CVDR389565_1Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2014 (zonder WKR)nlregelingUtrechtse Heuvelrug2014-03-20Utrechtse HeuvelrugGemeentenieuwsVerordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2014 (zonder WKR)GemeentewetRechtspositiebesluit wethoudersRechtspositiebesluit raads- en commissieledengemeenteraadbestuur en recht2014-07-14De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2014-03-202017-05-31onbekend2014-036GeenGeenVerordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2014 (zonder WKR)Behoort bij raadsvoorstel 2014-036 titel: Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden 2014(zonder WKR )De raad van de gemeente Utrechtse Heuvelrug;gelet op de artikelen 44, tweede en derde lid, 95 tot en met 99 en 147 van
de Gemeentewet; gelet op het Rechtspositiebesluit wethouders en het Rechtspositiebesluit
raads- en commissieleden;gelet op de bij raadsbesluit van 5 november 2015 vastgestelde Eerste
wijzigingverordening op de Verordening rechtspositie wethouders, raads- en
commissieleden 2014 (zonder WKR);BESLUITvast te stellen de volgende verordening Verordening voorzieningen rechtspositie wethouders, raads- en
commissieleden 2014 (zonder WKR)IBegripsomschrijvingen1In deze verordening wordt verstaan onder:
commissie: een commissie als bedoeld in hoofdstuk V van de
Gemeentewet;
Rechtspositiebesluit wethouders: het Koninklijk Besluit van 22
maart 1994, Stb. 243;
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden: het Koninklijk
Besluit van 22 maart 1994, Stb. 244;
Regeling rechtspositie wethouders: de ministeriële regeling van
20 februari 2004, Stcrt. 41 als bedoeld in artikel 23 van het
Rechtspositiebesluit wethouders;
raadslid: lid van de gemeenteraad, niet zijnde wethouder;
griffier: de griffier, bedoeld in artikel 107 van de
Gemeentewet;
gemeentesecretaris: de secretaris, bedoeld in artikel 102 van de
Gemeentewet.
IIVoorzieningen voor raads- en commissieleden2Vergoeding voor de werkzaamhedenDe vergoeding voor de werkzaamheden voor raadsleden bedoeld in artikel
2, eerste lid, van het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden, is
gelijk aan het door de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties voor gemeenteklasse 5 vastgestelde maximum. 3Vergoeding voor het bijwonen van vergaderingen1.De vergoeding voor het bijwonen van de vergaderingen van een
commissie en haar subcommissies bedoeld in artikel 14 van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is gelijk aan het door
de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor
gemeenteklasse 3 vastgestelde maximum.2.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op degene die
als lid van een commissie een vaste vergoeding voor de werkzaamheden
als bedoeld in artikel 96 van de Gemeentewet ontvangt.3.Geen vergoeding ontvangt degene die zitting heeft in een
commissie
als raadslid of wethouder;
uit hoofde van dan wel als rechtstreeks uitvloeisel van een
ambtelijke of bestuurlijke hoedanigheid dan wel van een
functie bij een instelling die grotendeels van overheidswege
wordt gesubsidieerd;
als vertegenwoordiger van een belanghebbende instelling,
organisatie of groepering, tenzij zijn lidmaatschap van de
commissie tevens in belangrijke mate het gemeentelijk belang
dient.
4.De raad kan in afwijking van het bepaalde in het eerste lid een
hogere vergoeding vaststellen, zulks tot ten hoogste 400% van het in
het eerste lid bedoelde bedrag van de vergoeding, ten aanzien
van
een lid van een commissie die op grond van zijn bijzondere
beroepsmatige deskundigheid op het taakgebied van de
commissie voor deelname aan haar werkzaamheden is
aangetrokken, en
een lid van een commissie ten aanzien waarvan de vergoeding
niet geacht kan worden in een redelijke verhouding te staan
tot de zwaarte van zijn taak en de omvang van de door hem te
verrichten arbeid.
4Toelage bijzondere commissies1.Een lid van de raad dat lid is van de vertrouwenscommissie, bedoeld
in artikel 61, derde lid, van de Gemeentewet dan wel de
rekenkamerfunctie, bedoeld in artikel 81oa van de Gemeentewet,
uitoefent dan wel lid is van een onderzoekscommissie als bedoeld in
artikel 155a, derde lid, van de Gemeentewet, ontvangt voor de duur
van het lidmaatschap van de commissie dan wel de duur van de
activiteiten per jaar een toelage van 5% van de vergoeding voor de
werkzaamheden op jaarbasis.2.Voor de toepassing van het eerste lid stelt de burgemeester de duur
van het lidmaatschap van de commissie dan wel de duur van de
activiteiten vast.5Onkostenvergoeding1.De vergoeding voor aan de uitoefening van het raadslidmaatschap
verbonden kosten is gelijk aan het bedrag voor gemeenteklasse 5,
vermeld in tabel II van het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden.2.Ten aanzien van een raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge
artikel 4, aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting
1964 voor de toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt
aangemerkt, wordt artikel 16 sub b van het Rechtspositiebesluit
raads- en commissieleden toegepast.6Berekening en betaling vaste vergoedingen1.Hij die gedurende een gedeelte van het kalenderjaar raadslid is
geweest ontvangt de vergoedingen, bedoeld in de artikelen 2 en 3,
naar evenredigheid van het aantal dagen dat hij in dat jaar raadslid
is geweest.2.De betaling van de vergoedingen, bedoeld in de artikelen 2 en 3,
geschiedt in maandelijkse termijnen.7Verlaging vergoeding werkzaamheden bij
arbeidsongeschiktheidDe vergoeding voor de werkzaamheden, bedoeld in artikel 2, kan op
verzoek van een raads- of commissielid worden verlaagd in het geval hij
een uitkering ontvangt in verband met gehele of gedeeltelijke
arbeidsongeschiktheid. 8Compensatie korting werkloosheidsuitkering1.In het geval een raads- of een commissielid een uitkering op grond
van de Werkloosheidswet ontvangt en de na toepassing van artikel 20
van die wet ontstane korting op deze uitkering ten gevolge van het
uitoefenen van het raads- of commissielidmaatschap meer bedraagt dan
de in artikel 2 bedoelde vergoeding voor de werkzaamheden die het
raads- of commissielid ontvangt, wordt deze vergoeding ten laste van
de gemeente verhoogd tot het bedrag van bedoelde korting.2.In het geval dat een raads- of commissielid een uitkering op grond
van het Besluit Werkloosheid onderwijs- en onderzoekpersoneel
ontvangt en de na toepassing van artikel 6, vierde lid, van dat
besluit ontstane korting op deze uitkering ten gevolge van het
uitoefenen van het raads- of commissielidmaatschap meer bedraagt dan
de in artikel 2 bedoelde vergoeding voor de werkzaamheden die het
raads- of commissielid ontvangt, wordt deze vergoeding ten laste van
de gemeente verhoogd tot het bedrag van bedoelde korting.9Reiskosten1.Aan het raadslid worden de ten behoeve van de gemeente gemaakte
kosten in verband met reizen buiten het grondgebied van de gemeente
ter uitvoering van een beslissing van het gemeentebestuur
vergoed.2.Aan het lid van een commissie dat geen raadslid of wethouder is en
niet in zijn hoedanigheid van ambtenaar tot lid van de commissie is
benoemd worden de reiskosten voor het bijwonen van de vergaderingen
van de commissie vergoed.3.De vergoeding als bedoeld in het eerste en tweede lid betreft:
bij gebruik van openbare middelen van vervoer en van een
taxi: een volledige vergoeding van de in redelijkheid
gemaakte noodzakelijke reiskosten;
bij gebruik van een eigen vervoermiddel: een vergoeding van
de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke reiskosten
overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, onderdeel b, en
artikel 5a van de Regeling rechtspositie wethouders;
10Verblijfkosten1 . De in redelijkheid noodzakelijk gemaakte verblijfskosten ter zake
van reizen buiten het grondgebied van de gemeente worden aan het
raadslid vergoed.
De in redelijkheid noodzakelijk gemaakte verblijfskosten ter
zake van reizen binnen en buiten het grondgebied van de gemeente
worden aan het commissielid vergoed.
De vergoeding is overeenkomstig het bepaalde in artikel 4,
onderdeel c, van de Regeling rechtspositie wethouders.
11Buitenlandse excursie of reis1.De gemeenteraad kan een commissie uit de gemeenteraad toestemming
verlenen voor een excursie of reis naar het buitenland. De
gemeenteraad kan aan de toestemming voorwaarden verbinden.2.De in het eerste lid bedoelde excursie of reis wordt door of vanwege
de gemeente georganiseerd.3.De in redelijkheid gemaakte reis- en verblijfkosten komen voor
rekening van de gemeente.12Cursus, congres, seminar of symposium1.De kosten van deelname van een raadslid of commissielid aan
cursussen, congressen, seminars en symposia die in het gemeentelijk
belang door of namens de gemeente worden aangeboden of verzorgd
komen voor rekening van de gemeente.2.Het raadslid of commissielid dat wil deelnemen aan een cursus,
congres, seminar of symposium dat niet door of namens de gemeente
wordt aangeboden of verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde
aanvraag in. De aanvraag gaat vergezeld van inhoudelijke informatie
en een kostenspecificatie. De kosten komen voor rekening van de
gemeente als deelname van algemeen belang is in verband met de
vervulling van het raads- of commissielidmaatschap.13Computer en internetverbindingDe hoogte van de tegemoetkoming als bedoeld in artikel 7a, tweede lid,
onder a en b van het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden
bedraagt € 200,- per jaar of een evenredig deel van dit bedrag als het
raads- of commissielid slechts een gedeelte van het betreffende jaar een
functie heeft bekleed die recht geeft op deze tegemoetkoming. Deze
tegemoetkoming is belast.14Voorzieningen voor raadsleden met een functionele beperking
(vervallen)15Fietsregeling1.Het raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge artikel 4,
aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting 1964 voor de
toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt aangemerkt kan
deelnemen aan de fietsregeling als bedoeld in artikel 3.10 van de
Uitvoeringsregeling loonbelasting 2011. Naar keuze van het raadslid
wordt de raadsvergoeding dan wel vaste onkostenvergoeding verminderd
met de vergoeding voor de fiets als bedoeld in de
Uitvoeringsregeling.2.Gelet op het bepaalde in artikel 99 van de Gemeentewet bestaat geen
aanspraak op enige vergoeding van de gemeente.16Ziektekostenvoorziening (vervallen)17WerkkostenregelingNiet van toepassing IIIVoorzieningen voor wethouders18OnkostenvergoedingDe vergoeding voor aan de uitoefening van het wethouderschap verbonden
kosten is gelijk aan het bedrag voor een gemeente met een inwonertal van
meer dan 18.000, vermeld in artikel 25 van het Rechtspositiebesluit
wethouders. 19Reiskosten woon-werkverkeerDe tegemoetkoming voor het reizen tussen zijn woning en de plaats van
tewerkstelling van de wethouder is gelijk aan de vergoeding bedoeld in
artikel 3 van de Regeling rechtspositie wethouders. 20Zakelijke reiskostenAan de wethouder wordt naast de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 19
vergoeding verleend voor reiskosten ter zake van andere dan de in
artikel 19 bedoelde reizen ten behoeve van de gemeente gemaakt
overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 en artikel 5a van de Regeling
Rechtspositie Wethouders. 21Dienstauto (vervallen)22Buitenlandse dienstreis1.Indien de wethouder in het gemeentelijk belang een reis buiten
Nederland maakt worden de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke
reis- en verblijfkosten vergoed.2.Voor een reis in het gemeentelijk belang buiten Nederland, niet
zijnde een reis naar een Europese instelling, is vooraf toestemming
van het college vereist. De gemeenteraad kan aan deze toestemming
voorwaarden verbinden.23Cursus, congres, seminar of symposium1.De kosten van deelname van een wethouder aan cursussen, congressen,
seminars en symposia die in het gemeentelijk belang door of namens
de gemeente worden aangeboden of verzorgd komen voor rekening van de
gemeente.2.De wethouder die wil deelnemen aan een cursus, congres, seminar of
symposium dat niet door of namens de gemeente wordt aangeboden of
verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde aanvraag in. De aanvraag
gaat vergezeld van inhoudelijke informatie en een
kostenspecificatie. De kosten komen voor rekening van de gemeente
als deelname van algemeen belang is in verband met de uitoefening
van het ambt van wethouder.24Computer en internetverbinding1.Op aanvraag wordt de wethouder voor uitsluitend de uitoefening van
zijn ambt een laptop of tablet in bruikleen ter beschikking
gesteld.2.Op aanvraag vergoedt het college de wethouder de kosten voor een
internetverbinding voor zover deze nodig zijn voor het
wethouderschap.3.Indien van toepassing stelt het college een bruikleenovereenkomst
vast.4.Indien van toepassing ondertekent de wethouder voor de bruikleen een
bruikleenovereenkomst met de gemeente.25Mobiele telefoon1.Op aanvraag wordt de wethouder voor uitsluitend de uitoefening van
zijn ambt een mobiele telefoon in bruikleen ter beschikking
gesteld.2.De wethouder ondertekent daartoe een bruikleenovereenkomst met de
gemeente.3.Het college stelt het model van de bruikleenovereenkomst vast.4.Voor zover de in bruikleen beschikbaar gestelde mobiele telefoon
voor privé-doeleinden is gebruikt, vindt maandelijks een verrekening
van de gesprekskosten plaats.26Fietsregeling1.De wethouder kan deelnemen aan de fietsregeling als bedoeld in
artikel 3.11 van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2011. Naar
keuze van de wethouder wordt de bezoldiging dan wel vaste
onkostenvergoeding dan wel eindejaarsuitkering verminderd met de
vergoeding voor de fiets als bedoeld in de Uitvoeringsregeling.2.Gelet op het bepaalde in artikel 44 van de Gemeentewet bestaat geen
aanspraak op enige vergoeding van de gemeente.27Reis- en pensionkosten en verhuiskosten bij benoemingDe wethouder die bij benoeming nog niet over woonruimtein de gemeente beschikt heeft ten laste van de gemeente aanspraak op
vergoeding van:
reis- en pensionkosten overeenkomstig het bepaalde in artikel 1
van de Regeling rechtspositie wethouders;
verhuiskosten in verband met de benoeming als wethouder
overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van de Regeling
rechtspositie wethouders.
28WerkkostenregelingNiet van toepassing IVDe procedure van declaratie29Betaling van kostenBetaling van kosten op grond van deze verordening vindt plaats door
betaling uit eigen middelen; of
rechtstreekse toezending van de factuur aan de gemeente;
30Declaratie van vooruit betaalde kosten1.Voor de vergoeding van de kosten, bedoeld in de artikelen 9, 10, 11,
12, 19, 20, 22, 23, 24 en 27 wordt gebruik gemaakt van een
declaratieformulier, waarvan het model door het college is
vastgesteld, indien deze kosten uit eigen middelen vooruit zijn
betaald.2.Het declaratieformulier wordt volledig ingevuld en ondertekend. Het
raadslid, onderscheidenlijk de wethouder of het commissielid dient
het declaratieformulier binnen 2 maanden bij de griffier,
onderscheidenlijk de gemeentesecretaris of een door hem aangewezen
ambtenaar in, onder bijvoeging van de originele bewijsstukken.31Rechtstreekse facturering bij de gemeente1.De vergoeding van kosten, bedoeld in de artikelen 9, 10, 11, 12, 19,
20, 22 en 23 kan plaatsvinden door rechtstreekse toezending van de
door het raadslid, onderscheidenlijk de wethouder voor akkoord
ondertekende factuur aan de gemeente.2.Verantwoording van deze wijze van vergoeding vindt plaats door het
begeleidingsformulier, waarvan het model door het college is
vastgesteld, volledig in te vullen en te ondertekenen.3.Het raadslid, onderscheidenlijk de wethouder dient het
begeleidingsformulier en de factuur binnen 2 maanden in bij de
griffier, onderscheidenlijk de gemeentesecretaris of de door hem
aangewezen ambtenaar.32Gebruik creditcard (vervallen)VCiteertitel en inwerkingtreding33Intrekking nieuwe regelingDe Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2010
wordt ingetrokken. 34InwerkingtredingDeze regeling treedt in werking op 20 maart 2014 35CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden 2014 (zonder WKR).Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 14 juli 2014.De raad voornoemd,de griffier, de voorzitter,W.Hooghiemstra G.F. NaafsToelichting ALGEMEEN Wettelijke regelingen De regeling van de rechtspositie van wethouders, raadsleden en leden van
gemeentelijke commissies vindt op drie of vier niveaus plaats, te weten bij wet,
AMvB, ministeriële regeling (alleen wethouders) en gemeentelijke verordening.
Wettelijk is voor wethouders in de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers
(Appa) de uitkering na aftreden en het pensioen geregeld. In de Gemeentewet is
aangegeven dat de nadere invulling van de rechtspositie van wethouders, raads-
en commissieleden moet worden geregeld bij AMvB. Daartoe zijn tot stand gekomen
het Rechtspositiebesluit wethouders en het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden. Enkele vergoedingen voor wethouders die gelijk zijn aan die voor
rijksambtenaren, maar voor hen voorheen in verschillende regelingen waren
opgenomen waarnaar in het verleden werd verwezen, zijn om pragmatische redenen
sinds 1 januari 2004 opgenomen in een ministeriële regeling, de Regeling
rechtspositie wethouders. In deze wetten en nadere regelgeving zijn alle voor de
rechtspositie van belang zijnde onderwerpen geregeld. Een aantal voorzieningen,
zoals de hoogte van de bezoldiging en de verschillende onkostenvergoedingen, is
in de rechtspositiebesluiten overwegend geregeld in dwingende bepalingen. Voor
secundaire voorzieningen, zoals bijvoorbeeld een regeling tegemoetkoming in de
kosten van een ziektekostenverzekering, geldt dat de gemeente de vrijheid heeft
om deze voorzieningen te treffen. De vergoedingen en regelingen voor raads- en commissieleden en wethouders die
wet (lees rechtspositiebesluit of regeling) dwingend geregeld zijn, zijn niet
opgenomen in deze verordening. Dit betreft de vergoedingen voor:
de toelage voor fractievoorzitters
de verstrekking van een computer
de vergoeding voor de waarneming van het voorzitterschap van de
gemeenteraad
de voorzieningen bij tijdelijk ontslag wegens zwangerschap en bevalling
of ziekte
Hoofdlijnen gemeentelijke verordening In de verordening zijn bepalingen opgenomen inzake de rechtspositie van
wethouders, raadsleden en leden van gemeentelijke commissies. De grondslag
hiervoor is te vinden in de Gemeentewet en genoemde rechtspositiebesluiten.
Buiten hetgeen hun bij of krachtens de wet is toegekend genieten de wethouders
als zodanig geen inkomsten, in welke vorm dan ook, ten laste van de gemeente
(artikel 44 van de Gemeentewet). Dit betekent dat de rechtspositionele
aanspraken voor zittende wethouders uitsluitend te vinden zijn in
respectievelijk de Gemeentewet, het Rechtspositiebesluit wethouders, de Regeling
rechtspositie wethouders en de plaatselijke Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden. Gewezen wethouders ontlenen hun aanspraak
op een ontslaguitkering en pensioen aan de Algemene pensioenwet politieke
ambtsdragers. Een soortgelijke bepaling als artikel 44 is voor raads- en commissieleden
opgenomen in artikel 99 van de Gemeentewet. Het tweede lid van die bepaling
voegt daaraan toe dat bij gemeentelijke verordening aan raads- en commissieleden
voordelen, anders dan in de vorm van vergoedingen en tegemoetkomingen, mogen
worden toegekend. Daarvoor is wel de goedkeuring van gedeputeerde staten
vereist. De rechtspositionele aanspraken voor raads- en commissieleden zijn dan ook
uitsluitend te vinden in respectievelijk de Gemeentewet, het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden en de plaatselijke Verordening
rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden. Afzonderlijke verordeningen Sommige gemeenten geven er de voorkeur aan de lokale regeling voor wethouders en
voor raads- en commissieleden in afzonderlijke verordeningen op te nemen.
Daartegen bestaat geen bezwaar. In dat geval bestaat de Verordening
rechtspositie raads- en commissieleden uit de hoofdstukken I, II, IV, en V van
de voorbeeldverordening en de Verordening rechtspositie wethouders uit de
hoofdstukken I, III, IV en V van de voorbeeldverordening. De verordening bevat bepalingen inzake: – de beloning voor de werkzaamheden van raads- en commissieleden (artikelen 2 en
3), waarbij is op te merken dat voor wethouders niets is opgenomen omdat hun
bezoldiging uitputtend is geregeld in het Rechtspositiebesluit wethouders; – een vaste algemene onkostenvergoeding voor wethouders en raadsleden (artikelen
5 en 18); – reis- en verblijfkosten van wethouders, raads- en commissieleden, waarbij voor
wethouders een onderscheid is gemaakt tussen woon-werkverkeer en zakelijke
reizen (artikelen 9 t/m 11, 19 t/m 22); – reis- en pensionkosten en verhuiskosten van de bij benoeming verhuisplichtige
wethouder (artikel 27); – beschikbaarstelling van computer- en communicatieapparatuur aan wethouders,
raads- en commissieleden (artikelen 13 en 24) en faciliteiten in de vorm van
deelname van wethouders, raads- en commissieleden aan cursussen, congressen, en
dergelijke (artikelen 12 en 23); – secundaire voorzieningen zoals de fietsregeling (artikelen 15, 16 en 26) voor
raadsleden en wethouders – regelingen inzake raads- en commissieleden met een arbeidsongeschiktheids- of
werkloosheidsuitkering (artikelen 7 en 8) – de procedure van declareren (artikelen 29 t/m 32). De arbeidsverhouding van de wethouder en het raadslid Raadsleden zijn niet in dienstbetrekking bij de gemeente. De gemeente is dus
niet de werkgever. Dat betekent bijvoorbeeld dat zij voor zover het betreft het
raadslidmaatschap niet vallen onder de werknemersverzekeringen zoals de
Werkloosheidswet, Ziektewet en WIA. Raadsleden worden ook niet aangemerkt als
werknemer in de zin van de Zorgverzekeringswet Als gevolg van artikel 11 van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden van 6 december 2006 (Stb. 2006,
660) kan de raad bij verordening (zie artikel 16) een tegemoetkoming in de
kosten van een ziektekostenverzekering worden toegekend. Omdat er geen
dienstbetrekking met de gemeente is vallen raadsleden niet onder de Wet op de
loonbelasting 1964 maar worden hun inkomsten getoetst aan de Wet
inkomstenbelasting 2001. Wel kan een raadslid opteren voor de loonbelasting door
te kiezen voor het fictief werknemerschap (zie hieronder). Wethouders zijn ingevolge de Ambtenarenwet als benoemde bestuurders in openbare
dienst aangesteld en vallen onder de werking van die wet. Echter de bepalingen
over het materiële ambtenarenrecht uit de Ambtenarenwet zijn niet van toepassing
op wethouders. Hun rechtspositie wordt, zoals hiervoor is aangegeven, beheerst
door specifieke wet- en regelgeving. De aanstelling in openbare dienst houdt
voor de toepassing van de fiscale wetgeving in dat sprake is van een
arbeidsverhouding die als dienstbetrekking wordt aangemerkt. Dit betekent dat
wethouders direct onder de werking van de Wet op de loonbelasting vallen.
Wethouders vallen niet onder de werking van de Ziektewet, Werkloosheidswet en
WIA. Evenmin geldt voor hen de pensioenvoorziening bij het ABP. De uitkering na
aftreden en ouderdoms- en nabestaandenpensioen zijn voor wethouders geregeld in
de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa). De loon- en inkomstenbelasting Opting-in-regeling Raadsleden kunnen opteren voor de loonbelasting. Het raadslid kan met de
gemeente overeenkomen dat deze loonheffing inhoudt. Dat wordt de
‘opting-in-regeling’ genoemd. De administratie van de gemeente is zodanig
ingericht dat wordt voldaan aan de daaraan gestelde wettelijke eisen. In een
gezamenlijke verklaring melden de gemeente en het raadslid aan de
Belastingdienst dat wordt geopteerd voor de loonbelasting. Als gezamenlijk wordt
gekozen voor het loonbelastingsysteem, dan draagt de gemeente de ingehouden
loonheffing af aan de Belastingdienst. Omdat een raadslid geen werknemer in de
formele zin van het woord is, valt hij zoals gezegd vanwege het
raadslidmaatschap niet onder de sociale zekerheidswetgeving. Om die reden worden
over de raadsvergoeding ook geen premies sociale zekerheid ingehouden. De
inkomsten worden als loon belast in box 1. Het raadslid hoeft in dat geval geen
administratie bij te houden. Werkkostenregeling Vanaf 1 januari 2011 geldt de fiscale werkkostenregeling. Op grond van die
regeling is er voor door de werkgever aan te wijzen vergoedingen en
verstrekkingen een forfaitaire vrijstelling van 1,4% van de fiscale loonsom
(artikel 31a van de Wet op de loonbelasting 1964). Dit forfait wordt aangevuld
met nog slechts een beperkt aantal gerichte vrijstellingen voor zakelijke
kosten. Over het meerdere – boven het algemene forfait en voor zover niet onder
een gerichte vrijstelling vallend – vindt een eindheffing van 80% ten laste van
de werkgever plaats. Voor zover de forfaitaire ruimte niet volledig is benut
hoeft de gemeente geen loonbelasting af te dragen. De nieuwe opzet maakt het
tevens overbodig (de waarde van) als eindheffingsbestanddeel aangewezen
verstrekkingen toe te rekenen aan de individuele werknemer. Kosten die worden gemaakt kunnen niet worden afgetrokken. Wel kan de gemeente
onder voorwaarden bepaalde vergoedingen onbelast verstrekken en bepaalde
faciliteiten onbelast in bruikleen beschikbaar stellen. Genoemd kunnen worden de
vergoeding van reis- en verblijfkosten en de zakelijke deelname aan cursussen en
congressen. Er zijn ook vergoedingen die niet belastingvrij kunnen worden verstrekt. Indien een raadslid gekozen heeft voor de Opting-in-regeling wordt het bedrag
aan onkostenvergoeding genoemd in tabel 2 van het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden netto uitbetaald. Dit bedrag wordt niet opgenomen in het
belastbaar loon van het raadslid. Het bedrag komt ten laste van de vrije ruimte
van de Werkkostenregeling. Raadsleden die gekozen hebben voor de Opting-inregeling kunnen deelnemen aan de
in artikel 15 genoemde fietsregeling. Als de gemeente de werkkostenregeling heeft ingevoerd (uiterlijk op 1 januari
2015), dan moet ook deze verordening opnieuw vastgesteld worden. De VNG heeft
daarom een versie van de verordening voor beide situaties (wel en geen
werkkostenregeling). Let dus op dat u de goede versie laat vaststellen. Fiscale standaardpositie Als niet voor de loonbelasting wordt geopteerd, dan geldt voor het raadslid dat
hij voor de Wet inkomstenbelasting 2001 resultaat uit een werkzaamheid geniet.
In dat geval is het winstsysteem van toepassing. Betrokkene moet dan alle
ontvangsten verantwoorden als winst en kan de gemaakte kosten daarop in
mindering brengen. Raadsleden die gekozen hebben voor de standaardregeling
ontvangen eveneens het bedrag aan onkostenvergoeding genoemd in tabel 2 van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden. Zij zullen over het bedrag dat
zij aan onkostenvergoeding ontvangen inkomstenbelasting moeten betalen, tenzij
zij aan de hand van bewijsmateriaal aan kunnen tonen dat de vergoeding is
besteed aan onkosten voortvloeiend uit het raadslidmaatschap. Zij kunnen niet deelnemen aan de fietsregeling. Zie verder de toelichting bij
artikel 15. Betrokkenen kunnen bij de aangifte inkomstenbelasting hun werkelijke
beroepskosten, met inachtneming van een aantal wettelijke beperkingen en
normeringen, in mindering brengen op hun belastbaar inkomen (belastbare
resultaat). De gemeente dient jaarlijks alle betalingen en verstrekkingen op
grond van deze verordening aan de Belastingdienst te melden middels een opgave
IB47. Verstrekkingen moeten naar de waarde in het economische verkeer worden
opgegeven. Het daadwerkelijk zakelijk gebruik leidt dan tot aftrek. Eenmalige keuze per zittingsperiode Zoals hierboven naar voren is gekomen, kan de keuze om al of niet te opteren
voor de loonbelasting voor het raadslid ingrijpende gevolgen hebben. De
beslissing om voor de loonbelasting te opteren kan eenmaal per zittingsperiode
worden gemaakt en geldt in beginsel voor de (resterende) zittingsperiode. Wel
kan betrokkene als spijtoptant terugkomen op deze beslissing voor de resterende
periode. Opteren voor de loonbelasting hoeft niet bij aanvang van de
zittingsperiode te gebeuren, maar kan ook gedurende de zittingsperiode voor de
resterende periode. De vergoedingssystematiek Voor de uitoefening van het politieke ambt moeten bestuurders niet het eigen
inkomen hoeven aan te spreken. Een adequate vergoedingssystematiek is daarom van
belang. Waar er functionele uitgaven zijn, verdient het aanbeveling terughoudend
te zijn met een financieringswijze waarin de bestuurder deze uit eigen middelen
vooruit betaalt en de gemeente ze terugbetaalt. Eigen middelen en publieke
middelen moeten zo veel mogelijk gescheiden worden gehouden. Vanuit die
overweging heeft het de voorkeur de kosten direct in rekening te brengen bij de
gemeente. Aan de mogelijkheid om zo nodig declaraties in te dienen zal echter
behoefte blijven bestaan. Als vergoedingssystematiek is gekozen voor de volgende wijze van redeneren: – welke voorzieningen worden aangeboden door de organisatie (bedrijfsvoering en
bestuurskosten); – welke voorzieningen zijn noodzakelijk voor de uitoefening van het ambt, maar
zijn niet rechtstreeks aan te bieden door de organisatie; – kan voor deze voorzieningen nog een onbelaste vergoeding worden aangeboden
(indien de loonbelasting geldt); – voor voorzieningen die niet onbelast aangeboden kunnen worden, kan een (bruto)
vergoeding worden verstrekt. Concreet betekent deze vergoedingssystematiek het volgende – Voorzieningen die zijn ondergebracht in de bedrijfsvoering; – bruikleen van computer- en communicatieapparatuur; – zakelijk gebruik van dienstauto’s; – deelname aan cursussen en congressen, en dergelijke. De zakelijke uitgaven hoeven niet te worden voorgeschoten door de wethouder of
het raadslid, maar worden direct door de gemeente voldaan en de voorzieningen
worden om niet in bruikleen gegeven. Zij vallen derhalve buiten de
vergoedingssfeer. Voorzieningen die niet in de bedrijfsvoering zitten maar onbelast kunnen worden
vergoed Voor een aantal zakelijke uitgaven, zoals reis- en verblijfkosten, blijft het
systeem overeind dat de gedane zakelijke uitgaven de wethouder of het raadslid
op basis van declaratie worden vergoed. Deze kunnen, als is voldaan aan de
gestelde voorwaarden, onbelast worden vergoed. Voorzieningen die niet in de bedrijfsvoering zitten en niet onbelast kunnen
worden vergoed Voor een aantal andere beroepskosten wordt een vaste onkostenvergoeding
verstrekt. In de toelichting op de artikelen 5 en 18 is aangegeven om welke
beroepskosten het gaat. Controle en verantwoording Voor de bestuurlijke uitgaven is – net als voor de besteding van alle andere
publieke middelen – transparantie van groot belang. Daartoe dienen enerzijds
inzichtelijke regels en richtlijnen die voor het vergoedingen- en
voorzieningenstelsel gelden en anderzijds een duidelijke verantwoording van het
daadwerkelijk gebruik. Op deze wijze kan worden voorkomen dat er onnodige
discussies plaatsvinden omtrent het gebruik van onkostenregelingen of
voorzieningen door gemeentebestuurders en over de eventueel verschuldigde
belasting. Dat is ook in hun belang omdat zij hun functie moeten kunnen uitoefenen zonder
te worden gehinderd door onzekerheden omtrent de financiering van de functionele
uitgaven. Daartoe is vereist dat er een zodanig sluitende financiële en
administratieve organisatie is ingericht dat er vertrouwen kan bestaan omtrent
de juistheid en rechtmatigheid van de uitgaven. In hoofdstuk IV is in verband hiermee, in aanvulling op de in de beheers- en
controleverordening vastgestelde regels, een aantal belangrijke procedures
vastgelegd over rechtstreekse facturering van functionele uitgaven, declaratie
van vooruitbetaalde kosten en het gebruik van creditcards. Daarnaast zijn er in
de bruikleenovereenkomsten heldere afspraken vastgelegd over het gebruik van
computer- en communicatie-apparatuur die beschikbaar wordt gesteld voor de
uitoefening van de politieke functie. In aanvulling hierop is een gedragscode
ontwikkeld waarin nadere gedragsregels zijn vastgelegd. Daarbij gaat het onder
meer om afspraken omtrent de bestuurlijke uitgaven die in aanmerking komen voor
bespreking en zonodig besluitvorming in het college. In die gedragscode is ook
het beleid rond buitenlandse reizen en de bekostiging van zakendiners met derden
opgenomen. Verder zijn er aanvullende administratieve procedures beschreven over
de afwikkeling van declaraties en facturen en de daarbij te hanteren verdeling
van verantwoordelijkheden en hoe bijvoorbeeld om te gaan met interpretatie- of
meningsverschillen. ARTIKELGEWIJZE TOELICHTING Artikel 2 Vergoeding voor de werkzaamheden van het raadslid In het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is geregeld dat raadsleden
voor hun werkzaamheden een vergoeding ontvangen. De hoogte van de vergoeding
wordt bij gemeentelijke verordening bepaald. Wel is in het Rechtspositiebesluit het maximale bedrag van
de vergoeding voor de werkzaamheden aangegeven. In artikel 2 is de hoogte van de vergoeding bepaald op het maximale bedrag. De
gemeenteraad kan besluiten naar beneden af te wijken van het door de minister
vastgestelde maximum. De afwijking naar beneden kan op drie manieren: – de raad stelt de raadsvergoeding in algemene zin lager vast op een percentage
tussen 80 en 100 van het door de minister vastgestelde maximum; – de raad stelt vast dat een deel van de raadsvergoeding wordt uitbetaald als
presentiegeld. Dat deel mag maximaal 20% van de raadsvergoeding zijn; – de raad stelt een combinatie van bovenstaande mogelijkheden vast. Wat er ook wordt vastgesteld, er mag geen onderscheid worden gemaakt tussen
raadsleden, dus een presentievergoeding of een lagere raadsvergoeding geldt voor
alle raadsleden. Het bedrag van de vergoeding voor de werkzaamheden is
geïndexeerd. Het wordt jaarlijks per 1 januari herzien aan de hand van het
indexcijfer Cao lonen overheid. Hiervoor is in de gemeente geen nadere
besluitvorming nodig als in de verordening in algemene zin is aangegeven dat de
raadsvergoeding gelijk is aan het door de minister te bepalen maximum of een
percentage daarvan. Raadsleden die een WAO-uitkering ontvangen, kunnen verzoeken hun raadsvergoeding
te verlagen. Daardoor kan het nadeel van indeling in een lagere
arbeidsongeschiktheidsklasse worden voorkomen. Deze keuzemogelijkheid moet bij
verordening worden toegestaan en is opgenomen in artikel 7 van deze verordening. Artikel 3 Vergoeding voor het bijwonen van vergaderingen In dit artikel is het presentiegeld voor leden van gemeentelijke commissies
geregeld. Deze bepaling geldt niet voor raadsleden en wethouders die in de
commissie zitten. Hun vergoeding is immers al geregeld in de
rechtspositiebesluiten en elders in deze verordening. Uitgezonderd zijn verder
onder meer ambtenaren en bestuurders die in die hoedanigheid in de commissie
zitting hebben. Uitgezonderd zijn ten slotte vertegenwoordigers van
belangengroepen en dergelijke, tenzij hun lidmaatschap tevens in belangrijke
mate het gemeentelijk belang dient. De hoogte van het presentiegeld wordt bij gemeentelijke verordening bepaald. De
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties stelt jaarlijks per 1
januari het maximum vast zoals dat is herzien aan de hand van het indexcijfer
Cao lonen overheid. In artikel 3, eerste lid, is ervoor gekozen de hoogte van de vergoeding te
bepalen op het door de minister vastgestelde maximum. De raad kan ook een lager
bedrag vaststellen. Het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden biedt echter ook de
mogelijkheid om in de gemeentelijke verordening te regelen dat in bepaalde
gevallen een hoger bedrag aan presentiegeld wordt toegekend dan het eerder
bedoelde maximumbedrag. Dat is geregeld in artikel 3, vierde lid, van de
verordening. Er kan gekozen worden voor een procentuele verhoging, maar het is
ook mogelijk om het bedrag uit een hogere gemeenteklasse te kiezen. Artikel 4 Toelage bijzonder commissies Lid 1 Het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden kent artikel 4a waarin de raad
de mogelijkheid heeft om bij verordening te bepalen dat aan raadsleden die deel
uitmaken van de vertrouwenscommissie voor de benoeming van een nieuwe
burgemeester, van de rekenkamerfunctie of van een onderzoekscommissie van de
raad als bedoeld in artikel 155a van de Gemeentewet een toelage toe te kennen
tot ten hoogste 5% van de vergoeding voor de werkzaamheden op jaarbasis. De raad
bepaalt zelf het percentage van de toelage. De onkostenvergoeding blijft buiten
de berekeningsbasis en wijzigt niet. Lid 2 De toelage is beperkt in tijd aangezien de burgemeester conform het tweede lid
de duur van het lidmaatschap van de commissie dan wel de duur van de
activiteiten vaststelt. Artikelen 5 en 18 Vaste onkostenvergoeding Hierin is de vaste vergoeding geregeld voor aan het ambt van wethouder c.q. aan
het raadslidmaatschap verbonden kosten. De vergoeding is opgebouwd op basis van
de volgende kostencomponenten: – representatie; – vakliteratuur; – contributies, lidmaatschappen; – telefoonkosten; – bureaukosten, porti; – zakelijke giften; – bijdrage aan fractiekosten; – ontvangsten thuis; – excursies. Voor raadsleden die niet hebben geopteerd voor het loonbelastingregime blijven
de aftrekmogelijkheden van de werkelijk gemaakte kosten op het resultaat uit
onderneming bestaan. Voor zover zij de uitgaven daaruit kunnen onderbouwen,
blijft de onkostenvergoeding onbelast. Wat niet kan worden aangetoond, zal
alsnog worden belast bij de aangifte Inkomstenbelasting. De hoogte van de onkostenvergoeding wordt bij gemeentelijke verordening bepaald.
Wel is in de rechtspositiebesluiten voor wethouders en raadsleden het maximale
bedrag van de onkostenvergoeding aangegeven. In de artikelen 5 en 18 is de
hoogte van de onkostenvergoeding bepaald op het maximale bedrag. Ook de
onkostenvergoeding voor de raadsleden kan door de raad op een lager bedrag
worden bepaald, dat echter niet lager mag zijn dan 80% van het door de minister
vastgestelde maximum. Het bedrag van de onkostenvergoeding is geïndexeerd. Het wordt jaarlijks per 1
januari herzien aan de hand van de consumentenprijsindex. Hiervoor is in de
gemeente geen nadere besluitvorming nodig als in de verordening in algemene zin
is aangegeven of de onkostenvergoeding gelijk is aan het door de minister te
bepalen maximum of een percentage daarvan. Artikel 7 Verlaging vergoeding werkzaamheden bij arbeidsongeschiktheid In de motie Slob (Kamerstukken II, 2004-2005, 29 800 VII, nr. 21) is aangegeven
dat de gemeenteraad een brede afspiegeling van de bevolking dient te vormen. Om
deze reden moeten drempels om raads- of commissielid te worden of te blijven,
worden weggenomen. In WAO en WIA geldt het algemene principe dat indien een
persoon inkomen uit arbeid geniet, dit in de regel zal leiden tot verlaging of
intrekking van de wettelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering. Dit omdat een
dergelijke uitkering is bedoeld om het als gevolg van arbeidsongeschiktheid
ontstane verlies aan verdienvermogen te vergoeden. Voor raads- en commissieleden
kan dit ertoe leiden dat een geringe verhoging van het inkomen door een
vergoeding een grote teruggang betekent voor de hoogte van de wettelijke
arbeidsongeschiktheidsuitkering als gevolg van de anticumulatieregeling. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen bij aanvaarding van een raadszetel of bij
verhoging van de vergoeding voor de werkzaamheden. Op grond van artikel 12 van
het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden kunnen gemeenten hiervoor een
voorziening treffen. Die is te vinden in artikel 7 van de verordening. Daarin is
geregeld dat op aanvraag een raads- of commissielid een lagere vergoeding voor
de werkzaamheden wordt gegeven om te voorkomen dat de anticumulatieregeling zal
leiden tot een verlaging van de wettelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering van
het raads- of commissielid. Artikel 8 Compensatie korting werkloosheidsuitkering Artikel 20 van de Werkloosheidswet (WW) komt erop neer dat op het moment dat
iemand een werkloosheidsuitkering op grond van die wet ontvangt, nieuwe
werkzaamheden aanvangt, de WW-uitkering wordt gekort met het aantal uren dat in
de nieuwe functie wordt gewerkt. Het Besluit werkloosheid onderwijs en
onderzoekpersoneel kent een soortgelijke bepaling. De hoogte van het inkomen uit
de nieuwe betrekking is daarbij niet relevant. Indien derhalve iemand tot
raadslid wordt gekozen, zal de WW-uitkering worden verlaagd met het aantal uren
dat het UWV voor het raadslidmaatschap in aanmerking neemt. Indien deze
verlaging van de WW-uitkering groter is dan de vergoeding voor de werkzaamheden,
zal er een negatief inkomenseffect optreden. Het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden biedt gemeenten de mogelijkheid dit nadeel te compenseren voor
zowel raads- als commissieleden. Dat is geregeld in artikel 8 van de
verordening. Artikel 9 en 10 Reis- en verblijfkosten raads- en commissieleden De Gemeentewet voorziet niet in een vergoeding voor ‘woon-werkverkeer’ voor
raadsleden. Het is dan ook in strijd met artikel 99 van de Gemeentewet als
raadsleden van de gemeente een vergoeding ontvangen voor reizen binnen het
grondgebied van de gemeente. Artikel 97 van de Gemeentewet voorziet voor raads-
en commissieleden wel in een vergoeding van de reis- en verblijfkosten voor
reizen buiten het grondgebied van de gemeente ter uitvoering van een beslissing
van het gemeentebestuur. Aan commissieleden kan krachtens artikel 96, eerste lid, van de Gemeentewet
echter wel een vergoeding worden gegeven voor de reis- en verblijfkosten in
verband met reizen binnen de gemeente. De vergoeding voor noodzakelijke en redelijkerwijs gemaakte verblijfkosten is
niet nader ingevuld. Daarmee is dit een lokale aangelegenheid die kan worden
vastgelegd in een voor de raadsleden door de raad vast te stellen
uitvoeringsregeling, waarbij eventueel aansluiting gezocht kan worden bij
rijksregelingen op dit punt. Het is aan te bevelen de lokale
uitvoeringsregelingen op elkaar af te stemmen. Voor raadsleden die niet hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de
verstrekte vergoedingen bij de aangifte inkomstenbelasting als opbrengst moeten
worden verantwoord. De reiskosten kunnen binnen de geldende randvoorwaarden als
aftrekbare beroepskosten worden opgevoerd. Omdat in het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden verder geen eigen
vergoedingsregeling is opgenomen, is in artikel 9, derde lid, onderdeel b,
aansluiting gezocht bij de vergoedingsregeling voor wethouders. Vergoed kunnen worden de kosten van openbaar vervoer of bij gebruik van eigen
vervoermiddelen een kilometervergoeding zoals vermeld in artikel 9, lid 3. De
tarieven in het voor het rijkspersoneel geldende Reisbesluit buitenland zijn
daarbij richtsnoer. De vergoeding van de reiskosten met het openbaar vervoer is
onbelast. De kilometervergoeding is voor € 0,19 onbelast, ongeacht het gebruikte
vervoermiddel. In het Handboek loonheffingen 2011 wordt over de
kilometervergoeding opgemerkt: Vergoedingen voor reiskosten die u naast de € 0,19 per kilometer betaalt,
zijn ook loon. Dat zijn bijvoorbeeld vergoedingen voor parkeer- en tolgelden,
voor (extra) afschrijving en slijtage aan de auto, voor het inbouwen van een
carkit of navigatiesysteem, voor extra benzineverbruik wegens gebruik van een
aanhangwagen of voor schade aan de auto. Vergoedingen voor parkeer-, veer- en
tolgelden en voor overeenkomstige verstrekkingen vallen onder de eindheffing. Kilometervergoedingen die hoger zijn dan € 0,19 zijn voor dat hogere deel
belast. Artikelen 11 en 22 Buitenlandse dienstreis Gemeenteraden of raadscommissies maken wel eens in het gemeentelijk belang
excursies of reizen naar het buitenland. Hiervoor moet de gemeenteraad expliciet
toestemming verlenen. De reis of excursie wordt in alle gevallen door of vanwege
de gemeente georganiseerd. Hetgeen hierboven is geschreven over buitenlandse
dienstreizen van wethouders geldt mutatis mutandis ook voor buitenlandse
excursies en reizen van de gemeenteraad of raadscommissies. Voor raadsleden die niet hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de
vergoedingen en verstrekkingen naar de waarde in het economische verkeer bij de
aangifte inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden verantwoord en dat de
gemaakte kosten binnen de geldende randvoorwaarden als aftrekbare beroepskosten
kunnen worden opgevoerd. Bij buitenlandse dienstreizen in het gemeentelijk belang kunnen aan de wethouder
de in redelijkheid gemaakte werkelijke reis- en verblijfkosten worden vergoed.
De tarieven in het voor het rijkspersoneel geldende Reisbesluit buitenland zijn
daarbij richtsnoer. In de eerder genoemde gedragscode zijn nadere gedragsregels
vastgesteld. Daarbij gaat het om expliciete besluitvorming in het college over
buitenlandse reizen en over uitnodigingen daartoe op kosten van derden. Maar ook
om bijvoorbeeld de rekening en verantwoording achteraf (zowel inhoudelijk als
financieel), het meereizen van de partner en het combineren van een dienstreis
met een (direct voorafgaande of aansluitende) privéreis. Artikelen 12 en 23 Cursus, congres, seminar of symposium Deze voorziening valt onder de bedrijfsvoeringskosten van de gemeente. Hiermee
komen de kosten rechtstreeks voor rekening van de gemeente. Een onderscheid is
gemaakt tussen cursussen, congressen, en dergelijke die door of vanwege de
gemeente in het gemeentelijk belang zijn georganiseerd en cursussen, congressen,
en dergelijke waaraan het individuele raadslid in verband met de vervulling van
het raadslidmaatschap op eigen initiatief deelneemt. Partijgebonden bijeenkomsten kunnen niet ten laste van de gemeente worden
gebracht. Om die reden wordt in het tweede lid het algemeen belang van de
cursus, et cetera benadrukt. In het laatste geval zijn er aanvullende
voorwaarden gesteld (inhoudelijke informatie over de cursus of het congres en
een kostenspecificatie). Hierbij kan de fractievoorzitter een rol spelen. In het
aanvraagformulier is een vraag opgenomen of de fractievoorzitter de aanvraag
ondersteunt. De in deze artikelen bedoelde cursussen en congressen hebben een zakelijk
karakter en zijn aan te merken als beroepskosten waarvan de vergoeding c.q.
verstrekking van loonbelasting is vrijgesteld. Voor raadsleden die niet hebben
geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de vergoedingen en verstrekkingen naar
de waarde in het economische verkeer bij de aangifte inkomstenbelasting als
opbrengst moeten worden verantwoord en dat de gemaakte kosten binnen de geldende
randvoorwaarden als aftrekbare beroepskosten kunnen worden opgevoerd. Artikelen 13 en 24 Computer en internetverbinding De kostensoorten fax/pc vallen onder de bedrijfsvoeringskosten van de gemeente.
Dit betekent dat ofwel door de gemeente een pc in bruikleen wordt gegeven voor
de duur van de ambtsvervulling dan wel dat de gemeente een bedrag ter
beschikking stelt voor de aanschaf van een pc of het gebruik van een pc die het
raadslid al heeft. Deze mogelijkheden zijn opgenomen in artikel 7a van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden. De vergoeding is daarom niet in
strijd met artikel 99 van de Gemeentewet. Deze aanspraken kunnen echter alleen
worden verstrekt wanneer dat is vastgelegd in een verordening. De vergoeding
voor (het gebruik van) een eigen pc is belast. De belastingheffing mag niet
worden gecompenseerd. Een onbelaste vergoeding is alleen toegestaan wanneer het gebruik voor 90%
zakelijk is. Stijgt het gebruik voor privédoeleinden uit boven de 10% dan wordt
dat gebruik belast door jaarlijks over 1/3 van de aanschafwaarde van de pc en de
bijbehorende ter beschikking gestelde apparatuur belasting te heffen. Daarbij
maakt het niet uit of het om een desktop-computer, een laptop, een pocket-pc ,
een mini-notebook of een tabletcomputer gaat. In het Rechtspositiebesluit wordt ervanuit gegaan dat de computer ook voor meer
dan 10% privé gebruikt wordt en dus belast moet worden. Uit de toelichting bij
de desbetreffende wijziging van het Rechspositiebesluit (Stb 2006, nr. 8) blijkt
dat artikel 7a Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden toeziet op de
situatie dat de apparatuur ook gedeeltelijk voor privé-doeleinden wordt
gebruikt: “Slechts indien een computer geheel of nagenoeg geheel zakelijk wordt
gebruikt kan deze nog onbelast worden vergoed, worden verstrekt of ter
beschikking worden gesteld. Als gevolg van deze wijziging in de
belastingregelgeving zal in de regel ook PC-apparatuur die door de gemeente of
provincie aan ambtsdragers ter beschikking wordt gesteld, bij de
belastingheffing worden betrokken. Voor ambtsdragers wordt ervan uitgegaan dat
zij de computers niet geheel of nagenoeg geheel zakelijk gebruiken. Dat betekent
dat zowel de vergoeding, de verstrekking, als de terbeschikkingstelling van
computerapparatuur en de daaraan gekoppelde tegemoetkoming zal worden belast.” Onbelaste verstrekking van computers (en dus ook tabletcomputers) is alleen
mogelijk als aangetoond kan worden dat deze geheel of nagenoeg geheel (meer dan
90%) voor geheel zakelijke doeleinden gebruikt worden. Deze onbelaste
verstrekking valt dan ook niet onder artikel 7a van het Rechtspositiebesluit en
hoeft dan ook niet bij verordening geregeld te zijn. Er is dan namelijk fiscaal
gezien geen sprake van fictief loon, waardoor artikel 99 van de Gemeentewet niet
van toepassing is omdat er geen sprake is van voordeel. Dit moet in de
(gebruikers)overeenkomst eenduidig geregeld zijn. Indien de gemeente een
computer onbelast in bruikleen wil geven aan raads- en commissieleden dan kan zij het beste hierover in contact treden met de Belastingdienst voor de
voorwaarden waaronder dat mogelijk is. De randapparatuur kan bestaan uit een modem, een printer, een fax, een docking
station. De randapparatuur moet voor het werk functioneel zijn en kan niet
zelfstandig gebruikt worden. De gemeente mag de belastingheffing over een in bruikleen ter beschikking
gestelde pc compenseren. Voor raadsleden die niet hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de
vergoedingen en verstrekkingen naar de waarde in het economisch verkeer bij de
aangifte inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden verantwoord en dat de
gemaakte kosten binnen de geldende randvoorwaarden als aftrekbare beroepskosten
kunnen worden opgevoerd. De Belastingdienst accepteert inmiddels ook van commissieleden de toepassing van
de opting-in-regeling. De lagere c.q. nihilwaarderingen die onder de WKR van toepassing zijn op door de
werkgever ter beschikking gestelde voorzieningen (zoals bijvoorbeeld bij
computer- en internetverbinding) zijn gebonden aan het begrip werkplek van de
werknemer. Een werkplek van de werknemer is een plaats die deze gebruikt in
verband met het verrichten van arbeid en waarvoor voor de werkgever de
Arbeidsomstandighedenwet van toepassing is (zie art 1.2, eerste lid, onderdeel
f, van de URLB 2011). Als niet wordt voldaan aan de eis van 90% voor zakelijk gebruik dan wordt direct
de factuurwaarde van de ter beschikking gestelde voorziening in de loonheffingen
betrokken. Wederom ofwel rechtstreeks als loon voor de werknemer danwel
aangewezen door de werkgever als eindheffing en vervolgens ondergebracht in de
vrije ruimte. Er is dus geen sprake van het in de heffing betrekken van een
gedeelte van de factuurwaarde volgens een afschrijvingssysteem van bijvoorbeeld
drie jaar. Artikel 14 Voorzieningen voor raadsleden met een functionele beperking
(vervallen) Raadsleden met een functionele beperking zullen via de voor hen beschikbare
wettelijke voorzieningen aanspraak hebben op voorzieningen die het mogelijk
maken met behulp daarvan zo veel mogelijk deel te nemen aan het arbeidsproces en
het maatschappelijk leven. Met behulp van deze voorzieningen is het ook mogelijk
dat zij zich ook buiten de eigen woonomgeving te begeven. Denk daarbij aan voor
personen met een auditieve beperking aan geluidsversterkende hulpmiddelen. Voor
personen met een lichamelijke handicap zijn bijvoorbeeld hulpmiddelen
beschikbaar om zich te verplaatsen. Voor hen zijn ook wettelijk verplichte
voorzieningen in openbare gebouwen aanwezig om hen toegang tot deze gebouwen te
geven. Mensen met een visuele beperking hebben de beschikking over zowel vaste
als meeneembare hulpapparatuur om lezen, schrijven en communiceren mogelijk te
maken. Desondanks kunnen raads- en commissieleden met name beperkingen bij de
uitoefening van het raadslidmaatschap hinder ondervinden omdat met name
niet-meeneembare voorzieningen in de gemeentelijke gebouwen en in het bijzonder
de ruimten waar raadsleden hun taak uitoefenen niet beschikbaar zijn. Het gaat
dan om bijvoorbeeld ringleidingen of een doventolk, een vergadertafel voor een
raadslid met een rolstoel of met een aangepaste stoel en voor raadsleden met een
visuele handicap ondersteuning voor het lezen van raadsstukken en enige
administratieve ondersteuning (post en teksten scannen en digitaliseren,
archiveren en bestanden maken) Sommige van deze voorzieningen zijn vaak wel op de werkplek beschikbaar, maar
niet in de vergaderruimte van de raad. Voor zover de raadsleden gebruik maken van het openbaar vervoer kan de situatie
zich voordoen dat na afloop van de avondvergadering nauwelijks nog openbaar
vervoer beschikbaar is. In het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is daar in artikel 12a
sinds 1 juli 2013 een bepaling over opgenomen. Artikel 14 is daarom komen te
vervallen. Artikel 15 en 26 Fietsregeling Raadsleden die gekozen hebben voor het fictieve werknemerschap en wethouders
kunnen deelnemen aan de fietsregeling. Het gaat hier niet om een
rechtspositionele aangelegenheid maar om een fiscale faciliteit voor werknemers.
Het is niet mogelijk een ‘werkgeversbijdrage’ te verstrekken. Artikel 16 Ziektekostenvoorziening De raad kan op grond van artikel 11 van het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden besluiten dat een tegemoetkoming ziektekostenverzekering wordt
verstrekt. Dit moet bij verordening worden bepaald. Artikelen 17 en 28 Werkkostenregeling In verband met de werkkostenregeling moeten een aantal netto-vergoedingen en
verstrekkingen aangewezen worden als eindheffingsbestanddeel. Anders worden deze
door de belastingdienst als loon gezien en moet hierover belasting worden
ingehouden. Ook de vergoedingen en verstrekkingen die door de belastingdienst
gezien worden als gerichte vrijstelling of voor nihil waardering in aanmerking
komen moeten in eerste instantie wel aangewezen worden. In een later stadium
wordt dan (in de financiele administratie) aangegeven dat dit gerichte
vrijstellingen of nihil waarderingen betreft. Artikel19 en 20 Reiskosten woon-werk en zakelijke reiskosten Voor wethouders is in artikel 19 een belastingvrije vergoeding voor het
woon-werkverkeer geregeld overeenkomstig de bepalingen bij en krachtens het
Rechtspositiebesluit wethouders en de Regeling rechtspositie wethouders. Ingevolge artikel 20 worden zakelijke reiskosten, indien gemaakt met het
openbaar vervoer volledig vergoed (mits in redelijkheid gemaakt) en indien
gemaakt met de eigen personenauto in 2013 € 0,28 per afgelegde kilometer. De
kilometervergoeding is, voor zover die meer bedraagt dan €0,19, belast. Voor zakelijke kilometers (waaronder mede te verstaan de kilometers voor het
woon-werkverkeer) kan, zoals gezegd, een onbelaste vergoeding worden verleend
van maximaal € 0,19 per kilometer, ongeacht het gebruikte vervoermiddel.
Vergoedingen die daarboven uitgaan zijn voor dat hogere deel belast. Voor de verdere toelichting wordt verwezen naar de toelichting op het
rechtspositiebesluit wethouders. Artikel 21 Dienstauto Als onderdeel van de bedrijfsvoering kan de gemeente een dienstauto met of
zonder chauffeur voor zakelijk gebruik beschikbaar stellen aan wethouders. De
dienstauto kan ook voor het woon-werkverkeer worden gebruikt. In dat geval vindt
wel een korting plaats op de tegemoetkoming in de reiskosten woon-werk. De
dienstauto kan ook worden gebruikt voor de vervulling van een q.q.-nevenfunctie.
De eventueel uit hoofde van die nevenfunctie ontvangen vergoeding van reiskosten
terzake wordt in dat geval in de gemeentelijke kas gestort. De dienstauto is
niet beschikbaar voor privégebruik. De kilometers voor ambtsgebonden nevenfuncties worden als zakelijk aangemerkt.
Ambtsgebonden nevenfuncties vloeien voort uit het ambt. Van een ambtsgebonden
nevenfunctie is in elk geval sprake als de ambtsdrager zich er niet aan kan
onttrekken en de functie moet worden beëindigd als het ambt niet meer wordt
uitgeoefend. Of met de nevenfunctie een maatschappelijk of algemeen bestuurlijk
belang is gediend, is fiscaal bezien geen criterium voor het begrip
ambtsgebonden nevenfunctie. Ook is het fiscaal niet relevant of door provinciale
staten c.q. de gemeenteraad toestemming is gegeven voor het vervullen van de
nevenfunctie en het gebruik van de dienstauto voor dat doel. Het gebruik van de dienstauto voor niet ambtsgebonden nevenfuncties wordt als
privégebruik aangemerkt. (Brief van de minister van Binnenlandse Zaken
enKoninkrijksrelaties d.d. 22 maart 2007 aan de Tweede Kamer, Tweede
Kamerstuknummer 30 800 VII, nr. 42). Bijwonen van bijvoorbeeld vergaderingen van de VNG behoort tot ambtsgebonden
activiteiten. Het gebruik voor overige nevenactiviteiten die dus tot het
privégebruik worden gerekend, is slechts tot 500 km per jaar onbelast. Daarboven
wordt het privégebruik aangemerkt als loon in natura en is om die reden belast. Omdat ook de vergoedingen en verstrekkingen die door de belastingdienst gezien
worden als gerichte vrijstelling of voor nihil waardering in aanmerking komen
(zoals het gebruik van de dienstauto voor zakelijk gebruik) moeten in eerste
instantie wel aangewezen worden. In een later stadium wordt dan (in de
financiele administratie) aangegeven dat dit gerichte vrijstellingen of nihil
waarderingen betreft. Artikel 25 Mobiele telefoon De vergoedingen of verstrekkingen van een mobiele telefoon zijn geheel onbelast
als het zakelijk gebruik meer dan 10% bedraagt. In de vaste onkostenvergoeding is een component telefoonkosten opgenomen. Voor
deeltijdwethouders is dat 12% van de onkostenvergoeding en voor voltijd
wethouders 9%. Bij het verstrekken van een mobiele telefoon kan sprake zijn van
overbedeling. De component telefoonkosten kan om die reden verminderd worden.
Anderzijds is ook bij wethouders sprake van gebruik van de privételefoon voor
zakelijke doeleinden. Voor dit doel ontvangen burgemeesters maandelijks een
netto bedrag van € 25. Het is redelijk om, wanneer plaatselijk de component
telefoonkosten wordt gekort, deze korting tot een bedrag van € 12 per maand van
de onkostenvergoeding achterwege te laten. Binnen de WKR kunnen aan werknemers op de werkplek mobiele communicatiemiddelen
ter beschikking worden gesteld waarvan de waarde op nihil wordt gesteld indien
het zakelijk gebruik van meer dan bijkomstig belang is. (> 10%). In de vaste onkostenvergoeding is een component telefoonkosten begrepen. Onder
de WKR is hierop geen gerichte vrijstelling van toepassing hetgeen betekent dat
sprake is van een in beginsel belaste vergoeding. Artikel 27 Reis- en pensionkosten en verhuiskosten Personen van buiten de gemeenteraad kunnen tot wethouder worden benoemd. Dat
kunnen ook personen zijn die niet in de gemeente zelf wonen. Die zijn op grond
van de Gemeentewet verplicht om te gaan wonen in de gemeente waar zij wethouder
zijn geworden. In artikel 27 is geregeld dat zij bij verhuizing naar de gemeente
in aanmerking komen voor een verhuiskostenvergoeding en eventueel voor
vergoeding van reis- en pensionkosten in afwachting van de verhuizing. De
vergoedingen kunnen onder voorwaaarden als gerichte vrijstelling worden
aangemerkt conform artikel 31a, lid 2 onderdeel f van de Wet op de loonbelasting
1964 en worden daarom aangewezen als eindheffingsloonbestanddeel. Artikelen 29 t/m 32 De procedure van declaratie In artikel 29 zijn de drie wijzen van betaling aangegeven. In de artikelen 30
t/m 32 is vervolgens aangegeven in welke gevallen welke betalingswijze aan de
orde is en welke procedurevoorschriften in achtgenomen moeten worden. Declaratie van vooruitbetaalde kosten Daarbij gaat het om vergoeding van de volgende kosten: – reis- en verblijfkosten van raadsleden; – zakelijke reis- en verblijfkosten van wethouders; – reis- en verblijfkosten bij buitenlandse dienstreizen van wethouders; – reis- en pensionkosten en verhuiskosten; – reis- en verblijfkosten van leden van gemeentelijke commissies. Rechtstreekse facturering bij de gemeente Rekeningen kunnen rechtstreeks bij de gemeente in rekening worden gebracht in de
volgende gevallen: – deelname aan cursussen, congressen, seminars en symposia door raadsleden en
wethouders; – zakelijke reis- en verblijfkosten van wethouders; – reis- en pensionkosten en verhuiskosten; – reis- en verblijfkosten bij buitenlandse dienstreizen van wethouders. Gebruik creditcard Aan wethouders kan onder voorwaarden een creditcard beschikbaar worden gesteld
voor functionele uitgaven ten laste van de gemeente. Gebruik van creditcards is
mogelijk in de volgende gevallen: – zakelijke reis- en verblijfkosten van wethouders; – reis- en verblijfkosten bij buitenlandse dienstreizen van wethouders; – reis- en pensionkosten en verhuiskosten