CVDR379937_1Verordening schadevergoeding waterschap Brabantse DeltanlregelingWaterschap Brabantse Delta2015-10-23Waterschap Brabantse DeltaWaterschapsblad 2015, nr 8377Verordening schadevergoeding waterschap Brabantse DeltaOnbekendalgemeen bestuurbestuur en recht2015-10-14De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-11-012024-01-01Nieuwe regeling15IT025800GeenGeenVerordening schadevergoeding waterschap Brabantse DeltaHet algemeen bestuur van waterschap Brabantse Delta;gelezen het voorstel van het dagelijks bestuur van 29 september 2015, nummer
15IT024206gelet op het bepaalde in de Waterwet en de Algemene wet bestuursrecht B E S L U I T :vast te stellen de :VERORDENING SCHADEVERGOEDING WATERSCHAP BRABANTSE DELTA1Algemene bepalingen1BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
bestuur: het dagelijks bestuur van het waterschap Brabantse
Delta;
adviseur: adviseur als bedoeld in artikel 3.5 van de Algemene
wet bestuursrecht;
schade: schade als bedoeld in artikel 7.14 e.v. van de Waterwet;
verzoeker: degene die een verzoek indient als bedoeld in artikel
2 van deze Verordening;
2Het verzoek2Het verzoek om schadevergoeding
Een verzoek om vergoeding van schade wordt schriftelijk
ingediend bij het bestuur.
Het verzoek wordt ondertekend en bevat tenminste:
de naam en het adres van de verzoeker;
de dagtekening;
een aanduiding van de schadeveroorzakende
gebeurtenis;
een vermelding van de reden of redenen waarom het
bestuur gehouden zou zijn de schade te vergoeden die het
gevolg is van de onder c bedoelde gebeurtenis;
een opgave van de aard van de geleden of te lijden
schade en, voor zover redelijkerwijs mogelijk, het
bedrag van de schade en een specificatie daarvan;
een kaart die voldoende nauwkeurig de ligging van de
getroffen percelen in het gebied aangeeft, waarop de
schade geleden is en waarop het verzoek om toekenning
van schadevergoeding op grond van deze verordening
betrekking heeft.
De verzoeker verschaft tevens de gegevens en bescheiden die voor
het nemen van een beschikking op zijn verzoek nodig zijn en
waarover hij redelijkerwijs de beschikking kan krijgen.
Het bestuur bevestigt de ontvangst van het verzoek zo spoedig
mogelijk, doch uiterlijk binnen twee weken, en stelt de
verzoeker in kennis van de op grond van deze Verordening te
volgen procedure.
Indien naar het oordeel van het bestuur niet of onvoldoende is
voldaan aan het bepaalde in het tweede of het derde lid stelt
het bestuur de verzoeker in de gelegenheid het verzuim te
herstellen binnen een door het bestuur te stellen termijn.
3Afdoening van het verzoek zonder externe advisering
Het bestuur neemt het verzoek niet in behandeling indien het
niet overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 is ingediend en
van de geboden gelegenheid om het verzuim te herstellen niet
tijdig of onvoldoende gebruik is gemaakt.
Het bestuur zendt het besluit als bedoeld in het vorige lid aan
de verzoeker toe binnen vier weken na ontvangst van de ingevolge
artikel 2, lid 5 ingezonden ontbrekende gegevens of nadat de
daarvoor gestelde termijn ongebruikt is verstreken.
Het bestuur kan het verzoek zonder externe advisering behandelen
in onder meer de volgende gevallen:
indien het verzoek kennelijk ongegrond is;
indien het verzoek kan worden toegewezen;
indien voor de beoordeling van het verzoek externe
advisering niet noodzakelijk is.
3Inwinning advies4Behandeling verzoek
Indien geen toepassing wordt gegeven aan het bepaalde in artikel
3 wordt het verzoek om advies voorgelegd aan een adviseur.
De adviseur wordt ondersteund door een secretaris die wordt
benoemd door het bestuur.
De adviseur en de secretaris hebben een
geheimhoudingsplicht.
Het bestuur kan nadere regels stellen omtrent de afhandeling van
het verzoek, zoals bedoeld in artikel 5, lid 1.
5De taken en bevoegdheden van de adviseur
De adviseur stelt een onderzoek in naar en brengt advies uit
over:
de aard en omvang van de schade;
het causaal verband tussen schade en schadeoorzaak;
de vraag of de schade niet of niet geheel ten laste van
de verzoeker behoort te blijven;
de vraag of de schade niet of niet voldoende anderszins
is verzekerd;
de vraag of en in hoeverre er aanleiding bestaat
deskundigenkosten te vergoeden;
de hoogte van de door het bestuur te verlenen
schadevergoeding.
De adviseur brengt in de vorm van een gemotiveerd rapport advies
uit over zijn bevindingen. Wanneer hij daartoe aanleiding ziet,
adviseert de adviseur over voorstellen voor maatregelen en
voorzieningen, waardoor de schadevergoeding anders dan door een
compensatie in geld kan worden beperkt of ongedaan gemaakt.
De adviseur is bevoegd inlichtingen en adviezen bij derden,
waaronder ambtenaren in dienst van het waterschap, in te winnen
alsmede een plaatsopneming te houden. Indien met het verstrekken
van inlichtingen of het verlenen van adviezen door derden kosten
gemoeid zijn, oefent de adviseur deze bevoegdheid eerst uit na
instemming van het bestuur.
4De procedure bij inwinning advies6Procedure
Als het verzoek wordt voorgelegd aan een adviseur brengt het
bestuur verzoeker hiervan op de hoogte.
Het bestuur en de verzoeker stellen de adviseur de gegevens en
bescheiden ter beschikking die nodig zijn voor een goede
vervulling van zijn taak.
De adviseur kan zowel de verzoeker, andere belanghebbenden als
het bestuur (verder: betrokkenen) in de gelegenheid stellen hun
standpunt mondeling toe te lichten.
Betrokkenen kunnen zich laten vertegenwoordigen of bijstaan door
een gemachtigde of een deskundige.
Van de mondelinge toelichting wordt een verslag gemaakt. De
adviseur zendt het verslag naar betrokkenen.
De adviseur stelt een conceptadvies op dat wordt toegezonden aan
betrokkenen.
Betrokkenen worden in de gelegenheid gesteld hun zienswijzen
naar aanleiding van het conceptadvies schriftelijk bij de
adviseur naar voren te brengen.
De adviseur zendt het definitieve advies met inbegrip van het
verslag en de zienswijzen toe aan betrokkenen.
5De beslissing op verzoek7Beslistermijn
Het bestuur beslist binnen acht weken of – indien extern advies
wordt ingewonnen– binnen zes maanden na de ontvangst van de
aanvraag, tenzij bij of krachtens wettelijk voorschrift een
andere termijn is bepaald.
Het bestuur kan de beslissing eenmaal voor ten hoogste acht
weken of – indien een externe adviseur als bedoeld in het eerste
lid is ingeschakeld – zes maanden verdagen. Van de verdaging
wordt schriftelijk mededeling gedaan.
Indien de schade mede is veroorzaakt door een besluit waartegen
beroep kan worden ingesteld, kan het bestuursorgaan de
beslissing aanhouden totdat het besluit onherroepelijk is
geworden.
8Betaling
Als het besluit als bedoeld in artikel 7 schadevergoeding in de
vorm van betaling van een geldsom betreft, is titel 4.4 Algemene
wet bestuursrecht van toepassing.
Als het besluit als bedoeld in artikel 7 schadevergoeding in een
andere vorm dan betaling van een geldsom betreft, wordt daarmee
een aanvang gemaakt binnen een redelijke termijn na het
onherroepelijk worden van de in artikel 7 bedoelde
beslissing.
9Onverschuldigde betaling
Het bestuur kan de beslissing op het verzoek om een
schadevergoeding intrekken of ten nadele van de verzoeker
wijzigen, indien:
op grond van feiten of omstandigheden, waarvan het
bestuur ten tijde van het nemen van de beslissing op het
verzoek redelijkerwijs niet op de hoogte kon zijn, de
schadevergoeding niet of lager zou zijn
vastgesteld;
de verzoeker onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige
gegevens tot een andere beslissing op het verzoek zou
hebben geleid;
de hoogte van de schadevergoeding anderszins onjuist was
en de verzoeker dit wist of behoorde te weten;
De intrekking of wijziging werkt terug tot en met het tijdstip
waarop de schadevergoeding is verleend, tenzij bij de intrekking
of wijziging anders is bepaald;
De beslissing op het verzoek kan niet meer worden ingetrokken of
ten nadele van de ontvanger worden gewijzigd, indien vijf jaren
zijn verstreken sinds de dag waarop de beslissing op het verzoek
is bekendgemaakt.
6Slotbepalingen10Citeertitel en inwerkingtreding
Deze Verordening treedt in werking op 1 november 2015.
Op de in het eerste lid genoemde datum wordt de Verordening
schadevergoeding waterschap Brabantse Delta, vastgesteld op 15
september 2010, ingetrokken.
Deze verordening kan worden aangehaald als ‘Verordening
schadevergoeding waterschap Brabantse Delta’.
Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van het algemeen bestuur van
waterschap Brabantse Delta van 14 oktober 2015,De 1e loco-dijkgraafC.A.A. CoppensDe secretaris-directeurir. H.T.C. van StokkomAansprakelijkheid bij rechtmatig overheidshandelenHet waterschap neemt binnen zijn taakuitoefening veel maatregelen en
besluiten die in het algemene belang en rechtmatig genomen zijn. Burgers en
bedrijven kunnen echter nadeel ondervinden door dit optreden van het
waterschap. Artikel 7.14 e.v.van de Waterwet bevat een algemene regeling die voorziet in
de vergoeding van schade als gevolg van de rechtmatige uitoefening van een
taak of bevoegdheid van het waterschap. Wie schade lijdt, kan zich op dit
artikel beroepen. Uit artikel 7.14 Waterwet volgt een aantal criteria waaraan voldaan moet
zijn, voordat schadevergoeding wordt toegekend. Op deze criteria wordt
achtereenvolgens ingegaan.
er moet sprake zijn van rechtmatige uitoefening van een taak of
bevoegdheid van het waterschap;
de schade moet het gevolg zijn van deze uitoefening van een taak of
bevoegdheid;
de schade behoort niet of niet geheel tot de lasten van de
gedupeerde te blijven;
de vergoeding van schade wordt niet of niet anderszins
verzekerd.
Ad 1. er moet sprake zijn van rechtmatige uitoefening van een taak of
bevoegdheid van het waterschapEr moet sprake zijn van rechtmatig overheidshandelen door het waterschap.
Een voorwaarde voor een verzoek om schadevergoeding op grond van rechtmatige
overheidsdaad is dat – indien de schadeoorzaak is gelegen in een besluit –
het schadeveroorzakende besluit onherroepelijk is geworden. Voorbeelden van schade die mogelijk voor vergoeding in aanmerking komen
zijn: schade (aan gebouwen) door peilwijzigingen, door baggerwerkzaamheden,
door de toepassing van gedoogplichten zoals in gebruikneming van
waterbergingsgebieden of de aanleg of wijziging van een waterstaatswerk. Ad 2. de schade moet het gevolg zijn van deze uitoefening van een taak
of bevoegdheidDe schade moet aantoonbaar het gevolg zijn van de uitoefening van de taak of
bevoegdheid van het waterbeheer. Dit betekent dat artikel 7.14 niet alleen
betrekking heeft op schade die uit de toepassing van de Waterwet
voortvloeit, maar ook op schade die volgt uit de uitoefening van taken of
bevoegdheden op grond van de Waterschapswet en de keur.Artikel 7.14 is van toepassing op
besluiten
schade die ontstaat bij handelingen die gevaar beogen te beperken of
voorkomen,
de toepassing van gedoogplichten
feitelijke handelingen in het kader van het waterbeheer, zoals het
doorsteken van een dijk of het stopzetten van bemaling.
Ad 3. de schade behoort niet of niet geheel tot de lasten van de
gedupeerde te blijvenDe grondslag voor schadevergoeding bij rechtmatig overheidshandelen ligt in
het zogenaamde égalité-beginsel (gelijkheid voor de publieke lasten). Dit
beginsel gaat er van uit dat de burgers zo veel mogelijk gelijkelijk de
lasten dragen van maatregelen die de overheid in het algemeen belang oplegt.
Een verplichting tot schadevergoeding is in zoverre alleen aanwezig als de
last, die in het algemeen belang wordt opgelegd, ongelijk over de burgers is
verdeeld.Op grond van het égalité-beginsel wordt enkel de onevenredige schade
vergoed.Onevenredige schade, normaal maatschappelijk risicoDe toekenning van schadevergoeding wordt beperkt omdat schade alleen voor
vergoeding in aanmerking komt voor zover de schade niet of niet geheel ten
laste van de verzoeker behoort te blijven. Daarmee wordt tot uitdrukking
gebracht dat schade die behoort tot het normaal maatschappelijk of
ondernemersrisico niet voor vergoeding in aanmerking komt. Alleen
onevenredige schade die buiten het maatschappelijk risico valt en op een
beperkte groep belanghebbenden drukt, komt voor vergoeding in aanmerking.
Dit betekent niet dat schade nooit volledig wordt vergoed. Hierbij kan
worden gedacht aan vergoeding van (gewassen)schade na de inzet van
(agrarische) gronden voor het bergen van water.Onder de term maatschappelijk (of ondernemers-)risico wordt verstaan:
algemene maatschappelijke ontwikkelingen en nadelen waarmee men rekening kan
houden, ook al is nog niet bekend welke vorm en omvang een ontwikkeling zal
hebben, waar en wanneer zij zal plaatsvinden of wat de aard en omvang van de
nadelen die daaruit voortvloeien zullen zijn. Voorbeelden van ontwikkelingen
die binnen het normaal risico vallen zijn onder andere het aanscherpen van
vergunningvoorschriften naar aanleiding van de verscherping van het
milieubeleid, maar ook de aanleg en onderhoud van waterstaatswerken en het
versterken van waterkeringen.Bij de beoordeling of iets daadwerkelijk tot het normaal maatschappelijk
risico behoort, wordt rekening gehouden met de volgende omstandigheden:
de aard van de schadeveroorzakende gebeurtenis (is het normale
uitoefening van een overheidstaak?);
het bestaan van gerechtvaardigde verwachtingen (had de
belanghebbende gerechtvaardigd mogen verwachten dat de overheid niet
over zou gaan tot uitoefening van de taak of bevoegdheid);
de ernst en omvang van de schade (is een bedrijf zonder al te
kostbare ingrepen nog levensvatbaar?);
de aard van het getroffen belang (onderscheid tussen particulieren
en ondernemers; deze laatsten hebben ook nog te maken met het
normale bedrijfsrisico);
de voorzienbaarheid van de handeling (in hoeverre was de handeling
te voorzien? Hierbij wordt onder andere gekeken naar de aard van de
schadeveroorzakende maatregelen, het tijdstip en de plaats van de
maatregel, enz);
de eventuele voordelige positie waarin betrokkene als gevolg van
overheidshandelen of – nalaten verkeert (heeft de handeling ook
positieve gevolgen voor de betrokkene opgeleverd?);
de mogelijkheid om het nadeel door te berekenen (heeft de gedupeerde
de mogelijkheid om de schade door te berekenen aan derden?).
Verder kan de burger/ondernemer worden aangerekend dat hij niet aan zijn
schadebeperkingsplicht heeft voldaan. Van belang is verder het begrip ‘risicoaanvaarding’ of ‘voorzienbaarheid’.
Bij actieve risicoaanvaarding geldt als criterium dat sprake is van
aanvaarding indien, bezien vanuit de positie van een redelijk denkend en
handelend burger, aanleiding bestond om rekening te houden met de kans dat
er een ongunstig besluit zou worden genomen, Hiernaast bestaat ook de
passieve risicoaanvaarding. Hiervan is sprake indien de betrokkene
stilgezeten heeft en daarmee een gunstig regime van voorschriften of beleid
voorbij heeft laten gaan zonder dat hij daar gebruik van heeft gemaakt. Hij
dient alert te zijn op ontwikkelingen in het beleid van de overheid, normale
maatschappelijke ontwikkelingen en ontwikkelingen in zijn directe
ontwikkelingen die mogelijk nadelige gevolgen voor hem kunnen opleveren. Ad 4. de vergoeding van schade wordt niet of niet anderszins
verzekerd.Vergoeding van schade blijft achterwege als deze reeds anderszins
(voldoende) is verzekerd, bijvoorbeeld via aankoop of onteigening. Afhandeling verzoek om schadevergoeding.Een verzoek om schadevergoeding moet volgens artikel 7.14 lid 2 Waterwet
bevatten:
een motivering en een onderbouwing van de hoogte van de gevraagde
schadevergoeding
nadere regels omtrent de inhoud, het indienen en de motivering van
een verzoek om schadevergoeding kunnen worden gesteld bij algemene
maatregels van bestuur of bij waterschapskeur. Dit is in onderhavige
Verordening schadevergoeding gebeurd door opname van artikel 2.
Het waterschap neemt een besluit over de vergoeding van de schade in een
afzonderlijke beschikking.In artikel 7.14 lid 3 Waterwet is een verjaringstermijn van vijf jaar
opgenomen. Indien een verzoek wordt ingediend na meer dan vijf jaar nadat de
schade zich heeft geopenbaard, dan wel nadat de betrokkene redelijkerwijs op
de hoogte had kunnen zijn van de schadeveroorzakende gebeurtenis, kan het
waterschap dit verzoek afwijzen. De mogelijkheid om een
schadevergoedingsverzoek in te dienen verjaart in ieder geval na verloop van
twintig jaren na de schadeveroorzakende gebeurtenis. Bijzonder is dat de
eerste verjaringstermijn (vijf jaren) pas begint te lopen op het moment dat
de schade zich openbaart. De schadeveroorzakende gebeurtenis zelf is de
start van de ‘absolute' verjaringstermijn van twintig jaar.Artikel 7.15 Waterwet is een specifieke schadevergoedingsregeling voor
schade bij waterberging. Het artikel geeft geen zelfstandige grondslag voor
vergoeding van schade in verband met wateroverlast en overstroming maar is
een nadere uitwerking van artikel 7.14 Waterwet. In artikel 7.15 Waterwet is
uitdrukkelijk geregeld dat ook schade door wateroverlast of overstroming in
aanmerking komt voor vergoeding krachtens artikel 7.14 Waterwet. Dit
betekent niet dat elke vorm van wateroverlast recht geeft op vergoeding van
schade. Uit de samenhang tussen de artikelen 7.14 Waterwet en 7.15 Waterwet
volgt dat de wateroverlast of overstroming het gevolg moet zijn van
overheidshandelen. Naast de schadevergoedingsregeling van artikel 7.14 kent de Waterwet enkele
specifieke schaderegelingen namelijk een regeling voor schade toegebracht
aan waterstaatswerken (artikelen 7.21 e.v. Waterwet) en een
schadevergoedingsregeling in verband met grondwateronttrekkingen (artikel
7.18 e.v Waterwet). De schadevergoedingsregelingen in de wet zijn bedoeld als uitputtende
regelingen zodat aanvullende regeling van het recht op schadevergoeding bij
verordening zoals een keur of een provinciale verordening niet mogelijk is. Artikel 7.16 van de Waterwet bepaalt dat afdeling 6.1 van de Wet ruimtelijke
ordening buiten toepassing blijft, voor zover een belanghebbende met
betrekking tot de schade een beroep doet of kan doen op een schadevergoeding
als bedoeld in artikel 7.14, eerste lid Waterwet. Dit betekent dat ook
verzoeken om planschade onder deze regeling kunnen vallen.BeleidsregelsHet waterschap is bevoegd om voor de verschillende schadesoorten
beleidsregels op te stellen waarin het begrip schade wordt geconcretiseerd.
Artikel 1 BegripsomschrijvingenIngevolge artikel 3.5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kunnen onder
een adviseur één of meerdere adviseurs (commissie) worden verstaan die zijn
belast met het adviseren inzake door een bestuursorgaan te nemen besluiten
en niet werkzaam zijn onder verantwoordelijkheid van dat
bestuursorgaan.Artikel 2 Het verzoek om schadevergoedingIn dit artikel worden regels gegeven voor het indienen van een verzoek om
schadevergoeding. De regeling sluit aan bij de bepalingen in de Awb,
handelend over het aanvragen van een beschikking. Indien er redelijkerwijs van kan worden uitgegaan dat het verzoek om
schadevergoeding zal worden toegekend, kan een voorschot verleend worden.
Artikel 4:95 e.v. Awb is van toepassing.Leden 2 en 3Deze artikelleden bepalen aan welke eisen een aanvraag moet voldoen. Het
noemt een aantal formele en materiële eisen. Bij de materiële eisen gaat het
om gegevens die naar het oordeel van de aanvrager de aanvraag met argumenten
onderbouwen en om gegevens die het waterschap nodig heeft om zich een beeld
van de betrokken belangen te vormen.Uit artikel 3: 2 van de Awb vloeit voort dat op het bestuursorgaan de
verplichting rust de nodige gegevens te verzamelen, maar het bestuursorgaan
kan binnen redelijke grenzen daarvoor een beroep doen op de aanvrager. Welke
gegevens nodig zijn voor een verantwoorde beslissing hangt af van het
concrete geval.Lid 5In dit lid wordt bepaald welke de gevolgen zijn van het in strijd met de
voorschriften van deze regeling indienen van een verzoek tot
schadevergoeding. Het bevoegd gezag is verplicht de verzoeker in de
gelegenheid te stellen zijn gebrekkige verzoek te herstellen binnen een
termijn van zes weken na kennisgeving van het verzuim. Artikel 3 Behandeling van het verzoek zonder externe
adviseringIn dit artikel worden verschillende behandelscenario’s genoemd. Lid 1 In lid 1 wordt bepaald dat een verzoek niet zal worden behandeld indien het
niet is ingediend overeenkomstig het bepaalde in artikel 2. Het artikel
sluit aan bij artikel 4:5 van de Awb. Het ontbreken van gegevens of
bescheiden kan alleen leiden tot het niet in behandeling nemen van de
aanvraag, indien het niet mogelijk is zonder die gegevens of bescheiden op
de aanvraag te beslissen. Indien direct of bij een inhoudelijke beoordeling
blijkt dat de aanvraag niet voor inwilliging vatbaar is, komt de bepaling
niet voor toepassing in aanmerking; er behoort dan een inhoudelijke
beslissing tot afwijzing te volgen.De Awb voorziet niet in de mogelijkheid een verzoek niet-ontvankelijk te
verklaren. Wanneer de verzoeker bijvoorbeeld geen belanghebbende is, dient
een afwijzing te volgen. Deze afwijzende beslissing levert geen besluit op
en is dus niet vatbaar voor bezwaar en beroep. De afwijzende beslissing op
een verzoek van een niet-belanghebbende is geen afwijzing van een aanvraag.
(ABRvS 5 september 2001, JB 2001/271; ABRvS 6 februari 2002, AB 2002,142;
ABRvS 13 april 2005, AB 2005,162).Het besluit van het bevoegd gezag om een verzoek niet in behandeling te
nemen is een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb. Tegen het besluit
staat bezwaar en beroep open. Tegen het besluit van het bestuursorgaan om
aanvulling van gegevens te vragen staat geen bezwaar en beroep open. De
aanvrager kan weigeren de aanvullende gegevens te verschaffen. Tegen de
daarop volgende beslissing om de aanvraag niet te behandelen of tegen de
inhoudelijke beslissing kan hij bezwaar maken.Lid 2In bepaalde gevallen kan het bestuur een verzoek om schadevergoeding zonder
externe advisering behandelen omdat er bij voorbeeld geen twijfel is over de
oorzaak van de schade en het waterschap op basis van eigen beleid en
deskundigheid de hoogte hiervan kan vaststellen (denk bijv. aan
gewassenschade). Ook de hoogte van het schadebedrag kan aanleiding zijn om
af te zien van externe advisering bij de afhandeling van het verzoek.Zodra de beoordeling van het verzoek te complex wordt of specifieke
deskundigheid vereist, zal een adviescommissie of deskundige worden
geraadpleegd zoals bedoeld in artikel 4.Artikel 4 Behandeling verzoekHet bestuur kan het verzoek om schadevergoeding voorleggen aan een adviseur,
die een gemotiveerd rapport advies uitbrengt over zijn onderzoek naar de
gegrondheid van het verzoek. Lid 4De regels die het bestuur kan stellen, kunnen betrekking hebben op bij
voorbeeld de werkwijze van de adviseur.Artikel 5 De taken en bevoegdheden van een adviseurLid 1De adviseur adviseert het bevoegd gezag over het verzoek om schadevergoeding
en stelt daartoe een onderzoek in. Het onderzoek zal in het algemeen
betrekking hebben op: het causaal verband, de omvang van de schade en de
hoogte van de schadevergoeding. Kosten inschakeling deskundige door de verzoekerIndien de verzoeker een deskundige heeft ingeschakeld en daarvoor kosten
maakt, adviseert de adviseur hierover. De gemaakte deskundigenkosten worden
vergoed, als het redelijk is dat een deskundige is ingeschakeld en voor
zover de gemaakte kosten redelijk zijn; het dubbele redelijkheidscriterium
uit de rechtspraak. Hierbij dient in aanmerking te worden genomen dat de
adviescommissie of externe deskundige onafhankelijk is en dus objectief
adviseert. Lid 2Wanneer de situatie daartoe aanleiding geeft kan de adviseur maatregelen in
natura voorstellen die geschikt zijn om het nadeel te beperken of ongedaan
te maken.Artikel 7 BeslistermijnDeze bepaling komt overeen met het toekomstige artikel 4:130 Awb 1
Op
15 februari 2013 is de Wet nadeelcompensatie en schadevergoeding bij
onrechtmatige besluiten (Wns) in het Staatsblad gepubliceerd (Stb.
2013, 50). De bepalingen uit de Wns die betrekking hebben op
schadevergoeding bij onrechtmatig bestuurshandelen zijn op 1 juli
2013 in werking getreden.De
bepalingen die betrekking hebben op nadeelcompensatie zijn nog niet
in werking getreden omdat hiervoor nog aanpassingswetgeving in
voorbereiding is. Dit betreft de toekomstige artikelen 4:126 t/m 130
Awb.. Artikel 8 BetalingLid 2Met schadevergoeding in een andere vorm dan betaling van een geldsom betreft
wordt bijvoorbeeld gedoeld op maatregelen in natura voorstellen die geschikt
zijn om het nadeel te beperken of ongedaan te maken.Artikel 9 Onverschuldigde betalingIn artikel 10 worden de gevallen genoemd waarin het waterschap een
schadevergoeding of een voorschot zal terugvorderen. Gedacht moet dan worden
aan de situatie dat ten tijde van het besluit tot toekenning niet alle
feiten bekend waren, dat verzoeker onjuiste gegevens heeft verstrekt dan wel
dat de hoogte onjuist was en de verzoeker dit wist of behoorde te weten.
Teveel betaalde bedragen moeten ingevolge artikel 4:87 Awb worden
terugbetaald binnen zes weken nadat de terugvorderingsbeschikking is
bekendgemaakt.