CVDR367986_1Re-integratieverordening participatiewet 2015nlregelingTen Boer2015-06-01GroningenOnbekendRe-integratieverordening participatiewet 2015Onbekendgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2015-04-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-06-012020-11-01OnbekendOnbekendGeenGeenRe-integratieverordening participatiewet 2015RE-INTEGRATIEVERORDENING PARTICIPATIEWET2015
DE RAAD VAN DE GEMEENTE TEN BOER,(nr. 7);gezien het voorstel van het college van 7 april 2015;gelet op de artikelen 8a, eerste lid, aanhef en onder a, c, d en e, en
tweede lid, en 10b, vierde lid, van de Participatiewet;BESLUIT:de Re-integratieverordening Participatiewet 2015 vast te stellen.1.Algemene bepalingen1.Begrippen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
doelgroep: personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onder a, van de wet;
grote afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de
arbeidsmarkt is redelijkerwijs niet mogelijk binnen één
jaar;
korte afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de
arbeidsmarkt is redelijkerwijs mogelijk binnen één
jaar;
wet: Participatiewet.
2.Voor zover niet anders is bepaald, worden begrippen in deze
verordening gebruikt in dezelfde betekenis als in de wet.2.Beleid en financiën2.Evenwichtige verdeling1.Het college kan de voorzieningen, bedoeld in artikel 5, 7 en 8
aanbieden aan personen die behoren tot de doelgroep met korte
afstand tot de arbeidsmarkt.2.Het college kan de voorzieningen, bedoeld in de artikelen 5, 6, 7, 8
en 9 aanbieden aan personen die behoren tot de doelgroep met een
grote afstand tot de arbeidsmarkt. 3.Het college houdt bij het aanbieden van de in deze verordening
opgenomen voorzieningen rekening met de omstandigheden en
functionele beperkingen van een persoon. De omstandigheden hebben in
ieder geval betrekking op zorgtaken van die persoon en de
mogelijkheid dat hij behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie of
gebruik maakt van de voorziening beschut werk. Onder zorgtaken wordt
in ieder geval verstaan: a. de opvang van ten laste komende kinderen
tot vijf jaar, en b. de noodzakelijkheid van het verrichten van
mantelzorg. 3.Budget- en subsidieplafonds1.Het college kan bij uitvoeringsbesluit een of meer subsidie- of
budgetplafonds vaststellen voor de verschillende voorzieningen. Een
door het college ingesteld subsidie- of budgetplafond vormt een
weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke voorziening.2.Het college kan bij uitvoeringsbesluit een plafond instellen voor
het aantal personen dat in aanmerking komt voor een specifieke
voorziening.3.Voorzieningen4.Algemene bepalingen over voorzieningenHet college kan een voorziening beëindigen als:
de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn verplichting
als bedoeld in de artikelen 9 en 17 van de wet, de artikelen 13
en 37 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de artikelen 13 en 37
van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen niet nakomt;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer behoort
tot de doelgroep;
de persoon die aan de voorziening deelneemt algemeen
geaccepteerde arbeid aanvaardt waarbij geen gebruik wordt
gemaakt van een in deze verordening genoemde voorzieningen,
tenzij het betreft een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste
lid, onderdeel a, onder 2°, van de wet;
naar het oordeel van het college de voorziening onvoldoende
bijdraagt aan een snelle arbeidsinschakeling;
de voorziening naar het oordeel van het college niet meer
geschikt is voor de persoon die gebruik maakt van de
voorziening;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet naar behoren
gebruik maakt van de aangeboden voorziening;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer voldoet
aan de voorwaarden die in deze verordening worden gesteld om in
aanmerking te komen voor die voorziening.
5.Werkstage1.Het college kan een persoon een werkstage gericht op
arbeidsinschakeling aanbieden als deze behoort tot de
doelgroep.2.Het doel van een werkstage is het opdoen van werkervaring of het
leren functioneren in een arbeidsrelatie. 3.Het college plaatst de persoon uitsluitend als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en er
geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt. 4.De werkstage duurt maximaal zes maanden en vindt als de persoon
algemene bijstand ontvangt, plaats met behoud van uitkering. Een
werkstage kan eenmaal met een zelfde periode worden verlengd indien
dit noodzakelijk is voor arbeidsinschakeling.5.Gedurende de werkstage vindt begeleiding plaats.6.In een schriftelijke overeenkomst tussen stage-gever, stagiair en
gemeente wordt in ieder geval vastgelegd:
het doel van de werkstage, en
de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt.
6.Sociale activering1.Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep
activiteiten aanbieden in het kader van sociale activering voor
zover de mogelijkheid bestaat dat hij op enig moment algemeen
geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt
gemaakt van een voorziening. 2. Het college stemt de duur van de in het eerste lid bedoelde
activiteiten af op de mogelijkheden en capaciteiten van die
persoon.7.Detacheringsbaan1.Het college kan zorgen voor toeleiding van een persoon die behoort
tot de doelgroep naar een dienstverband met een werkgever, gericht
op arbeidsinschakeling.2.De werknemer wordt voor het verrichten van arbeid gedetacheerd bij
een onderneming. De detachering wordt vastgelegd in een
schriftelijke overeenkomst tussen zowel de werkgever en inlenende
organisatie als tussen de werknemer en inlenende organisatie.3.Een werknemer wordt uitsluitend geplaatst als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en er
geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt.4.Het college kan formeel als werkgever van de werknemer optreden, dan
wel een organisatie aanwijzen die in opdracht van de gemeente
formeel als werkgever van de werknemer, bedoeld in het eerste lid,
optreedt.8.Scholing1.Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een
scholingstraject aanbieden.2.Een scholingstraject voldoet in ieder geval aan de volgende
eisen:
is noodzakelijk voor de toeleiding naar de arbeidsmarkt,
en
duurt niet langer dan een jaar.
3.Het eerste lid is niet van toepassing op personen als bedoeld in
artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de
wet.9.Participatieplaats1.Het college kan een persoon van 27 jaar of ouder met recht op
algemene bijstand overeenkomstig artikel 10a van de wet onbeloonde
additionele werkzaamheden laten verrichten. 2.Een participatieplaats duurt maximaal zes maanden. Een
participatieplaats kan maximaal driemaal met een zelfde periode
worden verlengd tot in totaal vierentwintig maanden, indien dit
noodzakelijk is voor een grotere kans op arbeidsinschakeling. 3.Gedurende de periode waarin een persoon op een participatieplaats
werkzaamheden verricht, vindt begeleiding plaats. 4.De premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de wet bedraagt €
600 per zes maanden, mits in die zes maanden voldoende is meegewerkt
aan het vergroten van de kans op inschakeling in het arbeidsproces.
5.Voor zover een persoon niet beschikt over een startkwalificatie,
beoordeelt het college binnen zes maanden na aanvang van de
werkzaamheden in hoeverre scholing of opleiding de toegang tot de
arbeidsmarkt bevordert. Het college betrekt bij deze
beoordeling:
in hoeverre die persoon de krachten en bekwaamheden bezit om
scholing of opleiding te volgen;
het oordeel van degene in wiens opdracht die persoon de
werkzaamheden uitvoert;
de scholingswens van die persoon.
10.Participatievoorziening beschut werk1.Het college kan aan een persoon die behoort tot de doelgroep de
voorziening beschut werk aanbieden als hij door een lichamelijke,
verstandelijke of psychische beperking een zodanige mate van
begeleiding op en aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat van
een reguliere werkgever redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat
hij deze persoon in dienst neemt.2.Het college maakt uit de personen die behoren tot de doelgroep een
voorselectie en wint bij het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen advies in voor de beoordeling of zij
uitsluitend in een beschutte omgeving onder aangepaste
omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Het
college maakt voor de voorselectie gebruik van het reguliere
instroom- en diagnoseproces zoals dat in de dienstverleningslijn
wordt toegepast, tenzij dit gelet op de aard en ernst van de
arbeidsbeperking niet mogelijk is. In dat geval wordt gebruik
gemaakt van een op de situatie van de persoon aangepaste
methodiek.3.Om de in artikel 10b, eerste lid, van de wet, bedoelde werkzaamheden
mogelijk te maken zet het college de volgende ondersteunende
voorzieningen in: fysieke aanpassingen van de werkplek of de
werkomgeving, uitsplitsing van taken of aanpassingen in de wijze van
werkbegeleiding, werktempo of arbeidsduur.4.Ieder kalenderjaar komt maximaal 1 personen in aanmerking voor een
Participatievoorziening beschut werk totdat het maximum van 9
werkplekken is bereikt. De raad kan jaarlijks in de
programmabegroting afwijken van deze aantallen.5.Het college wijst een aanvraag om een participatievoorziening
beschut werk af indien de omvang van het aanbod van de voorziening
zoals is vastgesteld ingevolge het vierde lid, in het jaar van
aanvraag is bereikt.11.Ondersteuning bij leer-werktrajectHet college kan ondersteuning als bedoeld in artikel 10f van de wet
aanbieden bij het volgen van een leer-werktraject als het college van
oordeel is dat een leer-werktraject nodig is. Ondersteuning wordt alleen
aangeboden als deze nodig is voor het volgen van een leer-werktraject en
het personen betreft:
van zestien of zeventien jaar van wie de leerplicht of de
kwalificatieplicht, bedoeld in de Leerplichtwet 1969, nog niet
is geëindigd, of
van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben
behaald.
12.Persoonlijke ondersteuningAan een persoon die behoort tot de doelgroep kan het college
persoonlijke ondersteuning bij het verrichten van de aan die persoon
opgedragen taken aanbieden in de vorm van structurele begeleiding indien
hij zonder persoonlijke ondersteuning niet in staat is de aan hem
opgedragen taken te verrichten. Persoonlijke ondersteuning wordt in
ieder geval aangeboden als de werkgever ten behoeve van de werknemer een
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de wet ontvangt of als
de persoon die op een detacheringsbaan werkzaam is, behoort tot de
doelgroep loonkostensubsidie in de zin van artikel 6, eerst lid sub e
van de wet. 13.No-riskpolis1.Een werkgever kan gebruik maken van een no-risk polis ten behoeve
van een werknemer voor wie het college loonkostensubsidie als
bedoeld in artikel 10d van de wet heeft toegekend.2.De no-risk polis wordt uitgevoerd door UWV.3.Het college kan nadere regels stellen waaraan de werkgever moet
voldoen om voor een no-riskpolis in aanmerking te komen.14.Werkgeversarrangement
Het college kan met een werkgever een overeenkomst sluiten over
een pakket voorzieningen gericht op re-integratie ten behoeve
van de arbeidsinschakeling van een of meer personen die behoren
tot de doelgroep. Dit pakket kan bestaan uit verschillende
voorzieningen zoals die in de verordening of de krachtens deze
verordening genomen uitvoeringsbesluiten zijn vastgelegd.
Het college kan in de overeenkomst afwijken van hetgeen in deze
verordening of de krachtens deze verordening genomen
uitvoeringsbesluiten is bepaald, voor zover dit de
arbeidsinschakeling van een of meer personen als bedoeld in het
eerste lid bevordert.
15.NazorgHet college kan voorzieningen bieden gericht op nazorg aan een werkgever
die een persoon die behoort tot de doelgroep in dienst neemt voor het
verrichten van algemeen geaccepteerde arbeid, waarbij geen sprake is van
een voorziening.16.Overige vergoedingenEen persoon die behoort tot de doelgroep kan in aanmerking komen voor
vergoeding van kosten die naar het oordeel van het college noodzakelijk
zijn in het kader van de voorziening waarvan die persoon gebruik
maakt.4.Slotbepalingen17.Onvoorzien en nadere regels1.In gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.2.Het college kan nadere regels stellen over de uitvoering van deze
verordening.18.Intrekken oude verordening en overgangsrecht1.De Re-integratieverordening Wet werk en bijstand wordt
ingetrokken.2.Een persoon die gebruik maakt van een toegekende voorziening op
grond van de Re-integratieverordening Wet werk en bijstand, die moet
worden beëindigd op grond van deze verordening, behoudt deze
voorziening voor zover wordt voldaan aan de voorwaarden uit de
Re-integratieverordening Wet werk en bijstand voor de duur:
van een periode van twaalf maanden gerekend vanaf de
inwerkingtreding van deze verordening, of
van een periode waarvoor deze voorziening bij besluit is
verstrekt, als dat korter is dan de periode als bedoeld in
het tweede lid, onderdeel a.
3.Het college kan na afloop van de in het tweede lid, onderdeel a,
bedoelde periode, besluiten of een voorziening wordt
voortgezet.4.De Re-integratieverordening Wet werk en bijstand blijft van
toepassing ten aanzien van een voorziening als bedoeld in het tweede
en derde lid.19.Inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 juni 2015.
Deze verordening wordt aangehaald als: Re-integratieverordening
Participatiewet 2015.
Gedaan te Ten Boer ter openbare raadsvergadering van 22 april 2015.N.A. van de Nadort R.Sj. BosmaDe voorzitter, De griffier,ToelichtingAlgemeenEr is gekozen voor een algemene, globale verordening. Dit heeft te maken met de
aard van de opdracht die de raad heeft gekregen, te weten het bij verordening
regels stellen waarin het beleid van de gemeente ten aanzien van haar
re-integratietaak wordt neergelegd. Hieruit moet onder andere aandacht blijken
voor de in de Participatiewet onderscheiden doelgroepen en de daarbinnen te
onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet tot het formuleren van
gedetailleerde regels die op iedere situatie van toepassing zijn. Immers,
re-integratie is maatwerk. Het is helemaal afhankelijk van iemands mogelijkheden
en beperkingen wat in het concrete geval een passend re-integratietraject is.
Daarom wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten
eigen afwegingen te maken. Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat
personen uit de doelgroep aanspraak hebben op ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte voorziening
binnen de kaders van de re-integratieverordening. Daarom is ervoor gekozen in de
verordening de voorzieningen vast te leggen die het college in ieder geval kan
aanbieden.Met betrekking tot de volgende voorzieningen is de gemeenteraad verplicht om
regels op te nemen in deze verordening:
scholing of opleiding, bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de
Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel c, en tweede lid,
onderdeel c, van de Participatiewet);
de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, Participatiewet (artikelen
8a, eerste lid, onderdeel d, en tweede lid, onderdeel c, van de
Participatiewet);
participatievoorziening beschut werk, bedoeld in artikel 10b van de
Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel e, en 10b, vierde
lid, van de Participatiewet), en
no riskpolis (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de
Participatiewet).
Artikelsgewijze toelichtingEnkel die bepalingen die verdere toelichting behoeven worden hieronder
behandeld.Artikel 1. BegrippenBegrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet worden niet afzonderlijk
gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend van toepassing op
deze verordening. De doelgroep wordt gevormd door personen zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onder a, van de Participatiewet. Het betreft:
personen die algemene bijstand ontvangen;
personen als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid onderdeel b,35,
vierde lid, onderdeel b, en 36, derde lid, onderdeel b, van de Wet werk
en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: WIA) tot het moment dat het
inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten
jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon
in die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van
de Participatiewet is verleend;
personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de
Participatiewet;
personen met een nabestaanden- of wezen- uitkering op grond van de
Algemene nabestaandenwet (hierna: ANW);
personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna:
IOAW);
personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (hierna:
IOAZ);
personen zonder uitkering;
en, die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door het college
aangeboden voorziening.Korte afstand tot de arbeidsmarktOnder een korte afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon
redelijkerwijs binnen één jaar geschikt is voor deelname aan de arbeidsmarkt.
Zie verder de toelichting bij artikel 2.Grote afstand tot de arbeidsmarktOnder een grote afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een persoon
redelijkerwijs niet binnen één jaar geschikt is voor deelname aan de
arbeidsmarkt. Zie verder de toelichting bij artikel 2.Artikel 2. Evenwichtige verdeling Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet moet de
gemeenteraad in de verordening de verdeling van de voorzieningen over personen
vastleggen, waarbij rekening wordt gehouden met de omstandigheden en de
functionele beperkingen van die personen. Hierin ligt besloten dat de
gemeenteraad ook rekening houdt met de omstandigheden en functionele beperkingen
van personen met een handicap. Dit is in overeenstemming met het VN-verdrag
inzake de rechten van personen met een handicap. De doelstelling van dit verdrag
is het bevorderen, beschermen en waarborgen van het volledige genot door alle
personen met een handicap van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden op
voet van gelijkheid en het bevorderen van de eerbiediging van hun inherente
waardigheid. In dit artikel is aan het voorgaande uitvoering gegeven.Korte afstand tot arbeidsmarktHet college kan de voorziening zoals bedoeld in artikel 5, 7 en 8 aanbieden aan
personen die behoren tot de doelgroep met een korte afstand tot de arbeidsmarkt.
De doelgroep is gedefinieerd in artikel 1. Grote afstand tot arbeidsmarktHet college kan voorzieningen als bedoeld in de artikelen 5, 6, 7, 8 en 9
aanbieden aan personen aan die behoren tot de doelgroep met een grote afstand
tot de arbeidsmarkt. De doelgroep is gedefinieerd in artikel 1. Het aanbieden van een voorziening is maatwerk. Om die reden kunnen dezelfde
voorzieningen in veel gevallen zowel aan personen met een korte als aan personen
met een grote afstand tot de arbeidsmarkt worden aangeboden. Door de invulling
van de voorziening wordt deze ‘op maat gemaakt’ voor de persoon die het
betreft.Overige voorzieningenVoor de overige voorzieningen, volgt al uit de doelgroepomschrijving aan wie het
college deze voorzieningen kan aanbieden. Het gaat om: beschut werk (artikel
10), ondersteuning bij leer-werktrajecten (artikel 11), persoonlijke
ondersteuning (artikel 12) en de no-riskpolis (artikel 13). Rekening houden met omstandigheden en beperkingenHet college moet bij de inzet van de voorzieningen rekening houden met de
omstandigheden en functionele beperkingen van een persoon. In artikel 2, derde
lid, is opgenomen waarmee het college in ieder geval rekening moet houden.Artikel 3. Budget- en subsidieplafondsDe gemeentelijke middelen voor re-integratie zijn beperkt. Om financiële
risico’s te beheersen kan het college een verdeling maken van de middelen over
de verschillende voorzieningen, bijvoorbeeld in de programmabegroting of een
beleidsplan. Het uitgeput zijn van begrotingsposten kan echter geen reden zijn
om aanvragen voor een voorziening in zijn algemeenheid te weigeren. Door het
instellen van een budget- of subsidieplafond kunnen financiële risico’s worden
voorkomen en behoudt het college de mogelijkheid om bij het bereiken van het
plafond naar alternatieven te zoeken.Bij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van het college om plafonds
in te stellen. Een mogelijkheid is dat bij de vaststelling van de plafonds wordt
verwezen naar de bedragen die in een beleidsplan of in de begroting voor de
verschillende voorzieningen worden gereserveerd.Een budgetplafond geldt voor de uitgaven die het college doet in het kader van
voorzieningen. Een subsidieplafond geldt voor voorzieningen die subsidies
inhouden. Een subsidieplafond moet wel bekendgemaakt worden vóór de periode
waarvoor deze geldt (art. 4:27 lid 1 Algemene wet bestuursrecht). Artikel 4. Algemene bepalingen over voorzieningenDe Participatiewet schrijft niet uitputtend voor welke voorzieningen het college
aan moet bieden. Het enige criterium is dat de voorziening gericht moet zijn op
de arbeidsinschakeling en moet bijdragen aan het (op termijn) mogelijk maken van
reguliere arbeid door een persoon. Al naar gelang de afstand van een persoon tot
de arbeidsmarkt kan een voorziening gericht zijn op bijvoorbeeld sociale
activering en het voorkomen van een isolement (zoals het doen van
vrijwilligerswerk met behoud van uitkering), het leren van vaardigheden of
kennis, of het opdoen van werkervaring (bijvoorbeeld via gesubsidieerd werk).
Ook is het mogelijk dat een gemeente in individuele gevallen een
persoonsgebonden re-integratiebudget ter beschikking stelt.BeëindigingsgrondenHet artikel geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in welke
gevallen het dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het
stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de
arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Bij deze laatste wijze van
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het
arbeidsrecht en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden
genomen.Het college kan een voorziening beëindigen in de gevallen zoals opgenomen in
artikel 4, tweede lid van deze verordening. Een voorziening wordt bijvoorbeeld
beëindigd als een persoon algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt. Voor de
persoon zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a onder 2, van de
Participatiewet wordt op dit punt een uitzondering gemaakt. Het gaat om de
persoon zoals bedoeld in artikel 34a, vijfde lid, onderdeel b, 35, vierde lid,
onderdeel b, en 36, derde lid, onderdeel b, van de WIA tot het moment dat het
inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten
minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren
geen loonkostensubsidie als bedoel in artikel 10d is verleend. Voor deze
doelgroep geldt dat het college ondersteuning bij de arbeidsinschakeling moet
bieden gedurende twee aaneengesloten jaren tot het moment dat het inkomen uit
arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het
minimuminkomen bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de Participatiewet is
verstrekt. De Participatiewet voorziet niet in een terugvorderingsgrond van
re-integratiekosten die onnodig zijn gemaakt. Noch van een bijstandsgerechtigde,
noch van een niet bijstandsgerechtigde kunnen die kosten worden teruggevorderd.
Terugvordering dient te geschieden op grond van het Burgerlijk Wetboek.Artikel 5. WerkstageEen werkstage onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij een
beoordeling of er al dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst de
rechter aan de drie criteria voor het bestaan van een arbeidsovereenkomst:
persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding. Daarbij wordt
gekeken naar een aantal aspecten zoals de bedoeling van de partijen en wat al
dan niet schriftelijk is overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan
de feitelijke invulling van de overeenkomst.Werkstage is gericht op uitbreiden kennis en ervaring De Hoge
Raad heeft bepaald dat er bij werkstages weliswaar sprake is van het persoonlijk
verrichten van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het uitbreiden van
de kennis en ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij een werkstage in de
regel geen sprake van beloning. Terughoudend zijn met het verstrekken van een
gerichte stagevergoeding ligt daarom voor de hand. Er kan wel een
onkostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk sprake is van een
vergoeding van gemaakte kosten.Doelgroep aanbieden werkstage Het college kan een persoon die
behoort tot de doelgroep een werkstage aanbieden. Het gaat hierbij om een soort
scholingsinstrument: niet de arbeid zelf, maar het leren werken staat centraal. Doel van de werkstageHet tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkstage, om
het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral van
belang om te voorkomen dat een persoon claimt dat sprake is van een
arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt.De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het
opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde
‘snuffelstage’, waarbij een persoon de gelegenheid krijgt om te bezien of het
soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de tweede plaats kan het gaan om
het leren werken in een arbeidsrelatie. In de werkstage kan een persoon wennen
aan aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerken met
collega’s.Geen verdringingIn het derde lid is bepaald dat de werkstage uitsluitend wordt verstrekt als er
geen verdringing van de arbeidsmarkt plaatsvindt. Het opvullen van een vacature
is alleen toegestaan als de vacature niet is ontstaan door afvloeiing, maar door
ontslag op grond van een van de volgende redenen:
eigen initiatief van de werknemer;
handicap;
ouderdomspensioen;
vermindering van werktijd op initiatief van de werknemer, of
gewettigd ontslag om dringende redenen.
Duur werkstageHet vierde lid geeft de maximale duur van de werkstage aan. In beginsel gaat het
daarbij om een periode van zes maanden. Dit is bedoeld om ervoor te zorgen dat
de re-integratieactiviteiten gericht blijven op de inschakeling in de arbeid en
dat wordt voorkomen dat er vormen van productieve arbeid ontstaan. In sommige
gevallen kan een verlenging van deze periode noodzakelijk zijn om de kans op
werk te vergroten. Bij een verlenging wordt uitdrukkelijk getoetst of deze
noodzakelijk is om kennis en vaardigheden gericht op arbeidsinschakeling van de
belanghebbende te vergroten.BegeleidingEen werkstage vindt plaats met een vorm van begeleiding. Dit is in het vijfde
lid bepaald. Hiermee wordt nog eens onderstreept dat het bij een werkstage niet
gaat om een reguliere arbeidsverhouding.Opstellen schriftelijke overeenkomstIn het zesde lid is bepaald dat voor de werkstage een schriftelijke overeenkomst
wordt opgesteld tussen stage-gever, stagiair en de gemeente. Hierin kan
expliciet het doel van de stage worden opgenomen, evenals de wijze van
begeleiding. Door deze schriftelijke overeenkomst kan nog eens worden
gewaarborgd dat het bij een werkstage niet gaat om een reguliere
arbeidsverhouding.Artikel 6. Sociale activeringVolgens de Participatiewet dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te
zijn op arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling
echter een te hoog gegrepen doel. Voor deze personen staat dan ook niet
re-integratie, maar participatie voorop. Begrip sociale
activering Onder 'sociale activering' wordt verstaan: het
verrichten van onbeloonde maatschappelijk zinvolle activiteiten gericht op
arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op
zelfstandige maatschappelijke participatie (artikel 6, eerste lid, onderdeel c,
Participatiewet). Bij activiteiten in het kader van sociale activering kan
worden gedacht aan het zelfstandig, zonder externe begeleiding, verrichten van
vrijwilligerswerk of deelnemen aan activiteiten in de wijk of buurt.Doelgroep sociale activering Het college kan aan een persoon
die behoort tot de doelgroep activiteiten aanbieden in het kader van sociale
activering voor zover de mogelijkheid bestaat dat hij op enig moment algemeen
geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een
voorziening (artikel 6, eerste lid).Voor de verplichting op grond van artikel 9, eerste lid, onderdeel b, van de
Participatiewet gebruik te maken van een voorziening gericht op sociale
activering is vereist dat de mogelijkheid bestaat dat een persoon op enig moment
algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt gemaakt
van een voorziening. Bestaat die mogelijkheid niet, dan kan een persoon niet
worden verplicht gebruik te maken van een dergelijke voorziening. Sociale
activering heeft tot doel personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt
terug te leiden naar de arbeidsmarkt, of als dit nog niet mogelijk is, als
tussendoel te bevorderen dat personen zelfstandig kunnen deelnemen aan het
maatschappelijk leven. Hieruit volgt dat als het einddoel, arbeidsinschakeling,
niet kan worden bereikt, er geen grond is die persoon te verplichten om gebruik
te maken van een voorziening gericht op sociale activering.College stemt duur activiteiten af op de persoonHet tweede lid geeft het college de mogelijkheid om de duur van activiteiten in
het kader van sociale activering nader te bepalen. Het college moet de duur
afstemmen op de mogelijkheden en capaciteiten van een persoon. Gezien de
mogelijk sterk verschillende behoeften op dit gebied, zal een al te rigide
termijn moeilijk zijn.Geen verdringingZie wat hierover is opgemerkt bij artikel 5.Artikel 7. DetacheringsbaanDe Participatiewet biedt de mogelijkheid personen uit de doelgroep een
dienstverband aan te bieden om op detacheringsbasis werkervaring op te doen. In
de verordening zijn de randvoorwaarden vastgelegd waarbinnen de banen
vormgegeven worden. Het eerste lid biedt de mogelijkheid tot het aangaan van het dienstverband. Het
college zorgt ervoor dat een persoon een dienstverband krijgt aangeboden door
een derde, de werkgever. Die derde kan bijvoorbeeld een detacheringsbureau zijn.
In het tweede lid wordt bepaald dat het gaat om detachering. Daarbij worden op
twee vlakken afspraken gemaakt. Ten eerste tussen het inlenende bedrijf en de
werkgever. Hierin worden zaken geregeld als de verhouding tot de werkgever, de
hoogte van de inleenvergoeding en de wijze waarop de begeleiding wordt
vormgegeven. In de overeenkomst tussen werknemer en inlener worden afspraken
gemaakt over werktijden, verlof en de inhoud van het werk. In het vierde lid is
een regeling opgenomen die al bestond onder toepassing van de
Re-integratieverordening Wet werk en bijstand. In het kader van de detachering
kan het college zelf als formeel werkgever optreden dan wel een andere
organisatie aanwijzen die deze rol vervult. Het dienstverband bestaat in dat
geval tussen deze organisatie en de persoon uit de doelgroep. Deze organisatie
kan een organisatie zijn waarop het college beslissende invloed uitoefent of een
organisatie die geheel zelfstandig opereert zonder directe of indirecte banden
met de gemeente. Onder organisatie kan ook een uitzendorganisatie vallen.Artikel 8. ScholingStartkwalificatieOnder startkwalificatie wordt verstaan een havo of VWO-diploma of een diploma
van het middelbaar beroepsonderwijs (mbo), niveau twee. Scholing kan worden
aangeboden aan personen met of zonder een dergelijke startkwalificatie. Vooral
voor personen zonder startkwalificatie kan scholing noodzakelijk zijn voor de
re-integratie. Jongeren Personen jonger dan 27 jaar die nog
mogelijkheden hebben binnen het uit 's Rijks kas bekostigde onderwijs kunnen
sinds 1 juli 2012 geen voorziening ontvangen die hen ondersteunt bij de
arbeidsinschakeling (artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet).
Dit is voor de volledigheid opgenomen in het derde lid.Scholing in combinatie met participatieplaats Wanneer een
persoon die in aanmerking is gebracht voor een participatieplaats niet over een
startkwalificatie beschikt, dient het college aan deze persoon scholing of
opleiding aan te bieden. Dit geldt vanaf zes maanden na aanvang van de
werkzaamheden op de participatieplaats. De scholing of opleiding moet zijn
gericht zijn vergroting van de kansen op de arbeidsmarkt. Het college hoeft aan
een persoon alleen geen scholing of opleiding aan te bieden als dergelijke
scholing of opleiding naar zijn oordeel de krachten of bekwaamheden van de
persoon te boven gaan of als naar zijn oordeel scholing of opleiding niet
bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling in het arbeidsproces van de
persoon. Dit volgt uit artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet. Zie artikel 9 van deze verordening over de voorziening participatieplaatsen. Artikel 9. ParticipatieplaatsEen participatieplaats is bedoeld voor personen met een grotere afstand tot de
arbeidsmarkt. Voor personen jonger dan 27 jaar is ondersteuning in de vorm van
een participatieplaats niet mogelijk (artikel 7, achtste lid, van de
Participatiewet). Het college kan dan ook enkel aan personen van 27 jaar of
ouder met recht op algemene bijstand een participatieplaats aanbieden.Additionele werkzaamhedenOp een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de te
verrichten werkzaamheden staan centraal maar het leren werken of het (opnieuw)
wennen aan werken. Aspecten als omgaan met gezag, op tijd komen, werkritme en
samenwerking met collega’s zijn allemaal zaken waaraan in een participatieplaats
gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden beoordeeld of het werkterrein past
bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat een persoon bijvoorbeeld
een opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en daarmee voor
zichzelf een duurzaam perspectief op arbeid kan realiseren. De duur van de
participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal vier jaar (artikel 10a van
de Participatiewet). Na negen maanden wordt beoordeeld door het college of de
participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot (artikel 10a,
achtste lid, van de Participatiewet). Zo niet dan wordt de participatieplaats
beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang van de participatieplaats wordt
opnieuw beoordeeld of de participatieplaats wordt voorgezet. Als de gemeente
concludeert dat voortzetting van de participatieplaats met het oog op in de
persoon gelegen factoren aanmerkelijk bijdraagt tot de arbeidsinschakeling, dan
kan de participatieplaats nog één jaar verlengd worden. Echter in dat geval
dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a, negende lid, van
de Participatiewet). Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling
plaats (artikel 10a, tiende lid, van de Participatiewet).In het tweede lid is opgenomen dat een participatieplaats maximaal 24 maanden (4
x 6 maanden) kan duren. Dit was vastgelegd in de Re-integratieverordening Wet
werk en bijstand en is ongewijzigd overgenomen.Rangorde voorzieningIn vergelijking tot de werkstage (artikel 5) is gemeenschappelijk dat het
uiteindelijke doel het verkrijgen van regulier werk is. Waarin deze voorziening
met de werkstage verschilt, is dat de inzet van de participatieplaats de
doorgroei van de persoon die behoort tot de doelgroep naar een volgende fase
richting arbeidsmarkt beoogt. In de volgende fase zal het accent dan meer liggen
op arbeidsactivering (zoals: leerwerktrajecten, scholing, taalcursussen) of
arbeidstoeleiding (zoals: bemiddeling, sollicitatiecursus) en uiteindelijk
reguliere arbeid. De participatieplaatsen dienen perspectief te bieden aan
personen uit de doelgroep die nog niet bemiddelbaar zijn voor regulier
werk.PremieDe persoon die werkzaamheden verricht op een participatieplaats heeft recht op
een premie voor het eerst na zes maanden en vervolgens iedere zes maanden na
aanvang van de additionele werkzaamheden (artikel 10a, zesde lid, van de
Participatiewet). Voorwaarde is dat de persoon naar het oordeel van het college
voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de arbeidsmarkt.
De hoogte van de premie moet in de verordening vastgelegd worden (artikel 8a,
eerste lid, onderdeel d, van de Participatiewet). De premie wordt vrijgelaten op
grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. In
verband hiermee is de hoogte van de premie begrensd door het in de
vrijlatingsbepaling genoemde bedrag. Daarnaast moet bij het bepalen van de
hoogte van de premie ook de risico's van de armoedeval worden betrokken. De gemeente Ten Boer heeft bij het bepalen van de hoogte van de premie in
relatie tot de armoedeval gebruik gemaakt van rekenvoorbeelden van de regering
(Tweede Kamer, vergaderjaar 2008-2009, 31577, nr.6, p. 28 – 29). Wanneer deze
rekenvoorbeelden worden afgezet tegen de hoogte van de premie van de gemeente
blijkt dat hier geen armoedeval valt te verwachten.Er is gekozen voor een premie van telkens € 600 per zes maanden. Deze premie is
ongewijzigd in vergelijking tot de premie die gold onder de
Re-integratieverordening Wet werk en bijstand.Artikel 10. Participatievoorziening beschut werkHet college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een persoon uit de
doelgroep die door een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking een
zodanige mate van begeleiding op en aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat
niet van een reguliere werkgever redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat hij
deze in dienst neemt (eerste lid).Stap 1: voorselectieTen behoeve van de participatievoorziening beschut werk voert de gemeente een
voorselectie uit. Tijdens de voorselectie bepaalt het college welke mensen in
aanmerking kunnen komen voor beschut werk, en op welk moment. In de verordening
moet vastgelegd worden hoe zij deze voorselectie uitvoeren. Daarom is in het
tweede lid bepaald dat het college zo mogelijk van het reguliere instroom- en
diagnoseproces zoals dat in de dienstverleningslijn wordt toegepast gebruik
maakt om tot een voorselectie te komen. Is het doorlopen van het reguliere
proces gelet op de aard en ernst van de arbeidsbeperkingen van belanghebbende
niet mogelijk, dan wordt bekeken welk onderzoek door welke (gespecialiseerde)
medewerkers nodig is om in het individuele geval tot een juiste diagnose te
komen. Zo wordt bij belanghebbenden die afkomstig zijn van de Pro Vso scholen
voorzien in een warme overdracht door al op de scholen zelf te beginnen met een
indicatiestelling. Deze warme overdracht wordt zoveel mogelijk uitgevoerd
conform de methodiek Werkschool 2.0. zoals afgesproken in arbeidsregio-verband.
Vervolgens wordt, in alle gevallen waar het vermoeden bestaat dat belanghebbende
uitsluitend in een beschutte omgeving mogelijkheden tot arbeidsparticipatie
heeft, door de gemeente een (bindend) advies gegeven over de mogelijkheid om
binnen de bestaande voorzieningen een passende plek aan te kunnen bieden.Het college kan ambtshalve vaststellen of een persoon uitsluitend in een
beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie heeft (artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet).
Hiervoor is dus geen aanvraag van een persoon nodig. Het college maakt uit de
personen uit de doelgroep een voorselectie. Het college moet bij het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen advies inwinnen voor de beoordeling
of de geselecteerde personen uitsluitend in een beschutte omgeving onder
aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Stap 2: advies Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringenHet Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen adviseert het college met
betrekking tot het oordeel of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen voert op basis van landelijke
criteria een beoordeling uit (artikel 10b, tweede lid, van de Participatiewet). Stap 3: besluit gemeenteOp basis van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
beslist de gemeente of iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort. Alleen
als sprake is van een onzorgvuldige totstandkoming van het advies van het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, kan de gemeente besluiten het
advies niet te volgen.Stap 4: dienstbetrekking 'beschut werk'Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort, zorgt
de gemeente ervoor dat deze persoon in een dienstbetrekking onder beschutte
omstandigheden aan de slag gaat (artikel 10b, derde lid, van de
Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een
publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van de
Participatiewet). Hoe de dienstbetrekking wordt georganiseerd, behoort tot de
beleidsvrijheid van gemeenten. Een dienstbetrekking kan bijvoorbeeld worden
georganiseerd via een gemeentelijke dienst, NV, BV of stichting. Ook kunnen
personen (via detachering) in een beschutte omgeving bij reguliere werkgevers
werken.Naast het bepalen van wie in aanmerking kan komen voor beschut is in deze
verordening vastgelegd welke voorzieningen voor arbeidsinschakeling ingezet
worden om deze dienstbetrekking mogelijk te maken (derde lid). Tevens is in deze
verordening vastgelegd op welke wijze de gemeente de omvang van het aanbod van
beschut werk, het aantal beschikbare plekken, vaststelt. Gemeenten kunnen het
werk zelf organiseren via bijvoorbeeld een aan de gemeente gelieerd bedrijf
zoals een SW-bedrijf. Ook kunnen zij afspraken maken met andere reguliere
werkgevers over de voorwaarden waarop zij deze mensen een dergelijke
dienstbetrekking aanbieden.Omvang beschut werkDe raad heeft in de kadernota ‘Invoering Participatiewet in de gemeente Ten
Boer’ de omvang van het aanbod beschut werk vastgelegd. Deze aantallen zijn
overgenomen in het vierde lid. De raad wil echter wel de bevoegdheid behouden om
van deze aantallen af te wijken als de omstandigheden naar hun oordeel daarom
vragen.Artikel 11. Ondersteuning bij leer-werktrajectPersonen die behoren tot de doelgroep kunnen in aanmerking komen voor de
voorziening ondersteuning bij leer-werktrajecten. Het college moet dan wel van
oordeel zijn dat een leer-werktraject nodig is en de ondersteuning nodig moet
zijn voor het volgen van dat leer-werktraject. Dit is geregeld in artikel 10 en
volgt uit artikel 10f van de Participatiewet.Artikel 10f van de Participatiewet bepaalt voorts dat het college uitsluitend
ondersteuning bij een leer-werktraject kan aanbieden aan personen:
van zestien of zeventien jaar van wie de leerplicht of de
kwalificatieplicht, bedoeld in de Leerplichtwet 1969, nog niet is
geëindigd, of
van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben
behaald.
De voorziening ondersteuning bij leer-werktrajecten is inzetbaar voor jongeren
van zestien of zeventien jaar oud die dreigen uit te vallen uit school, maar
middels een leer/werktraject alsnog een startkwalificatie kunnen behalen. Om te
voorkomen dat jongeren onnodig uitvallen, wordt de mogelijkheid geboden extra
ondersteuning te bieden. Deze voorziening kan ook worden ingezet ter voorkoming
van schooluitval bij jongeren van achttien tot 27 jaar die door een
leer-werktraject alsnog een startkwalificatie kunnen behalen.Bijstandsgerechtigden jonger dan 27 jaar die uit 's Rijks kas bekostigd
onderwijs kunnen volgen, zijn uitgesloten van ondersteuning op grond van artikel
7, derde lid, onder a, van de Participatiewet. Voor de conclusie dat een jongere
uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen is vereist dat de jongere uit 's
Rijks kas bekostigd onderwijs volgt of daarvoor in aanmerking komt. In het kader
van artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet betekent dit dat het
college vanaf het moment dat de jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs
volgt of kan volgen geen ondersteuning bij de arbeidsinschakeling kan bieden. In artikel 10f van de Participatiewet is bepaald dat het college onder
omstandigheden ondersteuning kan bieden aan personen jonger dan achttien jaar en
aan personen van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie hebben
behaald en voor wie een leer-werktraject nodig is. Er wordt vanuit gegaan dat
het mogelijk is een leer-werktraject aan te bieden aan personen die voldoen aan
het bepaalde in de artikelen 10 en 10f van de Participatiewet, in afwijking van
artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet.Artikel 12. Persoonlijke ondersteuningIn artikel 12 wordt de voorziening persoonlijke ondersteuning nader geduid. Het
gaat dan om een voorziening zoals een job coach, die op vaste tijden en
gedurende een langere periode de werknemer met beperkingen bij het verrichten
van zijn taken ondersteunt. Het moet dan ook gaan om een systematische
ondersteuning. Daarnaast moet de ondersteuning noodzakelijk zijn in die zin, dat
de werknemer zonder die ondersteuning in redelijkheid niet zijn werkzaamheden
zou kunnen verrichten. Persoonlijke ondersteuning heeft tot doel dat een
werknemer wordt begeleid naar een situatie dat hij uiteindelijk zonder
begeleiding via een dergelijke voorziening bij een reguliere werkgever werkzaam
kan zijn.Artikel 13. No-riskpolisVoor inzet van de no-riskpolis is vereist dat de werknemer behoort tot de
doelgroep en hij een structurele functionele of andere beperking heeft of ten
behoeve van hem de werkgever een loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d
van de Participatiewet ontvangt. Uiteraard dient de werknemer zijn woonplaats
binnen de gemeente te hebben.De no-riskpolis wordt maximaal voor de duur van twee jaar ingezet (bij ziekte
van een werknemer). VNG en UWV hebben een afspraak gemaakt over de no-riskpolis 2015 voor de
gemeentelijke doelgroep van de banenafspraak die in aanmerking komt voor
loonkostensubsidie. In afwachting van een wettelijke regeling die ingaat per
2016, komt de no-riskpolis van UWV nu ook beschikbaar voor de gemeentelijke
doelgroep van de banenafspraak, op dezelfde wijze als dat voor de
Wajong-doelgroep geldt. De no-riskpolis 2015 kan niet worden ingezet voor de
doelgroep beschut werk.De werkgever meldt de werknemer uit de doelgroep ziek bij het UWV via de
gebruikelijke route. Bij de ziekmelding levert de werkgever een bewijsstuk
(beschikking loonkostensubsidie) dat de werknemer tot de doelgroep behoort. UWV
beoordeelt de ziekmelding vervolgens op basis van artikel 29b Ziektewet en voert
na de ziekmelding haar standaardproces uit.De werkgever is verplicht om ziekte en herstel zowel te melden bij UWV als bij
de gemeente. De loonkostensubsidie moet namelijk tijdens de ziekteperiode worden
stopgezet, anders betaalt de gemeente zowel de werkgever als het UWV gedurende
de ziekteperiode (en krijgt de werkgever twee keer uitbetaald). Artikel 14. WerkgeversarrangementDe gemeente werkt met de UWV aan een gezamenlijke benadering van werkgevers met
het doel afspraken te maken over het inzetten van werkzoekenden bij het
vervullen van vacatures. Omdat in veel gevallen een perfecte match nog niet tot
stand kan worden gebracht zullen arrangementen met werkgevers (moeten) worden
afgesloten. Deze arrangementen kunnen bijvoorbeeld inhouden dat aan personen uit
de doelgroep een vorm van scholing wordt aangeboden of extra begeleiding in de
eerste periode of dat de kosten en risico’s voor een werkgever gedurende een
bepaalde periode worden beperkt. Ook leer-werkconstructies maken hier onderdeel
van uit. Dit is in het eerste lid geregeld.In het tweede lid wordt de mogelijkheid geboden maatwerkafspraken met werkgevers
te maken doordat in bijzondere gevallen kan worden afgeweken van hetgeen in de
verordening en de uitvoeringsbesluiten geregeld is.Artikel 15. NazorgMede gezien de beperkte financiële middelen is het belangrijk ervoor te zorgen
dat personen uit de doelgroep na uitstroom niet na een korte periode terugvallen
in een uitkering. De gemeente kan ertoe besluiten veel aandacht te besteden aan
nazorg, met als doel een werkelijk duurzame plaatsing te realiseren. Bij dit
artikel is ervan uitgegaan dat nazorg geboden kan worden ná acceptatie van
algemeen geaccepteerde arbeid, dus niet bij gesubsidieerde arbeid. Bij
gesubsidieerde arbeid maakt begeleiding en advisering normaal gesproken al
onderdeel uit van het traject.Artikel 16. Overige vergoedingenTer stimulering van de arbeidsinschakeling kan het college nog niet nader
benoemde kosten vergoeden voor activiteiten die daaraan bijdragen. Daarbij geldt
als restrictie dat de kosten niet behoren tot kosten waarvoor een voorliggende
voorziening bestaat.Artikel 17. Onvoorzien en nadere regels Dit artikel is bedoeld als een vangnetartikel. Waar de verordening onvoldoende
aansluit bij een bijzondere situatie uit de praktijk, kan het college een
besluit nemen om daarin te voorzien. Dit kan in een individueel geval zijn
waarin de verordening niet voorziet. Dit kan ook door het college nadere regels
over de uitvoering van deze verordening te laten vaststellen.Artikel 18. Intrekken oude verordening en overgangsrechtIn artikel 18 is onder andere het overgangsrecht neergelegd. Het kan voorkomen
dat personen een voorziening toegekend hebben gekregen op grond van de oude
re-integratieverordening, die niet meer voldoet aan de voorwaarden uit deze
verordening. Hierbij kan worden gedacht aan de situatie waarin de oude
re-integratieverordening voorzieningen bevat die na inwerkingtreding van deze
verordening niet meer worden verstrekt. Ook is het denkbaar dat een persoon op
grond van de oude re-integratieverordening wel in aanmerking zou komen voor een
voorziening, maar door inwerkingtreding van deze verordening niet meer. De
toegekende voorziening zou dan op grond van artikel 4 van deze verordening
moeten worden beëindigd. Om dit te voorkomen is in het tweede lid, geregeld dat
dergelijke voorzieningen worden behouden voor een bepaalde duur. Een dergelijke
voorziening wordt behouden voor ten hoogste de duur van twaalf maanden of - als
dit eerder is - voor de duur dat deze is verstrekt. Dit uiteraard voor zover
wordt voldaan aan de voorwaarden uit de Re-integratieverordening Wet werk en
bijstand. Wordt niet meer aan die voorwaarden voldaan, dan moet de voorziening
worden beëindigd, bijvoorbeeld als een belanghebbende geen aanspraak meer heeft
op ondersteuning bij de arbeidsinschakeling. De periode van twaalf maanden
begint te lopen vanaf het moment van inwerkingtreding van deze verordening. Voortzetten toegekende voorzieningenToegekende voorzieningen op grond van de Re-integratieverordening Wet werk en
bijstand worden dus in beginsel behouden tot twaalf maanden na inwerkingtreding
van deze verordening. Na afloop van die periode kan het college besluiten of een
voorziening wordt voortgezet (artikel 18, derde lid). Hierbij kan het college
rekening houden met al gesloten overeenkomsten. Voortzetting van een voorziening
ligt bijvoorbeeld voor de hand als het college is gehouden de kosten van een
dergelijke voorziening te voldoen, ongeacht of een persoon nog gebruik maakt van
de voorziening. Lopende re-integratievoorzieningen kunnen in beginsel ná
inwerkingtreding van deze verordening worden afgerond conform de
overeenkomst.Voortzetting is niet mogelijkVoortzetting van een toegekende voorziening na twaalf maanden is niet mogelijk
als de voorziening binnen die periode is beëindigd wegens het niet meer voldoen
aan de voorwaarden voor die voorziening op grond van de Re-integratieverordening
Wet werk en bijstand of als de voorziening is toegekend voor een kortere duur
dan twaalf maanden na inwerkingtreding van de verordening.Een
voorziening dient immers niet langer te worden voortgezet dan de duur van de
oorspronkelijke toekenning. Ten aanzien van de voorzieningen als bedoeld in het tweede en derde lid blijft
de Re-integratieverordening Wet werk en bijstand van toepassing. Dit staat in
het vierde lid.