CVDR359755_1Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2015nlregelingMontferland2017-10-17MontferlandGemeenteblad, 7 januari 2015Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2015artikel 8 lid 1 onderdeel d van de Participatiewetgemeenteraadbestuur en recht2014-12-18De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-01Nieuwe regelingGeen.geenGeenDeze regeling vervangt de Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2013Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2015Definitieve versie 30-10-2014Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2015De raad van de gemeente Montferland;Gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders, met overneming van de
daarin vermelde motieven;Gelet op artikel 8 lid 1 onderdeel d van de Participatiewet; BESLUITVast te stellen de “Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive
2015”1.Algemene bepalingen1.BegrippenIn deze verordening wordt verstaan onder:
beslagvrije voet: beslagvrije voet als bedoeld in de artikelen
475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering;
recidiveboete: bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 18a,
vijfde lid van de Participatiewet;
bezit: waarde van de bezittingen waarover belanghebbende of
diens gezin beschikt of redelijkerwijs kan beschikken, met
uitzondering van het in de woning met bijbehorend erf gebonden
vermogen, bedoeld in artikel 50, eerste lid van de
Participatiewet;
verrekenen: verrekening als bedoeld in artikel 60, vierde lid
van de Participatiewet.
2.Bescherming beslagvrije voet bij verrekening wegens recidive2.Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende bezit
Indien het bezit van een belanghebbende ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt, verrekenen burgemeester en
wethouders de recidiveboete zonder inachtneming van de
beslagvrije voet.
De verrekening, bedoeld in het eerste lid, geschiedt gedurende
een tijdvak van driemaanden vanaf het moment van de dagtekening waarop de
bestuurlijke boete is opgelegd.
3.Verrekenen bij geen of onvoldoende bezit1.Indien het bezit van een belanghebbende niet ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt, verrekenen burgemeester en
wethouders de recidiveboete gedurende één maand zonder inachtneming
van de beslagvrije voet. De verrekening geschiedt vanaf het moment
van de dagtekening waarop de bestuurlijke boete is opgelegd. 2.Aansluitend op verrekening als bedoeld in het eerste lid, verrekenen
burgemeester en wethouders de recidiveboete in de daarop volgende
twee maanden op een dusdanige wijze dat belanghebbende blijft
beschikken over een inkomen ter hoogte van 80% van de toepasselijke
bijstandsnorm. 3.Tot het inkomen, bedoeld in het tweede lid, worden ook middelen
gerekend als bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdelen n en r
van de Participatiewet. 4.Verrekenen met inachtneming beslagvrije voetIn afwijking van de artikelen 2 en 3 kunnen burgemeester en wethouders
de recidiveboete met inachtneming van de beslagvrije voet verrekenen
indien:
aannemelijk is dat verrekening op de wijze, bedoeld in de
artikelen 2 of 3, zou leiden tot huisuitzetting van
belanghebbende en diens gezin; of
anderszins sprake is van dringende redenen.
5.Eerder opgelegde bestuurlijke boetesDe artikelen 2, 3 en 4 zijn van overeenkomstige toepassing op de
verrekening van de bestuurlijke boete, bedoeld in artikel 18a, eerste
lid van de Participatiewet, indien en voor zover deze boete nog niet is
betaald op het moment van verrekening van de recidiveboete.3.Slotbepalingen6.Intrekken oude verordeningDe Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2013 vervalt
per 1 januari 2015.7.Inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening verrekening
bestuurlijke boete bij recidive 2015.
Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van Montferland op
18-12-2014.De griffier, De voorzitterD.Berends C.C. Leppink-SchuitemaToelichting AlgemeenOp 1 januari 2013 trad de "Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid
SZW-wetgeving" in werking. Voor de Wet werk en bijstand (WWB), voorloper van de
Participatiewet, introduceert deze wet de bestuurlijke boete bij een schending
van de inlichtingenplicht. Het college van burgemeester en wethouders (verder
college) is verplicht de bestuurlijke boete met de lopende uitkering te
verrekenen. In beginsel moet bij deze verrekening de bescherming van de
beslagvrije voet in acht genomen worden. Is echter sprake van een bestuurlijke
boete wegens recidive, dan kan het college besluiten gedurende maximaal drie
maanden met de beslagvrije voet te verrekenen. De Participatiewet verplicht de gemeenteraad in een verordening nadere regels te
stellen over de bevoegdheid de beslagvrije voet tijdelijk buiten werking te
stellen bij verrekening van de recidiveboete. Gemeenten krijgen daarmee de
ruimte een afweging te maken van situaties of omstandigheden waarin het buiten
werking stellen van de beslagvrije voet niet proportioneel wordt geacht. De
nieuwe bevoegdheid kan op veel verschillende manieren worden ingevuld. Om
gemeenten enige aanknopingspunten te bieden, hebben het RCF Kenniscentrum
Handhaving - Landelijk Kenniscentrum Handhaving, Divosa, de VNG en Schulinck
gezamenlijk deze modelverordening ontwikkeld. Uiteindelijk is het natuurlijk aan
gemeenten zelf naar eigen inzicht keuzen te maken.’De bevoegdheid van de gemeenteraad strekt zich slechts uit over het al dan niet
in acht nemen van de beslagvrije voet bij verrekening van de recidiveboete. Daar
waar terugvordering en invordering niet door de wetgever is verplicht, blijft
sprake van een bevoegdheid van het college. Het is derhalve aan het college op
deze onderdelen nadere (beleids)regels vast te stellen.In het kader van pseudoverrekening kunnen gemeenten te maken krijgen met
verzoeken van andere gemeenten om een door hen opgelegde recidiveboete te
verrekenen. Het college dat de boete heeft opgelegd zal in dat geval aangeven in
hoeverre het de beslagvrije voet in acht wil nemen (volgens de regels van zijn
gemeentelijke verordening). De gemeente die de uitkering verstrekt, moet in
beginsel gehoor geven aan dit verzoek. Mocht de beslagvrije voet niet
gerespecteerd worden, dan kan de belanghebbende het college waarvan hij
uitkering ontvangt, verzoeken de beslagvrije voet toch in acht te nemen. In
artikel 60b, tweede lid van de Participatiewet is geregeld dat het college die
de uitkering verstrekt, de bevoegdheid heeft aan dit verzoek van belanghebbende
tegemoet te komen. Het college van Montferland heeft beleidsregels vastgesteld.
Hierin is vastgelegd dat bij een verzoek tot verrekening vanuit een andere
gemeente deze verordening van kracht is. Het ligt voor de hand dat het college
bij de beslissing op dat verzoek analoog handelt aan de regels die in de eigen
gemeentelijke verordening zijn vastgelegd. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1. Begrippen In deze bepaling zijn een aantal begrippen nader omschreven. De meeste behoeven
geen nadere toelichting.BezitDe verordening kent een definitie van het begrip bezit. Het gaat daarbij om (de
waarde van) alle bezittingen waarover een belanghebbende of diens gezinsleden
beschikken of redelijkerwijs kunnen beschikken. Bezittingen kunnen zowel bestaan
uit geld als op geld waardeerbare goederen. Bij de op geld waardeerbare goederen
wordt uitgegaan van de waarde in het economische verkeer (bijvoorbeeld: de
waarde van een auto vaststellen door middel van de ANWB koerslijst (inkoop)).
Bij het begrip bezit zoals dat in deze verordening wordt gebruikt, gaat het
nadrukkelijk niet om vermogen als bedoeld in artikel 34 van de Participatiewet.
Eventueel aanwezige schulden spelen immers geen rol en worden dus ook niet op
het bezit in mindering gebracht. Ook de vrijlatingen van artikel 34, tweede lid
van de Participatiewet zijn hier niet van toepassing. Een belanghebbende die
vanwege de volledige verrekening met de beslagvrije voet zonder inkomsten komt
te zitten, zal de bezittingen waarover hij beschikt of redelijkerwijs kan
beschikken volledig moeten aanwenden om in de noodzakelijke kosten van het
bestaan te kunnen voorzien. Een uitzondering is gemaakt voor de door
belanghebbende en zijn gezin bewoonde (eigen) woning.VerrekenenDe Participatiewet kent een ruimer begrip
van verrekenen dan het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Voor de
duidelijkheid is daarom een aparte begripsbepaling opgenomen in de
verordening.Artikel 2. Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende bezit Uitgangspunt van deze verordening is dat volledige verrekening met de
beslagvrije voet plaatsvindt voor de maximale termijn van drie maanden als een
belanghebbende over voldoende bezittingen beschikt om dit op te kunnen vangen.
Dat uitgangspunt is vastgelegd in artikel 2 van deze verordening. Van voldoende
bezit is sprake als de waarde van de bezittingen waarover belanghebbende
beschikt (of redelijkerwijs kan beschikken) ten minste driemaal de toepasselijke
bijstandsnorm bedraagt. Immers, bij aanwending of tegeldemaking van deze
bezittingen, zou een periode van drie maanden overbrugd moeten kunnen
worden.Artikel 3. Verrekenen bij geen of onvoldoende bezit Heeft een belanghebbende onvoldoende bezittingen om een periode van drie maanden
volledige verrekening met de beslagvrije voet te kunnen overbruggen, dan
verrekent het college slechts één maand zonder inachtneming van de beslagvrije
voet. Voor de overige twee maanden vindt weliswaar verrekening met de
beslagvrije voet plaats, maar niet volledig. Belanghebbende blijft beschikken
over een inkomen ter hoogte van 80% van de toepasselijke bijstandsnorm. Voor het
percentage van 80% is aansluiting gezocht bij de invorderingsmogelijkheden die
de Belastingdienst heeft bij notoire wanbetalers. Onder omstandigheden kan deze
de beslagvrije voet (90% van de toepasselijke bijstandsnorm) verlagen met 10% op
grond van artikel 19, eerste lid van de Invorderingswet 1990.Met de gekozen opzet wordt enerzijds uiting gegeven aan het principe dat fraude
niet mag lonen. Het gaat hier immers om belanghebbenden die herhaaldelijk hun
inlichtingenplicht hebben geschonden. Daar mag een duidelijk signaal tegenover
staan. Anderzijds wordt rekening gehouden met de zorgplicht van gemeenten. Het
volledig buiten werking stellen van de beslagvrije voet gedurende drie maanden
kan kwalijke maatschappelijke consequenties hebben. Dat moet voorkomen worden,
nu de regeling daarmee zijn doel voorbij zou schieten.Een belanghebbende kan inkomsten uit arbeid hebben die op grond van artikel 31,
tweede lid, onderdelen n of r van de Participatiewet worden vrijgelaten voor de
algemene bijstand. Bij verrekening van een recidiveboete tot 80% van de
bijstandsnorm, tellen deze inkomsten echter gewoon mee. Het college laat deze
inkomsten dus niet buiten beschouwing bij de beoordeling van de vraag of een
belanghebbende nog over voldoende inkomen beschikt. Dat is geregeld in lid
3.Artikel 4. Verrekenen met inachtneming beslagvrije voet Hoewel het hier gaat om een herhaaldelijke schending van de inlichtingenplicht,
zijn situaties denkbaar waarin volledige verrekening met de beslagvrije voet
niet aanvaardbaar wordt geacht. Die situaties komen aan de orde in artikel 4.
Het gaat daarbij altijd om individuele omstandigheden waaraan het college zal
moeten toetsen. In onderdeel a is geregeld dat het college kan besluiten in afwijking van de
artikelen 2 en 3 toch de beslagvrije voet te respecteren wanneer volledige
verrekening waarschijnlijk leidt tot huisuitzetting van belanghebbende en diens
gezin. Voorkomen moet worden dat een belanghebbende door de volledige
verrekening op straat komt te staan, nu dit de problematiek alleen maar
verergert, met alle maatschappelijke kosten van dien.Een dreigende huisuitzetting wordt in deze verordening gezien als een dringende
reden om van verrekening met de beslagvrije voet af te zien. Dat volgt uit het
woord 'anderszins' in onderdeel b. Ook bij aanwezigheid van andere dringende
redenen dan een dreigende huisuitzetting kan het college rekening houden met de
bescherming van de beslagvrije voet. Van dringende redenen is niet snel sprake.
Het gaat slechts om incidentele gevallen, waarbij de behoeftige omstandigheden
waarin de belanghebbende en diens gezinsleden verkeren op geen enkele andere
wijze te verhelpen zijn. Het enkele feit dat het belanghebbende door de
verrekening aan middelen ontbreekt om in het bestaan te voorzien, is op zich
geen voldoende voorwaarde om te kunnen spreken van dringende redenen.Artikel 5. Eerder opgelegde bestuurlijke boetes In artikel 60b, derde lid van de Participatiewet is bepaald dat de bevoegdheid
om te verrekenen met de beslagvrije voet ook van toepassing is op eerder
opgelegde bestuurlijke boetes voor zover op het moment van verrekening van de
recidiveboete die eerdere boetes nog niet zijn betaald. Mocht het college die
eerdere, nog openstaande boetes gaan verrekenen, dan regelt artikel 5 dat de
bepalingen in deze verordening van overeenkomstige toepassing zijn. Artikel 6. Intrekken oude verordeningDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 7. Inwerkingtreding en citeertitel Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van Montferland op
18-12-2014.De griffier, De voorzitterD.Berends C.C. Leppink-Schuitema