CVDR36588_1Delegatiebesluit gemeente Tytsjerksteradiel 2004nlregelingTytsjerksteradiel2010-08-09TytsjerksteradielActief, 12-04-2006Delegatiebesluit Tytsjerksteradiel 2004’Gemeentewet, art. 156Arbeidsvoorwaardenregeling gemeente Tytsjerksteradiel, art. 1:3aAlgemene wet bestuursrecht, afd. 10.1.2gemeenteraadbestuur en recht2006-03-30De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2006-04-132011-01-01art. 2OnbekendMet de inwerkingtreding van dit besluit worden alle voorgaande door de raad vastgestelde delegatiebesluiten ingetrokkenDelegatiebesluit gemeente Tytsjerksteradiel 2004RaadsbesluitGemeente TytsjerksteradielRaadsvergadering d.d. 16 december 2004, agendapuntDe raad van de gemeente Tytsjerksteradiel:overwegende dat:·het gelet op de Wet dualisering gemeentebestuur gewenst is dat het delegatiebesluit van 1999 wordt herzien;gelezen het voorstel van het college van B&W d.d. 23 november;gelet op artikel 156 van de Gemeentewet;gelet op artikel 1:3a van de Arbeidsvoorwaardenregeling gemeente Tytsjerksteradiel;gelet op afdeling 10.1.2 van de Algemene wet bestuursrecht;BESLUIT:vast te stellen het Delegatiebesluit gemeente Tytsjerksteradiel 2004.Aan burgemeester en wethouders wordt gedelegeerd de bevoegdheid tot:Artikel1verkeersbesluiten e.a.

Het nemen van verkeersbesluiten met betrekking tot wegen die niet onder het beheer van het Rijk, de provincie of een waterschap vallen als bedoeld in artikel 18, eerste lid onder d van de Wegenverkeerswet 1994;

Het verlenen van ontheffingen met betrekking tot wegen die niet onder het beheer van het Rijk, de provincie of een waterschap vallen als bedoeld in artikel 149 eerste lid onder d van de Wegenverkeerswet 1994;

Het verlenen van ontheffing van bepalingen als bedoeld in artikel 87 van het reglement Verkeersregels en Verkeerstekens 1990 en artikel 7.1 van het Voertuigreglement;

Het verstrekken aan een invalide, die zich niet of nauwelijks kan voortbewegen, van een gehandicaptenparkeerkaart als bedoeld in artikel 49 van het Besluit Administratieve Bepalingen inzake het wegverkeer.

Artikel2ruimtelijke ordening

Het horen van de indieners van zienswijzen in het kader van artikel 23 lid 1 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.

a. projectprocedures ruimtelijke ordening ex artikel 19 lid 1 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening mits deze procedure zonder voorbereidingsbesluit kan worden toegepast.

weigeringsbesluiten op een verzoek om toepassing van een projectprocedure ex artikel 19 lid 1 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.

met dien verstande dat het college van burgemeester en wethouders zich bij de toepassing van deze bevoegdheid dient te houden aan de in bijgevoegde, bij dit besluit behorende, toelichting omschreven wijze van omgaan met deze gedelegeerde bevoegdheid.Artikel3uitvoering Arbeidsvoorwaardenregeling gemeente Tytsjerksteradiel t.b.v. de griffie

Het uitvoeren van de Arbeidsvoorwaardenregeling gemeente Tytsjerksteradiel en daaraan verbonden nadere regelingen ten aanzien van de griffier en medewerkers van de griffie, behoudens voor zover het betreft:

het nemen van besluiten met betrekking tot de aanstelling, overplaatsing, schorsing of het ontslag van de griffier en de medewerkers van de griffie;

het vaststellen van instructies en dienstopdrachten ten aanzien van de griffie en medewerkers van de griffie;

het verlenen van vakantie en verlof aan de griffier en de medewerkers van de griffie;

besluiten met betrekking tot de ontwikkeling, beoordeling en beloning van de griffier en de medewerkers van de griffie;

het nemen van disciplinaire maatregelen ten aanzien van de griffier en de medewerkers van de griffie.

De voorbereiding van de in lid 1 bedoelde besluiten ten aanzien van de griffier en de medewerkers van de griffie die zijn voorbehouden aan de raad, wordt namens de raad uitgevoerd door de werkgeverscommissie (of een andere vertegenwoordiging).

De raad en het college kunnen de griffier machtigen ten behoeve van de medewerkers van de griffie bevoegdheden namens hen uit te oefenen voor zover dat in de dagelijkse uitvoering van de arbeidsvoorwaardenregeling gebruikelijk is.

Artikel4slotbepalingen

Dit besluit kan worden aangehaald als ‘Delegatiebesluit Tytsjerksteradiel 2004’.

Dit besluit treedt in werking op de eerste dag na die van de bekendmaking.

Met de inwerkingtreding van dit besluit worden alle voorgaande door de raad vastgestelde delegatiebesluiten ingetrokken.

Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van de gemeente Tytsjerksteradiel van 16 december 2004 en gewijzigd vastgesteld in de openbare vergadering van de raad vande gemeente Tytsjerksteradiel van 30 maart 2006.De raad voornoemd,de griffier de voorzitter(mr. S.K. Dijkstra) (G.J. Polderman)Toelichting bij delegatiebesluit inzake projectprocedures ruimtelijke ordening ex artikel 19 lid 1 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.I. InleidingVanaf 3 april 2000 is de wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in werking. Hetmeest in het oog springend en in de praktijk wellicht het belangrijkst, is de wijziging van deprocedure om vrijstelling te verlenen voor bouwplannen en/of gebruiksdoeleinden in strijdmet het geldende bestemmingsplan (vrijstellingsprocedure ex. artikel 19 WRO).Na een jaar met de nieuwe regelgeving gewerkt te hebben, is geconcludeerd dat hetraadzaam is om de gemeentelijke werkwijze m.b.t. vrijstellingsverzoeken op een aantalonderdelen aan te passen. Zo kan ook na de wetswijziging efficiënt en adequaat wordeningespeeld op de dynamiek van ruimtelijke ordeningsprocessen, kan klantgericht gewerktworden en blijven de bestuurslasten beheersbaar.Op 26 april jl. heeft de raad gesproken over een nieuwe bestuursstructuur. Bij wijze vanproef is besloten om met een nieuwe werkwijze te experimenteren. Door de commissie Prinsis geïnventariseerd welke aanvullende bevoegdheden aan het college van burgemeester enwethouders gedelegeerd kunnen worden. Onderdeel van het tijdelijk aanvullenddelegatievoorstel is het delegeren van projectprocedures ruimtelijke ordening ex. artikel 19lid 1 van de Wet op de ruimtelijke ordening. In deze bijlage zal op dit onderdeel eentoelichting worden gegeven. Eerst zullen de belangrijkste veranderingen in devrijstellingsprocedure kort worden samengevat.II. Artikel 19 oud: het anticipatieartikelVoor 3 april jl. kon op grond van artikel 19 WRO alleen vrijstelling worden verleend voorbouwplannen en/of gebruiksdoeleinden in strijd met het vigerende, doch in overeenstemmingmet het toekomstige bestemmingsplan. Met toepassing van deze procedure kon op hetnieuwe plan geanticipeerd worden. Voorwaarde was wel dat er een ontwerp van eenherziening van het bestemmingsplan ter inzage was gelegd, danwel dat middels een besluitwas aangekondigd dat een nieuw bestemmingsplan werd voorbereid (=voorbereidingsbesluit). Een ander formeel vereiste was dat Gedeputeerde Staten vooraf eenverklaring moesten afgeven dat zij geen bezwaar hadden dat de vrijstelling zou wordenverleend. Naast deze formele vereisten hield de rechter er in zijn beoordeling bij detoepassing van artikel 19 oud rekening mee dat een herziening van het bestemmingsplanaltijd de voorkeur verdiende. De toepassing van de vrijstellingsprocedure was slechtsgerechtvaardigd indien daarvoor een voldoende dringende reden bestond en hettoekomstige bestemmingsplan niet kon worden afgewacht (=urgentiecriterium) en zich geenoverwegende bezwaren voordeden.In de oude artikel 19 regeling lag de bevoegdheid tot het verlenen van de vrijstelling in depraktijk bij het college van burgemeester en wethouders. De raad kon deze bevoegdheidnaar zich toe trekken wanneer tenminste 1/5 deel van de raadsleden daartoe de wens tekennen gaf.III. Aanleiding tot belangrijkste wijziging WRO 2000Bij de wijziging van de WRO in 1985 is getracht om de rol van het bestemmingsplan teversterken teneinde het veelvuldige (oneigenlijk) gebruik van het anticipatieartikel terug tedringen. Geconstateerd werd namelijk dat de meeste artikel 19-procedures werden gevoerdop basis van een leeg voorbereidingsbesluit . Gemeenten namen dan wel eenvoorbereidingsbesluit om aan te kondigen dat een bestemmingsplan werd herzien, maar ditbesluit kende geen vervolg en was uitsluitend bedoeld om aan het formele vereiste om tekunnen anticiperen te voldoen (in de literatuur ook wel de grote leugen genoemd). Bij eenevaluatie van de WRO in 1992 bleek dat het gebruik van artikel 19 na de wetswijziging van1985 nauwelijks was teruggelopen.Het ligt het voor de hand dat de wetgever in beginsel de beslissingsbevoegdheid inzake dezelfstandige projectprocedure bij het orgaan (= de gemeenteraad) heeft neergelegd datbevoegd is om bestemmingsplannen vast te stellen. De wetgever ziet, zo blijkt uit deverschillende artikelen (die soms bij amendement zijn toegevoegd) het bestemmingsplannog steeds als de meest aangewezen weg om planologische relevante activiteiten mogelijkte maken.Het primaat om ruimtelijk beleid te voeren ligt bij de gemeenteraad. De wetgever heeft demogelijkheid van delegatie van de zelfstandige projectprocedure in de wet opgenomen.Wordt de bevoegdheid geheel gedelegeerd dan kan in theorie met toepassing van dezelfstandige projectprocedure het college van burgemeester en wethouders in plaats van degemeenteraad het ruimtelijk beleid bepalen. Het is de vraag of dit in de ogen van de rechtereen begaanbare weg zal zijn omdat dan mogelijk op een onaanvaardbare wijze inbreukwordt gemaakt op de in de WRO neergelegde bevoegdheidsverdeling. Dit betekent datdelegatie op enige wijze moet zijn afgestemd op de zwaarte van het project of, om niet oponaanvaardbare wijze inbreuk te maken op de in de WRO neergelegdebevoegdheidsverdeling, voor ingrijpende projecten (die voor een gebied vaak tevens eennieuwe beleidskoers inhouden) te kiezen voor een bestemmingsplanherziening.Een bestemmingsplanherziening heeft nog een ander voordeel. Hoewel de naam andersdoet vermoeden, blijft de zelfstandige projectprocedure een vrijstelling. Wordt echter eenbestemmingsplanprocedure gevolgd, dan is het project meteen planologisch geregeld,inclusief het bijbehorende beheer via passende gebruiksbepalingen, ontstaat eenonteigeningstitel en kan gebruik worden gemaakt van het voorkeursrecht. De eventueleproblemen van het na de projectprocedure blijven gelden van het oorspronkelijke (niet meerpassende) bestemmingsplan, de niet aangepaste gebruiksbepaling en de eventueleproblemen bij handhaving, doen zich dan ook niet voor. Bovendien zal het tijdsvoordeel dathet voeren van een zelfstandige projectprocedure oplevert bij ingrijpende projecten minimaalzijn omdat ook dan vooroverleg met de provincie en betreffende rijksdiensten nodig is en erzwaardere eisen zullen worden gesteld aan de vereiste ruimtelijke onderbouwing en de wijzewaarop met de belangen van derden is omgegaan.Het processchema van artikel 19 lid 1 (bijlage 1.1) illustreert dat wanneer geen gebruik wordtgemaakt van de delegatiebevoegdheid het de raad is die moet besluiten:

of een vrijstellingsprocedure wordt toegepast (beginselbesluit);

of na de inspraak verder wordt gegaan met de vrijstellingsprocedure;

of een verklaring van geen bezwaar bij de provincie wordt aangevraagd;

of de vrijstelling uiteindelijk verleend of geweigerd moet worden.

Wordt geen gebruik gemaakt van de delegatiebevoegdheid, dan zal het, gelet op de in deWRO genoemde termijnen, in de praktijk niet haalbaar zijn om de genoemde (deel)besluitentijdig door de raad te laten nemen. De bestuurslasten zullen navenant toenemen en er kanminder efficiënt en adequaat op de dynamiek van ruimtelijke ordeningsprocessen wordeningespeeld terwijl de lange looptijd van de procedure ook door aanvragers als bezwaarlijk zalworden ervaren. Om adequaat gebruik te kunnen maken van de nieuwe projectprocedure zaleen overdracht van bevoegdheden van de raad aan het college van burgemeester enwethouders moeten plaatsvinden. Zoals in de inleiding ook al aangehaald, sluit hetdelegeren van deze bevoegdheid prima aan bij de op dit moment gevoerde discussie overeen nieuwe bestuursstructuur. Dat dan het college van burgemeester en wethouders dezevrijstellingen kan verlenen is niet nieuw. Zoals al geschreven in paragraaf II was in hetsysteem van de oude WRO het college in beginsel bevoegd de vrijstelling te verlenen tenzijde raad deze bevoegdheid in een concreet geval aan zich had gehouden. In de praktijk isdoor de raad van deze mogelijkheid bijna nooit gebruik gemaakt en de overdracht vanbevoegdheden sluit dan ook prima aan bij de bestuurscultuur in onze gemeente.Wellicht dat er in het definitieve voorstel een bestemmingsplanoverleg met (eenafvaardiging van) de raad komt en dat in dit overleg ook voornemens om projectprocedureste starten kunnen worden besproken. Dit zou dan facultatief zijn, d.w.z. het college van B&Wzou per project kunnen overwegen of advies nodig is. Als bijlage 1.2 is eenbesluitvormingsschema bijgevoegd.Wordt niet in een adviesfunctie voorzien, dan zal (net zoals bij eenontwerpbestemmingsplan) de raad geïnformeerd worden over het voornemen om deprojectprocedure toe te passen. Onderdeel van de informatie zal een goede omschrijvingvan het project en de ruimtelijke onderbouwing zijn.Wij realiseren ons dat een ruimhartig delegatiebeleid in dit geval kan betekenen dat voorsommige projecten eerder voor een herziening van een bestemmingsplanprocedure zalmoeten worden gekozen. Voor die gevallen waarin het primaat van de raad voor wat betreftruimtelijk beleid onder druk kan komen te staan zal door het college daarom eerder voor eenbestemmingsplanherziening worden gekozen.C.die gevallen waarbij de zelfstandige projectprocedure moet worden geweigerd wegens strijd met ruimtelijk beleid.DelegatieDe bevoegdheid om te weigeren om de zelfstandige projectprocedure ex. artikel 19 lid 1WRO toe te passen geheel aan het college van B&W te delegerenDe ervaring leert dat in die gevallen de weigering om de vrijstelling te verlenen juistgebaseerd is op vigerend beleid en het feit dat het niet wenselijk is om hiervan af te wijken.V.Overige zakenLegesverordeningHet aanpassen van de legesverordening blijft een bevoegdheid van de raad. De raad heeftreeds besloten om de legesverordening op het nieuwe stelsel van artikel 19 WRO aan tepassen.InspraakIn artikel 6a WRO is voorgeschreven dat het gemeentebestuur de bevolking betrekt bij devoorbereiding van de toepassing van artikel 19, eerste lid, op de wijze voorzien in dekrachtens artikel 150 van de Gemeentewet vastgestelde verordening. Dit betekent dat deinspraakverordening van onze gemeente op deze projecten van toepassing is.Bebouwde komVoor de vraag welke vrijstelling van artikel 19 WRO kan worden toegepast, is in sommigegevallen bepalend of sprake is van bebouwde kom of van buitengebied. Het begripbebouwde kom is noch in de WRO noch in het Bro gedefinieerd. Er is ook geen formelerelatie gelegd met het begrip bebouwde kom uit andere wet- en regelgeving. Conform deopvatting van de VNG dient onder het begrip bebouwde kom in het kader van de ruimtelijkeordening te worden verstaan de samenhangende woonbebouwing . Om onduidelijkheid tevoorkomen, zal het college nog een besluit nemen en een kaart vaststellen waaruit duidelijkblijkt wat in het kader van de toepassing van artikel 20 BRO onder het begrip bebouwde komzal worden verstaan.