CVDR359762_1Verordening individuele inkomenstoeslag 2015 gemeente LaarbeeknlregelingLaarbeek2015-02-26LaarbeekOnbekendVerordening individuele inkomenstoeslag 2015 gemeente LaarbeekParticipatiewetgemeenteraadfinanciën en economie2014-12-11De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-012021-10-26OnbekendOnbekendGeenGeenVerordening individuele inkomenstoeslag 2015 gemeente LaarbeekVerordening individuele inkomenstoeslag Laarbeek 2015De raad van de gemeente Laarbeek;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders;gelet op artikel 8, eerste lid, aanhef en onderdeel b, en tweede lid, van de
Participatiewet;gezien het advies van de commissie sociaal domein;besluit:I vast te stellen de verordening individuele inkomenstoeslag Laarbeek
2015;II in te trekken verordening langdurigheidstoeslag gemeente Laarbeek
2012.1.BegrippenIn deze verordening wordt verstaan onder:
inkomen: totaal van het inkomen, bedoeld in artikel 32 van de
Participatiewet, en de algemene bijstand;
peildatum: datum waartegen een persoon individuele inkomenstoeslag
aanvraagt;
referteperiode: periode van drie jaar voorafgaand aan de
peildatum.
2.Indienen verzoekEen verzoek als bedoeld in artikel 36, eerste lid, van de Participatiewet,
wordt ingediend middels een door het college vastgesteld formulier.3.Langdurig laag inkomen1.Een persoon heeft een langdurig laag inkomen als bedoeld in artikel 36,
eerste lid, van de Participatiewet als gedurende de referteperiode het
in aanmerking te nemen inkomen niet hoger is dan 100% van de
toepasselijke bijstandsnorm:2.De toepasselijke bijstandsnorm bedraagt voor toepassing van lid 1;
voor gehuwden de norm genoemd in artikel 21 onder b van de wet (
exclusief de vakantietoeslag);
voor alleenstaande ouder 90% van de norm genoemd in artikel 21
onder b van de wet ( exclusief de vakantietoeslag);
voor alleenstaande 70% van de norm genoemd in artikel 21 onder b
van de wet ( exclusief de vakantietoeslag).
3.Vor de toepassing van het eerste lid en tweede lid blijven tijdens de
referteperiode ontvangen netto inkomsten boven 100 procent van de
bijstandsnorm tot een bedrag van € 3.820,00 buiten beschouwing.4.Hoogte individuele inkomenstoeslag1.De individuele inkomenstoeslag wordt gebaseerd op de bijstandsnorm per 1
januari van het betreffende kalenderjaar en bedraagt afgerond op hele
euro’s:
voor gehuwden; 38% van de bijstandsnorm genoemd in artikel 21
onder b van de wet;
voor een alleenstaande ouder; 38% van 90% van de bijstandsnorm
genoemd in artikel 21 onder b van de wet;
voor een alleenstaande; 38% van 70% van bijstandsnorm genoemd in
artikel 21 onder b van de wet:
2.Als één van de gehuwden is uitgesloten van het recht op individuele
inkomenstoeslag ingevolge de artikelen 11 of 13, eerste lid, van de
Participatiewet, komt de rechthebbende echtgenoot in aanmerking voor een
individuele inkomenstoeslag naar de hoogte die voor hem als
alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden.3.Voor toepassing van het eerste en tweede lid is de situatie op de
peildatum bepalend.5.Nadere uitvoeringsregelsHet college kan bij uitvoeringsbesluit nadere regels stellen in het belang
van een zorgvuldige uitvoering van deze verordening. Het college stelt in ieder geval beleidsregels vast die aangeven wanneer
sprake is van “geen uitzicht op inkomensverbetering” waarbij rekening
gehouden wordt met de krachten en bekwaamheden van de persoon en de
inspanningen die de persoon heeft verricht om tot inkomensverbetering te
komen. 6.HardheidsclausuleIn alle gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de
belanghebbende afwijken van de bepalingen in deze verordening indien strikte
toepassing daarvan leidt tot onbillijkheden van overwegende aard.7.Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening individuele
inkomenstoeslag gemeente Laarbeek 2015.
Aldus besloten in de openbare vergadering van de raad van de gemeente
Laarbeek van 11 december 2014.De raad voornoemd,de griffier, de voorzitter,M.L.M. van Heijnsbergen F.H.G.M. RonnesToelichting Verordening individuele inkomenstoeslag Laarbeek 2015
AlgemeenAan de bijstand ligt het uitgangspunt ten grondslag dat het normbedrag, bedoeld
ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan met inbegrip
van een component reservering, in beginsel toereikend is. Toch kan de financiële
positie van mensen die langdurig op een minimuminkomen zijn aangewezen onder
druk komen te staan als er na verloop van tijd geen enkel perspectief lijkt te
zijn om door inkomen uit arbeid het inkomen te verhogen. Om die reden is bij de
invoering van de Wet werk en bijstand (hierna: WWB) in 2004 de
langdurigheidstoeslag in het leven geroepen. Sinds 1 januari 2009 is de
langdurigheidstoeslag gedecentraliseerd. Ook is de langdurigheidstoeslag sinds
die datum een bijzondere vorm van (categoriale) bijzondere bijstand. Per 1
januari 2015 vervangt de individuele inkomenstoeslag de langdurigheidstoeslag.
Sindsdien is het verlenen van de toeslag geen gebonden bevoegdheid meer, maar
een discretionaire bevoegdheid. Dit betekent dat het college een individuele
inkomenstoeslag kan verlenen als een persoon voldoet aan de voorwaarden
daarvoor. Het college kan in beleidsregels aangeven welke groepen niet in
aanmerking komen voor individuele inkomenstoeslag en in welke gevallen personen
uitzicht hebben op inkomensverbetering. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht
aan personen aan wie in de referteperiode een maatregel is opgelegd wegens een
schending van een arbeidsverplichting of een re-integratieverplichting of aan
personen die uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs volgen.Vast te leggen regels in verordeningDe individuele inkomenstoeslag is niet gerelateerd aan bepaalde kosten. Het is
een inkomensondersteunende maatregel voor bepaalde personen die langdurig een
laag inkomen hebben en daarbij, gelet op de omstandigheden van die persoon, geen
uitzicht hebben op inkomensverbetering (artikel 36, eerste lid, van de
Participatiewet). Bij verordening moeten regels vastgesteld worden over het
verlenen van een individuele inkomenstoeslag als bedoeld in artikel 36 van de
Participatiewet. Deze regels moeten in ieder geval betrekking hebben op de wijze
waarop invulling wordt gegeven aan de begrippen ‘langdurig’ en ‘laag inkomen’.
Op grond van deze verordening is geen sprake van een laag inkomen bij een
inkomen hoger dan 100% van de toepasselijke bijstandsnorm. Daarnaast moet bij
verordening de hoogte van de individuele inkomenstoeslag bepaald worden. Het
college kan in (wetsinterpreterende) beleidsregels aangeven wanneer sprake is
van 'geen uitzicht op inkomensverbetering'. Gelet op de tekst van artikel 8,
tweede lid, van de Participatiewet hoeft dit criterium niet te worden vastgelegd
in de verordening. Bij de beoordeling van het criterium 'geen uitzicht op
inkomensverbetering' moet het college rekening houden met de omstandigheden van
de persoon. In artikel 36, tweede lid, van de Participatiewet is bepaald dat tot
die omstandigheden in ieder geval worden gerekend:
de krachten en bekwaamheden van de persoon, en
de inspanningen die de persoon heeft verricht om tot inkomensverbetering
te komen.
OvergangsrechtPer 1 januari 2015 vervangt de individuele inkomenstoeslag de
langdurigheidstoeslag. Het is niet nodig om in deze verordening overgangsrecht
op te nemen met betrekking tot eerder verstrekte langdurigheidstoeslagen, omdat
artikel 78z van de Participatiewet voorziet in algemeen overgangsrecht met
betrekking tot de wijzigingen in de Participatiewet als gevolg van de
inwerkingtreding van de Invoeringswet Participatiewet en de Wet maatregelen WWB
op 1 januari 2015. De individuele inkomenstoeslag en voorheen de
langdurigheidstoeslag worden immers toegekend tegen een peildatum. Zaken die na
de peildatum gebeuren hebben geen betekenis voor het recht op een dergelijke
toeslag. Wie op een datum gelegen vóór 1 januari 2015 op basis van de
toepasselijke verordening recht had op langdurigheidstoeslag, behoudt dat
onverkort, ongeacht of hij voldoet aan de voorwaarden die per 1 januari 2015
zijn gesteld in artikel 36 van de Participatiewet en deze verordening.
Toekenning van het recht op individuele inkomenstoeslag tegen een datum gelegen
op of ná 1 januari 2015 is uitsluitend mogelijk als wordt voldaan aan de in
artikel 36 van de Participatiewet en deze verordening opgenomen voorwaarden. Wijziging leefvormDe leefvorm (alleenstaande, alleenstaande ouder of gehuwd) van een persoon kan
wijzigen binnen de referteperiode. Dit is bijvoorbeeld het geval indien gehuwden
individuele inkomenstoeslag aanvragen, maar zij over een gedeelte van de
referteperiode als alleenstaande moeten worden aangemerkt. Personen moeten dan
ook over dat deel van de referteperiode aan de voorwaarden voldoen om voor
individuele inkomenstoeslag in aanmerking te komen. Gehuwden moeten immers zowel
gezamenlijk als afzonderlijk aan de voorwaarden voldoen.Artikelsgewijze toelichtingEnkel die bepalingen die nadere toelichting behoeven worden hier behandeld.Artikel 1. Begrippen Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, Algemene wet
bestuursrecht (hierna: Awb) of de Gemeentewet worden niet afzonderlijk
gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend van toepassing op
deze verordening.InkomenMet inkomen wordt bedoeld het inkomen zoals bedoeld in artikel 32 van de
Participatiewet. In afwijking hiervan wordt algemene bijstand voor de
beoordeling van het recht op individuele inkomenstoeslag ook in aanmerking
genomen als inkomen. Bijzondere bijstand kan niet als inkomen in aanmerking
worden genomen. Aangezien individuele inkomenstoeslag een vorm van bijzondere
bijstand is, is het niet nodig expliciet te bepalen dat een eerder verstrekte
individuele inkomenstoeslag buiten beschouwing moet worden gelaten bij de
vaststelling van het inkomen. Het wordt niet wenselijk geacht een eerder
verstrekte individuele inkomenstoeslag in aanmerking te nemen als inkomen, omdat
dit het ongewenst effect kan hebben dat een persoon geen recht op een
individuele inkomenstoeslag heeft omdat hij een te hoog inkomen heeft gehad in
de referteperiode vanwege een eerder verstrekte toeslag. Wat voor een eerder
verstrekte individuele inkomenstoeslag geldt, dat geldt ook voor een eerder
verstrekte langdurigheidstoeslag op grond van de WWB zoals die luidde vóór 1
januari 2015.PeildatumDe peildatum is de datum waartegen een persoon individuele inkomenstoeslag
aanvraagt (artikel 1 van deze verordening). Het gaat om de datum waarop een
persoon langdurig een laag inkomen heeft, geen in aanmerking te nemen vermogen
heeft als bedoeld in artikel 34 van de Participatiewet en, gelet op de
omstandigheden van die persoon, geen uitzicht op inkomensverbetering heeft. De
peildatum komt meestal overeen met de meldingsdatum. De peildatum kan in
beginsel niet liggen vóór de dag waarop een persoon zich heeft gemeld om
individuele inkomenstoeslag aan te vragen, tenzij sprake is van bijzondere
omstandigheden. Dit volgt uit artikel 44, eerste lid, van de Participatiewet en
de jurisprudentie rondom artikel 44 van de Participatiewet.ReferteperiodeVerder is bepaald wat onder de referteperiode moet worden verstaan: een periode
van 60 maanden (drie jaar) voorafgaand aan de peildatum. Zie ook de toelichting
bij artikel 3 onder ‘Langdurig’.Artikel 2. Indienen verzoekDe Wet maatregelen WWB heeft artikel 36, eerste lid, van de Participatiewet
dusdanig gewijzigd dat een persoon een verzoek tot verlening van individuele
inkomenstoeslag kan indienen. Voorheen was de langdurigheidstoeslag alleen op
aanvraag verkrijgbaar. Onder aanvraag wordt verstaan: een verzoek van een
persoon, een besluit te nemen (artikel 1:3, derde lid, van de Awb). Een aanvraag
dient in beginsel schriftelijk te worden ingediend (artikel 4:1 Awb).Om onduidelijkheid te voorkomen over de wijze waarop het verzoek moet worden
ingediend, bepaalt artikel 2 van deze verordening dat het verzoek moet worden
gedaan middels een door het college vastgesteld formulier. Een verzoek wordt dan
gezien als een aanvraag zoals bedoeld in afdeling 4.1.1 van de Awb. Het gaat dan
om een schriftelijke aanvraag (artikel 4:1 van de Awb) die wordt ondertekend
door de aanvrager en ten minste de naam en het adres van de aanvrager bevat, de
dagtekening en een aanduiding van de beschikking die wordt gevraagd (artikel
4:2, eerste lid, van de Awb). De aanvrager verschaft ook de gegevens en
bescheiden die voor de beslissing op de aanvraag nodig zijn en waarover hij
redelijkerwijs de beschikking kan krijgen (artikel 4:2, tweede lid, van de Awb).
Een mondeling verzoek kan hiermee dus niet worden aangemerkt als een verzoek om
individuele inkomenstoeslag zoals bedoeld in artikel 36 van de
Participatiewet.Artikel 3. Langdurig laag inkomenVan belang bij het bepalen wat een langdurig laag inkomen is, is wat onder
‘langdurig’ en onder ‘laag’ wordt verstaan. Langdurig De door de gemeenteraad vastgestelde langdurige periode voorafgaand aan de
peildatum, wordt aangeduid als referteperiode. De referteperiode is vastgesteld
in artikel 1 van deze verordening. Een referteperiode van 5 jaar, zoals artikel 36 WWB ( tekst tot 1-1-2009)
voorschreef wordt in deze verordening gehandhaafd. De beste remedie tegen
armoede is werk. Het (arbeidsmarkt)beleid is erop gericht mensen –en zeker jonge
mensen- zo snel mogelijk toe te leiden naar werk. Handhaving van de
referentieperiode van 5 jaar sluit aan bij dit uitgangspunt. Laag inkomenEen inkomen is laag als het niet hoger is dan 100% van de toepasselijke
bijstandsnorm. Om twee redenen is er voor gekozen om de toepasselijke bijstandsnorm vast te
leggen gerelateerd aan de drie begrippen ; gezin, alleenstaande ouder en
alleenstaande ( artikel 4 a, b en c van de wet) met daarbij een aan het begrip
gerelateerde norm. Eerste reden is dat met ingang van 1-1-2015 de alleenstaande ouder norm te
vervallen. Het inkomen alleenstaande ouders in de bijstand bestaat uit de norm
alleenstaande plus een kindgebonden budget. Het kindgebonden budget wordt door
de belastingdienst uitgekeerd. Laag inkomen sec uitdrukken in toepasselijke
bijstandsnorm zou tot uitsluiting van de individuele inkomenstoeslag van
alleenstaande ouders leiden. De twee reden is de uitvoerbaarheid. Met ingang van 1-1-2015 wordt de systematiek van de kostendelersnorm ingevoerd.
De kostendelersnorm is van toepassing op de bijstandsgerechtigde die met een of
meerdere personen in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. De
kostendelersnorm wordt berekend middels een formule: (40% + A x 30%) x B AA: het totaal aantal personen dat in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft en
meetellen voor de kostendelersnorm.B de rekensom, ofwel de toepasselijke gehuwdennorm.Uitvoering van deze systematiek voor het bepalen van een laag inkomen is
administratief belastend voor de uitvoering. Gelet op deze twee redenen is voor het benoemen van de toepasselijke
bijstandsnorm gekozen.De vraag of het inkomen van een persoon, gedurende de referteperiode, niet hoger
is dan het langdurig lage inkomen van 100% van de toepasselijke bijstandsnorm,
zal niet al te rigide mogen worden beoordeeld. Een uitzondering geldt voor tijdens de referteperiode ontvangen netto inkomsten
boven 100% van de bijstandsnorm tot een bedrag van € 3.820,00. Het bedrag van €
3.820,00 vloeit voort uit de vrijlating ingevolge artikel 31 lid 2 aanhef en
onder K van de Participatiewet. Deze kostenvergoeding voor het verrichten van
vrijwilligerswerk bedraagt, peildatum 1 juli 2014 € 764,-- per jaar.De keuze voor deze definitie van ‘langdurig, laag inkomen” is genomen omdat een
belanghebbende met een inkomen op het minimumniveau krachtens een andere
regeling dan de Participatiewet toch in aanmerking kan komen voor het recht op
een individuele inkomenstoeslag ook al zou ten gevolge van een iets andere
berekeningssystematiek en/of afrondingsverschillen er netto een iets hogere
uitkering worden ontvangen dan de bijstandsnorm. Het bedrag van € 3.820,-- boven
100% van de bijstandsnorm gedurende de referentieperiode vangt dit soort kleine
verschillen op.Een bedrag aan netto inkomsten tot € 3.820,-- boven 100% van de bijstandnorm
gedurende de referteperiode maakt ook dat iemand wegens werkaanvaarding een
korte periode een inkomen boven bijstandsniveau heeft gehad, niet zonder meer
zijn recht op individuele inkomenstoeslag kwijt is. Een dergelijk gevolg zou
namelijk een negatieve prikkel zijn bij het aanvaarden van werk. Dit geldt
temeer als een belanghebbende geen of maar weinig zekerheid heeft over de duur
van het werk.Artikel 4. Hoogte individuele inkomenstoeslagBij de hoogte van de individuele inkomenstoeslag wordt onderscheid gemaakt
tussen een alleenstaande, een alleenstaande ouder en gehuwden. GehuwdenBij gehuwden moet in het oog worden gehouden dat het recht op individuele
inkomenstoeslag de gehuwden gezamenlijk toekomt. Worden personen op de peildatum
als gehuwden aangemerkt, dan moeten beide gehuwden voldoen aan de voorwaarden
van artikel 36, eerste lid, van de Participatiewet. Voldoet één van hen niet aan
deze voorwaarden, dan bestaat voor beiden geen recht op individuele
inkomenstoeslag.Is één van de echtgenoten uitgesloten van het recht op individuele
inkomenstoeslag, anders dan vanwege het niet voldoen aan de voorwaarden van
artikel 36, eerste lid, van de Participatiewet, dan komt de rechthebbende
partner wel in aanmerking voor een individuele inkomenstoeslag. Het gaat hier om
een partner die op een van de in artikelen 11 of 13, eerste lid, van de
Participatiewet genoemde gronden geen recht heeft op bijstand. Als slechts één
partner recht heeft op individuele inkomenstoeslag, komt deze rechthebbende
partner in aanmerking voor een individuele inkomenstoeslag naar de hoogte die
voor hem als alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden. Dat is geregeld in
het tweede lid. Door de individuele inkomenstoeslag af te leiden van de bijstandsnormen is
indexering niet aan de orde. Door de wijziging van de normsystematiek is er geen
norm alleenstaande ouder meer. De 20% toeslag in verband met het niet kunnen
delen van kosten wordt opgenomen in de basisnormen: de norm voor alleenstaande
wordt 70% (i.p.v. 50%) , die voor alleenstaande ouder 90% (ipv 70%). (Tk
2013-2014. 33 801, nr 3 p 58 (memorie van toelichting)