CVDR375773_1Regeling Voorrangsindicaties Woningen 2013nlregelingZaanstad2018-04-24ZaanstadGemeenteblad 2013, nr. 43Regeling Voorrangsindicaties Woningen 2013Onbekendcollege van burgemeester en wethoudersvolkshuisvesting en woningbouw2013-07-09De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-07-192015-07-01Nieuwe regeling2013/165494GeenGeenREGELING VOORRANGSINDICATIES WONINGEN 2013In deze regeling gelden onverkort de definities als opgenomen in de
artikelen 1 en 2 van de Verordening Indicatiestelling woningen. Afgezien van het bepaalde in artikel 4:84 Algemene wet bestuursrecht,
worden slechts voorrangsindicaties afgegeven conform het hierna
bepaalde, waarbij de beleidsregels neergelegd in hoofdstuk 2 gelden als
een aanvulling op het bepaalde in dit hoofdstuk. Indien op grond van een
bepaling uit hoofdstuk 1 een voorrangsindicatie moet worden geweigerd,
kan deze weigering niet op grond van enige bepaling uit hoofdstuk 2
ongedaan gemaakt worden, tenzij dit expliciet bepaald wordt. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende die zijn
huisvestingsproblemen door eigen toedoen – een legitieme keuze daaronder
begrepen - zelf heeft veroorzaakt of verergerd, dan wel de
belanghebbende die niet voldoende tijdig al het nodige heeft gedaan ter
oplossing van een voorzienbaar huisvestingsprobleem. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende die niet
geregistreerd staat als woningzoekende in de regio en die niet
aantoonbaar zo vaak als mogelijk is op passende reguliere aanbiedingen
van woningen reageert. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan een belanghebbende die tot
een jaar voor zijn aanvraag een passende regulier aangeboden woning
heeft geweigerd.Indien een passende woning wordt geweigerd, vervalt de
voorrangsindicatie.Geen indicatie wordt afgegeven indien twee jaar voorafgaand aan de
aanvraag reeds een indicatie is afgegeven. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende aan wie
op één van de gronden genoemd in artikel 8 van het Convenant
Woonruimteverdeling een huurovereenkomst kan worden geweigerd. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende met een
huishoudinkomen dat hoger is dan het bedrag zoals genoemd in artikel 10,
tweede lid, onder b. van de Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende die
beschikt, dan wel redelijkerwijs kan beschikken over een vermogen meer
dan het conform de Wet op de Inkomstenbelasting 2001 onbelaste vermogen.
Bij dit vermogen wordt tevens geteld het bedrag waarmee de waarde van de
eigendomswoning de voor de aankoop en verbetering van deze woning
aangegane schulden overtreft. Een voorrangsindicatie wordt slechts afgegeven aan de belanghebbende
van wie aannemelijk is dat zijn huisvestingsprobleem uitsluitend met
zelfstandige woonruimte kan worden opgelost. Voorafgaand aan het afgeven van een voorrangsindicatie kan aan de
belanghebbende de voorwaarde worden opgelegd dat hij schriftelijk
verklaart akkoord te gaan met financiële of maatschappelijke
begeleiding, indien het opleggen van een dergelijke voorwaarde wenselijk
is uit een oogpunt van goed huurderschap. Indien de belanghebbende
weigert vooraf schriftelijk akkoord te gaan met de voorgestelde
begeleiding, wordt geen voorrangsindicatie afgegeven. Een voorrangsindicatie wordt afgegeven aan degene die door een
calamiteit buiten diens macht dakloos is geworden, tenzij de
belanghebbende verkeert in de omstandigheden als bedoeld in artikel 7 of
artikel 8 of tenzij het risico van dakloosheid door belanghebbende is
verzekerd of had behoren te worden verzekerd. Bij calamiteiten valt te
denken aan brand, overstroming, een milieu- incident of een incident als
gevolg van ernstige bouwkundige problemen. Geen indicatie wordt afgegeven vanwege het enkele feit dat het huwelijk
of de samenwoningsrelatie wordt ontbonden. Wanneer een voorrangsindicatie wordt aangevraagd in verband met
omstandigheden die samenhangen met het ontbinden van een huwelijk of een
samenwoningsrelatie wordt geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de
belanghebbende die vanwege onderlinge afspraken met de gewezen partner
slechts gedeeltelijk de zorg heeft voor minderjarige kinderen, dan wel
slechts de zorg heeft voor één of enkele van de minderjarige
kinderen.Wanneer een voorrangsindicatie wordt aangevraagd in verband
omstandigheden die samenhangen met het ontbinden van een huwelijk, wordt
de voorrangsindicatie op zijn vroegst pas afgegeven nadat door de
rechter in verband met het verzoek tot echtscheiding voorlopige
voorzieningen zijn getroffen die de aanvrager opdragen de echtelijke
woning onverwijld te verlaten. Wanneer dergelijke voorlopige
voorzieningen niet worden getroffen, wordt een voorrangsindicatie in
verband met de ontbinding van een huwelijk op zijn vroegst pas afgegeven
nadat de ontbinding van het huwelijk onherroepelijk is geworden. Op een
geregistreerd partnerschap is deze bepaling van overeenkomstige
toepassing. Wanneer een voorrangsindicatie wordt aangevraagd in verband met
omstandigheden die samenhangen met het ontbinden van een
samenwoningsrelatie, wordt de voorrangsindicatie op zijn vroegst pas
afgegeven nadat het samenlevingscontract is ontbonden Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende die als
medehuurder het huurrecht van de voormalige echtelijke of gezamenlijk
gehuurde woning heeft kunnen opeisen, maar dit heeft nagelaten. De
belanghebbende die zich als medehuurder heeft kunnen laten erkennen,
maar dit heeft nagelaten, wordt voor de toepassing van dit beleid
aangemerkt als medehuurder. Geen voorrangsindicatie wordt afgeven aan de belanghebbende die als
mede-eigenaar van de voormalige echtelijke of gezamenlijke woning heeft
nagelaten bij de scheiding en deling van de gezamenlijke boedel deze
woning voor zichzelf op te eisen. Geen voorrangsindicatie wordt afgeven aan de belanghebbende die deze
verklaring in verband met haar zwangerschap aanvraagt voorafgaand aan de
geboorte van het kind. Wanneer een belanghebbende een voorrangsindicatie aanvraagt in verband
met de geboorte van een kind dan wordt – in afwijking van het bepaalde
in artikel 3 – deze verklaring uitsluitend afgegeven wanneer aan de
volgende voorwaarden is voldaan:
de belanghebbende is alleenstaande ouder;
de woonsituatie van belanghebbende leidt tot een onhoudbare en
bedreigende toestand, die alleen door het op korte termijn
verkrijgen van zelfstandige woonruimte kan worden opgelost.
Een belanghebbende wordt alleen geacht te verkeren in de toestand als
bedoeld in artikel 19, onderdeel B, wanneer dit blijkt uit een schrijven
van professionele psychiatrische en sociale hulpverleners, waarin de
betreffende aandoening of stoornis wordt benoemd, die een relatie heeft
met het woonprobleem van betrokkene. . Een voorrangsindicatie in verband met een sociale noodsituatie wordt
afgegeven aan de belanghebbende die zijn woning door huiselijk geweld
acuut heeft moeten verlaten en van wie, in verband met de ernstige
geweldsdreiging die van de achtergebleven huisgenoot of huisgenoten
uitgaat, niet mag worden gevergd dat hij naar de verlaten woning
terugkeert of dat hij deze opeist. De ernstige geweldsdreiging moet
blijken uit een proces verbaal van de politie, zo mogelijk aangevuld
door gegevens van justitie. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende die deze
aanvraagt vanwege een lichamelijke aandoening en/of een psychische
stoornis tenzij kan worden aangetoond dat de betreffende aandoening
en/of stoornis chronisch is en overwegend wordt veroorzaakt door de
woonsituatie, danwel dat de behandeling van de aandoening/ stoornis in
hoge mate ongunstig wordt beïnvloed door de woonsituatie. Een belanghebbende wordt alleen geacht te verkeren in de toestand als
bedoeld in artikel 22, wanneer dit blijkt uit een schrijven van
professionele medische, psychiatrische en/of sociale hulpverleners,
waarin de betreffende aandoening of stoornis wordt benoemd, die een
relatie heeft met het woonprobleem van betrokkene. Indien wordt overwogen vanwege een chronische psychische stoornis een
voorrangsindicatie af te geven kan aan de belanghebbende de voorwaarde
worden opgelegd dat hij psychiatrische begeleiding aanvaardt en daarmee
voorafgaand aan het afgeven van de indicatie schriftelijk akkoord gaat.
Indien de belanghebbende weigert vooraf schriftelijk akkoord te gaan met
de voorgestelde begeleiding, wordt geen voorrangsindicatie
afgegeven.Hoofdstuk 3 Overige afwijzingsgronden & slotbepaling Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan een belanghebbende vanwege
het enkele feit dat deze beschikt over onzelfstandige woonruimte. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven indien deze uitsluitend vanwege
het (aanstaande) aflopen van een tijdelijke huurovereenkomst wordt
aangevraagd. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven uitsluitend vanwege de
problemen die belanghebbende heeft met zijn woonomgeving. (Bijvoorbeeld
vanwege burenoverlast). Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven aan de belanghebbende
uitsluitend omdat deze vanwege zijn werk naar Zaanstad moet of wil
verhuizen. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven uitsluitend vanwege de slechte
staat van de woning. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven vanwege het enkele feit dat een
belanghebbende te klein of te groot is behuisd. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven vanwege het enkele feit dat
belanghebbende uit detentie wordt vrijgelaten. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven vanwege het enkele feit dat
belanghebbende of een lid van diens gezin last heeft van
flatneurose. Geen voorrangsindicatie wordt afgegeven vanwege het enkele feit dat
belanghebbende als gevolg van medische klachten niet meer in staat is om
de woning of de bijbehorende tuin te onderhouden. Deze regeling treedt in werking op de dag nadat deze is gepubliceerd in
het gemeenteblad. Op aanvragen die zijn ingediend voor de inwerkingtreding van deze
regeling is de Regeling voorrangsindicaties woningen van 2007 van
toepassing.De bevoegdheid van het college om voorrangsindicaties (in het spraakgebruik
ook wel ‘urgentieverklaringen’) af te geven is een vorm van beleidsvrijheid.
Het is een bevoegdheid die op grond van artikel 7 van de Verordening
indicatiestelling woningen (verder: de Verordening) aan het college is
opgedragen. Het college heeft op grond van artikel 4:81 Awb dan de
bevoegdheid om met betrekking tot de invulling van deze beleidsvrijheid
beleidsregels vast te stellen. Zowel ter instructie van de met de uitvoering
van dit beleid belaste ambtenaren, als ter bevordering van de
rechtszekerheid van de burger is het vaststellen van beleidsregels zeer
gewenst. Daarom is in artikel 4 van de Verordening de opdracht om
beleidsregels vast te stellen opgenomen. Met de Regeling voorrangsindicaties
woningen wordt aan de beleidsopdracht in de Verordening voldaan.Met dit artikel wordt duidelijk gemaakt dat de Regeling voor
definitiekwesties aansluiting zoekt bij de Verordening.Dit artikel geeft een instructie over de wijze waarop deze beleidsregels
moeten worden toegepast. De verschillende artikelen dienen in hun onderlinge
samenhang toegepast te worden. Wanneer de algemene bepalingen een beletsel
voor het afgeven van een voorrangsindicatie opleveren, komen we in het
algemeen niet meer toe aan een beoordeling op grond van één van de latere
bepalingen. Bijvoorbeeld:een persoon die niet ingeschreven staat als woningzoekende in deze regio kan
aan een ernstige psychische stoornis lijden die chronisch is en overwegend
wordt veroorzaakt door de woonsituatie. Toch is er in dat geval geen
aanleiding voor het afgeven van een voorrangsindicatie, immers artikel 4
levert reeds een beletsel voor urgentieverlening op.In dit artikel wordt de nadruk gelegd op de eigen verantwoordelijkheid van
de woningzoekende. De bedoeling van dit artikel is om nader te preciseren
wat onder verwijtbaarheid zoal verstaan wordt. Ook laat dit artikel
duidelijk uitkomen dat ook het huisvestingsprobleem dat wordt veroorzaakt
door een legitieme, dus niet verwijtbare keuze, niet met een
voorrangsindicatie mag worden opgelost. Dit speelt in de praktijk het meest bij echtscheidingen en bij de geboorte
van kinderen. De beslissing om een ontwricht huwelijk te ontbinden noch het
feit dat een persoon zwanger wordt kan als verwijtbaar worden gezien. Echter
evenmin is het redelijk om de vele andere woningzoekenden (veel) langer te
laten wachten op een woning omdat steeds met voorrang in de huisvesting van
zojuist gescheiden mensen en zojuist bevallen moeders moet worden voorzien.
De hardheid die dit oplevert is een voorzienbaar gevolg van de krapte op de
woningmarkt. Met de artikelen 12 en verder, alsmede 18 en verder wordt
bereikt dat in een aantal gevallen aan zojuist gescheiden ouders en zojuist
bevallen moeders toch een voorrangsindicatie kan worden afgegeven.Met dit artikel wordt beoogd te verzekeren dat wie een voorrangsindicatie
krijgt geen kansen als regulier woningzoekende in de regio heeft laten lopen
en zich dus op zijn minst als woningzoekende heeft geregistreerd in
Woningnet en steeds als dat mogelijk was heeft gereageerd op het aanbod van
woningen. Daarbij spreekt vanzelf dat wie voor een voorrangsindicatie in
aanmerking wil komen in het geheel niet kieskeurig kan zijn in de keuze van
woningen. Ook moet de belanghebbende op het beschikbare aanbod hebben
gereageerd, ongeacht de vraag of er kans was om als eerste geïnteresseerde
te eindigen. Voorop staat dat het altijd het beste is om een
huisvestingsprobleem op te lossen zonder dat het middel van de
voorrangsindicatie moet worden ingezet.Het bepaalde in artikel 8 derde lid van de verordening blijft uiteraard
onverkort van toepassing. Dus woningzoekenden uit andere inliggende
gemeenten komen in Zaanstad pas in aanmerking voor een voorrangsindicatie
indien zij reeds een jaar een voorrangsindicatie van een andere inliggende
gemeente hebben en het feit dat deze voorrangsindicatie nog niet tot
huisvesting heeft geleid de aanvrager niet kan worden verweten.Ook met dit artikel wordt beoogd te verzekeren dat wie een
voorrangsindicatie krijgt geen kansen als regulier woningzoekende in de
regio heeft laten lopen. Wie daarom tot een jaar voor de aanvraag heeft
gereageerd op regulier woningaanbod en daarbij als eerste is geëindigd en
vervolgens de huurovereenkomst niet is aangegaan, die krijgt in geen geval
een voorrangsindicatie. Deze voorwaarde geldt niet als de reden van de
indicatie zeer recent is. Dit artikel verwijst naar het convenant woonruimteverdeling. Het convenant
woonruimteverdeling geeft een aantal redenen waarom corporaties mogen
weigeren om een huurovereenkomst met woningzoekenden aan te gaan. Het gaat
om kandidaat huurders van wie de huurovereenkomst met betrekking tot de
vorige woning is ontbonden vanwege het veroorzaken van overlast, huurschuld,
ernstige vernielingen aan de woning, etc. Het is vanzelfsprekend zinloos om
voor een dergelijke woningzoekende een voorrangsindicatie af te geven,
immers de corporaties kunnen en zullen ook als deze woningzoekenden urgent
gemaakt worden, weigeren met hen een huurovereenkomst aan te gaan.Met dit artikel wordt bereikt dat woningzoekenden die over voldoende inkomen
beschikken geen voorrangsindicatie kunnen krijgen. Zij kunnen immers hun
inkomen inzetten om een woning te kopen of in de vrije sector te huren.
Daarmee kunnen zij op eigen kracht voorzien in hun huisvestingsbehoefte. Bij
de vaststelling van de inkomensgrens is aansluiting gezocht bij de wet
'Huurverhoging op grond van inkomen'. De inkomensgrens van € 43.000,-
(prijspeil 2012) is hoger dan de maximale inkomensgrens voor de huurtoeslag.
Ter bevordering van de doorstroming op de huurmarkt wordt voor huurders van
een gereguleerde woning (d.w.z. een huurwoning met een huurprijs die lager
ligt dan de maximale huurgrens voor de huurtoeslag) met een huishoudinkomen
van meer dan € 43.000,- een hogere jaarlijkse huurverhoging mogelijk gemaakt
(een maximale huurprijsstijging van inflatie plus maximaal 5%). (Wet van 14
maart 2013 tot wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek en de
Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte, huurverhoging op grond van
inkomen)De definitie van huishoudinkomen is: het gezamenlijke bedrag van de
inkomensgegevens, bedoeld in artikel 21 onderdeel e van de Algemene wet
inzake rijksbelastingen, van de huurder en de overige bewoners van een
woonruimte, met dien verstande dat van een overige bewoner die op 1 januari
van het jaar waarin de voorgestelde dag van ingang van de voorgestelde
huurprijs is gelegen de leeftijd van 23 jaar nog niet heeft bereikt het
bedrag van het inkomensgegeven slechts in aanmerking wordt genomen voor
zover dat meer bedraagt dan de vrije voet, bedoeld in artikel 3.17 van de
Wet studiefinanciering 2000, als geldend in het peiljaar. Met dit artikel wordt bereikt dat woningzoekenden die over voldoende eigen
vermogen beschikken geen voorrangsindicatie kunnen krijgen. Zij kunnen
immers hun vermogen inzetten om een woning te kopen. Daarmee kunnen zij op
eigen kracht voorzien in hun huisvestingsbehoefte.Bij de bepaling van de hoogte van het redelijk te achten vermogen wordt
aangeknoopt bij de het heffingsvrij vermogen voor de heffing op inkomen uit
sparen en beleggen (box 3) in de Wet inkomstenbelasting 2001. Het is
wenselijk dat ook de overwaarde in een eigen woning bij het vermogen geteld
wordt. Dit speelt in de praktijk vooral bij echtscheidingssituaties. Het is
redelijk dat degene die de voormalige echtelijke woning verlaat ook het
eigen aandeel in de overwaarde inzet om een eventueel huisvestingsprobleem
op te lossen. Met deze bepaling wordt daarom mede bereikt dat degene die de
voormalige gezamenlijke woning verlaat en daarin zijn aandeel in de
overwaarde zonder vergoeding achterlaat, niet in aanmerking komt voor een
voorrangsindicatie wanneer deze overwaarde geteld bij het overige vermogen
meer is dan de in deze bepaling gestelde grens.Omdat het vermogensbegrip in de Wet Inkomstenbelasting 2001 de overwaarde in
de eigen woning uitsluit, is in dit beleid daarom het vermogensbegrip
uitgebreid. De overwaarde in de eigen woning wordt in de Wet IB 2001 immers
niet belast als inkomen uit sparen en beleggen, maar als inkomen uit werk en
woning.Met dit artikel wordt – ten overvloede – aangegeven dat voorrangsindicaties
alleen bedoeld zijn om te helpen voorzien in de noodzaak om op korte termijn
een zelfstandige woning te verkrijgen. Met een zelfstandige woning wordt
bedoeld een woning die ten minste is voorzien van een badkamer en een
keuken. De woningzoekende zal moeten kunnen aantonen dat voor hem de
noodzaak bestaat om op korte termijn een zelfstandige woning te vinden.
Indien de woningzoekende dit niet kan aantonen, moet ervan uit worden gegaan
dat ook door onzelfstandige woonruimte in zijn behoefte aan onderdak kan
worden voorzien. Dan is er geen aanleiding voor het afgeven van een
urgentieverklaring. (Op grond van artikel 8, tweede lid van de verordening
worden geen indicaties afgegeven voor onzelfstandige woningen).Wanneer er – op grond van concrete aanwijzingen – reden is om aan te nemen
dat goed huurderschap voor een belanghebbende een probleem zal worden dan
zal in sommige gevallen op grond van artikel 6 en het convenant een
voorrangsindicatie geheel geweigerd worden. In andere gevallen is er voor de
corporaties nog geen aanleiding om een huurovereenkomst met de
woningzoekende te weigeren, maar is er toch – redelijke en concrete –
twijfel aan diens vermogen om als goed huurder een woning te huren. In dat
geval kan het zin hebben om de belanghebbende financiële en/of
maatschappelijke begeleiding aan te bieden en hem pas een voorrangsindicatie
te verlenen als hij schriftelijk daarmee akkoord is gegaan. Deze
akkoordverklaring kan dan worden doorgestuurd naar de woningbouwcorporatie,
bij de voordracht van de belanghebbende voor een woning.Dit artikel opent de mogelijkheid om urgenties af te geven in het geval een
woning door een ramp onbewoonbaar wordt of tenietgaat. Ook hier wordt
aangegeven dat de voorrangsindicatie alleen mag worden ingezet als de
belanghebbende redelijkerwijs niet zelf voldoende snel in huisvesting kan
voorzien. Dus de belanghebbende met voldoende vermogen of inkomen wordt
geacht zichzelf te kunnen redden op de vrije markt. Ook komt de
voorrangsindicatie niet in beeld wanneer de belanghebbende op voldoende is
verzekerd, dan wel zich redelijkerwijs voldoende had behoren te
verzekeren.Veel urgentieaanvragen komen tegenwoordig voort uit echtscheidingen of uit
verbrekingen van een samenwoningsrelatie. Wanneer in deze gevallen niet zeer
terughoudend met het afgeven van urgenties wordt omgegaan, zal de reguliere
woningverdeling ernstig worden uitgehold. Het is daarom noodzakelijk op dit
punt harde beleidskeuzes te maken. In dit artikel wordt er om te beginnen
voor gekozen om geen indicaties af te geven vanwege het enkele feit dat het
huwelijk of de samenwoningsrelatie wordt ontbonden. Artikel 13 is in dit verband een noodzakelijke aanscherping van artikel 12.
Door ervoor te kiezen de zorg voor kinderen over beide partners te spreiden
is het voorzienbaar dat een huisvestingsprobleem ontstaat. Hoewel de keuze
om de zorg voor de kinderen te spreiden in de meeste gevallen een legitieme
keuze is, is het niet redelijk om de andere woningzoekenden vanwege deze op
zichzelf genomen legitieme keuze langer op een woning te laten wachten. Ook
komt het voor dat mensen bewust en (nagenoeg) uitsluitend op papier de zorg
voor hun kinderen over beide partners spreiden, om daarmee o.a. te trachten
in aanmerking te komen voor een voorrangsindicatie. Deze constructie wordt
met de voorgestelde artikelen 12 en 13 bestreden, voorzover het betreft de
voorrangsindicatie.Met dit artikel wordt bereikt dat urgenties bij echtscheidingen alleen
worden afgegeven als de wens tot echtscheiding boven alle twijfel verheven
is.Met dit artikel wordt bereikt dat urgenties bij ontbinding van een
samenwoningsrelatie alleen worden afgegeven als de wens om uit elkaar te
gaan boven alle twijfel verheven is.Met deze bepalingen wordt bereikt dat urgenties bij echtscheidingen en bij
verbreking van concubinaten niet worden afgegeven als de aanvrager niet op
zijn minst zeer serieus gepoogd heeft om de voormalige echtelijke- of
gezamenlijke woning aan zichzelf toe te delen. De woningzoekende die zulks
niet heeft gedaan, heeft zelf het huisvestingsprobleem veroorzaakt. Daarbij
dient bedacht te worden dat artikel 16 en 17 pas tot toepassing komen als de
belanghebbende de partner met de volle zorg voor de kinderen is. De partner
die zonder kinderen achterblijft krijgt in beginsel op grond van artikel 3
en de artikelen 12 en 13 van deze beleidsregels al geen urgentie. Aan
toepassing van de artikelen 16 en 17 komen we dan niet meer toe. De partner met de volle zorg voor de kinderen zal in de meeste gevallen de
voormalige echtelijke of gezamenlijke woning toegewezen krijgen. Dan is
afgifte van een voorrangsindicatie uiteraard niet nodig. Is het anders, dan
dient de belanghebbende uit te leggen waarom hij ondanks het bepaalde in
deze artikelen toch meent aanspraak te kunnen maken op een
voorrangsindicatie.Met dit artikel wordt bereikt dat voorrangsindicaties in verband met de
aanstaande geboorte van een kind pas worden afgegeven als het kind
daadwerkelijk (levend) geboren is.Met deze artikelen wordt aangegeven dat ook in het geval van de geboorte van
een kind het afgeven van een voorrangsindicatie allerminst een automatisme
is. Ook van het krijgen van kinderen kan gezegd worden dat dit een keuze is.
Een legitieme keuze, maar ook voor deze legitieme keuze geldt dat het niet
redelijk is om de andere woningzoekenden langer te laten wachten. Met
artikel 20 wordt nader omschreven welke gegevens nodig zijn om de aanvraag
in dit verband te kunnen beoordelen. Met ‘schrijven’ van professionele
psychiatrische en sociale hulpverleners wordt bedoeld ‘schrijven’ van
meerdere artsen, specialisten daaronder begrepen, maatschappelijk werkers,
sociaal verpleegkundigen etc. waaruit consistent blijkt dat er sprake is van
een ernstige noodsituatie die snelle voorziening in zelfstandige woonruimte
noodzakelijk maakt.Met dit artikel wordt in beginsel uitsluitend huiselijk geweld als sociale
noodsituatie erkend. Andere sociale noodsituaties zijn hiermee niet
uitgesloten, maar komen zo weinig voor dat zij niet in beleidsregels benoemd
kunnen worden.Wil de voorrangsindicatie in gevallen van huiselijk geweld in beeld komen,
dan moet de toestand zodanig zijn dat van de belanghebbende terugkeer naar
de verlaten woning redelijkerwijs niet meer gevergd mag worden. Inmiddels
zijn er meer mogelijkheden om degene die zich schuldig maakt aan huiselijk
geweld uit huis te zetten en uit de buurt van het huis te houden. Hoe reëler
deze mogelijkheden worden, hoe meer van het slachtoffer van huiselijk geweld
gevraagd mag worden om terug te keren naar de verlaten woning.Met deze artikelen wordt aangegeven dat ook in het geval van een medische
noodsituatie het afgeven van een voorrangsindicatie geen automatisme is. De
noodsituatie moet chronisch zijn en moet in overwegende mate veroorzaakt
worden door de woonsituatie, anders is een voorrangsindicatie niet aan de
orde. Wanneer er om andere redenen een medische noodsituatie is ontstaan,
die door de woonsituatie wordt beïnvloed of enigszins verergerd, dan is er
in beginsel geen reden voor het afgeven van een voorrangsindicatie. Met
artikel 23 wordt nader omschreven welke gegevens nodig zijn om de aanvraag
in dit verband te kunnen beoordelen. Dit artikel heeft dezelfde functie als
artikel 20. ‘Verklaringen’ van professionele medische, psychiatrische of
sociale hulpverleners is vervangen door een ‘schrijven, waarin de
betreffende aandoening en/of stoornis wordt benoemd, die een relatie heeft
met het woonprobleem van betrokkene’. Dit op grond van richtlijnen van de
Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst
(KNMG).Wanneer wordt overwogen vanwege een chronische psychische stoornis een
voorrangsindicatie af te geven, kan er in beginsel wel van worden uitgegaan
dat er termen aanwezig zijn om de belanghebbende financiële en/ of
maatschappelijke begeleiding aan te bieden, zoals bedoeld in artikel 10 van
deze beleidsregels. Daarnaast kan in deze gevallen aanleiding zijn om ook
psychiatrische begeleiding aan te bieden. Om deze begeleiding als voorwaarde
bij de afgifte van de indicatie te kunnen stellen is dit artikel
opgenomen.Hoofdstuk 3 Overige afwijzingsgronden & slotbepalingDe bepalingen in deze artikelen betreffen een zogenaamde negatieve lijst:
d.w.z. wanneer alleen om de redenen genoemd in deze bepalingen een
voorrangsindicatie wordt aangevraagd, dient deze aanvraag te worden
afgewezen. Bij de beoordeling van aanvragen moeten natuurlijk wel steeds
alle door de aanvrager gestelde en aangetoonde feiten in aanmerking worden
genomen. Wanneer een aanvrager bijvoorbeeld vanwege een flatneurose en
vanwege de geboorte van een kind een voorrangsindicatie aanvraagt, dan mag
de aanvraag niet uitsluitend met een beroep op artikel 29 van dit beleid
worden afgewezen. Immers dan zal ook moeten worden beoordeeld of
belanghebbende in verband met de geboorte van haar kind een
voorrangsindicatie dient te krijgen en van deze beoordeling zal moeten
blijken door een voldoende draagkrachtige motivering in het besluit op de
aanvraag.Dit is de slotbepaling. De datum waarop de Regeling Voorrangsindicaties
Woningen 2013 van kracht wordt is bepalend, evenals de datum waarop de
aanvraag om een voorrangsindicatie wordt ingediend. Wordt de aanvraag
ingediend voordat de regeling van kracht wordt, dan geldt nog het oude
beleid, daarna geldt het hierboven beschreven beleid.