CVDR39399_1Besluit vaststelling Distelverordening Zeeland 2010nlregelingZeeland2016-11-22ZeelandProvinciaal Blad, 2010, 23Distelverordening 2010Provinciewet, art. 145 en 150provinciale statenruimtelijke ordening, verkeer en vervoer2010-06-18
De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht
2010-07-142010-12-16OnbekendRMW 165GeenBesluit vaststelling Distelverordening Zeeland 2010BESLUIT van Provinciale Staten van Zeeland van 18 juni 2010, nr.
RMW 165, houdende de vaststelling van de Distelverordening Zeeland 2010
(Provinciaal Blad nr. 23 van 2010).In deze verordening wordt verstaan onder:
eigenaar of ander zakelijke gerechtigde mede degene, die de eigenaar
of ander zakelijke gerechtigde bij het beheer vertegenwoordigt.
landbouwgrond: grond als agrarisch bestemd in het vigerende
bestemmingsplan, waarop daadwerkelijk enige vorm van landbouw wordt
uitgeoefend.
De gebruiker, eigenaar of ander zakelijke gerechtigde van gronden is
verplicht op eigen gronden, voor zover het betreft landbouwgronden en een
strook van 30 m daaraan grenzend, te voorkomen dat de distelsoorten Cirsium
arvense (akkerdistel) en Sonchus arvensis (akkermelkdistel) tot bloei
komen.Indien burgemeester en wethouders van de gemeente, waar de gronden zijn
gelegen, constateren, dat de bij artikel 2 opgelegde verplichting niet of
niet behoorlijk wordt nagekomen, kunnen zij gebruik maken van de hun in
artikel 125 Gemeentewet gegeven bevoegdheid.Een gedraging in strijd met artikel 2 van deze verordening is een strafbaar
feit en wordt bestraft met hechtenis van ten hoogste één maand of een
geldboete van de tweede categorie.
Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens
deze verordening zijn belast de door burgemeester en wethouders van
de gemeente waar de gronden zijn gelegen aan te wijzen
ambtenaren.
Onverminderd de bevoegdheid van de bij artikel 141 van het Wetboek
van Strafvordering aangewezen personen zijn met de opsporing van
overtredingen van het bepaalde bij of krachtens deze verordening
belast de daartoe door burgemeester en wethouders aan te wijzen
ambtenaren.
Deze verordening wordt aangehaald als “Distelverordening Zeeland 2010”.Deze verordening treedt in werking met ingang van de eerste dag na de datum
van uitgifte van het Provinciaal Blad waarin zij wordt geplaatst.Met de onderhavige vaststelling van de Distelverordening Zeeland 2010 wordt de
voorgaande Distelverordening Zeeland 1993 (Provinciaal Blad 1993, nr. 33) op een
aantal punten aangepast. De wijzigingen zijn van technisch juridische aard. De directeur LNO bestaat niet meer. In plaats daarvan zou verwezen kunnen worden
naar de directeur van de regionale directie Zuid van het ministerie van
Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Advisering door deze directeur lijkt niet
langer noodzakelijk. Bovendien was de advisering in de oude verordening
facultatief, zodat deze advisering thans kan vervallen.Verder is artikel 152 Gemeentewet omgenummerd tot artikel 125 Gemeentewet. Dit
artikel is de wettelijke basis voor het college van B&W om bestuursdwang toe
te passen. Op grond van de Awb kan in aanvulling daarop ook een dwangsom worden
opgelegd.Onderstaand zal artikelsgewijs een toelichting worden gegeven op de inhoud van
de verordening.In onderdeel a van de definities wordt ook degene die de eigenaar of ander
zakelijke gerechtigde bij het beheer vertegenwoordigt onder eigenaar of
ander zakelijke gerechtigde geschaard. Dit kunnen particulieren zijn, maar
ook privaat- of publiekrechtelijke rechtspersonen.Onderdeel b geeft een definitie voor landbouwgrond. Het gaat hier om grond
met een agrarische bestemming als bedoeld in het vigerende bestemmingsplan.
Het betreft alle vormen van land- en tuinbouw inclusief boomgaarden.
Braakliggende gronden vallen derhalve niet onder de werking van de
verordening tenzij ze grenzen aan landbouwgronden. Artikel 2 bevat de algehele gebodsbepaling om te voorkomen dat de
distelsoorten Cirsium arvense (akkerdistel) en Sonchus arvensis
(akkermelkdistel) die groeien op landbouwgronden en een strook van 30 meter
daaraan grenzend tot bloei komen. Deze verplichting bestaat voor alle
genoemde categorieën: gebruikers, eigenaren, of andere zakelijk
gerechtigden, dan wel diegene die de laatste twee categorieën bij het beheer
vertegenwoordigt. De gekozen formulering is er namelijk op gericht de
bestrijdingsplicht zo breed mogelijk neer te leggen. In geval van
overtreding ligt het voor de hand om op basis van de omstandigheden van het
geval diegene aan te schrijven die de strijdigheid kan opheffen. Dat daarbij
de primaire gebruiker van een perceel (erfpachter-gebruiker) de eerst
aangewezen persoon is, lijkt logisch. Er zijn situaties denkbaar waarin het
nodig en effectief kan zijn meer partijen aan te schrijven. Uiteindelijk kan
altijd op de eigenaar worden teruggevallen. Steeds zullen de specifieke
omstandigheden dit bepalen, waarbij ook het specifieke handhavingsbeleid van
het bevoegd gezag nog van invloed kan zijn. De huidige formulering zorgt
voor deze benodigde flexibiliteit.De term “eigen grond” duidt erop dat de bestrijdingsplicht alleen geldt voor
gronden die de gebruiker of zakelijk gerechtigde zelf in gebruik heeft, of
waarvan men zelf eigenaar is. De bestrijdingsplicht geldt daarmee voor
landbouwgronden die men zelf in gebruik heeft of waarvan men zelf eigenaar
is, respectievelijk voor een strook grond van 30 meter die grenst aan
landbouwgronden, voor zover men deze strook zelf in gebruik heeft dan wel
hier eigenaar van is.Om te kunnen zorgen dat handhaving van de gebodsbepalingen effectief kan
(blijven) plaatsvinden, is ervoor gekozen om burgemeester en wethouders als
toezichthoudend orgaan aan te wijzen. Zij zijn daarmee het orgaan dat
verantwoordelijk is voor handhaving van de verordening.Artikel 125 Gemeentewet regelt de bevoegdheid tot het toepassen van
bestuursdwang, waarna de Algemene wet bestuursrecht (Awb) regelt hoe dit
moet worden toegepast. De Awb bepaalt vervolgens ook dat het bestuursorgaan
bevoegd tot toepassing bestuursdwang eveneens bevoegd is tot het opleggen
van een last onder dwangsom (5:32 Awb). Door in de verordening artikel 125
Gemeentewet te noemen, wordt de basis gelegd voor zowel de toepassing van
bestuursdwang, als het opleggen van een dwangsom.Voor de betreffende termijnen is de Awb kaderstellend. Aan de hand van de
omstandigheden van het geval en de betrokken belangen, zal steeds bepaald
moeten worden hoe snel actie is vereist, in overeenstemming met het
handhavingsbeleid van het bevoegd gezag en binnen het kader van de Awb.Dit artikel maakt strafrechtelijke handhaving mogelijkVoor het toezicht op de naleving van de regeling worden toezichthouders
aangewezen. Buitengewone opsporingsambtenaren worden niet aangewezen maar
ontlenen hun opsporingsbevoegdheid aan hun aanwijzing als toezichthouder en
daarnaast aan hun beëdiging. De opsporingsbevoegdheid beperkt zich tot die
zaken waarvoor zij toezichthouder zijn.