CVDR354246_1InhoudsopgavenlregelingVlissingen2015-01-15VlissingenOnbekendBeleidsregels Wmo & JeugdhulpOnbekendcollege van burgemeester en wethoudersbestuur en recht2014-12-18De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-152016-01-01OnbekendOnbekendGeenGeenInhoudsopgaveHoofdstuk 1 Begripsbepalingen en algemene bepalingen. 3Artikel 1 Begripsbepalingen. 3Artikel 2 Vormen van jeugdhulp. 4Artikel 3 Kwaliteitseisen. 5De kwaliteitseisen worden nader vastgelegd in de contracten met
(zorg)aanbieders. 5Artikel 4 Betrekken van inwoners bij beleid. 5Artikel 5 Waardering mantelzorgers 5Hoofdstuk 2 Individuele voorzieningen. 7Artikel 6 Aanvraag individuele voorziening. 7Artikel 7 Dialooggestuurde aanpak 8Artikel 8 Resultaten van ondersteuning, zorg en jeugdhulp.
9Artikel 9 Advisering. 10Artikel 10 Financiële tegemoetkoming. 10Artikel 11 Regels voor PGB. 11Hoofdstuk 3 Bijdrage in de kosten en terugvordering. 13Artikel 12 Bijdrage in de kosten van individuele Wmo-voorzieningen.
13Hoofdstuk 4 Inwerkingtreding en heronderzoek. 14Artikel 13 Terugvordering. 14Artikel 14 Intrekking en heronderzoek 14Artikel 15 Inwerkingtreding en citeertitel 14Bijlage 1 Richtlijn gebruikelijke hulp. 15Bijlage 2 Regisserend vermogen. 16Bijlage 3 Trekkingsrecht SVB. 17HOOFDSTUK 1 BEGRIPSBEPALINGEN EN ALGEMENE BEPALINGEN1.BegripsbepalingenAlgemene voorzieningOnderstaand zijn de begrippen algemene voorziening, collectieve
voorziening en individuele voorziening toegelicht. Algemene voorzieningDefinitie: Aanbod van diensten of activiteiten
dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken
en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op
maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp.Deze diensten en/of producten zijn voor iedereen toegankelijk en/of
verkrijgbaar, zonder toets of beschikking. Wanneer het niveau van algemene voorzieningen in de gemeente hoog is, is er
minder reden voor inwoners om aanspraak te maken op collectieve of
individuele voorzieningen. Veel inwoners kunnen dan, ondanks eventuele
beperkingen, langer blijven “meedoen”.Algemene voorzieningen worden deels door de overheid aangestuurd en
gefinancierd. Dit zijn vaak basisvoorzieningen die in iedere gemeente
aanwezig moeten zijn. Maar ook initiatieven van particulieren of
vrijwilligers leveren een belangrijke bijdrage aan het aanbod van algemene
voorzieningen. Met het verder ontwikkelen van de Civil Society en sociale
netwerken, zal dit laatste aanbod naar verwachting verder toenemen. Een specifieke vorm van een algemene voorziening is een “Algemeen
gebruikelijke voorziening”.Volgens jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep is een voorziening
algemeen gebruikelijk, als het gaat om een voorziening die niet speciaal
bedoeld is voor mensen met een beperking, zodat de voorziening ook op grote
schaal door niet-gehandicapten wordt gebruikt. Het betreft met name
producten die in een normale winkel te koop zijn en niet speciaal in de
revalidatie-vakhandel. De prijs is niet (aanzienlijk) duurder dan
vergelijkbare producten/diensten. Collectieve voorzieningDefinitie: Aanbod van diensten of activiteiten
dat bedoeld is voor een groep mensen met specifieke kenmerken en
hiervoor makkelijk toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke
ondersteuning of jeugdhulp.Deze voorzieningen zijn bestemd voor doelgroepen met specifieke kenmerken.
Het gebruik van een collectieve voorziening wordt vaak gedeeld met anderen. De gemeente stelt richtlijnen op wie voor deze voorzieningen in aanmerking
komt. Na een lichte toets kunnen inwoners van deze voorzieningen gebruik
maken. Er is geen sprake van een gemeentelijke beschikking. De
ontwikkelrichting van de Walcherse gemeenten is dat individuele
voorzieningen waar mogelijk worden doorontwikkeld tot collectieve of
algemene voorzieningen. Individuele voorzieningDefinitie: Aanbod van diensten of activiteiten
dat, alleen na zorgvuldig onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken
en mogelijkheden van de gebruikers, middels een beschikking toegankelijk
is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning of
jeugdhulp.Deze voorziening wordt speciaal voor de inwoner georganiseerd of gemaakt.
Maatwerk is hierbij belangrijk. De voorziening wordt aangepast aan de
persoonlijke omstandigheden. Een individuele voorziening wordt bij
beschikking toegekend en de inwoner heeft de mogelijkheid voor bezwaar en
beroep.Soms is er sprake van een “maatwerkarrangement”. Dan wordt het geheel van
diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen afgestemd
op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon. Een
onderdeel van dit geheel kan een individuele voorziening zijn. 2.Vormen van jeugdhulpHet aanbod van jeugdhulp wordt geordend naar 4 hoofdgroepen onderverdeeld in
de volgende categorieën (de uitwerking van de 4 hoofdgroepen is niet
limitatief):
ambulant (kan ook geleverd worden vanuit daghulp)
pedagogische thuisbegeleiding
begeleiding bij zelfstandig wonen (waaronder Foyer de
Jeunesse)
training naar zelfstandig wonen
omgangsbegeleiding nadruk ligt op ernstige gedragsproblemen
jeugd ggz ambulant
crisis
daghulp
dagbesteding (behalen van doelen leidt niet tot
uitstroom)
dagbegeleiding (behalen van doelen leidt tot uitstroom)
2-6 jaar
6-12 jaar
BSO+
daghulp niet schoolgaande jeugd (ook wel
onderwijs/zorg arrangement)
dagbehandeling (is gericht op vermindering of verdwijnen van
de problematiek)
residentieel
gezinshuizen
residentiële groepen
specialistische residentiële groepen
jeugd ggz klinisch (bijv. Amares, Ithaka)
met nadruk op ernstige gedragsproblemen (bijv.
jeugdzorg plus, de Vliethoeve, de kering, crisis).
pleegzorg
pleegzorg
pleegzorg plus
crisispleegzorg
behandelgezinnen (is pleegzorg met behandeling op
maat)
De categorieën ambulant en daghulp worden beschouwd als collectieve
voorziening. De categorieën residentieel en pleegzorg worden beschouwd als individuele
voorziening. 3.KwaliteitseisenDe kwaliteitseisen worden nader vastgelegd in de contracten met
(zorg)aanbieders. 4.Betrekken van inwoners bij beleid
Het college betrekt inwoners bij het beleid voor Wmo & Jeugdhulp
op verschillende manieren (maatwerk). Afhankelijk van het onderwerp
en doel wordt op basis van het gemeentelijk communicatiebeleid de
best passende manier vastgesteld. Hiervoor kunnen vervolgens
verschillende instrumenten worden ingezet (te denken valt aan bijv.
klankbordgroepen, Wmo-cafés, burgerpanels, één-op-één gesprekken,
etc.). Bestaand beleid inzake communicatie en burgerparticipatie
staat in onderstaande nota’s/verordeningen:
Inspraakverordeningen van Middelburg, Vlissingen en Veere
Nota Burgerparticipatie en wijkgericht werken (gem. Middelburg)
Nota ‘Op zoek naar de ja (gem. Middelburg)
Communicatienota 2013 (gem. Veere)
Verordening burgerparticipatie Wmo (gem. Veere)
Communicatienota ‘Vlissingen op de kaart’ (gem. Vlissingen)
Samenwerkingsovereenkomst B&W gemeente Vlissingen en
Wmo-adviesraad Vlissingen (gem. Vlissingen)
De Walcherse gemeenten betrekken de huidige Wmo-(advies)raden (of
toekomstig te vormen participatieraden) in een zo vroeg mogelijk
stadium van de beleidsvorming of het evalueren van reeds vastgesteld
beleid.
De Wmo-raden hanteren een vaste vergaderfrequentie van tenminste 1
keer per maand. De gezamenlijke Wmo-raden vergaderen zo vaak als
nodig.
Afhankelijk van specifieke onderwerpen gaat het college de dialoog
aan met andere groeperingen, die specifieke en waardevolle kennis
kunnen delen (te denken valt aan cliëntenraden, jeugdraden, Walchers
Platform voor Minima, Werkgroep Gehandicapten Walcheren, etc.).
Naast groeperingen kunnen ook individuele burgers of
belangenbehartigers van individuen gevraagd worden mee te denken
over te vormen beleidskaders. Dit gebeurt vooral via www.walcherenvoorelkaar.nl.
5.Waardering mantelzorgersDe gemeente heeft oog voor de inzet van mantelzorgers. Dit wordt erkend en
gewaardeerd. De inzet van mantelzorgers verdient steun en waardering. Zij
maken de beoogde participatiesamenleving mede tot werkelijkheid. De gemeente
wil de waardering vormgeven op twee manieren.1. Waardering in geldelijke bijdrageDe mantelzorgwaardering bestaat uit een geldelijke bijdrage. De Stichting
Manteling voert de regeling uit.Om voor een waardering in aanmerking te komen, meldt een mantelzorger
zichzelf en de hulpvrager tussen 1 januari en 1 april aan bij Stichting
Manteling. Zij toetsen via een telefonische intake van maximaal 20 minuten
of er in het voorgaande jaar voldaan is aan de volgende criteria:
Meer dan 8 uur per week mantelzorg
Voor minimaal drie maanden
Geen vrijwillige keus
Komt een mantelzorger in aanmerking voor een bijdrage dan wordt dit
overgemaakt op de rekening van de hulpvrager. De hulpvrager kan zelf een
(eventuele) verdeling bepalen. Ten opzichte van de oude regelingen brengen
wij voortaan ook de inzet van de mantelzorger in beeld. Op die manier willen
we de regeling eerlijker maken. 2. NoodfondsVia Porthos (of andere vindplaatsen) kan het noodfonds worden ingezet voor
het ontzorgen van (bijna) overbelaste mantelzorgers. Uit het noodfonds kan
ingezet worden op tijdelijke extra ondersteuning of respijtzorg, zodat een
mantelzorger even tijd voor zichzelf kan maken. Deze ondersteuning is altijd
onderdeel van het maatwerkarrangement. HOOFDSTUK 2 INDIVIDUELE VOORZIENINGEN6.Aanvraag individuele voorzieningOndersteuningsplanMet een ondertekend ondersteuningsplan kan een aanvraag worden ingediend
(artikel 6.1). Onder het ondersteuningsplan wordt ook verstaan het
familiegroepsplan zoals bedoeld in artikel 4.1.2 van de Jeugdwet.Het ondersteuningsplan:
Is persoonlijk;
Betrekt, waar dit relevant is, de situatie van alle betrokkenen als
er sprake is van een huishouden dat bestaat uit meerdere personen
(één huishouden, één plan);
Is gericht op bevordering van, behoud van of ondersteunen bij de
zelfredzaamheid en participatie van het huishouden;
Behandelt de leefgebieden: activiteiten in huis, activiteiten in de
samenleving, onderwijs en leren, arbeid en dagbesteding, opvoeden en
zorgen voor een kind, gedrag en veiligheid, belangenbehartiging,
regelgeving en geldzaken, gezondheid en welzijn, sociale
activiteiten;
Is de drager van het proces en is de samenvatting van het onderzoek
(wat is er aan de hand, welke zorgen zijn er), beschrijft doelen, de
in te zetten ondersteuning en zorg (wat gaan we doen, wie doet wat
en wanneer) en de te behalen resultaten;
Wordt ondertekend door de cliënt of het huishouden en (indien van
toepassing) de professional, geeft richting aan de ondersteuning in
de praktijk (professionele sturing), het is richtinggevend voor
ondersteunende en uitvoerende werkers en bindend voor alle
betrokkenen;
Beschrijft de benodigde ondersteuning die bijdraagt aan de kwaliteit
van bestaan.
Is gericht op ondersteunen van het huishouden, rekening houdend met
zijn mogelijkheden en beperkingen, waarbij het huishouden zo veel
mogelijk de regie heeft;
Is het resultaat van de dialoog tussen het huishouden, zijn sociaal
netwerk, de sleutelwerker en eventueel andere betrokken
professionals via een vorm van een netwerkberaad;
Is consistent, de doelen van het plan en de doelen in het plan
houden verband met elkaar: er is samenhang;
Is doelgericht en methodisch en heeft een cyclisch karakter;
Benoemt de sleutelwerker die overzicht over alle afspraken heeft,
deze coördineert en bewaakt (wie/wat/wanneer, één regisseur). Ook
draagt deze zorg voor evaluatie van het ondersteuningsplan,
eventuele bijstelling en afronding.
6.5Spoedeisende gevallenIn geval van spoed, crisis en dwang treft het college direct een tijdelijke
voorziening (artikel 6.5). Het college beschikt achteraf. Voor spoed: beschikking achteraf is mogelijk mits:
Er multidisciplinair overleg met het netwerk is geweest (tenzij de
veiligheid dat verhindert, professional moet dit kunnen motiveren).
Gemotiveerd kan worden waarom deze zorg, met spoed, noodzakelijk is.
Voor crisis en dwang: beschikking achteraf is mogelijk mits:
Protocol met Raad voor de Kinderbescherming toegepast werd.
Gemotiveerd kan worden waarom deze zorg noodzakelijk is.
Individuele voorziening op doorverwijzingVooralsnog kan elke professional verwijzen naar algemene voorzieningen. De
professionals werkzaam in het loket van Porthos en de professionals van de
gebiedsteams kunnen doorverwijzen naar collectieve voorzieningen. Voor de
jeugdhulp spelen nog andere professionals een rol. In de Jeugdwet is
vastgelegd dat het doorverwijzen naar alle vormen van jeugdhulp (waaronder
collectieve en individuele voorzieningen) mogelijk is voor:- AMHK,- huisarts, jeugdarts en medisch specialist,- gecertificeerde instelling, wanneer er sprake is van dwang.Het is de ambitie om professionals de ruimte te geven om door te verwijzen
naar door de gemeente gecontracteerde ondersteuning en zorg, waarna het
college met een beschikking die doorverwijzing bevestigt. Dat betekent dat
de noodzakelijk geachte ondersteuning direct kan starten. Hierbij geldt:
De doorverwijzing, de noodzaak van de in te zetten ondersteuning en
zorg, de te behalen resultaten zijn met de klant en de omgeving
besproken;
De klant en zijn omgeving zijn akkoord met de doorverwijzing;
De motivering wordt neergelegd in het ondersteuningsplan;
Het college wordt zo snel mogelijk geïnformeerd.
Het college kan besluiten dat doorverwijzing niet past bij het wettelijk
kader of het gemeentelijke beleid. In dat geval wordt de beschikking niet
gegeven en wordt de doorverwijzing teruggedraaid. 6.6 Te allen tijde een aanvraag indienenEen cliënt heeft op grond van de Algemene wet bestuursrecht het recht een
aanvraag in te dienen bij het college. In het geval dat cliënten worden
doorverwezen naar algemene of collectieve voorzieningen is hier formeel geen
mogelijkheid om bezwaar en beroep in de zin van de Awb in te dienen. Een
cliënt kan wel een aanvraag voor een individuele voorziening indienen
conform de Awb. Tegen de beschikking die dan afgegeven wordt, staat wel
bezwaar en beroep open. 7.Dialooggestuurde aanpakConform de pentekening wordt uitvoering gegeven aan de dialooggestuurde
aanpak. De professionals die hierin een rol spelen zijn bekend met de
algemene en inhoudelijke uitgangspunten, waarden, gedrag en rollen zoals
deze beschreven staan in de pentekening. Zij zijn in staat om deze zichtbaar
toe te passen in de uitvoering. Een dialooggestuurde aanpak vormt de basis voor het ondersteuningsplan (w.o.
familiegroepsplan). De cliënt, het gezin en het betrokken netwerk krijgt zo de mogelijkheid om
hun wensen, mogelijkheden en oplossingen vorm te geven in een (eigen) plan.
De professional heeft procesvaardigheden en de juiste attitude om de
eigen-kracht-oplossing van de cliënt en zijn netwerk te ondersteunen. De professional is in staat hierin te sturen en dit met respect voor en op
behoefte van de cliënt af te stemmen. Uitgangspunt hierbij is dat de
professional de aansluiting zoekt bij de sterke kanten van de cliënt en zijn
betrokken netwerk. De professional signaleert en motiveert aan de cliënt en
het betrokken netwerk, de redenen om af te wijken van de eigen wens en eigen
oplossingen.De professionals zijn opgeleid conform de professionele standaarden van de
betreffende beroepsgroep(en). Hiernaast verzorgt Porthos een
opleidingsprogramma. Dit is gericht op de werkwijze, functies en rollen
zoals deze vastgelegd zijn in de Pentekening. Het opleidingsprogramma is
verplicht voor iedere Porthos-medewerker en kent onderdelen als
gesprekstechnieken, oplossingsgericht werken, signaleren van kansen (eigen
kracht) en dialooggestuurde aanpak. 8.Resultaten van ondersteuning zorg en jeugdhulpDe individuele voorziening die het college biedt, levert een passende
bijdrage aan de in de verordening omschreven resultaten. In de beschikking
wordt dit gemotiveerd. De resultatenDe Wmo 2015 geeft in artikel 1.1.1 begripsbepalingen, de resultaten van de
ondersteuning en zorg. Onder het begrip ‘maatwerkvoorziening’ worden deze
resultaten als volgt omschreven:
Ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend
verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het
daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen.
Ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor
noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere
maatregelen.
Ten behoeve van beschermd wonen en opvang.
De Jeugdwet bepaalt in artikel 2.3 dat het college voorzieningen treft
waardoor de jeugdige in staat wordt gesteld:
gezond en veilig op te groeien;
te groeien naar zelfstandigheid, en
voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te
participeren,
Waarbij rekening wordt gehouden met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau. Het begrip zelfredzaamheid is in de Wmo als volgt gedefinieerd:In staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse
levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden. Artikel
1.2.1 Wmo geeft een nadere invulling en inkadering van de doelgroep. AfwegingsinstrumentenArtikel 1.2.1 van de Wmo geeft de ‘volgorde’ van ondersteuning helder weer
(Wmo-filosofie). Deze volgorde komt tot uitdrukking in onderstaande
afbeelding. De eigen kracht staat hierin altijd centraal. Alle beoordelingen
van aanvragen voor individuele voorzieningen worden volgens dit kader
benaderd. In de beschikking (dan wel met verwijzing naar het
ondersteuningsplan) wordt hiervan een beschrijving gegeven. 1. Mensen zorgen voor zichzelf, eigen sociaal netwerk gebruiken.2. Mensen zorgen voor elkaar, mantelzorg, verenigingsleven, algemene
voorzieningen.3. Collectieve voorzieningen, alleen waar nodig.4. Professionele inzet van de overheid als achtervang en sluitstuk. Het geheel van activiteiten en diensten op het gebied van maatschappelijke
ondersteuning en jeugdhulp zien we als het maatwerkarrangement. Handvaten
Richtlijn gebruikelijke hulp (zie bijlage 1)
Wettelijke definitie: ‘hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in
redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouder, inwonende
kinderen of andere huisgenoten.’De gemeenten hanteren een richtlijn, waarin is omschreven wat wordt verstaan
onder ‘algemeen aanvaarde opvatting’ op het gebied van huishoudelijke taken.
Richtlijn regisserend vermogen (zie bijlage 2)
De gemeenten hanteren een richtlijn als hulpmiddel om te bepalen wanneer er
wel of geen sprake is van regisserend vermogen. Deze wordt met name
toegepast bij hulp bij het huishouden.9.AdviseringHet is mogelijk advies van deskundigen te vragen wanneer dit van belang is
om een aanvraag voor een individuele voorziening te beoordelen.10.Financiële tegemoetkomingEen tegemoetkoming op maat behoort tot de mogelijkheden om een gewenst
resultaat binnen de Wmo of Jeugdhulp te bereiken. De tegemoetkoming is een
geldbedrag dat het mogelijk maakt om de eigen oplossing van de cliënt(en) en
zijn betrokken netwerk te realiseren. De eigen oplossing wordt beschreven in
een ondersteuningsplan (w.o. familiegroepsplan) en door middel van
zorgvuldig onderzoek beoordeeld. Belangrijke afwegingen hierbij zijn of het
gaat om de best passende oplossing, de mate of hoogte van het eigen
aandeel/inspanning en of het bijdraagt aan het gewenste resultaat. Het zorgvuldig onderzoek richt zich zowel op de cliënt zelf als op het betrokken
netwerk. Er kan dan gekozen worden voor een financiële tegemoetkoming die de cliënt
en zijn betrokken netwerk in staat stelt de eigen oplossing uit te voeren.
Denk hierbij bijvoorbeeld aan het vervoersoplossing voor een woongroep van
mensen met geestelijke beperkingen, die de bestaande vervoersvormen niet de
beste passende oplossing vinden. De eigen wens om gebruik te maken van eigen
bussen met inzet van vrijwilligers en ouders kan middels de tegemoetkoming
gerealiseerd worden. De financiële tegemoetkoming wordt niet toepast als financieel vangnet voor
mensen met een beperkt inkomen die aangewezen zijn op het gebruik van
algemene en collectieve voorzieningen. Dit maakt wel onderdeel uit van het
Armoedebeleid. 11.Het college vormt zich een oordeel of de cliënt voldoet aan de wettelijke
voorwaarden (artikel 2.3.6 Wmo en artikel 8.1.1. Jeugdwet) om in aanmerking
te komen voor een PGB (evt. hulpmiddel: www.pgb-test.nl). Trekkingsrecht SVBHet persoonsgebonden budget wordt op basis van trekkingsrecht via de Sociale
verzekeringsbank (SVB) uitgevoerd. Dit is een wettelijke verplichting. De
afspraken die het college heeft gemaakt met betrekking tot de uitvoering van
het trekkingsrecht met de SVB zijn in bijlage 3 opgenomen. Het betreft
afspraken over diverse kosten die al dan niet uit het PGB mogen worden
betaald. PlanHet ondersteuningsplan wordt aangevuld met een onderdeel PGB. Hierin
concretiseert de aanvrager welke zorg hij zou willen inkopen met het budget,
op welke manier deze ondersteuning bijdraagt aan zijn participatie en
zelfredzaamheid en hoe de kwaliteit van de ondersteuning is
gewaarborgd.Betaling van het eigen netwerk is alleen mogelijk als dit leidt tot betere
en effectievere ondersteuning.Dit wordt bepaald aan de hand van de volgende afwegingscriteria:
het type hulp dat wordt geleverd
de frequentie van de hulp
of er sprake is van een tijdelijke hulpvraag of van hulp over een
lange periode
de mate van verplichting: kan degene die de hulp levert een keer
overslaan als hij/zij ziek is of op vakantie wil, of is dit niet
mogelijk?. Dit laatste aspect wordt gezien als zwaarwegend
punt.
Hoogte PGBDe hoogte van het PGB wordt vastgesteld aan de hand van het onderdeel PGB in
het ondersteuningsplan. Wanneer het gaat om ondersteuning, zorg of jeugdhulp vergelijkbaar met een
product waarvoor de gemeente een contract heeft met een (zorg)aanbieder,
wordt het tarief afgeleid van het tarief voor Zorg in Natura. Wanneer geen afspraken gemaakt zijn in contracten, ligt het PGB tarief 25%
lager dan het tarief voor vergelijkbare Zorg in Natura. In alle andere gevallen (waarbij geen contracten zijn voor vergelijkbare
Zorg in Natura) vraagt de zorgvrager minimaal 2 offertes op en de best
passende goedkoopste oplossing bepaalt de hoogte van de bijdrage. Voor 2015 gelden de volgende tarieven (zorg in natura en PGB):
ControleDe controle vindt minimaal 1 keer per jaar plaats. Per individuele
beschikking wordt de frequentie van de controle vastgelegd. De controle
richt zich op de afspraken in het ondersteuningsplan.Hoofdstuk 3 Bijdrage in de kosten en terugvordering 12.Bijdrage in de kosten van individuele Wmo-voorzieningenEigen bijdrage individuele
Wmo-voorzieningEr geldt een eigen bijdrage voor individuele voorzieningen op grond van de
Wmo. De gemeente houdt zich hierbij aan de kaders en de grenzen van het
Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De eigen bijdrage wordt berekend en geïnd door
het Centraal Administratiekantoor (CAK). Deze instantie is hiervoor
wettelijk aangewezen. Basis eigen bijdrage
De bedragen per vier weken, de inkomensbedragen en de percentages
die gelden voor de berekening van de eigen bijdrage zijn gelijk aan
die genoemd in artikel 3.1, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit
Wmo 2015.
De kostprijs van een individuele voorziening is maximaal gelijk aan
de prijs waarvoor de gemeente de individuele voorziening afneemt.
De kostprijs van een persoonsgebonden budget is gelijk aan het
bedrag van het persoonsgebonden budget.
Eigen bijdrage opvang (Artikel 12.6
Verordening)De Wmo geeft in artikel 2.1.4 lid 7 gemeenten de ruimte om een instantie aan
te wijzen anders dan het CAK die de eigen bijdrage vaststelt en int. Het college wijst de centrumgemeente aan om de eigen bijdrage voor opvang
vast te stellen en te innen. Het college van de centrumgemeente draagt er
zorg voor dat de eigen bijdrage die de cliënt moet betalen, wordt
doorgegeven aan het CAK. Eigen bijdrage voor jeugdhulp
(ouderbijdrage art. 8 Jeugdwet)Voor jeugdhulp is alleen sprake van een eigen bijdrage voor zover een
jeugdige verblijft buiten het gezin (zie artikel 8 Jeugdwet). Wanneer een
individuele voorziening met verblijf wordt verleend, dan geeft het college
dit door aan het CAK. Het CAK berekent en int de eigen bijdrage. Korting algemene voorzieningDe gemeente Middelburg kent een regeling voor Persoonsvolgend budget (PVB).
Dit is een korting op de kosten voor het gebruik van een algemene
voorziening voor hulp bij het huishouden. Er ligt een sterke relatie met het Armoedebeleid. Het Armoedebeleid,
voorziet in regelingen die het gebruik van algemene voorzieningen/
collectieve voorzieningen mogelijk maakt voor minima. HOOFDSTUK 4 INWERKINGTREDING EN HERONDERZOEK13.TerugvorderingDit artikel heeft geen nadere toelichting of nadere regelgeving nodig. 14.Intrekking en heronderzoekDit artikel heeft geen nadere toelichting of nadere regelgeving nodig. 15.Inwerkingtreding en citeertitelDit artikel heeft geen nadere toelichting of nadere regelgeving nodig. Bijlage 1 Richtlijn gebruikelijke hulp Van gebruikelijke zorg is sprake indien er een huisgenoot aanwezig is, die
in staat kanworden geacht het huishoudelijk werk over te nemen. Onder huisgenoot wordt
verstaan: een persoon die - ofwel op basis van een familieband, ofwel op basis van een
bewustekeuze - één huishouden vormt met de persoon die beperkingen ondervindt. Een huisgenoot is bijvoorbeeld een inwonend kind, maar zijn ook inwonende
ouders. Of er sprake is van inwonendheid wordt naar de concrete feitelijke situatie
beoordeeld. Daarbij staat inwonend tegenover het hebben van een volledig eigen en
zelfstandige huishouding, waarbij er geen zaken zoals huisnummer, kosten
nutsvoorzieningen, voordeur e.d. door elkaar lopen. Bij gebruikelijke zorg wordt rekening gehouden met de leeftijd van de
huisgenoot. Tot 18 jaar wordt van huisgenoten verwacht dat zij hun bijdragen leveren,
bijvoorbeeld door hun eigen kamer schoon te houden en/of door hand- en spandiensten te verrichten,
zoals het doen van (kleine) boodschappen, het helpen bij de afwas, enz. Bij gebruikelijke zorg wordt (vanaf 18 jaar) uitgegaan van de mogelijkheid
om naast een volledige baan een huishouden te kunnen runnen. Alleen bij daadwerkelijke
afwezigheid van de huisgenoot gedurende een aantal dagen en nachten zullen de
niet-uitstelbare taken overgenomen kunnen worden. Bij het zwaar en licht huishoudelijk werk
gaat het veelal om uitstelbare taken. Alleen als schoonmaken niet kan blijven liggen
(regelmatig geknoeide vloeistoffen en eten) zal dat direct moeten gebeuren. Hier zal dan
ondanks de gedeeltelijk gebruikelijke zorg wel voor geïndiceerd worden.Bijlage 2 Regisserend vermogen Gezien de filosofie van de Wmo is het van belang om éérst in kaart te
brengen wat de ondersteuningsbehoefte en de specifieke situatie van de
burger is, voordat er wordt gesproken over oplossingen. Een onderdeel van de
specifieke situatie van de burger is of de burger zelfredzaam is of kan
zijn. Om dit (weer) te kunnen zal er sprake moeten zijn van een bepaalde
mate van regisserend vermogen. Als er sprake is van regisserend vermogen,
wat moet de cliënt en/of zijn omgeving dan kunnen? Uitgangspunten hierbij zijn:
Als gesproken wordt over cliënt, dan wordt bedoeld het
cliëntsysteem. Dit is cliënt en zijn omgeving; hiertoe behoren het
(sociale) netwerk: partner, kinderen (in- of uitwonend), vrienden,
buren, maar bijv. ook hulpverleners vanuit andere sectoren.
De te bereiken resultaten van de cliënt zijn: een schoon en leefbaar
huis en/of beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften
en/of beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleding en/of
het thuis kunnen zorgen voor kinderen die tot het gezin
behoren.
Het gaat uitsluitend om de activiteiten die de cliënt in zijn eigen
omgeving niet geregeld krijgt (of die niet voor hem geregeld kunnen
worden) om bovenstaande resultaten te bereiken.
De hulpvraag kan zowel kortdurend als langdurend zijn
Ten aanzien van de vraag of een cliënt onder de Wmo of Jeugdwet
valt, zijn de beperkingen en participatieproblemen van de cliënt
leidend en niet het feit of er sprake is van regisserend
vermogen
Bij de inschatting of er sprake is van (voldoende) regisserend
vermogen, hoeft de cliënt niet over alle vaardigheden (evenveel) te
kunnen beschikken.
Bijlage 3 Trekkingsrecht SVB 1. Verantwoordingsvrij bedragHanteert de gemeente een verantwoordingsvrij bedrag? X Ja ☐ NeeToelichting (o.a. hoogte van verantwoordingsvrij bedrag): …€ 250,--……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………2. ReiskostenMogen deze reiskosten uit het PGB betaald worden? ☐ Ja X NeeToelichting:Een werkgever mag aan zijn/haar werknemer een reiskostenvergoeding
uitbetalen. Wanneer deze vergoeding voldoet aan de door de Belastingdienst
gestelde regels dan hoeft de werknemer hier geen belasting over te
betalen.3. Eenmalige uitkering bij einde PGBIs de betaling van een eenmalige uitkering uit het PGB toegestaan? ☐ Ja X NeeToelichting:De zorgovereenkomst eindigt direct als de budgethouder overlijdt of als de
gemeente beslist dat er het recht op PGB eindigt. In deze situaties is het
niet altijd mogelijk om de overeenkomst van te voren op te zeggen. Er geldt
dan geen opzegtermijn.In deze situatie kan de budgethouder (of zijn/haar erven) ons vragen om de
zorgverlener een éénmalige uitkering van maximaal één maandloon te betalen.
Voorwaarde is dat er voldoende budget beschikbaar is.4. FeestdagenuitkeringMag het PGB worden gebruikt om deze feestdagenuitkering te betalen? ☐ Ja X NeeToelichting:Budgethouders kunnen eenmaal per kalenderjaar een feestdagenuitkering (van
maximaal € 272,-) aan de zorgverlener uitbetalen.5. BemiddelingskostenMogen bemiddelingskosten uit het PGB betaald worden? ☐ Ja X NeeToelichting:Budgethouders maken soms gebruik van de diensten van een
bemiddelingskantoor. Voor de diensten van deze bemiddelaar worden kosten
berekend: bemiddelingskosten.6. Salarisadministratie bij opting-inMogen budgethouders kiezen voor opting in in combinatie met Trekkingsrecht?
X Ja ☐ NeeToelichting:Heeft een budgethouder een arbeidsovereenkomst met zijn zorgverlener voor
maximaal drie dagen per week? Of is er een overeenkomst met een freelancer,
partner of familielid? Dan is de budgethouder niet verplicht om belasting en
premies op het loon in te houden.Budgethouder en zorgverlener kunnen samen kiezen voor opting in: wij houden
elke maand de loonheffingen in op het loon. Hiermee wordt voorkomen dat de
zorgverlener deze bedragen na afloop van het jaar zelf moet afdragen.De kosten voor het gebruik van de salarisadministratie (€ 27,50 per
loonstrook) brengen wij in rekening bij uw gemeente.7. AdministratiekostenMogen de administratiekosten uit het PGB betaald worden? X Ja ☐ NeeToelichting:Zorgaanbieders kunnen administratiekosten rekenen, bijvoorbeeld wanneer er
niet via automatische incasso wordt betaald.