CVDR372114_2Verordening woonruimtebemiddeling regio Rotterdam 2015nlregelingAlbrandswaard2019-07-27Albrandswaardgmb-2019-187323Verordening woonruimtebemiddeling 2015Huisvestingswet 2014, art. 4GemeentewetWoningwetgemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2019-07-15De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2019-07-272019-07-012020-07-01Verlenging58586volkshuisvesting en woningbouwGeen.Deze verordening treedt in werking per 1 juli 2015.Deze verordening vervalt na een termijn van vier jaar na haar inwerkingtreding.Verordening woonruimtebemiddeling regio Rotterdam 2015De raad van de gemeente Albrandswaard;Gelezen het voorstel van het college van de gemeente Albrandswaard met
kenmerk 180786 d.d. 26 mei 2015;overwegende dat:
de Eerste Kamer op 3 juni 2014 een nieuwe Huisvestingswet heeft
vastgesteld;
de Huisvestingswet 2014 een nieuw kader biedt voor de verdeling van
schaarse woonruimte;
binnen de gemeenten die deel uitmaken van de stadsregio Rotterdam
sprake is van schaarste van woonruimte met onevenwichtige en
onrechtvaardige effecten en een stagnerende doorstroming op de
woningmarkt, zoals ook blijkt uit de regionale woonvisie,
het hierom noodzakelijk is om de binnen de stadsregio Rotterdam
beschikbaar komende woonruimte evenwichtig, rechtvaardig, doelmatig
en transparant te verdelen;
gelet op artikel 4 van de Huisvestingswet waarin de mogelijkheid wordt
geboden om een huisvestingsverordening vast te stellen,gelet op de Gemeentewet;BESLUIT:vast te stellen de Verordening Woonruimtebemiddeling regio Rotterdam
20151.Algemeen1.1.DefinitiesIn deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
aanbodinstrument: het aanbodinstrument bedoeld in artikel
2.2.2;
bemiddelingsmodel: het bemiddelingsmodel bedoeld in artikel
2.2.4;
corporatie: de instelling als bedoeld in artikel 70 van de
Woningwet, voor zover deze instelling actief is in één of meer
van de gemeenten waar deze verordening van kracht is;
dagelijks bestuur: het dagelijks bestuur van de stadsregio
Rotterdam;
directe aanbieding: directe aanbieding bedoeld in artikel
2.2.3;
economische binding: economische binding als bedoeld in artikel
14 lid 3 van de wet;
gebouw: elk bouwwerk dat een voor mensen toegankelijke
overdekte, geheel of gedeeltelijk met wanden omsloten ruimte
vormt;
gelabelde woonruimte: woonruimte behorende tot een categorie
genoemd in kolom 1 van de in artikel 2.3.9. lid 2 opgenomen
tabel;
herhuisvestingsverklaring: urgentieverklaring, verleend wegens
de toepasselijkheid van de in artikel 5.8 van Bijlage I bij deze
verordening genoemde urgentiegrond;
huishouden:
alleenstaande; of,
samenwonenden, zijnde twee personen die hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning en blijk geven zorg te dragen
voor elkaar, dan wel personen die dit willen gaan doen;
of,
de alleenstaande of samenwonenden en de kinderen van de
alleenstaande of tenminste één van de samenwonenden,
voor zover die kinderen hoofdverblijf hebben in de
woning van de alleenstaande of samenwonenden en de
leeftijd van 27 jaar niet hebben bereikt;
de alleenstaande of samenwonenden en het kind van de
alleenstaande of tenminste één van de samenwonenden,
voor zover het kind hoofdverblijf heeft in de woning van
de alleenstaande of samenwonenden, de leeftijd van 27
jaar heeft bereikt en er tussen het kind en de
alleenstaande of tenminste één van de samenwonenden een
zorgrelatie bestaat die tot gevolg heeft dat de
zorgontvanger zonder de uit hoofde van die relatie
ontvangen zorg redelijkerwijs niet in zijn of haar
huidige woonsituatie kan blijven wonen;
huurprijsgrens: de huurprijsgrens als bedoeld in artikel 5 van
de Wet op de huurtoeslag;
indicatie: een door een onafhankelijke, ter zake deskundig
persoon of orgaan opgesteld document waaruit de specifieke
fysieke of andere beperkingen van een woningzoekende blijken en
waarin is of op basis waarvan kan worden bepaald hoe de
huisvesting van de woningzoekende daarop dient te worden
afgestemd;
inkomensgrens: het in artikel 4 lid 1 van de Tijdelijke regeling
diensten van algemeen economisch belang toegelaten instellingen
volkshuisvesting genoemde maximale huishoudinkomen of, als
Herzieningswet toegelaten instellingen volkshuisvesting
(kamerstuk dossiernummer 32769) in werking is getreden: de
inkomensgrens bedoeld in artikel 48, eerste lid, van de
Woningwet;
maatschappelijke binding: maatschappelijke binding als bedoeld
in artikel 14 lid 3 van de wet;
referentiewoning: een representatief voorbeeld van de te huur
aan te bieden zelfstandige woonruimte;
regio: de woningmarktregio;
regiogemeenten: de gemeenten die deel uitmaken van de
woningmarktregio;
schaarse woonruimte: woonruimte die naar het oordeel van de
gemeenteraad in de betreffende gemeente, na afstemming met de in
zijn gemeente werkzame corporaties, schaars is;
studentenwoning: zelfstandige woonruimte die door de verhuurder
bestemd is voor de verhuur aan studenten in de zin van de Wet
studiefinanciering 2000 of aan personen die onderwijs ingevolge
de Wet educatie en beroepsonderwijs volgen;
uitverhuisperiode: de periode gelegen tussen het moment waarop
de herhuisvestingsverklaring is afgegeven en het moment waarop
de bewoning van de woonruimte gestaakt moet zijn in verband met
de ingreep;
urgentieverklaring: de urgentieverklaring als bedoeld in artikel
2.1 van Bijlage I zijnde de beschikking waarmee de indeling van
woningzoekenden in een urgentiecategorie als bedoeld in artikel
12 lid 2 van de wet plaatsvindt;
voorrangscategorie: een categorie woningzoekende die op grond
van het bepaalde in artikel 2.3.9 of artikel 2.3.10 met voorrang
in aanmerking komt voor een huisvestingsvergunning;
wet: de Huisvestingswet 2014;
woning: zelfstandige woonruimte;
woningmarktregio: de woningmarktregio die gevormd wordt door de
gemeenten Albrandswaard, Barendrecht, Brielle, Capelle aan den
IJssel, Hellevoetsluis, Krimpen aan den IJssel, Lansingerland,
Maassluis, Nissewaard, Ridderkerk, Rotterdam, Schiedam,
Vlaardingen en Westvoorne.
woningruil: een overeenkomst tussen twee huishoudens, gesloten
met instemming van de corporatie of corporaties van wie zij
woonruimte huren, op grond waarvan zij de door hen bewoonde
woonruimte ruilen;
woningzoekende: een huishouden dat op zoek is naar
woonruimte;
woongroep: het bewonen van een zelfstandige woonruimte door een
groep huurders (inclusief hun kinderen), die geen
gemeenschappelijke huishouding voeren, geen onderlinge
huurrelatie hebben, maar wel op basis van eigen initiatief
kiezen om samen te wonen ;
woonplaats: woonplaats als bedoeld in de artikelen 10, eerste
lid, en 11 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek;
woonruimte: besloten ruimte die, al dan niet tezamen met een of
meer andere ruimten, bestemd of geschikt is voor bewoning door
een huishouden;
zelfstandige woonruimte: woonruimte met een eigen, afsluitbare,
toegang welke door een huishouden kan worden bewoond zonder dat
dit huishouden daarbij afhankelijk is van wezenlijke
voorzieningen zoals badkamer, toilet en keuken buiten de
woonruimte.
Dit hoofdstuk is uitsluitend van toepassing op alle van
corporaties of van gemeenten voor verhuur vrijkomende of
beschikbare zelfstandige woonruimten onder de
huurprijsgrens.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid is hoofdstuk
2 van deze verordening niet van toepassing op:
woonwagens;
woonschepen;
studentenwoningen;
woonruimte die met toepassing van het bepaalde in de
Leegstandwet verhuurd wordt;
woonruimte die in verband met aanstaande sloop of
ingrijpende renovatie op basis van een tijdelijke
huur- of gebruiksovereenkomst in gebruik wordt
genomen voor bewoning.
Het in dit hoofdstuk bepaalde is van overeenkomstige
toepassing op het in gebruik geven en te huur aanbieden van
ingevolge het eerste lid aangewezen woonruimten van
gemeenten.
2.1.2.Eisen aan de woningzoekendeVoor een huisvestingsvergunning komen in aanmerking woningzoekenden
waarvan het huishouden voldoet aan de volgende eisen:
tenminste één van de leden van het huishouden is niet
minderjarig als bedoeld in artikel 1:233 van het Burgerlijk
Wetboek en
de leden van het huishouden bezitten de Nederlandse
nationaliteit of worden op grond van een wettelijke bepaling
als Nederlander behandeld of zijn vreemdelingen en
verblijven rechtmatig in Nederland als bedoeld in artikel 8,
onderdelen a tot en met e en l van de Vreemdelingenwet
2000.
2.2.Aanbieden en bemiddelen van woonruimte2.2.1.Het aanbieden van woonruimte
Corporaties bieden woonruimte te huur aan via openbaar
aanbod of via een directe aanbieding.
Het openbaar aanbod wordt gedaan via het
aanbodinstrument.
Bij een directe aanbieding biedt een corporatie woonruimte
rechtstreeks aan een specifieke woningzoekende te huur aan.
Deze aanbieding geschiedt niet via het
aanbodinstrument.
2.2.2.Openbaar aanbod en het aanbodinstrument
Corporaties stellen gezamenlijk voor de gehele regio een
aanbodinstrument in en houden dit in stand.
Via het aanbodinstrument bieden corporaties hun voor verhuur
vrijkomende of beschikbare woonruimte aan. Voor zover het
bemiddelingsmodel daartoe aanleiding geeft, kunnen zij
woonruimte te huur aanbieden door middel van een
referentiewoning.
Het aanbodinstrument voldoet in ieder geval aan de volgende
eisen:
het is gebruiksvriendelijk en toegankelijk,
het biedt woningzoekenden de mogelijkheid hun
belangstelling kenbaar te maken op de door
corporaties te huur aangeboden woonruimte,
het informeert woningzoekenden op uniforme en
transparante wijze over de op grond van het
toepasselijke bemiddelingsmodel geldende volgorde,
waarin de woningzoekenden die hun belangstelling
voor de woonruimte kenbaar hebben gemaakt, voor de
huur in aanmerking komen en
het informeert woningzoekenden op uniforme en
transparante wijze over de voorwaarden waaraan zij
moeten voldoen om in aanmerking te komen voor huur
van de aangeboden woonruimten.
2.2.3.Directe aanbieding.De corporatie kan in de volgende omstandigheden woonruimte te huur
aanbieden via een directe aanbieding aan een woningzoekende:
de woningzoekende is een houder van een urgentie- of
herhuisvestingsverklaring;
de woningzoekende heeft een uitdrukkelijke woonwens die
aansluit bij een bijzondere vorm van bewoning van de
aangeboden woonruimte zoals het geval is bij atelierwoningen
en woongroepen;
de woningzoekende heeft als gevolg van specifieke
persoonlijke omstandigheden welke hem of haar onderscheiden
van het overgrote deel van de woningzoekenden, een zeer
geringe kans om zelfstandig binnen een redelijke termijn
woonruimte te vinden;
het is, gelet op specifieke persoonlijke omstandigheden van
de woningzoekende, noodzakelijk om hem of haar niet zelf
woonruimte te laten vinden;
het is, gelet op het belang van het bevorderen van
doorstroming, wenselijk om een woningzoekende een zeer
specifiek aanbod aan woonruimte te kunnen doen.
de woningzoekende beschikt als gevolg van een acute en
onvoorziene omstandigheid niet meer over zelfstandige
woonruimte en zou in verband daarmee in aanmerking komen
voor een urgentieverklaring, maar het is om humanitaire
redenen onwenselijk om te wachten totdat hij of zij met die
urgentieverklaring woonruimte zou vinden;
de woningzoekende moet als gevolg van een uitspraak van een
burgerlijke rechter of het advies van een klachtencommissie
over een geschil inzake woonruimtebemiddeling, door een
corporatie gehuisvest worden;
de woningzoekende wil in het kader van woningruil woonruimte
betrekken.
2.2.4.Bemiddelingsmodellen
Een bemiddelingsmodel beschrijft de regels aan de hand
waarvan de volgorde blijkt waarin woningzoekenden voor de
huur van via het aanbodinstrument aangeboden woonruimte in
aanmerking komen, wanneer zij daarvoor hun belangstelling
kenbaar hebben gemaakt.
Corporaties stellen gezamenlijk de binnen de regio toe te
passen bemiddelingsmodellen vast.
De vast te stellen bemiddelingsmodellen voldoen aan de
volgende eisen:
bemiddelingsmodellen ontnemen woningzoekenden niet
de mogelijkheid om op te huur aangeboden woonruimte
te reageren;
bemiddelingsmodellen dienen uitsluitend aan de hand
van objectieve en rechtmatige criteria de volgorde
te bepalen waarin woningzoekenden voor de te huur
aangeboden woonruimte in aanmerking komen;
de bemiddelingsmodellen zijn transparant;
er wordt voorzien in bijzondere volgorderegels voor
die gevallen waarin meer dan één huishouden op grond
van de reguliere volgorderegels voor de huur van de
woonruimte in aanmerking zouden komen.
Het is verboden zonder een huisvestingsvergunning
woonruimte, aangewezen in artikel 2.1.1., eerste lid, in
gebruik te nemen voor bewoning.
Het is verboden om de in het vorige lid bedoelde woonruimte
in gebruik te geven voor bewoning aan een persoon die niet
beschikt over een huisvestingsvergunning.
2.3.2.De bevoegdheid tot verlening, weigering, wijziging en
intrekking van de huisvestingsvergunningHet college van burgemeester en wethouders beslist tot verlening,
weigering, wijziging en intrekking van de
huisvestingsvergunning.2.3.3.De aanvraag om een huisvestingsvergunning
Bij de aanvraag om een huisvestingsvergunning verstrekt de
aanvrager in ieder geval de volgende informatie en de
volgende gegevens en bescheiden:
de samenstelling van het huishouden dat de
woonruimte wil betrekken;
het adres van de woonruimte waar de aanvraag
betrekking op heeft;
voor zover dat niet uit de in het tweede lid
bedoelde legitimatiebewijzen blijkt: bewijsstukken
waaruit blijkt dat het huishouden voldoet aan de in
artikel 2.1.2. opgenomen eisen;
stukken waaruit blijkt dat het aannemelijk is dat
het huishouden van de aanvrager na verlening van de
aangevraagde huisvestingsvergunning de woonruimte
ook daadwerkelijk in gebruik kan nemen.
De aanvrager kan verzocht worden om diens legitimatiebewijs
en dat van de leden van diens huishouden te tonen.
Op een aanvraag om huisvestingsvergunning wordt binnen zeven
dagen na de dag van ontvangst daarvan beslist.
De in het vorige lid bedoelde termijn kan éénmaal met ten
hoogste zeven dagen verlengd worden.
2.3.4.De inhoud van de huisvestingsvergunning
De huisvestingsvergunning bevat de volgende informatie:
het adres van de woonruimte waarop zij betrekking
heeft; en,
de naam van de persoon of namen van de personen die
als vergunninghouder worden aangemerkt.
In een huisvestingsvergunning kan een voorschrift worden
opgenomen op grond waarvan de vergunninghouder de woonruimte
enkel binnen de in de vergunning genoemde termijn in gebruik
kan nemen.
2.3.5.Beoordeling van de aanvraag om huisvestingsvergunning
De huisvestingsvergunning wordt geweigerd indien:
het huishouden van de aanvrager niet aan de in
artikel 2.1.2 genoemde eisen voldoet;
de aanvrager niet op het grond van het bepaalde in
het tweede en derde lid voor de
huisvestingsvergunning in aanmerking komt; of,
het niet aannemelijk is dat het huishouden van de
aanvrager na verlening van de aangevraagde
huisvestingsvergunning de woonruimte ook
daadwerkelijk in gebruik kan nemen.
Indien woonruimte te huur wordt aangeboden via een openbaar
aanbod, wordt de volgorde waarin aanvragers in aanmerking
komen voor een huisvestingsvergunning bepaald overeenkomstig
het bepaalde in de artikelen 2.3.6. tot en met 2.3.10.
Indien woonruimte te huur wordt aangeboden via directe
aanbieding, wordt met inachtneming van het bepaalde in de
artikelen 2.3.8. tot en met 2.3.10. bepaald aan welke
aanvrager de huisvestingsvergunning verleend wordt.
2.3.6.Groepen woningzoekenden
Bij het beoordelen van de aanvragen om
huisvestingsvergunning worden de woningzoekenden die een
aanvraag hebben ingediend onderverdeeld in de in de volgende
leden genoemde drie groepen.
Tot groep 1 behoren de woningzoekenden die in het bezit zijn
van een geldige urgentie- of herhuisvestingsverklaring met
een voor de desbetreffende woonruimte passend zoekprofiel en
die tevens behoort tot alle eventueel van toepassing zijnde
voorrangcategorieën.
Tot groep 1 behoren tevens de houders van een
urgentieverklaring, verleend op grond van artikel 5.5 of
artikel 5.6 van Bijlage I alsmede houders van een
verblijfsvergunning, voor zover die behoren tot de op grond
van artikel 2.3.9. van toepassing zijnde
voorrangcategorieën. Zij hoeven niet te behoren tot op grond
van artikel 2.3.10 van toepassing zijnde
voorrangcategorieën.
Tot groep 2 behoren de overige woningzoekenden die behoren
tot de eventueel op grond van de artikelen 2.3.9. en 2.3.10.
van toepassing zijnde voorrangcategorieën.
Tot groep 3 behoren de overige woningzoekenden.
2.3.7.Rangorde en het regionaal aanbodinstrument
Als eerste komt voor de verlening van de
huisvestingsvergunning in aanmerking de woningzoekende
behorend tot groep 1, die in het bezit is van de urgentie-
of herhuisvestingsverklaring die als eerste is verlopen of
verloopt.
Vervolgens komt voor de verlening van de
huisvestingsvergunning in aanmerking de woningzoekende
die:
behoort tot groep 2 en
op basis van het door de corporatie toegepaste
bemiddelingsmodel als eerste voor de huur van de
woonruimte in aanmerking komt.
Vervolgens komt voor de verlening van de
huisvestingsvergunning in aanmerking de woningzoekende
die:
behoort tot groep 3 en
op basis van het door de corporatie toegepaste
bemiddelingsmodel als eerste voor de huur van de
woonruimte in aanmerking komt.
Voor wat betreft de toepassing van het eerste lid wordt de
urgentieverklaring, verleend vanwege de toepasselijkheid van
een urgentiegrond opgenomen in artikel 5.1 tot en met 5.7
van deze Bijlage, geacht te zijn verlopen op het moment dat
de eerste fase van de urgentie als bedoeld in artikel 4.2,
eerste fase, van Bijlage I eindigt.
Voor wat betreft de toepassing van het eerste lid wordt
herhuisvestingsverklaring geacht te verlopen op het moment
dat de eerste fase van de urgentie als bedoeld in artikel
6.3, eerste lid, van Bijlage I eindigt.
2.3.8.Voorrang voor bezitters van een urgentie- of
herhuisvestingsverklaring
Een huishouden dat wegens een persoonlijke noodsituatie of
wegens sloop of ingrijpende verbetering van zijn woonruimte
een (andere) woonruimte nodig heeft en geen gebruik kan
maken van een voorliggende voorziening, kan in aanmerking
komen voor een urgentieverklaring, dan wel een
herhuisvestingsverklaring.
In Bijlage I bij deze verordening is aangegeven:
door wie, bij wie en de wijze waarop de in het
vorige lid bedoelde verklaringen kunnen worden
aangevraagd,
door wie en de gronden waarop deze verklaringen
worden verstrekt,
de inhoud van deze verklaringen en
de gevolgen die deze verklaringen hebben voor de
positie op de woningmarkt van de bezitter ervan.
2.3.9.Voorrang voor woningzoekenden in verband met de passendheid
van de woonruimte
Als categorieën woonruimte als bedoeld in artikel 11 van de
wet worden aangewezen de categorieën
woonruimte beschreven in kolom 1 van
de in het tweede lid opgenomen tabel. Als gedeelte van de
categorieën woningzoekenden als bedoeld
in artikel 11 van de wet worden aangewezen de categorieën
woningzoekenden beschreven in de kolom 2 van de in het
tweede lid opgenomen tabel.
Bij het verlenen van een huisvestingsvergunning voor
schaarse woonruimte die behoort tot een in onderstaande
tabel genoemde categorie woonruimte, wordt voorrang gegeven
aan woningzoekenden die behoren tot een in die tabel achter
de desbetreffende categorie woonruimte genoemde categorie
woningzoekenden.
Rij-nummerKolom 1: Categorie woonruimte (gelabelde
woonruimte)Kolom 2: Categorie woningzoekenden
(voorrangscategorie)1Woonruimte geschikt voor de huisvesting van
seniorenHuishoudens waarvan tenminste één lid de
leeftijd van 55 jaar, of een hogere, nader te
bepalen leeftijd, heeft bereikt 2Woonruimte in het bijzonder geschikt voor de
huisvesting van jongerenHuishoudens waarvan alle leden niet ouder zijn
dan 27 jaar, of een lagere, nader te bepalen,
leeftijd hebben 3Woonruimte in het bijzonder geschikt voor de
huisvesting van startersHuishoudens die geen zelfstandige woonruimte
achterlaten4Woonruimte in het bijzonder geschikt voor de
huisvesting van doorstromersHuishoudens die een zelfstandige woonruimte
achterlaten5Woonruimte in het bijzonder geschikt en nodig
voor bewoners met een beperkingHuishoudens in het bezit van een indicatie6Woonruimte in het bijzonder geschikt voor
gezinnenHuishoudens bestaande uit tenminste één
volwassene en één kind jonger dan 18 jaar7Woonruimte in het bijzonder geschikt voor grote
huishoudensHuishoudens bestaande uit tenminste vijf
personen8Woonruimte in het bijzonder geschikt voor
huishoudens met een laag inkomenHuishoudens met een bij de woonruimte passend,
nader te bepalen, inkomen
2.3.10.Voorrang voor woningzoekenden met regionale of lokale
binding
Bij de verlening van huisvestingsvergunningen wordt voor ten
hoogste 50 procent van de in artikel 2.1.1., eerste lid,
aangewezen categorieën woonruimte, voorrang gegeven worden
aan huishoudens die economisch of maatschappelijk gebonden
zijn aan de woningmarktregio, zoals bedoeld in artikel 14,
derde lid, van de wet.
Voor ten hoogste de helft van het in het eerste lid genoemde
percentage mag bij de verlening van huisvestingsvergunningen
voorrang worden gegeven aan woningzoekenden die economisch
of maatschappelijk gebonden zijn aan een tot de gemeente
behorende kern als bedoeld in artikel 14, tweede lid, van de
wet.
2.4.Experimenten2.4.1.Experimenten
Bij een experiment worden de effecten onderzocht van een
wijze van in gebruik geven van woonruimte, welke niet in of
op grond van deze verordening is geregeld maar wel in een op
grond van de Huisvestingswet 2014 vast te stellen
verordening geregeld zou kunnen worden.
De wijze van in gebruik geven van woonruimte als bedoeld in
het eerste lid staat ten dienste van een rechtvaardige,
doelmatige, evenwichtige en transparante verdeling van
woonruimte.
Een experiment heeft een maximale duur van twee jaar, doch
kan niet langer duren dan het moment waarop deze verordening
ingevolge artikel 3.5, twee lid, vervalt.
Een experiment wordt georganiseerd door één of meer
corporaties in samenwerking met één of meer gemeenten. Zij
sluiten daartoe een experimentenovereenkomst, welke
tenminste het volgende bevat:
een beschrijving van het doel en de inhoud van het
experiment; en,
het toepassingsbereik van het experiment; en,
de tijdsduur van het experiment; en,
de wijze van begeleiding van het experiment
gedurende de duur van het experiment; en,
de wijze en punten waarop het experiment geëvalueerd
wordt.
Een experiment begint pas nadat het college van burgemeester
en wethouders van de gemeente waar het experiment plaats zal
vinden na afstemming met de overige gemeenten van de
subregio de experimentenovereenkomst is aangegaan. Bij zijn
beslissing tot goed- dan wel afkeuring van de
experimentenovereenkomst neemt het college van burgemeester
en wethouders de belangen van een evenwichtige,
rechtvaardige, doelmatige en transparante verdeling van
woonruimte in acht.
2.5.Monitoring2.5.1.Registratie en monitoring
Corporaties en de colleges van burgemeester en wethouders
van de regiogemeenten dragen gezamenlijk zorg voor de
registratie van vraag, aanbod en verhuringen van de onder de
werking van hoofdstuk 2 van deze verordening vallende
woonruimte.
Het in artikel 2.5.2. bedoelde overleg bepaalt in welke
gegevens en ontwikkelingen, te herleiden uit de in het
eerste lid bedoelde registratie, per kalenderjaar middels
het document "Monitor woonruimtebemiddeling regio Rotterdam"
inzicht wordt geboden.
Corporaties en de colleges van burgemeester en wethouders
van de regiogemeenten dragen gezamenlijk zorg voor de
samenstelling van de in lid 2 bedoelde "Monitor
woonruimtebemiddeling regio Rotterdam". De monitor van het
afgelopen kalenderjaar wordt uiterlijk op:
1 april van het daarop volgende jaar toegezonden aan de
corporaties, de colleges van burgemeester en wethouders van
de regiogemeenten, het college van gedeputeerde staten van
de provincie Zuid-Holland en het dagelijks bestuur van
stadsregio Rotterdam; en,
1 april van het daarop volgende jaar gepubliceerd op de
website van de corporaties of van een door hen aan te wijzen
partij of orgaan.
2.5.2.Overleg naar aanleiding van monitoringCorporaties gezamenlijk en de colleges van burgemeester en
wethouders van de regiogemeenten voeren tenminste één maal per
kalenderjaar overleg over de in artikel 2.5.1, tweede lid, bedoelde
monitor. Het college van gedeputeerde staten van de provincie
Zuid-Holland wordt uitgenodigd zich daarbij te laten
vertegenwoordigen.3.Overgangs- en slotbepalingen3.1.Overgangsrecht urgentie- en herhuisvestingsverklaringen
Urgentieverklaringen en herhuisvestingsverklaringen die zijn
afgegeven vóór het moment van inwerkingtreding van deze
verordening, worden gelijkgesteld met de op grond van artikel
2.1, eerste lid, van Bijlage I van deze verordening af te geven
verklaringen.
De in lid 1 bedoelde verklaringen zijn:
de urgentieverklaring als bedoeld in artikel 11 van de
Huisvestingsverordening stadsregio Rotterdam 2006; deze
wordt gelijkgesteld met de urgentieverklaring als
bedoeld in de onderhavige verordening;
de herhuisvestingsverklaring als bedoeld in artikel 12
van de Huisvestingsverordening stadsregio Rotterdam
2006; deze wordt gelijkgesteld met een
herhuisvestingsverklaring als bedoeld in de onderhavige
verordening.
3.2.Overgangsrecht sanctiebesluitenHet recht zoals dat gold onmiddellijk voor het tijdstip van
inwerkingtreding van deze verordening blijft van kracht op de
voorbereiding en vaststelling van besluiten tot oplegging van een
herstelsanctie of een bestraffende sanctie als bedoeld in artikel 5:2,
eerste lid onder a en b van de Algemene wet bestuursrecht, indien deze
besluiten worden voorbereid of opgelegd wegens een overtreding van het
bepaalde bij of krachtens de Huisvestingsverordening stadsregio
Rotterdam 2006. De voorbereiding van in een in de eerste zin bedoeld
besluit wordt geacht te zijn aangevangen na constatering van een in de
eerste zin bedoelde overtreding door een toezichthouder of een
opsporingsambtenaar.3.3.Evaluatie van de verordening
Deze verordening wordt uiterlijk drie jaar na haar
inwerkingtreding geëvalueerd door de colleges van burgemeester
en wethouders van de regiogemeenten, in overleg met regio
actieve corporaties .
Het evaluatieverslag wordt op schrift gesteld en bevat in ieder
geval een onderbouwd oordeel over de doelmatigheid van de
verordening.
Het evaluatieverslag bevat vervolgens een onderbouwd oordeel
over de doelmatigheid van de op grond van deze verordening
toegepaste woonruimtebemiddelingsmodellen.
Het evaluatieverslag wordt toegezonden aan het college van
gedeputeerde staten van de provincie Zuid-Holland en
gepubliceerd op de website van de regiogemeenten en de website
van de Maaskoepel .
3.4.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening Woonruimtebemiddeling
2015.3.5.Inwerkingtreding en vervallen van de verordening
Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 juli
2015.
Deze verordening vervalt na een termijn van vier jaar na haar
inwerkingtreding.
Aldus vastgesteld door de raad van de gemeente Albrandswaard in zijn
openbare vergadering van30 juni 2015.De griffier, De plv. voorzitter,Mr. Renske van der Tempel Jan GardeitchikI:Urgentie- en herhuisvestingssysteemParagraaf 1. AlgemeenArtikel 1.1. DefinitiesIn deze Bijlage en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
herhuisvestingsverklaring: een urgentieverklaring verleend vanwege de
toepasselijkheid van de urgentiegrond, opgenomen in artikel 5.8;
indicatie: een door een onafhankelijke, ter zake deskundig persoon of
orgaan opgesteld document waaruit de specifieke fysieke of andere
beperkingen van een woningzoekende blijken en waarin is of op basis
waarvan kan worden bepaald hoe de huisvesting van de woningzoekende
daarop dient te worden afgestemd;
mantelzorg: zorg die om-niet en niet in het kader van een hulpverlenend
beroep op structurele basis wordt gegeven aan een hulpbehoevende door
één of meer leden van diens directe sociale omgeving, waarbij de
zorgverlening direct voortvloeit uit de sociale relatie;
urgentiegronden: de in de artikel 5.1 tot en met 5.8 van deze Bijlage
genoemde urgentiegronden, zijnde de urgentiecategorieën als bedoeld in
artikel 12, tweede lid, van de Huisvestingswet 2014;
urgentieverlener: het bestuursorgaan dat beslist op de aanvraag om een
urgentieverklaring;
vergunninghouder: de vergunninghouder als bedoeld in artikel 1, eerste
lid, aanhef en onder g van de wet;
verordening: de verordening waar deze bijlage deel van uitmaakt;
voorkeurssubregio: de voorkeurssubregio als bedoeld in artikel 3.2,
vierde lid, van deze Bijlage;
voorliggende voorziening: een publiekrechtelijke regeling, anders dan de
wet of deze verordening, die gezien haar aard en doel voor de
desbetreffende woningzoekende toereikend en passend moet worden geacht
voor het voorkomen of oplossen van zijn of haar
huisvestingsprobleem;
zoekprofiel: het zoekprofiel als bedoeld in artikel 3.2 van deze
Bijlage.
Artikel 1.2. Verhouding tot artikel 12 van de wetDe in paragraaf 5 van deze Bijlage opgenomen urgentiegronden betreffen de
criteria als bedoeld in artikel 12, tweede lid, van de Huisvestingswet
2014.Paragraaf 2. Procedure urgentieverklaringArtikel 2.1. Bevoegdheid tot verlening van een urgentieverklaring
Op een aanvraag om een urgentieverklaring beslist het college van
burgemeester en wethouders bij wie de aanvraag ingevolge artikel 2.2,
tweede lid, van deze Bijlage ingediend moet worden.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid beslist in plaats van
het college van burgemeester en wethouders van de gemeenten Maassluis,
Vlaardingen, Rotterdam en Schiedam het bestuur van de Stichting
Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond.
De colleges van burgemeester en wethouders van de regiogemeenten dragen
zorg voor een eenduidige uitvoering van het in deze paragraaf bepaalde.
Eventuele beleidsregels aangaande de uitvoering van de in deze paragraaf
genoemde bevoegdheden, stellen de colleges in gezamenlijkheid en na
overleg met de corporaties, vast.
Elk college van burgemeester en wethouders genoemd in het tweede lid kan
besluiten om de in het eerste lid bedoelde bevoegdheid zelf uit te
oefenen. Daarbij kan een college besluiten dat het bestuur van de
Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond niet meer tot
uitoefening van de in lid 1 bedoelde bevoegdheid bevoegd is.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid wordt een
herhuisvestingsverklaring verleend door de corporatie in wier woonruimte
de woningzoekende op het moment van verlening van de
herhuisvestingsverklaring woonachtig is.
Artikel 2.2. Aanvraag om een urgentieverklaring
Voor een urgentieverklaring komen uitsluitend in aanmerking huishoudens
met een inkomen onder de inkomensgrens.
Het huishouden vraagt een urgentieverklaring aan:
bij het college van burgemeester en wethouders van de
regiogemeente waar het huishouden woont, of
voor zover het huishouden niet in een regiogemeente woont, bij
het college van burgemeester en wethouders van de regiogemeente
waar hij wil gaan wonen;
bij de corporatie van wie het zijn huidige woonruimte huurt,
indien het een aanvraag om een herhuisvestingsverklaring
betreft.
Het bestuursorgaan dat op de aanvraag om een urgentieverklaring moet
beslissen, kan de aanvrager een vergoeding voor het behandelen van de
aanvraag in rekening brengen.
De in het vorige lid bedoelde vergoeding bedraagt ten hoogste € 50,-.
Dit bedrag mag vermeerderd worden met de kosten die gemoeid zijn met het
door het bestuursorgaan inschakelen van externe adviseurs ten behoeve
van de beoordeling van de aanvraag.
De aanvrager van een urgentieverklaring verstrekt bij de aanvraag in
ieder geval elk van de volgende gegevens en bescheiden:
informatie over de aard en de oorsprong van het
huisvestingsprobleem dat aan de aanvraag ten grondslag
ligt,
informatie over het inkomen en het vermogen van het huishouden
en
de voorkeurssubregio waar de houder van de urgentieverklaring
wil wonen. Daartoe kiest de aanvrager een voorkeurssubregio uit
de subregio’s genoemd in Bijlage II bij de verordening.
Indien het bestuur van de Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden
Rijnmond ingevolge artikel 2.1, tweede lid, van deze Bijlage bevoegd is
op een aanvraag te beslissen, dient het huishouden de aanvraag om een
urgentieverklaring in bij een corporatie.
Artikel 2.3. Weigeringsgronden urgentieverklaring
Het bepaalde in dit artikel is niet van toepassing op een aanvraag om
een herhuisvestingsverklaring.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is te beslissen op een aanvraag om
urgentieverklaring, weigert de urgentieverklaring indien sprake is van
één of meerdere van de volgende omstandigheden:
de aanvrager kan het huisvestingsprobleem redelijkerwijs op een andere
wijze oplossen;
het huishouden van aanvrager voldoet niet aan de in artikel 2.1.2. van
de verordening genoemde eisen;
het inkomen van het huishouden van aanvrager ligt boven de
inkomensgrens;
de aanvraag is ingediend binnen twee jaar nadat een eerder aan aanvrager
of een lid van zijn of haar huishouden verleende urgentieverklaring is
ingetrokken met toepassing van artikel 2.4, eerste lid, aanhef en onder
a tot en met d, van deze bijlage;
er is geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem;
het aan de aanvraag ten grondslagliggende huisvestingsprobleem is
ontstaan als gevolg van naar het oordeel van het bestuursorgaan
verwijtbaar doen of nalaten van aanvrager of een lid van het huishouden
voor zover dit verwijtbare doen of nalaten niet langer dan twee jaar
voor het indienen van aanvraag plaatsvond;
het aan de aanvraag ten grondslagliggende huisvestingsprobleem is
ontstaan omdat aanvrager of een lid van zijn of haar huishouden geen
gebruik heeft gemaakt van een voorliggende voorziening;
de aanvrager niet woonachtig is binnen de regio.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is te beslissen op een aanvraag om
urgentieverklaring weigert vervolgens het aangevraagde indien geen van
de in artikel 5.1 tot en met 5.8 van deze Bijlage genoemde
urgentiegronden zich voordoet.
De in het tweede lid, aanhef en onder h, bedoelde weigeringsgrond is
niet van toepassing indien dit uit de toepasselijke urgentiegrond
voortvloeit.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is te beslissen op een aanvraag om
urgentieverklaring kan zich ter voorbereiding van de beslissing op de
aanvraag laten adviseren door een ter zake deskundige persoon.
Artikel 2.4. Intrekking en wijziging de urgentieverklaring
Het bestuursorgaan dat de urgentieverklaring heeft verleend, trekt de
urgentieverklaring in, indien zich tenminste één van de volgende
omstandigheden voordoet:
nadat de houder van de urgentieverklaring gedurende de eerste
fase van de urgentie twee aanbiedingen van woonruimte, gedaan
naar aanleiding van een reactie van de houder van de
urgentieverklaring op via het regionaal aanbodinstrument
aangeboden woonruimte, welke tenminste voldeden aan het voor de
eerste fase geldende kamertal en woonruimtetype, heeft
afgewezen; of,indien na afloop van de eerste fase van de
urgentie is vastgesteld dat de houder van de urgentieverklaring
niet tenminste drie maal gereageerd heeft op drie verschillende,
via het aanbodinstrument aangeboden woonruimten, welke voldoen
aan het voor de eerste fase geldende kamertal en woonruimtetype
en gelegen zijn in de voorkeurssubregio, genoemd in de
urgentieverklaring;
de houder van de urgentieverklaring heeft gedurende de tweede
fase van de urgentie een via directe aanbieding aangeboden
woonruimte, welke tenminste voldeed aan het voor de tweede fase
geldende woonruimtetype en gelegen was in de voorkeurssubregio,
genoemd in de urgentieverklaring, afgewezen;
bij de aanvraag zijn onjuiste of onvolledige gegevens verstrekt
en, indien juiste of volledige gegevens verstrekt zouden zijn
geweest, was er anders op de aanvraag was besloten;
de gronden tot toekenning van de urgentieverklaring zijn thans
niet meer aanwezig;
bij verhuizing naar een zelfstandige woonruimte tenzij de houder
van de urgentieverklaring binnen dertig dagen na de verhuizing
verzoekt tot handhaving van de urgentieverklaring en daarbij
onderbouwd aangeeft dat het huisvestingsprobleem niet is
opgelost;
het huisvestingsprobleem dat ten tijde van verlening van de
urgentieverklaring bestond, bestaat niet meer.
Het bestuursorgaan dat de urgentieverklaring heeft verleend, kan
besluiten tot wijziging van de urgentieverklaring:
indien bij de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens zijn
verstrekt en er, indien juiste of volledige gegevens waren
verstrekt, anders op de aanvraag was besloten;
of, indien de omstandigheden die leidden tot toekenning van de
urgentieverklaring zodanig gewijzigd zijn, dat zij nopen tot
wijziging van de urgentieverklaring.
De urgentieverklaring vervalt bij verhuizing naar een in de eerste of
tweede fase aangeboden zelfstandige woonruimte waarmee het aan de
urgentie ten grondslagliggende huisvestingsprobleem geacht wordt te zijn
opgelost.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is tot intrekking of wijziging van de
urgentieverklaring kan zich ter voorbereiding van een beslissing tot
wijziging of intrekking laten adviseren door een ter zake deskundig
persoon.
Artikel 2.5. Hardheidsclausule
Het bestuursorgaan dat belast is met het beslissen op aanvragen om een
urgentieverklaring is, indien strikte toepassing van deze zou leiden tot
weigering van een urgentieverklaring, bevoegd om toch een
urgentieverklaring toe te kennen indien:
weigering van een urgentieverklaring leidt tot een schrijnende situatie;
en,
sprake is van bijzondere, bij het vaststellen van de verordening
onvoorziene, omstandigheden die gelet op het doel van de verordening
redelijkerwijs toch tot een grond voor de verlening van een
urgentieverklaring zouden kunnen zijn.
Het in het eerste lid bedoelde bestuursorgaan registreert de gevallen
waarin met toepassing van het in het eerste lid bepaalde een
urgentieverklaring wordt verleend. De registratie bevat tenminste de
datum waarop de urgentieverklaring wordt verleend en de specifieke
omstandigheden van het geval die leiden tot de verlening van de
urgentieverklaring. De registraties worden besproken in het in artikel
2.5.2. van de verordening bedoelde overleg.
Artikel 2.6. Interbestuurlijk informeren over afhandeling
Indien de huisvesting van de houder van een urgentieverklaring is
overgenomen door een ander college van burgemeester en wethouders dan
dat welke de urgentieverklaring heeft verleend, informeert eerstbedoeld
college het laatstbedoeld college over de huisvesting van de houder en
de eventuele aanwezigheid van gronden tot intrekking of wijziging van de
urgentieverklaring.
Indien de urgentieverklaring is afgegeven door de Stichting
Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond, informeert het college van
burgemeester en wethouders dat de huisvesting van de houder van de
urgentieverklaring ter hand heeft genomen de Stichting Urgentiebepaling
Woningzoekenden Rijnmond over de huisvesting en de eventuele
aanwezigheid van gronden tot intrekking of wijziging van de
urgentieverklaring.
Paragraaf 3. Inhoud van een urgentieverklaring Artikel 3.1. Reikwijdte van deze paragraafHet bepaalde in deze paragraaf is niet van toepassing op de
herhuisvestingsverklaringArtikel 3.2. Onderdelen urgentieverklaring
De urgentieverklaring bevat een zoekprofiel voor woonruimte.
Het zoekprofiel voor woonruimte bevat een woonruimtetype en een
zoekgebied.
Het in het zoekprofiel op te nemen zoekgebied omvat de gehele
regio.
De urgentieverklaring bevat naast het zoekgebied een voorkeurssubregio,
waar de houder van de urgentieverklaring wil wonen.
De urgentieverklaring vermeldt in welke bemiddelingsmodellen de
urgentieverklaring voorrang geeft
In afwijking van het bepaalde in het tweede lid kan het in het
zoekprofiel op te nemen zoekgebied slechts één regiogemeente omvatten,
wanneer dat naar het oordeel van het bestuursorgaan dat de
urgentieverklaring verleent noodzakelijk is om het huisvestingsprobleem
op te lossen.
Artikel 3.3. Het woonruimtetype
In het zoekprofiel wordt het woonruimtetype opgenomen dat nodig is voor
de oplossing van het huisvestingsprobleem.
Het woonruimtetype bevat in ieder geval de volgende elementen:
het kamertal van de woonruimte, geldig gedurende de eerste fase
van de urgentie,
het kamertal van de woonruimte, geldig gedurende de tweede fase
van de urgentie en
de typering van de woonruimte;
de maximale huurprijs waarbij woonruimte passend wordt geacht
voor het huishoudinkomen van aanvrager.
De typering van de woonruimte wordt dusdanig gekozen dat de houder met
de urgentieverklaring geen wooncarrière kan maken, tenzij het maken van
wooncarrière uitsluitend het gevolg is van het afhankelijk zijn van een
woonruimtetype dat noodzakelijk is voor het oplossen van het
huisvestingsprobleem. Onder wooncarrière wordt verstaan: het verhuizen
naar een type woonruimte dat naar de maatstaf van een redelijk handelend
woningzoekende als gewilder beschouwd moet worden.
De typering van de woonruimte wordt dusdanig gekozen dat sprake is van
een standaard woonruimtetype. Dit betekent: alle woonruimtetypen met
uitzondering van eengezinswoningen, benedenwoningen, woningen bereikbaar
met lift.
Indien de toepasselijke urgentiegrond of de samenstelling van het
ingevolge artikel 2.1.1 van de verordening aangewezen deel van de
woonruimtevoorraad daartoe naar het oordeel van het college van
burgemeester en wethouders dat op de aanvraag om urgentieverklaring
beslist aanleiding geeft, kan naast het in het vorige lid bedoelde
woonruimtetype een tweede woonruimtetype in het zoekprofiel worden
opgenomen. Dit tweede woonruimtetype is alleen van toepassing in de
tweede fase van de urgentie en bovendien op woonruimte gelegen in de
gemeente van het college van burgemeester en wethouders dat de
urgentieverklaring verleend heeft.
Artikel 3.4. Kamertal eerste fase en tweede fase1.Het in het woonruimtetype op te nemen kamertal voor de eerste fase van de
urgentie wordt bepaald aan de hand van de grootte en samenstelling van het
huishouden dat houder is van de urgentieverklaring, overeenkomstig de
onderstaande tabel.
Aantal personen dat deel uitmaakt van het
huishoudenNadere beschrijving van de samenstelling van het
huishoudenKamertal1-1 tot en met 322 volwassenen2 tot en met 321 ouder* en kind332 ouders* en kind331 ouder* en 2 kinderen442 ouders* en 2 kinderen441 ouder* en 3 kinderen4 tot en met 552 ouders* en 3 kinderen4 tot en met 551 ouder* en 4 kinderen5 of meer6 of meer-5 of meer* of daaraan, gelet op de zorg van het inwonende kind of de
inwonende kinderen, gelijk te stellen persoon of personen
zoals voogd, pleeg- of stiefouder.
2.Het in het woonruimtetype op te nemen kamertal voor de tweede fase van de
urgentie wordt bepaald aan de hand van de grootte van het huishouden dat houder
is van de urgentieverklaring, overeenkomstig het hieronder bepaalde:
Als kamer wordt aangemerkt: een woonkamer en een slaapkamer.
Alleen kinderen van gelijk geslacht kunnen een slaapkamer delen.
Het maximum aantal kinderen per slaapkamer bedraagt in beginsel twee.
Hiervan kan worden afgeweken gelet op het te verwachten aanbod van
woonruimten.
Indien een huishouden uit meer dan zeven personen bestaat, bedraagt het
kamertal tenminste vijf.
Paragraaf 4. Zoeken door en bemiddeling van de houder van een
urgentieverklaringArtikel 4.1. Reikwijdte van deze paragraafHet bepaalde in deze paragraaf is niet van toepassing op de
herhuisvestingsverklaring.Artikel 4.2. Fasen van de urgentie: start en einde
De eerste fase van de urgentie begint op het moment dat de
urgentieverklaring verleend is en duurt drie maanden.
De tweede fase van de urgentie begint op het moment dat de eerste fase
eindigt.
Artikel 4.3. Hoe werken de fasen: zelfzoekperiode en bemiddeling van
houders van de urgentieverklaring
De houder van de urgentieverklaring doet al hetgeen redelijkerwijs van
hem gevergd kan worden om het aan de verlening van de urgentieverklaring
ten grondslagliggende huisvestingsprobleem op te lossen.
Gedurende de eerste fase van de urgentie moet de houder van de
urgentieverklaring zelf via het aanbodinstrument zoeken naar
woonruimte.
Gedurende de tweede fase dragen de corporaties in gezamenlijkheid
verantwoordelijkheid voor het aanbieden van woonruimte aan van de houder
van de urgentieverklaring. Hiertoe doen zij de houder één directe
aanbieding van een in de voorkeurssubregio, genoemd in de
huisvestingsverklaring, gelegen woonruimte, welke past binnen het voor
de tweede fase van de urgentie geldende kamertal en woonruimtetype.
Indien een urgentieverklaring verleend wordt omdat de in artikel 5.7 van
deze Bijlage bedoelde urgentiegrond zich voordoet en de houder van de
urgentieverklaring zorg of nazorg behoeft, kan worden bepaald dat direct
na verlening van de urgentieverklaring de tweede fase start. Daarbij kan
eveneens worden bepaald dat de houder van de urgentieverklaring niet
zelf of via het aanbodinstrument naar woonruimte kan zoeken.
Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waartoe de
kern waar aanvrager woont behoort, kan bij de verlening van de
urgentieverklaring bepalen dat de houder van urgentieverklaring reeds
vanaf het begin van de eerste fase van de urgentie een directe
aanbieding kunnen krijgen:
de aanvraag van de urgentieverklaring of leden van diens
huishouden in zodanige mate afhankelijk zijn van zorg-,
onderwijs- of dagbestedingsinstellingen binnen die kern dat
redelijkerwijs niet kan worden gevergd dat aanvrager buiten de
huidige woonplaats gaat wonen; en,
gelet op de samenstelling en mutatiegraad van de
woonruimtevoorraad in die kern redelijkerwijs verwacht moet
worden dat de houder van de urgentieverklaring niet gedurende de
eerste fase van de urgentie zelf woonruimte overeenkomstig het
in de urgentieverklaring voor de eerste fase op te nemen
zoekprofiel zou kunnen vinden.
Indien het college van burgemeester en wethouders gebruik maakt van de
in het vorige lid genoemde bevoegdheid, wordt in het in de
urgentieverklaring op te nemen zoekprofiel als zoekgebied opgenomen de
gemeente waartoe de in het vorige lid bedoelde kern behoort.
Artikel 4.4. Vergunninghouders
Een vergunninghouder wordt gelijkgesteld met de houder van een
urgentieverklaring vanaf het moment waarop de vergunninghouder ingevolge
de in artikel 28 van de wet bedoelde taakstelling gehuisvest dient te
worden door een regiogemeente tot het moment waarop de vergunninghouder
gehuisvest is.
Gedurende de termijn dat een vergunninghouder ingevolge het eerste lid
gelijkgesteld is met de houder van een urgentieverklaring, geldt voor de
vergunninghouder als zoekgebied de regiogemeente die de vergunninghouder
dient te huisvesten.
Artikel 4.5. Bijzonderheden over de voorrang van houders van een
urgentieverklaring Bij de verlening van een urgentieverklaring kan worden bepaald dat bij
toepassing van bepaalde bemiddelingsmodellen de houder van de urgentieverklaring
niet in groep 1 zoals bedoeld in artikel 2.3.6 van de verordening wordt
ingedeeld.Paragraaf 5. De urgentiegrondenArtikel 5.1. Medische noodzaakDe in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als de
aanvrager of een lid van zijn of haar huishouden:
heeft medische problemen, welke tot gevolg hebben dat de huidige
zelfstandige woonruimte in ernstige mate duurzaam ongeschikt is voor
bewoning door het huishouden van aanvrager.
Artikel 5.2. Onbewoonbaarheid De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als de
aanvrager:
bewoonde direct voorafgaand aan het onbewoonbaar worden van die
woonruimte rechtmatig zelfstandige woonruimte ; en
zijn woonruimte feitelijk onbewoonbaar is, hetgeen blijkt uit een
verklaring van het bestuursorgaan dat toeziet op de naleving van
publiekrechtelijke bouwregelgeving, dan wel ten gevolge van een
calamiteit acuut feitelijk onbewoonbaar is geworden en redelijkerwijs
niet binnen drie maanden te herstellen is.
Artikel 5.3. Woonlasten
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor
als de aanvrager thans rechtmatig zelfstandige woonruimte bewoont en één
of meerdere van de volgende omstandigheden zich voordoen:
aanvrager heeft door het bestuursorgaan dat de Participatiewet uitvoert
in het kader van die wet in verband met de woonlasten een
verhuisverplichting opgelegd gekregen welke thans nog van kracht
is;
de woonlasten zijn onevenredig hoog in relatie tot het huishoudinkomen
of de andere mogelijkheden van het huishouden om in die lasten te
voorzien.
Indien de in het eerste lid, aanhef en onder b, genoemde omstandigheid
het gevolg is van echtscheiding of beëindiging samenwoning, of deze
situatie dreigt te ontstaan als gevolg van voorgenomen echtscheiding of
beëindiging samenwoning, kan een urgentieverklaring op deze grond
slechts worden verstrekt aan één van beide partners, op voorwaarde dat
tot zijn of haar huishouding na de echtscheiding of de beëindiging
samenwoning één of meer minderjarige kinderen behoren. De (voorgenomen)
echtscheiding of beëindiging samenwoning moet ten genoegen van het in
het eerste lid bedoelde bestuursorgaan met officiële bewijsstukken
worden aangetoond.
Onder woonlasten als bedoeld in het eerste lid wordt verstaan alle
kosten die het bewonen van woonruimte met zich meebrengt en die naar het
oordeel van het bestuursorgaan direct te koppelen zijn aan het in
eigendom hebben van woonruimte dan wel het huren van woonruimte.
Artikel 5.4. Geweld en bedreiging
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als
aanvrager of een lid van zijn of haar huishouden:
bewoont thans rechtmatig een zelfstandige woonruimte binnen de regio;
en,
er is sprake van ernstig psychisch geweld of fysiek geweld, of
bedreiging daarmee, wat tot gevolg heeft dat de aanvrager redelijkerwijs
niet langer in zijn of haar huidige woonruimte kan blijven wonen.
Het in het eerste lid, aanhef onder b, bedoelde geweld of de in het
eerste lid, aanhef onder b, bedoelde bedreiging daarmee moet zich hebben
voorgedaan binnen de regio.
Het in het eerste lid, aanhef en onder b bedoelde geweld of de in het
eerste lid, aanhef en onder b bedoelde bedreiging daarmee moet
aannemelijk gemaakt worden met een schriftelijke verklaring van de
politie waaruit blijkt dat de aanvrager vanwege veiligheidsredenen niet
meer in de huidige zelfstandige woonruimte kan blijven wonen.
Artikel 5.5. Uitstroom uit voorziening voor tijdelijke opvang van
personen die in verband met problemen van relationele aard of geweld hun
woonruimte hebben verlatenDe in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als de
aanvrager:
verblijft in een voorziening voor tijdelijke opvang van personen die in
verband met problemen van relationele aard of geweld hun woonruimte
hebben verlaten; en,
in verband met de aanstaande uitstroom uit die voorziening dringend
behoefte heeft aan woonruimte en daarbij heeft aangegeven woonruimte te
zoeken binnen een regiogemeente.
Artikel 5.6. Mantelzorg
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als
de aanvrager;
naar het oordeel van het bestuursorgaan dringend behoefte heeft
aan woonruimte binnen de regio omdat hij of een lid van zijn
huishouden mantelzorg ontvangt van of verleent aan een inwoner
van de regio; of,
naar het oordeel van het bestuursorgaan dringend behoefte heeft
aan woonruimte binnen de regio omdat hij of een lid van zijn
huishouden duurzaam afhankelijk is van directe zorg geboden door
een instelling.
Bij zijn beoordeling of sprake is van een dringende behoefte als bedoeld
in het vorige lid, betrekt het bestuursorgaan de mate waarin de
mantelzorg of de door de instelling geboden zorg noodzakelijk is voor
het duurzaam zelfstandig of in diens huishouden laten wonen van de
ontvanger van de mantelzorg of zorg.
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor
indien:
aanvrager een door een instelling verzorgd traject doorloopt of heeft
doorlopen dat naar het oordeel van het bestuursorgaan in voldoende mate
gericht is op re-integratie in de eigen of nieuwe sociale omgeving van
aanvrager; en,
aanvrager direct voorafgaand aan het traject een aansluitend
woonverleden heeft in een gemeente binnen de regio; en,
er sprake was van zelfstandige woonruimte die door of tijdens de
problematiek die leidde tot het traject verloren is gegaan of terugkeer
naar het laatste (in)woonadres op basis van een indicatie niet mogelijk
is.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid, aanhef en onder b, kan
een aanvrager met aansluitend woonverleden in een gemeente buiten de
regio ook voor een urgentieverklaring in aanmerking komen indien:
het door de instelling verzorgde traject binnen de regio doorlopen is;
en,
terugkeer naar de desbetreffende gemeente buiten de regio op grond van
een indicatie niet mogelijk is; en,
aan de overige voorwaarden genoemd in het eerste lid is voldaan.
Het in het eerste en tweede lid bedoelde traject:
is afgerond en er is geen zorg of nazorg nodig. Aanvrager is in dit
geval in staat zelfstandig een huishouden te voeren; of,
bestaat uit het verlenen van zorg of nazorg. Aanvrager is in dit geval
wel in staat zelfstandig een huishouden te voeren, maar met
begeleiding.
De in het eerste en tweede lid bedoelde instelling stelt een rapportage
op waarin een beschrijving wordt gegeven van het doorlopen of door te
lopen traject en, voor zover de zorg of nazorg nog voortduurt, waaruit
blijkt waaruit de te verlenen zorg of nazorg bestaat. Het bestuursorgaan
kent bij zijn beslissing op de aanvraag om urgentieverklaring
zwaarwegend gewicht toe aan de rapportage.
De indicatie als bedoeld in het eerste en tweede lid wordt afgegeven
door de in het eerste of tweede lid bedoelde instelling of door een
adviseur als bedoeld in artikel 2.4, vierde lid, van deze Bijlage..
Artikel 5.8. Herhuisvesting in verband met sloop of ingrijpende
verbeteringDe in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor indien het
huisvestingsprobleem van aanvrager wordt veroorzaakt door de aanstaande sloop of
ingrijpende renovatie van de huidige woonruimte van aanvrager of de aanstaande
herstructurering van het gebied waarin deze woonruimte is gelegen, waardoor
aanvrager redelijkerwijs niet meer in diens woonruimte kan blijven wonen indien
aannemelijk is dat de sloop of ingrijpende renovatie binnen 18 maanden zal
plaatsvinden.Paragraaf 6. De herhuisvestingsverklaringArtikel 6.1. Reikwijdte van deze paragraafHet bepaalde in deze paragraaf is uitsluitend van toepassing op de
herhuisvestingsverklaring.Artikel 6.2. Inhoud van de herhuisvestingsverklaring
De herhuisvestingsverklaring bevat een zoekprofiel voor woonruimte.
Het zoekprofiel voor woonruimte bevat een woonruimtetype dat
gelijkwaardig is aan dat van de huidige woning van aanvrager.
Het zoekprofiel bevat een zoekgebied. Het in het zoekprofiel op te nemen
zoekgebied omvat de gehele regio.
De herhuisvestingsverklaring vermeldt in welke bemiddelingsmodellen de
urgentieverklaring voorrang geeft.
De herhuisvestingsverklaring vermeldt de uitverhuisperiode.
Artikel 6.3. Fasen van de urgentie in geval van een
herhuisvestingsverklaring
De eerste fase van de urgentie begint op het moment waarop de
urgentieverklaring is verleend en eindigt als de helft van de
uitverhuisperiode is verstreken.
De tweede fase van de urgentie begint als de eerste fase eindigt en
eindigt als een derde deel van de uitverhuisperiode resteert.
De derde fase van de urgentie begint als de tweede fase eindigt en
eindigt als een zesde deel van de uitverhuisperiode resteert.
Artikel 6.4. Zoeken door en bemiddelen van houders van een
herhuisvestingsverklaring
De houder van een herhuisvestingsverklaring zoekt zelf via het
aanbodinstrument naar woonruimte. De houder van de urgentieverklaring
reageert daarbij op aangeboden woonruimte die voldoet aan het in zijn
herhuisvestingsverklaring opgenomen zoekprofiel.
Zodra de tweede fase van de urgentie is aangevangen, doet een corporatie
de houder van de herhuisvestingsverklaring een aanbod. De aangeboden
woonruimte voldoet aan het in de herhuisvestingsverklaring opgenomen
zoekprofiel.
II:Subregio'sArtikel 1.De regio heeft zes subregio's.Artikel 2.
De subregio Waterweg bestaat uit de gemeenten Maassluis, Schiedam,
Vlaardingen en het gebied dat samenvalt met de voormalige Rotterdamse
deelgemeenten Hoek van Holland en Delfshaven.
De subregio Noord bestaat uit de gemeente Lansingerland en het gebied
dat samenvalt met de voormalige Rotterdamse deelgemeenten Overschie en
Hilligersberg-Schiebroek.
De subregio Oost bestaat uit de gemeenten Capelle aan den IJssel,
Krimpen aan den IJssel en het gebied dat samenvalt met de voormalige
Rotterdamse deelgemeente Alexander.
De subregio Zuidrand bestaat uit de gemeenten Barendrecht,
Albrandswaard, Ridderkerk en het gebied dat samenvalt met de voormalige
Rotterdamse deelgemeenten Charlois, Feijenoord, Hoogvliet en
IJsselmonde.
De subregio Voorne-Putten Rozenburg bestaat uit de gemeenten Westvoorne,
Brielle, Hellevoetsluis, Nissewaard en het gebied dat samenvalt met de
voormalige Rotterdamse deelgemeente Rozenburg.
De subregio Hart van Rotterdam bestaat uit die delen van de gemeente
Rotterdam die geen onderdeel zijn van een andere subregio.