CVDR371254_1Verordening Re-integratie, Loonkostensubsidie en Studietoeslag Stichtse Vecht 2015nlregelingStichtse Vecht2018-01-09Stichtse VechtGemeenteblad, 7-7-2015, 60559Verordening Re-integratie Stichtse Vecht 2015Participatiewet.gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2015-06-30De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-07-082015-07-012017-11-07Nieuwe regelingSV 184Algemene Maatregel van Bestuur (Amvb) 2014-0000178543.N.v.t.Verordening Re-integratie, Loonkostensubsidie en Studietoeslag Stichtse Vecht
2015De raad van de gemeente Stichtse Vecht,gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 17 maart 2015; gehoord de commissie van 14 april 2015;besluitvast te stellen deVerordening re-integratie, loonkostensubsidie en studietoeslag
Stichtse Vecht 20151Algemene bepalingen1BegrippenIn deze verordening wordt verstaan onder:wet : Participatiewet;doelgroep : personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van
de wet;prioritaire doelgroepen : personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onder a nummer 1 van de wet, die in het beleid zijn omschreven als
zijnde doelgroepen waarop de re-integratie zich primair richt voor wat
betreft inzet van voorzieningen en/of personeel. maatwerk in re-integratie : werkwijze die de inzet van voorzieningen en
personeel baseert op de persoonlijke omstandigheden en potentie van de
bijstandsgerechtigde voor zover dit naar verwachting niet leidt tot
overschrijding van het participatiebudget, ook als dit buiten de
gestelde kaders voor de inzet van voorzieningen gebeurt. loonwaarde : vastgesteld percentage van het rechtens geldende loon voor
de door een persoon, die tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort,
verrichte arbeid in een functie naar evenredigheid van de
arbeidsprestatie in die functie van een gemiddelde werknemer met een
soortgelijke opleiding en ervaring, die niet tot de doelgroep
loonkostensubsidie behoort.mantelzorg:langdurige zorg die
niet in het kader van een hulpverlenend beroep wordt geboden aan een
hulpbehoevende door personen uit diens directe omgeving, waarbij
zorgverlening rechtstreeks voortvloeit uit de sociale relatie en de
gebruikelijke zorg van huisgenoten voor elkaar overstijgt.uitkeringsgerechtigde : persoon die algemene bijstand op grond van de
Wet ontvangt, dan wel een uitkering ontvangt op grond van de lOAW of de
lOAZ, en die niet tevens een uitkering ontvangt van het
UWV;niet-uitkeringsgerechtigde : de persoon bedoeld in artikel 6, eerste
lid, onder a, van de Wet;garantiebaan : een baan als bedoeld in de Wet banenafspraak en quotum
arbeidsbeperkten;beschut werk : werk in beschutte omgeving en onder aangepaste
omstandigheden als bedoeld in artikel 10b van de wet.De begripsbepalingen van de wet zijn op deze verordening en de daarop
berustende bepalingen van toepassing.2Beleid en financiën2Evenwichtige verdeling en financiering1.Het college kan aan een persoon uit de doelgroep een voorziening
aanbieden voor zover het college dat noodzakelijk acht. 2.Het college richt zich bij de inzet van voorzieningen en personeel
primair op de prioritaire doelgroepen, maar kan tevens maatwerk in
re-integratie toepassen als de persoonlijke omstandigheden en de
verwachte kansen op de arbeidsmarkt hierom vragen. 3.Het college stelt bij het aanbieden van voorzieningen aan de
doelgroep prioriteiten rekening houdend met haar financiële
mogelijkheden.4.Het college houdt bij het aanbieden van de in deze verordening
opgenomen voorzieningen rekening met de omstandigheden en
functionele beperkingen van een persoon. De omstandigheden hebben in
ieder geval betrekking op zorgtaken van die persoon en de
mogelijkheid dat hij behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie of
gebruik maakt van de voorziening beschut werk. Onder zorgtaken wordt
in ieder geval verstaan:
de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar, en
de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg.
5.Het college kan in beleidsregels aanvullende bepalingen vaststellen
met betrekking tot de uitvoering van deze verordening;6.Het college zendt periodiek aan de gemeenteraad een verslag over de
doeltreffendheid van het beleid.3Budgetplafonds1.Het college kan een of meer budgetplafonds vaststellen voor de
verschillende voorzieningen. Een door het college ingesteld
budgetplafond vormt een weigeringsgrond bij de aanspraak op een
specifieke voorziening. 2.Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat
in aanmerking komt voor een specifieke voorziening. 3.Het college kan bepalen dat aan niet-uitkeringsgerechtigden zoals
bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a 7º, van de
Participatiewet een bijdrage in de kosten van de voorziening wordt
gevraagd.3Voorzieningen4Algemene bepalingen over voorzieningen1.Het college stelt een beleidsplan vast waarin is vastgelegd welke
voorzieningen re-integratie, waaronder ondersteunende voorzieningen,
het college in ieder geval kan aanbieden en de voorwaarden die
daarbij gelden voor zover daarover in deze verordening geen nadere
bepalingen zijn opgenomen. 2.Een re-integratievoorziening is gericht op volledige uitstroom uit
de uitkering door het verkrijgen van een betaalde baan dan wel het
bereiken van een grotere deelname aan de reguliere arbeidsmarkt.
3.Een participatievoorziening is gericht op volledige uitstroom uit de
uitkering door het verkrijgen van een betaalde baan dan wel het
bereiken van een grotere deelname aan de reguliere arbeidsmarkt en,
als dit (nog) niet mogelijk is, een grotere maatschappelijke
participatie.4.Het college kan een voorziening beëindigen als:
de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichting als bedoeld in de artikelen 9 en 17 van de wet,
de artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de
artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen niet
nakomt;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer
behoort tot de doelgroep;
de persoon die aan de voorziening deelneemt algemeen
geaccepteerde arbeid aanvaardt waarbij geen gebruik wordt
gemaakt van een in deze verordening genoemde voorzieningen,
tenzij het betreft een persoon als bedoeld in artikel 7,
eerste lid, onderdeel a onder 2, van de wet;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet naar
behoren gebruik maakt van de aangeboden voorziening;
de voorziening naar het oordeel van het college niet meer
geschikt is voor de persoon die gebruik maakt van de
voorziening;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer
voldoet aan de voorwaarden die in deze verordening worden
gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening.
5Maatwerkvoorziening re-integratie gericht op economische
zelfredzaamheid1.Het college kan een persoon uit de doelgroep een maatwerkvoorziening
aanbieden gericht op economische zelfredzaamheid voor zover hij niet
in staat is op eigen kracht algemeen geaccepteerde arbeid te
verkrijgen, maar daar met ondersteuning wel binnen afzienbare
termijn toe in staat is. Deze maatwerkvoorziening kan ook worden
aangeboden aan een persoon uit de doelgroep om zijn aanwezige
arbeidsvermogen te vergroten.2.De duur van het traject is maximaal zes maanden en kan zo nodig
verlengd worden met nogmaals drie maanden.3.Scholing kan onderdeel uitmaken van de ondersteuning voor zover de
scholing naar het oordeel van het college bijdraagt aan het te
bereiken resultaat.4.Een scholingstraject voldoet in ieder geval aan de volgende
eisen:a.zonder inzet van scholing is het verwerven of behouden van arbeid
naar het oordeel van het college niet haalbaar;b.de scholing moet aansluiten bij de krachten en bekwaamheden van de
persoon;c.de scholing is gericht op het behalen van een certificaat of diploma
tenminste op het niveau van een startkwalificatie, of op een lager
niveau als er een hoger niveau voor de persoon niet haalbaar
is;5.Het derde lid is niet van toepassing op personen die jonger zijn dan
27 jaar en uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs kunnen volgen, zoals
bedoel in artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de wet.6.Nazorg kan onderdeel uitmaken van de ondersteuning voor de duur van
maximaal twaalf maanden na acceptatie van algemeen geaccepteerde
arbeid.6Werkstage1.Het college kan een persoon een werkstage gericht op
arbeidsinschakeling aanbieden als deze:a.behoort tot de doelgroep, enb.nog niet actief is geweest op de arbeidsmarkt of een afstand tot de
arbeidsmarkt heeft door langdurige werkloosheid.2.Het doel van een werkstage is het opdoen van werkervaring of het
leren functioneren in een arbeidsrelatie. 3.De duur van het traject is maximaal zes maanden en kan zo nodig
verlengd worden met nogmaals maximaal drie maanden.4.Het college plaatst de persoon uitsluitend als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en er
geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt. 5.In een schriftelijke overeenkomst wordt in ieder geval
vastgelegd:a.het doel van de werkstage, enb.de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt.7Proefplaatsing1.Het college kan een persoon als de werkgever twijfelt of de
werkzoekende het werk aan kan, een proefplaatsing aanbieden, van
maximaal 2 maanden.2.Tijdens deze proefplaatsing wordt de uitkering doorbetaald. In deze
periode zal, in de situatie dat het een garantiebaan betreft, dan
wel een persoon betreft behorend tot de doelgroep
loonkostensubsidie, ook de loonwaarde worden vastgesteld voor het
bepalen van de loonkostensubsidie na de proefplaatsing .8Begeleiding bij leer-werktrajectHet college kan begeleiding aanbieden aan een persoon uit de doelgroep
ten aanzien van wie het college van oordeel is dat een leer-werktraject
nodig is. Het betreft personen:
van zestien of zeventien jaar van wie de leerplicht of de
kwalificatieplicht, bedoeld in de Leerplichtwet 1969, nog niet
is geëindigd, of
van achttien tot zevenentwintig jaar die nog geen
startkwalificatie hebben behaald.
9Loonkostensubsidie1.Het college stelt een loonkostensubsidie beschikbaar aan werkgevers
voor personen die behoren tot de doelgroep loonkostensubsidie als
bedoeld in artikel 6, eerste lid, onderdeel e van de
Participatiewet.2.De loonkostensubsidie die de werkgever ontvangt is het verschil
tussen het wettelijk minimumloon en de loonwaarde, vermeerderd met
een vergoeding voor de werkgeverslasten. Deze bedraagt per 1 januari
2015 maximaal 23% van de loonkosten waarover loonkostensubsidie op
grond van artikel 10d, eerste lid, van de Participatiewet wordt
verstrekt. (conform AmvB 2014-0000178543). 3.De loonkostensubsidie wordt in principe alleen verstrekt bij een
loonwaarde van minimaal 40%.4.Als het CAO loon hoger is dan het WML, zijn de meerkosten voor
rekening van de werkgever.5.De duur van de verstrekking van loonkostensubsidie is afhankelijk
van de loonwaarde. Elk jaar wordt die opnieuw bepaald. Bij een
loonwaarde van 100 % WML stopt de subsidie. Wanneer iemand dat nooit
bereikt kan de loonkostensubsidie blijven doorgaan.6.De subsidie wordt uitsluitend verstrekt als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en geen
verdringing plaatsvindt.7.De loonkostensubsidie wordt niet verstrekt als de werkgever op grond
van een andere regeling aanspraak maakt op financiële
tegemoetkomingen in verband met de indiensttreding van de
werknemer.8.Het college kan een loonkostensubsidie verstrekken aan werkgevers
die met een kwetsbare, uiterst kwetsbare of gehandicapte werknemer
een arbeidsovereenkomst sluiten.9.Het college kan nadere regels stellen ter uitwerking van deze
regeling.10Maatwerkvoorziening participatieplaats1.Het college biedt aan degene die op grond van artikel 10a van de wet
additionele werkzaamheden verricht een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling aan in de vorm van een scholing of opleiding die
de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert. Doel van deze scholing of
opleiding is het behalen van een diploma of certificaat met minstens
het niveau van een startkwalificatie tenzij naar het oordeel van het
College een dergelijke scholing of opleiding de krachten of
bekwaamheden van de belanghebbende te boven gaat. 2.De premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de wet bedraagt €
300,-- per 6 maanden, mits in die zes maanden voldoende is
meegewerkt aan het vergroten van de kans op inschakeling in het
arbeidsproces.11Vaststelling loonwaarde1.Het college bepaalt in een nadere regel de wijze waarop de
loonwaarde van een persoon wordt vastgesteld. Daarbij wordt rekening
gehouden met de eisen die het Rijk aan loonwaardemeting heeft
gesteld.2.Het college maakt gebruik van een gevalideerde
loonwaardemethodiek.3.Er wordt gewerkt met de methode zoals die door het regionaal
werkbedrijf is aangewezen. 12Re-integratievoorziening no risk polis1.Werkgevers kunnen voor mensen behorend tot de doelgroep die in
aanmerking komt voor een garantiebaan gebruik maken van het
instrument no risk polis, door ziektemelding aan het UWV en aan de
gemeente.2.Indien de werkgever een beroep doet op de no risk polis, wordt de
verstrekking van een eventuele loonkostensubsidie voor die periode
stopgezet.3.Bij nadere regels kan de gemeente bepalen dat voor overige mensen
die niet tot de doelgroep van de garantiebanen behoren, maar wel
behoren tot de doelgroep die in aanmerking komt voor een
loonkostensubsidie (artikel 10d van de Wet), werkgevers eveneens een
beroep kunnen doen op een no risk polis. 13Participatievoorziening beschut werk1.Het college kan de voorziening beschut werk, in de zin van artikel
10b van de participatiewet, aanbieden aan een persoon uit de
doelgroep die door een lichamelijke, verstandelijke of psychische
beperking een zodanige mate van begeleiding op en aanpassingen van
de werkplek nodig heeft dat van een reguliere werkgever
redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat hij deze persoon in
dienst neemt. 2.Het college maakt uit de personen uit de doelgroep een voorselectie
en wint bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen advies
in voor de beoordeling of zij uitsluitend in een beschutte omgeving
onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie hebben. Het college selecteert voor deze
beoordeling uitsluitend personen met een grote afstand tot de
arbeidsmarkt en een grote (structurele) begeleidingsbehoefte van wie
kan worden ingeschat dat zij beschikken over een zekere mate van
arbeidsvermogen. De wijze van voorselectie is in de toelichting
nader uitgewerkt.3.Om de in artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet, bedoelde
werkzaamheden mogelijk te maken zet het college de volgende
ondersteunende voorzieningen in: fysieke aanpassingen van de
werkplek of de werkomgeving, uitsplitsing van taken of aanpassingen
in de wijze van werkbegeleiding, werktempo of arbeidsduur.4.Het college bepaalt de omvang van het aanbod beschut werk en legt
vast hoeveel plekken voor beschut werk de gemeente beschikbaar
stelt. In verband hiermee overlegt het college met het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, aan de gemeente
gelieerde bedrijven en andere reguliere werkgevers.14Maatwerkvoorziening persoonlijke ondersteuning1.Aan een persoon die behoort tot de doelgroep, kan het college
persoonlijke ondersteuning bij het verrichten van de aan die persoon
opgedragen taken aanbieden in de vorm van structurele begeleiding
als hij zonder persoonlijke ondersteuning niet in staat is de aan
hem opgedragen taken te verrichten.2.Het college kan in bijzondere omstandigheden aan personen die met
een loonkostensubsidie werkzaam zijn persoonlijke ondersteuning
aanbieden ter voorkoming van uitval, voor zover de uitval niet is te
relateren aan de aan hem opgedragen taken.3.Het college kan in nadere regels aan de persoonlijke ondersteuning
een maximum tijdsduur verbinden.15Individuele studietoeslag
Het college kan op aanvraag aan personen die voldoen aan het
gestelde in 36b, eerste lid, van de wet, een individuele
studietoeslag verlenen.
De individuele studietoeslag bedraagt € 100,-- per maand.
Een individuele studietoeslag wordt per maand uitbetaald.
De individuele studietoeslag wordt niet eerder toegekend dan vanaf de
eerste dag van de maand waarop de aanvraag is ingediend voor de
(resterende) duur van het school- of studiejaar.
De individuele studietoeslag wordt tussentijds beëindigd zodra de
studie wordt gestaakt of betrokkene niet langer voldoet aan het gestelde
in art. 36b, eerste lid, onder b, van de wet.
Het college kan nadere regels stellen die betrekking hebben op:
De vaststelling van de doelgroep met name voor de toepassing van
artikel 36b onderdeel d van de wet;
De wijze waarop ten aanzien van de doelgroep invulling wordt gegeven
aan paragraaf 3.2 van de wet voor zover daarvan afgeweken wordt;
De wijze waarop ten aanzien van de doelgroep invulling wordt gegeven
aan paragraaf 3.4 van de wet voor zover daarvan afgeweken wordt;
De verrekening van inkomsten en/of het stellen van een
inkomstengrens.
16VergoedingenHet college kan aan een belanghebbende die tot de doelgroep behoort een
vergoeding verstrekken voor kosten die gemaakt zijn in het kader van de
arbeidsinschakeling. Dit wordt in een nadere regel uitgewerkt.17Persoonlijke voorzieningen bij werk of scholing
Het college kan aan de persoon, behorend tot de doelgroep, die
arbeid in dienstbetrekking verricht of gaat verrichten of arbeid
op een proefplaats verricht of gaat verrichten, voorzieningen
toekennen die strekken tot behoud, herstel of bevordering van de
mogelijkheid tot het verrichten van arbeid, het volgen van
scholing of opleiding.
Onder voorzieningen als bedoeld in het eerste lid worden
uitsluitend verstaan:
vervoersvoorzieningen die er toe strekken dat de belanghebbende
zijn werkplek of opleidingslocatie kan bereiken;
intermediaire activiteiten ten behoeve van personen met een
visuele, auditieve of motorische handicap;
meeneembare voorzieningen ten behoeve van de inrichting van de
arbeidsplaats, de productie- en werkmethoden, de inrichting van
de opleidingsplaats of de proefplaats en de bij de arbeid of
opleiding te gebruiken hulpmiddelen, die in overwegende mate op
het individu van de belanghebbende zijn afgestemd;
en
Het college kan aan de belanghebbende, bedoeld in het eerste
lid, op aanvraag vervoersvoorzieningen toekennen die strekken
tot verbetering van zijn leefomstandigheden en die deel uitmaken
van dan wel rechtstreeks samenhangen met voorzieningen als
bedoeld in het tweede lid, onderdeel a.
Het college kan bij nadere regels bepalen dat voor een
voorziening een eigen bijdrage is verschuldigd of dat een
voorziening niet wordt verstrekt of wordt beëindigd indien het
inkomen of vermogen van de belanghebbende meer bedraagt dan een
door het college vast te stellen bedrag.
4Overige bepalingen18HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere individuele gevallen ten gunste van de
belanghebbende afwijken van de bepalingen in deze verordening als
toepassing van deze verordening tot onbillijkheden van overwegende aard
leidt.19Intrekken oude verordening1.De “Re-integratieverordening Stichtse Vecht 2012” wordt ingetrokken
ingaande 1 juli 2015.2.Een persoon die gebruik maakt van een toegekende voorziening op
grond van de Re-integratieverordening Stichtse Vecht 2012 die moet
worden beëindigd op grond van deze verordening, behoudt deze
voorziening voor zover wordt voldaan aan de voorwaarden uit de
Re-integratieverordening 2012 en bijbehorende nadere regelgeving
voor de duur:
van 12 maanden, gerekend vanaf de inwerkingtreding van deze
verordening, of
dat deze is verstrekt, als dat korter is dan de periode als
bedoeld in het tweede lid, onderdeel a.
3.In afwijking van het tweede lid kan het college de toegekende
voorziening op grond van de Re-integratieverordening Stichtse Vecht
2012 beëindigen indien inzet van een voorziening op grond van deze
verordening naar verwachting leidt tot het sneller bereiken van
economische zelfredzaamheid. 4.Het college kan na afloop van de in het tweede lid, onderdeel a,
bedoelde periode, besluiten of een voorziening wordt
voortgezet.5.De Re-integratieverordening Stichtse Vecht 2012 blijft van
toepassing ten aanzien van een voortgezette voorziening als bedoeld
in het tweede en vierde lid.20Inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 juli 2015.
Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening Re-integratie
Stichtse Vecht 2015.
30 juni 2015Griffier Voorzitter,ToelichtingVerordening Re-integratie, Loonkostensubsidie en Studietoeslag Stichtse
Vecht 2015AlgemeenRe-integratie is maatwerk. De tijdelijke ondersteuning die de gemeente kan
bieden moet worden afgestemd op de mogelijkheden en belemmeringen van
belanghebbenden. De ondersteuning van de gemeente is met de invoering van de
Participatiewet vanaf januari 2015 voor een deel voorgeschreven door het rijk.
Tegelijkertijd zijn de mogelijkheden om te ondersteunen vanaf 2015 verminderd
door de verlaging van het beschikbare participatiebudget.Er is gekozen voor een algemene, globale verordening. In deze verordening worden
regels gesteld waarin het beleid van de gemeente ten aanzien van haar
re-integratietaak wordt neergelegd. Hierin moeten onder andere doelgroepen en de
daarbinnen te onderscheiden subgroepen worden onderscheiden. Dit leent zich niet
tot het formuleren van gedetailleerde regels. Immers, re-integratie is maatwerk.
Dit is ook de reden om aan het college de bevoegdheid te geven om op een aantal
punten eigen afwegingen te maken. Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat personen uit de doelgroep
aanspraak hebben op ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de door het
college noodzakelijk geachte voorziening binnen de kaders van de
re-integratieverordening. In de verordening is er voor gekozen de voorzieningen
vast te leggen die het college in ieder geval kan aanbieden.Naast de re-integratieverordening is een verordening Tegenprestatie opgesteld.
Het instrument Tegenprestatie is geen re-integratie-instrument. Het opdragen van
een tegenprestatie heeft niet primair tot doel de re-integratie van een
belanghebbende te bevorderen, maar moet worden gezien als een nuttige bijdrage
aan de samenleving. De gemeente is verplicht om in deze verordening regels op te nemen met
betrekking tot de volgende voorzieningen:
persoonlijke ondersteuning (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel a, en
10, eerste lid, van de Participatiewet); Dit is opgenomen in artikel
18.
scholing of opleiding als bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de
Participatiewet (artikel 8a, eerste lid, onderdeel c, en tweede lid,
onderdeel c, van de Participatiewet); Dit is opgenomen in artikel
5.
de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, Participatiewet (artikel
8a, eerste lid, onderdeel d, en tweede lid, onderdeel c, van de
Participatiewet); Dit is opgenomen in artikel 10 van de
verordening.
participatievoorziening beschut werk als bedoeld in artikel 10b van de
Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel e, en 10b, vierde
lid, van de Participatiewet), en
no risk polis (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de
Participatiewet). Dit is opgenomen in artikel 12 en 13.
Alleen de bepalingen die om een nadere toelichting vragen worden hier behandeld. Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de IOAW, de IOAZ, de
Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) of de Gemeentewet worden niet
afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. GarantiebanenIn de verordening zijn diverse voorzieningen/instrumenten opgenomen die ook
ingezet worden voor de doelgroep die in aanmerking komt voor garantiebanen.De doelgroep voor garantiebanen is landelijk vastgesteld. De gemeente moet
hiervoor een voorselectie doen, hetgeen in een nadere regel wordt
uitgewerkt.De doelgroep van de garantiebanen zijn mensen met een arbeidsbeperking die onder
de Participatiewet vallen en die (theoretisch) niet in staat zijn om zelfstandig
het wettelijk minimumloon te verdienen, Wajongers met arbeidsvermogen en
iedereen die op 1 januari 2015 op de wachtlijst van de Wsw staat.Het UWV gaat bepalen wie er in aanmerking komt voor een garantiebaan. Tot 2018
is bepaald dat mensen op de WSW-wachtlijst en mensen met een Wajong-uitkering
met arbeidsvermogen voorrang krijgen als het gaat om de garantiebanen.Artikelgewijze toelichtingVerordening Re-integratie, Loonkostensubsidie en Studietoeslag Stichtse
Vecht 2015Artikel 1 BegrippenDoelgroepDe doelgroep wordt gevormd door personen
zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de Participatiewet. Het
betreft:
personen die algemene bijstand ontvangen;
personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna:
IOAW);
personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (hierna:
IOAZ);
personen die met voorziening van de gemeente aan het werk zijn
(geholpen) tot het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking
gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt
en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie
als bedoeld in artikel 10d van de Participatiewet is verleend.
personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de
Algemene nabestaandenwet (hierna: ANW);
personen zonder uitkering, en, die voor de arbeidsinschakeling zijn
aangewezen op een door het college aangeboden voorziening;
personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet
(personen die vanwege een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
niet tot een van de bovenstaande groepen behoren).Prioritaire doelgroepenIn de nota participatiewet Stichtse Vecht, Wijdemeren en Weesp van
september 2014 is het volgende aangegeven over prioritaire
doelgroepen:Ons uitgangspunt is om maatschappelijke participatie te bevorderen, in
de eerste plaats door middel van een grotere deelname van de doelgroep
aan de reguliere arbeidsmarkt. Maar tegelijk realiseren we ons dat werk
nog niet direct voor iedereen is weggelegd. Daarom stellen we ook dat
voor wie dit (nog) niet mogelijk is, we maatschappelijke participatie
bevorderen.Bij de inzet van middelen zien we vooral bij categorie 2 en 3 de
loonkostensubsidie als belangrijkste instrument, bekostigd vanuit de
BUIG middelen, naar voren komen.Vanuit de doelstelling om zoveel mogelijk mensen aan regulier werk te
helpen, richten we ons primair op de categorieën 2 en 3 (80-100%
loonwaarde en 40-80% loonwaarde). De ondergrens van de doelgroep van
loonkostensubsidie is 40%. Bij categorie 1 (100% loonwaarde) doen we een beroep op de eigen kracht,
zetten we in op handhaving en beperkte inzet van de
re-integratiemiddelen.
De groep met 100% loonwaarde kent geen aanwijsbare beperkingen
en wordt in principe in staat geacht op eigen kracht werk te
vinden. Daarom is hier beperkt inzet van re-integratiemiddelen
aan de orde, bijvoorbeeld voor de inzet van korte
(groepsgewijze) trainingen. Wel komt hier veel nadruk te liggen
op handhaving: “streng aan de poort”.
Voor de groep 80 – 100% zijn lichte ondersteuning en
arbeidstraining beschikbaar met het doel na een korte intensieve
periode een match te kunnen maken. Dat betekent beperkte inzet
van het re-integratiebudget. Daarnaast is in een aantal gevallen
ook loonkostensubsidie vereist, te voldoen uit het BUIG budget
of Inkomensdeel.
De categorie 40 -80% zal ten dele naar vermogen geplaatst kunnen
worden na een periode van arbeidsontwikkeling met inzet vanuit
het re-integratiebudget. Daarna zijn jobcoaching (begeleiding op
de werkplek) aan de orde en instrumenten als een no risk polis,
beide ten laste van het re-integratiebudget. Daarnaast zetten we
loonkostensubsidie in vanuit het BUIG budget. Voor deze groep
bestaat naar verwachting nog een mogelijkheid voor groei van de
loonwaarde. Bovendien is bij deze groep sprake van een
financieel voordeel voor de gemeenten t.o.v. de
uitkeringssituatie, zoals we hierboven gezien
hebben. In principe behoort ook de zittende groep WSW-ers tot
deze categorie. Het voorbehoud, dat we hierbij maken, zijn de
toekomststrategieën voor de SW bedrijven, die nu in ontwikkeling
zijn. Voor de groep van tussen 40% en 50% moet nadrukkelijk
maatwerk worden verricht; voor een deel is groei in loonwaarde
en mogelijkheden op de arbeidsmarkt te verwachten, voor een
ander deel niet. Dat geldt ook voor de grens aan de
bovenkant.
De groep van ongeveer 20 - 40% komt naar verwachting deels in
aanmerking voor een beschutte werkplek voor zover het de nieuwe
instroom betreft met inzet van daartoe bestemde middelen, en
deels zullen sociale activering, begeleiding, zorg of
arbeidsmatige dagbesteding aan de orde zijn, waarvoor ook
WMO-budget kan worden ingezet. Plaatsing op de arbeidsmarkt met
loonkostensubsidie betekent een structurele inzet van een hoge
subsidie, geen uitzicht op groei en een financieel nadeel voor
de gemeente. Daarom hanteren we een ondergrens van 40% voor de
inzet van loonkostensubsidie.
Deze groep heeft geen reëel arbeidsperspectief en is aangewezen
op dagbesteding.
Zoals uit het overzicht blijkt, zetten we het re-integratiebudget alleen
in als werk het perspectief is. Hoe lager de loonwaarde, hoe minder de
arbeidsmarkt een realistisch toekomstbeeld is en hoe meer sociale
activering, dagbesteding en beschut werk in aanmerking komen. Met de grenzen tussen de verschillende groepen gaan we flexibel
om: we kijken naar persoonlijke omstandigheden en de potentie van
een cliënt. Het draait om
maatwerk.
Artikel 2 Evenwichtige verdeling en financiering Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet moet de
gemeenteraad in de verordening de verdeling van de voorzieningen over personen
regelen. Daarbij moet de gemeenteraad rekening houdt met de omstandigheden en
functionele beperkingen van personen met een handicap. Dit is bepaald in het
VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. De doelstelling van
dit verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen van het volledige genot
door alle personen met een handicap van alle mensenrechten en fundamentele
vrijheden op voet van gelijkheid en het bevorderen van de eerbiediging van hun
inherente waardigheid. Economische zelfredzaamheidHet college biedt voorzieningen zoals bedoeld in bijvoorbeeld de artikelen 5
(maatwerkvoorziening gericht op economische zelfredzaamheid), 13
(maatwerkvoorziening beschutte arbeid), 15 (persoonlijke ondersteuning) aan
personen aan die behoren tot de doelgroep waarbij het beoogde resultaat
economische zelfredzaamheid is. Overige voorzieningenVoor de overige voorzieningen volgt al uit de doelgroepomschrijving en/of de wet
aan wie het college deze voorzieningen kan aanbieden. Het gaat om: ondersteuning
bij leer-werktrajecten (artikel 8.), no risk polis (artikel 12.). Dit geldt ook
voor de loonkostensubsidie (Artikel 10d) en de Individuele studietoeslag
(Artikel 15). Rekening houden met omstandigheden en beperkingenHet college moet bij de inzet van de voorzieningen maatwerk leveren en dus ook
rekening houden met de omstandigheden en functionele beperkingen van een
persoon. In artikel 2, vierde lid, is opgenomen waarmee het college in ieder
geval rekening moet houden.De rapportage van het college aan de gemeenteraad vormt in beginsel onderdeel
van de gemeentelijke informatie- en verantwoordingscyclus. Zo nodig kan het
college besluiten aanvullende rapportages op te stellen.Artikel 3 BudgetplafondsHet college kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Het college moet naar aanleiding
van een aanspraak op ondersteuning altijd een individuele afweging maken of zij
die aanspraak wil en kan honoreren. In zijn algemeenheid kan het ontbreken van
financiële middelen niet de reden zijn om aanvragen op ondersteuning af te
wijzen. Wel kan per voorziening een plafond worden ingebouwd. Indien het college
hiervoor kiest, dan zal de raad geïnformeerd worden. Het college dient dan na te
gaan welke andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Verder is het
uitdrukkelijk aan het college om te beoordelen of er überhaupt ondersteuning
noodzakelijk is en welke vorm die moet krijgen, gelet op het te bereiken doel
van arbeidsinschakeling, al dan niet op langere termijn.Het college kan ook bepalen dat niet-uitkeringsgerechtigden een bijdrage in de
kosten moeten leveren in de kosten van de ondersteuning en de voorziening.Artikel 4 Algemene bepalingen over voorzieningenDe Participatiewet schrijft niet uitputtend voor welke voorzieningen het college
aan moet bieden. Het enige criterium is dat de voorziening gericht is op
arbeidsinschakeling en bijdraagt aan het (op termijn) mogelijk maken van bij
voorkeur reguliere arbeid door een belanghebbende. Al naar gelang de afstand van
een persoon tot de arbeidsmarkt kan een voorziening gericht zijn op bijvoorbeeld
sociale zelfredzaamheid (zoals het doen van vrijwilligerswerk met behoud van
uitkering), het leren van vaardigheden en kennis, of het opdoen van
werkervaring. BeëindigingsgrondenIndien tot beëindiging van een maatwerkvoorziening wordt besloten, kan dit ook
gevolgen hebben voor een werkgever. In die gevallen moeten de toepasselijke
bepalingen uit het arbeidsrecht en de eventuele rechtspositieregeling in acht
worden genomen. In de overeenkomst met de werkgever wordt dit opgenomen.De Participatiewet voorziet niet in een terugvorderingsgrond van
re-integratiekosten die onnodig zijn gemaakt. Noch van een bijstandsgerechtigde,
noch van een niet bijstandsgerechtigde kunnen die kosten worden teruggevorderd.
Terugvordering dient te geschieden op grond van het Burgerlijk Wetboek.Artikel 5 Maatwerkvoorziening gericht op economische
zelfredzaamheidDe maatwerkvoorziening gericht op economische zelfredzaamheid heeft primair tot
doel personen uit de doelgroep uit te laten stromen naar regulier werk. Als dat
niet mogelijk is, is het doel het volledig benutten van het arbeidsvermogen c.q.
het realiseren van de zogenoemde loonwaarde indicatie. Tussen resultaten kunnen
zijn: het ontwikkelen van loonwaarde-indicatie en competenties. Dit gebeurt bij
voorkeur door plaatsing bij reguliere werkgevers.MaatwerkRe-integratie is maatwerk. Het is afhankelijk van de mogelijkheden en
belemmeringen van een belanghebbende wat in het concrete geval een passend
re-integratietraject is.Om dit nog meer tot uitdrukking te brengen wordt in dit artikel gesproken van
een maatwerkvoorziening gericht op financiële zelfredzaamheid. Centraal staat
het resultaat: financiële zelfredzaamheid. Het college moet de inhoud en de duur afstemmen op de mogelijkheden en
capaciteiten van een persoon. In deze verordening worden daarom de activiteiten
die kunnen bijdragen aan het bereiken van dit resultaat niet apart benoemd. Het
staat het college in beginsel vrij om aan de maatwerkvoorziening in een plan van
aanpak of het trajectplan zelf invulling te geven en zo nodig specifiek voor de
persoon activiteiten te ontwikkelen of te laten ontwikkelen. De activiteiten die
voor een persoon bijdragen aan het bereiken van het resultaat worden vastgelegd
in een trajectplan. Scholing kan onderdeel uitmaken van de maatwerkvoorziening. Vooral voor personen
zonder startkwalificatie kan scholing noodzakelijk zijn voor het bereiken van
het resultaat. Onder startkwalificatie wordt verstaan een havo of VWO-diploma of
een diploma van het middelbaar beroepsonderwijs (mbo), niveau twee of hoger.
Personen jonger dan 27 jaar die nog mogelijkheden hebben binnen het uit 's Rijks
kas bekostigde onderwijs kunnen sinds 1 juli 2012 geen voorziening ontvangen die
hen ondersteunt bij de arbeidsinschakeling (artikel 7, derde lid, onderdeel a,
van de Participatiewet). Nazorg kan onderdeel uitmaken van de maatwerkvoorziening. Dit wordt met name
genoemd omdat een persoon na het aanvaarden van arbeid (en daardoor niet meer is
aangewezen op een uitkering) formeel niet langer tot de doelgroep behoort.Artikel 6 WerkstageEen werkstage onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij een
beoordeling of er al dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst de
rechter aan de drie criteria voor het bestaan van een arbeidsovereenkomst:
persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding. Daarbij wordt
gekeken naar een aantal aspecten zoals de bedoeling van de partijen en wat al
dan niet schriftelijk is overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan
de feitelijke invulling van de overeenkomst.Werkstage is gericht op uitbreiden van kennis en ervaringDe Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkstages weliswaar sprake is van het
persoonlijk verrichten van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het
uitbreiden van de kennis en ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij een
werkstage in de regel geen sprake van beloning. Terughoudend zijn met het
verstrekken van een gerichte stagevergoeding ligt daarom voor de hand. Er kan
wel een onkostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk sprake is van
een vergoeding van gemaakte kosten.Doelgroep aanbieden werkstageHet college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een werkstage aanbieden
voor zover hij een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Verder is vereist dat een
persoon nog niet actief is geweest op de arbeidsmarkt of een afstand tot de
arbeidsmarkt heeft door langdurige werkloosheid (artikel 4, eerste lid,
onderdeel b, van deze verordening). Van langdurige werkloosheid is sprake als
een persoon gedurende twaalf aaneengesloten maanden of langer is aangewezen
geweest op een uitkering. In een dergelijk geval kan sprake zijn van een afstand
tot de arbeidsmarkt, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Heeft een
persoon gedurende vijf jaren geen inkomsten uit arbeid verworven, dan kan worden
aangenomen dat hij een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. In dat geval is het
college bevoegd hem een werkstage aan te bieden. Doel van de werkstageHet tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkstage, om
het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral van
belang om te voorkomen dat een persoon claimt dat sprake is van een
arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt.De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het
opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde
‘snuffelstage’, waarbij een persoon de gelegenheid krijgt om te bezien of het
soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de tweede plaats kan het gaan om
het leren werken in een arbeidsrelatie. In de werkstage kan een persoon wennen
aan aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerken met
collega’s.Opstellen schriftelijke overeenkomstIn het vierde is bepaald dat voor de werkstage een schriftelijke overeenkomst
wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel van de stage worden opgenomen,
evenals de wijze van begeleiding. Door deze schriftelijke overeenkomst kan nog
eens worden gewaarborgd dat het bij een werkstage niet gaat om een reguliere
arbeidsverhouding.Geen verdringingIn het derde lid is bepaald dat de werkstage uitsluitend wordt verstrekt als er
geen verdringing van de arbeidsmarkt plaatsvindt. Het opvullen van een vacature
is alleen toegestaan als de vacature niet is ontstaan door afvloeiing, maar door
ontslag op grond van een van de volgende redenen:
eigen initiatief van de werknemer;
handicap;
ouderdomspensioen;
vermindering van werktijd op initiatief van de werknemer,
of-gewettigd ontslag om dringende redenen.Artikel 7 ProefplaatsingEen proefplaatsing is onder andere een instrument bij het komen tot
garantiebanen. Van belang is dat in de periode van de proefplaatsing meteen de
loonwaarde wordt vastgesteld, daar waar dit aan de orde is.Overigens wordt verwacht, dat in de situatie dat een proefplaatsing heeft
plaatsgevonden, de werknemer bij het aansluitend in dienst gaan, niet opnieuw
een proeftijd heeft. Artikel 8 Ondersteuning Leer-werktrajectPersonen uit de doelgroep kunnen in aanmerking komen voor de voorziening
begeleiding bij leer-werktrajecten. Het college moet dan wel van oordeel zijn
dat een leer-werktraject nodig is en de begeleiding nodig moet zijn voor het
volgen van dat leer-werktraject. Dit is geregeld in artikel 10 en volgt uit
artikel 10f van de Participatiewet.Financiering van een leer- werktraject moet elders worden aangevraagd,
bijvoorbeeld bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). Ook de
financiering van de begeleiding kan alleen plaatsvinden als geen andere
financiering mogelijk is zoals in het kader van passend onderwijs of de
jeugdwet.Artikel 10f van de Participatiewet bepaalt voorts dat het college uitsluitend
ondersteuning bij een leer-werktraject kan aanbieden aan personen:-van zestien of zeventien jaar van wie de leerplicht of de kwalificatieplicht,
bedoeld in de Leerplichtwet 1969, nog niet is geëindigd,of-van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben behaald.De voorziening ondersteuning bij leer-werktrajecten is inzetbaar voor jongeren
van zestien of zeventien jaar oud die dreigen uit te vallen uit school, maar
middels een leer-werktraject alsnog een startkwalificatie kunnen behalen. Om te
voorkomen dat jongeren onnodig uitvallen, wordt de mogelijkheid geboden extra
ondersteuning te bieden. Deze voorziening kan ook worden ingezet ter voorkoming
van schooluitval bij jongeren van achttien tot 27 jaar die door een
leer-werktraject alsnog een startkwalificatie kunnen behalen.Bijstandsgerechtigden jonger dan 27 jaar die uit 's Rijks kas bekostigd
onderwijs kunnen volgen, zijn uitgesloten van ondersteuning op grond van artikel
7, derde lid, onder a, van de Participatiewet. Voor de conclusie dat een jongere
uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen is vereist dat de jongere uit 's
Rijks kas bekostigd onderwijs volgt of daarvoor in aanmerking komt. In het kader
van artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet betekent dit dat het
college vanaf het moment dat de jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs
volgt of kan volgen geen ondersteuning bij de arbeidsinschakeling kan bieden. In artikel 10f van de Participatiewet is bepaald dat het college onder
omstandigheden begeleiding kan bieden aan personen jonger dan achttien jaar en
aan personen van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben
behaald en voor wie een leer-werktraject nodig is. Er wordt vanuit gegaan dat
het mogelijk is een leer-werktraject aan te bieden aan personen die voldoen aan
het bepaalde in de artikelen 10 en 10f van de Participatiewet, in afwijking van
artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet.Artikel 9 LoonkostensubsidieIn artikel 10c van de Participatiewet is geregeld wanneer wordt vastgesteld of
een persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort: op schriftelijke
aanvraag of ambtshalve. Het betreft mensen die niet in staat zijn door hun
beperking om zelfstandig het minimumloon te verdienen. Het UWV moet hierin het
college adviseren. Ambtshalve vaststelling is alleen mogelijk bij:
personen die algemene bijstand ontvangen;
personen als bedoeld in artikel 34a, vijfde lid, onderdelen b en c, van
de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: WIA), artikel 35,
vierde lid onderdelen b en c, van de WIA en artikel 36, derde lid,
onderdelen b en c, van de WIA tot het moment dat het inkomen uit arbeid
in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het
minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren
geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de
Participatiewet is verleend;
personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de
Participatiewet;
personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, en
personen met een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.
In artikel 10c van de Participatiewet is ook bepaald dat het aan college is om
vast te stellen of een persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort.
Binnen de kaders van de wet is het aan de gemeente om vast te stellen op welke
wijze zij bepalen of mensen tot de doelgroep loonkostensubsidie behoren en of
loonkostensubsidie voor hen wordt ingezet (zie Kamerstukken II 2013/14, 33 161,
nr. 107, blz. 62). In artikel 1, tweede lid, is vastgelegd welke criteria
daarbij in acht genomen worden. Deze cumulatieve criteria zijn ontleend aan
artikel 6, eerste lid, onderdeel e, van de Participatiewet. Daarin is immers
wettelijk de doelgroep loonkostensubsidie vastgelegd.De in lid 8 van dit artikel in deze verordening geregelde loonkostensubsidie
moet worden onderscheiden van de loonkostensubsidie zoals bedoeld in de
artikelen 10c en 10d van de Participatiewet. De laatstgenoemde
loonkostensubsidie is geïntroduceerd in de Participatiewet door de Invoeringswet
Participatiewet en is specifiek bedoeld voor personen met een arbeidsbeperking.
De in lid 8 opgenomen loonkostensubsidie is niet noodzakelijk gericht op
personen met een arbeidsbeperking, maar ondersteunt personen die kwetsbaar of
uiterst kwetsbaar zijn.Het gaat hier dus niet om de loonkostensubsidie die verstrekt kan worden aan
personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de
Participatiewet van wie is vastgesteld dat zij met voltijdse arbeid niet in
staat zijn tot het verdienen van een wettelijk minimumloon, doch wel
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben (artikel 6, eerste lid, onderdeel
e, van de Participatiewet). In een nadere regel kan deze loonkostensubsidie
verder worden uitgewerkt.Artikel 10 ParticipatieplaatsEen participatieplaats is bedoeld voor personen met een grotere afstand tot de
arbeidsmarkt. Voor personen jonger dan 27 jaar is ondersteuning in de vorm van
een participatieplaats niet mogelijk (artikel 7, achtste lid, van de
Participatiewet). Het college kan dan ook enkel aan personen van 27 jaar of
ouder met recht op algemene bijstand een participatieplaats aanbieden.Additionele werkzaamhedenOp een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de te
verrichten werkzaamheden staan centraal, maar het leren werken of het (opnieuw)
wennen aan werken. Aspecten als omgaan met gezag, op tijd komen, werkritme en
samenwerking met collega’s zijn allemaal zaken waaraan in een participatieplaats
gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden beoordeeld of het werkterrein past
bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat een persoon bijvoorbeeld
een opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en daarmee voor
zichzelf een duurzaam perspectief op arbeid kan realiseren. De duur van de
participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal vier jaar (artikel 10a van
de Participatiewet). Na negen maanden wordt beoordeeld door het college of de
participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot (artikel 10a,
achtste lid, van de Participatiewet). Zo niet dan wordt de participatieplaats
beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang van de participatieplaats wordt
opnieuw beoordeeld of de participatieplaats wordt voorgezet. Als de gemeente
concludeert dat voortzetting van de participatieplaats met het oog op in de
persoon gelegen factoren aanmerkelijk bijdraagt tot de arbeidsinschakeling, dan
kan de participatieplaats nog één jaar verlengd worden. Echter in dat geval
dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a, negende lid, van
de Participatiewet). Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling
plaats (artikel 10a, tiende lid, van de Participatiewet).PremieDe persoon die werkzaamheden verricht op een participatieplaats heeft recht op
een premie voor het eerst na zes maanden en vervolgens iedere zes maanden na
aanvang van de additionele werkzaamheden (artikel 10a, zesde lid, van de
Participatiewet). Voorwaarde is dat de persoon naar het oordeel van het college
voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de arbeidsmarkt.
De hoogte van de premie moet in de verordening vastgelegd worden (artikel 8a,
eerste lid, onderdeel d, van de Participatiewet). De premie wordt vrijgelaten op
grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. In
verband hiermee is de hoogte van de premie begrensd door het in de
vrijlatingsbepaling genoemde bedrag. Daarnaast moet bij het bepalen van de
hoogte van de premie ook de risico's van de armoedeval worden betrokken. Er is
gekozen voor een premie van telkens € 300 per zes maanden.Artikel 11 Vaststelling loonwaardeIn artikel 10d, eerste lid, van de Participatiewet is bepaald dat als een
persoon behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie en een werkgever voornemens
is een dienstbetrekking aan te gaan met die persoon, het college de loonwaarde
van die persoon vaststelt. Hiervoor is geen aanvraag vereist. Aan de Utrechtse Werktafel – het Regionaal Werkbedrijf Utrecht-Midden – en in de
Werkkamer Gooi en Vechtstreek – formuleren de deelnemers de eisen waaraan een
methode ter vaststelling moet voldoen. Er wordt één methodiek gebruikt in de
arbeidsmarktregio. De eisen die (ook het Rijk) aan loonwaardemeting gesteld worden zijn:
de loonwaarde moet op basis van de feitelijke werkzaamheden op de
werkplek worden vastgesteld
de loonwaarde wordt vastgesteld door of onder verantwoordelijkheid van
een deskundige
de loonwaarde vaststelling moet plaatsvinden op basis van een
objectieve, beschreven methode
de loonwaarde wordt veelal bepaald tijdens de proefplaatsing, die
(maximaal) 2 maanden duurt. Er hoeft overigens niet altijd sprake te
zijn van een proefplaatsing. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer een
stageplek omgezet wordt in een garantiebaan. Er is dan meestal wel al
een indicatieve loonwaarde bekend. De loonwaarde kan dan bepaald worden
bij de omzetting van de stage-overeenkomst naar het dienstverband.
Voor het overgangsjaar 2015 heeft de Utrechtse Werktafel een overeenkomst
gesloten met CompetenSys. Competensys (“Loonbalans”)is gevalideerd door Blik op
Werk. Er wordt, conform wettelijke eisen, gewerkt vanuit een gedegen
taakanalyse, waarbij wordt gemeten op Tempo, Kwaliteit en Inzetbaarheid. Ook de
definiëring van de normfunctie, het normloon en de additionele kosten worden
geheel conform gestelde eisen verwerkt. Dit alles is verwerkt in een systeem dat
meerdere gemeenten, UWV en SW-organisaties in onze arbeidsmarktregio in staat
stelt om ermee te werken en om langs één gezamenlijke lijn te meten. Dit met als
doel om de onderlinge betrouwbaarheid te bevorderen.In het tweede kwartaal van 2015 start een aanbestedingsprocedure voor de
aanschaf van een loonwaardemethodiek die vanaf 1 januari 2016 gebruikt gaat
worden.De Werktafel Gooi en Vechtstreek gaat de methodiek nog bepalen. Dit wordt in een
nadere regel uitgewerkt. De gemeenten in Gooi- en Vecht die niet in het SWW-verband samenwerken hebben de
methodiek al bepaald. Er is gekozen voor “de ASML methode van het UWV en/of de
methode van Dariuz” of voor “Dariuz”Artikel 12 No risk polisDe no risk polis kan worden ingezet als ondersteuning bij de arbeidsinschakeling
(artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet). De no risk polis
is een belangrijk instrument om aarzelingen bij werkgevers weg te nemen om
mensen met arbeidsbeperkingen in dienst te nemen. De no risk polis zorgt ervoor
dat de werkgever compensatie ontvangt voor de loonkosten, wanneer een werknemer
met arbeidsbeperkingen ziek wordt. Een werkgever komt niet in aanmerking voor
een no risk polis als artikel 29b van de Ziektewet van toepassing is (artikel
8a, tweede lid, onderdeel b Participatiewet). De no risk polis is een verzekering waarbij de werkgever bij ziekte van de
werknemer die een structurele functionele of andere beperking heeft of ten
behoeve van wie die werkgever een loonkostensubsidie ontvangt in aanmerking komt
voor een vergoeding gedurende de dekkingsperiode van de geleden loonschade. Landelijk is afgesproken voor de no risk polis die ingezet kan worden voor de
werkgever die een werknemer op een garantiebaan plaatst, de verzekering te laten
lopen via het UWV. Voor 2016 volgt hiertoe een wettelijke regeling. In een nadere regeling wordt aangegeven wie ook in aanmerking komen voor een no
risk polis als het niet om een garantiebaan gaat.Indien de werknemer ziek wordt, doet de werkgever melding bij het UWV. In het
geval dat het om een arbeidsgehandicapte gaat die onder de Participatiewet valt,
wordt er ook melding bij de gemeente gedaan. Het UWV betaalt de
Ziektewet-uitkering uit aan de werkgever voor maximaal 2 jaar aaneensluitend.
Gemeenten zullen bij ziekte de loonkostensubsidie stopzetten aan de werkgever om
de voorkomen dat de werkgever dubbele subsidie krijgt (ziektewet en LKS). In de
beschikking aan de werkgever moet hierover duidelijk gecommuniceerd worden.Hieronder wordt de betekenis van de wijziging toegelicht aan de hand van een
eenvoudig voorbeeld. Daarbij wordt uitgegaan van een persoon die 100% van het
WML verdient en een loonwaarde van 50% heeft. Wat gebeurt er bij uitval wegens
ziekte?
De werkgever betaalt de werknemer die voor hem werkt 100 % WML
De gemeente verstrekt de werkgever loonkostensubsidie ad 50 % WML
De werkgever meldt bij uitval de ziekte aan UWV
Bij ziekte blijft de werkgever loon aan de werknemer doorbetalen en de
gemeente stopt de subsidie aan de werkgever
UWV beoordeelt de ziekte en betaalt de no risk polis uit. De hoogte
daarvan is 100 (dagloon) minus 50 (subsidie) is 50.
Artikel 13 Maatwerkvoorziening beschut werkHet college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een persoon uit de
doelgroep die door een blijvende lichamelijke, verstandelijke of psychische
beperking een zodanige mate van begeleiding op en aanpassingen van de werkplek
nodig heeft dat niet van een reguliere werkgever redelijkerwijs niet kan worden
verwacht dat hij deze in dienst neemt (eerste lid).Stap 1: voorselectieTen behoeve van de participatievoorziening beschut werk voert de gemeente een
voorselectie uit. Tijdens de voorselectie bepaalt het college welke personen uit
de doelgroep in aanmerking kunnen komen voor beschut werk en op welk moment. In
de verordening moet vastgelegd worden hoe deze voorselectie wordt
uitgevoerd.Daarom is in het tweede lid bepaald dat het college uitsluitend personen
selecteert die een grote afstand hebben tot de arbeidsmarkt en een (structurele)
begeleidingsbehoefte hebben. Het college kan ambtshalve vaststellen of een persoon uitsluitend in een
beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie heeft (artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet).
Hiervoor is dus geen aanvraag van een persoon nodig. Het college maakt uit de
personen uit de doelgroep een voorselectie. Het college moet bij het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen advies inwinnen voor de beoordeling
of de geselecteerde personen uitsluitend in een beschutte omgeving onder
aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. De wijze
waarop dit gebeurt kan in een nadere regel worden uitgewerkt.Stap 2: advies Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringenHet Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen adviseert het college met
betrekking tot het oordeel of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen voert op basis van landelijke
criteria een beoordeling uit (artikel 10b, tweede lid, van de Participatiewet). Stap 3: besluit gemeenteOp basis van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
beslist de gemeente of iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort. Alleen
als sprake is van een onzorgvuldige totstandkoming van het advies van het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, kan de gemeente besluiten het
advies niet te volgen.Stap 4: dienstbetrekking 'beschut werk'Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort, zorgt
de gemeente ervoor dat deze persoon in een dienstbetrekking onder beschutte
omstandigheden aan de slag gaat (artikel 10b, derde lid, van de
Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een
publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van de
Participatiewet). Hoe de dienstbetrekking wordt georganiseerd, behoort tot de
beleidsvrijheid van gemeenten. Een dienstbetrekking kan bijvoorbeeld worden
georganiseerd via een gemeentelijke dienst, NV, BV of stichting. Naast het bepalen van wie in aanmerking kan komen voor beschut zijn in deze
verordening vastgelegd welke voorzieningen voor arbeidsinschakeling ingezet
worden om deze dienstbetrekking mogelijk te maken (derde lid). Tevens is in deze
verordening vastgelegd op welke wijze de gemeente de omvang van het aanbod van
beschut werk, het aantal beschikbare plekken, vaststelt. Omvang beschut werkHet college bepaalt de omvang van het aanbod beschut werk en legt vast hoeveel
plekken voor beschut werk de gemeente beschikbaar stelt. Het aanbod is mede
afhankelijk van het aantal geschikte en beschikbare plaatsen. Daarom moet het
college overleg voeren met partners om de omvang van het aanbod te kunnen
bepalen (vierde lid).Artikel 14 Maatwerkvoorziening persoonlijke ondersteuningIn dit artikel wordt de voorziening persoonlijke ondersteuning nader geduid. Het
gaat dan om een voorziening zoals een jobcoach, die op vaste tijden en gedurende
een langere periode de belanghebbende met structurele functionele beperkingen
bij het verrichten van zijn taken ondersteunt. Het moet dan ook gaan om een
systematische ondersteuning. Daarnaast moet de ondersteuning noodzakelijk zijn
in die zin, dat de belanghebbende zonder die ondersteuning in redelijkheid niet
zijn werkzaamheden zou kunnen verrichten. Persoonlijke ondersteuning heeft tot
doel dat een werknemer wordt begeleid naar een situatie dat hij uiteindelijk
zonder begeleiding via een dergelijke voorziening bij een reguliere werkgever
werkzaam kan zijn. Het college kan daarom aan de duur van de persoonlijke
ondersteuning een maximum verbinden.De persoonlijke ondersteuning wordt afgestemd op de begeleidingsbehoefte. Onder
begeleidingsbehoefte verstaan we de aard, duur en intensiteit van de begeleiding
die de belanghebbende nodig heeft om in een baan te kunnen functioneren. De
begeleiding moet ervoor zorgen dat de uitvoering van het werk zo zelfstandig en
productief mogelijk gebeurt. Dit gaat verder dan de normale inwerkperiode. Het
gaat om systematische begeleiding, die nodig is om iemand goed en duurzaam in
het werk te laten functioneren. Hierbij gaat het ook om de begeleiding van de werkgever en de collega’s, net
zoals de bijdrage aan de coördinatie/afstemming met begeleiders in andere
levenssferen.In bijzondere omstandigheden kan ten behoeve van een persoon die tot de
doelgroep loonkostensubsidie behoort ook persoonlijke ondersteuning anders dan
op de werkplek worden ingezet om uitval op het werk te voorkomen. Deze vorm van
persoonlijke ondersteuning wordt afgestemd op de verantwoordelijkheden die de
werkgever heeft.Jobcoach ten behoeve van GarantiebanenIn de arbeidsregio Midden-Utrecht zijn ten behoeve van de inzet van een Jobcoach
voor een garantiebaan afspraken gemaakt over duur en intensiteit van de
Jobcoach.UWV en/of gemeente bepaalt of de inzet van Jobcoach voor een potentiële
werknemer vanwege arbeidshandicap noodzakelijk is.De Jobcoach wordt ingezet vanaf moment van plaatsing op regulier werk (vanaf de
eerste dag dat het arbeidscontract inwerking treedt). De Jobcoach kan ook
ingezet worden bij een proefplaatsing. Iemand uit de doelgroep heeft recht op maximaal 52 uur jobcoaching per jaar voor
maximaal 2 jaar. Er zijn twee begeleidingsniveau jobcoaching die kunnen worden
toegekend; licht en midden begeleidingsniveau waarvoor maximaal middelen of uren
beschikbaar zijn. Ieder half jaar wordt geëvalueerd of jobcoaching nog langer
noodzakelijk is.Naast inzet van Jobcoach door UWV of gemeente kan er ook gekozen worden voor
financiële tegemoetkoming om als werkgever zelf een Jobcoach aan te stellen (de
zogeheten interne Jobcoach).Hiermee wordt tegemoet gekomen aan de wens om bij meerdere werknemers een en
dezelfde Jobcoach te kunnen aanstellen.Artikel 15 Individuele StudietoeslagDe Invoeringswet Participatiewet introduceert een studieregeling in de
Participatiewet: de individuele studietoeslag. Hiermee krijgt het Dagelijks
Bestuur de mogelijkheid mensen, van wie is vastgesteld dat ze niet in staat zijn
het minimumloon te verdienen of bij wie een medische urenbeperking is
geconstateerd, een individuele studietoeslag te verstrekken als ze studeren. Het
afronden van een studie versterkt de positie op de arbeidsmarkt. Een diploma is
een bewijs tegenover werkgevers dat iemand gemotiveerd is en veel in zijn mars
heeft. Mensen met een arbeidshandicap hebben volgens de regering een extra steuntje in
de rug nodig als het gaat om studeren. Voor hen is de drempel om te lenen een
stuk hoger, omdat de kans op een baan later lager is. Een studieregeling
stimuleert mensen om toch de stap te zetten om naar school te gaan of een studie
te gaan volgen. Ook biedt het een financiële compensatie voor het feit dat het
voor deze groep vaak moeilijk is om de studie te combineren met een bijbaan (TK
2013-2014, 33 161, nr. 125, p. 2). De individuele studietoeslag moet worden aangemerkt als een vorm van bijzondere
bijstand (artikel 5, onderdeel d, van de Participatiewet). De individuele
studietoeslag is niet gerelateerd aan bepaalde kosten. Het is een
inkomensondersteunende maatregel voor mensen van wie is vastgesteld dat ze niet
in staat zijn het minimumloon te verdienen of voor wie een medische
urenbeperking geldt. Verlening studietoeslagIn het eerste lid wordt nog eens benadrukt dat een aanvrager op datum aanvraag
moet voldoen aan de voorwaarden genoemd in artikel 36b, eerste lid van de
Participatiewet. Eén van de voorwaarden is dat bij de aanvrager moet worden
vastgesteld of hij arbeidsbeperkt is of dat bij hem sprake is van een medische
urenbeperking. Dat laatste moet door het UWV worden bepaald. Wie moet
vaststellen of een aanvrager arbeidsbeperkingen ondervindt, wordt via nadere
regels bepaald. Het zal er waarschijnlijk op neerkomen dat dit hetzelfde orgaan
is dat ook vaststelt of iemand die bijstand aanvraagt of ontvangt een
arbeidsbeperking heeft.Een andere voorwaarde is dat de aanvrager recht moet hebben op
studiefinanciering of een Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten.
Dit betekent niet dat de aanvrager ook daadwerkelijk studiefinanciering of een
tegemoetkoming moet ontvangen. Het recht op studiefinanciering bestaat,
afhankelijk van iemands gekozen opleiding, leeftijd en inkomen. Of van dit recht
gebruik gemaakt wordt is niet in de Participatiewet geregeld en is geen vereiste
voor het ontvangen van een individuele studietoeslag op grond van de
Participatiewet. Voor het recht op een individuele studietoeslag is het dan ook
voldoende dat een persoon recht heeft op studiefinanciering of een
tegemoetkoming. De persoon zal - als aanvrager van de toeslag - aannemelijk
moeten maken dat hij recht op studiefinanciering of een tegemoetkoming heeft,
bijvoorbeeld door een beschikking van DUO of door een bewijs van inschrijving
bij een bepaalde opleiding te overleggen. Om onduidelijkheid te voorkomen omtrent de wijze waarop het verzoek als bedoeld
in artikel 36b, eerste lid, van de Participatiewet moet worden ingediend, wordt
in het derde lid bepaald dat dit moet worden gedaan door middel van een door of
namens het college vastgesteld formulier. Een verzoek wordt dan gezien als een
aanvraag zoals bedoeld in afdeling 4.1.1 van de Awb. Vandaar ook dat in deze
verordening het begrip “aanvraag” wordt gehanteerd en niet “verzoek”. Het gaat
dus om een schriftelijke aanvraag (artikel 4:1 van de Awb) die wordt ondertekend
door de aanvrager en ten minste de naam en het adres van de aanvrager bevat, de
dagtekening en een aanduiding van de beschikking die wordt gevraagd (artikel
4:2, eerste lid, van de Awb). De aanvrager verschaft ook de gegevens en
bescheiden die voor de beslissing op de aanvraag nodig zijn en waarover hij
redelijkerwijs de beschikking kan krijgen (artikel 4:2, tweede lid, van de Awb).
Een mondeling verzoek kan hiermee dus niet worden aangemerkt als een verzoek om
individuele studietoeslag zoals bedoeld in artikel 36b van de Participatiewet. Hoogte individuele studietoeslagVoor de uitvoerbaarheid is gekozen om een vast bedrag per maand als
studietoeslag vast te stellen. Betaling individuele studietoeslagHet ligt voor de hand om de studietoeslag per maand te betalen omdat de toeslag
bedoeld is als inkomensaanvullende regeling voor het dekken van algemene kosten
van levensonderhoud. Veel van die kosten doen zich maandelijks voor, zoals
woonlasten, zorgpremies, etc. Daarnaast vindt betaling vanuit een bijbaan in de
regel ook maandelijks plaats. Verder sluit een maandbetaling ook meer aan bij
het systeem van in- en uitschrijving bij een studie. Gewoonlijk gebeurt dat per
maand (vaak de eerste van de maand).Toekenning en beëindiging van de individuele studietoeslagIn het eerste lid is bepaald dat een studietoeslag pas wordt toegekend vanaf de
eerste van de maand waarop de aanvraag is ingediend. Het is niet de bedoeling
dat een toeslag met terugwerkende kracht, bijvoorbeeld vanaf datum aanvang
studiejaar, wordt verstrekt. Bij ongewijzigde omstandigheden loopt de toeslag
tot aan het eind van het school- of studiejaar. Belanghebbende kan tegen het
einde van school- of studiejaar een nieuwe aanvraag indienen. Het tweede lid
maakt duidelijk dat de studietoeslag tussentijds wordt beëindigd zodra de studie
wordt gestaakt of belanghebbende niet langer recht heeft op studiefinanciering
op grond van de Wet studiefinanciering 2000 of een tegemoetkoming op grond van
hoofdstuk 4 van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten.Artikel 16 VergoedingenHet vergoeden van kosten die bijdragen aan de inschakeling in het arbeidsproces
zijn divers van aard en worden in beleidsregels uitgewerkt.In de verordening is niet opgenomen dat er premies kunnen worden verstrekt voor
het aan werk gaan. Er is voor gekozen alleen een premie in de vorm van nazorg en
persoonlijke begeleiding mogelijk te maken, bv. in de vorm van jobcoaching.Artikel 17 Persoonlijke voorzieningen bij werk of scholing Het gaat hier om werkvoorzieningen voor personen met arbeidsbeperkingen zoals
hulpmiddelen en werkplekaanpassingen Persoonlijke ondersteuning door bv. een
jobcoach is geregeld in artikel 15. Voor vervoersvoorzieningen wordt zoveel
mogelijk aangesloten bij voorzieningen die in het kader van de Wet
maatschappelijke ondersteuning zijn georganiseerd.Artikel 18 Intrekken oude verordening en overgangsrechtIn dit artikel is onder andere het overgangsrecht neergelegd. Het kan voorkomen
dat personen een voorziening toegekend hebben gekregen op grond van de oude
re-integratieverordening, die niet meer voldoet aan de voorwaarden uit deze
verordening. Hierbij kan worden gedacht aan de situatie waarin de oude
re-integratieverordening voorzieningen bevat die na inwerkingtreding van deze
verordening niet meer worden verstrekt. Ook is het denkbaar dat een persoon op
grond van de oude re-integratieverordening wel in aanmerking zou komen voor een
voorziening, maar door inwerkingtreding van deze verordening niet meer. Om te
voorkomen dat een voorziening moet worden ingetrokken is in artikel 15, tweede
lid van deze verordening, geregeld dat dergelijke voorzieningen worden behouden
voor een bepaalde duur. Een dergelijke voorzieningen wordt behouden voor ten
hoogste de duur van twaalf maanden of - als dit eerder is - voor de duur dat
deze is verstrekt. Dit uiteraard voor zover wordt voldaan aan de voorwaarden uit
de Re-integratieverordening Stichtse Vecht 2012. Wordt niet meer aan die
voorwaarden voldaan, dan moet de voorziening worden beëindigd, bijvoorbeeld als
een belanghebbende geen aanspraak meer heeft op ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling. De periode van twaalf maanden begint te lopen vanaf het
moment van inwerkingtreding van deze verordening.Voortzetten toegekende voorzieningenToegekende voorzieningen op grond van de “Reïntegratieverordening Stichtse Vecht
2012” worden in beginsel behouden tot twaalf maanden na inwerkingtreding van
deze verordening. Na afloop van die periode kan het college besluiten of een
voorziening wordt voortgezet. Hierbij kan het college rekening houden met al
gesloten overeenkomsten. Voortzetting van een voorziening ligt bijvoorbeeld voor
de hand als het college is gehouden de kosten van een dergelijke voorziening te
voldoen, ongeacht of een persoon nog gebruik maakt van de voorziening. Lopende
re-integratievoorzieningen kunnen in beginsel ná inwerkingtreding van deze
verordening worden afgerond conform de overeenkomst.Indien het resultaat economische zelfredzaamheid sneller kan worden bereikt
bijvoorbeeld door inzet van nieuwe re-integratievoorzieningen (bijv.
loonkostensubsidie) dan kan het college besluiten de voorziening wel te
beëindigen.Voortzetting is niet mogelijkVoortzetting van een toegekende voorziening na twaalf maanden is niet mogelijk
als de voorziening binnen die periode is beëindigd wegens het niet meer voldoen
aan de voorwaarden voor die voorziening op grond van de “Reïntegratieverordening
Stichtse Vecht 1212” of als de voorziening is toegekend voor een kortere duur
dan twaalf maanden na inwerkingtreding van de verordening. Een voorziening dient
immers niet langer te worden voortgezet dan de duur van de oorspronkelijke
toekenning. Ten aanzien van die voorziening blijft de “Reïntegratieverordening Stichtse
Vecht 2012” van toepassing.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-