CVDR358885_1Erfgoedverordening 2015 Gemeente WesterveldnlregelingWesterveld2015-02-17WesterveldGemeenteblad, jaargang 2015, 20-02-2015, nummer 15030Erfgoedverordening 2015 Gemeente WesterveldGemeentewet, artikel 149Monumentenwet 1988, artikel 12 en 15wet algemene bepalingen omgevingsrecht, artikel 2.1 en 2.2Monumentenwet 1988, artikel 38gemeenteraadbestuur en recht2014-12-16De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-02-212025-10-17Nieuwe regeling14/20205GeenGeenErfgoedverordening 2015 Gemeente WesterveldVerseon: 14/20205gezien het voorstel van het college van 11 november 2014;gelet op artikel 149 van de Gemeentewet, de artikelen 12, 15 en 38 van
de Monumentenwet 1988 en de artikelen 2.1 en 2.2 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht;besluit vast te stellen de volgende Erfgoedverordening 2015 gemeente
Westerveld.1.ALGEMEEN1.BegripsbepalingenDeze verordening verstaat onder:
gemeentelijk monument: een overeenkomstig deze verordening als
beschermd gemeentelijk monument aangewezen:
zaak, die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid,
betekenis voor de wetenschap of cultuurhistorische
waarde;
terrein dat van algemeen belang is wegens een daar
aanwezige zaak bedoeld onder 1;
gemeentelijke monumentenlijst: de lijst waarop zijn
geregistreerd de overeenkomstig deze verordening als
gemeentelijk monument aangewezen zaken of terreinen bedoeld in
onderdeel a;
beschermd monument: beschermd monument als bedoeld in artikel
1.1, eerste lid, van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht;
monumentencommissie: de op basis van art.15 Monumentenwet 1988
ingestelde commissie met als taak het college op verzoek of uit
eigen beweging te adviseren over de toepassing van de
Monumentenwet 1988, de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht,
de verordening en het monumentenbeleid; ondergebracht in de
Commissie Ruimtelijke Kwaliteit
stads- en dorpsgezichten: groepen van onroerende zaken die van
algemeen belang zijn vanwege hun schoonheid, hun onderlinge
ruimtelijke of structurele samenhang dan wel hun
wetenschappelijke of cultuurhistorische waarde en in welke
groepen zich één of meerdere monumenten bevinden.
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht: een in overeenstemming met
de bepalingen van deze verordening als beschermd gemeentelijk
stads- of dorpsgezicht aangewezen groep van zaken of terreinen
die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid, zijn
onderlinge ruimtelijke of structurele samenhang, dan wel zijn
wetenschappelijke of cultuurhistorische waarde en in welke groep
zich één of meer monumenten bevinden;
lijst van beschermde gemeentelijke stads- en dorpsgezichten:
lijst waarop vermeld zijn de overeenkomstig deze verordening
aangewezen beschermde stads- en dorpsgezichten.
gemeentelijke cultuurhistorische waardenkaart: kaart behorende
bij de cultuurhistorische paragraaf van het
bestemmingsplan.
gemeentelijke archeologische waardenkaart: topografische kaart
van het gemeentelijke grondgebied of delen van het grondgebied,
waarop archeologische monumenten en archeologische
verwachtingsgebieden zijn aangegeven;
gemeentelijke archeologische beleidsadvieskaart: kaart behorende
bij de archeologische paragraaf van het bestemmingsplan.
provinciale Archeologische Monumentenkaart: topografische kaart
van (delen van) het provinciale grondgebied, waarop
archeologische monumenten en archeologische gebieden zijn
aangegeven;
archeologisch verwachtingsgebied: gebied, aangegeven op de
archeologische waardenkaart, waarvan is aangegeven dat in
bepaalde mate archeologische vondsten of sporen te verwachten
zijn;
hoge verwachtingswaarde: grote kans op archeologische vondsten
of informatie;
middelhoge verwachtingswaarde: gemiddelde kans op archeologische
vondsten of informatie;
lage verwachtingswaarde: kleine kans op archeologische vondsten
of informatie;
gemeentelijke reclamenota: nota waarin opgenomen richtlijnen
voor het voeren van reclame en informatie bij, aan, en op
beschermde monumenten en in beschermde gezichten;
plan van aanpak: plan dat weergeeft hoe een archeologische
uitvoerder de vragen zoals omschreven in het programma van eisen
denkt te gaan beantwoorden;
programma van eisen: programma dat door het college wordt
vastgesteld en waarmee kaders worden gesteld voor het ontwerp en
de uitvoering van archeologisch onderzoek.
bevoegd gezag: bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1 van de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.
het college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Westerveld
vergunning: een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1,
eerste lid, of 2.2 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht.
Wabo: Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.
2.Aanwijzing gemeentelijke monumenten2.Het gebruik van het monumentBij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument.3.De aanwijzing tot gemeentelijk monument1.Het college kan alleen een monument aanwijzen als gemeentelijk
monument met instemming van de eigenaar.2.Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt, vraagt het
college advies aan de monumentencommissie. In spoedeisende gevallen
kan het vragen van dit advies achterwege blijven.3.Voordat het college een monument met een religieuze bestemming dat
uitsluitend of in overwegend deel wordt gebruikt voor de uitoefening
van de eredienst, als gemeentelijk monument aanwijst, voert hij
overleg met de eigenaar.4.De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is aangewezen op grond
van artikel 3 van de Monumentenwet 1988 of dat is aangewezen op
grond van de monumentenverordening van de provincie Drenthe.5.Inwoners van de Gemeente Westerveld kunnen objecten en/of panden
voordragen voor de gemeentelijke monumentenlijst waarvan zij
eigenaar zijn; van toepassing op dit lid zijn vervolgens lid 1, 2, 3
en 4.6.Het college kan ten behoeve van de aanwijzing van een gemeentelijk
monument bepalen dat bouwhistorisch onderzoek wordt verricht of
aanvullende informatie wordt aangeleverd door de eigenaar.7.De opname als gemeentelijk monument is op vrijwillige basis. Een
eigenaar kan ten aller tijde besluiten om het college van
Burgemeester en Wethouders te verzoeken om zijn / haar pand uit het
gemeentelijk monumentenregister te laten verwijderen.8.Nieuwe aanwijzingen worden één keer per jaar toegevoegd. Peildatum
is telkens 1 december.4.VoorbeschermingMet ingang van de datum waarop de eigenaar van een monument de
kennisgeving van het voornemen tot aanwijzing als gemeentelijk monument
ontvangt tot het moment dat de aanwijzing en registratie als bedoeld in
artikel 7 plaatsvindt, dan wel vaststaat dat het monument niet wordt
geregistreerd, zijn de artikelen 10 tot en met 14 van overeenkomstige
toepassing.5.Termijnen advies en aanwijzingsbesluit1.De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen 8 weken na
ontvangst van het verzoek van het college.2.Het college beslist binnen 12 weken na ontvangst van het advies van
de monumentencommissie, maar in ieder geval binnen 20 weken na de
adviesaanvraag.6.Mededeling aanwijzingsbesluitDe aanwijzing als bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt medegedeeld
aan degenen die als zakelijk gerechtigden in de kadastrale legger bekend
staan en aan de ingeschreven hypothecaire schuldeisers.7.Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst1.Het college registreert het gemeentelijke monument op de
gemeentelijke monumentenlijst.2.De gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke aanduiding,
de datum van de aanwijzing, de kadastrale aanduiding en een
beschrijving van het gemeentelijke monument.8.Wijzigen van de aanwijzing1.Het college kan de aanwijzing wijzigen.2.Artikel 3, tweede en derde lid, alsmede artikel 4, 5 en 6 zijn van
overeenkomstige toepassing op het wijzigingsbesluit.3.Indien de wijziging naar het oordeel van het college van
ondergeschikte betekenis is, blijft overeenkomstige toepassing, als
bedoeld in lid 2, achterwege.4.De inhoud en de datum van de wijziging worden op de gemeentelijke
monumentenlijst aangetekend.9.Intrekken van de aanwijzing1.Indien het college de aanwijzing intrekt, zijn artikel 3, tweede
lid, en artikel 5 van overeenkomstige toepassing.2.De aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn, indien toepassing
wordt gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet 1988 of de
monumentenverordening van de provincie Drenthe.3.Betrokken eigenaren kunnen een schriftelijk en gemotiveerd verzoek
doen om hun eigendom uit de
aanwijzingsprocedure te
onttrekken.4.De intrekking wordt op de gemeentelijke monumentenlijst
geregistreerd.5.Intrekken van een aanwijzingen worden één keer per jaar in de
gemeentelijke monumentenlijst doorgevoerd. Peildatum is 1
december.3.Instandhouding van gemeentelijke monumentale zaken10.Instandhoudingbepaling1.Artikel 2 van deze verordening is voor toepassing van Artikel 10
onverminderd van kracht.2.Het is verboden een gemeentelijk monument, als bedoeld in artikel 1,
onder a, sub 1, doelbewust te beschadigen, wijzingen, te vernielen
of anderszins te ontsieren.3.Het verbod en de vergunningplicht, als bedoeld in het tweede lid,
gelden niet indien het college nadere regels stelt met betrekking
tot de wijze waarop werkzaamheden dienen te worden uitgevoerd dan
wel de werkzaamheden worden aangemerkt als ‘vergunning vrij’ als
bedoelt in het BOR (Besluit Omgevings Recht).4.Het college mag altijd vrijstelling- of restauratietoestemmingen
verlenen los van een vergunningplicht als daarmee de instandhouding
van het gemeentelijke monument wordt bespoedigd.5.Het bevoegd gezag verleent, met betrekking tot een monument met een
religieuze bestemming, geen vergunning als bedoeld in het tweede
lid, dan in overeenstemming met de eigenaar indien en voor zover het
een vergunning betreft, waarbij wezenlijke belangen van de
godsdienstuitoefening in het monument in het geding zijn.6.het college kan voorschrijven dat de aanvrager van een vergunning
als bedoeld in het tweede lid nader onderzoek moet verrichten, zoals
bouwhistorisch of archeologisch onderzoek.7.het college kan aan de vergunning voorschriften verbinden
betreffende de uitvoering en materiaaltoepassing.8.Voor het voeren van bebording of spandoeken bedoelt als reclame is
voor gemeentelijke monumenten het gestelde voor rijksmonumenten en
beschermde gezichten van toepassing; en ten aller tijden toestemming
vereist.9.Voor het voeren van bebording of spandoeken bedoelt voor informatie
verstrekking over beschermde monumenten of gezichten is hetgeen van
toepassing wat onder lid 7 is gesteld over reclame.10.Het gestelde in deze verordening is altijd ondergeschikt aan (bouw-)
wetgeving door het Rijk.11.De schriftelijke aanvraagEen aanvraag als bedoeld in artikel 4.2. Besluit omgevingsrecht voor een
vergunning als bedoeld in artikel 10 en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden worden in 4-voud ingediend. 12.Termijnen advies1.Het bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een gemeentelijk monument
aan de monumentencommissie voor advies.2.Binnen 4 weken na de datum van verzending van het afschrift brengt
de monumentencommissie schriftelijk advies uit aan het college.
Indien de monumentencommissie niet binnen gestelde periode heeft
geadviseerd, neemt het college een besluit.13.WeigeringsgrondenDe vergunning kan slechts worden verleend indien het belang van de
monumentenzorg zich daartegen niet verzet. Bij de beslissing houdt het
bevoegd gezag rekening met het gebruik van het monument. 14.Intrekken van de vergunningDe vergunning kan door het college worden ingetrokken indien:
blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;
blijkt dat de vergunninghouder de voorschriften als bedoeld in
artikel 10 niet naleeft;
de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich
zodanig hebben gewijzigd, dat het belang van het monument
zwaarder dient te wegen;
niet binnen één jaar van de vergunning gebruik wordt
gemaakt.
Het besluit tot intrekking wordt in afschrift gezonden aan de
monumentencommissie.4.BESCHERMDE monumenten15.Vergunning voor beschermde rijksmonumenten1.Het college zendt onmiddellijk een afschrift van de aanvraag om
vergunning voor een beschermd rijksmonument met de naar voren
gebrachte zienswijzen aan de monumentencommissie na afloop van de
termijn van 14 dagen, bedoeld in artikel 12, tweede lid, van de
Monumentenwet 1988.2.De monumentencommissie adviseert schriftelijk over de aanvraag
binnen acht weken na de datum van verzending van het afschrift.3.Bij overschrijding van de in het tweede lid genoemde termijn wordt
de monumentencommissie geacht geadviseerd te hebben.16.Vergunning voor beschermde provinciale monumenten1.Het college zendt onmiddellijk een afschrift van de aanvraag om
vergunning voor een beschermd rijksmonument met de naar voren
gebrachte zienswijzen aan de monumentencommissie na afloop van de
termijn van 14 dagen, bedoeld in artikel 12, tweede lid, van de
Monumentenwet 1988.2.De monumentencommissie adviseert schriftelijk over de aanvraag
binnen acht weken na de datum van verzending van het afschrift.3.Bij overschrijding van de in het tweede lid genoemde termijn wordt
de monumentencommissie geacht geadviseerd te hebben.5.GEMEENTELIJKE STADS- EN DORPSGEZICHTEN17.De aanwijzing tot beschermd gemeentelijk dorpsgezicht1.Het college kan een stads- en dorpsgezicht aanwijzen als beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht en het college kan een zodanige aanwijzing wijzigen of
intrekken.2.Voordat het college over de aanwijzing, wijziging of intrekking een
besluit neemt, vraagt zij advies aan de monumentencommissie.3.Op de voorbereiding van een besluit om aanwijzing als bedoeld in het
eerste lid, is afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht van
toepassing.4.De aanwijzing kan geen stads- of dorpsgezicht betreffen dat is
aangewezen op grond van artikel 35 van de Monumentenwet 1988.5.De aanwijzing als gemeentelijk stads- of dorpsgezicht wordt geacht
te zijn ingetrokken indien het gemeentelijk stads- of dorpsgezicht
wordt aangewezen in overeenstemming met het bepaalde in artikel 35
van de Monumentenwet 1988.18.VoorbeschermingMet ingang van de datum waarop de betrokken eigenaren de kennisgeving
van het voornemen tot aanwijzing als gemeentelijk stads- of dorpsgezicht ontvangen tot het
moment dat de aanwijzing en registratie als bedoeld in artikel 18 plaatsvindt, dan wel vaststaat dat
het stads- of dorpsgezicht niet wordt geregistreerd, zijn de artikelen
19 en 20 van overeenkomstige toepassing.19.Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst1.Het college registreert het beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht op de gemeentelijke monumentenlijst.2.De gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke aanduiding,
de datum van aanwijzing, de kadastrale aanduiding en een
redengevende omschrijving van cultuurhistorische waarden van het
beschermde stads- of dorpsgezicht.20.Bestemmingsplan1.De gemeenteraad stelt, ter bescherming van een beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht, een bestemmingsplan vast als
bedoeld in de Wet op de ruimtelijke ordening (Wro).2.Bij het voorstel tot aanwijzing van een beschermd gemeentelijk
stads- of dorpsgezicht wordt door het college bepaald in hoeverre
geldende bestemmingsplannen als beschermend plan in de zin van het
eerste lid kunnen worden aangemerkt.3.Voordat het college de gemeenteraad een voorstel doet voor
vaststelling van een bestemmingsplan in de zin van lid 1 vraagt het
college advies aan de monumentencommissie.4.Het college zendt een afschrift van het genomen besluit aan de
monumentencommissie.21.Instandhoudingbepaling1.Het is verboden bouwwerken die gelegen zijn in een beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht te beschadigen of te vernielen.2.Het is verboden in een beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht
zonder vergunning van het bevoegd gezag of in strijd met de bij
zodanige vergunning gestelde voorschriften:
Bouwwerken te plaatsen, op te richten, geheel of
gedeeltelijk af te breken of te verplaatsen dan wel in enig
opzicht te wijzigen;
Bouwwerken te herstellen, te gebruiken of te laten gebruiken
op een wijze waardoor het stads- of dorpsgezicht wordt
ontsierd of in gevaar gebracht;
Onroerende zaken geen bouwwerk zijnde, hieronder begrepen
straten, wegen, pleinen, wateren, bomen en erfafscheidingen
te wijzigen.
3.Geen sloopvergunning is vereist voor het afbreken als gevolg van een
aanschrijving van het college.4.Paragraaf 3.4.2 van Wet ruimtelijke ordening (Wro) is van
overeenkomstige toepassing.6.Instandhouding van archeologische terreinen22.Archeologische verwachtingen- en beleidsadvieskaart1.Het college stelt een archeologische verwachtingen- en
beleidsadvieskaart vast, die dient als basis voor:
de verordening;
vast te stellen bestemmingsplannen als bedoeld in artikel
38a van de Monumentenwet 1988;
aanwijzing van gemeentelijke monumenten als bedoeld in
artikel 1, onder a, sub 2
Het is verboden om in een archeologisch monument, bedoeld in
artikel 1, onder a, sub 2 of een archeologisch
verwachtingsgebied, bedoeld in artikel 1, onder f, g, h en j, de
bodem dieper dan 30 cm onder de oppervlakte te verstoren.
Het verbod in lid 1 is niet van toepassing indien:
het een verstoring betreft van een archeologisch
verwachtingsgebied als aangegeven op de Archeologische verwachtings- en
beleidsadvieskaart, en waarbij die verstoring plaatsvindt:• als gevolg van normaal agrarisch gebruik. Hiertoe behoren:Grondbewerking tot een diepte van 30 cm onder het maaiveld (= gemiddelde
bouwvoor). Niet- bodemkerende werkzaamheden ten behoeve van het
verbeteren van de verdichte bodemstructuur (woelen) tot maximaal 10 cm
onder de bouwvoor;het aanbrengen van drainage, tenzij het gaat om Essen en AMK-terreinen1
of anderszins bekende archeologische vindplaatsen op de gemeentelijke
archeologiekaarten, of:• in een gebied met lage archeologische verwachtingswaarde of;• in een gebied met een middelhoge archeologische verwachtingswaarde en
het te verstoren gebied kleiner is dan 1000 m2, of;• in een gebied met hoge archeologische verwachtingswaarde en het te
verstoren gebied kleiner is dan 1000 m2.
in het geldende bestemmingsplan bepalingen zijn opgenomen
omtrent archeologische monumentenzorg.
sprake is van een activiteit als bedoeld in artikel 2.12,
eerste en tweede lid,van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht en
hierin voorschriften zijn opgenomen omtrent archeologische
monumentenzorg
het college nadere regels stelt met betrekking tot de
uitvoering van werkzaamheden die leiden tot een verstoring van een
archeologisch monument of archeologisch verwachtingsgebied als
aangegeven op gemeentelijke archeologische waardenkaart;
een rapport is overlegd waarin de archeologische waarde
van het te verstoren terrein naar het oordeel van burgemeester en
wethouders in voldoende mate is vastgesteld en waaruit blijkt dat:• het behoud van de archeologische waarden in voldoende mate kan worden
geborgd; • de archeologische waarden door de verstoring niet onevenredig worden
geschaad;• in het geheel geen archeologische waarden aanwezig zijn.
et een verstoring betreft van een archeologisch monument
als aangegeven op de Archeologische verwachtings- en beleidsadvieskaart,
en waarbij die verstoring plaatsvindt:• in een gebied met een zeer hoge (wettelijk beschermd) tot een
archeologische waarde dan geldt altijd een onderzoeksplicht of;• in de historische kernen van Diever, Doldersum, Dwingeloo, Eemster,
Havelte, Leggeloo, Lhee, Uffelte, Vledder en Wittelte en de verstoring
kleiner is dan 70 m2.
24.Opgravingen en begeleiding1.Indien binnen het grondgebied van de gemeente Westerveld onderzoek
wordt uitgevoerd in het kader van het doen van opgravingen in de zin
van artikel 1 sub h Monumentenwet 1988, dient, onverminderd de
overige bepalingen van deze wet:
het college een programma van eisen vast te stellen als
bedoeld in artikel 1 onder o, waarbij nadere regels worden
gesteld ten aanzien van het onderzoek.
de verstoorder, voorafgaande aan het onderzoek, een plan van
aanpak als bedoeld in artikel 1 onder n van deze verordening
ter goedkeuring aan het college te overleggen.
2.In de nadere regels neemt het college bepalingen op met betrekking
tot het toezicht op de feitelijke uitvoering van het plan van
aanpak. Tijdens het onderzoek dienen aanwijzingen van het college in
acht te worden genomen.3.Om te kunnen beoordelen of het plan van aanpak aan het programma van
eisen en eventuele nadere regels voldoet, vraagt het college advies
aan een deskundige, zoals omschreven in de Monumentenwet 1988.25.Gemeentelijke kostenVoor zover de verplichtingen, als bedoeld in artikel 15, lid 2, sub d,
leiden tot kosten voor de gemeente, als gevolg van het doen van
onderzoek en opgravingen, kunnen die kosten worden verhaald op degenen
ten behoeve van wie de medewerking wordt verleend.7Overige bepalingen26.Tegemoetkoming in schadeIndien en voor zover blijkt dat een belanghebbende schade lijdt of zal
lijden, die redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen laste behoort
te blijven, kent het bevoegd gezag hem op zijn aanvraag een naar
billijkheid te bepalen tegemoetkoming toe, indien de schade in relatie
staat tot:
de weigering van het bevoegd gezag een vergunning als bedoeld in
artikel 10 te verlenen;
de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan een
vergunning als bedoeld in artikel 10;
de door het college nader te stellen regels als bedoeld in
artikel 10, derde lid;
de door het college nader te stellen regels als bedoeld in
artikel 16, tweede lid, onder d;
een aanwijzing als bedoeld in artikel 17, tweede lid, tweede
volzin;
de weigering van het bevoegd gezag om een verzoek tot opname van
een object op de gemeentelijke monumentenlijst over te
nemen;
de weigering van het bevoegd gezag om een verzoek tot
uitschrijving van een object uit de gemeentelijke
monumentenlijst over te nemen;
belanghebbende gemotiveerd ernstige benadeling, hinder dan wel
schade kan aantonen ten gevolge van een besluit van het bevoegd
gezag conform deze verordening.
27.StrafbepalingDegene, die handelt in strijd met het derde lid van artikel 10 en
artikel 16 met uitzondering van het bepaalde in het tweede lid, onder
(e), van deze verordening, wordt gestraft met een geldboete van de
tweede categorie of een hechtenis van ten hoogste drie maanden.28.Toezichthouders1.Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens
deze verordening zijn belast:
Met betrekking tot zakelijke monumenten als bedoeld in
artikel 1, onder a, sub 1; beleidsmedewerker monumenten of
medewerker bouw- en woningtoezicht.
Met betrekking tot monumentale terreinen als bedoeld in
artikel 1, onder a, sub 2; gemeentelijk archeoloog of
beleidsmedewerker monumenten .
2.Voorts zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening belast de bij besluit van het college dan
wel de burgemeester aan te wijzen personen.8.Slotbepalingen29.Intrekken oude regelingDe Erfgoedverordening 2012 van de gemeente Westerveld, gemeente
Westerveld, vastgesteld op 8 mei 2012 wordt ingetrokken.30.Overgangsrecht1.De op grond van de onder artikel 23 ingetrokken Verordening [naam]
aangewezen en geregistreerde gemeentelijke monumenten, worden geacht
aangewezen en geregistreerd te zijn overeenkomstig de bepalingen van
deze verordening.2.Aanvragen om vergunning die zijn ingediend vóór de inwerkingtreding
van deze verordening worden afgehandeld met inachtneming van de in
artikel 23 ingetrokken verordening.31.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking de dag na bekendmaking32.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als “Erfgoedverordening
2015 Gemeente Westerveld”.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 16 december
2014De griffier De voorzitterA.Middelkamp H. JagerA. Algemene toelichtingGelet op het project Deregulering VNG-modelverordeningen en de
verplichtingen die voortvloeien uit de Wet op de archeologische
monumentenzorg van september 2007, alsmede de feitelijke samenhang
tussen monumenten en archeologie, is de model Erfgoedverordening in 2008
aangevuld met een archeologisch deel en heeft een vereenvoudiging van de
model Erfgoedverordening in het kader van deregulering plaatsgevonden.
De huidige wijziging van de model Erfgoedverordening houdt verband met
de inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
(hierna te noemen: Wabo), de Invoeringswet algemene bepalingen
omgevingsrecht (hierna te noemen: Invoeringswet Wabo), het Besluit
omgevingsrecht (hierna te noemen: Bor) en de Regeling omgevingsrecht
(hierna te noemen: Mor).Wet algemene bepalingen omgevingsrechtDe Wabo regelt de omgevingsvergunning die in de plaats komt van een
reeks vergunningen, ontheffingen of toestemmingen voor het realiseren
van een fysiek project. De meest bekende daarvan zijn:de bouwvergunning;de aanlegvergunning;de sloopvergunning;de monumentenvergunning;de milieuvergunning;de kapvergunning.De Wabo beoogt tegemoet te komen aan het belang van een snelle
dienstverlening. Het bevorderen van de tijdige besluitvorming vormt
hiervan een onderdeel.Eén aanvraag; één bevoegd gezag; één loketDe centrale gedachte bij de ontwikkeling van de Wabo is de “één loket
gedachte”. Dit houdt in dat de aanvrager vanaf een nader te bepalen
moment in 2010 één omgevingsvergunning hoeft aan te vragen voor zijn
project. De aanvrager geeft aan op welke activiteiten (bouw, aanleg,
sloop enz.) zijn aanvraag betrekking heeft. Voor de erfgoedverordening
betekent dit dat bijvoorbeeld de omgevingsvergunning voor het bouwen en
de omgevingsvergunning voor monumenten in één verzoek worden
aangevraagd. De omgevingsvergunning wordt vervolgens door één bevoegd gezag
beoordeeld en doorloopt één procedure. De beslissing op de aanvraag kent
ook één procedure van rechtsbescherming. Bevoegd gezagHet bevoegd gezag is in de meeste gevallen het college van burgemeester
en wethouders van de gemeente waar het project in hoofdzaak zal worden
verricht. Het bevoegd gezag is integraal verantwoordelijk voor het te
nemen besluit en is tevens belast met de bestuursrechtelijke handhaving. In het Bor worden een aantal uitzonderingen op deze hoofdregel gemaakt.
Een minister dan wel het college van gedeputeerde staten wordt in deze
gevallen als het bevoegde gezag aangewezen. Deze gevallen zijn
aangewezen in artikel 3.3 van de Wabo. Gedeputeerde staten van de
provincie is bevoegd gezag indien het gaat om de meer complexere
categorieën inrichtingen. Deze zijn specifiek in bijlage I van het Bor
omschreven. Toestemmingsstelsels Er bestaan verschillende methoden om de toestemmingstelsels (=vergunning
en ontheffing) te integreren in de omgevingsvergunning. De
toestemmingstelsels die altijd zien op plaatsgebonden activiteiten zijn
volledig in de Wabo geïntegreerd; de bestaande toestemmingstelsels in de
betreffende wetten of verordeningen vervallen. Het gaat om een
procedurele integratie van de verschillende toestemmingstelsels. De
inhoudelijke beoordeling vindt gecoördineerd plaats. Dit betekent dat de
verschillende toetsingskaders niet zijn geïntegreerd. Het toetsingskader
van de Wabo bestaat derhalve uit een optelling van de afzonderlijke
toetsingskaders. Deze verschillende toetsingskaders wegen allen even
zwaar. De procedureIn de Wabo is onderscheid gemaakt tussen de reguliere
voorbereidingsprocedure en de uitgebreide voorbereidingsprocedure.
Slechts op een enkel punt is voor deze beide procedures afgeweken van de
reguliere- en de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure van de
Awb. Wanneer voor een project meerdere toestemmingen uit de Wabo nodig zijn
wordt door de aanvrager één aanvraag voor een omgevingsvergunning
ingediend. De aanvrager kan er echter ook voor kiezen zijn project op te
delen in deelprojecten en voor elk van die deelprojecten een
afzonderlijke omgevingsvergunning aan te vragen. Het moet gaan om een
onderdeel van het project dat fysiek te scheiden is van de andere
onderdelen van het totale project. Ook wel de zogenaamde “onlosmakelijke
verbondenheid”. Het criterium van de onlosmakelijkheid is neergelegd in
artikel 2.7 Wabo. Van onlosmakelijke samenhang is sprake als de
activiteiten zien op dezelfde handeling. Het gaat dan om een activiteit
die tegelijkertijd ook aangemerkt moet worden als een andere activiteit
als omschreven in de artikelen 2.1 en 2.2. van de Wabo. Deze
activiteiten overlappen elkaar en zijn niet te scheiden. Zij vormen een
en dezelfde handeling die binnen twee of meer activiteitenomschrijvingen
vallen. Vanwege de overlap in de activiteitenomschrijvingen is het in
deze gevallen niet mogelijk om de handeling op te knippen in
deelvergunningen.Een omgevingsvergunning voor een deelproject geeft de bevoegdheid het
deelproject ook daadwerkelijk al uit te voeren. Hieraan bestaat
bijvoorbeeld behoefte bij een project waarbij voor de nieuwbouw van
woningen grond bouwrijp gemaakt moet worden en/of enkele oude opstallen
gesloopt moeten worden wat door verschillende partijen wordt uitgevoerd.
De omgevingsvergunning voor het bouwrijp maken en/of het slopen van
opstallen kan aangevraagd worden en de werkzaamheden kunnen na het
verlenen van dit gedeelte van de omgevingsvergunning ook starten.
Vervolgens kan een omgevingsvergunning voor de bouw van de woningen
worden aangevraagd. Het gaat om verschillende besluiten waartegen een
afzonderlijke rechtsbeschermingsprocedure open staat. Daarnaast heeft de aanvrager de mogelijkheid om een gefaseerde
omgevingsbeschikking aan te vragen. Hij bepaalt zelf welke activiteit
wordt gefaseerd. De beoordeling in de eerste fase is erop gericht te
onderzoeken of één van de door de aanvrager voorgenomen activiteiten,
bijvoorbeeld het oprichten en inwerking hebben van een inrichting, kan
worden verricht en dus een gerede kans heeft om een omgevingsvergunning
te krijgen. Het betreft een volledige toetsing. Tenuitvoerlegging van
een omgevingsvergunning is pas mogelijk nadat ook een
omgevingsbeschikking tweede fase is verleend en een volledige vergunning
is verkregen. De tweede fase omgevingsbeschikking bevat de noodzakelijke
toestemmingen die niet in een eerste fase zijn vergund. Door aanvraag
van een omgevingsbeschikking eerste fase kan een financieel risico voor
de aanvrager worden beperkt. Hij hoeft in dit geval nog niet aan alle
indieningsvereisten te voldoen. Het rechtsgevolg van een eerste
fase-beschikking is dat bij de beoordeling van de gedetailleerde
aanvraag voor de overige activiteiten (de tweede fase-aanvraag) niet
meer getoetst wordt aan de criteria van de eerste fase. De eerste
fase-beschikking kan door het bevoegd gezag worden ingetrokken, indien
niet binnen twee jaar nadat deze beschikking is genomen een aanvraag
voor een tweede fase-beschikking is ingediend. Beide beschikkingen
treden tezamen in werking. Tegen beide beschikkingen staat
rechtsbescherming op grond van de Awb open. Informatie over de omgevingsvergunningEr is een kennisplein omgevingsvergunning:
http://omgevingsvergunning.vrom.nl. hierop vindt u tal van brochures
over de omgevingsvergunning. Als u nog geen beeld hebt van wat er
allemaal verandert, geven wij u in overweging de volgende informatie te
lezen:Infoblad De omgevingsvergunning (september 2008);Handreiking Afstemming omgevingsvergunning: -afstemmen op; afstemmen met
– (augustus 2008; een online product). De Wabo en de ErfgoedverordeningDe monumentenvergunning uit de model-erfgoedverordening integreert
volledig in de omgevingsvergunning, omdat het om plaatsgebonden
activiteiten gaat. Daarom is in artikel 2.2 van de Wabo bepaald dat het
verboden is zonder een omgevingsvergunning een krachtens een verordening
aangewezen monument te slopen, te verstoren, te verplaatsen of in enig
opzicht te wijzigen of te herstellen, te gebruiken of te laten gebruiken
op een wijze waarop het wordt ontsierd of in gevaar wordt gebracht. Een
extra overweging voor het volledig integreren van de
monumentenvergunning in de omgevingsvergunning is dat de verlening van
de monumentenvergunning in de praktijk vaak samenliep met de verlening
van de bouwvergunning of de aanlegvergunning. Er is voor gekozen om de
instandhoudingsvergunning van archeologische terreinen op grond van
artikel 2.2, tweede lid, Wabo aan te haken bij de omgevingsvergunning
(facultatieve integratie). Zolang gemeentelijke bestemmingsplannen nog
niet ‘Malta-proof’ zijn, kan op deze wijze in de omgevingsvergunning
bescherming aan archeologische waarden in de bodem worden geboden bij de
realisatie van een fysiek project. De model-erfgoedverordening bevat de mogelijkheid om nadere regels te
stellen. De Wabo ziet op vergunningen en ontheffingen en niet op nadere
regels. Het college blijft hiervoor het bevoegd gezag. Het inhoudelijke toetsingskader van de omgevingsvergunning inzake de
gemeentelijke monumenten is in de verordening bepaald. Voor het overige is bij het opstellen van deze modelverordening rekening
gehouden met de 'Aanwijzingen voor de decentrale regelgeving'. Ook in
dit nieuwe model zijn de bepalingen van de Monumentenwet 1988 en de
daarin gekozen systematiek als uitgangspunt genomen. In de verordening
zijn geen bepalingen opgenomen met betrekking tot de gemeentelijke
beschermde stads- en dorpsgezichten, ondanks dat hiervan in de
gemeentelijke praktijk wel gebruik wordt gemaakt. In een voorgaand
dereguleringstraject zijn deze artikelen gesneuveld, aangezien het
instrument hoge administratieve lasten bij burgers genereert. In het
verlengde van het dereguleringsproject in 2007 is er thans voor gekozen
om deze bepalingen daarom niet opnieuw in de modelverordening op te
nemen. Het staat gemeenten uiteraard vrij om het VNG-model op dit en op
andere onderdelen zelf aan te vullen.B. Artikelsgewijze toelichtingHoofdstuk 1. AlgemeenArtikel 1. BegripsbepalingenSub aBij de omschrijving van het begrip 'gemeentelijk monument' is, met
uitzondering van de 50-jaar grens, aansluiting gezocht bij de
omschrijving van een monument in de Monumentenwet 1988. De
cultuurhistorische waarde is volgens de Memorie van Toelichting de aan
een bouwwerk of gebied toegekende waarde, gekenmerkt door het beeld dat
is ontstaan en het gebruik dat de mens in de loop van de geschiedenis
van dat bouwwerk of dat gebied heeft gemaakt. Dit is een zo ruime
omschrijving dat het ook betrekking kan hebben op zaken en gebieden met
een geschiedkundige en of bouwhistorische waarde.Het begrip ‘terreinen’, als bedoeld in sub 2 van artikel 1, dient ruim
te worden uitgelegd. Hoofdzakelijk betreft het locaties waar
archeologische waarden in de bodem (kunnen) zitten, maar daarnaast kan
het bijvoorbeeld ook gaan om parken, tuinen en een perceel met een of
meer bomen. Het is niet vereist dat op het terrein ook een bouwkundig
monument voorkomt om over een gemeentelijk monument te kunnen spreken.
Een 'zaak' is immers een veel ruimer begrip.Omdat de 50-jaargrens voor rijksmonumenten niet voor gemeentelijke
monumenten is overgenomen, biedt de verordening ook de mogelijkheid om
monumenten die (nog) niet op de rijksmonumentenlijst zijn geplaatst
omdat ze ‘te jong zijn’, al op de gemeentelijke monumentenlijst te
plaatsen.Uitgangspunt in deze verordening is dat onder het begrip ‘zaak’ alleen
onroerende zaken worden verstaan. Immers, het effectueren van de
bescherming vormt een probleem, aangezien roerende monumenten meestal
eenvoudig kunnen worden verplaatst en daardoor ongemerkt over de
gemeentegrens en daarmee buiten de werking van de verordening worden
gebracht. Zaken die naar hun aard roerend zijn, zoals een kerkorgel,
kunnen wel de beschermde status krijgen, op basis van de redengevende
omschrijving. Met het voorgaande in het achterhoofd is het echter aan
gemeenten zelf om met de verordening ook roerende monumenten aan te
wijzen. Daarnaast is het ook mogelijk dat gemeenten door middel van aanvullende
regelgeving voorkomen dat cultuurhistorische voorwerpen, die als
gemeentelijk monument zijn aangewezen, buiten de gemeentegrenzen
verdwijnen. Controle en handhaving van deze regelgeving zijn echter
nauwelijks mogelijk.Sub bDit betreft de lijst waarop de gemeente de overeenkomstig de verordening
aangewezen monumenten registreert. Het plaatsen op de
monumentenlijst heeft geen rechtsgevolg. Het betreft
slechts een administratieve handeling. Voorafgaand aan de plaatsing op
de lijst is het de aanwijzing tot gemeentelijk monument die vanwege de
vrijwilligheid eveneens geen
rechtsgevolg beoogt. Het
is inzichtelijker om de aanwijzing en de plaatsing op de lijst uit
elkaar te trekken. Zie ook de toelichting op artikel 3, lid 1, en
artikel 7.Sub cVoor de begripsomschrijving van een 'beschermd monument' is aangesloten
bij de begripsomschrijving uit de Wabo. De Wabo zelf verwijst weer naar
de Monumentenwet 1988. Deze wet omschrijft een beschermd monument als
een onroerend monument die is ingeschreven in een ingevolge de
Monumentenwet 1988 vastgesteld register. Op de vergunningverlening voor
rijksmonumenten zijn de bepalingen uit de Wabo van toepassing. Sub dSinds de komst van de Wet dualisering gemeentebestuur in 2002 kan elk
bevoegd orgaan in de gemeente (raad, college en burgemeester) zelf zijn
commissies instellen. De monumentencommissie is een commissie die
adviseert aan het bevoegd gezag. In de Erfgoedverordening wordt door de
raad bepaald dat een monumentencommissie advies moet uitbrengen aan het
bevoegd gezag. Dit vloeit voort uit de Monumentenwet 1988. In artikel 15
van deze wet is bepaald dat de gemeente in een verordening de
inschakeling van een commissie moet regelen die adviseert aan het
bevoegd gezag over aanvragen om een omgevingsvergunning voor een
activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder f van de Wabo.
De wetgever geeft hier dus aan dat het college in dit geval geen
keuzevrijheid heeft ten aanzien van het instellen van een commissie. Het
instellen van de monumentencommissie door het college moet door middel
van een apart collegebesluit. Er bestaat geen modelbesluit voor het
instellen van een (monumenten) commissie door het college. In Westerveld
is de monumentencommissie onderdeel van de commissie Ruimtelijke
Kwaliteit die door Het Oversticht in Zwolle wordt gefaciliteerd en wordt
gedeeld met de gemeenten Meppel en Steenwijkerland.