijk bij wijze van experiment vast te stellen of
verruiming van bepaalde regels uit de APV in algemene zin wenselijk of mogelijk
is. Met het oog daarop kan bij wijze van experiment tijdelijk in afwijking van
een of meer bepalingen in de APV meer ruimte worden geboden aan burgers en
ondernemers.Uit juridisch wetenschappelijk onderzoek blijkt dat geëxperimenteerd kan worden,
indien het experiment met waarborgen omkleed is, tijdelijk en beperkt qua
gebied. Hierbij is relevant dat de rechten van burgers niet beperkter mogen zijn
dan de huidige bepalingen aangeven en dus slechts in positieve zin van de
bepalingen uit de verordening mag worden afgeweken. Met andere woorden de burger
mag bij wijze van een experiment op grond van dit artikel tijdelijk iets wel of
hoeft tijdelijk iets niet.De systematiek van artikel 1:9 voorziet erin dat het college of de burgemeester
de bevoegdheid heeft om bij wijze van experiment tijdelijk (maximaal 1 jaar) en
naar plaats beperkt van een aantal bepalingen in de APV af te wijken. De raad
wordt uiterlijk vier weken voorafgaand aan het starten van het experiment
geïnformeerd. Deze figuur is ontleend aan de voorhangprocedure bij de Tweede
Kamer. Een experiment heeft ten doel om in de praktijk te testen of een wijziging van
de regels in structurele zin wenselijk is en zal om die reden altijd gemonitord
en geëvalueerd worden. Van te voren zal worden vastgesteld welke aspecten bij de
monitoring en evaluatie meegenomen worden. Bij de voorbereiding en uitvoering
van een experiment zullen de relevante partijen betrokken worden. Het besluit
tot het houden van een experiment vermeldt doel, tijdsduur, van welke regels
wordt afgeweken en voor welk gebied het experiment geldt. In het besluit tot het
houden van een experiment wordt voorts beschreven onder welke voorwaarden het
college of de burgemeester ruimte bieden aan het experiment. Een voorbeeld kan
dit verhelderen. Waar een experiment betrekking heeft op een aanvraag van een
vergunning voor het uitoefenen van een activiteit, kan deze vergunningplicht bij
wijze van experiment vervangen worden door een algemene regel. Ook is het
mogelijk dat er nog steeds een vergunning noodzakelijk is, maar dat de daaraan
verbonden voorschriften minder belastend zijn dan de reguliere voorschriften.
Voorts kan het zo zijn dat een bepaalde verplichting niet geldt, indien de
burger of de ondernemer zich aan bepaalde nader te formuleren voorwaarden
houden. Op naleving van de voorwaarden van het experiment wordt uiteraard
toegezien. Er zijn immers nog steeds verplichtingen waaraan moet worden voldaan. Als de evaluatie van een experiment aanleiding geeft tot het aanpassen van deze
verordening, kan besloten worden het experiment in afwachting van wijziging van
de APV te verlengen met maximaal een jaar. Dit voorkomt dat deelnemers aan een
experiment tijdelijk terugvallen op het strengere, te wijzigen regime. In lijn met het coalitieakkoord is dit artikel vooral bedoeld om experimenten te
faciliteren die naar verwachting een positieve uitwerking hebben op het
vestigingsklimaat en de levendigheid en aantrekkelijkheid van de stad. Gezien de onderwerpen die de APV reguleert, biedt juist de APV perspectieven in
dit opzicht. Voorbeelden van mogelijke experimenten zouden kunnen zijn: meer
ruimte voor venters en standplaatshouders (o.a. foodtrucks), minder strenge
reclameregels, pop-up locaties beter faciliteren of meer ruimte voor burgers om
kleine 0-evenementen te organiseren. Overigens kan niet van alle bepalingen uit
de APV worden afgeweken. Experimenten die zich richten op demonstraties,seksinrichtingen, cameratoezicht, kap van bomen, vuurwerk, drugsoverlast zijn
absoluut niet aan de orde. Strafbepalingen, definitiebepalingen en
overgangsbepalingen zijn eveneens van de experimenteermogelijkheid uitgezonderd.
Kortom, daar waar openbare orde, veiligheid en bescherming van het woon- of
leefklimaat in het geding zijn, kan niet worden geëxperimenteerd.Hoofdstuk 2 Openbare OrdeAfdeling 1 Bestrijding van ongeregeldhedenArtikel 2:1 Samenscholing en ongeregeldhedenEerste lidHet begrip “samenscholing” is ontleend aan artikel 186 van het Wetboek van
Strafrecht (Sr): “Hij die opzettelijk bij gelegenheid van een volksoploop zich
niet onmiddellijk verwijdert na het derde door of vanwege het bevoegde
bestuursorgaan gegeven bevel, wordt, als schuldig aan deelneming aan
samenscholing, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden of
geldboete van de tweede categorie.” Van een volksoploop ex artikel 186 Sr is
sprake als een menigte zich verzamelt. De openbare orde hoeft niet te worden
verstoord. HR 26-02-1991, NJ 1991, 512 en HR 14-01-1992, NJ 1992, 380 en ECLI:
NL: HR:2008: BF 0748.Onder omstandigheden is het denkbaar dat een samenscholing het karakter heeft
van bijvoorbeeld een betoging. Gelet op de Wet openbare manifestaties moeten dit
soort samenscholingen van de werking van dit artikel uitgezonderd worden. In het
vijfde lid is dit dan ook gebeurd.Tweede lidIn het tweede lid wordt aan de burger de verplichting opgelegd om zich in de
daar genoemde gevallen op bevel van een politieambtenaar te verwijderen van een
openbare plaats.De bevoegdheid van de politie om bevelen te geven volgt uit artikel 3 van de
Politiewet. Artikel 2:1, tweede lid, van de APV bevat het geven van een bevel in
een concreet geval. Overtreding van een dergelijk bevel wordt strafbaar gesteld
via artikel 6:1 van de APV. Ook in het proces-verbaal en de tenlastelegging moet het niet opvolgen van het
politiebevel worden vervolgd op grond van overtreding van artikel 2:1 jo.
artikel 6:1 van de APV. Vergelijk HR 17 december 2014,
ECLI:NL:HR:2014:3639.Naast de politiebevelen ex artikel 2:1 APV blijven uiteraard ook de bevelen van
de burgemeester in het kader van diens openbare-ordebevoegdheden mogelijk.
Bevelen van de burgemeester, bijvoorbeeld op grond van de Gemeentewet, of
aanwijzingen in het kader van de Wet Openbare Manifestaties die de politie in
mandaat uitvoert en die niet worden opgevolgd, kunnen nog steeds strafbaar
worden gesteld op grond van artikel 184, eerste lid Wetboek van Strafrecht.
Vergelijk HR 10 december 2013, ECLI:NL:HR:2013:1742.Afdeling 2 BetogingArtikel 2:3 Kennisgeving betogingen en samenkomsten op openbare
plaatsenDit artikel is gebaseerd op enkele artikelen uit de Wet openbare manifestaties
(Wom).In artikel 1 van de Wom wordt in het eerste lid “openbare plaats” gedefinieerd
als: een plaats die krachtens bestemming of vast gebruik openstaat voor het
publiek. In het tweede lid is bepaald dat daaronder niet is begrepen: een gebouw
of besloten plaats als bedoeld in artikel 6, tweede lid, van de Grondwet (een
kerk, moskee, synagoge of een ander gebouw dat met name wordt gebruikt voor
godsdienstige of levensbeschouwelijke doelen). Deze definitie is in artikel 1:1
overgenomen (zie toelichting aldaar).Uit de artikelen 3 en 4 Wom volgt dat de gemeenteraad moet bepalen of, en zo ja,
voor welke activiteiten een kennisgeving is vereist en daarbij enkele
procedurebepalingen moet vaststellen. Artikel 5 Wom kent de burgemeester de
bevoegdheid toe om naar aanleiding van een kennisgeving voorschriften en
beperkingen te stellen of een verbod te geven; artikel 6 Wom kent hem een
aanwijzingsbevoegdheid toe, terwijl artikel 7 Wom bepaalt dat hij bevoegd is aan
de organisatoren van de desbetreffende activiteit de opdracht te geven deze te
beëindigen en uiteen te gaan. Ten aanzien van vergaderingen en betogingen op
andere dan openbare plaatsen kent artikel 8 Wom de burgemeester o.a. de
bevoegdheid toe opdracht te geven deze te beëindigen.Afdeling 5 Veiligheid, bruikbaarheid en aanzien van de wegArtikel 2:10 Het plaatsen van voorwerpen op of aan de weg in strijd met
de publieke functie ervanDit artikel geeft het college de mogelijkheid greep te houden op situaties die
hinder of gevaar kunnen opleveren of ontsierend kunnen zijn. Voor de toepassing
kan worden gedacht aan het plaatsen van reclameborden of containers.In het kader van de deregulering en de vermindering van administratieve lasten
is bekeken of de vergunningplicht kon komen te vervallen. De gemeente Zwolle
kiest ervoor om breed gestelde algemene regels (zie lid 1) op te nemen in plaats
van het voorheen bestaande vergunningsstelsel. De vergunningplicht is vervangen
door een meldingsplicht. De gemeenteraad maakt hiermee een nadrukkelijke keuze
voor het bieden van meer ruimte aan burger en bedrijfsleven.In het nieuwe tweede lid krijgt het college de bevoegdheid nadere regels te
stellen ten aanzien van uitstallingen en reclameborden. Deze bevoegdheid is
opgenomen omdat ten aanzien van deze specifieke categorieën voorwerpen behoefte
bestaat om meer gedetailleerde regels te kunnen formuleren.In het derde lid wordt een opsomming gegeven van de gevallen waarin het verbod
van lid 1 (en daarmee dus ook de meldingsplicht) niet geldt. Als uit de melding blijkt dat een voorwerp niet op of aan de weg geplaatst zou
mogen worden, wordt hiervan schriftelijk melding gedaan. Deze mededeling moet
worden aangemerkt als een verbod waartegen bezwaar/beroep mogelijk is.Artikel 2:12 Maken en veranderen van een uitwegIn het kader van de 1 loket gedachte van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (Wabo), is besloten om na drie jaar (2010-2013) de meldingsplicht
gehanteerd te hebben, het maken en veranderen van een uitweg vergunningplichtig
te maken. In artikel 2.2, eerste lid, onder e, van de Wabo is geregeld dat als
er een vergunningplicht geldt voor (het maken, hebben of veranderen van) een
uitweg, deze vergunning een omgevingsvergunning is op grond van de Wabo.Door de vergunningplicht te herintroduceren voor een uitweg hoeft een aanvrager
bij meerdere activiteiten, (bijvoorbeeld het maken van een uitweg, het kappen
van een boom en het bouwen van een garage of carport) slechts één vergunning aan
te vragen: de omgevingsvergunning. De ongewenste situatie dat er wel een
vergunning wordt verleend voor het bouwen en kappen, maar de melding voor de
uitweg niet wordt geaccepteerd (of andersom, geen vergunning, maar wel
acceptatie van de melding) wordt daarmee voorkomen.Omdat sprake is van een omgevingsvergunning gelden de termijnen genoemd in
artikel 3.9 van de Wabo. De beslistermijn is 8 weken, de verdagingstermijn zes
weken. Let wel: indien er meerdere activiteiten worden aangevraagd en er één
onder artikel 3.10 van de Wabo valt, dan is de uitgebreide procedure van
toepassing (beslistermijn van 6 maanden met een mogelijkheid tot verdagen van
zes weken).In artikel 2.18 van de Wabo is bepaald dat de vergunning alleen kan worden
verleend of geweigerd op de gronden vermeld in deze verordening.De
weigeringsgronden staan in het derde lid van artikel2:12 van de APV en
zijn aanvullend aan de algemene weigeringsgronden uit artikel 1:8. Dit betekent dat de vergunning op grond van 2.12 kan worden geweigerd indien het
maken of veranderen van een uitweg: a.in strijd is met het bestemmingsplan; b.het veilig en doelmatig gebruik van de weg aantast; deze grond kan
bijvoorbeeld worden gebruikt als een uitweg wordt aangelegd of veranderd binnen
korte afstand van een kruispunt of een splitsing o.i.d. of als er sprake is van
een doorgaande weg waar gevaar kan ontstaan voor het verkeer op de weg als er
gebruik wordt gemaakt van een uitweg;c.c. ten koste gaat van een parkeerplaats; of d.d. het openbaar groen aantast; deze grond kan bijvoorbeeld gebruikt worden als
er voor de aanleg of verandering van de uitweg een (gedeelte van een)
gemeentelijk plantsoen moet wijken.Uit de jurisprudentie omtrent artikel 14 Wegenwet is duidelijk geworden dat de
eigenaar van een weg het uitwegen daarop in principe moet toestaan. Een
afgegeven vergunning mag niet worden gefrustreerd door privaatrechtelijke
weigering van de gemeente. Als een derde eigenaar van de grond is, ligt dat
anders. Het college kan in dat geval de aanvrager om vergunning erop wijzen dat
hij ook privaatrechtelijke toestemming behoeft.Artikel 2:12 beoogt te voorkomen dat iedereen op willekeurige plaatsen uitwegen
creëert. Dat zou de bruikbaarheid van de weg (bijvoorbeeld parkeerruimte aan de
kant van de weg) te veel belemmeren. Het maken of veranderen van uitwegen wordt
uitgevoerd in opdracht van de gemeente. De houder van een vergunning mag dus
niet zelf een uitweg aanleggen of veranderen. De kosten worden in rekening
gebracht bij de vergunninghouder.Voor de volledigheid wordt opgemerkt dat het artikel niet voorziet in het
vergunningplichtig maken van het veranderen van het gebruik van een uitweg als
bedoeld in artikel 2.2, eerste lid, onder e, van de Wabo. In de praktijk gaat
het om het aanleggen of veranderen van uitwegen. Daar ziet het artikel dan ook
op. Artikel 2:14 Winkelwagentjes Deze bepaling bestrijdt het “zwerfkarrenprobleem” door winkelbedrijven te
verplichten om op de winkelwagentjes een herkenningsteken aan te brengen en om
achtergelaten winkelwagentjes terstond te verwijderen. Dit legt ook een
verantwoordelijkheid bij winkelbedrijven om hier op toe te zien.Artikel 2:21 Voorzieningen voor verkeer en verlichting In beginsel biedt de Belemmeringenwet Privaatrecht het kader om op het
eigendomsrecht van anderen inbreuk te maken. Deze wet is echter in haar
toepassing bedoeld voor zodanige inbreuken op dat eigendomsrecht dat het gebruik
van de desbetreffende onroerende zaak al dan niet tijdelijk beperkt wordt.Wanneer daarvan sprake is kan niet een gedoogplicht op grond van het onderhavige
artikel geconstrueerd worden. Deze gedoogplicht is alleen dan aanwezig wanneer
de voorwerpen, borden of voorzieningen ten behoeve van het openbaar verkeer of
de openbare verlichting het gebruiksrecht van de eigenaar niet aantasten.Afdeling 7 EvenementenArtikel 2:24 Begripsbepalingen Eerste lidIn artikel 2:24 is gekozen voor de zgn. negatieve benaderingsmethode ten aanzien
van de definiëring van het begrip evenement. Uitgaande van een algemeen geldend
criterium (“namelijk elke voor publiek toegankelijke verrichting van vermaak”)
wordt vervolgens een aantal evenementen opgesomd dat niet onder de werking van
de bepalingen valt.Onder a.In de eerste plaats is dit het geval bij de voor publiek toegankelijke
verrichting van vermaak die gehouden wordt in de besloten ruimte van een
inrichting in de zin van de Wet milieubeheer voor zover het evenement past
binnen de normale bedrijfsvoering van de inrichting. Dit betreft in feite een
codificatie van de zogenaamde “Ghosthouse-jurisprudentie” (uitspraak van de
Afdeling bestuurs-rechtspraak van de Raad van State van 11 januari 2006,
ECLI:NL:RVS:2006:AU9388). Uit deze uitspraak blijkt dat een in een inrichting
gehouden feest dat niet tot de normale bedrijfsvoering van de inrichting hoort,
valt aan te merken als een evenement. Hiervoor geldt derhalve een
vergunningplicht. A contrario redenerend is een feest dat wél tot de normale
bedrijfsvoering van een inrichting behoort, niet is aan te merken als een
evenement. Hiervoor geldt derhalve geen vergunningplicht. Hoewel het strikt
genomen niet nodig is om dit in de APV op te nemen, wordt dit voor de
duidelijkheid toch gedaan. De genoemde uitspraak van de Afdeling bevat aanwijzingen ten aanzien van de
vraag wanneer een feest o.i.d. tot de normale bedrijfsvoering behoort. De
Afdeling overweegt: “De burgemeester heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat het
feest vanwege de grootschaligheid, de muziekstijl, het soort publiek dat er
komt, en de sluitingstijd - drie uur na de toegestane sluitingstijd - niet tot
de normale bedrijfsvoering van de inrichting behoort. Daarbij is in aanmerking
genomen dat het feest niet door de exploitanten van de inrichting, maar door een
derde is georganiseerd en de exploitanten er geen blijk van hebben gegeven dat
zij op de hoogte waren van hetgeen precies zou plaatsvinden in hun inrichting.
Voorts is daarbij in aanmerking genomen dat volgens de burgemeester de ervaring
heeft geleerd dat dit soort houseparty's vaak gepaard gaat met grootschalig
drugsgebruik, met alle risico's van dien, en dat extra politie-inzet nodig is om
de openbare orde te handhaven, terwijl dit niet het geval is bij een reguliere
avond.”Onder b.Daarnaast gelden de bepalingen niet voor markten als bedoeld in artikel 160,
eerste lid, onder h, van de Gemeentewet. Indien het college op grond van dit
artikel een (waren)markt heeft ingesteld, kan de gemeenteraad hiervoor regels
vaststellen in een marktverordening.Onder c t/m e.Deze uitzonderingen zijn opgenomen om dubbele regelgeving te voorkomen.Tweede lidHerdenkingsplechtigheidOmdat een herdenkingsplechtigheid doorgaans wel voor publiek toegankelijk is,
maar uiteraard niet als een verrichting van vermaak kan worden aangemerkt, wordt
ze als evenement genoemd.BraderieOmdat een braderie van korte duur is en niet met een bepaalde regelmaat
terugkeert, kan deze activiteit niet als jaarmarkt of gewone markt worden
aangemerkt in de zin van artikel 160 Gemeentewet. Omdat een braderie een voor
publiek toegankelijke verrichting van vermaak is, is het een evenement:OptochtenHet houden van optochten, zoals carnavals- en Sinterklaasoptochten,
bloemencorso’s enz., die niet opgevat kunnen worden als een middel tot het uiten
van een mening of gedachten of gevoelens, valt niet onder de bescherming van de
Grondwet, het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de
fundamentele vrijheden (EVRM) of andere internationale verdragen die de vrijheid
van meningsuiting waarborgen. Evenmin is hierop de Wet openbare manifestaties
(Wom) van toepassing.Feest, muziekWanneer een feest voor publiek toegankelijk is, is er sprake van een
vergunningplichtige activiteit omdat het valt onder de reikwijdte van de
begripsomschrijving van artikel 2:24, eerste lid. (Met uitzondering van feesten
die gehouden worden in de besloten ruimte van een inrichting in de zin van de
Wet milieubeheer voor zover het feest past binnen de normale bedrijfsvoering van
de inrichting, zie artikel 2:24, eerste lid, onder a.) Het feest kan als een
voor publiek toegankelijke verrichting van vermaak worden aangemerkt. Besloten
feesten daarentegen vallen niet onder de reikwijdte van de evenementenbepaling
omdat deze activiteit niet een voor het publiek toegankelijke verrichting van
vermaak is. Maar wanneer een feest een “besloten” karakter heeft en er
publiekelijk kaarten worden verkocht en/of reclame wordt gemaakt, is er sprake
van een evenement. Wanneer een feest al dan niet besloten “op of aan
de weg” plaatsvindt, is dit een vergunningplichtige activiteit omdat het
plaatsvindt op doorgaans voor publiek toegankelijk gebied. Het feit dat het
feest besloten is, dus niet voor publiek toegankelijk, doet daar niets aan af. Voorschriften met betrekking tot geluid in een inrichting zijn opgenomen in het
Activiteitenbesluit milieubeheer. De artikelen 4:2 en 4:3 van de APV geven het
college de bevoegdheid om ontheffing te verlenen voor geluidshinder in een
inrichting. Voorschriften met betrekking tot geluid buiten een inrichting kunnen
op grond van artikel 4:6 van de APV in de vergunning worden opgenomen.Wedstrijd op of aan de wegVoor wedstrijden op of aan de weg is een vergunning van de burgemeester vereist,
krachtens het bepaalde in het eerste lid van artikel 2:25 en artikel 2:24,
tweede lid, onder d.Wedstrijden met voertuigen op wegen als bedoeld in artikel 1, eerste lid, aanhef
en onder b, van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994) zijn op grond van artikel
10, eerste lid, WVW 1994 verboden. Het eerste lid van artikel 148 WVW 1994
bepaalt echter dat van dat verbod ontheffing kan worden verleend. Het verlenen
van die ontheffing geschiedt:a.voor wegen onder beheer van het Rijk, door de minister van Verkeer en
Waterstaat;b.voor andere wegen, door gedeputeerde staten; in afwijking hiervan wordt de ontheffing verleend door het college, indien de
wegen waarvoor de ontheffing wordt gevraagd, alle gelegen zijn binnen een
gemeente.Indien een wedstrijd wordt gehouden met voertuigen op wegen als bedoeld in de
Wegenverkeerswet 1994 dan is - naast artikel 10 juncto artikel 148
Wegenverkeerswet 1994 - artikel 2:25 van toepassing. De evenementenbepaling is
namelijk van een geheel andere orde dan de wedstrijdbepalingen uit de
Wegenverkeerswetgeving. De burgemeester kan op grond van andere motieven
weigeren medewerking te verlenen aan het evenement. In die zin is de
evenementenbepaling aanvullend op de wedstrijdbepalingen uit de
Wegenverkeerswetgeving. Vindt echter een wedstrijd met een motorvoertuig of
bromfiets plaats op een terrein dat niet behoort tot een weg als hier bedoeld,
dan moet daarvoor een vergunning verkregen zijn van de burgemeester op grond van
artikel 2:25. Op grond van de artikel 2:25 geldt voor andere wedstrijden op of
aan de weg eveneens een vergunningplicht. Hierbij moet gedacht worden aan
bijvoorbeeld “vossenjachten”, droppings e.d.Klein evenementVoor het organiseren van kleine evenementen zoals de barbecue en/of het
straatfeest is in het kader van de vermindering van administratieve lasten voor
de burger gekozen voor een meldingsplicht. Een klein evenement valt onder het
begrip evenement, maar onder voorwaarden is er geen vergunning vereist. In het
derde lid van artikel 2.25 is een klein evenement daarom gedefinieerd. Het moet
gaan om kleinschalige activiteiten die niet langer duren dan één dag en die zich
in de openbare ruimte afspelen met als doel vermaak en ontspanning te
bieden.Artikel 2:25 Evenement Bij grote en middelgrote evenementen is vooraf een vergunning noodzakelijk.
Controle achteraf kan niet volstaan wegens mogelijk gevaar voor de openbare
orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid, het milieu of een goed woon-
en leefklimaat.Ook de organisator is bij een vergunningstelsel gebaat, omdat hij met de
gemeente kan onder-handelen om goede afspraken te maken. Zo krijgt hij op het
evenement toegesneden voorwaarden.In het geval van een klein evenement wordt volstaan met een meldingsplicht. Het
is dan niet per se noodzakelijk en proportioneel om een vergunning te eisen. De
ervaring leert namelijk dat een vergunning in dergelijke gevallen vrijwel altijd
wordt verleend, waarbij standaardvoorschriften aan de vergunning worden
verbonden. Indien er naar aanleiding van de melding echter aanleiding is te
vermoeden dat de openbare orde, de openbare veiligheid, de volkgsgezondheid, het
milieu of een goed woon- en leefklimaat in gevaar komt, kan de burgemeester het
evenement op grond van het vierde lid binnen acht dagen na de melding alsnog
verbieden.EvenementenbeleidAan de hand van de motieven neergelegd in de weigeringsgronden kan de
burgemeester beleidsregels vaststellen.Het doel van een evenementenbeleid
is enerzijds het vastleggen van wat er met betrekking tot evenementen in een
gemeente wordt nagestreefd en onder welke voorwaarden dit is toegestaan.
Anderzijds behelst het beleid de afstemming van processen binnen de
vergunning-verlening zodat deze zo efficiënt en goedkoop mogelijk kan
plaatsvinden.Zesde lid: lex silencio positivoKleinere evenementen zijn al vergunningsvrij. Deze vergunning ziet derhalve op
grotere evenementen. Daarbij is een lex silencio positivo niet wenselijk, gezien
de impact die een groot evenement kan hebben, met name op de openbare orde. Ook
vragen vele aspecten van een groot evenement, zoals brandveiligheid, geluid,
aanvoer, afvoer en parkeren van bezoekers, om maatwerk dat alleen een
inhoudelijke vergunningsbeschikking kan bieden. Er zijn derhalve verschillende
dwingende redenen van algemeen belang, met name de openbare orde, openbare
veiligheid en milieu om van een lex silencio positivo af te zien. Paragraaf
4.1.3.3. van de Awb wordt niet van toepassing verklaard.Artikel 2:25a Betaald voetbalwedstrijden Ter regulering van betaald voetbalwedstrijden wordt gekozen voor een
vergunningsstelsel, in verband met de Algemene wet bestuursrecht en de
rechtsbeschermingsmogelijkheden van derden. In deze bepaling wordt, kort
samengevat, geregeld:a.welke instantie als organisator wordt aangemerkt;b.de verplichting van de organisator tot opgave van de speeldata en overige
relevante informatievolgens een daartoe door de burgemeester vast te stellen
formulier;c.de mogelijkheid om voor meerdere wedstrijden tegelijk (bijvoorbeeld
competitiehelft) vergunning aan te vragen;d.de mogelijkheid voor de burgemeester om per wedstrijd nadere voorschriften te
geven in het belang van de openbare orde;e.de bevoegdheid van de burgemeester om op limitatief omschreven gronden de
wedstrijd te verbieden.Omdat speciaal voor betaald voetbalwedstrijden een vergunningsplicht geldt, kan
deze worden beschouwd als een lex specialis ten opzichte van de algemene
vergunningsplicht voor evenementen. Dit artikel is in overeenstemming met het
afgesloten convenant betaald voetbal.Artikel 2:26 OrdeverstoringDeze bepaling geeft een verbod om de orde bij evenementen te verstoren, dat zich
in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.Afdeling 8 Toezicht op openbare inrichtingenArtikel 2:27 BegripsbepalingenIn plaats van de term "horecabedrijf" wordt nu de term "openbare inrichting"
gebruikt. Dit voor de duidelijkheid. In de Drank- en Horecawet wordt namelijk
met "horecabedrijf" alleen gedoeld op bedrijven waar bedrijfsmatig of anders dan
om niet alcoholhoudende drank wordt verstrekt voor gebruik ter plaatse, de
zogenaamde "natte horeca". De bepalingen in de APV betreffen juist ook de
bedrijven waar geen alcoholhoudende drank wordt verstrekt, de zogenaamde "droge
horeca": tearooms, lunchrooms en dergelijke, maar ook coffeeshops.Artikel 2:28 Exploitatie openbare inrichtingEerste lidOp grond van artikel 1:7 gelden vergunningen voor onbepaalde tijd. Dit geldt ook
voor de horeca-exploitatievergunning. Indien de gemeente niettemin een tijdsduur
wil verbinden aan de vergunning van bijvoorbeeld vijf of tien jaar, dan is het
alleen op gronden ontleend aan dwingende redenen van algemeen belang geoorloofd
een termijn te stellen.Tweede lidAls het geldende bestemmingsplan, de beheersverordening, het exploitatieplan of
het voorbereidings-besluitvestiging van een horecabedrijf ter plaatse niet
toelaat, ligt het niet voor de hand om wel een exploitatievergunning te
verlenen. Er kan immers toch geen gebruik van worden gemaakt wegens strijd met
het bestemmingsplan. Strijd met het bestemmingsplan is daarom als imperatieve
weigeringsgrond opgenomen. Blijkens jurisprudentie is dit aanvaardbaar omdat een
dergelijke bepaling geen zelfstandige planologische regeling bevat. De exploitatievergunning is persoonsgebonden. De persoon van de exploitant
speelt immers een belangrijke rol in de wijze van exploitatie en dus ook in de
wijze waarop deze exploitatie het woon- en leefklimaat en de openbare orde
beïnvloedt. Om die reden wordt het noodzakelijk geacht om de verplichting op te
nemen voor de vergunningaanvrager om een recente verklaring omtrent gedrag voor
de leidinggevende te overleggen. Leidinggevende kan de aanvrager zelf zijn, maar
ook iemand die bij hem in dienst is.Derde en vierde lidVoor een aantal categorieën van kleinschalige openbare inrichtingen waar geen
alcohol wordt geschonken en waar de openbare orde evident niet in het geding is,
is geen vergunning nodig. Te denken valt aan een ontbijthoekje bij de
bakker.Verder is de vergunningplicht komen te vervallen voor een horecabedrijf waar
tevens op grond van artikel 3 van de Drank- en Horecawet een vergunning is
vereist. Gebleken is dat in Zwolle de horecaexploitatievergunning voor de natte
horeca onvoldoende bijdraagt aan het verminderen van overlast en terugdringen
van openbare orde problemen. De exploitatievergunning in stand laten voor de
natte horecabedrijven is dan ook onevenredig belastend en is om die reden komen
te vervallen.Vijfde lidDit artikel valt onder de reikwijdte van de Europese Dienstenrichtlijn. Hier is
er vanwege dwingende redenen van algemeen belang voor gekozen om de lex silencio
niet van toepassing te verklaren. Het gaat hier om een vergunning voor met name
horeca-inrichtingen. Het zou met name vanwege aspecten van openbare orde en
milieu onwenselijk zijn als deze zonder een op de inrichting afgestemde
vergunning kunnen openen.Artikel 2:28a TerrassenEerste lidDit artikel biedt de mogelijkheid om gebieden aan te wijzen waar de
vergunningplicht niet geldt. Hiermee kan bereikt worden dat er een regulering
van terrassen is zonder onnodige toename van administratieve lasten. Buiten de
aangewezen gebieden blijft vergunningplicht gelden en kan per situatie maatwerk
worden geleverd. Tweede lidIn het tweede lid krijgt het college de bevoegdheid nadere regels te stellen ten
aanzien van terrassen. Deze nadere regels gelden zowel voor vergunningsvrije
terrassen als vergunningplichtingen terrassen. Deze bevoegdheid is opgenomen
omdat ten aanzien van de spelregels met betrekking tot plaatsing, gebruik, en
opruimen terrassen behoefte bestaat om meer gedetailleerde uniforme regels te
kunnen formuleren.Derde lidIn aanvulling op de weigeringsgronden uit 1.8 zijn voor terrassen specieke
weigeringgronden opgenomen om de vaak locale effecten van een terras mee te
kunnen nemen in de belangenafweging.Artikel 2:29 Sluitingstijd Eerste t/m derde lidGrondslag voor de in de APV opgenomen sluitingsbepalingen is artikel 149
Gemeentewet. De gemeenteraad kan verplichte sluitingstijden voor openbare
inrichtingen vaststellen in het belang van de openbare orde. De
sluitingsbepalingen betreffen de gedeelten van de inrichting, waarin de
eigenlijke horecawerkzaamheden worden uitgeoefend: een op het trottoir
gesitueerd terras behoort wel tot de inrichting, de zich boven de inrichting
bevindende woning van de exploitant niet. Ook sportkantines, sociëteiten,
clublokalen, verenigingsgebouwen e.d. zijn als inrichting aan te merken.Vierde lidVoor het horecagedeelte geldt dezelfde sluitingstijd als voor de winkel om te
voorkomen dat de horeca-activiteiten na sluitingstijd worden voortgezet.Zesde lidDeze bepaling vormt de grondslag voor de burgemeester om ten aanzien van de
sluitingstijden nadere regels te stellen. De burgemeester kan op grond van deze
bepaling bijvoorbeeld voor bepaalde categorieën openbare inrichtingen afwijkende
sluitingstijden vaststellen. Zevende lidOp grond van het zevende lid kan de burgemeester ontheffing verlenen van de
geldende sluitingstijden. Dit kan voor een individuele inrichting, maar ook voor
meerdere inrichtingen, bijvoorbeeld in een bepaald gebied of in verband met
collectieve feestdagen of bijzondere gebeurtenissen.Achtste lidEen openbare inrichting als bedoeld in artikel 2:27 kan vergunningplichtig zijn
ingevolge de Wet milieubeheer (Wm) of onder de werking van het
Activiteitenbesluit vallen. Aan een krachtens de Wm te verlenen vergunning
kunnen eveneens voorschriften worden verbonden dan wel nadere eisen worden
gesteld ter voorkoming van de indirecte gevolgen van de inrichting. De
sluitingsbepalingen van de APV gelden derhalve niet voor zover de op de Wm
gebaseerde voorschriften van toepassing zijn.Negende lidAnders dan bij het vijfde lid van artikel 2:28 gaat het hier om een relatief
overzichtelijk besluit. Er zijn geen dwingende redenen van algemeen belang om
van een lex silencio positivo af te zien. De lex silencio positivo is hier van
toepassing.Artikel 2:30 Afwijking sluitingstijd; tijdelijke sluitingEerste lidArtikel 174 van de Gemeentewet vormt de grondslag voor de bevoegdheid om een of
meer horecabedrijven tijdelijk afwijkende sluitingsuren op te leggen of
tijdelijk te sluiten. Aanleiding voor tijdelijke afwijking of sluiting moet zijn
gelegen in het belang van de openbare orde, veiligheid of gezondheid, of in
bijzondere omstandigheden (zoals, al dan niet lokale, feestdagen). Het betreft
een algemene bevoegdheid die zich niet alleen kan uitstrekken tot een maar ook
tot meer of zelfs tot alle in de gemeente aanwezige horecabedrijven. Wel beperkt
de bevoegdheid zich tot het tijdelijk vaststellen van afwijkende sluitingstijden
of tot tijdelijke sluiting.Tweede lidHoewel de wetgever er bij de invoering van de Wet "Damocles" (artikel 13b van de
Opiumwet dat op 21 april 1999 in werking is getreden) vanuit is gegaan dat
gemeentelijke regelingen (overlast- of exploitatieverordeningen) hun geldigheid
behouden, omdat het onderwerp van de gemeentelijke regeling een andere is, wordt
door middel van het tweede lid buiten twijfel gesteld dat niet in dezelfde
situaties kan worden opgetreden als waarvoor artikel 13b Opiumwet is
bedoeld.Op 13 juli 2002 is de Wet Victor in werking getreden (Staatsblad 2002, 348).
Deze wet houdt in dat het college de bevoegdheid krijgt om de eigenaar van een
pand dat is gesloten op grond van de APV, artikel 13b Opiumwet of artikel 174a
Gemeentewet aan te schrijven om het pand in gebruik te geven aan een andere
persoon of instelling, dan wel om verbeteringen aan te brengen. Als de
verstoring van de openbare orde of de verkoop van drugs niet langdurig
achterwege blijft, kan in het uiterste geval zelfs overgegaan worden tot
onteigening.In de Wet Victor is ook bepaald dat sluitingen op grond van artikel 13b Opiumwet
en artikel 174a Gemeentewet moeten worden ingeschreven in de openbare registers.
Deze inschrijvingsplicht geldt niet voor de sluitingen op grond van de APV.Artikel 2:31 Verboden gedragingenOnder aDeze bepaling geeft een verbod om de orde in horecabedrijven te verstoren, dat
zich in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.Onder bOok het bepaalde onder b richt zich tot de (potentiële) bezoeker van de
inrichting. Als die zich met goedvinden van de exploitant in de inrichting
bevindt in de tijd dat de inrichting gesloten moet zijn, overtreedt hij artikel
2:31. Als hij geen toestemming van de exploitant heeft en niet weggaat als de
exploitant dat vraagt, overtreedt hij artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht
(lokaalvredebreuk).Artikel 2:32 Handel binnen openbare inrichtingenDit artikel betreft een verbod van heling. Het is bekend dat in sommige cafés
regelmatig gestolen goederen worden verhandeld.Artikel 2:32 sluit aan op het in artikel 14 Drank en Horecawet neergelegde
verbod tot het uitoefenen van kleinhandel. Dit laatste verbod ziet echter
slechts op verkoophandelingen.Omdat artikel 2:32 een verbod bevat voor de exploitant (en niet voor de
handelaar), kan dit artikel niet worden gebaseerd op artikel 437ter of artikel
437 Wetboek van Strafrecht. Het artikel is vastgesteld op basis van artikel 149
Gemeentewet, terwijl de strafsanctie is gebaseerd op artikel 154
Gemeentewet.Artikel 2:33 Het college als bevoegd bestuursorgaanHet begrip "openbare inrichting" als omschreven in artikel 2:27 ziet ook op
inrichtingen die niet voor het publiek toegankelijk zijn, zoals besloten
sociëteiten en gezelligheidsverenigingen. Gelet op artikel 174 van de
Gemeentewet is in dat geval niet de burgemeester maar het college het bevoegde
bestuursorgaan. Artikel 2:34a Beperking verstrekking alcoholhoudende drankenGelet op het belang van een matig alcoholgebruik in inrichtingen die primair
voor andere doeleinden dan alcoholgebruik worden bezocht, wordt de beperking
opgelegd dat daar geen sterke drank mag worden verstrekt. In dit artikel is
daarom een verbod opgenomen voor het verstrekken van sterke drank in onder meer
snackbars, cafetaria’s, jeugd-, onderwijs-, sportinstellingen of
buurthuizen.Afdeling 10 Toezicht op speelgelegenhedenArtikel 2:39 Speelgelegenheden Eerste lidHet begrip “speelgelegenheid” als omschreven in het eerste lid, betreft iedere
openbare gelegenheid waarin de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen
waarbij geld of in geld inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen of
verloren. In de Wet op de kansspelen is een uitputtende regeling neergelegd ten
aanzien van de kansspelen als bedoeld in artikel 1 van die wet, zoals
speelcasino’s en speelautomaten. De wet is niet van toepassing op spelen, met
uitzondering van behendigheidsautomaten, waarbij de spelers door hun
behendigheid de kans om te winnen kunnen vergroten. Voor deze categorie
speelgelegenheden is dit artikel bedoeld. Het gaat dus om speelgelegenheden waar
de Wet op de kansspelen geen betrekking op heeft.Het gaat om gelegenheden waar bedrijfsmatig of in een omvang alsof deze
bedrijfsmatig is de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen als
bedoeld in lid 1. De houder van een café waarin bezoekers het kaartspel kunnen
beoefenen, hoeft niet zonder meer over vergunning te beschikken maar slechts
indien de mogelijkheid daartoe bedrijfsmatig of in een omvang alsof deze
bedrijfsmatig is wordt aangeboden. Bepaalde kaartspelen, zoals poker, worden
beschouwd als kansspelen. Als die kaartspelen worden gespeeld met de bedoeling
om prijzen te winnen zonder dat de organisator over een vergunning beschikt, is
dat op grond van de Wet op de kansspelen verboden.Tweede en derde lidDe vergunningsplicht geldt het (doen) exploiteren van een speelgelegenheid.
Artikel 2:39 heeft het beschermen van de openbare orde en het woon en
leefklimaat als doel en heeft daarmee een ander motief dan de Wet op de
kansspelen. Oogmerk van de Wet op de kansspelen is het in goede banen leiden van
kansspelen, waarbij de consument beschermd dient te worden tegen gokverslaving
en criminaliteit moet worden tegengegaan.De Wet op de kansspelen geeft de burgemeester noch het college de bevoegdheid om
een illegale speelgelegenheid te sluiten. In de praktijk is dit evenwel vanwege
de negatieve uitstraling en het illegale karakter van de speelgelegenheid vaak
wel wenselijk. Daarom is in dit artikel een vergunningsplicht opgenomen, met in
het derde lid de mogelijkheid om de vergunning te weigeren als naar het oordeel
van de burgemeester moet worden aangenomen dat de woon- en leefsituatie in de
omgeving van de speelgelegenheid of de openbare orde op ontoelaatbare wijze
nadelig wordt beïnvloed door de exploitatie van de speelgelegenheid, dan wel er
strijd bestaat met een geldend bestemmingsplan. Als een speelgelegenheid geen
vergunning heeft, heeft de burgemeester volgens artikel 125 van de Gemeentewet
de bevoegdheid bestuursdwang toe te passen. In artikel 1:6 van de APV zijn voorwaarden opgenomen waaronder de vergunning kan
worden ingetrokken of gewijzigd.Vierde lid Lex silencio positivo (positieve fictieve beschikking bij niet
tijdig beslissen)Deze vergunning beoogt de bescherming van met name de openbare orde. Daarnaast
speelt het bestrijden van gokverslaving een rol. Het is hoogst onwenselijk als
deze vergunning van rechtswege wordt verleend voordat er een inhoudelijke toets
van de aanvraag heeft plaatsgevonden en is voltooid. Een lex silencio positivo
is hier dan ook niet wenselijk om dwingende redenen van algemeen belang, zoals
de openbare orde en volksgezondheid. Paragraaf 4.1.3.3. Awb wordt niet van
toepassing verklaard.Artikel 2:40 KansspelautomatenBij de wijziging van de Wet op de kansspelen in 2010 constateerde de wetgever
dat het gezien de regels van de Europese Dienstenrichtlijn niet viel te
verdedigen dat voor het aanwezig hebben van enkele behendigheidsautomaten een
vergunning vooraf wordt geëist. Dit vooral ook omdat een aanwezigheidsvergunning
voor gokkasten met name wordt verdedigd door te wijzen op het risico van
gokverslaving. Het valt moeilijk vol te houden dat een flipperkast een
vergelijkbaar risico op verslaving oplevert als een fruitautomaat. Dat nog los
van de vele verslavende spelen die op het internet gespeeld kunnen worden, al
dan niet gratis.Voor de APV betekent dit dat in artikel 2:40, tweede en derde lid, de term
“speelautomaten”, die ook behendigheidsautomaten zoals flipperkasten omvat,
wordt vervangen door “kansspelautomaten”, waarmee gokkasten worden aangeduid
waarmee ook geld kan worden gewonnen en waar doorgaans geen behendigheid bij te
pas komt.Afdeling 11 Maatregelen tegen overlast en baldadigheidArtikel 2:41 Betreden gesloten woning of lokaal Eerste lidDe burgemeester is op grond van artikel 174a van de Gemeentewet bevoegd tot
sluiting van woningen van waaruit (drugs)overlast wordt veroorzaakt. Aangezien
dit artikel in de Gemeentewet niet de rechtsgevolgen van de sluiting regelt,
wordt dit in de APV geregeld. Tweede lidHet tweede lid van artikel 2:41 is gebaseerd op de bevoegdheid van de
burgemeester ex artikel 13b van de Opiumwet tot toepassing van bestuursdwang als
in voor het publiek toegankelijke lokalen en daarbij behorende erven drugs als
bedoeld in artikel 2 of 3 van de Opiumwet worden verkocht, afgeleverd,
verstrekt, of daarvoor aanwezig zijn. Zie verder de toelichting bij het eerste
lid. Derde lidAangezien de situatie kan ontstaan dat personen de woning of het lokaal moeten
betreden wegens dringende redenen, is het derde lid aan artikel 2:41 toegevoegd.
Anders zou het verbod uit het eerste lid wel erg absoluut zijn.Vierde lidVanwege de grote persoonlijke gevolgen die aan het sluiten van een woning kunnen
zijn verbonden, is in het vierde lid een mogelijkheid voor ontheffing van het
verbod opgenomen. Ook bij de sluiting van een lokaal op grond van artikel 13b
van de Opiumwet kan bijvoorbeeld ontheffing verleend worden aan de exploitant
zelf en zijn gezinsleden. Het lokaal blijft dan wel gesloten voor het
publiek.Artikel 2:42 Plakken en kladden Eerste lidIn het eerste lid is sprake van een absoluut verbod. In de term “bekladden” ligt
reeds besloten dat het daarbij niet gaat om meningsuitingen als bedoeld in
artikel 7 van de Grondwet, artikel 10 EVRM en artikel 19 IVBPR.Tweede lidHet aanbrengen van aanplakbiljetten op een onroerende zaak kan worden aangemerkt
als een middel tot bekendmaking van gedachten en gevoelens dat naast andere
middelen zelfstandige betekenis heeft en met het oog op die bekendmaking in een
bepaalde behoefte kan voorzien.Op de in artikel 7 van de Grondwet gewaarborgde vrijheid van meningsuiting zou
inbreuk worden gemaakt als die bekendmaking in het algemeen zou worden verboden
of van een voorafgaand overheidsverlof afhankelijk zou worden gesteld. Artikel
2:42 maakt op dit grondrecht geen inbreuk, aangezien het hierin neergelegde
verbod krachtens het tweede lid uitsluitend een beperking van het gebruik van
dit middel van bekendmaking meebrengt, voor zover door dat gebruik eens anders
recht wordt geschonden. De eis dat “plakken” slechts is toegestaan indien dit geschiedt met toestemming
van de rechthebbende, komt in het geval dat de gemeente die rechthebbende is,
niet neer op het afhankelijk stellen van dat aanplakken van een voorafgaand
verlof van de overheid als bedoeld in artikel 7 van de Grondwet. De gemeente die
als eigenares van een onroerende zaak toestemming verleent of weigert, handelt
namelijk in haar privaatrechtelijke hoedanigheid.Artikel 2:42 verdraagt zich ook met artikel 10 EVRM en artikel 19 IVBPR,
aangezien de beperking in de uitoefening van het recht op vrije meningsuiting
dat uit de toepassing van artikel 2:42 kan voortvloeien, kan worden aangemerkt
als nodig in een democratische samenleving ter bescherming van de openbare
orde.Een voorwaarde is wel dat de gemeente moet zorgen voor voldoende plakplaatsen.
Volgens het vierde lid kan het college aanplakborden aanwijzen en daarvoor
nadere regels stellen. Artikel 2:43 Vervoer plakgereedschap e.d. Door deze bepaling wordt de effectiviteit van het in het vorige artikel
opgenomen aanplakverbod vergroot. Het tweede lid regelt een
rechtvaardigingsgrond voor die gevallen dat de in het eerste lid genoemde
stoffen en voorwerpen niet waren bestemd om te plakken of te kladden. Door de gehanteerde redactie is het de opsporingsambtenaar en het OM mogelijk
gemaakt aan de hand van de omstandigheden of verkregen indrukken na te gaan of
er al dan niet sprake is van een overtreding als bedoeld in het eerste lid.Artikel 2:44 Vervoer inbrekerswerktuigen en hulpmiddelen voor
winkeldiefstal Deze verbodsbepalingen beogen het plegen van misdrijven zoals diefstal met braak
en winkeldiefstal te bemoeilijken. Bij een voorwerp als bedoeld in het tweede
lid kan gedacht worden aan geprepareerde tassen.Teneinde de private belangen van de ingezetenen te beschermen, is in lid 3
opgenomen dat dit verbod niet geldt indien redelijkerwijs kan worden aangenomen
dat de desbetreffende burger geen intentie heeft om winkeldiefstel te gaan
plegen.Artikel 2:44a Verbod tot het spelen om geldDit artikel beoogt overlast door gokken op straat tegen te gaan.Artikel 2:47 Hinderlijk gedrag op openbare plaatsenOp basis van artikel 2:47 (en artikel 2:49) kan tegen vormen van onnodige hinder
of overlast worden opgetreden.Artikel 424 van het Wetboek van Strafrecht stelt “straatschenderij” strafbaar,
terwijl artikel 426bis het belemmeren van anderen op de openbare weg met straf
bedreigt. Artikel 431 stelt nachtelijk burengerucht strafbaar. Deze handelingen
zou men kunnen omschrijven als baldadigheid. De omschrijving is echter strakker
dan wat men in het taalgebruik meestal als baldadigheid ervaart. Deze bepaling
in de APV vormt hierop een aanvulling.Artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994 bepaalt dat het voor eenieder verboden is
zich zodanig te gedragen dat gevaar op de weg wordt veroorzaakt of kan worden
veroorzaakt dan wel dat het verkeer op de weg wordt gehinderd of kan worden
gehinderd. De strekking van het begrip openbare plaats in artikel 2:47 gaat
verder dan het begrip weg als bedoeld in de Wegenverkeerswet 1994 (zie daarvoor
de toelichting op artikel 1:1). Voor zover een hinderlijke gedraging plaatsvindt
op de weg, als omschreven in artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994, is artikel
2:47 niet van toepassing. Werd dit niet uitgesloten, dan zou een met een hogere
regelgeving strijdige situatie kunnen ontstaan.Artikel 2:47a Verwijderingbevel Dit artikel geeft de burgemeester de bevoegdheid om iemand te weren uit een
bepaald gebied in het belang van de openbare orde. Artikel 172 a van de
Gemeentewet biedt een soortgelijke bevoegdheid echter alleen in gevallen waar
sprake is van ernstige verstoring van de openbare orde en ernstige vrees voor
verdere verstoring van de openbare orde. Artikel 2:48 Verboden drankgebruik In dit artikel is een verbod opgenomen om in een bepaald door het college aan te
wijzen gebied alcoholhoudende drank te nuttigen of aangebroken flesjes en
blikjes met dergelijke drank bij zich te hebben. Dit verbod geldt uiteraard niet
voor terrassen die deel uitmaken van een horecabedrijf of voor een evenement
waarbij van gemeentewege op grond van artikel 35 van de Drank- en Horecawet
toestemming is verleend om op de plaats waar dat evenement zich afspeelt
alcoholhoudende drank te verstrekken.Bij daadwerkelijke verstoring van de openbare orde kunnen op grond van artikel 3
van de Politiewet bevelen tot verwijdering worden gegeven.Soms (als bijvoorbeeld wordt geconstateerd dat flesjes worden stukgegooid) zal
optreden mogelijk zijn aan de hand van artikel 424 van het Wetboek van
Strafrecht (baldadigheid). De hantering van deze wetsbepalingen is in de
praktijk echter niet eenvoudig. Er bestaat daarom behoefte aan dit artikel,
waardoor optreden in wat men zou kunnen noemen de “voorfase” - dus het bier
drinken op bepaalde plaatsen - mogelijk wordt.Vanwege de verhoging van de leeftijdsgrens voor drinken in het openbaar naar
achttien jaar is de tekst van dit artikel aangepast. Het aanwijzen van een
gebied waar men geen open flesjes en blikjes met alcoholhoudende drank bij zich
mag hebben kan immers geen gevolgen hebben voor jongeren onder de achttien. Zij
mochten dat sowieso al niet.Artikel 2:49 Verboden gedrag bij of in gebouwen Voor een toelichting wordt verwezen naar de toelichting bij artikel 2:47
(Hinderlijk gedrag op openbare plaatsen).Artikel 2:50 Hinderlijk gedrag in voor publiek toegankelijke
ruimtenDeze bepaling is opgesteld om het misbruik van bepaalde, voor het publiek
toegankelijke ruimten zoals parkeergarages en wachtlokalen voor een openbaar
vervoermiddel tegen te gaan. In deze bepaling wordt het woord “ruimte” gebruikt
ter onderscheiding van het in de APV voorkomende begrip “weg”. Om een indicatie
te geven bij het beantwoorden van de vraag op welke voor het publiek
toegankelijke ruimten de bepaling het oog heeft, is bij wijze van voorbeeld een
aantal ruimten concreet genoemd.Aan deze bepaling bestaat behoefte omdat op basis van artikel 138 van het
Wetboek van Strafrecht, betreffende het wederrechtelijk vertoeven (in een
woning, besloten lokaal of erf, bij een ander in gebruik), slechts kan worden
opgetreden indien er sprake is van een handelen van de rechthebbende. De politie
kan niet zonder tussenkomst van de rechthebbende optreden. In het belang van de handhaving van de openbare orde is het wenselijk dat de
politie bij baldadig of ordeverstorend gedrag in zelfbedieningsruimten in
postkantoren, en in andere soortgelijke voor het publiek toegankelijke ruimten,
onmiddellijk kan ingrijpen, mede om de eigendommen van derden te
beschermen.Artikel 2:50a Slaapplaats op of aan een openbare plaats Het doel van dit artikel is om wildkamperen (kamperen buiten kampeerterreinen)
tegen te gaan of te reguleren. Sinds de afschaffing van de Wet op de
openluchtrecreatie bestaat daaraan behoefte. Het artikel kan ook gebruikt worden
om zwervers te verwijderen uit gemeentelijke parken.Artikel 2:51 Neerzetten van fietsen e.d. Dit artikel beoogt overlast te voorkomen.Het neerzetten van fietsen, bromfietsen of soortgelijke voertuigen tegen panden,
terwijl de eigenaar heeft aangegeven dat dit niet wordt gewenst, of waardoor de
toegang tot het gebouw wordt gehinderd, geeft vaak aanleiding tot klachten.
Artikel 2:51 geeft de mogelijkheid hiertegen op te treden.Artikel 2:52 Overlast van fiets of bromfiets op markt en kermisterrein
e.d.Op grond van het RVV 1990 kunnen bepaalde categorieën weggebruikers van bepaalde
wegen worden geweerd. De achtergrond daarvan is het verkeersbelang, hetzij de
verkeersveiligheid of de vrijheid van het (andere) verkeer. Dat moet op de in
het reglement voorgeschreven wijze ter kennis van de weggebruiker worden
gebracht.Er kunnen echter andere motieven zijn om bepaalde categorieën weggebruikers te
weren. Hier is een verbod opgenomen om de fiets of de bromfiets mee te voeren op
terreinen, waar onder meer markt wordt gehouden, als dat marktterrein door het
college is aangewezen als een voor fietsen en bromfietsen verboden terrein
gedurende die tijd. In de mensenmenigte is een fiets hinderlijk. Het verbod moet
wel aan de bezoekers van het terrein worden kenbaar gemaakt.Artikel 2:53 Bespieden van personen Dit artikel is een aanvulling op artikel 285b van het Wetboek van Strafrecht.
Met deze bepaling in de APV wordt beoogd ongemerkte en door iedereen als
ongewenst ervaren verstoring van de privacy te verbieden. Toepassing zal het
artikel alleen in excessieve situaties vinden. De politie zal in het algemeen
pas optreden indien burgers klachten hebben geuit over voyeurs. Een bepaling
over heimelijk afluisteren is in verband met artikel 139a en verder en 441a van
het Wetboek van Strafrecht niet nodig.Artikel 2:57 Loslopende hondenArtikel 2:57 beperkt het loslopen van honden zonder dat de hond aangelijnd is.
Aan dit artikel ligt in zijn algemeenheid het motief van de voorkoming en
bestrijding van overlast ten grondslag.In het bijzonder heeft dit artikel de volgende bedoelingen:-de bescherming van de verkeersveiligheid, die door loslopende honden in gevaar
kan worden gebracht;-het voorkomen van beschadiging aan eigendommen van derden;-het voorkomen van hinder voor voetgangers;-het bestrijden van verontreiniging (bijvoorbeeld van speelweiden, zandbakken,
e.d.);-het voorkomen van schade en dierenleed, die worden veroorzaakt doordat
loslopende honden andere dieren en wel met name schapen en kippen naar het leven
staan.Als in strijd met het in dit artikel neergelegde verbod honden loslopend worden
aangetroffen, kunnen de honden op basis van artikel 125 van de Gemeentewet
(bestuursdwang) gevangen worden genomen en overgedragen aan een door het college
aangewezen asiel. Dit vindt uiteraard niet plaats wanneer de eigenaar direct te
achterhalen is.Het Burgerlijk Wetboek geeft in boek 5 een regeling voor gevonden dieren. De
vinder van een hond kan het dier bij de gemeente in bewaring geven. De gemeente
moet op basis van artikel 5:8 BW vervolgens ten minste twee weken de verzorging
van het dier op zich nemen. In de praktijk wordt hieraan meestal vorm gegeven
door het dier onder te brengen bij een dierenasiel, waarbij de gemeente de
kosten voor het verblijf, de voeding en de verzorging betaalt. Na twee weken is
de burgemeester bevoegd het dier te verkopen of weg te geven. Als deze
mogelijkheden zijn uitgesloten dan kan de burgemeester het dier laten afmaken.
De termijn van twee weken kan worden bekort als de kosten voor de verzorging
onevenredig hoog zullen zijn of als het afmaken van het dier om geneeskundige
redenen is vereist.Deze regeling geldt alleen voor gevonden dieren. Wanneer de eigenaar het dier
niet is verloren, bijvoorbeeld omdat duidelijk is dat het dier slechts even
verwijderd is van eigenaar of erf, is er geen sprake van een “gevonden
dier”.Artikel 2:58 Verontreiniging door honden Straatverontreiniging kan gevaren opleveren voor de volksgezondheid. Zo wordt
via hondenuitwerpselen die op straat, in parken en plantsoenen blijven liggen,
het voor honden dodelijke canine parvovirus verspreid en kunnen bij mensen worm
infecties worden overgebracht. Los daarvan staat het probleem al jaren hoog in
de ranglijsten van ergernissen.Overtreding van het verontreinigingsverbod door hondenuitwerpselen behoort tot
de zogenaamde verontreinigingsdelicten, die vatbaar zijn voor transactie door de
politie.Artikel 2:59 Gevaarlijke hondenDit artikel schept voor de burgemeester de mogelijkheid om na een (bijt)incident
met een hond dat naar zijn oordeel niet voldoende ernstig is om strafrechtelijk
op te treden (wat er doorgaans op neer komt dat de hond in beslag wordt genomen
en een gedragstest ondergaat om te bekijken of de hond geresocialiseerd kan
worden of helaas moet inslapen), de eigenaar te verplichten de hond te
muilkorven en/of kort aan te lijnen. Sinds de intrekking van de Regeling
agressieve dieren is er in landelijke wetgeving geen definitie van muilkorf meer
gegeven, vandaar dat er hier een definitie is opgenomen.Omdat een dergelijk besluit een sterk openbare orde-karakter heeft en daarbij
vaak een snel handelen naar aanleiding van een incident vraagt, is besloten om
deze bevoegdheid bij de burgemeester te beleggen (was voorheen het
college).Artikel 2:60 Houden van hinderlijke of schadelijke dieren Door in het eerste lid de zinsnede “buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer” op te nemen wordt de afbakening met de Wet milieubeheer direct
vastgelegd. Het kan voor de omgeving hinderlijk zijn als iemand dieren houdt. Er
moet kunnen worden ingegrepen als overlast of schade voor de volksgezondheid
dreigt. Dan moeten belangen worden afgewogen. Daarom is gekozen voor de
constructie dat het college bevoegd wordt verklaard om de plaatsen aan te wijzen
waar naar zijn oordeel het houden van bepaalde dieren overlast of schade voor de
volksgezondheid veroorzaakt. Waar het college bij een aanwijzing bevoegd is
verklaard daarbij nadere regels te geven inzake het houden van dieren, is er
sprake van delegatie van verordenende bevoegdheid als bedoeld in artikel 156
Gemeentewet. Tevens wordt in dit verband nog gewezen op de Flora en Faunawet,
waarin regels worden gegeven ter bescherming van dieren.Derde en vierde lidHet is niet eenvoudig aan te geven wanneer en waarom, als er eenmaal eisen en
beperkingen zijn gesteld, daar met een ontheffing weer van zou worden afgeweken.
Doorgaans zal vrij snel (en dan naar alle waarschijnlijkheid negatief) op een
aanvraag om deze ontheffing kunnen worden beschikt. Toch is hier van het
toepassen van de lex silencio positivo afgezien. Dit vooral omdat in gevallen
waarin dit artikel wordt toegepast vaak al enig ongenoegen leeft over de in de
buurt ondervonden overlast. Een van rechtswege ontstane ontheffing en daardoor
weer toenemende hinder zou de sfeer niet ten goede komen.Artikel 2:62 Loslopend vee Dit verbod dient mede de verkeersveiligheid. Herhaaldelijk gebeuren er
verkeersongelukken doordat een paard, een koe of een ander dier uit het weiland
is gebroken en zich op de weg bevindt. De verplichting om dit zoveel mogelijk te
voorkomen is daarom op haar plaats. Een verbod tot het los laten lopen van
honden, dat mede de verkeersveiligheid dient, is opgenomen in artikel 2:57.Ten slotte wordt nog gewezen op artikel 458 Wetboek van Strafrecht. Daarin wordt
het, zonder daartoe gerechtigd te zijn, laten lopen van niet uitvliegend
pluimgedierte (o.a. kippen en kalkoenen) in tuinen of op enige grond die
bezaaid, bepoot of beplant is, met straf bedreigd.Artikel 2:65 Bedelarij Met name in de stadscentra wordt soms overlast ondervonden van bedelaars. Deze
gedragen zich soms agressief en hinderlijk door passanten aan te klampen, te
intimideren, de weg te versperren of te volgen. Hierdoor komt de openbare orde
in het geding.Omdat in 2000 de strafbaarstelling van bedelarij uit het Wetboek van Strafrecht
(voormalig artikel 432) is verdwenen, kan de politie hiertegen niet of
nauwelijks meer optreden. Bij de opheffing van de strafbaarstelling heeft de
wetgever echter expliciet de mogelijkheid opengehouden om op basis van de
gemeentelijke autonomie zo nodig een regeling ter zake van bedelarij in het
leven te roepen, indien dit gedrag de openbare orde verstoort of dreigt te
verstoren. Daarom is dit artikel in de APV opgenomen dat beoogt bedelarij tegen
te gaan. Op grond van dit artikel kan het college gebieden aanwijzen waar een
bedelverbod geldt. Wanneer er naar het oordeel van het college een overlast
gevende situatie in een bepaald gebied ontstaat, kan het dus een verbod
instellen.Overigens valt het spelen van straatmuziek en vervolgens vragen om een
geldelijke bijdrage aan toehoorders en passanten niet onder dit bedelverbod. Ook
de verkoop van daklozenkranten valt niet onder dit verbod. Dit kan immers niet
verbonden worden aan een vergunning vanwege strijd met de vrijheid van
meningsuiting als bedoeld in artikel 7 van de Grondwet.Afdeling 12 Bepalingen ter bestrijding van heling van
goederenArtikel 2:66 BegripsbepalingVoor de omschrijving van het begrip “handelaar” verwijst artikel 437, eerste
lid, Wetboek van Strafrecht naar de Algemene Maatregel van Bestuur op grond van
dit artikel. Dit betreft het Uitvoeringsbesluit ex artikel 437, eerste lid, van
het Wetboek van Strafrecht.Artikel 1 van dit besluit noemt als handelaren: opkopers en handelaren in
gebruikte en ongeregelde goederen, metalen, edelstenen, uurwerken,
kunstvoorwerpen, auto’s, motorfietsen, bromfietsen, fietsen, foto-, film-,
radio-, audio- en videoapparatuur en apparatuur voor automatische registratie.
In het tweede lid wordt bepaald dat onder metalen mede wordt verstaan:
legeringen en metalloïden.Artikel 2:67 Verplichtingen met betrekking tot het verkoopregister De in dit artikel opgenomen verplichtingen met betrekking tot het
verkoopregister vinden hun basis in artikel 2 van de AMvB op grond van artikel
437 Wetboek van Strafrecht. Hoewel dit artikel in principe is opgesteld voor het
inkoopregister is het voor de duidelijkheid en voor het overzicht gewenst voor
het verkoopregister bij dit artikel aansluiting te zoeken. Het verkoopregister
moet doorlopend zijn. Een doorlopend register is een register waarin de
aantekeningen waarvoor het is bestemd achtereenvolgens naar tijdsorden worden
ingeschreven, met uitsluiting van de mogelijkheid van latere inschrijvingen. Een
register waarin een aantal bladzijden ontbreekt, is geen doorlopend register.
Het register mag geen onregelmatigheden en hiaten vertonen en moet chronologisch
zijn.In het eerste lid is een algemene verplichting opgenomen om een verkoopregister
bij te houden (“alle” goederen). Aangezien het meestal zal gaan om bepaalde
goederen als fietsen, auto’s of antiek, is in het tweede lid een
vrijstellingsbepaling toegevoegd.Hier wordt de lex silencio positivo van toepassing verklaard op de ontheffing
van het tweede lid. De burgemeester kan vrijstelling verlenen van één tot alle
verplichtingen in dit artikel. Doorgaans zal daarvoor een praktische reden zijn.
Bovendien lijdt de ondernemer doorgaans geen grote schade wanneer er per abuis
een vrijstelling van rechtswege ontstaat en die wordt teruggedraaid.Artikel 2:68 Voorschriften als bedoeld in artikel 437ter van het Wetboek
van Strafrecht Deze bepaling, die gebaseerd is op artikel 437 ter, eerste lid, Wetboek van
Strafrecht, bevat voorschriften die in het algemeen het gevaar voor heling
beogen te voorkomen.Bij de verplichting onder a, aanhef en onder 4, spelen onder meer de
omstandigheden waaronder het goed aan de handelaar wordt aangeboden en diens
wetenschap zelf een rol. Afdeling 13 VuurwerkArtikel 2:71 Begripsbepaling Voor de omschrijving van het begrip “consumentenvuurwerk” is aansluiting gezocht
bij de omschrijving daarvan in het Vuurwerkbesluit. Consumentenvuurwerk wordt in
het Vuurwerkbesluit als volgt gedefinieerd: “vuurwerk dat is ingedeeld in
categorie F1, F2 of F3 en dat bij of krachtens dit besluit is aangewezen als
vuurwerk dat ter beschikking mag worden gesteld voor particulier gebruik”
(artikel 1.1.1. lid 1). In de Regeling aanwijzing consumenten- en
theatervuurwerk is uitgewerkt welk vuurwerk ter beschikking mag worden gesteld
voor particulier gebruik.Artikel 2:72 Ter beschikking stellen van consumentenvuurwerk tijdens de
verkoopdagenOp basis van artikel 2:72 kan het college aan een bedrijf of nevenbedrijf een
vergunning verlenen voor het verkopen van consumentenvuurwerk tijdens de door
het Vuurwerkbesluit aangewezen verkoopdagen. Algemene weigeringsgronden zijn bijvoorbeeld het belang van de handhaving van de
openbare orde waaronder overlast kan worden begrepen, als het om de bescherming
van de kwetsbare medemens gaat of het belang van de volksgezondheid die door
overlast dreigt te worden aangetast. De vergunning kan daarom worden geweigerd
als het verkooppunt zich bevindt in de nabijheid van ziekenhuizen,
bejaardentehuizen en dierenasiels. In het laatste geval is er sprake van
handhaving van de openbare orde, waaronder de bescherming van dieren valt. Aan
de verkoopvergunning kunnen voorschriften worden verbonden, indien dit nodig is
wegens dwingende redenen van algemeen belang. Dit zijn de openbare orde, de
openbare veiligheid, de volksgezondheid en het milieu. KoopzondagIn de Nota van toelichting bij het Vuurwerkbesluit wordt bij de toelichting op
artikel 2.3.2 de koopzondag uitdrukkelijk uitgesloten als verkoopdag.
Consumentenvuurwerk mag niet op zondag worden verkocht. Het verbod geldt ook in
die gevallen waarin de binnen de wettelijke termijn vallende zondag door de
gemeente is aangewezen als zondag waarop winkels open mogen zijn.Tweede lidGezien de veiligheidsaspecten, de grote toeloop die een vuurwerkhandel doorgaans
met zich meebrengt en de scherpe concurrentie in deze branche is er van afgezien
om hier een lex silencio positivo in te voeren.Artikel 2:73 Gebruik van consumentenvuurwerk tijdens de
jaarwisselingIn het Vuurwerkbesluit is bepaald dat het verboden is om consumentenvuurwerk af
te steken op een ander tijdstip dan tussen 31 december 18.00 uur en 1 januari
02.00 uur van het daarop volgende jaar. Het afsteken van consumentenvuurwerk
wordt op dit tijdstip toelaatbaar geacht vanwege de koppeling van het
vuurwerkgebruik aan de feestelijkheden rond de jaarwisseling en de inbedding
daarvan in de Nederlandse volkscultuur.Toch kunnen er, ondanks dat dit alleen op oudejaarsdag is toegelaten, plaatsen
zijn waar het afsteken van consumentenvuurwerk te allen tijde niet toelaatbaar
moet worden geacht (bijvoorbeeld bij ziekenhuizen, bejaardentehuizen, huizen met
rieten daken, in winkelstraten, bij dierenasiels enz). Dit artikel geeft het
college de bevoegdheid om plaatsen aan te wijzen waar het afsteken van
consumentenvuurwerk altijd verboden is.Het tweede lid maakt het mogelijk om op te treden tegen het bezigen van
consumentenvuurwerk in bijvoorbeeld een promenade, een passage, een portiek of
een volksverzameling.Artikel 2:73a Carbid Afgezien van de algemene zorgplicht van artikel 1.1a van de Wet milieubeheer, de
regels omtrent aansprakelijkheid wegens onzorgvuldig handelen die uit het
burgerlijk recht voortvloeien en de bepalingen in het Wetboek van Strafrecht in
verband met het toebrengen van schade of letsel, zijn er geen landelijke regels
van toepassing op het carbidschietenOmdat carbid geen sas (een ontstekingsmiddel bestaande uit pyrotechnische stof)
is en dus geen vuurwerk in de zin van het Vuurwerkbesluit is, valt het afsteken
daarvan niet onder het Vuurwerkbesluit. Hieruit volgt dat in gemeentelijke
verordeningen regels kunnen worden gesteld met betrekking tot dit soort, veelal
door plaatselijke gebruiken ingegeven festiviteiten. In onderhavig artikel wordt
van deze regelgevende bevoegdheid gebruik gemaakt.Afdeling 14 DrugsoverlastArtikel 2:74 Drugshandel op straatOm niet in de sfeer van de Opiumwet te treden is de passage “onverminderd het
bepaalde in de Opiumwet” opgenomen. De Opiumwet is een strafrechtelijk
instrument waarin onder meer de verbodsbepalingen staan van middelen die worden
genoemd op lijst I (“harddrugs”) en lijst II (“softdrugs”) die behoren bij deze
wet. Zo wordt verboden deze middelen te bereiden, te bewerken, te verwerken, te
verkopen, af te leveren, te verstrekken, te vervoeren en aanwezig te hebben. In
de Opiumwet wordt geen aandacht besteed aan overlast ten gevolge van drugshandel
op straat. Om hiertegen te kunnen optreden is onderhavig artikel in de APV
opgenomen dat het voorkomen van de aantasting van de openbare orde en van
strafbare feiten tot doel heeft.In dit artikel zijn zowel de aanbieders als ontvangers en bemiddelaars
(“drugsrunners”) strafbaar gesteld. Het “kennelijk doel” kan blijken uit
ervaringsfeiten en concrete omstandigheden zoals het aanspreken van
voorbijgangers, het waarnemen van transacties enz.Afdeling 15 Bestuurlijke ophouding, veiligheidsrisicogebieden en
cameratoezicht op openbare plaatsenArtikel 2:75 Bestuurlijke ophoudingArtikel 2:75 is gebaseerd op artikel 154a Van de Gemeentewet. Dit artikel
voorziet in de bevoegdheid van de burgemeester om bij grootschalige
ordeverstoringen groepen ordeverstoorders maximaal 12 uur op te houden op een
door de burgemeester aangewezen plaats. Het vervoer naar de plaats van ophouding
is hieronder begrepen. Bij grootschalige ordeverstoringen moet gedacht worden
aan situaties als risicowedstrijden in het betaald voetbal, uit de hand lopende
demonstraties en krakersrellen. De toepassing van het bestuursrechtelijke instrument bestuurlijke ophouding
vereist (een bepaling in) een verordening waarin de raad de burgemeester de
bevoegdheid geeft om bij groepsgewijze niet-naleving van specifieke
voorschriften bestuurlijk op te houden. Artikel 2:75 voorziet hierin.De voorwaarden waaronder bestuurlijke ophouding kan worden toegepast, zijn
vastgelegd in artikel 154a van de Gemeentewet. De zinsnede “overeenkomstig
artikel 154a van de Gemeentewet” impliceert dan ook dat aan alle voorwaarden
moet worden voldaan voordat een besluit tot bestuurlijke ophouding kan worden
genomen. Deze voorwaarden zijn hiervoor beschreven.De bepaling spreekt overeenkomstig de wet van “door hem [= de burgemeester]
aangewezen groepen”. Dit verplicht de burgemeester concreet de groep te benoemen
waarop bestuurlijke ophouding wordt toegepast. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren
door de formulering “degenen die zich door kleding, uitrusting of gedraging
manifesteren als supporter van .../deelnemer aan de actie tegen ...”. Verder kan
de groep nader worden aangeduid door de plaats aan te geven waar de groep zich
bevond op het moment dat het besluit tot ophouding werd genomen, de handelingen
die de leden van de groep op dat moment verrichtten, de grootte van de groep of
door vermelding van de taal, herkomst of nationaliteit van de leden van de
groep.Artikel 2:76 VeiligheidsrisicogebiedenOp grond van artikel 151b Gemeentewet kan de gemeenteraad aan de burgemeester
bij verordening de bevoegdheid verlenen om gebieden aan te wijzen, waarin de
officier van justitie de controlebevoegdheden die genoemd worden in artikel 50,
51 en 52 van de Wet wapens en munitie kan uitoefenen. Het gaat om de
controlebevoegdheden om binnen het aangewezen gebied:-vervoermiddelen te onderzoeken;-een ieders kleding te onderzoeken;-te vorderen dat verpakkingen die men bij zich draagt, worden geopend.De burgemeester kan een gebied aanwijzen als uit feiten of omstandigheden blijkt
dat er sprake is van verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van
wapens of ernstige vrees voor het ontstaan daarvan. De aanwijzing als
veiligheidsrisicogebied wordt gegeven voor een bepaalde duur die niet langer is
en voor een gebied dat niet groter is dan strikt noodzakelijk voor de handhaving
van de openbare orde. Voordat de burgemeester een gebied aanwijst, overlegt hij
hierover in de lokale gezagsdriehoek met de officier van justitie en de
korpschef. Daarbij komen de volgende onderwerpen aan de orde:-feiten of omstandigheden waaruit blijkt dat er sprake is van verstoring van de
openbare orde door de aanwezigheid van wapens of ernstige vrees voor het
ontstaan daarvan;-zorgvuldige afweging van het objectieve en subjectieve veiligheidsbelang en het
individuele belang van de burgers (privacy);-subsidiariteit en proportionaliteit;-breder handhavingsbeleid in het beoogd gebied ter vergroting van leefbaarheid
en veiligheid.Artikel 2:77 Cameratoezicht op openbare plaatsenEerste lidOp grond van artikel 151c van de Gemeentewet kan de gemeenteraad aan de
burgemeester bij verordening de bevoegdheid verlenen tot het uitvoeren van
cameratoezicht op openbare plaatsen in het belang van de handhaving van de
openbare orde. Het besluit van de burgemeester tot plaatsing van camera’s op een openbare
plaats is een besluit van algemene strekking waartegen op grond van de Algemene
wet bestuursrecht (Awb) voor belanghebbenden bezwaar en beroep openstaat.Gemeentelijk cameratoezicht op grond van artikel 151c Gemeentewet mag
uitsluitend plaatsvinden voor het handhaven van de openbare orde. Dit begrip
omvat ook de algemene bestuurlijke voorkoming van strafbare feiten die invloed
hebben op de orde en rust in de gemeentelijke samenleving. Dit hoofddoel laat
onverlet dat deze vorm van cameratoezicht ook subdoelen mag dienen. Zo biedt
artikel 151c, zevende lid, van de Gemeentewet de mogelijkheid om de opgenomen
beelden te gebruiken voor de opsporing en vervolging van strafbare feiten.
Daarnaast mogen camera’s worden gebruikt om de politie en andere hulpdiensten
efficiënter en effectiever in te zetten. De preventieve werking van
cameratoezicht vergroot bovendien hun veiligheid.In artikel 151c, vierde lid, van de Gemeentewet is vastgelegd dat het gebruik
van camera’s kenbaar moet zijn. Burgers moeten in elk geval in kennis worden
gesteld van de mogelijkheid dat zij op beelden kunnen voorkomen zodra zij het
gebied betreden dat valt binnen het bereik van de camera’s. Aan het
kenbaarheidsvereiste moet niet alleen worden voldaan als er beelden worden
vastgelegd, maar ook als sprake is van monitoring en er dus geen opnames worden
gemaakt.Tweede lidDe gemeenteraad heeft op grond van artikel 151c, eerste lid, van de Gemeentewet
de bevoegdheid om ook andere plaatsen, die zonder enige vorm van beperking
publiek toegankelijk zijn, aan te wijzen als openbare plaats en zo onder de
reikwijdte van de wet te brengen. Het gaat dan om plaatsen, zoals
parkeerterreinen, die vanwege het doel gebonden verblijf niet onder de definitie
van openbare plaats uit de Wet openbare manifestaties vallen. De wetgever heeft
hiermee beoogd dat gemeenten snel kunnen inspelen op gebleken lokale behoeften.
Het uitgangspunt blijft te allen tijde dat het cameratoezicht noodzakelijk moet
zijn met het oog op de handhaving van de openbare orde.Hoofdstuk 3 Seksinrichtingen, straatprostitutie e.d.Volgens artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht is het exploiteren van
prostitutie niet langer in algemene zin, maar nog slechts in bepaalde
omstandigheden strafbaar. Over de vormen van exploitatie van prostitutie die
niet langer strafbaar zijn, is geen nadere formele wetgeving vastgesteld.Andere wettelijke instrumenten
Drank- en Horecawet: De Hoge Raad heeft uitgemaakt dat het regime van de
Drank- en Horecawet ook van toepassing is op commerciële
seksinrichtingen, indien er alcoholhoudende drank wordt geschonken. Noch
de (zogenaamde) beslotenheid noch het feit dat de consumpties gratis
geserveerd werden (de prijs was bij de entreeprijs inbegrepen) en dat er
nog andere vormen van vermaak werden aangeboden, was voor de Hoge Raad
reden om de Drank- en Horecawet niet van toepassing te verklaren.
Planologische gebruiksvoorschriften.
Een regulerend optreden door middel van het bestemmingsplan ten aanzien van
bordelen is numogelijk.Afdeling 1 Begripsbepalingen Artikel 3:1 Begripsbepalingen Deze omschrijving van het begrip "prostitutie" (onder a en b) is afgeleid het
bepaalde in artikel 273f, eerste lid van het Wetboek van Strafrecht. Het begrip
seksinrichting (onder c) is het centrale begrip. Seksinrichtingen zijn er in
verschillende varianten. Daarom is in deze definitie bewust gekozen voor een
algemene omschrijving. Seksinrichtingen als hier omschreven zijn inrichtingen
waarin op bedrijfsmatige wijze seksuele diensten worden verleend, dan wel waarin
deze diensten in een zodanige omvang en met een zodanige frequentie worden
aangeboden dat die als bedrijfsmatig kunnen worden aangemerkt. Veel voorkomende
vormen van seksinrichtingen zijn in deze omschrijving uitdrukkelijk genoemd. Dit
om verdere discussie over de vraag of dit type inrichting als seksinrichting
dient te worden aangemerkt, te voorkomen. Ook prostitutiehotels, die speciaal
aan prostitué(e)s voor korte tijd kamers verhuren vallen onder deze definitie.
Een café waarin incidenteel een striptease-optreden plaatsvindt, valt niet onder
de begripsbepaling. Zo'n optreden moet worden beschouwd als een evenement,
waarvoor volgens artikel 2.24 en 2.25 vergunning van de burgemeester vereist is
(aangezien de activiteit niet past binnen de normale bedrijfsvoering. Een
escortbedrijf (onder d) is een bedrijf dat - meestal telefonisch - bemiddelt
tussen klanten en prostitué(e)s. De prostitué(e) bezoekt de klant, of gaat met
de klant naar een andere plaats. Een escortbedrijf is geen inrichting. Het kan
een kantoortje zijn, maar ook een telefooncentrale, of zelf een website op
Internet. Een escortbedrijf biedt de services actief aan door middel van
advertenties en andere reclame-uitingen. Uiteraard kan er ook sprake zijn van
een combinatie van een seksinrichting en een escortservice. Van het begrip
bezoekers (onder g) zijn uitgesloten onder 6 personen wier aanwezigheid wegens
dringende redenen noodzakelijk is. Hieronder wordt verstaan personen die de
inrichting moeten kunnen betreden voor het leveren van goederen, of voor het
uitvoeren van reparatie- of onderhoudswerkzaamheden.Artikel 3.2 Bevoegd bestuursorgaanVan de specifieke aard van de seksinrichting is afhankelijk wie in een concreet
geval bevoegd is: het college of de burgemeester. Om de uitvoering van het
gemeentelijk prostitutiebeleid zoveel mogelijk te stroomlijnen, heeft het
college zijn bevoegdheid gemandateerd aan de burgemeester (artikel 168, lid 1
Gemeentewet). Dit doet er niet aan af dat het goed moet worden bezien, of in een
concreet te nemen besluit een besluit van de burgemeester zelf of van het
college is. In veruit de meeste gevallen dient de burgemeester te worden
aangemerkt als het bevoegde bestuursorgaan. Zijn bevoegdheid betreft namelijk de
voor het publiek openstaande gebouwen en de openbare samenkomsten en
vermakelijkheden.In de definitie van seksinrichtingen is echter het ruimere begrip "ruimte"
opgenomen. Dat betekent dat het college bevoegd is als het gaat om met name de
vaar- en voertuigen. Ook is het college bevoegd als het gaat om escortbedrijven.
Het gebruik van de openbare weg (tippelzone) is een bevoegdheid van het
college.Afdeling 2 Seksinrichtingen, straatprostitutie en dergelijkeArtikel 3.4 SeksinrichtingenUit het eerste lid vloeit een voor de hele gemeente geldende vergunningplicht
voort.Tweede lidIn lid 2 wordt een maximumstelsel geïntroduceerd. De peildatum is 1 januari
2000.Derde lidDit lid regelt een gedifferentieerd vergunningstelsel, zoals deze al gold in de
Verordening op de seksinrichtingen. Het beleid t.a.v. de vestigingseisen blijft
onverminderd van kracht inclusief het maximum aantal van 5 inrichtingen voor de
Hof van Zwolle.Vierde lidIn deze bepaling is ervoor gekozen om escortbedrijven aan dezelfde
vergunningplicht als seksinrichtingen te onderwerpen. Hierdoor wordt een
eenduidige systematiek gehanteerd. De vergunning zal echter veel minder
omvattend zijn, omdat de activiteiten van een escortbedrijf nu eenmaal niet in
een inrichting plaatsvinden. De toetsing van de vergunningaanvraag zal zich
beperken tot de toetsing van de antecedenten van de exploitant en
beheerder.Artikel 8.3., tweede lid van het Vreemdelingenbesluit bepaalt dat de vreemdeling
die geen rechtmatig verblijf heeft op grond van artikel 8 van de
Vreemdelingenwet geen aanspraak kan maken op de toekenning van vergunningen en
ontheffingen door bestuursorganen, voor zover die vergunningen en ontheffingen
betrekking hebben op standplaatsen, markten, venten, collecteren, evenementen of
beroepsmatige dan wel bedrijfsmatige activiteiten. Het besluit schrijft dwingend
voor dat voor de verlening van een vergunning en ontheffing die een beroeps- dan
wel een bedrijfsmatig karakter heeft een verblijfsrechtelijke toets dient plaats
te vinden.Artikel 3.5 Gedragseisen exploitant en beheerderDe opheffing van het bordeelverbod is onder meer gericht op het decriminaliseren
van de niet langer strafbare vormen van prostitutie. Daarom is het van belang
dat bij de besluitvorming over een aanvraag om vergunning voor het exploiteren
van een seksinrichting rekening gehouden kan worden met de antecedenten van de
daarbij betrokken personen: de exploitant en de beheerder(s). In dit artikel wordt zo veel mogelijk dezelfde terminologie gehanteerd en worden
nagenoeg dezelfde eisen gesteld als in artikel 5 van de Drank- en Horecawet en
het daarop gebaseerde Besluit eisen zedelijk gedrag Drank- en Horecawet. Dit
heeft als voordeel dat voor seksinrichtingen waarvoor tevens een vergunning
ingevolge de Drank- en Horecawet is vereist één antecedentenonderzoek kan worden
verricht. Net als in de Drank- en Horecawet kan de aanduiding "in enig opzicht
slecht levensgedrag" meer omvatten dan uitsluitend het gestelde in lid 2 tot en
met 5.Artikel 3.6 SluitingstijdenEerste lidDe hier opgenomen sluitingsurenregeling heeft geen betrekking op sekswinkels.
Deze winkels vallenonder het regime van de Winkeltijdenwet. Vierde lid Een seksinrichting als bedoeld in artikel 3.1. kan vergunningplichtig zijn op
grond van de Wet milieubeheer of vallen onder het Activiteitenbesluit. Indien
dit het geval is kunnen op grond wet milieubeheer al voorschriften worden
verbonden ter voorkoming van de indirecte gevolgen van de inrichting. De
sluitingsbepalingen van de APV gelden daarom niet voor zover de op de Wet
milieubeheer gebaseerde voorschriften van toepassing zijn.Artikel 3.7 Tijdelijke afwijking sluitingsuur; (tijdelijke)
sluitingAan een tijdelijke afwijking van het sluitingsuur moeten een of meer van de in
artikel 3.13, tweede lid,genoemde belangen ten grondslag liggen, of er moet
sprake zijn van strijdigheid met het bepaalde in dit hoofdstuk. Het bevoegd
bestuursorgaan kan daartoe overgaan indien het dat noodzakelijk acht in het
belang van de openbare orde, de woon- en leefomgeving, de voorkoming of
beperking van overlast en dergelijke.In het eerste lid, aanhef en onder b, is het bevoegd bestuursorgaan een
expliciete sluitingsbevoegdheid gegeven. Deze bevoegdheid is naast de
mogelijkheid van bestuursdwang ingevolge artikel 125 van de Gemeentewet, een
bestuursrechtelijke sanctie op inbreuken op het in dit hoofdstuk bepaalde. Bij
het gebruik van de sluitingsbevoegdheid bezit de burgemeester een ruime
beoordelings- en beslissingsvrijheid. De rechter toetst slechts marginaal. In
een sluitingsbevel gebaseerd op artikel 174 van de Gemeentewet dient altijd de
termijn van de sluiting te zijn opgenomen. Indien gesloten wordt op basis van
dit artikel in de APV kan de sluiting niet alleen van langere duur zijn dan
wanneer gesloten wordt op basis van artikel 174 van de Gemeentewet, maar lijkt
in analogie met uitspraken ten aanzien van de sluiting van coffeeshops, onder
omstandigheden, ook sluiting voor onbepaalde tijd mogelijk. Daarvan kan met name
sprake zijn als de vestiging van de seksinrichting zonder meer in strijd is met
het lokale beleid.Artikel 3.8 Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerderOm effectiever te kunnen optreden tegen schijnbeheer, is in het eerste lid een
verbod opgenomen. De aanwezigheid van de exploitant of beheerder is van belang
in verband met het door hem uit te oefenen toezicht. Dit artikel schept voor de
exploitant en de beheerder(s) een algemene verplichting tot het uitoefenen van
toezicht ter handhaving van de orde in de inrichting. Daarbij zullen zij zich in
ieder geval moeten richten op het voorkomen en tegengaan van onvrijwillige
prostitutie, prostitutie door minderjarigen of illegalen, drugs- of wapenhandel,
heling, gewelddelicten en dergelijke. Indien zich in de inrichting strafbare
feiten voordoen, biedt dit artikel aanknopingspunten om daar in
bestuursrechtelijke zin tegen op te treden. Om bestuursrechtelijk te kunnen
optreden is niet vereist dat daaraan strafrechtelijke vervolging en/of
veroordeling is voorafgegaan: vaststaan moet slechts dat geen of onvoldoende
toezicht is uitgeoefend.Aan het toezicht op de meerderjarigheid of legaliteit van in de inrichting
werkzame prostitué(e)s kan worden voldaan door inzage te verlangen in hun
identiteitspapieren. Waar het de onvrijwillige prostitutie en andere strafbare
feiten betreft, zal regelmatig toezicht moeten worden gehouden en zo nodig
handelend worden opgetreden. Naarmate de exploitant aantoonbaar en actief
huisregels toepast en een nauwkeurige registratie bijhoudt van de leeftijd en
nationaliteit van de prostitué(e)s, vergemakkelijkt hij niet alleen het
toezicht, maar zal hij ook beter in staat zijn om aannemelijk te maken dat
voldoende toezicht is uitgeoefend.Artikel 3.9 Raam- en straatprostitutieIn Zwolle is geen raamprostitutie, geen straatprostitutie en derhalve ook geen
tippelzone. Door middel van deze bepaling is dat ook verboden. Vooralsnog dient
op grond van de jurisprudentie te worden aangenomen dat een gemeente waar tot op
heden in het geheel niet wordt getippeld, dit in het belang van de openbare orde
en het woon- en leefklimaat moet kunnen worden voorkomen. Wij achten het ook
niet gewenst raam of straatprostitutie toe te staan. Het huidige
voorzieningenniveau is voldoende om aan de vraag te voldoen.Artikel 3.11 Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van erotisch-
pornografische goederen,afbeeldingen en dergelijkeDit artikel heeft een repressief karakter: het schept niet zonder meer een
verbod, maar slechts voor zover het bevoegd bestuursorgaan daaromtrent nader
heeft besloten. Hoewel denkbaar is dat deze bepaling in de praktijk vooral zal
worden toegepast ten aanzien van sekswinkels, richt zij zich op het
tentoonstellen en dergelijke als zodanig; zij kan dus bijvoorbeeld ook
betrekking hebben op erotischpornografische foto's of afbeeldingen aangebracht
aan sekstheaters, bedoeld om de aandacht van het publiek te vestigen op de
daarin plaatsvindende voorstellingen.Afdeling 3 Beslistermijn; weigeringsgronden; nadere regelsArtikel 3.12 BeslistermijnDe voorbereiding van een besluit op een aanvraag om vergunning voor het
exploiteren van eenseksinrichting kan complex van aard zijn. Derhalve is in dit artikel de
beslissingstermijn van artikel 1.2verlengd tot 12 weken.Artikel 3.13 WeigeringsgrondenEerste lid .Een weigeringsgrond is het bestemmingsplan (onder b). De bestaande
seksinrichtingen in de binnenstad zijn in het voorontwerp bestemmingsplan
beschermd stadsgezicht opgenomen. Deze weigeringsgrond onder c is een bijzondere
invulling van de weigeringsgrond vrees voor ernstige verstoring van de openbare
orde. Als er aanwijzingen zijn dat de voorgenomen exploitatie in strijd is met
artikel 273f Wetboek van Strafrecht is vergunningverlening uitgeslotenOnderdanen van niet-EU-lidstaten dienen als zij in Nederland arbeid in
loondienst willen verrichten te beschikken over een vergunning tot verblijf die
het verrichten van arbeid in loondienst toestaat. Houders van een vergunning tot
vestiging, houders van de vluchtelingenstatus, houders van een vergunning tot
verblijf om humanitaire redenen en houders van een vergunning tot verblijf bij
(huwelijks)partner hebben in principe zo'n vergunning. Zij hebben vrije toegang
tot de arbeidsmarkt en mogen dus ook in een seksinrichting werkzaam zijn. De
werkgever behoeft in die gevallen niet te voldoen aan de verplichting van de Wav
(Wet arbeid vreemdelingen) om een tewerkstellingsvergunning voor de
desbetreffende werknemer aan te vragen. Voor het tewerkstellen van het overgrote
deel van vreemdelingen van buiten de EU is een tewerkstellingsvergunning wel
vereist. Ook na de opheffing van het bordeelverbod dient ingevolge artikel 3 van
het Besluit ter uitvoering van de Wav een tewerkstellingsvergunning geweigerd te
worden voor werkzaamheden die geheel of gedeeltelijk bestaan uit het verrichten
van seksuele handelingen met of voor derden. De komende tijd zullen er geen
vergunningen tot verblijf voor arbeid in loondienst in een seksinrichting worden
afgegeven aan personen van buiten de EU.Daarnaast bestaat er de mogelijkheid dat een prostitué(e) van buiten de EU zich
als zelfstandig ondernemer in Nederland vestigt. Daartoe moet worden aangetoond
dat aan alle voorwaarden voor zelfstandig ondernemerschap is voldaan. Die
voorwaarden zijn bijvoorbeeld het inbrengen van specifieke geschoolde kennis en
expertise, eigen kapitaal en een ondernemersplan. Wordt er aan de voorwaarden
voldaan en is de openbare orde niet in het geding en wordt er met de
aanwezigheid van de prostitué(e) een Nederlands belang gediend, dan kan er
sprake zijn van een verblijfsvergunning voor arbeid als zelfstandige. Als in een
bordeel illegale prostitué(e)s worden aangetroffen en vast komt te staan dat er
geen sprake is van een arbeidsverhouding, dan is er dus niet in strijd gehandeld
met de Wav, maar wel met de Vreemdelingenwet. Ook daarvoor kan de exploitant of
beheerder verantwoordelijk worden gehouden. Dit kan aanleiding zijn om tot
(tijdelijke) sluiting van de inrichting of tot intrekking van de vergunning over
te gaan op grond van 3.7 eerste lid onder b. Ingevolge artikel 3.4. lid 2
stellen burgemeester en wethouders een lijst vast, waarop het maximum aantal toe
te stane seksinrichtingen en escortbedrijven wordt aangegeven. De peildatum is 1
januari 2000. Overschrijding van dit aantal is een weigeringsgrond. Op grond van
artikel 3.9 is raamprostitutie niet toegestaan. Tweede lid onder aDe bescherming van de openbare orde en de woon- en leefomgeving kan onder meer
aanleiding zijn om het aantal seksinrichtingen waarvoor vergunning kan worden
verleend binnen een bepaald gebied aan een maximum te binden. Dit is gebeurd
voor het gebied Hof van Zwolle, waar maximaal 5 seksinrichtingen zijn
toegestaan. Indien het maximumaantal vergunningen is verleend, kan vergunning
voor een nieuwe seksinrichting worden geweigerd om te voorkomen dat de woon- en
leefomgeving ter plaatse door de vestiging van een nieuw bedrijf zou worden
aangetast.onder cHet belang van de openbare orde en dat van de woon- en leefomgeving zijn nauw
met elkaar verweven. Waar een maximumbeleid is ontleend aan het belang van de
openbare orde, kan een concentratiebeleid worden beschouwd als met name gericht
op de bescherming van de woon- en leefomgeving in bepaalde delen van de
gemeente. Gelet op eerdergenoemde verwevenheid is het maximumbeleid en het
concentratiebeleid ter onderlinge versterking van elkaar. Het concentratiebeleid
geldt voor de binnenstad en de belangrijkste wegen naar de binnenstad. Hierdoor
wordt de exploitatie van seksinrichtingen tegengegaan op plaatsen waar de woon-
en leefomgeving op ontoelaatbare wijze nadelig kan worden beïnvloed.onder fTot de belangen die deel uitmaken van de gemeentelijke huishouding, behoort ook
dat van de gezondheid van personen. In casu zal de behartiging van dit belang
primair gericht zijn op de (positie van) de prostitué(e) en met name uitmonden
in beleid dat is gericht op het voorkomen en tegengaan van seksueel
overdraagbare aandoeningen. Een van de hoofddoelstellingen van de opheffing van
het algemeen bordeelverbod is het verbeteren van de positie van de prostitué(e),
waaronder de gezondheidssituatie. Het gezondheidsbeleid zal vooral flankerend en
slechts in beperkte mate dwingend zijn.onder gDoor opheffing van het algemeen bordeelverbod is de Arbeidsomstandighedenwet
(Arbowet) van toepassing. Deze wet is van toepassing als er sprake is van een
arbeidsverhouding. De gemeente kan in aanvulling op de Arbowet voorschriften
stellen ter bescherming van de veiligheid, gezondheid en welzijn in verband met
de arbeid. Deze voorschriften kunnen ook betrekking hebben op vormen van
prostitutie waarbij er geen arbeidsverhouding is. De voorschriften kunnen
betrekking hebben op de afmeting en inrichting van de werkruimte, de hygiëne,
verwarmings- en luchtverversingsvoorzieningen, vlucht- en alarmvoorzieningen,
hulp bij ongevallen, preventie van agressie en geweld, risico-inventarisatie en
-evaluatie, de beschikbaarheid en het gebruik vancondooms, de mogelijkheid tot
geneeskundig onderzoek van de prostitué(e), en dergelijke.Afdeling 4 Beëindiging exploitatie; wijziging beheerArtikel 3.14 Beëindiging exploitatieDit artikel voorziet in de omstandigheid dat de exploitant zijn bedrijf heeft
beëindigd en/ of heeft overgedaan aan een rechtsopvolger. Het derde lid staat
het de rechtsopvolger van de exploitant toe de exploitatie van de inrichting
voort te zetten totdat is beslist over de door hem ingediende aanvraag om
vergunning, mits hij die aanvraag heeft ingediend binnen een week na de
kennisgeving als bedoeld in het tweede lid. In afwachting van de beslissing over
de aanvraag dient hij de inrichting te exploiteren in overeenstemming met de
voorschriften die verbonden waren aan de vergunning van zijn voorganger. De
regeling staat niet toe dat een inrichting wordt geëxploiteerd door elkaar
voortdurend opvolgende personen zonder vergunning. Indien er sprake is van
exploitatie door een rechtsopvolger van een rechtsopvolger, kan tot sluiting van
de inrichting worden overgegaan.Artikel 3.15 Wijziging beheerDit artikel spreekt voor zich.Hoofdstuk 4 Bescherming van het milieu en het natuurschoon en zorg voor
het uiterlijk aanzien van de gemeenteAfdeling 1 Geluidhinder en verlichting Artikel 4:1 Begripsbepalingen BesluitHet Activiteitenbesluit milieubeheer, hierna aangeduid als het Besluit, biedt de
mogelijkheid om in de gemeentelijke verordening voorwaarden te stellen aan
festiviteiten ter voorkoming of beperking van geluidhinder.InrichtingOp grond van de Wet milieubeheer moeten inrichtingen die nadelige gevolgen voor
het milieu kunnen veroorzaken ofwel over een milieuvergunning beschikken, of
voldoen aan een algemene maatregel van bestuur (AMvB), welke artikelen met
betrekking tot de bescherming van het milieu bevat.Artikel 4:2 Aanwijzing collectieve festiviteiten Eerste lidDe bevoegdheid om te bepalen dat de in dit lid bedoelde geluidsnormen niet
gelden bij collectieve festiviteiten komt voort uit artikel 2.21, eerste lid,
onder a, van het Besluit. Dit artikel van het Besluit voorziet erin dat op deze
dagen overmatige geluidhinder zo veel mogelijk moet worden voorkomen: De
voorschriften gelden niet “voor zover de naleving van deze voorschriften
redelijkerwijs niet kan worden gevergd”. Voorbeelden van collectieve
festiviteiten zijn carnaval, kermis of culturele, sport- en recreatieve
manifestaties.In artikel 4:2 is de uitvoering van de regeling neergelegd bij het college. Er
hoeft dus niet jaarlijks een raadsbesluit te worden genomen om te bepalen welke
feesten als collectieve festiviteiten worden aangewezen. Voor de collectieve
dagen is geen begrenzing voor het aantal dagen opgenomen. Tweede lidVolgens artikel 3.148, eerste lid, van het Besluit moet de verlichting bij
sportbeoefening in de buitenlucht tussen 23.00 uur en 07.00 uur zijn
uitgeschakeld en indien er geen sport wordt beoefend noch onderhoud wordt
uitgevoerd. De bevoegdheid om te bepalen dat deze beperkingen niet gelden bij
collectieve festiviteiten staat in artikel 3.148, tweede lid, onder a, van het
Besluit. Dit voorschrift is met name bedoeld voor sportverenigingen die buiten
de reguliere en recreatieve wedstrijden en trainingen gebruik willen maken van
hun lichtinstallatie. Een voorbeeld van een collectieve festiviteit is een
sportieve manifestatie waar meerdere sportverenigingen aan meedoen. In het Besluit wordt net als voor de festiviteiten als bedoeld in het eerste lid
geen maximum gesteld voor het aantal collectieve festiviteiten. Zesde tot en met het negende lidHet Besluit biedt gemeenten de mogelijkheid om in of krachtens een gemeentelijke
verordening voorwaarden te stellen aan de collectieve festiviteiten en
activiteiten. De basis voor deze bevoegdheid staat in het tweede lid van artikel
2.21. Hierin wordt wel duidelijk gesteld dat het moet gaan om voorwaarden ter
voorkoming van geluidhinder. Voor de verlichting bij sportbeoefening is deze
mogelijkheid niet in het Besluit opgenomen.In het achtste lid wordt gesproken over onversterkte muziek. In het Besluit is
onversterkte muziek uitgezonderd bij het bepalen van de geluidsniveaus. De reden
hiervoor is dat maatregelen ter beperking van de geluidsemissies moeilijk zijn.
Dit betekent dat voor onversterkte muziek in principe geen maximum geluidsnorm
geldt. Op basis van artikel 2.18, eerste lid, onder f en vijfde lid, van het
Besluit hebben gemeenten wel de mogelijkheid om dit in een gemeentelijke
verordening aan te passen (zie ook artikel 4:5). De reguliere geluidsnormen
gelden niet bij festiviteiten, waardoor bedrijven dan meer geluid mogen
produceren. Om de omgeving enige bescherming te bieden en geluidniveaus van
onversterkte muziek bij festiviteiten te begrenzen is onversterkte muziek
meegenomen in de geluidsnorm.Bij de bepaling van het geluidsniveau wordt in het achtste lid de
bedrijfsduurcorrectie bij muziekgeluid buiten beschouwing gelaten. Dit in
tegenstelling tot de Handleiding meten en rekenen industrielawaai. Hiervoor
wordt aangesloten bij de systematiek en motivatie uit het Besluit: in de
handleiding is de correctie geïntroduceerd met het oog op continubedrijven.
Toepassing van de bedrijfsduurcorrectie bij muziekgeluid bij horecabedrijven die
bijvoorbeeld om 1.00 uur sluiten brengt met zich mee dat het geluidsniveau in de
nachtperiode hoger mag zijn door correctie voor de resterende nachtperiode.
Omdat dit niet wenselijk is, is toepassing van de bedrijfsduurcorrectie bij
muziekgeluid niet toegestaan.In het negende lid is een eindtijdstip voor muziekgeluid vastgesteld om te
voorkomen dat feesten bij bedrijven zonder wettelijke sluitingstijden
(theoretisch) de hele nacht door kunnen gaan.Artikel 4:3 Kennisgeving incidentele festiviteitenEerste lidDe bevoegdheid voor het vaststellen van het aantal incidentele festiviteiten
voor inrichtingen in een gemeentelijke verordening staat in de artikelen 2.21 en
3.148 van het Besluit. Een incidentele festiviteit is een festiviteit die aan
één of een klein aantal inrichtingen gebonden is. Dit is bijvoorbeeld een
optreden met live muziek bij een café, een jubileum of een personeels- of
straatfeest. In het Besluit is bepaald dat het maximum aantal dagen waarvoor de
geluidsnormen niet gelden maximaal 12 dagen of dagdelen per jaar betreft. In
Zwolle wordt gekozen voor een maximum aantal van 4 incidentele festiviteiten per
kalenderjaar. Dit aantal heeft tot op heden altijd voldaan. Er is daarom geen
aanleiding dit aantal te verhogen. Tweede lidVolgens artikel 3.148, eerste lid, van het Besluit moet bij inrichtingen de
verlichting voor sportbeoefening in de buitenlucht tussen 23.00 uur en 07.00 uur
zijn uitgeschakeld en indien er geen sport wordt beoefend of onderhoud wordt
uitgevoerd. Op basis van het tweede lid van artikel 3.148 kan hiervan worden
afgeweken. Dit kan bijvoorbeeld als sportverenigingen buiten de reguliere
competities en recreatieve wedstrijden en trainingen gebruik willen maken van
hun lichtinstallatie bij het houden van een veteranentoernooi of een “vroege
vogels”-toernooi. Volgens het Besluit is het maximum aantal dagen waarvoor de
beperkingen voor de verlichting niet gelden maximaal 12 dagen of dagdelen per
jaar. In Zwolle is ervoor gekozen het maximum aantal van 12 te hanteren. Tot op
heden is er geen aanleiding van dit aantal af te wijken.Vijfde tot en met het tiende lidHet Besluit biedt gemeenten de mogelijkheid om in of krachtens een gemeentelijke
verordening voorwaarden te stellen aan de incidentele festiviteiten. De basis
voor deze bevoegdheid staat in het tweede lid van artikel 2.21, onder b van het
Besluit. Zie verder de toelichting bij artikel 4:2, zesde t/m negende lid.In het negende en tiende lid wordt de mogelijkheid om muziekgeluid te produceren
bij een festiviteit beperkt tot binnen de gebouwen van de inrichting. Gebouwen
hebben over het algemeen een bepaalde geluiddempende werking. Op het
buitenterrein zijn minder mogelijkheden voor het beperken van geluidemissies.
Voor muziekgeluid op buitenpodia of het buitenterrein van horecagelegenheden bij
evenementen, kan dit in de evenementenvergunning worden geregeld.Artikel 4:5 Onversterkte muziek Dit artikel sluit aan op de artikelen 2.17, 2.18 en 2.20 van het Besluit. Het
artikel is alleen gericht op onversterkte muziek vanuit inrichtingen en niet
buiten inrichtingen. Of er sprake is van een inrichting, wordt bepaald door de
Wet milieubeheer. In het Besluit is onversterkte muziek uitgezonderd van de
algemene geluidsniveaus. Gemeenten hebben, in artikel 2.18, eerste lid, onder f,
juncto vijfde lid, van het Besluit, expliciet de bevoegdheid gekregen om voor
onversterkte muziek regels op te nemen in de Algemene Plaatselijke Verordening.
Door het feit dat de hinderbeleving van onversterkte muziek zeker niet lager is
dan die van versterkte muziek, dient deze op gelijke wijze te worden beschermd.
De geluidwaarden kunnen door de gemeenten zelf worden bepaald. Om vooral amateurgezelschappen in niet professionele oefenruimtes de kans te
geven tot het hobbymatig beoefenen van onversterkte muziek, is voor hen in lid 2
een mogelijkheid gecreëerd om een aantal uur in de week uitgezonderd te zijn van
de geluidsniveaus. In artikel 2 wordt gesproken over “oefenen”. Op deze manier
worden festiviteiten en optredens voor publiek uitgesloten. Er is sprake van
oefenen als men muziek maakt zonder dat er publiek aanwezig is.Het vierde lid is opgenomen om geluidsoverlast van straatmuzikanten te
voorkomen. Door te bepalen dat deze zich elke vijftien minuten minstens 200
meter moeten verplaatsen, wordt beoogd te voorkomen dat men gedurende lange tijd
op dezelfde plek last heeft van de muziek.Artikel 4:6 Overige geluidhinder Door in het eerste lid de zinsnede “een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer of het Besluit” op te nemen wordt de afbakening direct vastgelegd.
Een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer heeft ofwel een
milieuvergunning nodig (waarin geluidsvoorschriften zijn opgenomen) ofwel er
zijn algemene regels op grond van het Besluit van toepassing. In deze algemene
regels zijn ook geluidsvoorschriften opgenomen.Artikel 4:6 heeft betrekking op de vormen van geluidhinder waarin de andere
regelingen niet voorzien. Onder andere valt te denken aan:-een niet permanente activiteit in een niet besloten ruimte, zoals een
heidefeest, een braderie of een rally;-het door middel van luidsprekers op voertuigen of anderszins reclame of muziek
maken of mededelingen doen;-het ten gehore brengen van achtergrondmuziek in winkelstraten;-het gebruik van diverse geluidproducerende recreatietoestellen;-het gebruik van bouwmachines, zoals compressors, cirkelzagen, trilhamers en
heistellingen;-het toepassen van knalapparatuur om vogels te verjagen;-overige handelingen waardoor geluidoverlast ontstaat.Voorts kunnen onder artikel 4:6 vormen van geluidhinder vallen, veroorzaakt door
het beoefenen van “lawaaiige” hobby’s, het voortdurend bespelen van
muziekinstrumenten, het gebruiken van elektro- akoestische apparatuur, het laten
draaien van koelaggregaten op vrachtwagens, enz. Met name voor deze vormen van
geluidhinder ontbreken algemeen geldende criteria of normen. Dit behoeft ook
niemand te verwonderen: de bron van geluidhinder is niet een bepaalde,
aanwijsbare inrichting of gedraging. In beginsel kan het elke gedraging
betreffen. Van geval tot geval zal daarom moeten worden nagegaan in welke
situatie en gedurende welke tijden er sprake is van geluidhinder, en welke
maatregelen kunnen worden genomen. Uitgangspunt daarbij zal moeten zijn dat een
zekere mate van (geluid)hinder als zijnde onvermijdelijk zal moeten worden
aanvaard. Het college kan ontheffing van het verbod verlenen, zo nodig met
voorschriften.Vierde lidHet tweede lid maakt een ontheffing van het verbod in het eerste lid mogelijk.
Vanwege de overlast en ergernis die geluidsoverlast oplevert is er van afgezien
om hier een lex silencio positivo toe te passen.Artikel 4:6a Geluidhinder door dieren Degene die buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer de zorg heeft
voor een dier, moet voorkomen dat dit voor een omwonende of overigens voor de
omgeving geluidhinder veroorzaakt.Afdeling 2 Bodem-, weg- en milieuverontreinigingArtikel 4:8 Natuurlijke behoefte doen Dit artikel bevat het verbod op het zogenaamde “wildplassen”. Afdeling 4 Maatregelen tegen ontsiering en stankoverlastArtikel 4:15 Verbod handelsreclame op of aan onroerende zaakEerste en tweede lidBinnenstadVoor de binnenstad van Zwolle is het vergunningenstelsel in stand gehouden.
Gedachte hierachter is dat de gemeente Zwolle de binnenstad, als beschermd
stadsgezicht, vooraf wil kunnen blijven toetsen op handelsreclame. Gebied buiten de binnenstadVoor het gebied buiten de binnenstad is de reclamevergunning voor onverlichte
reclame geheel verdwenen en vervangen door een vergunningplicht voor verlichte
handelsreclame die zichtbaar is vanaf de weg. In aanvulling op de
weigeringsgronden uit 1.8 zijn voor lichtreclame specifieke weigeringgronden
opgenomen om ook het directe effect voor de gebruiker van een pand en welstand
mee te kunnen nemen in de belangenafweging. Dit is een aanvulling op het
Activiteitenbesluit omdat dat besluit alleen toeziet op het voorkomen van
lichthinder. Derde lidOp de vergunningen van het eerste en tweede lid is de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (Wabo) van toepassing (zie artikel 2.2 van de Wabo). Vierde lidHet college is ingevolge het vierde lid bevoegd nadere regels te stellen. Het
college heeft dan de mogelijkheid meer gedetailleerde regels op te stellen ten
aanzien van de eisen die worden gesteld aan handelsreclame en bijvoorbeeld
bepaalde vormen van handelsreclame uit te zonderen van de vergunningplicht.Hoofdstuk 5 Andere onderwerpen betreffende de huishouding der
gemeenteAfdeling 1 ParkeerexcessenArtikel 5:1 BegripsbepalingenDe definitie van “weg” in artikel 1:1 van deze verordening is ook op deze
afdeling van toepassing. Concreet gaat het om alle voor het openbaar verkeer
openstaande wegen of paden met inbegrip van de daarin liggende bruggen en
duikers en de tot die wegen behorende paden en bermen of zijkanten.Onder aOm te voorkomen dat over de inhoud van het begrip “voertuigen” onzekerheid zal
bestaan, is een definitie van dit begrip opgenomen. Tot uitgangspunt is genomen
de definitie van “voertuigen” die in artikel 1 van het RVV 1990 wordt gegeven.
Voertuigen in de zin van dit artikel zijn: fietsen, bromfietsen,
gehandicaptenvoertuigen, motorvoertuigen, trams en wagens. Voor kleine
voertuigen, zoals kruiwagens, kinderwagens, rolstoelen e.d. is een uitzondering
gemaakt, omdat anders sommige bepalingen een te ruime strekking zouden krijgen.
Verder wordt expliciet benoemd en daarmee buiten twijfel gesteld dat ook
aanhangwagens onder het begrip “voertuigen” vallen.Onder bDe omschrijving van het begrip “parkeren” is dezelfde als de omschrijving in
artikel 1 van het RVV 1990. Dit artikelonderdeel verstaat onder parkeren: het
laten stilstaan van een voertuig anders dan gedurende de tijd die nodig is voor
en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- of uitstappen van passagiers of voor
het onmiddellijk laden of lossen van goederen. De gegeven definitie
bewerkstelligt dat enkele vormen van het doen of laten staan van voertuigen, die
moeten worden ontzien, buiten de werking van de voorgestelde verbodsbepalingen
blijven. Het onmiddellijk in- en uitstappen van personen en het onmiddellijk
laden en lossen van goederen zijn dan immers activiteiten die door deze
modelbepalingen niet worden bestreken. Evenmin zullen deze bepalingen van
toepassing kunnen zijn ten aanzien van voertuigen die bij een garagebedrijf
stilstaan om benzine te tanken; in dit geval is er geen sprake van
parkeren.Anders dan het RVV 1990 richten de bepalingen van afdeling 5.1 zich ook tot
niet-bestuurders die anderszins belanghebbend zijn bij een voertuig (de
eigenaar, huurder, opdrachtgever etc.) zodat de zinsnede “het laten stilstaan”
een iets ruimere strekking heeft dan in de wegenverkeerswetgeving gebruikelijk
is. Die ruimere strekking maakt het mogelijk dat ook de andere belanghebbenden
bij het voertuig (dan de bestuurder) kunnen worden aangesproken op niet-naleving
van de (parkeer)verboden in deze afdeling.Artikel 5:2 Parkeren van voertuigen van een autobedrijf e.d. Eerste lidAangezien het parkeren van voertuigen van rijschoolhouders en taxiondernemers
excessieve vormen kan aannemen, is in het eerste lid daarom expliciet bepaald
dat onder “verhuren” mede wordt verstaan het gebruiken van voertuigen voor het
geven van rijlessen of voor het vervoeren van personen tegen betaling. Aldus kan
ook tegen excessief gebruik van de weg door rijschoolhouders en taxiondernemers
worden opgetreden.Tweede en derde lidDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen die autohandelaren en
exploitanten van garage-, herstel- en autoverhuurbedrijven die de weg
voortdurend gebruiken als stallingsruimte voor auto’s die hun toebehoren of zijn
toevertrouwd. Doordat het verbod slechts betrekking heeft op het parkeren dat in
het kader van (neven)bedrijf of gewoonte plaatsvindt, blijft het normaal
parkeren van de voor persoonlijk gebruik gebezigde auto(’s) van de exploitant en
eventueel van zijn gezinsleden mogelijk. In het derde lid, onder b, is het woord “vergen” gebezigd in plaats van “duren”
ten einde twijfel over de vraag of met een bepaalde herstel- of
onderhoudswerkzaamheid meer dan een uur gemoeid is, zoveel mogelijk uit te
sluiten. Bij het gebruik van de term “vergen” beschikt men over een meer
objectieve maatstaf.Vierde lidHet verlenen van een ontheffing ingevolge dit lid zal in het algemeen op zijn
plaats zijn in geval, alle omstandigheden in aanmerking genomen, redelijkerwijs
moet worden aanvaard dat de exploitant geen andere mogelijkheden ten dienste
staan dan de hem toebehorende of toevertrouwde auto’s op de weg te parkeren. Te
denken is hierbij aan het geval dat de exploitant van een reeds lang bestaand
bedrijf in de feitelijke onmogelijkheid verkeert op eigen terrein of in de
nabijheid van zijn bedrijf stallingsruimte te creëren c.q. daarover op andere
wijze de beschikking te krijgen. Aan de ontheffing kunnen uiteraard
voorschriften worden verbonden, onder meer omtrent de plaats waar en de tijd
gedurende welke voertuigen voor de hier aan de orde zijnde doeleinden op de weg
mogen worden geplaatst, alsmede ten aanzien van het aantal voertuigen dat ter
plaatse door de houder van de ontheffing mag worden geparkeerd.Vijfde lidGezien de mogelijke milieugevolgen is een lex silencio positivo hier niet
wenselijk. Artikel 5:4 Defecte voertuigenVeelvuldig doet zich het verschijnsel voor dat niet-rijklare voertuigen op de
weg worden geplaatst. De eigenaar of houder van een of meer van dergelijke
voertuigen heeft deze meestal aangekocht om na weken of zelfs maanden van
nijvere zelfwerkzaamheid weer een volwaardig voertuig te creëren. Veelal slaagt
hij in deze poging niet, waarna het voertuig op de weg wordt achtergelaten, waar
het na verloop van tijd degenereert tot autowrak. Deze bepaling richt zich in
het bijzonder tegen dit soort parkeergedragingen. Het excessieve is in het
bijzonder gelegen in het in relatie tot het tekort aan parkeerruimte niet
gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de weg zet. Daarnaast kan het
hier bedoelde parkeren een ontsiering van het uiterlijk aanzien van de gemeente
meebrengen en om die reden excessief zijn. Beperking van het verbod tot die
gevallen waarin er sprake is van min of meer ernstige gebreken aan het voertuig,
moet noodzakelijk worden geacht, wil het verbod niet een te ruime strekking
krijgen.Artikel 5:6 Kampeermiddelen e.a. Deze bepaling richt zich tegen het langer dan nodig plaatsen of hebben van
voertuigen die voor recreatie e.d. worden gebruikt. Hieronder vallen in ieder
geval: caravans, campers, kampeerwagens, aanhangwagens, magazijnwagens,
keetwagens e.d. op de weg. In deze bepaling zijn de woorden “parkeren” gewijzigd
in “te plaatsen of te hebben” om de handhaving van deze bepaling eenvoudiger te
maken. Met het steeds een paar meter verplaatsen van een caravan,
aanhangwagentje e.d. op de openbare weg wordt handhaving van deze bepaling niet
langer meer voorkomen. Met de zinsnede “of anderszins voor andere dan
verkeersdoeleinden wordt gebruikt” is beoogd aan te geven dat alle soorten
(aanhang)wagens en voertuigen, die niet “dagelijks” worden gebruikt als
vervoermiddel onder deze bepaling kunnen vallen.Artikel 5:7 Parkeren van reclamevoertuigen Deze bepaling richt zich tegen degenen die voor een beroep of bedrijf reclame
maken door een of meer voertuigen, voorzien van reclameopschriften, op de weg te
parkeren. Hierbij staat het maken van reclame voorop. Als handelsreclame in de
zin van dit artikel wordt niet gezien de vermelding op een voertuig van de naam
van het bedrijf waarbij het voertuig in gebruik is en een (korte) aanduiding van
de goederen of diensten die dat bedrijf pleegt aan te bieden. Deze voertuigen
worden immers niet primair gebruikt “met het kennelijke doel om daarmee
handelsreclame te maken”, maar vooral als vervoersmiddel.Het excessieve is primair gelegen in het in relatie tussen het tekort aan
parkeerruimte en het niet gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de
weg zet. Dit doel kan reeds met één voertuig worden bereikt. In de tweede plaats
kan het excessieve gelegen zijn in het motief van het tegengaan van ontsiering
van het uiterlijk aanzien van de gemeente.Het in dit artikel omschreven verbod is beperkt tot het maken van handelsreclame
(commerciële reclame). Uit de jurisprudentie en uit artikel 7, vierde lid, van
de Grondwet blijkt, dat de gemeentelijke wetgever in ieder geval het maken van
handelsreclame aan beperkingen mag onderwerpen. Derde lid In dit geval is ervoor gekozen een lex silencio positivo op te nemen. Deze
situatie is veel zeldzamer dan die in het vorige artikel (kampeermiddelen e.a.).
Ook vergt het toekennen of afwijzen van deze ontheffing geen langdurige of
complexe afwegingArtikel 5:8 Parkeren van grote voertuigen en grote
aanhangwagensEerste lidDeze bepaling beoogt om aantasting van het uiterlijk aanzien van de gemeente
door het doen of laten staan van bepaalde voertuigen tegen te gaan. Het doen of
laten staan van grote voertuigen kan immers op bepaalde plaatsen, zoals op
dorpspleinen, voor monumenten en historische gebouwen, in parken, op rustieke
plekjes in open landschappen een ernstige aantasting van het stads-, dorps- of
landschapsschoon betekenen. Vrachtauto’s, aanhangwagens, kermiswagens en
reclameauto’s bijvoorbeeld kunnen op dergelijke plaatsen een zeer storend
element vormen. Het zijn deze situaties waarop deze bepaling het oog heeft.Gezien het motief van deze bepaling heeft zij ook betrekking op het parkeren van
grote voertuigen buiten de weg. De werking van het in het eerste lid, onder a, gestelde verbod is beperkt in
tijd. Het lijkt in het algemeen niet redelijk om het parkeren van grote
voertuigen op de weg ook gedurende de werkdag te verbieden. Dit zou de belangen
van met name handel en industrie te zeer schaden. Derde lidDit artikellid maakt het mogelijk dat ook campers, caravans en kampeerwagens die
door hun afmetingen onder het verbod van het eerste lid zouden vallen, toch voor
maximaal 3 dagen op de weg geparkeerd mogen blijven staan.Artikel 5:11 Aantasting groenvoorzieningen door voertuigen Het is helaas een veelvuldig voorkomend verschijnsel dat groenstroken, openbare
beplantingen, plantsoenen en grasperken worden benut voor het parkeren van
voertuigen.Met de onderhavige bepaling wordt beoogd beschadiging van groenstroken e.d., die
het uiterlijk aanzien van de gemeente beogen te verfraaien, te voorkomen en het
groen beter aan zijn bestemming te doen beantwoorden.Bij de in het tweede lid, onder a, bedoelde voertuigen kan worden gedacht aan
voertuigen in gebruik bij de politie of de brandweer, als ook bij de
gemeentelijke plantsoenendienst. Campings vallen onder terreinen als bedoeld in
het tweede lid, onder b.Artikel 5:12 Overlast van fiets of bromfiets In de praktijk wordt regelmatig overlast ondervonden van fietsen en bromfietsen
die her en der buiten de daartoe bestemde fietsenstallingen worden geplaatst.
Het gaat hierbij doorgaans om plaatsen, waar zich grote concentraties van
gestalde (brom)fietsen voordoen, zoals bijvoorbeeld bij stations, winkelcentra
en dergelijke.Ter regulering van overlast van foutief geplaatste (brom)fietsen is in het
eerste lid van dit artikel aan het college de bevoegdheid gegeven om plaatsen
aan te wijzen waar het verboden is (brom)fietsen neer te zetten buiten de
daarvoor bestemde ruimten of plaatsen dan wel deze daar te laten staan. De
belangen die het college hierbij onder meer in overweging kan nemen zijn: de
bescherming van het uiterlijk aanzien van de gemeente, de voorkoming of
opheffing van overlast of de voorkoming van schade aan de openbare gezondheid.
Bij het laatste motief kan worden gedacht aan het voorkomen van mogelijke
verwondingen aan voetgangers die zich tussen een woud van (brom)fietsen een weg
moeten banen.Na aanwijzing van een plaats waar het verbod zal gelden, kan tegen een foutief
geplaatste (brom)fiets worden opgetreden. Door middel van borden moet worden
aangegeven dat foutief geplaatste (brom)fietsen zullen worden verwijderd. Het
feitelijk verwijderen dient dan beschouwd te worden als toepassing van
bestuursdwang.Op grond van het derde lid is het verboden (brom)fietswrakken op of aan de weg
te laten staan. Zowel in de stallingsruimte als op de weg kunnen deze wrakken
veel overlast, ontsiering van de gemeente of schade veroorzaken.Afdeling 2 CollecterenArtikel 5:13 Inzameling van geld of goederenEerste lidVoor het houden van een openbare inzameling is een vergunning van het college
nodig. Het artikel ziet op de welbekende inzamelingen van geld middels
collectebussen, maar ook op inzamelingen met gebruik van intekenlijsten en de
inzameling van goederen. Dit laatste komt bijvoorbeeld voor als burgers gevraagd
wordt een bijdrage te leveren aan een voedselpakket. Dit kan middels een gift in
geld maar ook door (vooraf bepaalde) producten te kopen en vervolgens te
doneren. Voor de openbaarheid van de inzameling is het voldoende dat deze op of
aan de openbare weg dan wel op een andere voor het publiek toegankelijke plaats
plaatsvindt. De bepaling ziet zowel op het collecteren voor een ideëel als voor
een commercieel doel.Tweede lidIn het tweede lid is aangegeven dat ook een vergunning vereist is, indien bij
een inzameling geschreven of gedrukte stukken worden aangeboden. Het komt
veelvuldig voor dat het collecteren plaatsvindt onder gelijktijdige aanbieding
van gedrukte stukken, zoals prentbriefkaarten, mapjes briefpapier e.d., waarbij
de opbrengst een charitatieve bestemming heeft.Vierde lidIn het vierde lid is een uitzondering op de vergunningplicht opgenomen voor
inzamelingen die gehouden worden “in besloten kring”. De uitdrukking “in
besloten kring” doelt op gevallen waarin tussen de inzamelende instelling en de
persoon tot wie zij zich richt een bepaalde kerkelijke, maatschappelijke of
verenigingsband bestaat, welke binding de achtergrond vormt van de actie. Het
begrip “besloten kring” veronderstelt een nauwere band dan alleen het
gemeenschappelijk lidmaatschap. Men zal moeten aangeven dat er ook een zekere
gemeenschappelijke bekendheid is. Dit zal niet het geval zijn, indien de band
tussen aanbieder en cliënt uitsluitend wordt gevonden in het gemeenschappelijk
lidmaatschap van een grote organisatie als een vak- of een omroepvereniging.
Ditzelfde geldt voor het behoren tot een zelfde kerkgenootschap. Wordt de actie
echter gevoerd binnen een bepaalde kerkelijke gemeente of wijk, of door een
plaatselijke afdeling van een landelijke vereniging, dan zal weer wel sprake
kunnen zijn van een besloten kring.Vijfde lidGezien het ideële belang van collectes, die doorgaans voor een bepaald moment
zijn gepland en waarbij voor dat moment vrijwilligers e.d. zijn aangezocht, is
het van belang dat er tijdig op een aanvraag wordt beslist. Er is daarom voor
gekozen een lex silencio positivo op te nemen. Afdeling 3 VentenArtikel 5:14 BegripsbepalingHet uitoefenen van de ambulante handel (het venten) moet onderscheiden worden
van enerzijds de collectevergunning en anderzijds de standplaatsvergunning. Bij
venten is het van belang dat de venter in beweging is. De venter biedt zijn
waren voortdurend aan vanaf een andere plaats. Het tijdelijk stilstaan in
afwachting van klanten is geen venten.Het onderscheid tussen venten en collecteren is het volgende. Van venten of
colporteren is sprake wanneer voor deze goederen een reële contraprestatie in de
vorm van een vast bedrag wordt gevraagd. In principe worden bij collecteren geen
goederen aangeboden, maar gaat het om het inzamelen van geld en goederen.
Verkrijgt men een drukwerk of ander goed door een willekeurig bedrag of een
weliswaar vast, maar niet meer als reële contraprestatie aan te merken, bedrag
aan geld in een bus te werpen of te overhandigen als bijdrage voor een duidelijk
kenbaar liefdadig of ideëel doel, dan is sprake van een collecte. De goederen
worden daarbij slechts ter ondersteuning van die actie uitgereikt. Bij
strafrechtelijk optreden tegen dit soort zonder vergunning gehouden inzamelingen
zal ten laste gelegd en bewezen moeten worden dat te kennen is gegeven of de
indruk is gewekt dat de opbrengst geheel of gedeeltelijk is bestemd voor een
ideëel doel.Het onderscheid tussen venten en het innemen van een standplaats betreft de
periode gedurende welke goederen vanaf dezelfde plaats op straat worden
aangeboden aan willekeurige voorbijgangers. Onder het innemen van een
standplaats wordt verstaan het te koop aanbieden van goederen vanaf eenzelfde
plaats, gebruikmakend van fysieke hulpmiddelen als een kraam of een
aanhangwagen, in de openbare ruimte. Het tien minuten standplaats innemen
vereist een standplaatsvergunning en geen ventvergunning. Venten en
standplaatsen sluiten elkaar dus uit.Artikel 5:15 VentverbodIn het kader van de deregulering is het slechts verboden te venten als de
openbare orde wordt verstoord of de openbare veiligheid of de volksgezondheid in
gevaar komen. De terminologie sluit aan bij de Europese dienstenrichtlijn.
Hieronder vallen de motieven van overlast (in de meeste gevallen) en
verkeersveiligheid.Het tweede lid is ingevoegd om te voorkomen dat burgers op zondag of in de late
avonduren en nacht worden lastig gevallen door venters.Het derde lid bevat een afbakening naar hogere regelgeving. Afdeling 4 StandplaatsenArtikel 5:17 BegripsbepalingArtikel 5:17 bevat een begripsomschrijving en voorziet voorts in uitzonderingen.
Het hebben van een standplaats ziet op het te koop aanbieden van goederen vanaf
een vaste plaats. Dit is dan ook het onderscheidend criterium ten opzichte van
het venten met goederen. Bij het venten met goederen wordt er immers vanuit
gegaan dat de venter voortdurend zijn goederen vanaf een andere plaats in de
openbare ruimte aanbiedt. Met andere woorden: de venter is ambulant, de
standplaatshouder niet.Tweede lidHet tweede lid bepaalt dat de definitie van het eerste lid niet bevat het
innemen van een standplaats op een door de gemeente ingestelde markt op basis
van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de Gemeentewet. Degene die
op een door de gemeente ingestelde markt een standplaats wil innemen zal zich
moeten houden aan de regels die voor de markt gelden. Deze regels zijn in de
marktverordening neergelegd. Voor het innemen van een standplaats op een bepaald evenement is geen vergunning
krachtens afdeling 5.4 nodig. Op het evenement zijn de artikelen 2:24 en 2:25
van toepassing, waarbij de bepalingen met betrekking tot het innemen van een
standplaats niet van toepassing zijn.Artikel 5:18 Standplaatsvergunning en weigeringsgrondenEen vergunning voor het hebben van een standplaats wordt noodzakelijk en
evenredig geacht.De standplaatsvergunning dient om te voorkomen dat de
openbare orde wordt verstoord en overlast wordt tegengegaan. Gedacht kan worden
aan bijvoorbeeld: geluidsoverlast, stankoverlast, verkeershinder en overlast
door zwerfafval. Verder kunnen door middel van een vergunning de beschikbare
standplaatsen worden verdeeld en is het mogelijk een maximumstelsel in te
stellen.WeigeringsgrondenBestemmingsplan: als het bestemmingsplan standplaatsen ter plaatse niet toelaat,
is het moeilijk uit te leggen dat de vergunning weliswaar wordt verleend, maar
dat daarvan geen gebruik gemaakt kan worden wegens strijd met het
bestemmingsplan. Strijd met het bestemmingsplan is daarom als imperatieve
weigeringsgrond opgenomen. Blijkens jurisprudentie is dit aanvaardbaar omdat een
dergelijke bepaling geen zelfstandige planologische regeling bevat.Redelijke eisen van welstand: deze weigeringsgrond kan gehanteerd worden indien
een of meer standplaatsen worden ingenomen op een zodanige plaats dat het
straatbeeld ernstig verstoord wordt. Met deze weigeringsgrond kan niet alleen
verkapte marktvorming worden tegengegaan, ook wordt daarmee het aanzien van
monumentale gebouwen of stedenbouwkundige ensembles gewaarborgd. Redelijk verzorgingsniveau: in het verleden is het beschermen van een redelijk
voorzieningenniveau in de gemeente ten behoeve van de consument als een openbare
ordebelang aangemerkt. De gedachte was dat gevestigde winkeliers geconfronteerd
worden met hoge exploitatiekosten die niet in verhouding staan tot de vrij lage
exploitatiekosten van de straathandelaren. Uit jurisprudentie van de Afdeling
bestuursrechtspraak van de Raad van State blijkt dat het reguleren van de
concurrentie-verhoudingen niet als een huishoudelijk belang van de gemeente
wordt aangemerkt. Hierop wordt door de Afdeling slechts één uitzondering
toegestaan, namelijk wanneer het voorzieningenniveau voor de consument in een
deel van de gemeente in gevaar komt. Wil een gemeente op basis hiervan een
vergunning weigeren dan moet worden aangetoond, mede aan de hand van de
boekhouding van de plaatselijke winkelier, dat het voortbestaan van de winkel in
gevaar komt als vanaf een standplaats dezelfde goederen aangeboden worden. De
Dienstenrichtlijn staat deze weigeringsgrond voor standplaatsen die (mede)
diensten verlenen niet toe, omdat dit wordt beschouwd als een economische, niet
toegestane, belemmering voor het vrij verkeer van diensten. Het blijft echter
nog wel mogelijk om deze weigeringsgrond te hanteren voor het verkopen van
goederen. De Dienstenrichtlijn is daarop immers niet van toepassing.Artikel 5:19 Toestemming rechthebbendeDit artikel verbiedt de rechthebbende op een terrein toe te laten dat een
standplaats wordt ingenomen, zonder dat hiervoor een vergunning is verstrekt.
Met dit verbod is het mogelijk niet alleen maatregelen te nemen tegen degene die
zonder vergunning een standplaats inneemt maar ook tegen de eigenaar van de
grond die het innemen van een standplaats zonder vergunning toestaat.Afdeling 6 Openbaar waterArtikel 5:25 Ligplaatsen recreatievaartuigen In dit artikel wordt bepaald dat het innemen van een ligplaats met een
“recreatievaartuig” slechts toegestaan is op die plaatsen die door het college
zijn aangewezen. Met de onder lid 3 genoemde “verhuurbedrijven van kleine
vaartuigen” wordt gedoeld op de voorraad van deze verhuurbedrijven. Zodra de
kleine vaartuigen daadwerkelijk verhuurd zijn en worden gebruik door de huurder,
vallen ze onder de uitzondering van lid 4. Zo lang de vaartuigen nog ter verhuur
worden aangeboden, mogen zij alleen op de aangewezen locaties liggen.Artikel 5:26 Aanwijzingen geven en opvolgenHet kan wenselijk zijn, gelet op de omstandigheden, om aan een individuele
booteigenaar nog nadere aanwijzingen te geven. Dit artikel biedt daarvoor de
grondslag.Artikel 5:31a Overlast kleine snelle vaartuigenHet verschijnsel "snelle kleine vaartuigen" heeft zich de laatst jaren snel
ontwikkeld, evenals de hoeveelheid waterscooters. In verband met de snelheid
waarmee de waterscooter zich over het water begeeft is deze ook ingedeeld onder
de noemer snelle kleine vaartuigen. Het verbod in het tweede lid is opgenomen,
omdat steeds meer hinder van deze vorm van recreatie wordt ondervonden.Afdeling 7 Crossterreinen en gemotoriseerd verkeer in
natuurgebiedenArtikel 5:32 CrossterreinenBij het reguleren van auto- en motorsportactiviteiten, crossen e.d. buiten de
weg moet onderscheid worden gemaakt tussen speciaal daarvoor ingerichte
terreinen, zoals circuits, en overige terreinen, zoals natuurgebieden, parken,
plantsoenen of andere voor recreatief gebruik beschikbare terreinen. De eerst
bedoelde terreinen vallen doorgaans onder de Wet milieubeheer; voor de overige
terreinen kan een gemeente zelf regels stellen, zoals hier gebeurt.Bij een aanwijzingsbesluit kunnen alleen regels worden gesteld ter bescherming
van de belangen die dit voorschrift dient. Behalve het belang van de openbare
orde zijn dat milieubelangen en het belang van de veiligheid van het publiek of
de deelnemers.Artikel 5:33 Beperking verkeer in natuurgebiedenOp grond van het eerste lid van artikel 5:33 geldt een algeheel verbod om zich
met motorvoertuigen of bromfietsen in een natuurgebied te bevinden. Het college
kan op grond van het tweede lid terreinen aanwijzen waar dit verbod niet geldt
en kan tevens regels stellen voor het gebruik van deze terreinen.Gezien de belangen die hier worden beschermd, de rust en recreatie in
natuurgebieden, is het niet wenselijk om hier een ontheffing van rechtswege in
het leven te roepen en is daarvan afgezien.Afdeling 8 Verbod vuur te stokenArtikel 5:34 Verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen of
anderszins vuur te stokenBenadrukt wordt dat voor het verbranden van afvalstoffen buiten inrichtingen
altijd een ontheffing nodig is op grond van artikel 10.63, tweede lid, Wet
milieubeheer. Het college kan een ontheffing verlenen, indien het belang van de
bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet. Met andere woorden, het
college kan een ontheffing weigeren op grond van milieuhygiënische
argumenten.Bij het verbranden van afvalstoffen zijn echter vaak openbare orde- en
veiligheidsaspecten van belang. Artikel 10.63, tweede lid, van de Wet
milieubeheer biedt geen mogelijkheid om de ontheffing te weigeren, indien de
openbare orde en veiligheid in het geding is. Bovendien kunnen de voorschriften
verbonden aan een dergelijke ontheffing alleen dienen ter bescherming van het
belang van het milieu. Artikel 5:34 vult daarom voor wat betreft deze aspecten
de Wet milieubeheer aan.Artikel 5:34 biedt de mogelijkheid om - naast de ontheffing op grond van de Wet
milieubeheer - een ontheffing te verlenen, waarin de aspecten van openbare orde
en veiligheid worden geregeld. Er ligt dus een ander motief ten grondslag aan de
APV dan aan de Wet milieubeheer. Tevens wordt het college de mogelijkheid
geboden om aan deze ontheffing voorschriften te verbinden die het belang van de
openbare orde en veiligheid beogen te beschermen. Afdeling 9 Verstrooiing van asArtikel 5:35 BegripsbepalingGemeenten mogen in een verordening regels opnemen rond de incidentele as
verstrooiing. Deze mogelijkheid bestaat met name vanuit een oogpunt van
overlastbeperking en het tegengaan van ongewenste asverstrooiingen. Een
dergelijke bepaling is opgenomen in de APV en niet in de verordening op de
begraafplaatsen omdat deze laatste hoofdzakelijk toeziet op een ordelijk verloop
van de gang van zaken op een begraafplaats. Volgens de Wet op de lijkbezorging
kunnen verstrooiingen door of op last van de houder van een crematorium of de
houder van een plaats van bijzetting alleen plaatsvinden op het terrein dat
daartoe permanent is bestemd. Artikel 5:36 Verboden plaatsenAsverstrooiing is om uiteenlopende redenen niet op alle plaatsen even wenselijk.
Dit geldt zeker voor plaatsen waar de as niet of nauwelijks in de bodem kan
worden opgenomen en door de wind kan gaan dwarrelen. Dit speelt met name een rol
op stoepen, straten, pleinen en dergelijke. Daarom is er een verbod opgenomen
voor het verstrooien van as op de verharde delen van de weg.De begraafplaats en het crematoriumterrein zijn expliciete voorbeelden van
terreinen waar het vanuit een oogpunt van beheer bezwaarlijk kan zijn om
incidenteel as te verstrooien. Om reden van piëteitsgevoel en overlast voor
recreanten en gebruikers van openbare ruimten te voorkomen is voorts incidentele
as verstrooiing verboden op in dit artikel genoemde openbare plaatsen.Om reden van natuurbehoud zijn de in dit artikel genoemde natuurterreinen
verboden voor incidentele as verstrooiing.Het is mogelijk dat het op bepaalde terreinen (vanwege daar te houden
evenementen bijvoorbeeld) slechts tijdelijk onwenselijk is om as te verstrooien.
Daarom is een mogelijkheid opgenomen voor burgemeester en wethouders om in die
gevallen een terrein tijdelijk, in verband met die bijzondere omstandigheden, te
onttrekken aan de mogelijkheid om er as op te verstrooien.Op grond van dit artikel wordt binnen de gemeente Zwolle ruimte geboden om as te
verstrooien in bosschages van parken en plantsoenen die bijvoorbeeld een
dierbare plek zijn geweest van de overledene.Dit soort ontheffingen zijn zeldzaam en er zijn doorgaans emoties van
nabestaanden in het geding. Het is daarom mogelijk en wenselijk dat er snel en
tijdig wordt beslist. Om die reden is ervoor gekozen hier wel een lex silencio
positivo op te nemen. Artikel 5:37 Hinder of overlastHet verstrooien van as is een emotionele gebeurtenis. Zowel voor nabestaanden
als voor omstanders die ermee worden geconfronteerd. Het is daarom van belang
dat omstanders geen hinder ondervinden van de activiteit op zich en van de as
die na de activiteit wordt achtergelaten.Een typerend voorbeeld is het verstrooien van as in de nabijheid van een groep
mensen, terwijl er een stevige bries die kant uitwaait. Dit levert
vanzelfsprekend een onwenselijke situatie op.Ook tot enige tijd na de verstrooiing kan as, bijvoorbeeld op de hiervoor
aangegeven wijze, hinder opleveren voor omstanders. Daar moet tijdens het
verstrooien rekening mee worden gehouden. Dit kan door de as bijvoorbeeld over
een groter oppervlak te verspreiden, zodat deze eerder in de bodem wordt
opgenomen. Een ander voorbeeld in dit geval is het verstrooien vanaf een gebouw
of vanaf een balkon. Er zijn genoeg situaties denkbaar waarin dit hinder
oplevert voor het publiek.Overigens is uit de toelichting bij de wijziging van de Wet op de Lijkbezorging
van 26 maart 1998 af te leiden dat het waarnemen door omstanders van de
handeling op zich geen hinder oplevert. Door de wet op het punt van
asverstrooiing te verruimen heeft de wetgever bewust aanvaard dat het publiek
geconfronteerd kan worden met incidentele verstrooiing.Hoofdstuk 6 Straf-, overgangs- en slotbepalingen Artikel 6:1 StrafbepalingOp grond van artikel 154 van de Gemeentewet kan de gemeenteraad op overtreding
van zijn verordeningen straf stellen. Deze straf mag niet zwaarder zijn dan
hechtenis van ten hoogste drie maanden of een geldboete van de tweede categorie,
al dan niet met openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. In artikel 23 van
het Wetboek van Strafrecht (WvSr) zijn de maxima van de zes boetecategorieën
opgenomen. Het is overigens uiteindelijk de strafrechter die de soort en de maat
van de straf in een concreet geval bepaalt, tot de grens van de door de
gemeenteraad gekozen boetecategorie. Hierbij dient de rechter op grond van
artikel 24 WvSr rekening te houden met de draagkracht van de verdachte. Het
algemeen geldende minimum van de geldboete bedraagt € 3 (artikel 23, tweede lid,
WvSr).Strafbaarstelling niet-naleving nadere regels en
vergunningsvoorschriftenNiet alleen de overtreding van in de verordening opgenomen bepalingen wordt in
dit artikel met straf bedreigd. In een aantal bepalingen wordt aan het college
de bevoegdheid gedelegeerd nadere regels te stellen. Ook de overtreding hiervan
levert een strafbaar feit op. Dit geldt ook voor de overtreding van krachtens artikel 1:5 gegeven beperkingen
en voorschriften bij een vergunning of een ontheffing. Formeel levert dit
laatste een overtreding van artikel 1:5, tweede lid, op. Hierin is de
verplichting opgenomen dat degene aan wie krachtens de APV een vergunning of
ontheffing is verleend, verplicht is de daaraan verbonden voorschriften en
beperkingen na te komen.Artikel 6:2 ToezichthoudersDe basis voor deze bevoegdheid wordt gevonden in hoofdstuk 5 van de Awb. De
aanwijzing als toezichthouder in de APV is de grondslag voor het hebben van
opsporingsbevoegdheid. Zie verder de toelichting onder het kopje
Opsporingsambtenaren.Aanwijzen toezichthoudersToezichthouders zijn personen die bij of krachtens wettelijk voorschrift belast
zijn met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens enig wettelijk voorschrift (artikel 5:11 Awb). De aanwijzing van
toezichthouders kan derhalve in de APV plaatsvinden. Een deel van de
toezichthouders wordt in de APV zelf aangewezen (dit is noodzakelijk indien een
toezichthouder tevens opsporingsbevoegdheden dient te krijgen. Zie de
toelichting hierna onder opsporingsambtenaren). Hiernaast kunnen toezichthouders
door het college dan wel de burgemeester worden aangewezen.Politieambtenaren zijn alleen te beschouwen als toezichthouders voor zover zij
bij of krachtens een bijzondere wet als zodanig zijn aangewezen. Artikel 2 van
de Politiewet, dat een algemene omschrijving van de politietaak bevat, kan niet
worden beschouwd als een wettelijk voorschrift in de zin van het artikel.Toezichthouders kunnen zowel individueel als categoraal worden aangewezen. Bij
een individuele aanwijzing worden personen met toezicht belast door hen met name
te noemen of door aanduiding van hun functie. Bij een categorale aanwijzing
wordt in het aanwijzingsbesluit veelal de dienst genoemd waartoe de met toezicht
belaste personen behoren.OpsporingsambtenarenIn de artikelen 141 en 142 WvSv worden de met de opsporing van strafbare feiten
belaste ambtenaren genoemd. De in artikel 141 genoemde ambtenaren hebben een
opsporingsbevoegdheid die in principe voor alle strafbare feiten geldt (algemene
opsporingsbevoegdheid). Dit geldt onder andere voor de ambtenaren van de
politie. Artikel 142 betreft de buitengewone opsporingsambtenaren die in de
regel een opsporingsbevoegdheid hebben voor een beperkt aantal strafbare feiten
(beperkte opsporingsbevoegdheid).Op basis van artikel 142, lid 1, onder c, WvSv hebben de volgende - voor de APV
relevante - personen opsporingsbevoegdheid:
personen die bij bijzondere wetten met de opsporing van de daarin
bedoelde strafbare feiten worden belast en
personen die bij verordening zijn belast met het toezicht op de naleving
van die verordening, een en ander voor het die feiten betreft en die
personen zijn beëdigd.
Artikel 6:3 Binnentreden woningenHet is soms noodzakelijk dat personen die belast zijn met het toezicht op de
naleving dan wel de opsporing van overtredingen van de model-APV bepaalde
plaatsen kunnen betreden. De woning geniet extra bescherming op basis van
artikel 12 van de Grondwet, dat het zogenaamde “huisrecht” regelt. Het betreden
van de woning zonder toestemming van de bewoner is daarom met veel waarborgen
omkleed. Zowel het verlenen van de bevoegdheid tot het binnentreden als het aanwijzen van
de personen die mogen binnentreden dient bij of krachtens de wet te gebeuren. In
vele wetten zijn dan ook binnentredingsbevoegdheden opgenomen. Deze bevoegdheden
zijn vooral toegekend aan ambtenaren of personen die belast zijn met een
opsporings- of toezichthoudende taak in het kader van de wetshandhaving. Voorts
bestaan bevoegdheden tot binnentreden voor de uitvoering van rechterlijke taken
en bevelen, de uitoefening van bestuursdwang, de handhaving van de openbare
orde, ter bescherming van de volksgezondheid en ter uitvoering van
noodwetgeving.Artikel 149a van de Gemeentewet geeft de gemeenteraad de bevoegdheid om bij
verordening personen aan te wijzen die woningen mogen binnentreden zonder
toestemming van de bewoner. Het moet dan gaan om personen die belast zijn met
het toezicht op de naleving of de opsporing van de overtreding van bij
verordening gegeven voorschriften die strekken tot handhaving van de openbare
orde of veiligheid of bescherming van het leven of de gezondheid van personen.
In artikel 6:3 is gebruikgemaakt van deze bevoegdheid.Artikel 6:4 OvergangsbepalingVan belang is in de overgangsbepalingen aan te geven of bestaande vergunningen,
ontheffingen, beleidsregels enz. al dan niet hun rechtskracht blijven behouden
na de inwerkingtreding van deze verordening.Op aanvragen om een besluit, ingediend onder de oude verordening, wordt volgens
de Algemene wet bestuursrecht beslist overeenkomstig de nieuwe verordening
(toetsing ex nunc).Op bezwaarschriften ingediend tegen besluiten genomen onder het oude recht,
wordt eveneens besloten krachtens deze verordening met dien verstande dat de
bezwaarde niet in een nadeliger positie mag komen dan hij onder het oude recht
zou hebben gehad (verbod van reformatio in peius).Artikel 6:5 InwerkingtredingEerste lidOp de inwerkingtreding van verordeningen is de regeling van artikel 142 van de
Gemeentewet van toepassing. Deze houdt in dat alle verordeningen in werking
treden op de achtste dag na bekendmaking, tenzij een ander tijdstip daarvoor is
aangewezen. Er is niet voor gekozen om een ander tijdstip aan te wijzen met
uitzondering van het tijdstip van inwerkingtreding van artikel 2:28a. Deze uitzondering houdt verband met het feit dat dit een nieuw artikel
is, waarvoor tijd voor de implementatie nodig is. De APV is een besluit van het gemeentebestuur op overtreding waarvan straf is
gesteld. Een dergelijk besluit wordt op dezelfde wijze bekendgemaakt als alle
overige besluiten van het gemeentebestuur die algemeen verbindende voorschriften
inhouden (artikel 139 Gemeentewet). Van belang is dat de gemeente gehouden is
dit besluit mee te delen aan het parket van het arrondissement waarin de
gemeente is gelegen (artikel 143 Gemeentewet.In verband met artikel 1 van het Wetboek van Strafrecht is het uiteraard niet
mogelijk aan de bepalingen van een strafverordening terugwerkende kracht te verlenen.