388891_4Verordening op de heffing en invordering van leges 2016 (5e wijziging)nlregelingZuidplas2017-02-05OnbekendLegesverordening 2016 (5e wijziging)Onbekendfinanciën en economiegemeenteraad2015-11-03De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2017-01-012017-06-15OnbekendA16.001178GeenGeenVerordening op de heffing en invordering van leges 2016De raad van de gemeente Zuidplas;gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 22
september 2015;gelet op artikel 156, eerste en tweede lid, aanhef en onderdeel h en artikel
229, eerste lid, aanhef en onderdeel b, van de gemeentewet en de artikelen
2, tweede lid en 7 van de Paspoortwet;besluit vast te stellen de :Verordening op de heffing en invordering van leges 20161BegripsomschrijvingenDeze verordening verstaat onder:a. dag: de periode van 00.00 uur tot 24.00 uur, waarbij een gedeelte van een
dag als een hele dag wordt aangemerkt;b. week: een aaneengesloten periode van zeven dagen;c. maand: het tijdvak dat loopt van de 1e dag in een kalendermaand tot de 1e
dag in de volgende kalendermaand;d. jaar: het tijdvak dat loopt van de 1e dag in een kalenderjaar tot 1e dag
in het volgende kalenderjaar;e. kalenderjaar: de periode van 1 januari tot en met 31 december.2Belastbaar feit1.Onder de naam leges worden rechten geheven voor:a. het genot van door of vanwege het gemeentebestuur verstrekte
diensten;b. het verrichten van handelingen ten behoeve van een aanvraag van een
Nederlandse identiteitskaart als bedoeld in artikel 2, tweede lid, van
de Paspoortwet;Een en ander zoals genoemd in deze verordening en de daarbij behorende
tarieventabel.2.Hetgeen in deze verordening en de daarbij behorende tarieventabel is
bepaald over een Nederlandse identiteitskaart voor een persoon die op
het moment van de aanvraag, de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft
bereikt, is van overeenkomstige toepassing op een vervangende
Nederlandse identiteitskaart voor personen met een uitreisverbod,
ongeacht de leeftijd van de betrokken persoon. 3BelastingplichtBelastingplichtig is de aanvrager van de dienst of van de Nederlandse
identiteitskaart dan wel degene ten behoeve van wie de dienst is verleend of
de handelingen zijn verricht.4VrijstellingenLeges worden niet geheven voor:a. Diensten waarvan de kosten krachtens afdeling 6.4 van de Wet ruimtelijke
ordening (grondexploitatie) zijn of worden verhaald;b. Diensten met betrekking tot een aanvraag tot verlening of gehele of
gedeeltelijke intrekking van een omgevingsvergunning of wijziging van
voorschriften van een omgevingsvergunning, voor zover die aanvraag
betrekking heeft op een activiteit met betrekking tot een inrichting als
bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht ;c. Het in behandeling nemen van een aanvraag tot verlening van een
omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onderdeel i, van
de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht , voor zover het een activiteit
betreft bedoeld in artikel 2.2a van het Besluit omgevingsrecht
(omgevingsvergunning beperkte milieutoets)d. Het in behandeling nemen van een aanvraag tot het verkrijgen van een
afschrift van of van een abonnement op stukken als bedoeld in Titel 1,
Hoofdstuk 7 Bestuursstukken, van de bij deze verordening behorende
tarieventabel, van vertegenwoordigers van de pers en ten behoeve van de
openbare bibliotheken in de gemeente Zuidplas.e. [vervallen]5Maatstaven van heffing en tarieven1.De leges worden geheven naar de maatstaven en tarieven, opgenomen in de
bij deze verordening behorende tarieventabel, met inachtneming van het
overige in dit artikel bepaalde.2.Voor het in behandeling nemen van een aanvraag tot het nemen van een
projectuitvoeringsbesluit bedoeld in artikel 2.10 van de Crisis- en
herstelwet bedraagt het tarief de som van de bedragen die op grond van
deze verordening verschuldigd zou zijn voor het in behandeling nemen van
een aanvraag tot het verkrijgen van een vergunning, ontheffing,
vrijstelling of enig ander besluit in het kader van de ontwikkeling en
verwezenlijking van het project, voor zover het
projectuitvoeringsbesluit strekt ter vervanging van deze besluiten, als
bedoeld in artikel 2.10, derde lid, van de Crisis- en herstelwet.3.Voor de berekening van de leges wordt een gedeelte van een in de
tarieventabel genoemde eenheid als een volle eenheid aangemerkt.6Wijze van heffingDe leges worden geheven door middel van een mondelinge dan wel een
gedagtekende schriftelijkekennisgeving, waaronder mede wordt begrepen een stempelafdruk, zegel, nota
of andere schriftuur.Het gevorderde bedrag wordt mondeling dan wel door toezending of uitreiking
van de schriftelijkekennisgeving aan de belastingschuldige bekendgemaakt.7Termijnen van betaling1.1.In afwijking van artikel 9, eerste lid, van de Invorderingswet 1990
moeten de leges worden betaald ingeval de kennisgeving als bedoeld in
artikel 6:a. mondeling wordt gedaan, op het moment van het doen van de
kennisgeving;b. schriftelijk wordt gedaan, op het moment van uitreiken van de
kennisgeving, dan wel in geval van toezending daarvan, binnen 14 dagen
na de dagtekening van de kennisgeving.2.De Algemene termijnenwet is niet van toepassing op de in het eerste lid
gestelde termijnen.8KwijtscheldingBij de invordering van de leges wordt geen kwijtschelding verleend.9Vermindering en teruggaafGehele of gedeeltelijke vermindering of teruggaaf van leges voor een in de
bij deze verordening behorende tarieventabel omschreven dienst, wordt
verleend overeenkomstig een met betrekking tot die dienst in die
tarieventabel opgenomen bepaling.10Overdracht van bevoegdhedenVervallen11Nadere regels door het college van burgemeester en wethoudersHet college van burgemeester en wethouders kan nadere regels geven met
betrekking tot de heffing en invordering van de leges.12OvergangsrechtDe Legesverordening 2015 vastgesteld op 4 november 2014, wordt ingetrokken
met ingang van 1 januari 2016, met dien verstande dat zij van toepassing
blijven op de belastbare feiten die zich voor 1 januari 2016 hebben
voorgedaan.13InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 februari 2016. De datum
van ingang van de heffing is eveneens 1 februari 2016. De bekendmaking van
het in onderdeel 2.1.1.2 van de bij deze verordening behorende tarieventabel
genoemde normblad vindt plaats door terinzagelegging.14CiteerartikelDeze verordening wordt aangehaald als 1e wijziging van de
Legesverordening 2016.Aldus besloten in de openbare vergadering van 26 januari 2016 De raad voornoemd,De griffier, De voorzitter,P.van Vugt K.J.G. KatsToelichtingA Algemeen1 Wettelijke basisDe leges worden geheven op basis van artikel 229, eerste lid, aanhef en
onderdeel b, van de Gemeentewet. De legesheffing voor reisdocumenten en de
Nederlandse identiteitskaart berust niet op artikel 229 van de Gemeentewet, maar
op artikel 7 van de Paspoortwet, in samenhang met artikel 2, tweede lid, van die
wet (wijziging Paspoortwet per 9 maart 2014).Vanaf 1 januari 1995 komt het begrip ‘leges’ niet meer voor in de Gemeentewet.
De reden hiervan is dat er geen wezenlijke verschillen bestaan tussen leges en
andere rechten. Het begrip ‘rechten’ in artikel 229 van de Gemeentewet omvat
mede de leges. In de verordening is ervoor gekozen de rechten ‘leges’ te blijven
noemen, omdat het hier gaat om een ingeburgerd en herkenbaar begrip. Bovendien
gaat het in vrijwel alle gevallen om het in behandeling nemen van aanvragen en
vergunningen e.d. en om het verstrekken van documenten.In verband met artikel 10 van de verordening leges (overdracht van bevoegdheden)
is in de aanhef eveneens artikel 156, eerste en tweede lid, onder h, van de
Gemeentewet genoemd.2 OpzetDe verordening leges bestaat uit twee gedeelten, namelijk de verordening zelf
met de formele en materiële bepalingen en de tarieventabel met een omschrijving
van de belastbare feiten, de heffingsmaatstaven en de tarieven.4 Het begrip ‘dienst’Artikel 229, eerste lid, onderdeel b, van de Gemeentewet bepaalt dat gemeenten
onder andere rechten kunnen heffen voor het genot van door of vanwege het
gemeentebestuur verstrekte diensten.Leges kunnen dus uitsluitend geheven worden voor door of vanwege het
gemeentebestuur verstrekte diensten. Dit blijkt uit het arrest van de Hoge Raad
van 9 december 1987 (nr. 24.892, BNB 1988/117, Belastingblad 1988, blz.
65).Het begrip ‘dienst’ is niet nader gedefinieerd in de wet. Wel is in de
jurisprudentie invulling gegeven aan het begrip ‘dienst’. Op grond van de
jurisprudentie komen wij tot het oordeel dat voor de vraag of er sprake is van
een dienst doorslaggevend is of degene te wiens behoeve de dienst wordt verleend
een individueel belang heeft bij de dienst. Dit individuele belang is in
beginsel altijd aanwezig indien de dienstverlening wordt gevraagd.Indien de dienst ambtshalve wordt verleend, is er naar het oordeel van de
wetgever geen sprake van een dienst (Tweede Kamer, vergaderjaar 1989-1990, 21
591, nr. 3, blz. 78). Dit betekent dat vanaf 1 januari 1995 voor het ongevraagd
verlenen van diensten geen legesheffing meer mogelijk is.Is het algemene belang groter dan het individuele belang van de aanvrager dan
wel degene te wiens behoeve de dienst wordt verleend, dan is er geen sprake van
een dienst die legesheffing rechtvaardigt.Opgemerkt wordt dat het ‘verlenen’ van een dienst, zoals geformuleerd in de
verordening, uitsluitend betrekking heeft op het in gang zetten van de
dienstverlening. Er is dus sprake van een inspanningsverplichting en niet van
een resultaatsverplichting.B Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsomschrijvingenOm duidelijkheid te scheppen over de inhoud van een aantal in de tarieventabel
voorkomende begrippen is daarvan een omschrijving opgenomen in artikel 1.Artikel 2 Belastbaar feitDe omschrijving van het belastbaar feit valt in tweeën uiteen. Enerzijds betreft
het belastbaar feit het genot van verleende diensten, anderzijds betreft het
belastbaar feit het verrichten van handelingen ten behoeve van een aanvraag van
een reisdocument of een Nederlandse identiteitskaart.Deze laatste omschrijving houdt verband met de wijziging van de Paspoortwet per
9 maart 2014 en daarvóór met HR 9 september 2011, nr. 10/04967 , LJN: BQ4105 en
de Wet van 13 oktober 2011, Stb. 440, die een zelfstandige grondslag biedt voor
de legesheffing nu het hierbij niet gaat om dienstverlening als bedoeld in
artikel 229, eerste lid, onderdeel b, van de Gemeentewet.De verordening kent zeer uiteenlopende diensten waarvoor leges worden geheven.
Daarom is naast de in artikel 2 opgenomen algemene omschrijving van het
belastbare feit voor iedere dienst afzonderlijk een verdere omschrijving van het
belastbare feit in de tarieventabel opgenomen. Dat is dan ook de reden dat in
artikel 2 wordt gesproken van ‘een en ander zoals genoemd in deze verordening en
de daarbij behorende tarieventabel’. Omdat artikel 217 van de Gemeentewet
bepaalt dat het voorwerp van de belasting en het tarief moeten zijn vermeld in
de belastingverordening, mag er geen twijfel over bestaan dat de tarieventabel
deel uitmaakt van de verordening. Vandaar dat de woorden ‘daarbij behorende’
zijn gebruikt. In de tarieventabel en in de bij de verordening en de
tarieventabel behorende bijlagen wordt dit eveneens uitdrukkelijk
aangegeven.De omschrijving van het belastbare feit is van belang voor de vraag of de
materiële belastingschuld ontstaat en het tijdstip waarop die belastingschuld
ontstaat.Artikel 3 BelastingplichtDe belastingverordening moet vermelden wie de belastingplichtige is (artikel 217
van de Gemeentewet). Vanwege het uiteenlopende karakter van de verschillende
diensten is gekozen voor een ruime omschrijving van de belastingplicht, om te
voorkomen dat in bepaalde situaties geen belastingplichtige aangewezen zou
kunnen worden.Het gebruik van de woorden ‘dan wel’ is bedoeld om te voorkomen dat voor
dezelfde dienst van twee belastingplichtigen, te weten de aanvrager en degene te
wiens behoeve de dienst is verleend of de handelingen zijn verricht, leges
worden geheven.Vanuit de systematiek van de verordening ligt het voor de hand in eerste
instantie de aanvrager in de heffing te betrekken. Als het niet mogelijk is een
aanvrager als belastingplichtige aan te wijzen, bijvoorbeeld als de aanvrager
duidelijk niet de belanghebbende is, dan kan degene ten behoeve van wie de
dienst is verleend of de handelingen zijn verricht als belastingplichtige
aangemerkt worden. Dit laatste zal zich niet snel voordoen omdat, zoals al
eerder is geconstateerd, de aanvrager per definitie een belang heeft bij de
dienstverlening of de handelingen.Bij het aanwijzen van de belastingplichtige kan zich geen keuzesituatie
voordoen. In verband hiermee is het stellen van beleidsregels voor het aanwijzen
van een belastingplichtige niet nodig. Artikel 4 Vrijstellingen Onderdeel a In onderdeel a hebben wij een (verplichte) vrijstelling opgenomen voor diensten
waarvan de kosten krachtens afdeling 6.4 (grondexploitatie) van de Wet
ruimtelijke ordening zijn of worden verhaald. Deze vrijstelling houdt verband
met de zogenaamde Grondexploitatiewet (Stb. 2007, 271) die op 1 juli 2008 in
werking is getreden en onderdeel uitmaakt van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening
(afdeling 6.4). Onderdeel b Onderdeel b heeft betrekking op het oprichten, het veranderen of veranderen van
de werking of het in werking hebben van een (milieu-)inrichting of mijnbouwwerk
(artikel 2.1, eerste lid, onderdeel e, van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (Wabo). Hiervoor kunnen geen leges worden geheven op grond van
artikel 2.9, eerste lid, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo)
dat luidt:‘1. Voor zover aanvragen tot verlening of gehele of gedeeltelijke intrekking van
een omgevingsvergunning of wijziging van voorschriften van een
omgevingsvergunning betrekking hebben op een activiteit met betrekking tot een
inrichting als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder e, worden geen rechten
geheven.’Dit is dus ook een wettelijke vrijstelling, die voor een goed begrip is
opgenomen in de legesverordening. Onderdeel c De vrijstelling onder c heeft betrekking op de zogenaamde ‘omgevingsvergunning
beperkte milieutoets’ (OBM). Dit is een toestemming van het bevoegd gezag die
bedrijven sinds 1 januari 2011 voor een aantal activiteiten uit het
Activiteitenbesluit (officiële naam: 'Besluit algemene regels voor inrichtingen
milieubeheer') nodig hebben om met deze activiteiten op een specifieke locatie
te kunnen starten. De OBM is van toepassing op twee typen activiteiten:1. activiteiten waarvoor een m.e.r- beoordeling verplicht is; en2. activiteiten waarvoor het bevoegd gezag een lokale toets moet uitvoeren om te
beoordelen of de activiteit ingepast kan worden in de lokale situatie.De OBM is gebaseerd op artikel 2.1, eerste lid, onderdeel i, van de Wabo in
samenhang met artikel 2.2a van het Besluit omgevingsrecht. De OBM bestaat uit
een toestemming of een weigering. Het bevoegd gezag kan geen voorschriften aan
de OBM verbinden (artikel 5.13a Besluit omgevingsrecht).Artikel 5 Maatstaven van heffing en tarievenVoor de maatstaven van heffing en tarieven wordt in dit artikel verwezen naar de
bij de verordening behorende tarieventabel die, zoals in de toelichting op
artikel 2 reeds is opgemerkt, deel uitmaakt van de verordening.Artikel 6 Wijze van heffingIn de verordening is in beginsel gekozen voor de heffing op andere wijze, omdat
deze wijze van heffing wordt gekenmerkt door een grote mate van vormvrijheid,
wat goed aansluit bij het karakter van de heffing van leges.Artikel 10 Overdracht van bevoegdhedenBij wijzigingen in rijksregelgeving die gevolgen hebben voor de leges, kan de
besluitvormingsprocedure voor belastingverordeningen (van ambtelijke
voorbereiding tot en met raadsbesluit) belemmerend werken. Ook kan het gewenst
zijn een redactionele wijziging op korte termijn door te voeren. Om de gewenste
flexibiliteit en de te betrachten spoed te bereiken, kan de raad de bevoegdheid
tot vaststelling van de legesverordening aan het college overdragen (delegeren).
Artikel 156, eerste en tweede lid, aanhef en onder h, van de Gemeentewet maakt
dit mogelijk. Artikel 10 van de verordening voorziet in een beperkte overdracht
van die vaststellingsbevoegdheid aan het college. In verband met dit artikel is
artikel 156 van de Gemeentewet in de aanhef van de verordening genoemd. De
bevoegdheidsoverdracht is om twee redenen beperkt, namelijk:• 1 De verordenende bevoegdheid van de raad is in dualistische verhoudingen
belangrijk om een evenwicht tussen de raad en het college te waarborgen
(Kamerstukken II 2000/01, 27751, nr. 3, pag. 27, Wet dualisering
gemeentebestuur).• 2 De raad raakt bij overdracht van zijn bevoegdheid zelf die bevoegdheid
kwijt, tenzij hij het delegatiebesluit weer intrekt.Op grond van artikel 10 is het college bevoegd tot wijziging van de
legesverordening:• als sprake is van een zuiver redactionele wijziging (tekstuele wijzigingen die
geen materiële gevolgen hebben);• bij wijziging in rijksregelgeving:• waarvan de implementatieperiode na bekendmaking in het Staatsblad of de
Staatscourant korter is dan drie maanden; en• die tariefbepalingen betreft waarbij een rijkskostendeel onderdeel uitmaakt
van het tarief, of waarvoor bij of krachtens een wet een (maximum)tarief is
gesteld;• en bovendien de raad niet zelf al met deze wijzigingen rekening heeft
gehouden.De implementatieperiode van drie maanden is de termijn die gemeenten doorgaans
nodig hebben om een belastingverordening te wijzigen (van ambtelijke
voorbereiding tot en met raadsbesluit). De implementatieperiode van drie maanden
is ook opgenomen in aanwijzing 174 van de Aanwijzingen voor de regelgeving en in
de zogenaamde Code Interbestuurlijke Verhoudingen (een afspraak tussen het
kabinet, het Interprovinciaal Overleg (IPO) en de Vereniging Nederlandse
Gemeenten (VNG) over hoe overheden met elkaar willen samenwerken, januari 2005).
Voor wijzigingen in rijksregelgeving die meer dan drie maanden voor de
inwerkingtreding officieel worden bekendgemaakt, blijft de raad te allen tijde
bevoegd.Artikel 11 Nadere regels door het college van burgemeester en
wethoudersMet betrekking tot de leges heeft het college van burgmeester en wethouders geen
nadere regels als bedoeld in dit artikel vastgesteld.Artikel 12 OvergangsrechtAls een verordening wordt gewijzigd of een vervangende verordening wordt
vastgesteld, verdient het aanbeveling eerbiedigende werking aan de oude
verordening te geven. Dit houdt in date verordening die wordt ingetrokken, van
toepassing blijft op belastbare feiten die zich vóór de datum van ingang van de
heffing van de nieuwe verordening hebben voorgedaan. Voor die belastbare feiten
blijft heffing dus mogelijk basis van oude verordening, ook al is die
verordening ingetrokken.Artikel 13 InwerkingtredingHet inwerkingtredingartikel in de gemeentelijke belastingverordening bestaat uit
twee onderdelen. Het eerste onderdeel regelt de inwerkintreding, het tweede
onderdeel bepaalt de datum van ingang van de heffing.Artikel 14 CiteertitelEen citeertitel vereenvoudigt de verwijzing naar een bepaalde verordening.