CVDR372110_1Verordening woonruimtebemiddeling regio Rotterdam 2015nlregelingRidderkerk2015-07-10RidderkerkElektronisch gemeenteblad, 2015, 58451Verordening Woonruimtebemiddeling 2015Huisvestingswet 2014, art. 4Gemeentewetgemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2015-06-25De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-07-012019-07-03Nieuwe regelingOnbekend.volkshuisvesting en woningbouwGeen.Deze verordening treedt in werking per 1 juli 2015.Deze verordening vervalt na een termijn van vier jaar na haar inwerkingtreding.Verordening woonruimtebemiddeling regio Rotterdam 2015De raad van de gemeenteRidderkerk,gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 19 mei 2015, nummer
161340.overwegende dat:
de Eerste Kamer op 3 juni 2014 een nieuwe Huisvestingswet heeft
vastgesteld;
de Huisvestingswet 2014 een nieuw kader biedt voor de verdeling van
schaarse woonruimte;
binnen de gemeenten die deel uitmaken van de stadsregio Rotterdam
sprake is van schaarste van woonruimte met onevenwichtige en
onrechtvaardige effecten en een stagnerende doorstroming op de
woningmarkt, zoals ook blijkt uit de regionale woonvisie,
het hierom noodzakelijk is om de binnen de stadsregio Rotterdam
beschikbaar komende woonruimte evenwichtig, rechtvaardig, doelmatig
en transparant te verdelen;
gelet op artikel 4 van de Huisvestingswet waarin de mogelijkheid wordt
geboden om een huisvestingsverordening vast te stellen,gelet op de Gemeentewet;BESLUIT:
de verordening ‘Woonruimtebemiddeling regio Rotterdam 2015’ versie
22 april 2015 vast te stellen;
de verordening per 1 juli 2015 in werking te laten treden.
1.Algemeen1.1DefinitiesIn deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
aanbodinstrument: het aanbodinstrument bedoeld in artikel
2.2.2;
bemiddelingsmodel: het bemiddelingsmodel bedoeld in artikel
2.2.4;
corporatie: de instelling als bedoeld in artikel 70 van de
Woningwet, voor zover deze instelling actief is in één of meer van
de gemeenten waar deze verordening van kracht is;
dagelijks bestuur: het dagelijks bestuur van de stadsregio
Rotterdam;
directe aanbieding: directe aanbieding bedoeld in artikel
2.2.3;
economische binding: economische binding als bedoeld in artikel 14
lid 3 van de wet;
gebouw: elk bouwwerk dat een voor mensen toegankelijke overdekte,
geheel of gedeeltelijk met wanden omsloten ruimte vormt;
gelabelde woonruimte: woonruimte behorende tot een categorie genoemd
in kolom 1 van de in artikel 2.3.9. lid 2 opgenomen tabel;
herhuisvestingsverklaring: urgentieverklaring, verleend wegens de
toepasselijkheid van de in artikel 5.8 van Bijlage I bij deze
verordening genoemde urgentiegrond;
huishouden:
alleenstaande; of,
samenwonenden, zijnde twee personen die hoofdverblijf hebben
in dezelfde woning en blijk geven zorg te dragen voor
elkaar, dan wel personen die dit willen gaan doen; of,
de alleenstaande of samenwonenden en de kinderen van de
alleenstaande of tenminste één van de samenwonenden, voor
zover die kinderen hoofdverblijf hebben in de woning van de
alleenstaande of samenwonenden en de leeftijd van 27 jaar
niet hebben bereikt;
de alleenstaande of samenwonenden en het kind van de
alleenstaande of tenminste één van de samenwonenden, voor
zover het kind hoofdverblijf heeft in de woning van de
alleenstaande of samenwonenden, de leeftijd van 27 jaar
heeft bereikt en er tussen het kind en de alleenstaande of
tenminste één van de samenwonenden een zorgrelatie bestaat
die tot gevolg heeft dat de zorgontvanger zonder de uit
hoofde van die relatie ontvangen zorg redelijkerwijs niet in
zijn of haar huidige woonsituatie kan blijven wonen;
huurprijsgrens: de huurprijsgrens als bedoeld in artikel 5 van de
Wet op de huurtoeslag;
indicatie: een door een onafhankelijke, ter zake deskundig persoon
of orgaan opgesteld document waaruit de specifieke fysieke of andere
beperkingen van een woningzoekende blijken en waarin is of op basis
waarvan kan worden bepaald hoe de huisvesting van de woningzoekende
daarop dient te worden afgestemd;
inkomensgrens: het in artikel 4 lid 1 van de Tijdelijke regeling
diensten van algemeen economisch belang toegelaten instellingen
volkshuisvesting genoemde maximale huishoudinkomen of, als
Herzieningswet toegelaten instellingen volkshuisvesting (kamerstuk
dossiernummer 32769) in werking is getreden: de inkomensgrens
bedoeld in artikel 48, eerste lid, van de Woningwet;
maatschappelijke binding: maatschappelijke binding als bedoeld in
artikel 14 lid 3 van de wet;
referentiewoning: een representatief voorbeeld van de te huur aan te
bieden zelfstandige woonruimte;
regio: de woningmarktregio;
regiogemeenten: de gemeenten die deel uitmaken van de
woningmarktregio;
schaarse woonruimte: woonruimte die naar het oordeel van de
gemeenteraad in de betreffende gemeente, na afstemming met de in
zijn gemeente werkzame corporaties, schaars is;
studentenwoning: zelfstandige woonruimte die door de verhuurder
bestemd is voor de verhuur aan studenten in de zin van de Wet
studiefinanciering 2000 of aan personen die onderwijs ingevolge de
Wet educatie en beroepsonderwijs volgen;
uitverhuisperiode: de periode gelegen tussen het moment waarop de
herhuisvestingsverklaring is afgegeven en het moment waarop de
bewoning van de woonruimte gestaakt moet zijn in verband met de
ingreep;
urgentieverklaring: de urgentieverklaring als bedoeld in artikel 2.1
van Bijlage I zijnde de beschikking waarmee de indeling van
woningzoekenden in een urgentiecategorie als bedoeld in artikel 12
lid 2 van de wet plaatsvindt;
voorrangscategorie: een categorie woningzoekende die op grond van
het bepaalde in artikel 2.3.9 of artikel 2.3.10 met voorrang in
aanmerking komt voor een huisvestingsvergunning;
wet: de Huisvestingswet 2014;
woning: zelfstandige woonruimte;
woningmarktregio: de woningmarktregio die gevormd wordt door de
gemeenten Albrandswaard, Barendrecht, Brielle, Capelle aan den
IJssel, Hellevoetsluis, Krimpen aan den IJssel, Lansingerland,
Maassluis, Nissewaard, Ridderkerk, Rotterdam, Schiedam, Vlaardingen
en Westvoorne.
woningruil: een overeenkomst tussen twee huishoudens, gesloten met
instemming van de corporatie of corporaties van wie zij woonruimte
huren, op grond waarvan zij de door hen bewoonde woonruimte
ruilen;
woningzoekende: een huishouden dat op zoek is naar woonruimte;
woongroep: het bewonen van een zelfstandige woonruimte door een
groep huurders (inclusief hun kinderen), die geen gemeenschappelijke
huishouding voeren, geen onderlinge huurrelatie hebben, maar wel op
basis van eigen initiatief kiezen om samen te wonen ;
woonplaats: woonplaats als bedoeld in de artikelen 10, eerste lid,
en 11 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek;
woonruimte: besloten ruimte die, al dan niet tezamen met een of meer
andere ruimten, bestemd of geschikt is voor bewoning door een
huishouden;
zelfstandige woonruimte: woonruimte met een eigen, afsluitbare,
toegang welke door een huishouden kan worden bewoond zonder dat dit
huishouden daarbij afhankelijk is van wezenlijke voorzieningen zoals
badkamer, toilet en keuken buiten de woonruimte.
Dit hoofdstuk is uitsluitend van toepassing op alle van corporaties
of van gemeenten voor verhuur vrijkomende of beschikbare
zelfstandige woonruimten onder de huurprijsgrens.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid is hoofdstuk 2 van
deze verordening niet van toepassing op:
woonwagens;
woonschepen;
studentenwoningen;
woonruimte die met toepassing van het bepaalde in de
Leegstandwet verhuurd wordt;
woonruimte die in verband met aanstaande sloop of
ingrijpende renovatie op basis van een tijdelijke huur- of
gebruiksovereenkomst in gebruik wordt genomen voor
bewoning.
Het in dit hoofdstuk bepaalde is van overeenkomstige toepassing op
het in gebruik geven en te huur aanbieden van ingevolge het eerste
lid aangewezen woonruimten van gemeenten.
2.1.2.Eisen aan de
woningzoekendeVoor een huisvestingsvergunning komen in aanmerking woningzoekenden waarvan
het huishouden voldoet aan de volgende eisen:
tenminste één van de leden van het huishouden is niet minderjarig
als bedoeld in artikel 1:233 van het Burgerlijk Wetboek en
de leden van het huishouden bezitten de Nederlandse nationaliteit of
worden op grond van een wettelijke bepaling als Nederlander
behandeld of zijn vreemdelingen en verblijven rechtmatig in
Nederland als bedoeld in artikel 8, onderdelen a tot en met e en l
van de Vreemdelingenwet 2000.
2.2.Aanbieden en bemiddelen van
woonruimte2.2.1.Het aanbieden van
woonruimte
Corporaties bieden woonruimte te huur aan via openbaar aanbod of via
een directe aanbieding.
Het openbaar aanbod wordt gedaan via het aanbodinstrument.
Bij een directe aanbieding biedt een corporatie woonruimte
rechtstreeks aan een specifieke woningzoekende te huur aan. Deze
aanbieding geschiedt niet via het aanbodinstrument.
2.2.2.Openbaar aanbod en het
aanbodinstrument
Corporaties stellen gezamenlijk voor de gehele regio een
aanbodinstrument in en houden dit in stand.
Via het aanbodinstrument bieden corporaties hun voor verhuur
vrijkomende of beschikbare woonruimte aan. Voor zover het
bemiddelingsmodel daartoe aanleiding geeft, kunnen zij woonruimte te
huur aanbieden door middel van een referentiewoning.
Het aanbodinstrument voldoet in ieder geval aan de volgende
eisen:
het is gebruiksvriendelijk en toegankelijk,
het biedt woningzoekenden de mogelijkheid hun belangstelling
kenbaar te maken op de door corporaties te huur aangeboden
woonruimte,
het informeert woningzoekenden op uniforme en transparante
wijze over de op grond van het toepasselijke
bemiddelingsmodel geldende volgorde, waarin de
woningzoekenden die hun belangstelling voor de woonruimte
kenbaar hebben gemaakt, voor de huur in aanmerking komen
en
het informeert woningzoekenden op uniforme en transparante
wijze over de voorwaarden waaraan zij moeten voldoen om in
aanmerking te komen voor huur van de aangeboden
woonruimten.
2.2.3.Directe
aanbieding.De corporatie kan in de volgende omstandigheden woonruimte te huur aanbieden
via een directe aanbieding aan een woningzoekende:
de woningzoekende is een houder van een urgentie- of
herhuisvestingsverklaring;
de woningzoekende heeft een uitdrukkelijke woonwens die aansluit bij
een bijzondere vorm van bewoning van de aangeboden woonruimte zoals
het geval is bij atelierwoningen en woongroepen;
de woningzoekende heeft als gevolg van specifieke persoonlijke
omstandigheden welke hem of haar onderscheiden van het overgrote
deel van de woningzoekenden, een zeer geringe kans om zelfstandig
binnen een redelijke termijn woonruimte te vinden;
het is, gelet op specifieke persoonlijke omstandigheden van de
woningzoekende, noodzakelijk om hem of haar niet zelf woonruimte te
laten vinden;
het is, gelet op het belang van het bevorderen van doorstroming,
wenselijk om een woningzoekende een zeer specifiek aanbod aan
woonruimte te kunnen doen.
de woningzoekende beschikt als gevolg van een acute en onvoorziene
omstandigheid niet meer over zelfstandige woonruimte en zou in
verband daarmee in aanmerking komen voor een urgentieverklaring,
maar het is om humanitaire redenen onwenselijk om te wachten totdat
hij of zij met die urgentieverklaring woonruimte zou vinden;
de woningzoekende moet als gevolg van een uitspraak van een
burgerlijke rechter of het advies van een klachtencommissie over een
geschil inzake woonruimtebemiddeling, door een corporatie gehuisvest
worden;
de woningzoekende wil in het kader van woningruil woonruimte
betrekken.
2.2.4.Bemiddelingsmodellen
Een bemiddelingsmodel beschrijft de regels aan de hand waarvan de
volgorde blijkt waarin woningzoekenden voor de huur van via het
aanbodinstrument aangeboden woonruimte in aanmerking komen, wanneer
zij daarvoor hun belangstelling kenbaar hebben gemaakt.
Corporaties stellen gezamenlijk de binnen de regio toe te passen
bemiddelingsmodellen vast.
De vast te stellen bemiddelingsmodellen voldoen aan de volgende
eisen:
bemiddelingsmodellen ontnemen woningzoekenden niet de
mogelijkheid om op te huur aangeboden woonruimte te
reageren;
bemiddelingsmodellen dienen uitsluitend aan de hand van
objectieve en rechtmatige criteria de volgorde te bepalen
waarin woningzoekenden voor de te huur aangeboden woonruimte
in aanmerking komen;
de bemiddelingsmodellen zijn transparant;
er wordt voorzien in bijzondere volgorderegels voor die
gevallen waarin meer dan één huishouden op grond van de
reguliere volgorderegels voor de huur van de woonruimte in
aanmerking zouden komen.
Het is verboden zonder een huisvestingsvergunning woonruimte,
aangewezen in artikel 2.1.1., eerste lid, in gebruik te nemen voor
bewoning.
Het is verboden om de in het vorige lid bedoelde woonruimte in
gebruik te geven voor bewoning aan een persoon die niet beschikt
over een huisvestingsvergunning.
2.3.2.De bevoegdheid tot verlening,
weigering, wijziging en intrekking van de huisvestingsvergunningHet college van burgemeester en wethouders beslist tot verlening, weigering,
wijziging en intrekking van de huisvestingsvergunning.2.3.3.De aanvraag om een
huisvestingsvergunning
Bij de aanvraag om een huisvestingsvergunning verstrekt de aanvrager
in ieder geval de volgende informatie en de volgende gegevens en
bescheiden:
de samenstelling van het huishouden dat de woonruimte wil
betrekken;
het adres van de woonruimte waar de aanvraag betrekking op
heeft;
voor zover dat niet uit de in het tweede lid bedoelde
legitimatiebewijzen blijkt: bewijsstukken waaruit blijkt dat
het huishouden voldoet aan de in artikel 2.1.2. opgenomen
eisen;
stukken waaruit blijkt dat het aannemelijk is dat het
huishouden van de aanvrager na verlening van de aangevraagde
huisvestingsvergunning de woonruimte ook daadwerkelijk in
gebruik kan nemen.
De aanvrager kan verzocht worden om diens legitimatiebewijs en dat
van de leden van diens huishouden te tonen.
Op een aanvraag om huisvestingsvergunning wordt binnen zeven dagen
na de dag van ontvangst daarvan beslist.
De in het vorige lid bedoelde termijn kan éénmaal met ten hoogste
zeven dagen verlengd worden.
2.3.4.De inhoud van de
huisvestingsvergunning
De huisvestingsvergunning bevat de volgende informatie:
het adres van de woonruimte waarop zij betrekking heeft;
en,
de naam van de persoon of namen van de personen die als
vergunninghouder worden aangemerkt.
In een huisvestingsvergunning kan een voorschrift worden opgenomen
op grond waarvan de vergunninghouder de woonruimte enkel binnen de
in de vergunning genoemde termijn in gebruik kan nemen.
2.3.5.Beoordeling van de aanvraag om
huisvestingsvergunning
De huisvestingsvergunning wordt geweigerd indien:
het huishouden van de aanvrager niet aan de in artikel 2.1.2
genoemde eisen voldoet;
de aanvrager niet op het grond van het bepaalde in het
tweede en derde lid voor de huisvestingsvergunning in
aanmerking komt; of,
het niet aannemelijk is dat het huishouden van de aanvrager
na verlening van de aangevraagde huisvestingsvergunning de
woonruimte ook daadwerkelijk in gebruik kan nemen.
Indien woonruimte te huur wordt aangeboden via een openbaar aanbod,
wordt de volgorde waarin aanvragers in aanmerking komen voor een
huisvestingsvergunning bepaald overeenkomstig het bepaalde in de
artikelen 2.3.6. tot en met 2.3.10.
Indien woonruimte te huur wordt aangeboden via directe aanbieding,
wordt met inachtneming van het bepaalde in de artikelen 2.3.8. tot
en met 2.3.10. bepaald aan welke aanvrager de huisvestingsvergunning
verleend wordt.
2.3.6.Groepen
woningzoekenden
Bij het beoordelen van de aanvragen om huisvestingsvergunning worden
de woningzoekenden die een aanvraag hebben ingediend onderverdeeld
in de in de volgende leden genoemde drie groepen.
Tot groep 1 behoren de woningzoekenden die in het bezit zijn van een
geldige urgentie- of herhuisvestingsverklaring met een voor de
desbetreffende woonruimte passend zoekprofiel en die tevens behoort
tot alle eventueel van toepassing zijnde voorrangcategorieën.
Tot groep 1 behoren tevens de houders van een urgentieverklaring,
verleend op grond van artikel 5.5 of artikel 5.6 van Bijlage I
alsmede houders van een verblijfsvergunning, voor zover die behoren
tot de op grond van artikel 2.3.9. van toepassing zijnde
voorrangcategorieën. Zij hoeven niet te behoren tot op grond van
artikel 2.3.10 van toepassing zijnde voorrangcategorieën.
Tot groep 2 behoren de overige woningzoekenden die behoren tot de
eventueel op grond van de artikelen 2.3.9. en 2.3.10. van toepassing
zijnde voorrangcategorieën.
Tot groep 3 behoren de overige woningzoekenden.
2.3.7.Rangorde en het regionaal
aanbodinstrument
Als eerste komt voor de verlening van de huisvestingsvergunning in
aanmerking de woningzoekende behorend tot groep 1, die in het bezit
is van de urgentie- of herhuisvestingsverklaring die als eerste is
verlopen of verloopt.
Vervolgens komt voor de verlening van de huisvestingsvergunning in
aanmerking de woningzoekende die:
behoort tot groep 2 en
op basis van het door de corporatie toegepaste
bemiddelingsmodel als eerste voor de huur van de woonruimte
in aanmerking komt.
Vervolgens komt voor de verlening van de huisvestingsvergunning in
aanmerking de woningzoekende die:
behoort tot groep 3 en
op basis van het door de corporatie toegepaste
bemiddelingsmodel als eerste voor de huur van de woonruimte
in aanmerking komt.
Voor wat betreft de toepassing van het eerste lid wordt de
urgentieverklaring, verleend vanwege de toepasselijkheid van een
urgentiegrond opgenomen in artikel 5.1 tot en met 5.7 van deze
Bijlage, geacht te zijn verlopen op het moment dat de eerste fase
van de urgentie als bedoeld in artikel 4.2, eerste fase, van Bijlage
I eindigt.
Voor wat betreft de toepassing van het eerste lid wordt
herhuisvestingsverklaring geacht te verlopen op het moment dat de
eerste fase van de urgentie als bedoeld in artikel 6.3, eerste lid,
van Bijlage I eindigt.
2.3.8.Voorrang voor bezitters van een
urgentie- of herhuisvestingsverklaring
Een huishouden dat wegens een persoonlijke noodsituatie of wegens
sloop of ingrijpende verbetering van zijn woonruimte een (andere)
woonruimte nodig heeft en geen gebruik kan maken van een
voorliggende voorziening, kan in aanmerking komen voor een
urgentieverklaring, dan wel een herhuisvestingsverklaring.
In Bijlage I bij deze verordening is aangegeven:
door wie, bij wie en de wijze waarop de in het vorige lid
bedoelde verklaringen kunnen worden aangevraagd,
door wie en de gronden waarop deze verklaringen worden
verstrekt,
de inhoud van deze verklaringen en
de gevolgen die deze verklaringen hebben voor de positie op
de woningmarkt van de bezitter ervan.
2.3.9.Voorrang voor woningzoekenden in
verband met de passendheid van de woonruimte
Als categorieën woonruimte als bedoeld in artikel 11 van de wet
worden aangewezen de categorieën woonruimte
beschreven in kolom 1 van de in het tweede lid opgenomen tabel. Als
gedeelte van de categorieën woningzoekenden als
bedoeld in artikel 11 van de wet worden aangewezen de categorieën
woningzoekenden beschreven in de kolom 2 van de in het tweede lid
opgenomen tabel.
Bij het verlenen van een huisvestingsvergunning voor schaarse
woonruimte die behoort tot een in onderstaande tabel genoemde
categorie woonruimte, wordt voorrang gegeven aan woningzoekenden die
behoren tot een in die tabel achter de desbetreffende categorie
woonruimte genoemde categorie woningzoekenden.
Rij-nummerKolom 1: Categorie woonruimte (gelabelde
woonruimte)Kolom 2: Categorie woningzoekenden
(voorrangscategorie)1Woonruimte geschikt voor de huisvesting van
seniorenHuishoudens waarvan tenminste één lid de leeftijd van 55
jaar, of een hogere, nader te bepalen leeftijd, heeft
bereikt 2Woonruimte in het bijzonder geschikt voor de huisvesting
van jongerenHuishoudens waarvan alle leden niet ouder zijn dan 27
jaar, of een lagere, nader te bepalen, leeftijd hebben
3Woonruimte in het bijzonder geschikt voor de huisvesting
van startersHuishoudens die geen zelfstandige woonruimte
achterlaten4Woonruimte in het bijzonder geschikt voor de huisvesting
van doorstromersHuishoudens die een zelfstandige woonruimte
achterlaten5Woonruimte in het bijzonder geschikt en nodig voor
bewoners met een beperkingHuishoudens in het bezit van een indicatie6Woonruimte in het bijzonder geschikt voor gezinnenHuishoudens bestaande uit tenminste één volwassene en
één kind jonger dan 18 jaar7Woonruimte in het bijzonder geschikt voor grote
huishoudensHuishoudens bestaande uit tenminste vijf personen8Woonruimte in het bijzonder geschikt voor huishoudens
met een laag inkomenHuishoudens met een bij de woonruimte passend, nader te
bepalen, inkomen
2.3.10.Voorrang voor woningzoekenden met regionale of
lokale binding
Bij de verlening van huisvestingsvergunningen wordt voor ten hoogste
50 procent van de in artikel 2.1.1., eerste lid, aangewezen
categorieën woonruimte, voorrang gegeven worden aan huishoudens die
economisch of maatschappelijk gebonden zijn aan de woningmarktregio,
zoals bedoeld in artikel 14, derde lid, van de wet.
Voor ten hoogste de helft van het in het eerste lid genoemde
percentage mag bij de verlening van huisvestingsvergunningen
voorrang worden gegeven aan woningzoekenden die economisch of
maatschappelijk gebonden zijn aan een tot de gemeente behorende kern
als bedoeld in artikel 14, tweede lid, van de wet.
2.4.Experimenten2.4.1.Experimenten
Bij een experiment worden de effecten onderzocht van een wijze van
in gebruik geven van woonruimte, welke niet in of op grond van deze
verordening is geregeld maar wel in een op grond van de
Huisvestingswet 2014 vast te stellen verordening geregeld zou kunnen
worden.
De wijze van in gebruik geven van woonruimte als bedoeld in het
eerste lid staat ten dienste van een rechtvaardige, doelmatige,
evenwichtige en transparante verdeling van woonruimte.
Een experiment heeft een maximale duur van twee jaar, doch kan niet
langer duren dan het moment waarop deze verordening ingevolge
artikel 3.5, twee lid, vervalt.
Een experiment wordt georganiseerd door één of meer corporaties in
samenwerking met één of meer gemeenten. Zij sluiten daartoe een
experimentenovereenkomst, welke tenminste het volgende bevat:
een beschrijving van het doel en de inhoud van het
experiment; en,
het toepassingsbereik van het experiment; en,
de tijdsduur van het experiment; en,
de wijze van begeleiding van het experiment gedurende de
duur van het experiment; en,
de wijze en punten waarop het experiment geëvalueerd
wordt.
Een experiment begint pas nadat het college van burgemeester en
wethouders van de gemeente waar het experiment plaats zal vinden na
afstemming met de overige gemeenten van de subregio de
experimentenovereenkomst is aangegaan. Bij zijn beslissing tot goed-
dan wel afkeuring van de experimentenovereenkomst neemt het college
van burgemeester en wethouders de belangen van een evenwichtige,
rechtvaardige, doelmatige en transparante verdeling van woonruimte
in acht.
2.5.Monitoring2.5.1.Registratie en monitoring
Corporaties en de colleges van burgemeester en wethouders van de
regiogemeenten dragen gezamenlijk zorg voor de registratie van
vraag, aanbod en verhuringen van de onder de werking van hoofdstuk 2
van deze verordening vallende woonruimte.
Het in artikel 2.5.2. bedoelde overleg bepaalt in welke gegevens en
ontwikkelingen, te herleiden uit de in het eerste lid bedoelde
registratie, per kalenderjaar middels het document "Monitor
woonruimtebemiddeling regio Rotterdam" inzicht wordt geboden.
Corporaties en de colleges van burgemeester en wethouders van de
regiogemeenten dragen gezamenlijk zorg voor de samenstelling van de
in lid 2 bedoelde "Monitor woonruimtebemiddeling regio Rotterdam".
De monitor van het afgelopen kalenderjaar wordt uiterlijk op:
1 april van het daarop volgende jaar toegezonden aan de
corporaties, de colleges van burgemeester en wethouders van
de regiogemeenten, het college van gedeputeerde staten van
de provincie Zuid-Holland en het dagelijks bestuur van
stadsregio Rotterdam; en,
1 april van het daarop volgende jaar gepubliceerd op de
website van de corporaties of van een door hen aan te wijzen
partij of orgaan.
2.5.2.Overleg naar aanleiding van monitoringCorporaties gezamenlijk en de colleges van burgemeester en wethouders van de
regiogemeenten voeren tenminste één maal per kalenderjaar overleg over de in
artikel 2.5.1, tweede lid, bedoelde monitor. Het college van gedeputeerde
staten van de provincie Zuid-Holland wordt uitgenodigd zich daarbij te laten
vertegenwoordigen.3.Overgangs- en slotbepalingen3.1.Overgangsrecht urgentie- en
herhuisvestingsverklaringen
Urgentieverklaringen en herhuisvestingsverklaringen die zijn
afgegeven vóór het moment van inwerkingtreding van deze verordening,
worden gelijkgesteld met de op grond van artikel 2.1, eerste lid,
van Bijlage I van deze verordening af te geven verklaringen.
De in lid 1 bedoelde verklaringen zijn:
de urgentieverklaring als bedoeld in artikel 11 van de
Huisvestingsverordening stadsregio Rotterdam 2006; deze
wordt gelijkgesteld met de urgentieverklaring als bedoeld in
de onderhavige verordening;
de herhuisvestingsverklaring als bedoeld in artikel 12 van
de Huisvestingsverordening stadsregio Rotterdam 2006; deze
wordt gelijkgesteld met een herhuisvestingsverklaring als
bedoeld in de onderhavige verordening.
3.2.Overgangsrecht
sanctiebesluitenHet recht zoals dat gold onmiddellijk voor het tijdstip van inwerkingtreding
van deze verordening blijft van kracht op de voorbereiding en vaststelling
van besluiten tot oplegging van een herstelsanctie of een bestraffende
sanctie als bedoeld in artikel 5:2, eerste lid onder a en b van de Algemene
wet bestuursrecht, indien deze besluiten worden voorbereid of opgelegd
wegens een overtreding van het bepaalde bij of krachtens de
Huisvestingsverordening stadsregio Rotterdam 2006. De voorbereiding van in
een in de eerste zin bedoeld besluit wordt geacht te zijn aangevangen na
constatering van een in de eerste zin bedoelde overtreding door een
toezichthouder of een opsporingsambtenaar.3.3.Evaluatie van de verordening
Deze verordening wordt uiterlijk drie jaar na haar inwerkingtreding
geëvalueerd door de colleges van burgemeester en wethouders van de
regiogemeenten, in overleg met regio actieve corporaties .
Het evaluatieverslag wordt op schrift gesteld en bevat in ieder
geval een onderbouwd oordeel over de doelmatigheid van de
verordening.
Het evaluatieverslag bevat vervolgens een onderbouwd oordeel over de
doelmatigheid van de op grond van deze verordening toegepaste
woonruimtebemiddelingsmodellen.
Het evaluatieverslag wordt toegezonden aan het college van
gedeputeerde staten van de provincie Zuid-Holland en gepubliceerd op
de website van de regiogemeenten en de website van de
Maaskoepel.
3.4.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening Woonruimtebemiddeling
2015.3.5.Inwerkingtreding en vervallen van
de verordening
Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 juli 2015.
Deze verordening vervalt na een termijn van vier jaar na haar
inwerkingtreding.
Aldus besloten in de openbare vergaderingvan de raad van de gemeente
Ridderkerkvan 25 juni 2015.De griffier,mr. J.G. van StraalenDe voorzitter,mw. A. AttemaBijlage I: Urgentie- en herhuisvestingssysteemParagraaf 1. AlgemeenArtikel 1.1. DefinitiesIn deze Bijlage en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
herhuisvestingsverklaring: een urgentieverklaring verleend vanwege
de toepasselijkheid van de urgentiegrond, opgenomen in artikel
5.8;
indicatie: een door een onafhankelijke, ter zake deskundig persoon
of orgaan opgesteld document waaruit de specifieke fysieke of andere
beperkingen van een woningzoekende blijken en waarin is of op basis
waarvan kan worden bepaald hoe de huisvesting van de woningzoekende
daarop dient te worden afgestemd;
mantelzorg: zorg die om-niet en niet in het kader van een
hulpverlenend beroep op structurele basis wordt gegeven aan een
hulpbehoevende door één of meer leden van diens directe sociale
omgeving, waarbij de zorgverlening direct voortvloeit uit de sociale
relatie;
urgentiegronden: de in de artikel 5.1 tot en met 5.8 van deze
Bijlage genoemde urgentiegronden, zijnde de urgentiecategorieën als
bedoeld in artikel 12, tweede lid, van de Huisvestingswet 2014;
urgentieverlener: het bestuursorgaan dat beslist op de aanvraag om
een urgentieverklaring;
vergunninghouder: de vergunninghouder als bedoeld in artikel 1,
eerste lid, aanhef en onder g van de wet;
verordening: de verordening waar deze bijlage deel van
uitmaakt;
voorkeurssubregio: de voorkeurssubregio als bedoeld in artikel 3.2,
vierde lid, van deze Bijlage;
voorliggende voorziening: een publiekrechtelijke regeling, anders
dan de wet of deze verordening, die gezien haar aard en doel voor de
desbetreffende woningzoekende toereikend en passend moet worden
geacht voor het voorkomen of oplossen van zijn of haar
huisvestingsprobleem;
zoekprofiel: het zoekprofiel als bedoeld in artikel 3.2 van deze
Bijlage.
Artikel 1.2. Verhouding tot artikel 12 van de wetDe in paragraaf 5 van deze Bijlage opgenomen urgentiegronden betreffen de
criteria als bedoeld in artikel 12, tweede lid, van de Huisvestingswet
2014.Paragraaf 2. Procedure urgentieverklaringArtikel 2.1. Bevoegdheid tot verlening van een urgentieverklaring
Op een aanvraag om een urgentieverklaring beslist het college van
burgemeester en wethouders bij wie de aanvraag ingevolge artikel
2.2, tweede lid, van deze Bijlage ingediend moet worden.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid beslist in plaats
van het college van burgemeester en wethouders van de gemeenten
Maassluis, Vlaardingen, Rotterdam en Schiedam het bestuur van de
Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond.
De colleges van burgemeester en wethouders van de regiogemeenten
dragen zorg voor een eenduidige uitvoering van het in deze paragraaf
bepaalde. Eventuele beleidsregels aangaande de uitvoering van de in
deze paragraaf genoemde bevoegdheden, stellen de colleges in
gezamenlijkheid en na overleg met de corporaties, vast.
Elk college van burgemeester en wethouders genoemd in het tweede lid
kan besluiten om de in het eerste lid bedoelde bevoegdheid zelf uit
te oefenen. Daarbij kan een college besluiten dat het bestuur van de
Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond niet meer tot
uitoefening van de in lid 1 bedoelde bevoegdheid bevoegd is.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid wordt een
herhuisvestingsverklaring verleend door de corporatie in wier
woonruimte de woningzoekende op het moment van verlening van de
herhuisvestingsverklaring woonachtig is.
Artikel 2.2. Aanvraag om een urgentieverklaring
Voor een urgentieverklaring komen uitsluitend in aanmerking
huishoudens met een inkomen onder de inkomensgrens.
Het huishouden vraagt een urgentieverklaring aan:
bij het college van burgemeester en wethouders van de
regiogemeente waar het huishouden woont, of
voor zover het huishouden niet in een regiogemeente woont,
bij het college van burgemeester en wethouders van de
regiogemeente waar hij wil gaan wonen;
bij de corporatie van wie het zijn huidige woonruimte huurt,
indien het een aanvraag om een herhuisvestingsverklaring
betreft.
Het bestuursorgaan dat op de aanvraag om een urgentieverklaring moet
beslissen, kan de aanvrager een vergoeding voor het behandelen van
de aanvraag in rekening brengen.
De in het vorige lid bedoelde vergoeding bedraagt ten hoogste €
50,-. Dit bedrag mag vermeerderd worden met de kosten die gemoeid
zijn met het door het bestuursorgaan inschakelen van externe
adviseurs ten behoeve van de beoordeling van de aanvraag.
De aanvrager van een urgentieverklaring verstrekt bij de aanvraag in
ieder geval elk van de volgende gegevens en bescheiden:
informatie over de aard en de oorsprong van het
huisvestingsprobleem dat aan de aanvraag ten grondslag
ligt,
informatie over het inkomen en het vermogen van het
huishouden en
de voorkeurssubregio waar de houder van de
urgentieverklaring wil wonen. Daartoe kiest de aanvrager een
voorkeurssubregio uit de subregio’s genoemd in Bijlage II
bij de verordening.
Indien het bestuur van de Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden
Rijnmond ingevolge artikel 2.1, tweede lid, van deze Bijlage bevoegd
is op een aanvraag te beslissen, dient het huishouden de aanvraag om
een urgentieverklaring in bij een corporatie.
Artikel 2.3. Weigeringsgronden urgentieverklaring
Het bepaalde in dit artikel is niet van toepassing op een aanvraag
om een herhuisvestingsverklaring.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is te beslissen op een aanvraag om
urgentieverklaring, weigert de urgentieverklaring indien sprake is
van één of meerdere van de volgende omstandigheden:
de aanvrager kan het huisvestingsprobleem redelijkerwijs op een
andere wijze oplossen;
het huishouden van aanvrager voldoet niet aan de in artikel 2.1.2.
van de verordening genoemde eisen;
het inkomen van het huishouden van aanvrager ligt boven de
inkomensgrens;
de aanvraag is ingediend binnen twee jaar nadat een eerder aan
aanvrager of een lid van zijn of haar huishouden verleende
urgentieverklaring is ingetrokken met toepassing van artikel 2.4,
eerste lid, aanhef en onder a tot en met d, van deze bijlage;
er is geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem;
het aan de aanvraag ten grondslagliggende huisvestingsprobleem is
ontstaan als gevolg van naar het oordeel van het bestuursorgaan
verwijtbaar doen of nalaten van aanvrager of een lid van het
huishouden voor zover dit verwijtbare doen of nalaten niet langer
dan twee jaar voor het indienen van aanvraag plaatsvond;
het aan de aanvraag ten grondslagliggende huisvestingsprobleem is
ontstaan omdat aanvrager of een lid van zijn of haar huishouden geen
gebruik heeft gemaakt van een voorliggende voorziening;
de aanvrager niet woonachtig is binnen de regio.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is te beslissen op een aanvraag om
urgentieverklaring weigert vervolgens het aangevraagde indien geen
van de in artikel 5.1 tot en met 5.8 van deze Bijlage genoemde
urgentiegronden zich voordoet.
De in het tweede lid, aanhef en onder h, bedoelde weigeringsgrond is
niet van toepassing indien dit uit de toepasselijke urgentiegrond
voortvloeit.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is te beslissen op een aanvraag om
urgentieverklaring kan zich ter voorbereiding van de beslissing op
de aanvraag laten adviseren door een ter zake deskundige
persoon.
Artikel 2.4. Intrekking en wijziging de
urgentieverklaring
Het bestuursorgaan dat de urgentieverklaring heeft verleend, trekt
de urgentieverklaring in, indien zich tenminste één van de volgende
omstandigheden voordoet:
nadat de houder van de urgentieverklaring gedurende de
eerste fase van de urgentie twee aanbiedingen van
woonruimte, gedaan naar aanleiding van een reactie van de
houder van de urgentieverklaring op via het regionaal
aanbodinstrument aangeboden woonruimte, welke tenminste
voldeden aan het voor de eerste fase geldende kamertal en
woonruimtetype, heeft afgewezen; of,indien na afloop van de
eerste fase van de urgentie is vastgesteld dat de houder van
de urgentieverklaring niet tenminste drie maal gereageerd
heeft op drie verschillende, via het aanbodinstrument
aangeboden woonruimten, welke voldoen aan het voor de eerste
fase geldende kamertal en woonruimtetype en gelegen zijn in
de voorkeurssubregio, genoemd in de urgentieverklaring;
de houder van de urgentieverklaring heeft gedurende de
tweede fase van de urgentie een via directe aanbieding
aangeboden woonruimte, welke tenminste voldeed aan het voor
de tweede fase geldende woonruimtetype en gelegen was in de
voorkeurssubregio, genoemd in de urgentieverklaring,
afgewezen;
bij de aanvraag zijn onjuiste of onvolledige gegevens
verstrekt en, indien juiste of volledige gegevens verstrekt
zouden zijn geweest, was er anders op de aanvraag was
besloten;
de gronden tot toekenning van de urgentieverklaring zijn
thans niet meer aanwezig;
de houder van de urgentieverklaring verzoekt om intrekking
daarvan;
bij verhuizing naar een zelfstandige woonruimte tenzij de
houder van de urgentieverklaring binnen dertig dagen na de
verhuizing verzoekt tot handhaving van de urgentieverklaring
en daarbij onderbouwd aangeeft dat het huisvestingsprobleem
niet is opgelost;
het huisvestingsprobleem dat ten tijde van verlening van de
urgentieverklaring bestond, bestaat niet meer.
Het bestuursorgaan dat de urgentieverklaring heeft verleend, kan
besluiten tot wijziging van de urgentieverklaring:
indien bij de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens zijn
verstrekt en er, indien juiste of volledige gegevens waren
verstrekt, anders op de aanvraag was besloten;
of, indien de omstandigheden die leidden tot toekenning van
de urgentieverklaring zodanig gewijzigd zijn, dat zij nopen
tot wijziging van de urgentieverklaring.
De urgentieverklaring vervalt bij verhuizing naar een in de eerste
of tweede fase aangeboden zelfstandige woonruimte waarmee het aan de
urgentie ten grondslagliggende huisvestingsprobleem geacht wordt te
zijn opgelost.
Het bestuursorgaan dat bevoegd is tot intrekking of wijziging van de
urgentieverklaring kan zich ter voorbereiding van een beslissing tot
wijziging of intrekking laten adviseren door een ter zake deskundig
persoon.
Artikel 2.5. Hardheidsclausule
Het bestuursorgaan dat belast is met het beslissen op aanvragen om
een urgentieverklaring is, indien strikte toepassing van deze zou
leiden tot weigering van een urgentieverklaring, bevoegd om toch een
urgentieverklaring toe te kennen indien:
weigering van een urgentieverklaring leidt tot een schrijnende
situatie; en,
sprake is van bijzondere, bij het vaststellen van de verordening
onvoorziene, omstandigheden die gelet op het doel van de verordening
redelijkerwijs toch tot een grond voor de verlening van een
urgentieverklaring zouden kunnen zijn.
Het in het eerste lid bedoelde bestuursorgaan registreert de
gevallen waarin met toepassing van het in het eerste lid bepaalde
een urgentieverklaring wordt verleend. De registratie bevat
tenminste de datum waarop de urgentieverklaring wordt verleend en de
specifieke omstandigheden van het geval die leiden tot de verlening
van de urgentieverklaring. De registraties worden besproken in het
in artikel 2.5.2. van de verordening bedoelde overleg.
Artikel 2.6. Interbestuurlijk informeren over
afhandeling
Indien de huisvesting van de houder van een urgentieverklaring is
overgenomen door een ander college van burgemeester en wethouders
dan dat welke de urgentieverklaring heeft verleend, informeert
eerstbedoeld college het laatstbedoeld college over de huisvesting
van de houder en de eventuele aanwezigheid van gronden tot
intrekking of wijziging van de urgentieverklaring.
Indien de urgentieverklaring is afgegeven door de Stichting
Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond, informeert het college
van burgemeester en wethouders dat de huisvesting van de houder van
de urgentieverklaring ter hand heeft genomen de Stichting
Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond over de huisvesting en de
eventuele aanwezigheid van gronden tot intrekking of wijziging van
de urgentieverklaring.
Paragraaf 3. Inhoud van een urgentieverklaring Artikel 3.1. Reikwijdte van deze paragraafHet bepaalde in deze paragraaf is niet van toepassing op de
herhuisvestingsverklaringArtikel 3.2. Onderdelen urgentieverklaring
De urgentieverklaring bevat een zoekprofiel voor woonruimte.
Het zoekprofiel voor woonruimte bevat een woonruimtetype en een
zoekgebied.
Het in het zoekprofiel op te nemen zoekgebied omvat de gehele
regio.
De urgentieverklaring bevat naast het zoekgebied een
voorkeurssubregio, waar de houder van de urgentieverklaring wil
wonen.
De urgentieverklaring vermeldt in welke bemiddelingsmodellen de
urgentieverklaring voorrang geeft
In afwijking van het bepaalde in het tweede lid kan het in het
zoekprofiel op te nemen zoekgebied slechts één regiogemeente
omvatten, wanneer dat naar het oordeel van het bestuursorgaan dat de
urgentieverklaring verleent noodzakelijk is om het
huisvestingsprobleem op te lossen.
Artikel 3.3. Het woonruimtetype
In het zoekprofiel wordt het woonruimtetype opgenomen dat nodig is
voor de oplossing van het huisvestingsprobleem.
Het woonruimtetype bevat in ieder geval de volgende elementen:
het kamertal van de woonruimte, geldig gedurende de eerste
fase van de urgentie,
het kamertal van de woonruimte, geldig gedurende de tweede
fase van de urgentie en
de typering van de woonruimte;
de maximale huurprijs waarbij woonruimte passend wordt
geacht voor het huishoudinkomen van aanvrager.
De typering van de woonruimte wordt dusdanig gekozen dat de houder
met de urgentieverklaring geen wooncarrière kan maken, tenzij het
maken van wooncarrière uitsluitend het gevolg is van het afhankelijk
zijn van een woonruimtetype dat noodzakelijk is voor het oplossen
van het huisvestingsprobleem. Onder wooncarrière wordt verstaan: het
verhuizen naar een type woonruimte dat naar de maatstaf van een
redelijk handelend woningzoekende als gewilder beschouwd moet
worden.
De typering van de woonruimte wordt dusdanig gekozen dat sprake is
van een standaard woonruimtetype. Dit betekent: alle woonruimtetypen
met uitzondering van eengezinswoningen, benedenwoningen, woningen
bereikbaar met lift.
Indien de toepasselijke urgentiegrond of de samenstelling van het
ingevolge artikel 2.1.1 van de verordening aangewezen deel van de
woonruimtevoorraad daartoe naar het oordeel van het college van
burgemeester en wethouders dat op de aanvraag om urgentieverklaring
beslist aanleiding geeft, kan naast het in het vorige lid bedoelde
woonruimtetype een tweede woonruimtetype in het zoekprofiel worden
opgenomen. Dit tweede woonruimtetype is alleen van toepassing in de
tweede fase van de urgentie en bovendien op woonruimte gelegen in de
gemeente van het college van burgemeester en wethouders dat de
urgentieverklaring verleend heeft.
Artikel 3.4. Kamertal eerste fase en tweede fase1.Het in het woonruimtetype op te nemen kamertal voor de eerste fase van de
urgentie wordt bepaald aan de hand van de grootte en samenstelling van het
huishouden dat houder is van de urgentieverklaring, overeenkomstig de
onderstaande tabel.
Aantal personen dat deel uitmaakt van het
huishoudenNadere beschrijving van de samenstelling van
het huishoudenKamertal1-1 tot en met 322 volwassenen2 tot en met 321 ouder* en kind332 ouders* en kind331 ouder* en 2 kinderen442 ouders* en 2 kinderen441 ouder* en 3 kinderen4 tot en met 552 ouders* en 3 kinderen4 tot en met 551 ouder* en 4 kinderen5 of meer6 of meer-5 of meer* of daaraan, gelet op de zorg van het inwonende kind of
de inwonende kinderen, gelijk te stellen persoon of
personen zoals voogd, pleeg- of stiefouder.
2.Het in het woonruimtetype op te nemen kamertal voor de tweede fase van de
urgentie wordt bepaald aan de hand van de grootte van het huishouden dat
houder is van de urgentieverklaring, overeenkomstig het hieronder
bepaalde:
Als kamer wordt aangemerkt: een woonkamer en een slaapkamer.
Alleen kinderen van gelijk geslacht kunnen een slaapkamer
delen.
Het maximum aantal kinderen per slaapkamer bedraagt in beginsel
twee. Hiervan kan worden afgeweken gelet op het te verwachten aanbod
van woonruimten.
Indien een huishouden uit meer dan zeven personen bestaat, bedraagt
het kamertal tenminste vijf.
Paragraaf 4. Zoeken door en bemiddeling van de houder van een
urgentieverklaringArtikel 4.1. Reikwijdte van deze paragraafHet bepaalde in deze paragraaf is niet van toepassing op de
herhuisvestingsverklaring.Artikel 4.2. Fasen van de urgentie: start en einde
De eerste fase van de urgentie begint op het moment dat de
urgentieverklaring verleend is en duurt drie maanden.
De tweede fase van de urgentie begint op het moment dat de eerste
fase eindigt.
Artikel 4.3. Hoe werken de fasen: zelfzoekperiode en bemiddeling
van houders van de urgentieverklaring
De houder van de urgentieverklaring doet al hetgeen redelijkerwijs
van hem gevergd kan worden om het aan de verlening van de
urgentieverklaring ten grondslagliggende huisvestingsprobleem op te
lossen.
Gedurende de eerste fase van de urgentie moet de houder van de
urgentieverklaring zelf via het aanbodinstrument zoeken naar
woonruimte.
Gedurende de tweede fase dragen de corporaties in gezamenlijkheid
verantwoordelijkheid voor het aanbieden van woonruimte aan van de
houder van de urgentieverklaring. Hiertoe doen zij de houder één
directe aanbieding van een in de voorkeurssubregio, genoemd in de
huisvestingsverklaring, gelegen woonruimte, welke past binnen het
voor de tweede fase van de urgentie geldende kamertal en
woonruimtetype.
Indien een urgentieverklaring verleend wordt omdat de in artikel 5.7
van deze Bijlage bedoelde urgentiegrond zich voordoet en de houder
van de urgentieverklaring zorg of nazorg behoeft, kan worden bepaald
dat direct na verlening van de urgentieverklaring de tweede fase
start. Daarbij kan eveneens worden bepaald dat de houder van de
urgentieverklaring niet zelf of via het aanbodinstrument naar
woonruimte kan zoeken.
Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waartoe
de kern waar aanvrager woont behoort, kan bij de verlening van de
urgentieverklaring bepalen dat de houder van urgentieverklaring
reeds vanaf het begin van de eerste fase van de urgentie een directe
aanbieding kunnen krijgen:
de aanvraag van de urgentieverklaring of leden van diens
huishouden in zodanige mate afhankelijk zijn van zorg-,
onderwijs- of dagbestedingsinstellingen binnen die kern dat
redelijkerwijs niet kan worden gevergd dat aanvrager buiten
de huidige woonplaats gaat wonen; en,
gelet op de samenstelling en mutatiegraad van de
woonruimtevoorraad in die kern redelijkerwijs verwacht moet
worden dat de houder van de urgentieverklaring niet
gedurende de eerste fase van de urgentie zelf woonruimte
overeenkomstig het in de urgentieverklaring voor de eerste
fase op te nemen zoekprofiel zou kunnen vinden.
Indien het college van burgemeester en wethouders gebruik maakt van
de in het vorige lid genoemde bevoegdheid, wordt in het in de
urgentieverklaring op te nemen zoekprofiel als zoekgebied opgenomen
de gemeente waartoe de in het vorige lid bedoelde kern behoort.
Artikel 4.4. Vergunninghouders
Een vergunninghouder wordt gelijkgesteld met de houder van een
urgentieverklaring vanaf het moment waarop de vergunninghouder
ingevolge de in artikel 28 van de wet bedoelde taakstelling
gehuisvest dient te worden door een regiogemeente tot het moment
waarop de vergunninghouder gehuisvest is.
Gedurende de termijn dat een vergunninghouder ingevolge het eerste
lid gelijkgesteld is met de houder van een urgentieverklaring, geldt
voor de vergunninghouder als zoekgebied de regiogemeente die de
vergunninghouder dient te huisvesten.
Artikel 4.5. Bijzonderheden over de voorrang van houders van een
urgentieverklaring Bij de verlening van een urgentieverklaring kan worden bepaald dat bij
toepassing van bepaalde bemiddelingsmodellen de houder van de
urgentieverklaring niet in groep 1 zoals bedoeld in artikel 2.3.6 van de
verordening wordt ingedeeld.Paragraaf 5. De urgentiegrondenArtikel 5.1. Medische noodzaakDe in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als de
aanvrager of een lid van zijn of haar huishouden:
heeft medische problemen, welke tot gevolg hebben dat de huidige
zelfstandige woonruimte in ernstige mate duurzaam ongeschikt is voor
bewoning door het huishouden van aanvrager.
Artikel 5.2. Onbewoonbaarheid De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als de
aanvrager:
bewoonde direct voorafgaand aan het onbewoonbaar worden van die
woonruimte rechtmatig zelfstandige woonruimte ; en
zijn woonruimte feitelijk onbewoonbaar is, hetgeen blijkt uit een
verklaring van het bestuursorgaan dat toeziet op de naleving van
publiekrechtelijke bouwregelgeving, dan wel ten gevolge van een
calamiteit acuut feitelijk onbewoonbaar is geworden en
redelijkerwijs niet binnen drie maanden te herstellen is.
Artikel 5.3. Woonlasten
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich
voor als de aanvrager thans rechtmatig zelfstandige woonruimte
bewoont en één of meerdere van de volgende omstandigheden zich
voordoen:
aanvrager heeft door het bestuursorgaan dat de Participatiewet
uitvoert in het kader van die wet in verband met de woonlasten een
verhuisverplichting opgelegd gekregen welke thans nog van kracht
is;
de woonlasten zijn onevenredig hoog in relatie tot het
huishoudinkomen of de andere mogelijkheden van het huishouden om in
die lasten te voorzien.
Indien de in het eerste lid, aanhef en onder b, genoemde
omstandigheid het gevolg is van echtscheiding of beëindiging
samenwoning, of deze situatie dreigt te ontstaan als gevolg van
voorgenomen echtscheiding of beëindiging samenwoning, kan een
urgentieverklaring op deze grond slechts worden verstrekt aan één
van beide partners, op voorwaarde dat tot zijn of haar huishouding
na de echtscheiding of de beëindiging samenwoning één of meer
minderjarige kinderen behoren. De (voorgenomen) echtscheiding of
beëindiging samenwoning moet ten genoegen van het in het eerste lid
bedoelde bestuursorgaan met officiële bewijsstukken worden
aangetoond.
Onder woonlasten als bedoeld in het eerste lid wordt verstaan alle
kosten die het bewonen van woonruimte met zich meebrengt en die naar
het oordeel van het bestuursorgaan direct te koppelen zijn aan het
in eigendom hebben van woonruimte dan wel het huren van
woonruimte.
Artikel 5.4. Geweld en bedreiging
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor
als aanvrager of een lid van zijn of haar huishouden:
bewoont thans rechtmatig een zelfstandige woonruimte binnen de
regio; en,
er is sprake van ernstig psychisch geweld of fysiek geweld, of
bedreiging daarmee, wat tot gevolg heeft dat de aanvrager
redelijkerwijs niet langer in zijn of haar huidige woonruimte kan
blijven wonen.
Het in het eerste lid, aanhef onder b, bedoelde geweld of de in het
eerste lid, aanhef onder b, bedoelde bedreiging daarmee moet zich
hebben voorgedaan binnen de regio.
Het in het eerste lid, aanhef en onder b bedoelde geweld of de in
het eerste lid, aanhef en onder b bedoelde bedreiging daarmee moet
aannemelijk gemaakt worden met een schriftelijke verklaring van de
politie waaruit blijkt dat de aanvrager vanwege veiligheidsredenen
niet meer in de huidige zelfstandige woonruimte kan blijven
wonen.
Artikel 5.5. Uitstroom uit voorziening voor tijdelijke opvang van
personen die in verband met problemen van relationele aard of geweld hun
woonruimte hebben verlatenDe in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor als de
aanvrager:
verblijft in een voorziening voor tijdelijke opvang van personen die
in verband met problemen van relationele aard of geweld hun
woonruimte hebben verlaten; en,
in verband met de aanstaande uitstroom uit die voorziening dringend
behoefte heeft aan woonruimte en daarbij heeft aangegeven woonruimte
te zoeken binnen een regiogemeente.
Artikel 5.6. Mantelzorg
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor
als de aanvrager;
naar het oordeel van het bestuursorgaan dringend behoefte
heeft aan woonruimte binnen de regio omdat hij of een lid
van zijn huishouden mantelzorg ontvangt van of verleent aan
een inwoner van de regio; of,
naar het oordeel van het bestuursorgaan dringend behoefte
heeft aan woonruimte binnen de regio omdat hij of een lid
van zijn huishouden duurzaam afhankelijk is van directe zorg
geboden door een instelling.
Bij zijn beoordeling of sprake is van een dringende behoefte als
bedoeld in het vorige lid, betrekt het bestuursorgaan de mate waarin
de mantelzorg of de door de instelling geboden zorg noodzakelijk is
voor het duurzaam zelfstandig of in diens huishouden laten wonen van
de ontvanger van de mantelzorg of zorg.
De in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor
indien:
aanvrager een door een instelling verzorgd traject doorloopt of
heeft doorlopen dat naar het oordeel van het bestuursorgaan in
voldoende mate gericht is op re-integratie in de eigen of nieuwe
sociale omgeving van aanvrager; en,
aanvrager direct voorafgaand aan het traject een aansluitend
woonverleden heeft in een gemeente binnen de regio; en,
er sprake was van zelfstandige woonruimte die door of tijdens de
problematiek die leidde tot het traject verloren is gegaan of
terugkeer naar het laatste (in)woonadres op basis van een indicatie
niet mogelijk is.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid, aanhef en onder b,
kan een aanvrager met aansluitend woonverleden in een gemeente
buiten de regio ook voor een urgentieverklaring in aanmerking komen
indien:
het door de instelling verzorgde traject binnen de regio doorlopen
is; en,
terugkeer naar de desbetreffende gemeente buiten de regio op grond
van een indicatie niet mogelijk is; en,
aan de overige voorwaarden genoemd in het eerste lid is
voldaan.
Het in het eerste en tweede lid bedoelde traject:
is afgerond en er is geen zorg of nazorg nodig. Aanvrager is in dit
geval in staat zelfstandig een huishouden te voeren; of,
bestaat uit het verlenen van zorg of nazorg. Aanvrager is in dit
geval wel in staat zelfstandig een huishouden te voeren, maar met
begeleiding.
De in het eerste en tweede lid bedoelde instelling stelt een
rapportage op waarin een beschrijving wordt gegeven van het
doorlopen of door te lopen traject en, voor zover de zorg of nazorg
nog voortduurt, waaruit blijkt waaruit de te verlenen zorg of nazorg
bestaat. Het bestuursorgaan kent bij zijn beslissing op de aanvraag
om urgentieverklaring zwaarwegend gewicht toe aan de
rapportage.
De indicatie als bedoeld in het eerste en tweede lid wordt afgegeven
door de in het eerste of tweede lid bedoelde instelling of door een
adviseur als bedoeld in artikel 2.4, vierde lid, van deze
Bijlage..
Artikel 5.8. Herhuisvesting in verband met sloop of ingrijpende
verbeteringDe in de titel van dit artikel bedoelde urgentiegrond doet zich voor indien
het huisvestingsprobleem van aanvrager wordt veroorzaakt door de aanstaande
sloop of ingrijpende renovatie van de huidige woonruimte van aanvrager of de
aanstaande herstructurering van het gebied waarin deze woonruimte is
gelegen, waardoor aanvrager redelijkerwijs niet meer in diens woonruimte kan
blijven wonen indien aannemelijk is dat de sloop of ingrijpende renovatie
binnen 18 maanden zal plaatsvinden.Paragraaf 6. De herhuisvestingsverklaringArtikel 6.1. Reikwijdte van deze paragraafHet bepaalde in deze paragraaf is uitsluitend van toepassing op de
herhuisvestingsverklaring.Artikel 6.2. Inhoud van de herhuisvestingsverklaring
De herhuisvestingsverklaring bevat een zoekprofiel voor
woonruimte.
Het zoekprofiel voor woonruimte bevat een woonruimtetype dat
gelijkwaardig is aan dat van de huidige woning van aanvrager.
Het zoekprofiel bevat een zoekgebied. Het in het zoekprofiel op te
nemen zoekgebied omvat de gehele regio.
De herhuisvestingsverklaring vermeldt in welke bemiddelingsmodellen
de urgentieverklaring voorrang geeft.
De herhuisvestingsverklaring vermeldt de uitverhuisperiode.
Artikel 6.3. Fasen van de urgentie in geval van een
herhuisvestingsverklaring
De eerste fase van de urgentie begint op het moment waarop de
urgentieverklaring is verleend en eindigt als de helft van de
uitverhuisperiode is verstreken.
De tweede fase van de urgentie begint als de eerste fase eindigt en
eindigt als een derde deel van de uitverhuisperiode resteert.
De derde fase van de urgentie begint als de tweede fase eindigt en
eindigt als een zesde deel van de uitverhuisperiode resteert.
Artikel 6.4. Zoeken door en bemiddelen van houders van een
herhuisvestingsverklaring
De houder van een herhuisvestingsverklaring zoekt zelf via het
aanbodinstrument naar woonruimte. De houder van de
urgentieverklaring reageert daarbij op aangeboden woonruimte die
voldoet aan het in zijn herhuisvestingsverklaring opgenomen
zoekprofiel.
Zodra de tweede fase van de urgentie is aangevangen, doet een
corporatie de houder van de herhuisvestingsverklaring een aanbod. De
aangeboden woonruimte voldoet aan het in de
herhuisvestingsverklaring opgenomen zoekprofiel.
Bijlage II: Subregio'sArtikel 1.De regio heeft zes subregio's.Artikel 2.
De subregio Waterweg bestaat uit de gemeenten Maassluis, Schiedam,
Vlaardingen en het gebied dat samenvalt met de voormalige
Rotterdamse deelgemeenten Hoek van Holland en Delfshaven.
De subregio Noord bestaat uit de gemeente Lansingerland en het
gebied dat samenvalt met de voormalige Rotterdamse deelgemeenten
Overschie en Hilligersberg-Schiebroek.
De subregio Oost bestaat uit de gemeenten Capelle aan den IJssel,
Krimpen aan den IJssel en het gebied dat samenvalt met de voormalige
Rotterdamse deelgemeente Alexander.
De subregio Zuidrand bestaat uit de gemeenten Barendrecht,
Albrandswaard, Ridderkerk en het gebied dat samenvalt met de
voormalige Rotterdamse deelgemeenten Charlois, Feijenoord, Hoogvliet
en IJsselmonde.
De subregio Voorne-Putten Rozenburg bestaat uit de gemeenten
Westvoorne, Brielle, Hellevoetsluis, Nissewaard en het gebied dat
samenvalt met de voormalige Rotterdamse deelgemeente Rozenburg.
De subregio Hart van Rotterdam bestaat uit die delen van de gemeente
Rotterdam die geen onderdeel zijn van een andere subregio.