CVDR35327_1Verordening tot de 10e wijziging van de Bouwverordening voor de gemeente Bergen op ZoomnlregelingBergen op Zoom2017-05-09Bergen op ZoomWeekblad Bergen op Zoomse Bode 22-08-2009Verordening tot de 10e wijziging van de Bouwverordening voor de gemeente Bergen op ZoomWoningwet art. 8MonumentenwetGemeentewetgemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2009-09-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-11-012011-04-18nieuwe regelingRVB09-0040Geen
Bouwverordening voor de Gemeente Bergen Op Zoom
De raad van de gemeente Bergen op Zoom;gezien het voorstel van het college van, nr. RVB09-0040;gelet op de bepalingen van de Woningwet, de Monumentenwet en de
Gemeentewet;gelet op artikel 8 van de Woningwet;BESLUIT:
Het welstandstoezicht in Bergen op Zoom in afgeslankte vorm voort te
zetten.
Het aantal leden van de Welstandsmonumentencommissie terug te
brengen van 5 naar 4.
In te stemmen met het verzoek van het college van burgemeester en
wethouders aan de huidige voorzitter van de
Welstandsmonumentencommissie zijn functie in Bergen op Zoom
voorlopig voort te zetten.
In te trekken het op 20 december 2006 (RVB06-0151) vastgestelde
Reglement van orde voor de Welstandsmonumentencommissie.
Vast te stellen het Reglement van orde voor de
WelstandsMonumentenCommissie van de gemeente Bergen op Zoom
2009.
Met ingang van de dag waarop de onder 7 bedoelde verordening in
werking is getreden de “Verordening tot 9e wijziging van
de Bouwverordening voor de gemeente Bergen op Zoom 1993” in te
trekken.
Vast te stellen de :
“Verordening tot de 10e wijziging van de Bouwverordening
voor de gemeente Bergen op Zoom”en de toelichting daarop:BOUWVERORDENING VOOR DE GEMEENTE BERGEN OP ZOOM(tekstuitgave, bijgewerkt t/m de twaalfde serie wijzigingen, inclusief
aanpassingen ten gevolge van de inwerkingtreding van het
Gebruiksbesluit)1Inleidende bepalingen1.1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
asbest: hetgeen daaronder wordt
verstaan in artikel 1, letter a, van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005;
Besluit indieningsvereisten:
het Besluit indieningsvereisten aanvraag bouwvergunning als
bedoeld in artikel 40a, eerste lid en 57, tweede en derde
lid van de Woningwet;
Besluit bouwwerken: het besluit
bouwvergunningsvrije en licht-bouwvergunningplichtige
bouwwerken als bedoeld in artikel 43, eerste lid onder c en
artikel 44, tweede lid van de Woningwet;
bouwbesluit: de algemene
maatregel van bestuur als bedoeld in artikel 2 van de
Woningwet;
bouwtoezicht: degenen, die
ingevolge artikel 100a, eerste lid, Woningwet belast zijn
met het bouw- en woningtoezicht;
bouwwerk: elke constructie van
enige omvang van hout, steen, metaal of ander materiaal, die
op de plaats van bestemming hetzij direct hetzij indirect
met de grond verbonden is, hetzij direct of indirect steun
vindt in of op de grond, bedoeld om ter plaatse te
functioneren;
deskundig bedrijf als bedoeld in hoofdstuk
8: hetgeen daaronder wordt verstaan in
artikel 6, eerste lid, van het Asbestverwijderingsbesluit
2005;
Gebruiksbesluit: de algemene
maatregel van bestuur (Besluit Brandveilig Gebruik
Bouwwerken, stb.2008, 327) als bedoeld in
artikel 8 van de Woningwet die ziet op het brandveilig
gebruik van bouwwerken;
gebruiksoppervlakte: de
gebruiksoppervlakte als bedoeld in het Bouwbesluit;
hoogte van de weg: de hoogte
van de weg zoals die door of namens burgemeester en
wethouders is vastgesteld;
NEN: een door de Stichting
Nederlands Normalisatie-Instituut uitgegeven norm;
NVN: een door de Stichting
Nederlands Normalisatie-Instituut uitgegeven voornorm;
straatpeil:
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang direct
aan de weg grenst de hoogte van de weg ter plaatse
van die hoofdtoegang;
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang niet
direct aan de weg grenst de hoogte van het terrein
ter plaatse van die hoofdtoegang bij voltooiing van
de bouw;
weg: alle voor het openbaar
rij- of ander verkeer openstaande wegen of paden daaronder
begrepen de daarin gelegen bruggen en duikers, de tot de
wegen of paden behorende bermen en zijkanten, alsmede de aan
de wegen liggende en als zodanig aangeduide
parkeerterreinen.
2In deze verordening wordt mede verstaan onder:
bouwwerk: een gedeelte van een bouwwerk;
gebouw: een gedeelte van een gebouw.
1.2Termijnen(vervallen)1.3Indeling van het gebied van de gemeente1.Voor de toepassing van deze verordening geldt als indeling van de
gemeente:
het gebied binnen de bebouwde kom;
het gebied buiten de bebouwde kom.
2Als gebied binnen de bebouwde kom geldt het gebied, dat op de bij
deze verordening behorende kaart als zodanig is aangegeven.2De aanvraag bouwvergunning1Gegevens en bescheiden2.1.1Aanvraag bouwvergunning(Vervallen)2.1.2In de aanvraag op te nemen gegevens(Vervallen)2.1.3Bij de aanvraag in te dienen bescheiden(Vervallen)2.1.4Gegevens met betrekking tot het coördineren van
vergunningaanvragen(Vervallen)2.1.5Bodemonderzoek1.Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als bedoeld in
artikel 8, vierde lid, van de Woningwet bestaat uit:
de resultaten van een recent verkennend onderzoek
verricht volgens NEN 5740, bijlage B, uitgave 1999,
waarbij voor een terrein dat als verdacht geldt het
onderzoeksrapport daarnaast nog bestaat uit de
resultaten van een onderzoek volgens het gecombineerde
protocol Bodemonderzoek milieuvergunningen en
BSB (SDU, uitgave oktober 1993);
de resultaten van het nader onderzoek, verricht volgens
het Protocol Nader Onderzoek deel 1
(SDU, uitgave 1994) of de Richtlijn Nader
Onderzoek deel 1 (SDU, uitgave 1995), in
het geval dat de resultaten van het verkennend onderzoek
uitwijzen dat sprake is van bodemverontreiniging en voor
de beoordeling van de ernst van deze verontreiniging een
nader onderzoek, als bedoeld in het Protocol
Nader Onderzoek deel 1 (SDU, uitgave 1994)
of de Richtlijn Nader Onderzoek deel
1 (SDU, uitgave 1995), onontkoombaar
is.
Indien op basis van het vooronderzoek aanleiding bestaat
te veronderstellen dat asbest, daaronder mede begrepen
asbestvezels, -deeltjes of –stof, in de bodem aanwezig
is, vindt het onderzoek mede plaats op de wijze als
voorzien in NEN 5707, uitgave 2003.
2.De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld
in paragraaf 1.2.5 onder e, van de Bijlage bij het Besluit
indieningsvereisten geldt niet indien het bouwen betrekking
heeft op een bouwwerk dat naar aard en omvang gelijk is aan een
bouwwerk als genoemd in het Besluit bouwwerken. Deze verwijzing
geldt niet voor de hoogtebepalingen in het Besluit
bouwwerken3.Burgemeester en wethouders verlenen geheel of gedeeltelijk
ontheffing van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport als bedoeld in paragraaf 1.2.5 onder e van de
Bijlage bij het Besluit indieningsvereisten, indien voor de
toepassing van artikel 2.4.1 bij de gemeente reeds bruikbare
recente onderzoeksresultaten beschikbaar zijn.4.Burgemeester en wethouders kunnen gedeeltelijk ontheffing
verlenen van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport als bedoeld in paragraaf 1.2.5 onder e van de
Bijlage van het Besluit indieningsvereisten voor een bouwwerk
met een beperkte instandhoudingstermijn als bedoeld in artikel
45, eerste lid, van de Woningwet, indien uit het in NVN 5725,
uitgave 1999, bedoelde vooronderzoek naar het historisch gebruik
en naar de bodemgesteldheid blijkt, dat de locatie onverdacht is
dan wel de gerezen verdenkingen een volledig veldonderzoek
volgens NEN 5740, uitgave 1999 niet rechtvaardigen.5.Indien het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de aanwezige
bouwwerken zijn gesloopt, dient het bodemonderzoek plaats te
vinden nadat is gesloopt en voordat met de bouw wordt
begonnen.2.1.6Overige gegevens en bescheiden behorende bij de aanvraag om
bouwvergunning(Vervallen)2.1.7Bouwregistratie(Vervallen)2.1.8Bijzondere bepalingen omtrent de aanvraag om bouwvergunning
woonwagens en standplaatsen(Vervallen)2Behandeling van de aanvraag om bouwvergunning2.2.1Ontvangst van de aanvraag(Vervallen)2.2.2Samenloop met ontheffing ruimtelijke ordening(Vervallen)2.2.3Bekendmaking van termijnen(Vervallen)2.2.4In behandeling nemen en fasering
bouwvergunningverlening(Vervallen)2.2.5In behandeling nemen en bodemonderzoek(Vervallen)2.2.6Kennisgeving van rechtswege verleende bouwvergunningIn de schriftelijke kennisgeving over de van rechtswege verleende
bouwvergunning als bedoeld in artikel 58 van de Woningwet wordt
aangegeven:
de naam van de aanvrager;
de plaats, de aard en het beoogde gebruik van het
bouwwerk;
de kadastrale aanduiding van het terrein, waarop gebouwd
wordt;
de wijze waarop bezwaar kan worden gemaakt ingevolge de
Algemene wet bestuursrecht.
3Welstandstoetsing2.3.1Welstandscriteria(Vervallen)4Het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond2.4.1Verbod tot bouwen op verontreinigde bodemOp een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar is te
verwachten voor de gezondheid van de gebruikers, mag niet worden
gebouwd voor zover dat bouwen betrekking heeft op een bouwwerk:
waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen
verblijven;
voor het bouwen waarvan een reguliere bouwvergunning is
vereist; en
dat de grond raakt, of
waarvan het bestaande, niet-wederrechtelijke gebruik
niet wordt gehandhaafd.
2.4.2Voorwaarden bouwvergunningIn afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en onverminderd het
bepaalde in artikel 4 van het Besluit indieningsvereisten en letter
e van paragraaf 1.2.5.van de bij dit besluit behorende bijlage,
kunnen burgemeester en wethouders voorwaarden verbinden aan de
bouwvergunning, in het geval zij op grond van het Besluit
indieningsvereisten bedoelde onderzoeksrapport en/of andere bij hen
bekende onderzoeksresultaten dan wel op grond van het overeenkomstig
het tweede lid van artikel 39 van de Wet bodembescherming
goedgekeurde saneringsplan bedoeld in artikel 39, eerste lid, van
die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet geschikt is voor het
beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden alsnog geschikt
kan worden gemaakt.5Voorschriften van stedenbouwkundige aard en
bereikbaarheidseisen2.5.1Richtlijnen voor de verlening van ontheffing van de
stedenbouwkundige bepalingen(Vervallen)2.5.2Anti-cumulatiebepalingTerrein dat voor het verlenen van een bouwvergunning in aanmerking
moet worden genomen mag niet nog eens bij de verlening van een
bouwvergunning voor een ander bouwwerk in aanmerking worden
genomen.2.5.3Bereikbaarheid van bouwwerken voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen1Indien de toegang van:
een woning meer dan 40 meter,
een woongebouw meer dan 10 meter,
een niet tot bewoning bestemd gebouw meer dan 40
meter,
een bouwwerk, geen gebouw zijnde, bestemd voor het
verblijf van mensen meer dan 10 meter,
is verwijderd van een openbare weg, moet een verbindingsweg
tussen die toegang en het openbare wegennet aanwezig zijn die
geschikt is voor verhuisauto's, vuilnisauto's, ziekenauto's,
brandweerauto's en het overige te verwachten verkeer.2Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:
een breedte hebben van ten minste 4,5 m, over een
breedte van ten minste 3,25 m zijn verhard en een vrije
hoogte boven de kruin van de weg hebben van ten minste
4,2 m;
zijn verhard op een wijze die geschikt is voor
motorvoertuigen met een massa van ten minste 18.000 kg
en zijn voorzien van de nodige kunstwerken; en
op doeltreffende wijze kunnen afwateren.
3Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw, als bedoeld in artikel 2, onder b, van het Besluit
bouwwerken, voor zover dit bijgebouw niet tot bewoning bestemd
is, maar wel tot een hoofdgebouw behoort dat op hetzelfde
terrein is gelegen.’4Nabij ieder bouwwerk dat voor het verblijf van mensen is
bestemd, moeten zodanige opstelplaatsen voor brandweerauto's
aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding tussen die
auto's en de bluswatervoorziening kan worden gelegd.5Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.6Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste en het vierde lid, indien de aard, de
ligging en het gebruik van het bouwwerk zich daarvoor
lenen.2.5.3ABrandweeringang(Vervallen)2.5.4Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten1Tussen de toegang van enerzijds:
een woning of een woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3
van het Bouwbesluit;
een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit; en anderzijds de openbare weg moet een mede voor
gehandicapten begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig
zijn.
2Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:
ten minste 1,10 m breed moeten zijn;
geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m;
en
ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van
0,02 m, tenzij dit plaatsvindt door middel van een
hellingbaan die voldoet aan het bepaalde in de artikelen
2.39 en 2.40 van het Bouwbesluit.
2.5.5Ligging van de voorgevelrooilijnDe voorgevelrooilijn is:
langs een wegzijde met een regelmatige of nagenoeg
regelmatige ligging van de voorgevels van de bestaande
bebouwing:de evenwijdig aan de as van de weg gelegen lijn, welke,
zoveel mogelijk aansluitend aan de ligging van de voorgevels
van de bestaande bebouwing, een zoveel mogelijk gelijkmatig
beloop van de rooilijn overeenkomstig de richting van de weg
geeft;
langs een wegzijde waarlangs geen bebouwing als onder a
bedoeld aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:bij een wegbreedte van ten minste 10 meter, de lijn gelegen
op 15 meter uit de as van de weg;bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op
10 meter uit de as van de weg.
2.5.6Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnOnverminderd het bepaalde in artikel 2.5.7 is het verboden een
bouwvergunningplichtig bouwwerk te bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn.2.5.7Toegelaten overschrijding van de voorgevelrooilijnHet verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn is
niet van toepassing op:
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard,
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het
Besluit bouwwerken;
andere onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk
die bij het afzonderlijk realiseren niet vallen onder de
werking van artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit
bouwwerken, te weten:
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en
rioolputten;
stoepen, stoeptreden en toegangsbruggen, mits zij de
grens van de weg met niet meer dan 0,3 m
overschrijden.
2.5.8Ontheffing voor overschrijdingen van de
voorgevelrooilijn1Burgemeester en wethouders kunnen – met inachtneming van het
bepaalde in het tweede lid – ontheffing verlenen van het verbod
tot het bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn
voor:
ondergrondse bouwwerken zoals kelders, kelderkoekoeken
en kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger
gelegen is dan het straatpeil;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, anders dan bedoeld in
artikel 3, eerste lid, onder i en derde lid, van het
Besluit bouwwerken, die naar hun aard en bestemming op
een voor de voorgevelrooilijn gelegen erf toelaatbaar
zijn;
laadperrons, stoepen en stoeptreden, die de grens van de
weg overschrijden;
erkers, serres en andere uitbouwen, alsmede balkons en
galerijen, die de voorgevelrooilijn met niet meer dan
1,50 m overschrijden;
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, alsmede andere luifels,
dakoverstekken, uitspringende schoorsteenwanden,
reclametoestellen en draagconstructies voor reclames dan
bedoeld zijn in artikel 2.5.7;
overbouwingen ten dienste van de verbinding tussen twee
bouwwerken.
bouwwerken aan of bij een monument – als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening – voor zover zulks
niet bezwaarlijk is met het oog op de in
historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting bij
het karakter van de bestaande omgeving.
2Voor het bouwen boven een weg kan alleen ontheffing worden
verleend, indien niet lager gebouwd wordt dan:
4,20 m boven de hoogte van de rijweg, met inbegrip van
een strook van 0,50 m breedte ter weerszijden van die
rijweg;
2,20 m boven de hoogte van een ander deel van de
weg;
en dan nog voor zover de veiligheid van de gebruikers van de weg
niet in gevaar komt.2.5.9Bouwen op de wegBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn voor het
bouwen op de weg van:
gebouwen ten behoeve van een op het openbaar net aangesloten
nutsvoorziening, het telecommunicatieverkeer, het
openbaarvervoer of het wegverkeer, anders dan bedoeld in
artikel 3, eerste lid, onder h, van het Besluit
bouwwerken;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, ten dienste van het verkeer,
de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, alsmede straatmeubilair, anders dan
bedoeld in artikel 3, derde lid, onder a, b, en e van het
Besluit bouwwerken;
vrijstaande winkel- of reclamevitrines;
reclametoestellen en draagconstructies voor reclame;
andere bouwvergunningplichtige bouwwerken, die naar hun aard
en bestemming op de weg toelaatbaar zijn.
2.5.10Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoeken1Een naar de weg gekeerd gevelvlak van een gebouw moet in de
voorgevelrooilijn zijn geplaatst.2Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing in:
de gevallen genoemd in artikel 2.5.7 en in die waarin de
ontheffing genoemd in de artikelen 2.5.8 en 2.5.9 is
verleend;
in de gevallen genoemd in artikel 2.5.13 en in die
waarin de ontheffing genoemd in artikel 2.5.14 is
verleend, voor zover het bouwwerk geheel achter de
achtergevelrooilijn is geplaatst;
in de gevallen, bedoeld in het derde lid.
3Indien van wegen die elkaar kruisen of van een weg die een knik
maakt van 90 graden of minder, de tegenover elkaar liggende
voorgevelrooilijnen zich in beide wegen of zich vóór en na de
knik op onderlinge tussenafstanden van minder dan 3 meter
bevinden, moet de bebouwing op de hoeken – over een hoogte op
een dergelijke hoek van niet meer dan 4,2 meter boven straatpeil
– worden afgerond of afgeschuind, met dien verstande dat de
daardoor onbebouwd blijvende oppervlakte niet groter dan 2
m2 behoeft te zijn. 4Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid voor:
gebouwen behorende tot een complex van gebouwen;
gebouwen op handels- en industrieterreinen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
bijgebouwen, anders dan de in artikel 2, onder b, van
het Besluit bouwwerken bedoelde gebouwen.
gebouwen ten dienste van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, en de daarbij
behorende woningen;
gedeelten van naar de weg gekeerde gevels;
gevallen, waarin de welstand bij het verlenen van de
ontheffing is gebaat.
2.5.11Ligging achtergevelrooilijn1De achtergevelrooilijn is evenwijdig aan de voorgevelrooilijn en
bevindt zich:
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen
driehoekig, vierhoekig of regelmatig veelhoekig bouwblok
op een afstand van de voorgevelrooilijn gelijk aan de
helft van de straal van de ingeschreven cirkel binnen de
voorgevelrooilijnen, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter. Indien meer dan Eén
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen kan
worden beschreven, geldt de grootste;
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen bouwblok
van een andere dan onder a genoemde vorm op zodanige
afstand van de voorgevelrooilijn, bepaald op de wijze
als onder a bepaald, na herleiding van de vorm van het
bouwblok tot een of meer der onder a genoemde vormen,
voor zover zij op zich zelf of gezamenlijk de vorm van
het bouwblok het meest nabijkomen, doch op geen grotere
afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in een slechts aan drie zijden bebouwd of te bebouwen
rechthoekig bouwblok, langs deze drie zijden op een
afstand van de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4 van de
afstand tussen de voorgevelrooilijnen van de beide zich
tegenover elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen
zijden van het bouwblok, doch op geen grotere afstand
van de voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in een slechts aan twee tegenover elkaar gelegen zijden
bebouwd of te bebouwen rechthoekig bouwblok, langs deze
twee zijden op een afstand van de voorgevelrooilijn
gelijk aan 1/4 van de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen van de beide zich tegenover elkaar
bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van het
bouwblok, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in alle niet onder a tot en met d genoemde gevallen op
een afstand die wordt bepaald met inachtneming van de
beginselen, welke zijn neergelegd in a tot en met d van
dit lid, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter.
2Indien in een hoekbebouwing de elkaar snijdende
achtergevelrooilijnen een scherpe hoek vormen moeten de
achterzijden van die bebouwing – in het belang van de toetreding
van daglicht – over een afstand van ten minste 5 meter ter
weerszijden van bedoeld snijpunt ten minste 2 meter terugliggen
ten opzichte van beide achtergevelrooilijnen.3Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het tweede lid, voor zover de aard, de indeling en
het gebruik van de gebouwen in de hoekbebouwing dit toelaten.
2.5.12Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnOnverminderd het bepaalde in artikel 2.5.13 is het verboden
bouwvergunningplichtige bouwwerken te bouwen met overschrijding van
de achtergevelrooilijn.2.5.13Toegelaten overschrijding van de achtergevelrooilijnHet verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn
is niet van toepassing op:
buiten de bebouwde kom gelegen kassen en bouwwerken, geen
gebouwen zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en
veeteelt, pluimveeteelt daaronder begrepen;
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, indien de afstand tot de zijdelingse
grens van het erf ten minste 20 meter bedraagt;
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk, die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
een aan- of uitbouw als bedoeld in artikel 2, onder a, van
het Besluit bouwwerken;
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het
Besluit bouwwerken;
andere onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk
die bij het afzonderlijk realiseren niet vallen onder de
werking van artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit
bouwwerken, te weten:
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en
rioolputten;
terrassen, bordessen en bordestreden;
antennes, anders dan bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder
e en f, van het Besluit bouwwerken.
2.5.14Ontheffing voor overschrijdingen van de
achtergevelrooilijnBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn voor:
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, waarvan de afstand tot de zijdelingse
grens van het erf minder dan 20 meter bedraagt;
binnen de bebouwde kom gelegen kassen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
gebouwen op een terrein waarvan twee tegenover elkaar
liggende zijden grenzen aan wegen, aan een weg en een
openbaar water, aan een weg en een spoorweg of aan een weg
en een plantsoen en welk terrein slechts aan één van die
zijden mag worden bebouwd;
gebouwen op binnenterreinen, mits hiervan de bereikbaarheid,
als bedoeld in de artikelen 2.5.3 en 2.5.4, is
verzekerd;
bijgebouwen, anders dan de gebouwen, bedoeld in artikel 2,
onder b, van het Besluit bouwwerken;
gebouwen in een bouwstrook of bouwblok, geheel of overwegend
handels- of industrieterrein omvattend;
bouwvergunningplichtige bouwwerken, geen gebouw zijnde;
ondergrondse bouwwerken, zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger is
gelegen dan de hoogte van het terrein ter plaatse bij
voltooiing van de bouw;
erkers, serres en overige uitbouwen, anders dan de
uitbouwen, bedoeld in artikel 2, onder a, van het Besluit
bouwwerken;
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, balkons en veranda's,
alsmede andere luifels, afdaken, dakoverstekken,
uitspringende schoorsteenwanden, terrassen en bordessen dan
bedoeld zijn in artikel 2.5.13;
bouwwerken aan of bij een monument – als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening – voor zover zulks niet
bezwaarlijk is om de in historisch-esthetisch opzicht
gewenste aansluiting te verkrijgen bij het karakter van de
bestaande omgeving.
2.5.15Erf bij woningen en woongebouwen1Bij een woning of woongebouw moet een erf aanwezig zijn dat ten
minste een strook grond omvat die:
over de volle breedte van het gebouw aansluit aan de
achtergevel, en
voor wat betreft het achter het gebouw gelegen deel dat
is begrepen tussen het verlengde van de zijgevels, een
diepte heeft van ten minste 5 meter.
2De maat genoemd in het eerste lid, moet worden gemeten haaks op
de achtergevelrooilijn en vanuit het verst achterwaarts gelegen
deel van het gebouw. Daarbij moeten de onderdelen van dat
gebouw, bedoeld in artikel 2.5.13, en de balkons en veranda's
buiten beschouwing blijven. 3Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in:
het eerste lid, wat de aanwezigheid van het erf betreft,
indien de gelijkstraats gelegen bouwlaag niet tot
bewoning bestemd is;
het eerste lid, indien aan één van de volgende
voorwaarden wordt voldaan:
een gunstige, andere indeling van het erf is
aanwezig;
het gebouw zal zijn gelegen op een terrein
waarvan twee tegenover elkaar liggende zijden
grenzen aan wegen, aan een weg en een openbaar
water, aan een weg en een spoorweg of aan een weg
en een plantsoen, mits dat terrein slechts aan één
van die zijden mag worden bebouwd en tevens een
erf van redelijke afmetingen tot stand wordt
gebracht;
bij het vergroten van een gebouw dat niet aan de
bepalingen voor te bouwen woningen en woongebouwen
van het Bouwbesluit voldoet, wordt de bestaande
toestand verbeterd.
2.5.16Erf bij overige gebouwen1Achter een gebouw, waarvan geen deel tot woning, anders dan als
dienstwoning is bestemd, moet een bij het gebouw behorend erf
aanwezig zijn ter diepte van ten minste 2 meter achter het verst
achterwaarts gelegen deel van het gebouw en over de volle
breedte daarvan.2Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid:
indien ligging en bestemming van het gebouw hiervoor
geen beletsel vormen;
indien, voor zover nodig, ontheffing is verleend van het
verbod tot overschrijding van de
achtergevelrooilijn.
2.5.17Ruimte tussen bouwwerken1De zijdelingse begrenzing van een bouwwerk moet ten opzichte van
de zijdelingse grens van het erf zodanig zijn gelegen dat tussen
dat bouwwerk en de op het aangrenzende erf aanwezige bebouwing
geen tussenruimten ontstaan die:
vanaf de hoogte van het erf tot 2,2 meter daarboven
minder dan 1 meter breed zijn;
niet toegankelijk zijn.
Bebouwing van ondergeschikte aard op het erf of op het
aangrenzende erf wordt hierbij buiten beschouwing gelaten.2Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien voldoende mogelijkheid
aanwezig is voor reiniging en onderhoud van de vrij te laten
ruimte.2.5.18Erf- en terreinafscheidingen1Erf- en terreinafscheidingen, anders dan bedoeld in artikel 2,
onder e, van het Besluit bouwwerken, zijn niet toegelaten.2Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid in het belang van het af te scheiden
erf of terrein.2.5.19Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en ondergrondse
hoofdtransportleidingen1Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van voor
stroomgeleiding bestemde draden van bovengrondse
hoogspanningslijnen mogen zich geen delen bevinden van andere
bouwvergunningplichtige bouwwerken dan die welke deel uitmaken
van de hoogspanningslijn. Bij het bepalen van deze afstand moet
rekening worden gehouden met het uitzwaaien van de draden ten
gevolge van de wind. Onder hoogspanningslijn wordt in dit
artikel verstaan een lijn met een nominale elektrische spanning
van 1000 volt of meer.2Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van een
ondergrondse hoofdtransportleiding mogen geen
bouwvergunningplichtige bouwwerken worden gebouwd.3Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van:
het bepaalde in het eerste lid voor wat betreft de
afstand van 6 meter, indien de elektrische spanning van
de hoogspanningslijn daarvoor geen bezwaar
oplevert;
het bepaalde in het tweede lid voor wat betreft de
afstand van 6 meter, indien daartegen met het oog op de
veilige en ongestoorde ligging van de leiding geen
bezwaar bestaat.
2.5.20Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijn1Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de maximale
hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk in het vlak door
de voorgevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
in de bebouwde kom éénmaal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg;
buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg.
2Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op
hoekbebouwing aan wegen, waarvan de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen onderling verschilt, in welk geval aan de
zijde van de smalle weg tot de hoogte welke aan de brede weg is
toegelaten, mag worden gebouwd over een lengte van de hoek af
gelijk aan de afstand tussen de voorgevelrooilijn van de smalle
weg, doch over geen grotere lengte dan 15 meter.3De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
desbetreffende voorgevelrooilijn in het midden van de breedte
van het bouwwerk of de projectie daarvan op de
voorgevelrooilijn.4Indien aan de overzijde van de weg een voorgevelrooilijn
ontbreekt geldt ter bepaling van de grootste toegelaten hoogte,
bedoeld in het eerste lid, de dichtst bij gelegen
tegenoverliggende rooilijn.Indien de tegenoverliggende rooilijn plaatselijk is onderbroken
geldt ter plaatse van die onderbreking de verst verwijderde van
de beide ter weerszijden van de onderbreking voorkomende
rooilijnen.2.5.21Toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijn1Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de maximale
hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk in het vlak door
de achtergevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
in de bebouwde kom éénmaal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok;
buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.
2De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
achtergevelrooilijn ter plaatse van het bouwwerk.Indien de te beschouwen achtergevelrooilijnen niet evenwijdig
lopen, wordt voor elke 5 meter breedte van de achterzijde van
het bouwwerk uitgegaan van de gemiddelde afstand tussen de
achtergevelrooilijnen.Indien een tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt,
wordt gemeten tot de dichtstbijzijnde tegenover de
achtergevelrooilijn gelegen voorgevelrooilijn.3In afwijking van het bepaalde in het eerste lid mag de maximale
hoogte van een bouwwerk in het vlak door de achtergevelrooilijn
niet meer bedragen dan de maximale hoogte in de aangrenzende 5
meter van een aanliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.4Indien het terrein achter de achtergevelrooilijn lager dan
straatpeil ligt, moet de in het eerste lid bedoelde hoogte
worden verminderd met een maat, gelijk aan het verschil tussen
het straatpeil en het peil van het onderhavige terrein ter
plaatse van de achtertoegang bij voltooiing van de bouw.2.5.22Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover een
achtergevelrooilijn1Indien op een kruising van wegen de achtergevels van de
bebouwing, gelegen aan de ene weg, doorgebouwd zijn tot aan de
voorgevelrooilijn van de andere weg en bovendien in die
achtergevels ramen aanwezig zijn, dan bedraagt – onverminderd
het bepaalde in artikel 2.5.24 – de maximale hoogte van de
zijgevel van het eerste bouwwerk aan laatstgenoemde weg nabij de
hoek ten hoogste 1,5 maal de afstand van deze zijgevel tot de
achtergevelrooilijn die bij de eerstgenoemde weg behoort. Deze
afstand moet op dezelfde wijze worden bepaald als beschreven is
in artikel 2.5.21, tweede lid, voor de bepaling van de afstand
tussen twee achtergevelrooilijnen. 2Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, mits de zijgevel niet hoger is dan
de voorgevel. 2.5.23Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnen1Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 mag een
bouwvergunningplichtig bouwwerk tussen de voor- en de
achtergevelrooilijn niet hoger reiken dan tot de vlakken die de
verticale vlakken door de voorgevelrooilijn en door de
achtergevelrooilijn snijden op de – krachtens de artikelen
2.5.20 en 2.5.21 – maximale bouwhoogte en die met het
horizontale vlak een hoek vormen van:
45 graden in de bebouwde kom;
37 graden buiten de bebouwde kom.
2Indien een bouwwerk nabij een kruising van wegen een zijgevel
heeft die gelegen is tegenover een achtergevelrooilijn in
hetzelfde bouwblok, mag dit bouwwerk bovendien niet hoger reiken
dan tot het vlak dat het verticale vlak door die zijgevel snijdt
ter hoogte van de – krachtens artikel 2.5.22 – maximale
bouwhoogte en dat met het horizontale vlak een hoek vormt van 56
graden.2.5.24Grootste toegelaten hoogte van bouwwerken1De hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk mag niet meer
bedragen dan 15 meter.2Indien het bouwwerk aan meer dan een weg grenst en deze wegen op
verschillende hoogten liggen, geldt de hoogte ten opzichte van
de laagst gelegen weg.2.5.25Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinen1De hoogte van een bouwwerk dat met een ingevolge artikel 2.5.3
of artikel 2.5.14 verleende ontheffing wordt opgericht op een
niet aan een weg grenzend terrein, mag niet meer bedragen dan
2,70 meter met dien verstande dat – uitgaande van een goothoogte
van genoemde maat – daarboven een zadeldak met hellingen van ten
hoogste 45 graden toegelaten is.2Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien de aard en de ligging van de
omringende bebouwing hiervoor geen beletsel vormen.2.5.26Wijze van meten van de hoogte van bouwwerken1De hoogte van een bouwwerk of van een gevel of van een ander
buitenvlak van een bouwwerk moet worden gemeten ten opzichte van
straatpeil. 2De hoogte van gevels die geen horizontale beëindiging hebben,
moet worden bepaald door de oppervlakte te delen door de
breedte. Plaatselijke verhogingen, als bedoeld in artikel
2.5.27, onder d, en artikel 2.5.28, onder h, i, j en k, moeten –
voor zover zij de maximale hoogte overschrijden – buiten
beschouwing worden gelaten.2.5.27Toegelaten afwijkingen van de toegelaten bouwhoogteHet bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste
en derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 is niet van toepassing op:
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk, die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het
Besluit bouwwerken;
het gedeeltelijk vernieuwen of veranderen van bouwwerken
anders dan het aanbrengen van veranderingen van
niet-ingrijpende aard als bedoeld in artikel 3, eerste lid,
onder k, van het Beslui bouwwerken;
topgevels in het verticale vlak, gaande door de
voorgevelrooilijn of de achtergevelrooilijn, mits zij niet
breder zijn dan 6 meter en mits de geveloppervlakte, over de
breedte van de topgevel gemeten, niet groter is dan het
product van de breedte van de topgevel en de maximale
bouwhoogte ter plaatse;
plaatselijke verhogingen met geen grotere breedte dan 0,60
meter.
2.5.28Ontheffing voor overschrijdingen van de toegelaten
bouwhoogteBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste en
derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 ten behoeve van:
gebouwen voor openbaar nut, scholen, kerken, schouwburgen en
andere gebouwen bestemd voor het houden van bijeenkomsten en
vergaderingen;
gebouwen bestemd voor woon-, kantoor- of winkeldoeleinden,
indien de welstand bij het verlenen van de ontheffing is
gebaat;
gebouwen bestemd voor het uitoefenen van een bedrijf op een
handels- en industrieterrein;
agrarische bedrijfsgebouwen;
het geheel of gedeeltelijk veranderen of vergroten van een
bouwwerk, anders dan bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder
k van het Besluit bouwwerken, en indien:
de bestaande belendende gebouwen de maximale
bouwhoogte overschrijden en de welstand bij het
verlenen van de ontheffing is gebaat;
bij het overschrijden van bestaande uitwendige
hoogteafmetingen andere hoogteafmetingen kleiner
worden dan de bestaande;
bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten dienste van het
verkeer, de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, anders dan bedoeld in artikel 3,
derde lid, van het Besluit bouwwerken;
topgevels, breder dan 6 meter en gevelverhogingen van
soortgelijke aard;
plaatselijke verhogingen met een grotere breedte dan 0,60
meter;
dakvensters, mits buitenwerks gemeten de breedte niet meer
dan 1,75 meter, de hoogte niet meer dan 1,5 meter, de
onderlinge afstand niet minder dan 3 meter en de afstand tot
de erfscheiding niet minder dan 1,5 meter bedraagt. Deze
laatste voorwaarde geldt niet voor gekoppelde dakvensters,
die tot verschillende gebouwen behoren;
draagconstructies voor een reclame;
vrijstaande schoorstenen;
bouwwerken op een monument – als bedoeld in de Monumentenwet
1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening – voor zover zulks niet bezwaarlijk is
om de in historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting
te verkrijgen bij het karakter van de bestaande
omgeving.
2.5.29Ontheffing voor overschrijding van de rooilijnen en van de
toegelaten bouwhoogte in geval van voorbereiding van een nieuw
ruimtelijk beleid1.In andere gevallen dan bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en
2.5.28 kunnen burgemeester en wethouders ontheffing verlenen van
de verboden tot bouwen met overschrijding van de voor- en van de
achtergevelrooilijn, en van het verbod tot bouwen met
overschrijding van de maximale bouwhoogte.2.De in het eerste lid bedoelde ontheffing kan door burgemeester
en wethouders worden verleend indien:
de desbetreffende bouwactiviteit voorkomt in artikel 20
Bro;
de desbetreffende bouwactiviteit valt onder het beleid
van de provincie inzake artikel 19, lid 2 WRO;
het desbetreffende bouwplan in overeenstemming is met in
voorbereiding zijnd toekomstig ruimtelijk beleid.
3.Op de voorbereiding van het besluit omtrent een ontheffing, als
bedoeld in het eerste lid, is de in afdeling 3.4 van de Algemene
wet bestuursrecht geregelde procedure van toepassing, met dien
verstande dat:
gedurende de termijn van terinzagelegging eenieder
schriftelijk zijn zienswijze omtrent de aanvraag kan inbrengen;
indien er zienswijzen zijn ingebracht burgemeester en
wethouders de beslissing over de aanvraag om reguliere
bouwvergunning met ten hoogste zes weken kunnen
verdagen.
2.5.30Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of in
gebouwen1Indien de omvang of de bestemming van een gebouw aanleiding
geeft tot een te verwachten behoefte van ruimte voor het
parkeren of stallen van motorvoertuigen op meer dan twee wielen,
moet in deze behoefte in voldoende mate zijn voorzien, op of
onder het gebouw, dan wel op of onder het daarbij behorende,
onbebouwd blijvende terrein.2De in het eerste lid bedoelde ruimte voor het parkeren van
motorvoertuigen op meer dan twee wielen moet afmetingen hebben
die zijn afgestemd op gangbare motorvoertuigen van genoemde Aan
deze eis wordt geacht te zijn voldaan:
indien de desbetreffende afmetingen ten minste 1,80 m
bij 5,00 m en ten hoogste 3,25 m bij 6,00 m
bedragen;
indien de afmetingen van een gereserveerde parkeerruimte
voor een gehandicapte – voor zover die ruimte niet in de
lengterichting aan een trottoir grenst – ten minste 3,50
m bij 5,00 m bedragen.
3Indien de bestemming van een gebouw aanleiding geeft tot een te
verwachten behoefte aan ruimte voor het laden of lossen van
goederen, moet in deze behoefte in voldoende mate zijn voorzien
aan, in of onder dat gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde
terrein dat bij dat gebouw behoort.4Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste en het derde lid:
indien het voldoen aan die bepalingen door bijzondere
omstandigheden op overwegende bezwaren stuit; of
voor zover op andere wijze in de nodige parkeer- of
stallingruimte, dan wel laad- of losruimte wordt
voorzien.
6Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen(vervallen, in verband met het in werking treden van het
Gebruiksbesluit op 1 november 2008)7Aansluitplicht op de nutsvoorzieningen2.7.1Eis tot aansluiting aan de waterleidingDe in artikel 3.119 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen voorzieningen voor drinkwater moeten zijn aangesloten aan
het distributienet van de openbare waterleiding:
indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 50 m.
2.7.2Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetDe in artikel 2.46 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:
indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het elektriciteitsdistributienet dan onder a
bedoeld, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 100 m.
2.7.3Eis tot aansluiting aan het aardgasnet1De in artikel 2.68 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor aardgas:
indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het aardgasdistributienet dan onder a
bedoeld, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een
afstand van 40 m.
Niet van toepassing is het bepaalde in dit lid op woningen voor
bejaarden.2Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid:
voor woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan
500 m2;
voor woningen die niet bestemd zijn om te worden
verhuurd;
voor woningen met een aansluiting op een
gemeenschappelijke of publieke voorziening voor
verwarming, als bedoeld in artikel 2.69 van het
Bouwbesluit (warmtedistributienet).
2.7.4Eis tot aansluiting aan de openbare riolering1De in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
fecaliën, alsmede de in artikel 3.41 van het Bouwbesluit
bedoelde, aan of in bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor
de afvoer van hemelwater moeten zijn aangesloten aan een
openbaar riool.Niet van toepassing is het bepaalde in dit lid:
in delen van de gemeente waarin geen openbare riolering
aanwezig is;
voor zover uitsluitend hemelwater wordt geloosd.
2Op aanwijzing van het bouwtoezicht wordt bepaald:
op welke plaats, op welke hoogte en met welke
binnenmiddellijn de voor het maken van de aansluiting
noodzakelijke leiding of leidingen de gevel van het
gebouw dan wel de grens van het erf of terrein moet of
moeten kruisen;
of er al dan niet voorzieningen in die aansluitleiding
moeten worden tussengeschakeld ter voorkoming van het
terugvloeien van afvalwater, fecaliën en hemelwater,
ingeval de leiding te laag gelegen is om op natuurlijke
wijze op het openbaar riool te lozen.
3Op aanwijzing van het bevoegd gezag krachtens de Wet
milieubeheer moet worden bepaald of er al dan niet voorzieningen
in de bedoelde aansluitleiding moeten worden tussengeschakeld
ter verzekering van de goede werking of de goede staat van het
openbaar riool, dan wel ter voorkoming van hinder voor andere
aangeslotenen aan het openbaar riool, ingeval de hoeveelheid of
de aard van de af te voeren stoffen daartoe aanleiding
geeft.4Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien afvoer op een andere wijze
zonder verontreiniging van water, bodem of lucht mogelijk
is:
voor bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van
een openbaar riool zijn gelegen;
voor agrarische bedrijven.
2.7.5 Aansluiting anders dan aan de openbare riolering 1Indien de in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van
afvalwater en fecaliën niet aan een openbaar riool worden
aangesloten, gelden de volgende bepalingen:
leidingen voor fecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moeten lozen op een rottingput met
overstort;
leidingen voor fecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten lozen op een beerput zonder
overstort, een gierput of een rottingput met
overstort;
leidingen voor de afvoer van afvalwater zonder fecaliën,
alsmede overstorten van rottingputten moeten zodanig
lozen dat geen verontreiniging van water, bodem en lucht
kan optreden;
leidingen voor de afvoer van afvalwater zonder fecaliën
mogen niet lozen op een rottingput.
2De in artikel 3.41 van het Bouwbesluit bedoelde, aan of in
bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van
hemelwater moeten:
zodanig lozen dat geen verontreiniging van water, bodem
en lucht kan optreden; en
zijn aangesloten aan een in de grond aangebrachte
opvang- en bezinkingsvoorziening van voldoende
capaciteit, welke voorziening in verband met de grootte
van de te ontwateren oppervlakken en de bodemgesteldheid
ter plaatse moet zijn gelegen op voldoende afstand van
de perceelgrenzen en de bebouwing op het perceel.
3Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen:
van het bepaalde in het eerste lid, indien de afvoer op
andere wijze zonder verontreiniging van water, bodem en
lucht mogelijk is;
van het bepaalde in het tweede lid, indien de
bodemgesteldheid en de grondwaterafvoer ter plaatse, dan
wel de omvang van het perceel de infiltratie van
hemelwater niet toelaten en bovendien de
afvoervoorziening voor hemelwater niet wordt aangesloten
aan een rottingput.
2.7.6Kwaliteit en dimensionering van de buitenriolering op erven
en terreinen1Ondergrondse doorvoeringen van leidingen door uitwendige
scheidingsconstructies van bouwwerken moeten zoveel mogelijk
haaks plaatsvinden. De doorvoeringen moeten waterdicht zijn
aangewerkt.2De aansluiting van de in het eerste lid bedoelde leidingen aan
leidingen van de buitenriolering moet zodanig zijn dat de
dichtheid van de aansluiting gehandhaafd blijft bij enige
zetting van het bouwwerk of de buitenriolering.3In leidingen, gelegen tussen de gevel van een gebouw en de
aansluiting aan een openbaar riool, mogen geen beerputten of
rottingputten voorkomen.4Leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen mogen
geen vernauwingen in de stroomrichting bevatten en moeten een
vloeiend beloop hebben, alsmede een voldoende lucht- en
waterdichtheid en een voldoende binnenwerkse middellijn.Aan beide laatstgenoemde eisen wordt geacht te zijn voldaan,
indien wordt voldaan aan het bepaalde in NEN 3215, uitgave
1997.5Onverminderd het bepaalde in het vierde lid, moet een leiding
voor de afvoer van afvalwater, fecaliën en hemelwater ter
plaatse waar zij de grens van de weg kruist, een binnenwerkse
middellijn hebben van ten minste 125 mm.6Het materiaal, de sterkte en de vorm van buizen en hulpstukken
van leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen
moeten doeltreffend zijn.Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan, indien wordt voldaan
aan het bepaalde in de NEN-normen die zijn opgenomen in bijlage
7.2.7.7Wijze van meten van de afstand tot de leidingen van het
openbare net van de nutsvoorzieningenDe in de artikelen 2.7.1, 2.7.2, 2.7.3 en 2.7.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd.3De melding3.1De wijze van melden(Vervallen)3.2Welstandscriteria (Vervallen)4Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij ingebruikneming
van een bouwwerk4.1Intrekking bouwvergunning bij niet-tijdige start of tussentijdse
staking van bouwwerkzaamhedenBurgemeester en wethouders kunnen op grond van het gestelde in artikel
59 van de Woningwet de bouwvergunning intrekken, indien:
binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
bouwvergunning geen begin met de bouwwerkzaamheden is gemaakt,
en/of
tussen het begin en het einde van de bouwwerkzaamheden deze
werkzaamheden langer dan een aaneengesloten periode van 26 weken
stilliggen.
4.2Op het bouwterrein verplicht aanwezige bescheidenOp het bouwterrein moeten, voor zover van toepassing op het bouwwerk,
aanwezig zijn en op verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage worden
gegeven:
de bouwvergunning;
andere vergunningen en ontheffingen;
het bouwveiligheidsplan;
een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet, dan wel een besluit
tot toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom.
4.3Wijzigingen in gegevens bouwregistratie(Vervallen)4.4Het uitzetten van de bouwMet het bouwen van een bouwwerk waarvoor bouwvergunning is verleend mag
– onverminderd het in de voorwaarden van de bouwvergunning bepaalde –
niet worden begonnen alvorens door of namens burgemeester en wethouders
voor zover nodig:
het straatpeil is aangegeven;
de rooilijnen en/of bebouwingsgrenzen op het bouwterrein zijn
uitgezet.
4.5Kennisgeving aan het bouwtoezicht van start van (onderdelen van)
de bouwwerkzaamheden1Het bouwtoezicht dient – voor zover het betreft bouwwerken waarvoor
bouwvergunning is verleend en onverminderd het bepaalde in de
voorwaarden van de bouwvergunning – ten minste twee dagen voor de
aanvang van elk der hierna te noemen onderdelen van het bouwproces
in kennis te worden gesteld:
de aanvang der werkzaamheden, ontgravingwerkzaamheden
daaronder begrepen;
de aanvang van het inbrengen van de funderingspalen, het
slaan van proefpalen daaronder begrepen;
de aanvang van de grondverbeteringwerkzaamheden.
2Het bouwtoezicht dient ten minste één dag van tevoren in kennis te
worden gesteld van het storten van beton.3De in het eerste en tweede lid bedoelde kennisgevingen moeten,
indien het bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.4.6Metingen, ontgravingen, opbrekingen en onderzoekingenZolang de bouwwerkzaamheden niet zijn voltooid moeten alle metingen,
ontgravingen, opbrekingen en onderzoeken worden verricht, welke het
bouwtoezicht in het kader van de controle op de naleving van deze
verordening en van het Bouwbesluit nodig acht. Dit artikel geldt als
aanvulling op de algemene bevoegdheid tot het verrichten van onderzoek,
opneming en monsterneming van artikel 5:18 van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb). Pas wanneer de Awb onvoldoende houvast biedt om
bijvoorbeeld bouwkundige constructies op of open te breken, wordt dit
artikel van de bouwverordening toegepast.4.7Bemalen van bouwputtenBij het bemalen van bouwputten, leidingsleuven en andere tijdelijke
ontgravingen ten behoeve van bouwwerkzaamheden mag niet op een zodanige
wijze water aan de bodem worden onttrokken, dat een verlaging van de
grondwaterstand in de omgeving plaatsvindt, waardoor funderingen van
naburige bouwwerken kunnen worden aangetast op een wijze die de
veiligheid van die bouwwerken schaadt.4.8Veiligheid op het bouwterrein1Het bouwen en het verrichten van alles wat daarmee in verband staat,
moet geschieden op veilige wijze, onder meer zodanig dat de nodige
veiligheidsmaatregelen zijn genomen ten behoeve van de weg en de in
de weg gelegen werken en de weggebruikers en ten behoeve van
naburige bouwwerken, open erven en terreinen en hun gebruikers.2Op een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd
moeten, wanneer er niet wordt gewerkt – rustpauzen tijdens de
dagelijkse werktijd niet inbegrepen:
de tijdelijke elektrische installaties ten behoeve van de
uitvoering van het bouw- en grondwerk, in hun geheel op
zodanige wijze zijn uitgeschakeld, dat het weer in gebruik
stellen van de installaties door anderen dan daartoe
bevoegde personen niet zonder meer mogelijk is;
machines en werktuigen worden achtergelaten in een zodanige
toestand, dat deze dan wel mechanismen daarvan, niet zonder
meer door anderen dan de daartoe bevoegde personen in
werking kunnen worden gesteld;
3Het tweede lid is niet van toepassing op de voeding van een
elektrische verlichtingsinstallatie of van één of meer elektrisch
aangedreven bemalingpompen, indien de omstandigheden vereisen dat de
voeding niet wordt onderbroken en de veiligheid voldoende is
gewaarborgd.4Het is verboden stempels, schoren, kruisen of zwiepingen weg te
nemen of andere veiligheidsmaatregelen op te heffen zolang zij uit
veiligheidsoogpunt nodig zijn.4.9Afscheiding van het bouwterrein1Het terrein waarop wordt gebouwd, grond wordt ontgraven of
dergelijke werkzaamheden worden verricht, moet door een
doeltreffende afscheiding van de weg en van het aangrenzende open
erf of terrein zijn afgescheiden indien gevaar of hinder te duchten
is. 2De in het eerste lid bedoelde afscheiding moet zodanig zijn
geplaatst en ingericht, dat het verkeer zo min mogelijk hinder ervan
ondervindt en de toegang tot brandkranen en andere openbare
voorzieningen, zoals leidingen, er niet door wordt belemmerd.3Een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd en dat
niet van de weg en van het aangrenzende open erf of terrein is
afgescheiden, moet, wanneer er niet wordt gewerkt, worden bewaakt,
tenzij het bouwtoezicht dit niet nodig acht.4.10Veiligheid van hulpmiddelen en het voorkomen van hinder1Afscheidingen, steigers, ladders, heistellingen,
transportinrichtingen en ander hulpmateriaal moeten, wat kwaliteit
en samenstelling betreft, voldoen aan de eis van goed en veilig werk
en in goede staat van onderhoud verkeren.2Het is verboden bij de uitvoering van een bouw- of grondwerk een
werktuig of een stof te gebruiken, indien daardoor gevaar voor de
omgeving optreedt.3Burgemeester en wethouders kunnen het gebruik van een werktuig, dat
schade of ernstige hinder voor de omgeving veroorzaakt of kan
veroorzaken, verbieden.4Burgemeester en wethouders kunnen voorschrijven, dat voor een op een
werk te gebruiken krachtwerktuig:
uitsluitend een bepaalde brandstof wordt gebezigd,
en/of
de aandrijving elektrisch geschiedt, en/of
het werktuig gedurende bepaalde delen van een etmaal niet
mag worden gebruikt.
5Het bepaalde in het tweede, derde en vierde lid is niet van
toepassing indien en voor zover het betreft nadelige gevolgen voor
het milieu waarop de Wet milieubeheer of enige in deze wet genoemde
milieuwet van toepassing is.4.11Bouwafval1Het bouwafval moet op de bouwplaats ten minste worden gescheiden in
de volgende fracties:
de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17
van de Afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling Europese
afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158,
blz. 9);
steenwol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject
bedraagt;
glaswol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject
bedraagt;
overig afval.
2Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder d, en de
fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a, b en c, moeten op
de bouwplaats gescheiden worden gehouden.3Indien de totale hoeveelheid bouwafval die vrijkomt bij een
bouwproject minder bedraagt dan de inhoud van één container van 10
m3, mag degene die bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden
verricht dit bouwafval meenemen naar zijn bedrijf voor tijdelijke
opslag.4.12Gereedmelding van (onderdelen van) de bouwwerkzaamheden1Van het gereedkomen:
van putten en van grond- en huisaansluitleidingen van de
riolering, alsmede van leidingdoorvoeren en mantelbuizen
door wanden en vloeren beneden straatpeil;
van de thermische isolatie in de spouw van wanden, alsmede
van de thermische isolatie in andere besloten constructies
moet het bouwtoezicht onmiddellijk na de voltooiing van de
onder a en b bedoelde werkzaamheden in kennis worden
gesteld.
2Onderdelen van het bouwwerk, waarop het eerste lid betrekking heeft,
mogen niet zonder toestemming van het bouwtoezicht aan het oog
worden onttrokken gedurende twee dagen na het tijdstip van
kennisgeving. 3Het bepaalde in het tweede lid is van overeenkomstige toepassing op
die onderdelen van het bouwwerk, waarvoor in de aan de
bouwvergunning verbonden voorwaarden een plicht tot kennisgeving van
voltooiing is bepaald. 4Uiterlijk op de dag van beëindiging van de werkzaamheden, waarop de
bouwvergunning, betrekking heeft, wordt het einde van die
werkzaamheden bij het bouwtoezicht gemeld.5De in dit artikel bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.4.13Melden van werken bij lage temperaturen1Indien bij temperaturen beneden 2 graden Celsius beton-, metsel- of
buitenpleisterwerk wordt uitgevoerd, moet het bouwtoezicht ten
minste twee dagen vóór het begin van het desbetreffende werk in
kennis worden gesteld van de te treffen maatregelen ten behoeve
van:
het niet verwerken van bevroren materialen;
het verkrijgen van een goede binding en verharding;
de bescherming van het desbetreffende werk na de voltooiing
tegen vorstschade, zolang het nog onvoldoende is verhard of
de temperatuur nog beneden 2 graden Celsius is.
2De in het eerste lid bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk plaatsvinden.4.14Verbod tot ingebruikneming(Vervallen)5Staat van open erven en terreinen, brandveiligheidinstallaties,
aansluiting op de nutsvoorzieningen en weren van schadelijk en
hinderlijk gedierte1Staat van open erven en terreinen5.1.1Staat van onderhoud van open erven en terreinen1Open erven en terreinen moeten zich in een, in verband met hun
bestemming, voldoende staat van onderhoud bevinden.2Open erven en terreinen mogen geen gevaar kunnen opleveren voor
de veiligheid, noch nadeel voor de gezondheid van of hinder voor
de gebruikers of anderen, ten gevolge van:
drassigheid;
stank;
verontreiniging;
aanwezigheid van schadelijk of hinderlijk gedierte;
aanwezigheid van begroeiing.
5.1.2Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen.1Indien de toegang van een
een woning meer dan 40 meter,
een woongebouw meer dan 10 meter,
een niet tot bewoning bestemd gebouw meer dan 10
meter,
is verwijderd van een openbare weg, moet een verbindingsweg
tussen die toegang en het openbare wegennet aanwezig zijn die
geschikt is voor verhuisauto's, vuilnisauto's, ziekenauto's,
brandweerauto's en het overige te verwachten verkeer, tenzij de
aard, de ligging en het gebruik van het gebouw zulks niet
vereisen.2Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:
een breedte hebben van ten minste 4,5 m, over een
breedte van ten minste 3,25 m zijn verhard en een vrije
hoogte boven de kruin van de weg hebben van ten minste
4,2 m;
zijn verhard op een wijze die geschikt is voor
motorvoertuigen met een massa van ten minste 14.600 kg
en zijn voorzien van de nodige kunstwerken; en
op doeltreffende wijze kunnen afwateren.
3Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw, als bedoeld in artikel 2, onder b, van het Besluit
bouwwerken, voor zover dit niet voor bewoning is bestemd, maar
wel tot een hoofdgebouw behoort dat op hetzelfde terrein is
gelegen.4Nabij ieder gebouw moeten zodanige opstelplaatsen voor
brandweerauto's aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding
tussen die auto's en de bluswatervoorziening kan worden gelegd,
tenzij de aard, de ligging en het gebruik van het gebouw zulks
niet vereisen.5Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.5.1.3Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten1Tussen de toegang van enerzijds:
een woning of een woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3
van het Bouwbesluit;
een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit;
en anderzijds de openbare weg moet een mede voor gehandicapten
begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig zijn.2Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:
ten minste 1,10 m breed moeten zijn; en
geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m;
en
ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van
0,02 m, tenzij dit plaatsvindt door middel van een
hellingbaan die voldoet aan het bepaalde in de artikelen
2.39 en 2.40 van het Bouwbesluit.
2Staat van brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen5.2.1Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenVoor bestaande bouwwerken zijn de artikelen 2.6.1 tot en met 2.6.12
van overeenkomstige toepassing.5.2.2Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in gebouwen niet
zijnde woningen, woongebouwen, logiesverblijven, logiesgebouwen
of kantoorgebouwen(Vervallen)5.2.3Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in
woongebouwen(Vervallen)5.2.4Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in
logiesverblijven en logiesgebouwen(Vervallen)5.2.5Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in
kantoorgebouwen(Vervallen)3Aansluiting op de nutsvoorzieningen5.3.1Eis tot aansluiting aan de waterleidingDe in de artikelen 3.123 en 3.124 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aanwezige voorzieningen voor drinkwater moeten zijn
aangesloten aan het distributienet van de openbare
waterleiding:
indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 50 m.
5.3.2Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetDe in artikel 2.52 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:
indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het elektriciteitsdistributienet dan onder a
bedoeld, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 100 m.
5.3.3Eis tot aansluiting aan het aardgasnetDe in artikel 2.72 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het openbare
distributienet voor aardgas:
indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het aardgasdistributienet dan onder a bedoeld,
maar de kosten van aansluiting voor het desbetreffende
bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand van 40 m.Niet van toepassing is voorgaande eis op:
woningen voor bejaarden;
woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan 500
m2;
woningen die niet worden verhuurd;
woningen met een aansluiting op het stadsverwarmingnet.
5.3.4Eis tot aansluiting aan de openbare riolering1De in artikel 3.36 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
fecaliën, alsmede de eventueel in of aan bouwwerken aanwezige
voorzieningen voor de afvoer van hemelwater moeten, onverminderd
het bepaalde in artikel 5.3.6, op een doeltreffende wijze zijn
aangesloten aan een openbaar riool.2Niet van toepassing is het gestelde in het eerste lid:
in delen van de gemeente waarin geen openbare riolering
aanwezig is;
op bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van
een openbaar riool zijn gelegen;
voor zover uitsluitend hemelwater wordt geloosd;
op agrarische bedrijven waarin de fecaliën voor
bedrijfsdoeleinden worden gebruikt en een daartoe
voldoende ruime gier- of beerput aanwezig is.
5.3.5Aansluiting anders dan aan de openbare rioleringIndien het gestelde in artikel 5.3.4, tweede lid, van toepassing is,
gelden de volgende bepalingen:
voor de opvang van fecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moet een doeltreffende rottingput met een
doeltreffende aansluitleiding naar die toiletten aanwezig
zijn, tenzij de fecaliën voor agrarische bedrijfsdoeleinden
worden gebruikt;
voor de opvang van fecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten een doeltreffende beerput zonder
overstort, een doeltreffende gierput of een doeltreffende
rottingput met overstort aanwezig zijn, alsmede een
doeltreffende aansluitleiding tussen die toiletten en de
genoemde put, tenzij op andere zodanige wijze wordt geloosd
dat geen verontreiniging van water, bodem of lucht kan
optreden;
leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer
van afvalwater zonder fecaliën, alsmede overstorten van
rottingputten moeten zodanig lozen dat geen verontreiniging
van water, bodem of lucht kan optreden;
leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer
van afvalwater zonder faecaliën mogen niet lozen op een
rottingput.
5.3.6Kwaliteit en dimensionering van de buitenriolering op erven
en terreinenArtikel 2.7.6 en de bijbehorende bijlage 7 zijn van overeenkomstige
toepassing.5.3.7Wijze van meten van de afstand tot de leidingen van het
openbare net van de nutsvoorzieningenDe in de artikelen 5.3.1, 5.3.2, 5.3.3 en 5.3.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd.4Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid5.4.1PreventieHet normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te geschieden
dat het bouwwerk zich in zindelijke staat bevindt.6Brandveilig gebruik (Vervallen, in verband met het in werking treden van het Gebruiksbesluit
op 1 november 2008)7Overige gebruiksbepalingen1Overbevolking7.1.1Overbevolking van woningenHet is verboden een woning te bewonen met of toe te staan dat een
woning wordt bewoond door meer dan één persoon per 12 m2
gebruiksoppervlakte.7.1.2Overbevolking van woonwagens en woonketenHet is verboden een woonwagen, respectievelijk een woonkeet te
bewonen met of toe te staan dat een woonwagen, respectievelijk een
woonkeet wordt bewoond door meer dan één persoon per 6 m2
gebruiksoppervlakte.2Staken van het gebruik7.2.1Verbod tot gebruik bij bouwvalligheidHet is verboden een bouwwerk, een standplaats, een open erf of
terrein te gebruiken of te doen gebruiken, indien door of namens
burgemeester en wethouders is medegedeeld, dat zulks gevaarlijk is
in verband met:
bouwvalligheid van het bouwwerk;
bouwvalligheid van een in de nabijheid gelegen
bouwwerk.
7.2.2Staken van gebruik wegens gebrek aan veiligheid en gebrek aan
hygiëneIndien tengevolge van het niet functioneren – hieronder begrepen het
afgesloten zijn – van de ingevolge het Bouwbesluit verplicht
aanwezige voorzieningen tot het kunnen afvoeren van fecaliën, het
kunnen beschikken over drinkwater, het kunnen beschikken over
gedistribueerd gas en het kunnen beschikken over gedistribueerde
elektriciteit een onvoldoende veiligheid of een onvoldoende hygiëne
aanwezig is, kunnen burgemeester en wethouders gelasten het gebruik
van het bouwwerk te staken.7.2.3Staken van het gebruik van een woonwagenIndien in besluit op grond van artikel 13 van de Woningwet is
bepaald dat het gebruik van een gebouw op of behorende bij een
standplaats moet worden gestaakt en dientengevolge essentiële
voorzieningen ten dienste van het bewonen van een woonwagen buiten
gebruik zijn gesteld, kunnen burgemeester en wethouders gelasten het
gebruik van de woonwagen te staken gedurende de periode dat bedoelde
voorzieningen niet functioneren.3Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinen7.3.1(Vervallen)7.3.2HinderHet is verboden in, op of aan een bouwwerk of op een open erf of
terrein voorwerpen of stoffen te plaatsen, te werpen of te hebben,
handelingen te verrichten of na te laten of werktuigen te gebruiken,
waardoor:
overlast wordt of kan worden veroorzaakt voor de gebruikers
van het bouwwerk, het open erf of terrein;
op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze stank,
stof of vocht of irriterend materiaal wordt verspreid of
overlast wordt veroorzaakt door geluid en trilling,
elektrische trilling daaronder begrepen, of door schadelijk
of hinderlijk gedierte, dan wel door verontreiniging van het
bouwwerk, open erf of terrein;
instortings-, omval- of ander gevaar wordt veroorzaakt.
Niet van toepassing is het vorenstaande, indien en voor zover het
betreft nadelige gevolgen voor het milieu waarop de Wet milieubeheer
of enige in deze wet genoemde wet van toepassing is.4Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid7.4.1Preventie1Het normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te
geschieden dat het bouwwerk zich in zindelijke staat
bevindt.2Voorraden en afval dienen op zodanige wijze en plaats te worden
bewaard dat schadelijk of hinderlijk gedierte hierdoor niet
wordt aangetrokken.5Watergebruik7.5.1Verboden gebruik van waterHet is verboden drink- en werkwater, waarvan door burgemeester en
wethouders schriftelijk is medegedeeld dat het ondeugdelijk wordt
geacht, te gebruiken.6Installaties7.6.1Gebruiksgereed houden van installatiesInstallaties in of nabij een bouwwerk, waarvan het Bouwbesluit en/of
de Bouwverordening de aanwezigheid verplicht stelt, moeten in een
goede staat verkeren, zodat daarvan een onbelemmerd gebruik kan
worden gemaakt.8Slopen1Sloopvergunning8.1.1Sloopvergunning1Het is verboden bouwwerken, standplaatsen en woonwagens
daaronder begrepen, te slopen zonder of in afwijking van een
vergunning van burgemeester en wethouders
(sloopvergunning).2De in het eerste lid bedoelde vergunning is niet vereist indien
naar redelijke schatting de hoeveelheid sloopafval niet meer zal
bedragen dan 10 m3, tenzij het slopen mede betreft
het verwijderen van asbest. Voorts is geen vergunning vereist
voor het slopen ingevolge een besluit op grond van artikel 13
van de Woningwet, dan wel een besluit tot toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom.
Burgemeester en wethouders kunnen aan hun besluit voorwaarden
verbinden als bedoeld in het derde lid.3Burgemeester en wethouders verbinden aan de sloopvergunning
slechts voorschriften over:
de veiligheid tijdens het slopen;
de bescherming van nabijgelegen bouwwerken;
het scheiden en het op de sloopplaats gescheiden houden
van het sloopafval, ten minste inhoudende een scheiding
in een fractie asbest, een fractie gevaarlijk afval en
een fractie overig afval;
het voor de aanvang van de sloopwerkzaamheden overleggen
van de gegevens als bedoeld in artikel 8.1.2, tweede
lid, letter c, voor zover deze gegevens niet reeds zijn
overgelegd.
4De voorschriften over het sloopafval, als bedoeld in het derde
lid, onder letter c, kunnen eisen bevatten omtrent het selectief
slopen, de fracties waarin wordt gescheiden, de tijdelijke
opslag op het sloopterrein en het in fracties gescheiden
verpakken van het sloopafval op het sloopterrein. Burgemeester
en wethouders verbinden aan de sloopvergunning met betrekking
tot asbest voorschriften over het afzonderlijk gereed maken
daarvan voor de afvoer van het sloopterrein en over de termijn
waarbinnen dit moet plaatsvinden.5De vergunningplicht als bedoeld in het eerste lid geldt niet
indien in een tijdelijke bouwvergunning voor een seizoengebonden
bouwwerk voorschriften zijn gesteld over het slopen van het
tijdelijke bouwwerk als bedoeld in het zesde lid van artikel 45
van de Woningwet.8.1.2Aanvraag sloopvergunning1Bij het indienen van de aanvraag moet de aanvrager gebruik maken
van een door of vanwege burgemeester en wethouders vastgesteld
formulier.2De aanvraag moet inhouden:
correspondentieadres van de aanvrager in Nederland;
indien een gemachtigde is aangewezen, diens naam en
adres;
naam en adres van degene, die met het slopen zal worden
belast;
de kadastrale aanduiding van het perceel, waarop zich
het te slopen bouwwerk bevindt en het huisnummer van het
bouwwerk. Indien de sloopwerkzaamheden bestaan uit
asbestverwijdering van meer dan één bouwwerk in het
kader van hetzelfde project, wordt een lijst met
bedoelde kadastrale aanduidingen en huisnummers van de
desbetreffende bouwwerken bijgevoegd, welke lijst
ingevolge het negende lid is gewaarmerkt;
een exacte aanduiding van het gedeelte van een bouwwerk
waarop de sloopwerkzaamheden betrekking hebben, indien
niet het gehele bouwwerk wordt gesloopt;
het doel, waarvoor het bouwwerk c.q. het te slopen
gedeelte van het bouwwerk laatstelijk is gebezigd;
mededeling of een bouwvergunning is of zal worden
aangevraagd voor een op het perceel van het te slopen
bouwwerk c.q. het te slopen gedeelte van het bouwwerk op
te richten of te veranderen of uit te breiden
bouwwerk;
een beschrijving van de wijze waarop het slopen zal
plaatsvinden;en voorts, indien van toepassing:
het sloopveiligheidsplan.
3In de aanvraag wordt gemotiveerd aangegeven of het te slopen
bouwwerk asbest bevat. Asbest wordt niet vermoed aanwezig te
zijn indien bij de aanvraag een van de volgende gegevens wordt
overgelegd:
een afschrift van een asbestinventarisatierapport,
uitgevoerd door een deskundig asbestonderzoeksbedrijf,
waaruit blijkt dat er zich geen asbest in het te slopen
bouwwerk bevindt;
een asbestonderzoeksrapport opgesteld vóór 26 februari
1999 (= datum van verwerking in de gemeentelijke
bouwverordening van de vierde serie wijzigingen van de
Model-bouwverordening d.d. 1 juli 1997) dat voldoet aan
de eisen in BRL 5052, uitgave 1998, waaruit blijkt dat
er zich geen asbest in het te slopen bouwwerk bevindt;
indien het bedoelde asbestonderzoeksrapport is opgesteld
vóór 1 juli 1993, dient tevens een schriftelijke
verklaring van de aanvrager te worden overgelegd dat er
geen veranderingen van het te slopen bouwwerk hebben
plaatsgevonden, waarbij asbesthoudende materialen zijn
toegepast;
een schriftelijk bewijsstuk dat het te slopen bouwwerk
is gebouwd na 1 januari 1994;
bij woningen of naar bouwconstructie of
materiaaltoepassing vergelijkbare, niet tot bewoning
bestemde bouwwerken en bijgebouwen: een schriftelijke
verklaring van de bouwer van het te slopen bouwwerk dat
hij hierin geen asbest heeft toegepast, alsmede een
schriftelijke verklaring van de aanvrager dat er sinds
het tijdstip van de bouw geen veranderingen hebben
plaatsgevonden, waarbij asbesthoudende materialen zijn
toegepast;
bij sloop van bepaalde materialen: een schriftelijke
verklaring van de fabrikant of de leverancier dat het te
slopen materiaal geen asbest bevat, alsmede een
schriftelijke verklaring van de aanvrager dat het
materiaal van deze fabrikant of leverancier afkomstig
is;
Indien geen van bovenvermelde gegevens bij de aanvraag wordt
overgelegd, wordt vermoed dat het bouwwerk asbest bevat, tenzij
de aanvrager in vergelijkbare situaties andere gegevens
verstrekt die dit vermoeden naar het oordeel van burgemeester en
wethouders voldoende weerleggen.4Indien – gelet op het derde lid – wordt vermoed dat het bouwwerk
asbest bevat of de aanvrager weet of redelijkerwijs kan weten
dat zich in het bouwwerk asbest bevindt wordt met een
asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf aangetoond
of dit juist is, en zo ja, waar dit asbest zich bevindt. Indien
geen asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf wordt
overgelegd, moeten bij de aanvraag andere gegevens worden
overgelegd waaruit blijkt of asbest aanwezig is, en zo ja, waar
dit asbest zich bevindt. Aan deze eis wordt geacht te zijn
voldaan indien:
de aanvraag sloopvergunning uitsluitend betrekking heeft
op het verwijderen van asbest op in de aanvraag
aangeduide plaatsen, of
een asbestonderzoeksrapport als bedoeld in lid 3, onder
b bij de aanvraag is gevoegd.
5Indien op grond van het historisch gebruik te verwachten valt
dat een te slopen bouwwerk c.q. een te slopen gedeelte van een
bouwwerk is verontreinigd met de als gevaarlijk aangeduide
afvalstoffen van hoofdstuk 17 van de Afvalstoffenlijst behorende
bij de Regeling Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17
augustus 2001, nr. 159, blz. 9), dient een onderzoek te worden
ingesteld naar de vermoedelijke verontreiniging en moet het
rapport met de uitslag van dit onderzoek bij de aanvraag om
sloopvergunning worden gevoegd.6De aanvraag en de daarbij behorende bescheiden moeten in
drievoud worden ingediend.7De aanvraag en de daarbij behorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.8De aanvraag mag meer dan één bouwwerk betreffen, indien zij
betrekking heeft op bouwwerken op hetzelfde terrein of op met
elkaar samenhangende terreinen dan wel indien zij betrekking
heeft op asbestverwijdering van meer dan één bouwwerk in het
kader van hetzelfde project.9De bij de aanvraag om sloopvergunning behorende bescheiden
moeten door de aanvrager of diens gemachtigde ondertekend dan
wel gewaarmerkt worden.10Indien de aanvraag het gedeeltelijk slopen van een bouwwerk
betreft, moeten uit de aanvraag en de daarbij behorende
bescheiden de bestaande en de nieuwe toestand duidelijk
blijken.11De aanvrager krijgt door of namens burgemeester en wethouders
een bewijs van ontvangst toegezonden of uitgereikt, waarin de
datum van ontvangst is vermeld. 12Een aanvraag om sloopvergunning geldt tevens als melding van het
voornemen tot slopen voor zover dit slopen betrekking heeft op
asbest.13Een aanvraag om sloopvergunning voor werkzaamheden waarvoor geen
sloopvergunning is vereist wordt, voor zover dit slopen
betrekking heeft op asbest, aangemerkt als melding als bedoeld
in artikel 8.2.1.8.1.3In behandeling nemen1Indien de aanvraag om sloopvergunning niet voldoet aan de bij of
krachtens artikel 8.1.2 gestelde eisen, alsmede de eisen die
gelden ingevolge de artikel 4:1 en 4:2 van de Algemene wet
bestuursrecht stellen burgemeester en wethouders de aanvrager in
de gelegenheid de door hen aan te geven ontbrekende gegevens
over te leggen binnen een door hen te stellen termijn.Zij doen dit eveneens indien de aanvraag geen gegevens bevat
over het verwijderen van asbest en uit gegevens waarover de
gemeente beschikt blijkt dat redelijkerwijs mag worden
aangenomen dat zich in het te slopen bouwwerk asbest
bevindt.2Het gestelde in het eerste lid geldt niet voor de gegevens als
bedoeld in artikel 8.1.2, tweede lid, letter c en m.8.1.4Termijn van beslissing1Burgemeester en wethouders beslissen over een aanvraag om
sloopvergunning binnen twaalf weken na ontvangst van de
aanvraag. Zij kunnen hun beslissing eenmaal voor ten hoogste zes
weken verdagen. Een afschrift van hun besluit tot verdaging
zenden zij zo spoedig mogelijk aan de aanvrager.2In afwijking van het bepaalde in het eerste lid beslissen
burgemeester en wethouders over een aanvraag om sloopvergunning
binnen vier weken na de dag waarop de aanvraag om een
sloopvergunning is ingediend, indien het slopen uitsluitend is
bedoeld om asbest of asbesthoudende producten uit een bouwwerk
te verwijderen.3In afwijking van het bepaalde in het eerste en tweede lid houden
burgemeester en wethouders de beslissing aan indien een
vergunning krachtens artikel 11 of artikel 37 van de
Monumentenwet 1988, een provinciale of een gemeentelijke
monumentenverordening, een leefmilieuverordening op grond van de
Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, of een aanlegvergunning
voor het slopen is vereist en omtrent die vergunning(en) nog
niet is beslist. De aanhouding eindigt zes weken na bedoelde
beslissing. Bij samenloop van vergunningen wordt uitgegaan van
de datum van de laatst genomen beslissing.8.1.5Samenloop van slopen en bouwen1Indien de aanvraag betrekking heeft op sloopwerkzaamheden in het
kader van het vernieuwen, het veranderen of het vergroten van
een bouwwerk waarvoor tevens een bouwvergunning is aangevraagd,
kan bij de aanvraag om sloopvergunning – voor zover voor beide
aanvragen dezelfde bescheiden en gegevens worden verlangd –
worden verwezen naar die bescheiden en gegevens die zijn
ingediend bij de aanvraag om bouwvergunning en behoeven dezelfde
bescheiden niet nogmaals te worden ingediend.2In afwijking van het bepaalde in artikel 8.1.4 volgt de
beslissing op de aanvraag om sloopvergunning de procedure van de
beslissing op de aanvraag om bouwvergunning in het geval dat
beide aanvragen gelijktijdig zijn ingediend.8.1.6Weigeren sloopvergunningEen sloopvergunning moet worden geweigerd indien:
de veiligheid tijdens het slopen onvoldoende is gewaarborgd
en ook door het stellen van voorschriften niet op een
voldoende peil kan worden gewaarborgd;
de bescherming van nabijgelegen bouwwerken in verband met
het slopen onvoldoende is gewaarborgd en ook door het
stellen van voorschriften niet op een voldoende peil kan
worden gewaarborgd;
een vergunning ingevolge de Monumentenwet 1988 of een
provinciale of een gemeentelijke monumentenverordening is
vereist en deze niet is verleend;
een vergunning ingevolge een leefmilieuverordening op grond
van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing is vereist en
deze niet is verleend;
een aanlegvergunning op grond van het bestemmingsplan of op
grond van een voorbereidingsbesluit is vereist en deze niet
is verleend.
8.1.7Intrekking sloopvergunning1Burgemeester en wethouders kunnen een sloopvergunning intrekken
indien:
de vergunning is verleend tengevolge van onjuiste of
onvolledige opgave van gegevens;
binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
sloopvergunning geen begin met de werkzaamheden is
gemaakt;
tussen het begin en het einde van de sloopwerkzaamheden
deze werkzaamheden langer dan een aaneengesloten periode
van 26 weken stilliggen.
2Burgemeester en wethouders gaan niet over tot intrekking dan
nadat zij de houder van de vergunning hebben gehoord.2Uitzonderingen op het vereiste van sloopvergunning8.2.1Sloopmelding1In afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is geen
sloopvergunning vereist voor het anders dan in de uitoefening
van een beroep of bedrijf in zijn geheel slopen van:
geschroefde , asbesthoudende platen waarin de
asbestvezels hechtgebonden zijn, niet zijnde dakleien,
uit een woning of uit een op het erf van die woning
staand bijgebouw, voor zover de woning of het bijgebouw
niet in het kader van de uitoefening van een beroep of
bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor gebruik in
dat kader en de oppervlakte van de te verwijderen
asbesthoudende platen maximaal vijfendertig vierkante
meter per kadastraal perceel bedraagt;
asbesthoudende vloertegels of niet-gelijmde,
asbesthoudende vloerbedekking uit een woning of uit een
op het erf van die woning staand bijgebouw, voor zover
de woning of het bijgebouw niet in het kader van de
uitoefening van een beroep of bedrijf worden gebruikt of
bedoeld zijn voor gebruik in dat kader en de oppervlakte
van de te verwijderen asbesthoudende vloerbedekking of
vloertegels maximaal vijfendertig vierkante meter per
kadastraal perceel bedraagt;
mits het voornemen tot dit slopen is gemeld bij burgemeester en
wethouders en door burgemeester en wethouders binnen acht dagen
na de dag waarop dit is gemeld is medegedeeld dat geen
sloopvergunning is vereist.Met een woning wordt gelijk gesteld een woonkeet, woonwagen of
logiesverblijf.2Het voornemen tot slopen als bedoeld in het eerste lid moet
worden gemeld met gebruikmaking van een door of namens
burgemeester en wethouders vastgesteld formulier.3De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in drievoud
worden ingediend.4De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.5In de melding moeten zijn opgenomen de plaats, het adres, de
aard en het gebruik van het bouwwerk.6Degene, die de melding heeft gedaan, krijgt door of namens
burgemeester en wethouders een bewijs van ontvangst toegezonden
of uitgereikt, waarin de datum van ontvangst is vermeld.7Indien burgemeester en wethouders de in het eerste lid bedoelde
mededeling niet binnen de aldaar gestelde termijn hebben gedaan,
is de mededeling van rechtswege gedaan.8Burgemeester en wethouders kunnen aan een mededeling als bedoeld
in het eerste lid voorschriften verbinden met betrekking tot de
verwijdering, opslag en afvoer van asbest.9De houder van een mededeling als bedoeld in het eerste of het
zevende lid is verplicht de voorschriften, bedoeld in het
achtste lid alsmede de voorschriften die bij of krachtens de
artikelen 7 en 8 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 zijn
gesteld, in acht te nemen.10Het bewerken van het asbest ter plaatse waar dit asbest door
sloop vrijkomt is niet toegestaan.11Bij het niet voldoen aan de bij of krachtens de in het eerste
tot en met het vijfde lid van dit artikel gestelde eisen,
stellen burgemeester en wethouders degene die de melding heeft
gedaan in de gelegenheid om binnen één week de door hen aan te
geven ontbrekende gegevens over te leggen.8.2.2Overige uitzonderingen op het vereiste van
sloopvergunningIn afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is voorts geen
sloopvergunning vereist, indien het slopen, voor zover dat
betrekking heeft op asbest, uitsluitend bestaat uit het in het kader
van de uitoefening van een beroep of bedrijf geheel of gedeeltelijk
verwijderen van:
geklemde vloerplaten onder verwarmingstoestellen;
verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de
constructie van kassen;
rem- frictiematerialen;
pakkingen uit verbrandingsmotoren;
pakkingen uit procesinstallaties onderscheidenlijk
verwarmingstoestellen met een nominaal vermogen dat lager is
dan 2250 kilowatt.
3Verplichtingen tijdens het slopen8.3.1Veiligheid op sloopterreinHet bepaalde in de artikelen 4.8 tot en met 4.10 is van
overeenkomstige toepassing op het slopen en het sloopterrein.8.3.2Op het sloopterrein verplicht aanwezige bescheidenOp het sloopterrein moet de sloopvergunning of de een besluit tot
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom tot het slopen aanwezig zijn en op verzoek aan het
bouwtoezicht ter inzage worden gegeven.8.3.3Plichten van de houder van de sloopvergunning1De houder van de sloopvergunning moet het slopen, voor zover dat
betrekking heeft op asbest, opdragen aan een deskundig
bedrijf.2De houder van de sloopvergunning moet een afschrift van de
vergunning ter hand stellen aan het deskundig bedrijf dat het
slopen krachtens aanneming van werk zal uitvoeren.3De houder van de sloopvergunning stelt ten minste één week
voorafgaande aan de aanvang van het slopen, burgemeester en
wethouders schriftelijk op de hoogte van de data en tijdstippen
waarop het slopen, voor zover dat betrekking heeft op asbest,
zal plaatsvinden.4De houder van de sloopvergunning stuurt binnen twee weken na de
uitvoering van de werkzaamheden burgemeester en wethouders een
afschrift van de resultaten van de eindbeoordeling, bedoeld in
artikel 9, eerste lid van het Asbestverwijderingsbesluit
2005.8.3.4Plichten van degene die sloopt1Indien wordt gesloopt zonder dat een sloopvergunning is verleend
voor het slopen van asbest en tijdens het slopen asbest wordt
ontdekt, is degene die sloopt verplicht hiervan terstond melding
te doen aan het bouw- en woningtoezicht. 2Aan het bouwtoezicht dienen ten minste twee dagen van tevoren de
aanvang van de sloopwerkzaamheden te worden gemeld en uiterlijk
op de dag van de beëindiging van de sloopwerkzaamheden het einde
van die werkzaamheden. Indien het bouwtoezicht dit verlangt,
moeten genoemde meldingen schriftelijk geschieden. 8.3.5Wijze van slopen, verpakken en opslaan van asbest1Voor zover redelijkerwijs uitvoerbaar moet eerst het in een
bouwwerk aanwezige asbest worden verwijderd, voordat het
bouwwerk wordt gesloopt.2Bij de verwijdering van het asbest moeten de beste bestaande
technieken worden toegepast om verontreiniging van het milieu
met asbest te voorkomen.8.3.6Plichten ten aanzien van de sloop van tuinbouwkassen(Vervallen)4Vrij slopen8.4.1Sloopafval algemeen1Afval dat ontstaat door sloopwerkzaamheden waarvoor geen
vergunning krachtens artikel 8.1.1, noch een melding krachtens
artikel 8.2.1 is vereist, dient ten minste te worden gescheiden
in de navolgende fracties:
de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk
17 de afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling
Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus
2001, nr. 158, blz. 9);
steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips;
bitumineuze en teerhoudende dakbedekking;
met PAKS verontreinigde materialen;
asfalt;
dakgrind;
overig afval.
2Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder g, en de
fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a tot en met f,
moeten op het sloopterrein gescheiden worden gehouden.9Welstand9.1De advisering door de WelstandsMonumentenCommissie1De WelstandsMonumentenCommissie adviseert burgemeester en wethouders
over de welstandsaspecten van aanvragen:
voor reguliere bouwvergunningplichtige en
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken;
voor een monumentenvergunning;
voor een aanwijzing monument;
voor cultuurhistorische subsidies.
2De WelstandsMonumentenCommissie baseert haar advies op de in de
welstandsnota genoemde welstandscriteria.9.2Samenstelling van de WelstandsMonumentenCommissie1De WelstandsMonumentenCommissie bestaat ten minste uit een
voorzitter en drie leden die deskundig zijn op het gebied van
architectuur, ruimtelijke kwaliteit dan wel cultuurhistorie en
eventueel een burgerlid .2Voor de voorzitter wordt een plaatsvervanger aangewezen die hem bij
afwezigheid kan vervangen.3De WelstandsMonumentenCommissie kan slechts adviezen uitbrengen
indien tenminste twee leden aanwezig zijn.4De voorzitter en leden van de WelstandsMonumentenCommissie zijn
onafhankelijk ten opzichte van het gemeentebestuur.5De WelstandsMonumentenCommissie wordt bijgestaan door een
secretaris.9.3Benoeming1De voorzitter en de leden van de WelstandsMonumentenCommissie worden
door burgemeester en wethouders benoemd en ontslagen.2De voorzitter en de leden worden geworven door middel van een
openbare sollicitatieprocedure.9.4Termijnen en wijze van advisering1De WelstandsMonumentenCommissie brengt het advies over aanvragen als
bedoeld in artikel 9.1 eerste lid uit binnen drie weken nadat door
of namens burgemeester en wethouders daarom is verzocht.2Burgemeester en wethouders kunnen in hun verzoek voor het uitbrengen
van een advies aan de WelstandsMonumentenCommissie een langere
termijn geven dan genoemd in lid 1 van dit artikel. 3De WelstandsMonumentenCommissie adviseert en motiveert haar advies
schriftelijk.9.5Openbaarheid1.Het reglement van orde van de WelstandsMonumentenCommissie bevat
nadere regels over de openbaarheid.9.6Mandaat1De WelstandsMonumentenCommissie kan de advisering over aanvragen om
een reguliere bouwvergunning, lichte-bouwvergunning en een
monumentenvergunning mandateren aan een of meerdere leden of de
secretaris. De aangewezen leden of de secretaris adviseren over
plannen waarvan volgens hen het oordeel van de commissie als bekend
wordt verondersteld.2Burgemeester en wethouders kunnen de beoordeling of een bouwplan
voor een licht-vergunningplichtig bouwwerk niet in strijd is met
redelijke eisen van welstand mandateren aan een door hen aan te
wijzen ambtenaar, indien de welstandscriteria voor die bouwwerken in
de welstandsnota of het bestemmingsplan zijn opgenomen.3In geval van twijfel legt de gemandateerde het plan als bedoeld in
lid 1 alsnog voor aan de WelstandsMonumentenCommissie.10Overige administratieve bepalingen10.1De aanvraag om woonvergunningBij de aanvraag om woonvergunning als bedoeld in artikel 60 van de
Woningwet moeten worden vermeld de plaats en de aard van het gebouw en
het doel waarvoor het laatstelijk is gebruikt.10.2De aanvraag om vergunning tot hergebruik van een ontruimde
onbewoonbaar verklaarde woning of woonwagen(Vervallen)10.3Overdragen vergunningenDoor of namens burgemeester en wethouders wordt de bouwvergunning, de
bouwvergunning eerste fase, de woonvergunning als bedoeld in artikel 60
van de Woningwet, de gebruiksvergunning en –meldingen als bedoeld de
AMvB Besluit Brandveilig gebruik Bouwwerken
(Gebruiksbesluit stb.2008, 327) dan wel de sloopvergunning als bedoeld
in artikel 8.1.1 op aanvraag van zijn rechtverkrijgende overgeschreven
op naam van een ander dan degene op wiens naam de vergunning is
gesteld.10.4Overdragen mededeling(Vervallen)10.5Het kenteken voor onbewoonbaar verklaarde woningen en woonwagens
alsmede onbruikbaar verklaarde standplaatsen (Vervallen)10.6Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriftenBurgemeester en wethouders zijn bevoegd om rekening te houden met de
herziening en vervanging van de NEN-normen, voornormen,
praktijkrichtlijnen en andere voorschriften waarnaar in deze verordening
– of in de bij deze verordening behorende bijlagen – wordt verwezen,
indien de bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm,
praktijkrichtlijn of het voorschrift heeft herzien of vervangen en die
herziening of vervanging heeft gepubliceerd.11Handhaving11.1Stilleggen van de bouw(Vervallen)11.2Overtreding van het verbod tot ingebruikneming(Vervallen)11.3Stilleggen van het slopen(Vervallen)11.4Onderzoek naar een gebrek(Vervallen)12Straf-, overgangs- en slotbepalingen12.1Strafbare feiten(Vervallen)12.2Overgangsbepaling bodemonderzoekIndien ten behoeve van de bouw van een bouwvergunningplichtig bouwwerk
in enig ander verband dan de aanvraag om bouwvergunning indicatief
bodemonderzoek is verricht, geldt dit indicatieve bodemonderzoek als het
in artikel 2.1.5 bedoelde verkennende bodemonderzoek, tenzij
burgemeester en wethouders van mening zijn dat het indicatieve
bodemonderzoek niet meer als een recent onderzoek kan worden
gezien.12.3Overgangsbepaling met betrekking tot de staat van open erven en
terreinenHet bepaalde in de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 inzake de bereikbaarheid van
gebouwen is niet van toepassing op een gebouw, dat gebouwd is of wordt
op basis van een bouwvergunning als bedoeld in artikel 47, eerste lid,
van de Woningwet van 12 juli 1962, tenzij bij een latere vergunning op
grond van artikel 40 van de Woningwet eisen aan de bereikbaarheid van
dat gebouw zijn gesteld.12.4Overgangsbepaling (aanvragen om) gebruiksvergunning(Vervallen)12.5Overgangsbepaling sloopmelding(Vervallen)12.6Slotbepaling1Deze verordening treedt in werking op 1 november 2009.2Bij de inwerkingtreding van deze verordening vervalt “Verordening
tot 9e wijziging van de Bouwverordening voor de gemeente
Bergen op Zoom 1993”3Deze verordening kan worden aangehaald als “Verordening tot de
10e wijziging van de Bouwverordening voor de Gemeente
Bergen op Zoom”.1Gegevens en bescheiden aanvraag bouwvergunning(Vervallen)Artikel 1 De bij de aanvraag om bouwvergunning behorende bescheiden als
bedoeld in artikel 2.1.3 van de bouwverordening (Vervallen)Artikel 2 De bij de aanvraag om bouwvergunning behorende gegevens en
bescheiden als bedoeld in artikel 2.1.6 van de bouwverordening(Vervallen)Artikel 3 Funderingsplan(Vervallen)Artikel 4 Constructieve en aanverwante gegevens(Vervallen)Artikel 5 Bouwveiligheidsplan(Vervallen)Artikel 6 Eisen ten aanzien van tekeningen(Vervallen)Artikel 7 Eisen ten aanzien van berekeningen(Vervallen)Toelichting bijlage 1(Vervallen)Hoofdlijnen van de jurisprudentie(Vervallen)2(Vervallen, in verband met het in werking treden van het Gebruiksbesluit op 1
november 2008)3 Gebruikseisen voor bouwwerkenAlgemene toelichting bij bijlage 3Deze gebruikseisen gelden voor alle bouwwerken uitgezonderd gebouwen
(woonfuncties en woonwagens). De eisen worden gesteld met als doel een
brandveilige situatie te realiseren. De voorschriften hebben een
gebruikscomponent en een beheercomponent. Onder de gebruikscomponent vallen de
voorschriften die gericht zijn op het brandveilig gebruik. Deze voorschriften
hebben als doel risico’s te beperken. Het risico op een brandgevaarlijke
situatie kan beperkt worden door preventieve maatregelen (veilig omgaan met
mogelijk gevaarlijke situaties) en het inperken van mogelijke gevolgen. Onder de
beheercomponent vallen de voorschriften die gericht zijn op het in stand houden
van het voorgeschreven niveau van gebruiksveiligheid en brandveiligheid.Artikel 1 Vrijhouden van terreingedeelten
De bij het bouwwerk behorende brandkranen en andere bluswaterwinplaatsen
moeten voldoende worden vrijgehouden, en wel zodanig dat hiervan
onbelemmerd gebruik kan worden gemaakt.
De verbindingsweg, bedoeld in de artikelen 2.5.3, eerste en tweede lid,
en 5.1.2, eerste en tweede lid, en de bijbehorende opstelplaatsen voor
brandweervoertuigen moeten over de volle hoogte en ter breedte van de
verharding worden vrijgehouden. Hekwerken die deze verbindingswegen en
opstelplaatsen afsluiten, moeten snel en gemakkelijk kunnen worden
geopend.
Toelichting bij artikel 1Lid 1De term ‘voldoende vrij’ kan worden geïnterpreteerd aan de hand van de
publicatie ‘Handleiding Bluswatervoorziening en bereikbaarheid’ of de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ uitgave Nederlandse Vereniging voor
Brandweerzorg en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA ARNHEM,
telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl .Lid 2Het snel kunnen openen betekent dat de vertraging als gevolg van het moeten
openen van het hekwerk maximaal 30 seconden bedraagt.Artikel 2 Verlichting/elektrische installatie
Het is verboden een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
te gebruiken, indien dat gebruik door de eigenschappen van die
installatie of dat toestel gevaar oplevert voor het ontstaan van
brand.
Het is verboden een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
op zodanige wijze te gebruiken, dat het gebruik door de wijze waarop die
installatie of dat toestel is opgesteld of aangebracht, gevaar oplevert
voor het ontstaan van brand.
De bij of krachtens enig wettelijk voorschrift vereiste
noodverlichtingsinstallatie wordt ten minste eenmaal per jaar door een
ter zake kundige gecontroleerd op de goede werking. Het nodige onderhoud
wordt verricht.
Toelichting bij artikel 2 Lid 1Geacht wordt te zijn voldaan aan de eisen indien de eigenschappen van de
verlichtingsinstallatie in overeenstemming zijn met het bepaalde in de Regeling
Bouwbesluit 2003, zoals laatstelijk herzien.Lid 2Het is niet toegestaan een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
aan te brengen in de omgeving van brandgevaarlijke materialen. De stoffering en
versiering moet vrijgehouden worden van spots en andere warm wordende
apparatuur, waarvan de oppervlaktetemperatuur meer dan 90o C bedraagt
(zie ook Bijlage 4, artikel 2).Lid 3Er wordt geacht te zijn voldaan aan de eis wanneer de inspectie en het onderhoud
is verricht volgens de publicatie 79 ‘Inspectie en onderhoud van
noodverlichtingsinstallaties’ van ISSO/NFVN/Uneto-VNI, juni 2004. De resultaten
van de inspectie en onderhoud dienen opgenomen te worden in het logboek. De
publicatie is verkrijgbaar bij Instituut voor Studie en Stimulering van
onderzoek op het gebied van gebouwinstallaties (ISSO), Postbus 1819, 3000 BV
ROTTERDAM, telefoon (010) 206 59 69, www.isso.nl. Artikel 3 Installaties voor verwarming en kookdoeleindenVervallenArtikel 4 Voorzieningen voor de afvoer van rookgassenVervallenArtikel 5 Verbod voor roken en open vuurVervallenArtikel 6 Blusleidingen en de bijbehorende pompinstallatiesVervallen Artikel 7 BrandweerliftVervallenArtikel 8 BrandmeldinstallatieVervallenArtikel 9 OntruimingsalarminstallatieVervallenArtikel 10 Automatische brandblusinstallatieVervallenArtikel 11 Brandslanghaspels en de bijbehorende
pompinstallatieVervallenArtikel 12 Automatisch werkende deurenVervallenArtikel 12A Deuren van overdruktrappenhuizenVervallenArtikel 13 Kwaliteit van vluchtrouteaanduidingVervallenArtikel 14 GasflessenVervallenArtikel 15 RookbeheersingssystemenVervallenArtikel 16 OverdrukinstallatieVervallenArtikel 17 Onderhoud van rook- en brandscheidingenVervallenArtikel 18 BrandweeringangVervallenArtikel 19 LogboekVervallenArtikel 20 Werkzaamheden, niet behorend tot de normale
bedrijfsuitoefeningVoordat er onderhouds-, herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden worden
uitgevoerd, waarbij stoffen als bedoeld in de Regeling bouwbesluit 2003, of
gereedschappen worden gebruikt, in, op of aan een bouwwerk of installatie van
een bouwwerk dat vanwege zijn kunstwaarde, wetenschappelijk of maatschappelijk
belang bijzondere bescherming behoeft tegen brandgevaar, wordt dit door de
rechthebbende van dat bouwwerk aan burgemeester en wethouders gemeld.Toelichting bij artikel 20 Burgemeester en wethouders dienen op de hoogte te worden gesteld van
werkzaamheden die worden verricht aan bijzondere gebouwen. Het betreft hier
onderhouds-, herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden waarbij stoffen
als bedoeld in de Regeling Bouwbesluit 2003 of gereedschappen worden gebruikt.
Bijzondere gebouwen zijn gebouwen die kunstwaarde hebben of van wetenschappelijk
of maatschappelijk belang zijn. Per gemeente wordt bepaald voor welke gebouwen
deze eis van toepassing is.Artikel 21 Rookmelders in woningenDe op grond van artikel 2.146, lid 7, van het Bouwbesluit 2003 aanwezige
rookmelders moeten adequaat functioneren volgens NEN 2555, uitgave 2002.Toelichting bij artikel 21 Met dit artikel wordt bedoeld dat de rookmelders in woningen die op grond van
artikel 2.146, lid 7 van het Bouwbesluit vereist zijn, adequaat moeten
functioneren volgens NEN 2555, uitgave 2002, ‘Brandveiligheid van gebouwen –
rookmelders voor woonfuncties’. De op grond van enig ander wettelijk voorschrift
noodzakelijke rookmelders vallen buiten dit artikel.Rookmelders hebben een beperkte levensduur. De werking van de rookmelder dient
te allen tijde gegarandeerd te zijn.Artikel 22 RoltrapEen terugloopruimte van een roltrap wordt ter voorkoming van brand vrijgehouden
van vuil en stof. Deze ruimte wordt daartoe overeenkomstig NEN-EN 13015, uitgave
2001, ten minste eenmaal per kwartaal onderhouden en gereinigd.Toelichting bij artikel 22 Wanneer de terugloopruimte van een roltrap niet deugdelijk onderhouden en
gereinigd is, bestaat er een verhoogd risico op het ontstaan van brand.Artikel 23 GarantiecertificaatConstructie-onderdelen die uitsluitend met aanvullende behandelingen de
benodigde prestaties kunnen garanderen, zijn voorzien van een geldig
certificaat. Het certificaat wordt opgenomen in het logboek.Toelichting bij artikel 23 Voorbeelden van constructie-onderdelen die uitsluitend met aanvullende
behandelingen de benodigde prestaties kunnen garanderen zijn:
Rieten daken; na behandeling kan een rieten dak niet-brandgevaarlijk
zijn.
Stalen draagconstructies; na behandeling met een verfsysteem kan de
draagconstructie brandwerend zijn.
Houten gevelbekleding; na behandeling met een impregneermiddel kan de
gevelbekleding voldoen aan de eisen die gelden ten aanzien van
brandvoortplanting.
Aangezien de benodigde behandeling van de constructie veroudert, bestaat er een
risico op een vermindering van de kwaliteit. Deze kwaliteit dient gegarandeerd
te worden doordat een geldig certificaat beschikbaar is.Er wordt vanuit gegaan dat de benodigde voorzieningen in beginsel goed zijn
aangebracht en dat ze in stand worden gehouden.Artikel 24 Opslag van goederen in rookvrije vluchtroutesDe opslag van goederen is niet toegestaan in:
rookvrije vluchtroutes van slaapgebouwen (woonfunctie, logiesfunctie,
celfunctie, gezondheidszorgfunctie);
brand- en rookvrije vluchtroutes van niet-slaapgebouwen
(bijeenkomstfunctie, industriefunctie, kantoorfunctie, onderwijsfunctie,
sportfunctie, winkelfunctie, overige gebruiksfunctie).
Toelichting bij artikel 24In het Bouwbesluit worden eisen gesteld aan constructie-onderdelen ten aanzien
van de beperking van de ontwikkeling van brand en de beperking van het ontstaan
van rook. Met deze eisen dient voorkomen te worden dat een beginnende brand zich
snel uitbreidt langs het oppervlak van een bouwwerk. Tevens dient voorkomen te
worden dat als gevolg van een hevige rookontwikkeling het zicht voor vluchtende
mensen beperkt wordt. In ruimten waardoor gevlucht wordt, stelt het Bouwbesluit over het algemeen
hogere eisen aan het materiaalgedrag in relatie tot de ontwikkeling van brand en
de beperking van het ontstaan van rook. In deze ruimten is de opslag van
goederen daarom niet toegestaan. De opslag van bijvoorbeeld papier, stoelen,
etc. heeft immers niet dezelfde kwaliteit als de bouwconstructies waarvoor die
hogere eisen aan brandvoortplanting en rookdichtheid geldt.De bedoelde vluchtroutes waarin opslag niet is toegestaan, zijn bijvoorbeeld
gangen en trappenhuizen in gebouwen met woonfuncties, logiesfuncties en
gezondheidszorgfuncties (slaapgebouwen) of de brand- en rookvrije vluchtroutes
(meestal trappenhuizen) in gebouwen met een kantoorfunctie, onderwijsfunctie,
bijeenkomstfunctie, winkelfunctie (niet-slaapgebouwen). Wanneer volgens het
Bouwbesluit in de vluchtroute verhoogde eisen gelden aan de mate van brandvoortplanting en rookdichtheid
(brandvoortplantingsklasse 3, 2 of 1 / T2 of T1 en/of rookdichtheid 5,4 of 2,2
m-1) is de opslag van goederen in deze ruimten niet toegestaan.Artikel 25 Bluswaterwinplaats op eigen terreinDe rechthebbende op een bouwwerk, ten behoeve waarvan een bluswaterwinplaats
aanwezig is, is verplicht deze zodanig te onderhouden, dat daaruit te allen
tijde over voldoende bluswater kan worden beschikt.Toelichting bij artikel 25 Een bluswaterwinplaats op eigen terrein moet altijd beschikbaar zijn. De
eigenaar van het bouwwerk ten behoeve waarvan de bluswaterwinplaats aanwezig is,
moet ervoor zorgen dat de bluswaterwinplaats zodanig is onderhouden dat er
altijd voldoende bluswater beschikbaar is.Het bedoelde onderhoud omvat ten minste een periodieke test op het leveren van
voldoende capaciteit en een adequate bereikbaarheid. Deze test dient in de
frequentie te worden uitgevoerd die gebruikelijk is voor de publieke brandkranen
in de gemeente. Op verzoek van of namens burgemeester en wethouders dient van de
test een bewijs (testrapport) te worden overlegd.4(Vervallen)5Toegestane hoeveelheid brandgevaarlijke stoffen(vervallen)Bijlage behorend bij artikel 6.2.2(Vervallen)6 Opslag brandgevaarlijke stoffen(Vervallen)7 Kwaliteitseisen voor buizen en hulpstukken van de buitenriolering op
erven en terreinenBijlage als bedoeld in artikel 2.7.6De NEN-normen, bedoeld in artikel 2.7.6, zesde lid, zijn de volgende:
NEN 7002, uitgave 1968, 'Centrifugaal gegoten gietijzeren afvoerbuizen'
(met correctieblad d.d. december 1979);
NEN 7003, uitgave 1968, 'Hulpstukken voor gietijzeren afvoerbuizen' (met
correctieblad d.d. december 1979);
NEN 7013, uitgave 1980, 'Expansiestukken van PVC en ABS voor binnen- en
buitenrioleringen';
NEN-EN 1401-1, uitgave 1998, 'Kunststofleidingsystemen voor vrij verval
buitenriolering - Ongeplasticeerd PVC (PVC-U) - Deel 1. Eisen voor
buizen, hulpstukken en het systeem' (Engelstalig; met correctieblad
NEN-EN 1401-1/C1, uitgave 1998, Nederlandstalig);
NEN-EN 295-1, uitgave 1992, 'Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval, met inbegrip van de
aanvullingsbladen A1, uitgegeven 1996, A2, uitgegeven 1997, en A3,
uitgegeven 1999 – Deel 1. Eisen (Engelstalig)';
NEN-EN 295-2, uitgave 1992, 'Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval, met inbegrip van
aanvullingsblad A1, uitgegeven 1999 – Deel 2. Kwaliteitscontrole en
monstername (Engelstalig);
NEN-EN 295-3, uitgave 1992, 'Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval – Deel 3.
Beproevingsmethoden (Engelstalig)
8 Checklist voor de visuele inspectie van woningen en daarmee
vergelijkbare bouwwerken op de aanwezigheid van asbest(Vervallen)9Reglement van orde van de welstandscommissie Reglement van orde voor de
WelstandsMonumentenCommissie van de gemeente Bergen op ZoomOPENBAARHEIDArtikel 1 Vergaderdata en agenda
De data, het tijdstip en de locatie van de vergadering van de
WelstandsMonumentenCommissie worden bekendgemaakt via de gemeentelijke
internetsite en kennisgeving daarvan aan de lokale pers.
De voorlopige agenda van de vergadering van de
WelstandsMonumentenCommissie ligt een werkdag vóór de vergadering ter
inzage en wordt tevens geplaatst op de gemeentelijke internetsite.
Artikel 2 Publieke tribuneEenieder kan de vergaderingen van de WelstandsMonumentenCommissie bijwonen op de
publieke tribune.Artikel 3 Spreekrecht
Voorafgaande aan de behandeling van een bouwplan bestaat de mogelijkheid
voor belanghebbenden gedurende maximaal vijf minuten in te spreken. De
voorzitter kan een langere spreektijd toestaan en kan het aantal
sprekers per bouwplan aan een maximum verbinden.
Degene die van het spreekrecht gebruik wil maken moeten dit minimaal één
dag voor de vergadering van de commissie aan het secretariaat kenbaar
hebben gemaakt.
Artikel 4 NotulenGoedgekeurde notulen van de behandeling van bouwplannen zijn openbaar en worden
op de in de gemeente gebruikelijke wijze bekend gemaakt.VERGADERORDEArtikel 5 QuorumDe commissie kan slecht adviezen uitbrengen indien ten minste twee leden
aanwezig zijn.Artikel 6 Mondelinge toelichtingPlanindieners en ontwerpers worden in de gelegenheid gesteld om de behandeling
van hun plan bij te wonen en toe te lichten. De voorzitter bepaalt de spreektijd
van planindieners en ontwerpers. De secretaris van de commissie draagt zorg voor
het uitnodigen van planindieners en ontwerpers die dat wensen. Artikel 7 Onafhankelijkheid
Indien de commissie om advies wordt gevraagd over het ontwerp van een
bouwplan dat door één van haar leden is vervaardigd, of indien de
onafhankelijke advisering door de commissie op een andere wijze in het
geding kan zijn, zal het betreffende commissielid aan de beraadslaging
noch aan de advisering over dat plan deelnemen noch daarbij aanwezig
zijn.
Het ontwerp van het bouwplan mag wel door het commissielid worden
toegelicht zoals bedoeld in artikel 7 van dit reglement.
Artikel 8 StemmingDe commissie adviseert bij meerderheid van stemmen. Indien de stemmen staken
heeft de voorzitter een beslissende stem.WELSTANDSADVIES: INHOUD EN MONDELINGE TOELICHTINGArtikel 9 Inhoud welstandsadvies
Het welstandsadvies is schriftelijk en gemotiveerd. Elk welstandsadvies
bestaat in ieder geval uit:
Een korte duiding van het bouwplan en zijn omgeving;
Een verwijzing naar de bij de beoordeling gebruikte
welstandscriteria en een motivering, indien wordt afgeweken van
die criteria;
Het advies en de motivering daarvan indien het een negatief
advies is.
Bij een positieve advisering kan een expliciete motivering achterwege
blijven, tenzij burgemeester en wethouders daarom verzoeken, of indien
er bezwaar tegen het bouwplan wordt ingediend.
Artikel 10 Toelichting op het welstandsadviesDe planindiener en/of de ontwerper kan verzoeken om een mondelinge toelichting
op het welstandsadvies. Deze toelichting wordt gegeven door de secretaris.
Indien de planindiener of ontwerper vervolgens eventueel een nadere toelichting
wenst, wordt een afspraak gemaakt met de commissie.SCHETSPLAN EN COLLEGIAAL OVERLEGArtikel 11
Aan planindieners en ontwerpers wordt de mogelijkheid geboden om in een
collegiaal overleg met de commissie een nog niet formeel ingediend
bouwplan toe te lichten en te bespreken aan de hand van een schetsplan.
Van het collegiaal overleg kan een verslag worden gemaakt.
Het collegiaal overleg is openbaar tenzij aanvrager uitdrukkelijk
verzoekt om niet openbare behandeling.
KLACHTENArtikel 12Klachten over het functioneren van de commissie worden ingediend bij de
commissie zelf. Als klager en commissie niet tot een oplossing komen kan de
klager zijn klacht indienen bij burgemeester en wethouders. CITEERTITELArtikel 13Dit reglement wordt aangehaald als “Reglement van orde voor de
WelstandsMonumentenCommissie van de gemeente Bergen op Zoom”.10 Tabel 2.6.1 behorende bij artikel 2.6.1 (brandmeldinstallaties)(Vervallen)11 Tabel 2.6.5 behorende bij artikel 2.6.5
(ontruimingsalarminstallaties)(Vervallen)12Tabel 2.6.8 behorende bij artikel 2.6.8 (vluchtrouteaanduiding)(Vervallen) 13 Kaart bebouwde komTOELICHTING OP DE BOUWVERORDENING VOOR DE GEMEENTE BERGEN OP ZOOM(bijgewerkt t/m de twaalfde serie wijzigingen, inclusief aanpassingen ten
gevolge van het Gebruiksbesluit)HOOFDSTUK 1 Inleidende bepalingenArtikel 1.1 BegripsomschrijvingenAsbestHet Asbestverwijderingsbesluit 2005 (Stb. 2005, 704) verstaat onder asbest: de
vezelachtige silicaten actinoliet (Cas-nummer 77536-66-4), amosiet (Cas-nummer
12172-73-5), anthofylliet (Cas-nummer 77536-67-5), chrysotiel (Cas-nummer
12001-29-5), crocidoliet (Cas-nummer 12001-28-4) en tremoliet (Cas-nummer
77536-68-6), alsmede producten waarin die vezelachtige silicaten zijn verwerkt.
Voor de overige begrippen wordt verwezen naar het Asbestverwijderingsbesluit
2005 en de daarbij behorende toelichting.Besluit indieningsvereisten:In dit besluit worden uniforme voorschriften gegeven over de wijze van
inrichting en indiening van een aanvraag om bouwvergunning (Stb. 2002, 409 en
gewijzigd bij Stb. 2005, 368). Gemeenten mogen zelf geen (aanvullende) eisen
meer stellen aan een aanvraag om bouwvergunning. In dit besluit is voorts de
opsomming van door burgemeester en wethouders in het register aan te tekenen
gegevens overgeheveld van de wetstekst zelf naar dit besluit.Besluit bouwwerken:In dit besluit worden de vergunningvrije bouwwerken overgeheveld van de
wetstekst zelf naar dit besluit (Stb. 2002, 410 en gewijzigd bij Stb. 2003, 315
en Stb. 2004, 291). Het besluit houdt tevens een forse verruiming in van de
mogelijkheden tot vergunningvrij bouwen. Bovendien omvat dit besluit een
uitwerking van een nieuwe categorie bouwwerken die licht-vergunningplichtig
zijn. Van de jaarlijks onder de Woningwet 1992 aan preventief toezicht onderworpen
bouwwerken zal naar verwachting ongeveer 25% vergunningvrij, 37,5%
licht-vergunningplichtig en 37,5% regulier vergunningplichtig worden onder de
Woningwet 2002 (TK 1998-1999, 26 734, nr. 3, p. 31).BouwbesluitHet Bouwbesluit (Stb. 2001, 410). Correcties en aanvullingen van het
geconverteerde Bouwbesluit en tevens de aanpassing van andere besluiten aan het
Bouwbesluit zijn gepubliceerd in Stb. 2002, 203. In deze besluiten zijn de
technische bouwvoorschriften op grond van de Woningwet (Stb. 2001, 518)
opgenomen.BouwtoezichtVanaf 1 april 2007 geeft de Woningwet in artikel 100 expliciet de opdracht aan
burgemeester en wethoudersom zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke handhaving van het bepaalde bij of
krachtens hoofdstuk I tot en met IV van de Woningwet. Dit sluit aan bij de op
grond van artikel 100 (oud) Woningwet bestaande centrale rol van de gemeente bij
de vergunningverlening en handhaving ten aanzien van het bouwen en de staat van
bestaande bouwwerken en brengt geen verandering in het uitgangspunt dat elke
gemeente vrij is naar eigen inzicht de gemeentelijke organisatie in te richten
en eventuele bestanddelen van het takenpakket van het bouwtoezicht uit te
besteden. Op grond van het nieuwe artikel 100a Woningwet wijzen burgemeester en wethouders
degenen aandie belast zijn met het bouw- en woningtoezicht.GebruiksoppervlakteHet begrip gebruiksoppervlakte is ontleend aan het Bouwbesluit, artikel 1,
begripsbepalingen. Het Bouwbesluit verwijst voor de inhoud van het begrip naar
NEN 2580. Deze norm is ten aanzien van dit begrip geamendeerd bij ministeriële
regeling van 22 mei 1992 (Nr. HJZ21592009, Staatscourant 27 mei 1992).De gebruiksoppervlakte is van belang bij de bepalingen omtrent overbevolking,
hoofdstuk 7, paragraaf 1, van de Model-bouwverordening.Tevens zijn gebruiksoppervlakten bepalend voor de in het kader van het
Bouwbesluit te stellen eisen aan verschillende typen gebouwen. De aanvrager om
bouwvergunning moet daarom bij de aanvraag opgave doen van de
gebruiksoppervlakten Bouwwerk en gebouwDe definitie van bouwen in artikel 1 van de Woningwet maakt gebruik van de als
bekend veronderstelde term bouwwerk. De inhoud van de term bouwwerk wordt
momenteel bepaald door de begripsomschrijving in de MBV 1965 en de
jurisprudentie. Volledigheidshalve is de begripsomschrijving in de nieuwe MBV
gehandhaafd.De Woningwet maakt op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen en
bouwwerken, niet zijnde een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in artikel 1
van de Woningwet.Zowel over het begrip bouwwerk als over het begrip gebouw is jurisprudentie
ontstaan. De inhoud van de begrippen bouwwerk en gebouw is met de komst van de
Woningwet van 1991 niet gewijzigd, waardoor de jurisprudentie op basis van de
Woningwet van 1962 en de bouwverordening (MBV 1965) geldig blijft. Deze
jurisprudentie is hierna vermeld.Bij de interpretatie van de jurisprudentie op basis van de MBV 1965 moet
rekening worden gehouden met de driedeling bouwvergunningplichtig,
meldingplichtig en vrij bouwen. Alle vormen van bouwen, die niet in artikel 43
van de Woningwet als vrij bouwen of in het Besluit meldingplichtige bouwwerken
als meldingplichtig zijn benoemd, zijn bouwvergunningplichtig.Deskundig bedrijfHet begrip deskundig bedrijf is uitsluitend van belang voor de toepassing van
hoofdstuk 8 van deze verordening. Het begrip is gekoppeld aan hetgeen daaronder
wordt verstaan in artikel 6, eerste lid van het Asbest-verwijderingsbesluit
2005. En dit is: een bedrijf dat in het bezit is van een certificaat als bedoeld
in artikel 4.54d, eerste lid, van het Arbeidsomstandighedenbesluit.Voor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen naar
de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005.Wat is bouwvergunningvrij bouwen?Vanaf 2003 zijn de artikelen 43, eerste lid, onderdeel c, en 44, tweede lid, van
de Woningwet ingrijpend gewijzigd. Een nadere uitwerking van die wijziging is
opgenomen in het Besluit bouwwerken. Het vroegere Besluit meldingplichtige
bouwwerken is komen te vervallen. De lijst van vergunningvrije bouwwerken uit het bedoelde eerste lid van artikel
43 van de Woningwet is ingrijpend gewijzigd. Voor een vrij uitgebreid overzicht
van voorbeelden van de opnieuw gedefinieerde vergunningvrije bouwwerken, zie de
met tekeningen geïllustreerde nota van toelichting bij het Besluit
bouwwerken.Wat is licht-bouwvergunningplichtig bouwen?De meldingplicht voor bouwwerken is per 2003 opgeheven. De bouwwerken die onder
de meldingsplicht vielen zijn grotendeels bouwvergunningvrij geworden. Bovendien
is een groot deel van de kleine vergunningplichtige bouwwerken komen te vallen
onder de categorie licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken. Bouwplannen
waarvoor de lichte bouwvergunningplicht geldt, moeten van gemeentewege worden
getoetst aan de voorschriften van het bestemmingsplan, de welstandsregels en de
eisen inzake de constructieve veiligheid van het Bouwbesluit, alsmede voorzover
van toepassing de stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening. Wat betreft voorbeelden van de categorie bouwvergunningplichtige bouwwerken, kan
de nota van toelichting bij het Besluit bouwwerken voor zichzelf spreken.Hoofdlijnen van de jurisprudentieDe vraag wat moet worden verstaan onder een bouwwerk, een gebouw, bouwen e.d. in
de zin van de Model-bouwverordening en wat niet, is reeds vele malen onderworpen
aan het oordeel van de rechter. Daardoor kan een uitvoerig overzicht van de
jurisprudentie op dit artikel gegeven worden.
Bouwwerk algemeen
Voor de betekenis van het begrip bouwwerk in de Woningwet is van
meer gewicht dat door de Woningwet een aantal uiteenlopende
belangen wordt beschermd, waaronder naast de belangen van
veiligheid, hygiëne en huisvesting, ook het belang betrokken bij
het uiterlijk van bouwwerken, zowel op zich zelf als in de
omgeving. In overeenstemming daarmee is bij de mondelinge
behandeling van het desbetreffende wetsontwerp in de Tweede
Kamer opgemerkt dat het begrip bouwwerk 'alles en nog wat' kan
omvatten.HR 24 november 1972; BR 1973, 12; NJ 1973, 101; NG 1973, 608; OB
1973, XI.8.5.1.1, nr. 34062; Hof Arnhem 31 oktober 1978; BR
1978, 196.
De wetgever heeft de inhoud van het begrip bouwwerk overgelaten
aan het spraakgebruik.De definitie van artikel 1 van de bouwverordening kan in dezen
als richtsnoer dienen. Zie o.a. ARRS 5 september 1979; AB 1980,
32; ARRS 24 januari 1983, GS 6751.
'Plaats van bestemming' in de definitie van bouwwerk moet niet
worden opgevat als 'plaats van voorkeur', doch veeleer als de
plaats waarop de constructie wordt opgetrokken om aldaar te gaan
functioneren, zodat bij voorbeeld buiten het regime van de
bouwverordening vallen veelsoortig constructiewerk op
industriële terreinen buiten de eigenlijke bouwplaats
(prefabricatie e.d. en opslag van constructies die zonder ter
plaatse gebruikt te worden bestemd zijn om elders te gaan
functioneren).Nu vaststaat dat de onderwerpelijke metaalconstructie is
vervaardigd met de bedoeling hierin het carillon op te hangen en
dit ter plaatse te doen spelen, is er geen twijfel mogelijk dat
de constructie zich op de plaats van bestemming bevindt.HR 19 juni 1970; BR 1970, blz. 386; OB 1970, XI.16, nr. 30369;
NJ 1972, 453; Kg. Sneek 27 april 1973; NJ 1973, 365; BR 1973,
436.
Een verrijdbaar of 'gemakkelijk' verplaatsbaar object moet in
beginsel als bouwwerk in de zin van de Woningwet worden
aangemerkt, wanneer het naar omvang, constructie en gebruik een
plaatsgebonden karakter heeft.HR 29 mei 1973; BR 1973, 595; NJ 1973, 337; OB 1974, XI.8.5.1,
nr. 34110; NG 1974, 512; Rb. Utrecht 17 maart 1975; NJ 1976, 20;
BR 1976, 246; ARRS 16 december 1980; BR 1981, 345; ARRS 21 juli
1983, A-31.3043 (1982)/21; ARRS 20 september 1986; RO
3.85.0135.
Losstaande bouwwerken kunnen als één bouwwerk worden aangemerkt
als zij krachtens één vergunning zijn gebouwd en functioneel
nauw met elkaar verbonden zijn. (I.c. betrof het een vrijstaande
schoorsteenpijp, behorend bij een stoomgemaal.) ARRS 20 augustus
1979; BR 1980, 10.
Als bouwwerk zijn onder meer aangemerkt de volgende 'verplaatsbare
objecten':
Een wooncaravan. Hof Arnhem 7 mei 1968; BR 1968, 300; NJ 1969, 160; AB
1969, 429; OB 1969, XI.16.1, nr. 28673.
Een stacaravan. ARRS 28 maart 1979; AB 1980, 76; GS 6587; NG 1980, 596;
ARRS 5 maart 1982, A- 3.2901 (1980).
Een friteskraam. Hof Arnhem, 21 april 1977; NJ 1977, 77; BR 1977,
325.
Een bloemenwagen. ARRS 8 januari 1985; BR 1985, 373.
Een toercaravan waarmee een vaste standplaats is ingenomen. Wnd. vz.
ARRS 19 juli 1983, RO 3.83.4172. ARRS 21 januari 1986; GS 6842.
Een sloopautobus die dienst doet als schaftlokaal en schuilgelegenheid.
HR 29 mei 1973; BR 1973, 595; NJ 1973, 337; OB 1974, XI.8.5.1, nr 34110;
NG 1974, 512.
Een (op één vaste plaats) staande tent met een oppervlakte van 242 m2 en
een hoogte van 4 m. Vz. ARRS 6 april 1978; BR 1978, 647.
Een tuinhuisje dat als verkoopmodel stond opgesteld in een tuincentrum.
ARRS 30 januari 1980; BR 1980, 599.
Een demontabele loods bestemd voor de verkoop met een oppervlakte van
139 m2. ARRS 20 april 1978; BR 1978, 522.
Een demontabele kas, met afmetingen van 15 x 5 m, bestaande uit een
gebogen lichtgewicht frame dat is overspannen met plastic. AARS 20
september 1986; RO 3.85.0135.
Demontabele luifels aan een winkelpand. Vz. ARRS 27 maart 1987; RO 3.87.1154/S 5301.
Een draagluchthal die aan de onderkant bestaat uit een met water gevulde
band waarmee de hal op zijn plaats wordt gehouden. ARRS 9 december 1980;
BR 1981, 342.
Een bij een wegrestaurant geplaatste kraan waarvan de giek is vervangen
door een reclamebord in de vorm van een raket. ARRS 19 augustus 1983,
A-31.2807 (1982)/19.
Een verrijdbare op dubbelrail geplaatste portaalkraan, op een betonnen
fundering.ARRS 16 augustus 1983, A-32.5603 (1982).
Een vlaggemast van 13 m. Pres. Rb. Assen 12 augustus 1971; BR 1971,
551.
Containers, waarvan de een dient voor opslagdoeleinden en de ander als
onderdak voor een c.v.-ketel. ARRS 22 juni 1982; BR 1982, 825.
Een verplaatsbare, demontabele terrasoverkapping die in de winter wordt
afgebroken, bestaande uit twee in elkaars verlengde geplaatste,
inklapbare delen van respectievelijk 10 m bij 5 m en 6 m bij 4 m, die
rusten op vijf in de grond verankerde staanders heeft toch een
plaatsgebonden karakter en is derhalve een bouwvergunningplichtig
bouwwerk. Vz. ARRS 12 augustus 1993, No. S03.93.3000.
De onderhavige frituurunit is een bouwwerk met een plaatsgebonden
karakter, nu daaraan vier wieltjes met een diameter van 10 cm zijn
gemonteerd op plaatsen waar contact met de ondergrond niet mogelijk is.
Het verplaatsen kan daardoor alleen nog met behulp van een hijskraan
plaatsvinden. Voorts ligt het in de bedoeling de unit blijvend te laten
staan. ARRS, 16 augustus 1993, AB 1994, nr. 345.
Huurder heeft van 2 stacaravans een zomerhuis gemaakt. Het bouwwerk is
door de maatvoering, alsmede de omstandigheid dat het zonder uitgebreide
aanpassingen in het geheel niet over de weg als aanhangsel van een auto
kan worden voortbewogen, aan te merken als een zomerhuis.Vz. ABRS 14
januari 1994, R03.93.5862 en S03.93.4772; ABRS, 4 april 1995,
R03.93.5862.
Een paardecontainer is door ingraving met de grond verbonden en draagt
een plaatsgebonden karakter. De container is hoofdzakelijk in theorie
verplaatsbaar en is derhalve een bouwwerk. ABRS 10 november 1994,
R03.92.3274 en R03.92.3602.
Een metalen constructie (9 bij 5 m) op wieltjes, met een zeildoek
afgedekt, die dient als opslagplaats voor hooi en stro is een bouwwerk
gezien het plaatsgebonden karakter. ABRS 8 augustus 1994,
R03.89.2034.
Een verrijdbare overkapping, aan drie zijden omsloten door wanden, met
een oppervlakte van 75,6 m2, gezien de omvang, constructie, gebruik en
plaatsgebonden karakter. De omstandigheid dat de overkapping op wielen
staat en enige meters kan worden verreden doet daaraan niet af. ABRS 25
april 1995, H01.95.0114 en K01.95.0022.
Een op een standplaats geplaatste woonwagen met een permanent,
plaatsgebonden karakter. ABRS 4 november 1996, R03.94.0111, JG
97.0017.
Een dubbele stacaravan (houten, L-vormig chalet). ABRS 3 december 1996,
nr. R03.93.0294.
Een demontabel tuinhuisje, dat naar aard en gebruik plaatsgebonden is.
Er komt geen betekenis toe aan de omstandigheid dat geen fundering of
betonnen vloer aanwezig is. ABRS 7 september 1997, nr. H01.96.0691.
Metalen afvalcontainers (gft en restafval) aangemerkt als bouwwerk. Geen
straatmeubilair.Het betreft gft-containers (1.30 x 0.65 x 1.10) en restafvalcontainers
(1.30 x 1.30 x 1.10). De afzonderlijke metalen containers moeten gezien
hun omvang en plaatsgebondenheid als bouwwerken worden aangemerkt. Zij
zijn bedoeld om duurzaam ter plaatse te functioneren. Dat zij enige
malen per week mechanisch worden opgetild om te worden geleegd, doet
hieraan niet af, aangezien zij op dezelfde plaats worden teruggezet.
Niet aan te merken als straatmeubilair.ABRS 29 januari 1998, nr.
H01.97.0336, NJB 1998, blz. 452, nr. 20.
(Demontabel) zwembad is aan te merken als een bouwvergunningplichtig
bouwwerk.Bij besluit van 10 maart 1998 hebben burgemeester en wethouders van
Wassenaar appellante, onder aanzegging van bestuursdwang, gelast binnen
zes weken het zonder bouwvergunning in de tuin van de woning Papeweg 44
te Wassenaar geplaatste zwembad te verwijderen. De vraag of voor het
zwembad een bouwvergunning is vereist, beantwoordt de Afdeling
bevestigend. Het onderhavige zwembad betreft een constructie, bestaande
uit een metalen opstaande rand van ongeveer 1 meter hoog, waaraan een
voering van kunststof is bevestigd die met water is gevuld. Het geheel
heeft een doorsnede van 6 meter en steunt direct op de grond. De
constructie is bedoeld om daar waar zij is geplaatst als zwembad te
functioneren. De Afdeling is, evenals de rechtbank, van oordeel dat het
zwembad, gelet op de constructie, de afmetingen en het plaatsgebonden
karakter door burgemeester en wethouders terecht als een bouwwerk als
bedoeld in artikel 1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Woningwet is
aangemerkt. De omstandigheid dat het zwembad eerder op een andere plaats
in de tuin heeft gestaan en kan worden gedemonteerd leidt niet tot een
ander oordeel. Voorts heeft de rechtbank op goede gronden terecht
geoordeeld dat voor het plaatsen van het zwembad een bouwvergunning is
vereist. ABRS 3 april 2000, nr. 199902036
Een in het watersportseizoen aanwezige skischans is
vergunningplichtig.De skischans is een drijvend object, aan de bodem van de plas verankerd,
ter plaatse aanwezig van april tot oktober. Gelet op de constructie en
de plaatsgebondenheid, was voor het oprichten ervan een bouwvergunning
vereist. Dat de schans uitsluitend gedurende het watersportseizoen wordt
gebruikt, maakt dat niet anders. De daarmee samenhangende periodieke
verplaatsing van de schans doet niet af aan het plaatsgebonden karakter.
ABRS 23 juni 2000, nr. 199902356/1
Voorts zijn onder meer als bouwwerk aangemerkt:
Een benzinepompinstallatie, bestaande uit drie benzinepompen, vier
tanks, leidingen, twee perrons en vier lichtmastjes, alles bijeen een
oppervlakte in beslag nemend van ongeveer 12 bij 24 m. HR 24 november
1971; BR 1973, 12; NJ 1973, 101; NG 1973, 608; OB 1973, XI.8.5.1.1, nr.
34062.
Een woonboot die met de grond is verbonden. Rb. Assen 28 mei 1974; BR
1975, 748.
Een duiker in een weg. HR 29 oktober 1974; BR 1975, 454; NJ 1975,
112.
Waterstaatswerken, i.c. Oosterscheldewerken. ARRS 20 januari 1984; BR
1984, 331; AB 1984, 193; GS 6769; NG 1984, 331.
Een gedenkteken. ARRS 24 januari 1983; GS 6751.
Een vlonder van 8 m lang en 1 m breed. ARRS 30 oktober 1979; BR 1980,
207; AB 1980, 217.
Een 'neerklapbaar' zomerhuisje op geheide fundering. ARRS 21 juli 1983,
A-31.3043 (1982)/21.
Een erfafscheiding van 1,50 m, bevestigd aan palen die 2,50 m van elkaar
staan.ARRS 28 november 1978; BR 1979, 200.
Hekwerken, afschermingen, rietmatten. ARRS 9 september 1977; BR 1978,
115; ARRS 24 februari 1978; BR 1978, 406; ARRS 10 december 1981; BR
1982, 314; ARRS 27 maart 1980, BR 1980, 704.
Een carport van 240 x 450 cm, bestaande uit een op dwarsbalken rustende
golfplaatbedekking, bevestigd op 4 palen die met een betonvoet in de
vloer zijn bevestigd. ARRS 13 januari 1981; BR 1981, 515.
Speeltoestellen. ARRS 11 juni 1985, RO 3.83.7004.
De speelvoorzieningen - een klimtoestel met een hoogte van ongeveer 4.5
meter en een doorsnede van ongeveer 11 meter en twee voetbaldoelen met
een hoogte van 2 meter en een breedte van ongeveer 3 meter - zijn
gesitueerd in een smalle langgerekte groenstrook grenzend aan
achtertuinen. Tussen de voetbaldoelen bevindt zich een afstand van circa
40 meter. Er is sprake van vergunningplichtige bouwwerken. ABRS 6 juni
2000, nr. H01.99.1440.
Een tijdelijke (zes maanden) portiersloge (porto-cabin, met een afmeting
van 3x3x2,75) met een slagboom. Vz. ARRS 2 maart 1993, S03.93.0111 en
S03.93.0112.
Houten schotten met een hoogte van 1 à 2 meter en lichtmasten met een
hoogte van zes meter. Dat de houten schotten eenvoudig verwijderd kunnen
worden en dat deze niet aard en/of nagelvast met de grond verbonden zijn
doet, in aanmerking genomen het plaatsgebonden karakter, daaraan niet
af. ARRS 11 januari 1993, R03.89.6929.
Een in de tuin ingegraven (atoom)schuilgelegenheid, bestaande uit een
tank van 7 m lengte en 2,2 m doorsnede, die thans in gebruik is als
watertank. ARRS 9 januari 1987; RO 3.85.0723.
Een aanlegsteiger langs de wal in een gracht, mede gezien de aard en
omvang van dit object. Wnd. vz. ARRS 19 januari 1987; RO 3.86.7570/S
1779.
Een (inklapbaar) terrasscherm bij een hotel-café-restaurant, bedoeld om
de terrasbezoekers te beschermen tegen zon en regen. ARRS 11 maart 1988,
RO 3.86.5649. Opmerking. Uit deze uitspraak valt impliciet af te leiden,
dat een zonnescherm van een soortgelijke omvang voor een winkel eveneens
een bouwwerk is. Een verrolpoort alsmede een afrastering. ARRS 29 maart
1988, W/RvS/R.3.129/88.
Een draagconstructie voor een lichtreclame, bestaande uit een in de
stoep verankerde buis. De aan een pand aangebrachte lichtreclame steunt
aan de ene zijde op de buis. ARRS 22 april 1988, GS 6863.
Antennes, horizontaal aangebracht op een reeds met bouwvergunning
geplaatste antennemast met verticale antenne. De grootste horizontale
antenne bestond onder meer uit twee sprieten van elk 7 meter lengte, die
met een tussenruimte van ongeveer 5 meter evenwijdig aan elkaar waren
aangebracht en konden worden gedraaid met behulp van een elektromotor.
Vz ARRS 9 augustus 1988; KG 1988, 50.
Een balkonhek op de uitbouw van een woning. ARRS 20 oktober 1988.
De in de tuin aangebrachte keermuurtjes, beschoeiingen en vlonders
worden, gezien hun constructie en afmetingen, aangemerkt als
(bouwvergunningplichtige) bouwwerken. ARRS 25 november 1993,
R03.91.0529.
Reclamebord op het dak, bestaande uit twee in V-vorm tegen elkaar
geplaatste borden van 3 bij 6 m, is gelet op omvang, constructie en
plaatsgebonden karakter een (bouwvergunningplichtig) bouwwerk. Vz. ABRS
14 maart 1994, AB 1994, nr. 431, RB actueel 1994\9, p. 3.
Een mestzak, met daarin een roerstaaf die verankerd is in een in de
grond geplaatste betonnen plaat van ongeveer 1 m2, is gezien het
plaatsgebonden karakter een (bouwvergunningplichtig) bouwwerk. Vz. ARRS
29 maart 1994, R03.93.4934; S03.93.3858
Reclamebanier, die qua lengte twee volledige bouwlagen van circa 4 meter
hoog per laag bestrijkt en derhalve een lengte van circa 8 meter heeft,
moet gelet op de omvang en constructie - waarbij mede in aanmerking is
genomen de permanente aanwezigheid van de banier - worden aangemerkt als
een (bouwvergunningplichtig) bouwwerk. Indien het geacht wordt een
verandering van een bestaand bouwwerk te betreffen, kan deze verandering
bezwaarlijk worden beschouwd als een verandering die uit esthetisch
oogpunt van ondergeschikte betekenis is. Rb. 's-Gravenhage 20 april
1994, KG 1994, nr. 186.
De in het geding zijnde reclame-installatie en de draagconstructie
(omvang 7,50 bij 4,00 m) vormen één geheel. Gelet op de omvang moet dit
worden beschouwd als een bouwwerk. Ook indien de reclame-installatie
niet als een zelfstandig bouwwerk kan worden gezien, maar geacht zou
moeten worden een verandering van een bestaand bouwwerk te betreffen,
dan kan deze verandering, gezien de omvang in verhouding tot het gebouw
waarop het is aangebracht, bezwaarlijk als van ondergeschikte betekenis
worden beschouwd. ABRS 27 april 1995, R03.92.1653.
Een jollenvlonder waarvan de afmeting 1,65 x 4,5 m bedraagt, bestaande
uit een aantal planken, aangebracht op balken die vervolgens steunen op
zes palen in de grond, gezien de constructie en het plaatsgebonden
karakter. ARRS 10 oktober 1995, R03.91.1601.
Een reclamebord van ongeveer 1,5 x 0,5 meter, staande op twee palen van
1 meter.Pres. Rb. Zwolle 14 november 1995, Awb 95/6335.
Het aanbrengen van lichtreclame (logo van een woningstichting), gelet op
deafmetingen en constructie. ABRS 28 december 1995, R03.93.3712.
Demontabele terrasoverkapping, gelet op de constructie, omvang, gebruik
en plaatsgebonden karakter. ABRS 19 februari 1996, R03.92.3878.
Een vaandel van 3,00 m hoog en 0,80 m breed, aan de boven- en onderzijde
bevestigd aan en tegen de gevel gemonteerde houder (beugel). ABRS 13 mei
1996, BR 1996, 654, m.nt. Weerkamp.
Een als vakantiewoning dienstdoende marina, bestaande uit een als woning
ingerichte en uitziende houten opbouw, geplaatst op een betonnen bak
(caisson). De marina is met stalen geleidingsbeugels verankerd aan een
betonnen paal met een lengte van 15 meter. Mede gezien deze solide
verankering en het plaatsgebonden karakter is sprake van een bouwwerk.
Gezien de recreatieve bestemming van de marina (wordt slechts enkele
maanden per jaar bewoond) is hier geen sprake van een woonschip in de
zin van de Wet op Woonwagens en Woonschepen.ABRS 18 september 1997, GS
7079, nr. 6, m. nt. Teunissen, BR 1998, p. 667.
Steigers die op staande palen worden gebouwd en met elkaar worden
verbonden door drijvende buizen. De hoofdsteiger zal een lengte hebben
van ongeveer 60 m en een breedte van 1,20 m; de aanloopsteigers zullen
een breedte hebben van 0,5 m.ABRS 13 september 1996, R03.93.3837 en
R03.93.4690.
Gelet op de constructie zijn mestzakken als bouwwerken aan te
merken.bouwvergunning vereist. Burgemeester en wethouders van Oostburg
hebben appellanten, die ter plaatse varkenshouderijen exploiteren, onder
aanzegging van bestuursdwang aangeschreven om de op hun percelen
geplaatste mestzakken, met een opslagcapaciteit van 2230 m3 en 4000 m3,
te verwijderen.Appellanten betogen dat voor het plaatsen van de
mestzakken bij de stallen geen bouwvergunning is vereist. Bij deze
mestzakken is sprake van een constructie bestaande uit een prefabplaat
voorzien van hijsankers - en een kunststof zak, waaraan leidingen zijn
verbonden voor de aan- en afvoer van mest. Deze constructie, die als één
geheel functioneert, steunt in of op de grond en heeft een
plaatsgebonden karakter. Voor het plaatsen van mestzakken is derhalve
een bouwvergunning vereist. Het betoog van appellanten faalt.
Burgemeester en wethouders waren derhalve bevoegd tot het doen uitgaan
van een handhavingsbesluit. ABRS 6 januari 2000, nr. 199900868/1.
Niet als bouwwerk zijn onder meer aangemerkt:
Een waterleiding, bestaande uit een stelsel van met elkaar verbonden
buizen die gewoon in de grond zijn gelegd op een diepte van circa 1,25
meter onder het maaiveld en die niet rusten op een fundering. Kg.
Terneuzen 30 maart 1971; BR 1972, 416; NJ 1972, 258.
Een olieleiding, bestaande uit stalen buizen met een diameter van 60 cm
die zonder fundering worden ingegraven met een minimale gronddekking van
circa 1,25 meter. KB 8 maart 1974; OB 1974, XI.8.5.1.1, nr. 34736; NG
1974, S 112; BR 1974, 602; KB 25 maart 1974; AB 1974, 510; Hof Den Haag
8 maart 1974; NJ 1974, 534; BR 1975, 141; OB 1974, III.3.1, nr. 34732;
NG 1974, S 112; KB 3 september 1984; BR 1984, 896.1.
Een oever- en terreinverharding als trailerhelling. KB 25 april 1974, S
279; OB 1975, XI.8.5.1.1, nr. 36102; NG 1975, S 120.
Damwanden als tijdelijke hulpwerken voor het bouwen. Rb. Rotterdam 6 mei
1981; BR 1981, 691.
Een skibaan, bestaande uit een vlechtwerk van dunne kunststofmatten, die
met een vilten onderlaag is uitgespreid over een enigszins door
ophogingen en afgravingen aangepaste aarden helling. De skimat werd
alleen 's winters neergelegd. ARRS 5 november 1981; BR 1982, 143.
Anders: een (seizoensgebonden)skischans die aan de bodem van de plas is
verankerd, is aangemerkt als een bouwwerk. Uitspraak ABRS 23 juni 2000,
nr. 199902356/1; zie blz. 10b.
Een voertuig, waarmee alleen tijdens kantooruren standplaats wordt
ingenomen en dat buiten deze uren wordt gestald in een elders gelegen
garage. Daaraan doet niet af dat het voertuig gedurende de tijd dat het
is geparkeerd op standplaats, aangesloten wordt op het telefoonnet en op
het distributienet van de elektriciteitsmaatschappij. Rb. Utrecht 17
maart 1975; NJ 1976, 20; BR 1976, 246.
Een halfronde tent van plastic doek, steunend op een licht frame
(boogkas) met een hoogte van omstreeks 2 m en een breedte van ongeveer 4
m. ARRS 1 december 1980; A-3.2995 (1979). Zie echter anders ARRS 20
september 1986; RO 3.85.0135.
Een caravan die niet voortdurend op hetzelfde terrein geplaatst is. Vz.
ARRS 15 juli 1983, RO 3.83.3881/15.
Een waterbassin voor een tuinbouwbedrijf. ARRS 18 november 1985, RO
3.85.6258/S 6709. Zo ook ARRS 26 januari 1987, RO 3.84.2394,
W/RvS/R.3.110/88, met betrekking tot een waterbassin van plasticfolie en
gebruikte autobanden.
Drijvende objecten, zoals een botenloods en een woonschip. Hof Arnhem 6
juni 1972; BR 1972, 574; NJ 1973, 209; HR 10 april 1975; NJ 1975,
274.
Twee keetwagens in gebruik als studie- en opslagruimte door zoon van
eigenaar perceel waarop de wagens staan, hebben geen bestemming met een
plaatsgebonden karakter. Volgens appellant zullen deze wagens gebruikt
gaan worden voor veldonderzoek door de zoon in verband met zijn studie.
Door diverse omstandigheden zijn de wagens enkele jaren (november 1984 -
datum uitspraak) op het perceel gestald. ARRS 8 maart 1987;
W/RvS/R.3.181/87; AB 1987, 373. NB: Een omstreden uitspraak! Een
intentie, die thans niet door de feiten kan worden onderbouwd, wordt
doorslaggevend geacht.
Een drijvende villa, een zogenaamde marina, bestaande uit een als woning
ingerichte en uitziende opbouw, geplaatst op een betonnen bak, een
caisson. Vz. ARRS 6 augustus 1992, Gst 6968/8.
Een mestbassin bestaande uit een open kuil in de grond (de uitgegraven
grond wordt als dijk gebruikt), waarvan de bodem en wanden worden
bekleed met kunststoffolie kan niet worden getypeerd als het oprichten
of plaatsen van een bouwwerk. Het betreft het uitvoeren van een werk,
geen bouwwerk zijnde, Wnd. Vz. ARRS 2 februari 1993, No.
S03.93.0204.
Afvalcontainers met een afmeting van circa 1,10 x 1,30 x 1,30 m kunnen
gelet op de geringe omvang niet als bouwwerken worden beschouwd waarvoor
een bouwvergunning noodzakelijk is. Pres. Rb. Amsterdam, 10 februari
1994, KG 94/353G.
Een berg aarde is geen bouwwerk. Wnd. Vz. ABRS 28 februari 1994, AB kort
1994, nr. 467.
Een (mest)bassin met de afmetingen 41,40 x 31,00 x 3,20 m, bestaande uit
aarden dijken, afgedekt met folie, is geen bouwwerk. De omstandigheid
dat het bassin is voorzien van een zeildoek ter afdekking en van de
nodige technische installaties voor (onder andere) de aan- en afvoer van
mest, noch het feit dat om het bassin een hekwerk is geplaatst, leidt
tot een ander oordeel. Wnd. Vz. ABRS 30 juni 1994, RO3.93.4962 en
S03.04.0355.
Naar het oordeel van het Hof zijn de geringe afmetingen van de
container, bestemd voor het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen,
en de wijze waarop hij los van de straat is geplaatst en verplaatsbaar
is, redenen waarom de container naar gangbare opvattingen niet als een
bouwwerk in de zin van de bouwverordening kan worden aangemerkt. Hof
Amsterdam 22 december 1994, 384/94 KG.
Een onderheid terras. ABRS 17 februari 1995, BR 1995, p. 571.
De slalombaan bestaat uit een zestal drijvende boeien. Geen
bouwvergunning vereist. ABRS 23 juni 2000, nr. 199902356/1.
Plaatsing tijdelijk bouwwerk soms vergunningvrij. In het geval van een
tent ligt grens bij eenendertig - al dan niet aaneengesloten -
dagen.
Burgemeester en wethouders van Voorst (appellanten) hebben geweigerd om
handhavend op te treden Tegen het twee maal per jaar door Piet Zoomers B.V. ten
behoeve van haar kledingbedrijf geplaatst houden van een tent (met een
oppervlakte van 30 bij 25 meter) op een perceel te Wilp. Appellanten hebben in
hoger beroep betoogd dat de rechtbank heeft miskend dat voor het tijdelijk
plaatsen van een tent geen bouwvergunning is vereist. De Afdeling geeft
appellanten op dit punt gelijk. In elk geval kan het plaatsen van een tent
gedurende niet meer dan in totaal eenendertig - al dan niet aaneengesloten dagen
per kalenderjaar niet als activiteit worden aangemerkt waarvoor bouwvergunning
is vereist. De aanwezigheid van een tent gedurende een zodanige periode heeft
geen blijvende planologische gevolgen voor het desbetreffende gebied. Aan dit
aspect heeft de Afdeling ook in de appellanten aangehaalde uitspraak van de
Afdeling van 2 februari 1995, inzake nr. R03.91.0975 (BR 1995, p. 409) – waarin
is overwogen dat voor het plaatsen van tribunes gedurende een periode van ten
hoogste drie weken geen bouwvergunning is vereist - betekenis toegekend. Nu Piet
Zoomers B.V. twee maal per jaar gedurende drie dagen op het terrein bij haar
vestiging een tent plaatst en geplaatst houdt ten behoeve van een winkelactie,
heeft de Afdeling geconcludeerd dat daarvoor geen bouwvergunning is vereist.
ABRS 7 juni 2001, nr. 200000506/1.Als gebouw in de zin van de Woningwet zijn onder andere aangemerkt:Zie hiervoor de jurisprudentie opgenomen onder artikel 1, lid 1, sub c, van de
Woningwet.Niet als gebouw werden o.a. aangemerkt:Zie hiervoor de jurisprudentie opgenomen onder artikel 1, lid 1, sub c, van de
Woningwet.WoningZie hiervoor de jurisprudentie opgenomen onder artikel 1, lid 1, van de
Woningwet.Aan of uitbouwZie hiervoor de jurisprudentie opgenomen onder artikel 42 van de Woningwet.BijgebouwZie hiervoor de jurisprudentie opgenomen onder artikel 42 van de Woningwet.Over vergunningvrij bouwenZie hiervoor de jurisprudentie opgenomen onder artikel 43 van de Woningwet.Artikel 1.2 TermijnenArtikel 145 Gemeentewet bepaalt dat op termijnen, gesteld in een gemeentelijke
verordening, de artikelen 1 t/m 4 van de Algemene termijnenwet van
overeenkomstige toepassing zijn, tenzij in de verordening anders is bepaald.
Artikel 1.2 is nu overbodig geworden, daar dit artikel ook de Algemene
termijnenwet van toepassing verklaard op de bouwverordening.Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeenteAlgemeenSinds 1965 is er hier te lande een Wet op de Ruimtelijke Ordening (per 1 juli
2008 Wet ruimtelijke ordening) van kracht, die – na een intussen verstreken
overgangsperiode – voor het gebied buiten de bebouwde kom een planologische
regeling door middel van een of meer bestemmingsplannen verplicht stelt. De
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening zijn sindsdien enerzijds
vooral van belang voor het gebied binnen de toenmalige bebouwde kom en
anderzijds ter eventuele aanvulling op de voorschriften van het bestemmingsplan
buitengebied. Binnen de toenmalige bebouwde kom kunnen overigens op vrijwillige
basis of vanwege de aanwezigheid van een wettelijk beschermd monumentaal stads-
of dorpsgezicht eveneens bestemmingsplannen vigeren, in welk geval de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening ook binnen de
desbetreffende delen van de bebouwde kom slechts dienen ter eventuele aanvulling
op de voorschriften van dergelijke bestemmingsplannen. Gezien het voorgaande was het in 1965 veelal wenselijk om een indeling van de
gemeente in zones te maken in de bouwverordening, waardoor een zinvol
onderscheid kon worden gemaakt tussen de stedenbouwkundige voorschriften voor de
toenmalige bebouwde kom en voor het destijds landelijke gebied. Het is praktisch
om een dergelijke zone-indeling aan te geven op een bij de bouwverordening
behorende kaart. Een verwijzing naar het begrip ‘bebouwde kom’, zoals uit de
oude Wet op de Ruimtelijke Ordening voortvloeide, lijkt niet gewenst, omdat
daaruit geen voldoende nauwkeurige begrenzing kan worden afgeleid. De bedoelde,
bij de bouwverordening behorende, kaart kan tevens worden gebruikt om op
overzichtelijke wijze de eventuele gebieden aan te duiden die zijn vrijgesteld
van welstandstoezicht. In het algemeen bleek er in de loop der jaren behoefte te bestaan aan
continuïteit in de stedenbouwkundige voorschriften, vooral in de voorschriften
voor de ligging van de rooilijnen en die voor de maximumbouwhoogten. Daarom zijn
in veel gemeenten de begrenzingen van de bebouwde kom en die van het
buitengebied gelijk gehouden bij de overgang van de bouwverordening 1965 naar de
bouwverordening 1992. Het spreekt vanzelf dat daardoor het begrip ‘bebouwde kom’
in de zin van de bouwverordening meestal verschilt van het begrip ‘bebouwde kom’
in de zin van de wegenverkeerswetgeving of in de zin van artikel 20 van het
Besluit op de ruimtelijke ordening, zoals dit per 3 april 2000 is gewijzigd. Bij de herziening van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in 1985 zijn de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening overigens belangrijker
geworden. Toen is de figuur van het globale bestemmingsplan zonder
uitwerkingsplicht ingevoerd, waarin ter plaatse wordt uitgegaan van een
volledige aanvullende werking van de stedenbouwkundige voorschriften van de
bouwverordening. Veel onduidelijkheden in de afbakening van de werkingssfeer van
het bestemmingsplan en de bouwverordening zijn bovendien verdwenen bij de komst
van (artikel 9 van) de Woningwet in 1992, met name ten aanzien van bestaande
bestemmingsplannen die in het verleden onbewust onvolledig blijken te zijn
vastgesteld. Tevens lijken de stedenbouwkundige voorschriften van de
bouwverordening vanaf 2003 nog belangrijker te zijn geworden, omdat de vroegere
meldingsplichtige bouwwerken niet onder de werking van de (stedenbouwkundige
voorschriften van de) bouwverordening vielen, maar de huidige
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken wel. Door dit alles kan een duidelijke
afbakening van de bebouwde kom in de zin van de bouwverordening in relatie tot
eventuele plangrenzen en grenzen van ‘welstandsvrije’ gebieden van groter
gewicht blijken dan in vroeger jaren. Alternatief 1Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin geen – al dan niet
binnenstedelijke – zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en waarin
ook geen gebied is vrijgesteld van welstandstoezicht. HOOFDSTUK 2 De aanvraag bouwvergunningAlgemeenIn hoofdstuk 2 van de bouwverordening zijn alle artikelen verzameld die
betrekking hebben op de aanvraag om bouwvergunning. In de Woningwet is een nieuw
artikel 40a opgenomen, waarin wordt bepaald dat bij algemene maatregel van
bestuur voorschriften worden gesteld omtrent de wijze van inrichting en
indiening van een vergunningaanvraag, alsmede omtrent de daarbij over te leggen
bescheiden. Dit is het Besluit indieningsvereisten geworden. De voorschriften
van dit besluit zijn limitatief, waardoor de tot de achtste serie wijzigingen
van de Modelbouwverordening in paragraaf 1 en enkele in paragraaf 2 opgenomen
artikelen zijn komen te vervallen. Er is geen materiële wijziging beoogd ten
opzichte van deze vervallen artikelen. De overige paragrafen van hoofdstuk 2
bevatten inhoudelijke criteria, waaraan de aanvraag om bouwvergunning wordt
getoetst c.q. moet voldoen.De wet Bevordering Integriteitsbeoordelingen Openbaar Bestuur (BIBOB), Stb.
2002, 347, en het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb. 2003, 180 zijn per 1
juni 2003 in werking getreden (Stb. 2003, 216). Deze wet houdt in dat na
ontvangst van een aanvraag om een reguliere bouwvergunning, door b&w wordt
beoordeeld of omtrent de aanvrager een integriteitsadvies wordt gevraagd bij het
Bureau BIBOB. Dit bureau ressorteert onder het ministerie van Justitie en is
bevoegd om onderzoek te doen naar de antecedenten van de aanvrager –zowel
natuurlijke als rechtspersonen- en naar de herkomst van de gelden waarmee het
bouwproject wordt gefinancierd. Een negatief advies kan voor b&w aanleiding
zijn de bouwvergunning te weigeren. Bijlage 1 bij het standaard formulier voor
het aanvragen van een bouwvergunning bevat een checklist. In deze checklist is
vermeld dat burgemeester en wethouders de aanvrager informeren of en zo ja,
welke gegevens en bescheiden de aanvrager dient in te dienen in verband met de
Wet BIBOB.Het vragen van een advies door b&w is facultatief. Indien een
advies bij het Bureau BIBOB wordt gevraagd, schort de termijn voor de
behandeling van de aanvraag om bouwvergunning met acht weken op. De Woningwet is
voorzien van een nieuw artikel 44a. Op 15 september 2004 is de Aanpassingswet
Bibob van 10 juni 2004 van kracht geworden, waarbij de artikelen 44a en 59 van
de Woningwet zijn gewijzigd. Zie Stb. 2004, 320 en Stb. 2004, 452. Het bureau
Bibob van het ministerie van Justitie verstrekt informatie over de uitvoering
van de Wet Bibob in relatie tot de Woningwet (070-3704600 of
www.justitie.nl/bibob).De Algemene wet bestuursrecht (Awb) is op 1 januari 1994 in werking getreden
(Stb. 1994, 1).Deze wet geeft algemene regels voor het rechtsverkeer tussen burger en overheid.
Ook de rechtsbescherming tegen besluiten van de overheid is in de Awb opgenomen.
Hiermee is tevens de Wet arob komen te vervallen.Een deel van de zaken die de bouwverordening regelde, wordt nu ook geregeld door
de Awb. Op grond van artikel 122 van de Gemeentewet houden bepalingen van een
gemeentelijke verordening, in wier onderwerp door een wet, een algemene
maatregel van bestuur of een provinciale verordening wordt voorzien, van
rechtswege op te gelden.De gefaseerde behandeling van de aanvraag om bouwvergunningDe gefaseerde vergunningverlening wordt in artikel 56a van de herziene Woningwet
zelf uitdrukkelijk geregeld. Volgens de nieuwe regeling zijn burgemeester en
wethouders verplicht een aanvraag om een reguliere bouwvergunning desgevraagd
gefaseerd te behandelen. De aanvrager heeft derhalve de keuze om wel of geen
gefaseerde vergunningverlening aan te vragen. Daarnaast biedt artikel 4 van het Besluit indieningsvereisten burgemeester en
wethouders de facultatieve mogelijkheid van fasering van de
bouwvergunningverlening (bouwvergunning op hoofdlijnen), zoals die tot de
achtste serie wijzigingen in de Modelbouwverordening was opgenomen. Een belangrijk verschil tussen de gefaseerde bouwvergunning op grond van artikel
56a van de Woningwet 2002 en de facultatieve mogelijkheid van fasering van de
bouwvergunningverlening op grond van artikel 56 van de Woningwet (bouwvergunning
onder voorwaarden) is dat in het eerste geval de aanvrager bepaalt of de
procedure van de gefaseerde vergunning wordt gevolgd, waarbij burgemeester en
wethouders verplicht zijn een aanvraag om een
reguliere bouwvergunning gefaseerd te behandelen, terwijl in het laatste geval
burgemeester en wethouders bevoegd zijn te in te
stemmen met de verlening van een bouwvergunning op hoofdlijnen.Voorwaarden voor bouwafval in de bouwvergunningAan de bouwvergunning kunnen voorwaarden worden verbonden over de wijze van
scheiden in fracties, over het tijdelijk op de bouwplaats opslaan en over het
afvoeren c.q. het zich ontdoen van het bouwafval. Deze voorwaarden dienen ter
uitvoering van hetgeen is bepaald in artikel 4.11. Veelal is het nodig voor de fractie gevaarlijk afval aan te geven welke
(chemische) stoffen niet bij elkaar mogen. Een voorwaarde voor de opslag kan
betreffen het in een afgesloten ruimte bewaren van het afval. Voor de opslag en
de afvoer kan gedacht worden aan een voorwaarde voor de verpakking.Hoofdlijnen van de jurisprudentieVoor een overzicht van de jurisprudentie met betrekking tot de
indieningsvereisten van een aanvraag om bouwvergunning zoals die tot de achtste
serie wijzigingen ook al was opgenomen in de Modelbouwverordening 1992, zie de
losbladige uitgave ‘Standaardregelingen in de bouw’ van de VNG Uitgeverij.Paragraaf 1 Gegevens en bescheidenArtikel 2.1.1 Aanvraag bouwvergunning(Vervallen)Artikel 2.1.2 In de aanvraag op te nemen gegevens(Vervallen)Artikel 2.1.3 Bij de aanvraag in te dienen bescheiden(Vervallen)Artikel 2.1.4 Gegevens met betrekking tot het coördineren van
vergunningaanvragen(Vervallen)Artikel 2.1.5 BodemonderzoekInleidingDe artikelen over het bodemonderzoek in de Model-bouwverordening hebben tot doel
te bevorderen dat niet wordt gebouwd op verontreinigde grond. Artikel 2.4.1
bevat het verbod tot bouwen op verontreinigde grond. Bij dit artikel is een
uitvoerige toelichting geplaatst waarin de hele route van een bodemonderzoek
wordt beschreven, de van toepassing zijnde normen en de relatie wordt aangeduid
met de voorschriften uit de Woningwet en het Besluit indieningsvereisten.Artikel 2.1.5 is met de achtste serie wijzigingen per 1 januari 2003 vervallen.
Om die reden is toen in de toelichting bij artikel 2.4.1 alles beschreven over
het bodemonderzoek wat nodig is voor de uitvoering van de bouwverordening. In verband met de inwerkingtreding van het Besluit indieningsvereisten op 1
januari 2003 is bij de achtste serie wijzigingen van de MBV een reeks artikelen
vervallen, onder andere die over het bodemonderzoek. Onder meer uit vragen uit
de uitvoeringspraktijk is gebleken dat de afstemming tussen de MBV en genoemd
Besluit op dat punt nog niet optimaal was, met name wat betreft de regeling
inzake de wijze van onderzoeken en de daarop van toepassing zijnde normen en
protocollen. In feite ontbrak de materie die voorheen was geregeld in het tweede
tot en met het vierde lid van het vervallen artikel 2.1.5. In een overleg met het ministerie van VROM is uitgesproken dat op termijn de
hele materie van het bodemonderzoek in landelijke regelgeving wordt neergelegd,
doch dat dit nog enige tijd zal duren voordat het zover is. Omdat het
onverantwoord wordt geacht deze periode over een gebrekkige regelgeving te
beschikken, is tevens in dit overleg besloten dat als een tijdelijke oplossing
de MBV wordt aangevuld met een nieuw herschreven artikel 2.1.5. Het blijkt dat
een wijziging van de bouwverordening sneller te realiseren is dan een wijziging
van landelijke regelgeving. Het deels doen herleven van het oude artikel 2.1.5
maakt het tevens noodzakelijk de toelichting op artikel 2.4.1 te herzien.Met betrekking tot de voornemens voor rijksregelgeving verwijzen wij naar de MG
circulaire van 15 juli 2003, nr. MG 2003-18.De hierna vermelde toelichting per artikellid is beknopt. Een uitvoeriger
beschrijving van het hele proces staat vermeld in de toelichting bij artikel
2.4.1. Men gelieve beide toelichtingen in combinatie met elkaar te lezen.Lid 1Uit de systematiek van NEN 5740 volgt dat voorafgaand aan het verkennend
onderzoek eerst een vooronderzoek volgens NVN 5725 wordt uitgevoerd – ook wel
historisch onderzoek genoemd - ten behoeve van het formuleren van de
onderzoekshypothese en een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien het
vooronderzoek naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie
onverdacht is, kunnen burgemeester en wethouders op basis van het derde lid
besluiten ontheffing te verlenen voor het uitvoeren van het verkennend
onderzoek. Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar asbest in de
grond. Het bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest in grond
te onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003 ontwikkeld.In volgorde kunnen dus drie onderzoeken worden onderscheiden: vooronderzoek,
verkennend onderzoek en nader onderzoek. Niet langer is in dit artikel geregeld bij welke instantie de burger een
beoordeling van de onderzoeksopzet van het bodemonderzoek kan vragen. Thans
wordt dit beschouwd als een interne organisatorische kwestie van de gemeente. De
mogelijkheid om een dergelijke beoordeling te vragen kan nog steeds als
dienstverlening aan de burger worden aangeboden. De gemeente maakt bekend, bij
voorbeeld bij de afgifte van het formulier voor het aanvragen van een reguliere
bouwvergunning, dat en waar een dergelijke beoordeling kan plaatsvinden. Meestal
is dit een afdeling of dienst milieu of een intergemeentelijke milieudienst dan
wel een private organisatie/adviesbureau waaraan de gemeente bepaalde
werkzaamheden heeft uitbesteed. Lid 2Tot de wijziging van de wettelijke categorie-indeling van bouwwerken, die op 1
januari 2003 in werking is getreden, gold de bodemonderzoeksverplichting niet
voor het bouwen dat, hoewel bouwvergunningplichtig, naar aard en omvang gelijk
te stellen was met meldingplichtig bouwen. In het tweede lid van artikel 2.1.5
is thans een soortgelijke regeling opgenomen ten aanzien van het bouwen dat,
hoewel regulier-bouwvergunningplichtig, naar aard en omvang gelijk te stellen is
aan bouwvergunningsvrij c.q. licht-bouwvergunningplichtig bouwen als genoemd in
het Besluit bouwwerken. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het plaatsen
van een tuinschuurtje bij of een aanbouw aan een utiliteitsgebouw. Hoewel in
deze gevallen dus geen bodemonderzoeksrapport hoeft te worden ingediend, kan de
aanhoudingsregeling van artikel 52a van de Woningwet overigens wel van
toepassing zijn op aanvragen om een reguliere of lichte bouwvergunning, namelijk
in het geval dat bij burgemeester en wethouders uit anderen hoofde een redelijk
vermoeden bestaat dat overeenkomstig de Wet bodembescherming sprake is van een
geval van ernstige verontreiniging (zie de toelichting bij genoemd artikel 52a,
eerste lid Woningwet). De hoogte van een bouwwerk behoort bij de beoordeling of
een bodemonderzoek is vereist geen rol te spelen.Lid 3Het begrip ‘bruikbare onderzoeksresultaten’ houdt in dat in ieder geval een
onderzoek heeft plaatsgevonden en dat dit recent is. Lid 4Bouwwerken met een beperkte instandhoudingstermijn kunnen velerlei zijn, van
klein tot groot en voor een zeer divers gebruik. Vermelding van deze categorie
betekent geenszins dat in alle gevallen ontheffing wordt verleend. De gemeente
kan hiervoor beleid ontwikkelen. Lid 5De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek plaatsvindt
voordat de bestaande bebouwing wordt gesloopt en eventueel ten gevolge van deze
werkzaamheden een bodemverontreiniging optreedt die dan niet wordt
gesignaleerd.Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet altijd kan worden
overgelegd bij de aanvraag om bouwvergunning. Daarom behoort dit onderzoek tot
de bescheiden die ook later kunnen worden ingediend. Of zoals de toelichting bij
de bijlage van het Besluit indieningsvereisten vermeldt “Dit tijdstip kan in een
voorwaarde bij de bouwvergunning worden vastgelegd op basis van het bepaalde in
artikel 56 van de Woningwet.” Artikel 2.1.6 Overige gegevens en bescheiden behorende bij de aanvraag om
bouwvergunning(Vervallen)Artikel 2.1.7 Bouwregistratie(Vervallen)Artikel 2.1.8. Bijzondere bepalingen omtrent de aanvraag om
bouwvergunning woonwagens en Standplaatsen(Vervallen)Paragraaf 2 Behandeling van de aanvraag om bouwvergunningArtikelen 2.2.1 tot en met 2.2.3 ProcedurebepalingenDe (vervallen) artikelen 2.2.1 tot en met 2.2.3 waren tot 2003 in de
bouwverordening opgenomen teneinde discussies over termijnen uit te sluiten. Er
werd van uitgegaan dat artikel 8, derde lid van de Woningwet (oud) ruimte liet
voor het in de bouwverordening opnemen van deze artikelen. Tot 1 januari 2003
was in artikel 2.2.1 bouwverordening opgenomen dat de aanvrager door of namens
burgemeester en wethouders een bewijs van ontvangst wordt uitgereikt, waarin de
datum van ontvangst is vermeld. In het Besluit indieningsvereisten ontbrak sinds
1 januari 2003 een dergelijke bepaling, die in verband met de fatale
beslistermijnen in de bouwvergunningprocedure nodig is. Vanaf 1 april 2007
voorziet het nieuwe artikel 40b Woningwet in deze leemte, dat regelt dat
burgemeester en wethouders de ontvangstdatum op de bouwaanvraag aantekenen en
een ontvangstbevestiging van de bouwaanvraag verzenden.Gelet op de sanctie van de fictieve bouwvergunningverlening die de Woningwet op
termijnoverschrijding stelt, is het uitsluiten van onduidelijkheid over
beslissingstermijnen nog steeds van belang. De beslistermijn voor de
lichte-bouwvergunning en de bouwvergunning eerste of tweede fase is zes weken en
twaalf weken voor een reguliere bouwvergunning. Er zijn echter
uitzonderingen.Het is raadzaam om de aanvrager op de hoogte te stellen van het feit dat op een
aanvraag om bouwvergunning, waarvoor tevens een Ontheffing als bedoeld in de
artikelen 3.2 vierde lid, 3:22 of 3:23 van de Wet ruimtelijke ordening nodig is,
de termijn van zes weken (lichte-bouwvergunning/bouwvergunning eerste of tweede
fase) of twaalf weken (reguliere bouwvergunning) niet van toepassing is; zie
artikel 46 en 49 van de Woningwet.Andere uitzonderingen op de termijn van zes respectievelijk twaalf weken
betreffen het opschorten van de termijn op grond van artikel 4.5 van de Algemene
wet bestuursrecht, het aanhouden van de aanvraag op grond van het bepaalde in de
artikelen 50 tot en met 55 van de Woningwet, dan wel het verdagen van de
beslissing daarop. Ook de positie van de derden-belanghebbenden is bij de beslistermijnen van
belang. Ter bescherming van de positie van derden-belanghebbenden regelt artikel
41 van de Woningwet de openbare bekendmaking van de aanvraag om bouwvergunning.
Om te vermijden dat derden-belanghebbenden te snel uitgaan van een fictief
verleende bouwvergunning op basis waarvan zij bezwaar kunnen maken ingevolge de
Algemene wet bestuursrecht, is het wenselijk dat de uitzonderingen op de termijn
van zes respectievelijk twaalf weken voor hen kenbaar zijn. Vanaf 2003 is het niet meer mogelijk de uitzonderingen op de beslistermijn van
zes of twaalf weken te registreren in het openbaar bouwregister. Het is echter
nog wel raadzaam om tot publicatie over te gaan van de aanhouding van een
aanvraag om bouwvergunning en een besluit tot verdaging van de beslissing over
een aanvraag om bouwvergunning. Artikel 2.2.4 In behandeling nemen en fasering
bouwvergunningverlening(Vervallen)Artikel 2.2.5 In behandeling nemen bodemonderzoek(Vervallen)Artikel 2.2.6 Bekendmaking van rechtswege verleende
bouwvergunningArtikel 58 van de Woningwet regelt, dat de eigenaar of hoofdgebruiker van een
naburig ander gebouw schriftelijk in kennis wordt gesteld van een fictief
verleende bouwvergunning.De termijn voor het geven van schriftelijk bericht is door de Woningwet gesteld
op twee weken. De bouwverordening dient alleen de inhoud van het bericht te
regelen. Zo nodig kan dit artikel worden aangepast aan plaatselijke
omstandigheden en gebruiken.Paragraaf 3 WelstandstoetsingArtikel 2.3.1 Welstandscriteria(Vervallen)Paragraaf 4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde grondArtikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde bodemAlgemeenIn het tweede lid, onder c, van artikel 8 van de Woningwet wordt aan de
gemeenteraden de opdracht gegeven om in de bouwverordening voorschriften op te
nemen omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem. In het derde lid
van genoemd artikel 8 is uitgewerkt op welke bouwwerken deze voorschriften
betrekking dienen te hebben. Het woord ‘uitsluitend’ in de redactie van dit
derde lid duidt erop dat aanvulling in de bouwverordening niet is
toegestaan.Artikel 8 derde lid van de Woningwet en het onderhavige artikel sluiten nauw aan
bij de vroegere redactie waardoor inhoudelijk geen grote verschillen ontstaan.
De verschillen die er zijn, betreffen de aanduiding van de categorie waarvoor
het bodemonderzoek geldt, de bouwwerken waarvoor een reguliere bouwvergunning is
vereist. De bouwwerken waarvoor een zogenoemde lichte bouwvergunning volgens
artikel 44, derde juncto eerst lid van de Woningwet is vereist, vallen buiten
deze onderzoeksplicht. Dit volgt uit artikel 4, eerste lid, letter c, van het
Besluit indieningsvereisten, waarin staat dat bij een aanvraag om een lichte
bouwvergunning de gegevens en bescheiden bedoeld in de paragrafen 1.1 en 1.4 van
hoofdstuk 1 van de bijlage bij dit besluit moeten worden ingediend. De plicht
tot het indienen van een onderzoeksrapport staat in paragraaf 1.2.5 onder e van
hoofdstuk 1 van de bijlage bij genoemd besluit. Derhalve geldt de plicht tot het
indienen van een bodemonderzoeksrapport niet voor een aanvraag om een lichte
bouwvergunning. De laatstgenoemde categorie komt niet geheel overeen met de
categorie meldingplichtige bouwwerken van voor de wetswijziging van 2003. Indien
burgemeester en wethouders op andere wijze dan via bedoeld bodemonderzoek ermee
bekend zijn dat de grond ernstig verontreinigd is (bijvoorbeeld op basis van
eerder verricht bodemonderzoek of historisch onderzoek), kunnen zij ook in geval
van een aanvraag om een lichte bouwvergunning van de aanvrager een
bodemonderzoeksrapport verlangen. In artikel 2.1.5 staat vermeld aan welke eisen
het onderzoek naar de gesteldheid van de bodem moet voldoen. Ook is aangegeven
dat geen bodemonderzoeksrapport hoeft te worden ingediend bij
regulier-bouwvergunning-plichtig bouwen dat naar aard en omvang gelijk is aan
bouwvergunningsvrij of licht-bouwvergunningplichtig bouwen.Voorts worden
hieronder bij het vierde aandachtstreepje de omstandigheden omschreven waaronder
burgemeester en wethouders geheel of gedeeltelijk ontheffing kunnen verlenen van
de plicht tot het (doen) verrichten van bodemonderzoek.De indieningsvereisten voor het in behandeling nemen van een aanvraag om
bouwvergunning, waartoe het bodemonderzoek behoort, zijn vanaf 1 januari 2003
niet langer in de bouwverordening maar in het Besluit indieningsvereisten
geregeld.De structuur is als volgt:-De voorprocedure – voorafgaand aan het indienen van een aanvraag om
bouwvergunning – waarbij een gemeentelijke dienst, meestal de milieudienst, een
oordeel geeft over de onderzoeksopzet van hetonderzoeksrapport is als verplicht onderdeel om te komen tot een aanvraag om
bouwvergunning overbodig geworden nu de NEN 5740 deze materie nagenoeg geheel
bestrijkt. Ingeval de aanvrager twijfel heeft over de keuze van de
onderzoeksopzet staat het hem vrij hierover bij de desbetreffende dienst of
afdeling van de gemeente informatie te vragen en een vooroverleg te voeren. In
dit vooroverleg kan tevens aan de orde komen de vraag of en zo ja voor welke
gegevens ontheffing wordt verleend van het onderzoek naar de
bodemgesteldheid.
Bij de aanvraag om een bouwvergunning voor een bouwwerk waarvoor een
reguliere bouwvergunning is vereist, moet een onderzoeksrapport
betreffende de bodemgesteldheid worden overgelegd, aldus paragraaf 1.2.5
onder e van de bijlage behorende bij artikel 4 van het Besluit
indieningsvereisten.
Het onderzoeksrapport bestaat volgens het eerste lid van artikel 2.1.5
uit de resultaten van een recent uitgevoerd verkennend onderzoek volgens
NEN 5740, bijlage B, uitgave 1999, inclusief correctieblad C1, uitgave
2000 en NEN 5707, uitgave 2003. Voordat een verkennend onderzoek wordt
uitgevoerd moet een vooronderzoek volgens NVN 5725, uitgave 1999, worden
uitgevoerd ten behoeve van het formuleren van de onderzoekshypothese en
een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien het vooronderzoek
naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie
onverdacht is, verlenen burgemeester en wethouders op grond van het
derde lid van artikel 2.1.5 geheel of gedeeltelijk ontheffing van de
plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld in
paragraaf 1.2.5 onder e als hiervoor genoemd. Duidt het vooronderzoek op
de aanwezigheid van diffuse of puntbronnen, dan dient daarnaast
onderzoek plaats te vinden volgens het gecombineerde protocol uit de
Sdu-uitgave Bodemonderzoek milieuvergunningen en BSB (oktober 1993, ISBN
90-12-08118-1). Hiermee wordt op een verantwoorde wijze inzicht
verkregen in de algemene bodemkwaliteit van het bouwkavel en de
aanwezigheid van puntbron(nen) gebonden verontreiniging(en).Wanneer uit het verkennend onderzoek blijkt dat sprake is van
bodemverontreiniging, is een nader onderzoek vereist. Hiervoor geldt het
Protocol Nader Onderzoek deel 1 (Sdu-uitgave 1994, ISBN 90-12-09083) of
de Richtlijn Nader Onderzoek deel 1 (Sdu-uitgave 1995, ISBN
90-12-08232-3).Het beoordelingskader waarmee kan worden voorkomen dat de aanwezigheid
van asbest in de bodem op een bouwlocatie over het hoofd wordt gezien is
aangevuld met de onderzoeksnorm NEN 5707 (Bodem – Inspectie,
Monsterneming en analyse van asbest in bodem). Indien voorafgaand aan
een verkennend bodemonderzoek conform NEN 5740 een vooronderzoek volgens
NVN 5725 wordt uitgevoerd, kan de aanwezigheid van asbest in de bodem
worden onderzocht door daaraan een onderzoek volgens NEN 5707 te
koppelen. De norm is van toepassing op asbest in bodem en grond met
minder dan 20% puin.Op de bepaling van asbest in bodem met meer dan 20% puin is NEN 5897,
uitgave 2005 ‘Monsterneming en analyse van asbest in onbewerkt bouw- en
sloopafval en puingranulaat’ van toepassing.
Het tijdstip waarop de ontheffing wordt verleend is niet vastgelegd. Dit
kan zijn voor de indiening van een verzoek om bouwvergunning of nadat
dit verzoek is ingediend. De ontheffing van de onderzoeksplicht houdt
niet in dat niet getoetst wordt aan het verbod tot bouwen op
verontreinigde bodem. In het kader van de grondpolitiek, de planologie,
het bodem- of milieubeleid beschikt de gemeente in voorkomende gevallen
al over onderzoeksresultaten. Het criterium voor het verlenen van een
ontheffing is dus een eerder onderzoek, dat kwalitatief aan het
onderzoeksrapport gelijkwaardige informatie heeft opgeleverd. Is het
terrein niet eerder onderzocht, dan vormt het feit dat in de
gemeentelijke archieven bruikbare informatie voor een historisch
onderzoek te vinden is, uiteraard geen grond voor een ontheffing. Het
eerdere onderzoek kan door de gemeente in eigen beheer gebeurd
zijn.De situatie waarin de gemeente een terrein bouwrijp heeft opgeleverd en
verkocht, leent zich bijvoorbeeld goed voor een ontheffing. Verder kan
de aanvrager of een eerdere rechthebbende in een ander verband dan de
aanvraag om bouwvergunning onderzoeksgegevens aan de gemeente hebben
overgelegd. Voorwaarde bij dit alles is wel dat de bij de gemeente
bekende informatie actueel genoeg is. De actualiteitswaarde van de
onderzoeksresultaten bedraagt maximaal twee tot vijf jaar, afhankelijk
van de aard en mate van de verontreiniging en het bodemgebruik na het
uitvoeren van het onderzoek. Overwogen zou kunnen worden om, in verband
met de krappe termijnen, deze ontheffingsbevoegdheid van burgemeester en
wethouders te mandateren.De ontheffing dient in volgorde vooraf te gaan aan de beoordeling van de
compleetheid van de stukken in verband met toepassing van artikel 4:5
juncto 4:15 Awb. In verband met de krappe termijn kan het lastig en
wellicht niet goed realiseerbaar zijn om binnen die termijn ook de
mogelijkheid van een ontheffing te beoordelen en bij een gunstige
uitkomst te verlenen. Daarom is de mogelijkheid en wenselijkheid
aangegeven in een vooroverleg de mogelijkheid van ontheffing te bezien
en deze zo mogelijk te verlenen voordat de aanvraag wordt ingediend. Dit
geeft de aanvrager de meeste zekerheid en behoedt de gemeente voor
problemen met de fatale termijnen.
Indien met inachtneming van een verleende of nog te verlenen ontheffing
blijkt dat de ingediende bescheiden onvoldoende zijn en dit gebrek niet
kan worden opgelost door het stellen van een voorwaarde bij de
vergunningverlening, wordt de aanvrager overeenkomstig artikel 4:5
juncto 4:15 Awb in de gelegenheid gesteld de ontbrekende gegevens aan te
vullen.
Indien de aard van het bouwplan daartoe aanleiding geeft, kunnen
burgemeester en wethouders in een voorwaarde bij de bouwvergunning
bepalen dat de desbetreffende gegevens en bescheiden alsnog moeten
worden verstrekt voordat met de bouw mag worden begonnen. Tevens wordt
hierbij een termijn gesteld en een exacte aanduiding welke gegevens en
bescheiden worden verlangd, aldus het derde lid van artikel 4 van het
Besluit indieningsvereisten.
De gezondheidsrisico's voor de mens bij het gebruik van het bouwwerk vormen in
deze benadering het onderscheidend criterium. Veiligheid en gezondheid zijn
immers sinds de invoering van de Woningwet in 1901 belangrijke grondslagen van
de wet. Nadrukkelijk wordt in de Memorie van toelichting bij de wetswijziging
vermeld dat de schade voor het milieu, gelet op de uitgangspunten van de
Woningwet, geen motief kan zijn voor de voorschriften in de bouwverordening met
betrekking tot het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond. Dit in
tegenstelling tot de Wet bodembescherming waarbij het herstel van de functionele
eigenschappen van de bodem voor mens, plant en dier centraal staat.Bouwwerken bestemd voor het verblijf van mensenWat verstaan moet worden onder 'bouwwerken waarin voortdurend of nagenoeg
voortdurend mensen zullen verblijven' wordt in de Memorie van toelichting bij de
Wet tot wijziging van de Woningwet inzake het tegengaan van bouwen op
verontreinigde grond (TK 1995-1996, 24 809, nr. 3) nader omschreven. Het betreft
hier bouwwerken waarin dagelijks gedurende enige tijd dezelfde mensen
verblijven, bijvoorbeeld om te werken of onderwijs te geven of te genieten. Bij
'enige tijd' moet gedacht worden aan een verblijfsduur van twee of meer uren per
(werk)dag. Het gaat dus niet om een enkele keer twee of meer uren, maar om een
meer structureel (over een langere periode dan één dag) twee of meer uren
verblijven van dezelfde mensen in het gebouw.Gebouwen voor het opslaan van materialen of goederen, voor het telen of kweken
van land- en tuinbouw producten alsmede gebouwen ten behoeve van
nutsvoorzieningen, zoals elektriciteitshuisjes en gebouwen voor de
waterhuishouding of -zuivering, worden in de Memorie van toelichting genoemd als
voorbeelden van bouwwerken waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend
mensen verblijven. De omstandigheid dat in deze bouwwerken wel eens mensen
aanwezig zijn, bijvoorbeeld voor het verrichten van over het algemeen kort
durende werkzaamheden, zoals onderhoudswerkzaamheden, maakt die gebouwen nog
niet tot gebouwen die feitelijk zijn bestemd voor het verblijven van mensen. In
de Nota naar aanleiding van het verslag (TK, 1997-1996, 24809, nr.5, p 6) wordt
naar aanleiding van kamervragen verder opgemerkt dat een recreatiewoning (in
termen van het Bouwbesluit een logiesverblijf) onder het begrip 'voortdurend of
nagenoeg voortdurend verblijven van mensen' valt, terwijl dit niet geldt voor
een schuur of garage bij een woning. Bouwwerken die de grond niet rakenHierbij moet gedacht worden aan dakkapellen en het realiseren van een extra
verdieping op een gebouw. De Memorie van toelichting noemt in dit kader ook
vergunningplichtige inpandige verbouwingen, werkzaamheden aan een fundering of
het maken van een kelder als voorbeeld. Indien de bouwwerkzaamheden gepaard gaan
met een functiewijziging kan echter onverminderd bodemonderzoek worden
geëist.Bevoegd gezag bij ernstig en niet-ernstig geval van
bodemverontreinigingDe systematiek van de Woningwet gaat er van uit dat burgemeester en wethouders
het bevoegde gezag zijn voor de vraag of bij niet-ernstige gevallen van
bodemverontreiniging mag worden gebouwd. Al dan niet onder de voorwaarde dat
bepaalde voorzieningen worden getroffen.Indien sprake is van een ernstig geval van verontreinigde grond zijn
gedeputeerde staten of burgemeester en wethouders van de vier grote steden
volgens de Wet bodembescherming het bevoegde gezag ten aanzien van de te nemen
saneringsmaatregelen.Afstemming met Wet bodembeschermingMet de wijziging van de Woningwet inzake het tegengaan van bouwen op
verontreinigde grond is voorzien in een afstemmingsregeling tussen de
bouwvergunningsprocedure en de saneringsprocedure uit de Wet
bodembescherming.Op grond van artikel 52A van de Woningwet geldt er een aanhoudingsverplichting
voor aanvragen om bouwvergunning indien uit het overgelegde bodemonderzoek
blijkt dat de grond ter plaatse in zodanige mate is verontreinigd dat
overeenkomstig de Wet bodembescherming sprake is van een geval van ernstige
verontreiniging. Deze aanhoudingsplicht geldt ook als bij burgemeester en
wethouders uit anderen hoofde een redelijk vermoeden bestaat dat de grond waarop
gebouwd wordt in ernstige mate is verontreinigd. In deze gevallen zal het gaan
om bouwaanvragen waarbij geen bodemonderzoek behoefde te worden overgelegd,
bijvoorbeeld omdat het bouwwerk niet bestemd is voor het verblijf van
mensen.Deze aanhoudingsplicht duurt ingevolge het derde lid van artikel 52A totdat het
krachtens de Wet bodembescherming bevoegde gezag het saneringsplan heeft
goedgekeurd. Ook eindigt de aanhoudingsplicht indien het bevoegde gezag heeft
vastgesteld dat geen sprake is van een ernstig geval van verontreiniging.Hoe werkt de verbodsbepaling in de praktijkIndien noch uit een bodemonderzoek noch op basis van een redelijk vermoeden kan
worden gesteld dat sprake is van een ernstig geval van verontreiniging geldt er
voor de bouwvergunning geen aanhoudingsverplichting en moeten burgemeester en
wethouders beslissen op de bouwaanvraag. Het feit dat geen sprake is van een
ernstig geval van verontreiniging neemt echter niet weg dat toch sprake kan zijn
van een verontreiniginggraad waarbij gevaar is te verwachten voor de gezondheid
van de gebruikers van het bouwwerk. Hoewel burgemeester en wethouders de
bouwvergunning in deze gevallen formeel kunnen weigeren, zal echter veelal
volstaan kunnen worden met het stellen van aanvullende voorwaarden dat bepaalde
voorzieningen worden getroffen. Zie hiervoor de toelichting onder artikel 2.4.2
van de Model-bouwverordening.Voor gevallen met een ernstige bodemverontreiniging geldt een
aanhoudingsverplichting totdat het bevoegde gezag als bedoeld in de Wet
bodembescherming een saneringsplan heeft goedgekeurd. Zodra het saneringsplan is
goedgekeurd dient een beslissing te worden genomen op de bouwaanvraag. Ook in
deze gevallen zal de vergunning in de regel verleend kunnen worden onder de
voorwaarde dat vooruitlopend op de aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond
van het goedgekeurde saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden
getroffen.Artikel 2.4.2 Voorwaarden bouwvergunningNiet ernstige gevallen van bodemverontreiniging, waarin naar het oordeel van
burgemeester en wethouders toch nog sprake is van een onaanvaardbare
verontreiniginggraad, zijn meestal overzichtelijke gevallen. Op korte termijn en
zonder de noodzaak van saneringsonderzoek is aan te geven op welke wijze het
verontreinigingprobleem kan worden ondervangen. In dit soort niet ernstige gevallen hoeft de conclusie, dat het terrein
verontreinigd is, niet te leiden tot weigering van de bouwvergunning.In de voorwaarden van de bouwvergunning kan aangegeven worden op welke wijze het
terrein gesaneerd moet worden en – in relatie tot de bouw – op welk tijdstip.
Als saneringsvoorwaarden valt te denken aan:
de voorwaarde, dat onder het bouwwerk een isolerende en dampremmende
laag wordt aangebracht;
de voorwaarde, dat een bepaald deel van de bodem wordt afgegraven en
afgevoerd, alsmede het aanbrengen van een schone bodemlaag;
de voorwaarde, dat een pompinstallatie ter zuivering van het grondwater
wordt aangebracht en gedurende een aantal jaren na de totstandkoming van
het bouwwerk in stand wordt gehouden.
Er wordt op gewezen, dat sanering in deze gevallen in principe een
verantwoordelijkheid van de aanvrager om bouwvergunning is. Het kan in het
belang van de aanvrager zijn, als deze bij het overleggen van de aanvraag om
bouwvergunning voor het bouwen op een verontreinigde bodem tevens aangeeft hoe
deze de sanering denkt te laten plaatsvinden. Ook bouwaanvragen waarbij sprake is van een ernstig geval van
bodemverontreiniging kunnen op grond van dit artikel worden afgedaan. Nadat het
op grond van de Wet bodembescherming bevoegde gezag het saneringsplan heeft
goedgekeurd en de aanhoudingsplicht op grond van artikel 52A van de Woningwet is
beëindigd, kan de bouwvergunning worden verleend onder de voorwaarde dat
vooruitlopend op de aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond van het
goedgekeurde saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden getroffen.Paragraaf 5 Voorschriften van stedenbouwkundige aardAlgemeenRelatie stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplanArtikel 9 van de Woningwet is hier van groot belang. Dit betekent dat deze
paragraaf van de bouwverordening alleen dan geldt indien er geen bestemmingsplan
voorhanden is, of indien het desbetreffende bestemmingsplan niet-vergelijkbare
voorschriften van stedenbouwkundige aard bevat. Gedacht kan worden aan een
slechts ten dele goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud
bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal gebreken. Soms is het
moeilijk te bepalen of het desbetreffende bestemmingsplan exclusief wil zijn ten
opzichte van de Modelbouwverordening. Sinds 1992 geeft de Woningwet wel enige
duidelijkheid in art. 9, lid 2 (slot): ‘..., tenzij het desbetreffende
bestemmingsplan anders bepaalt.’ Het primaat ligt bij het bestemmingsplan. De
Woningwet gaat er echter eenvoudigweg van uit dat bestemmingsplannen voor wat
dit onderwerp betreft volstrekt duidelijk zijn. Dit is echter niet altijd het
geval. Indien er sprake is van onduidelijkheid zal een en ander van geval tot
geval bekeken moeten worden. Is een van deze gevallen aan de orde, dan vullen de
stedenbouwkundige bepalingen (inclusief de ontheffingen hiervan) uit de
bouwverordening het bestemmingsplan aan. Alvorens in een concreet geval tot aanvullende werking van de bouwverordening
wordt geconcludeerd, dient een drieledige toets te worden uitgevoerd:
bevat het bestemmingsplan voorschriften met betrekking tot een onderwerp
dat tevens in de bouwverordening wordt gereguleerd? Luidt het antwoord
ontkennend, dan dient vervolgens de vraag te worden gesteld of,
het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening ten
aanzien van het desbetreffende, niet in het bestemmingsplan
gereguleerde, onderwerp expliciet uitsluit. Luidt ook het antwoord op
deze vraag ontkennend, dan dient ten slotte te worden bezien of,
de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met de
voorschriften van het bestemmingsplan, in die zin dat aanvullende
werking van de bouwverordening tot gevolg heeft dat de
gebruiksmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, geheel of nagenoeg
geheel teniet worden gedaan. Is dit het geval, dan dient aanvullende
werking van de bouwverordening alsnog op grond van artikel 9, eerste lid
van de Woningwet te worden afgewezen.
Het is niet mogelijk de eventuele strijdigheid met een bepaling uit een
bestemmingsplan op te heffen met een ontheffing uit de bouwverordening. Deze
laatste zien immers alleen op de stedenbouwkundige bepalingen uit de
bouwverordening.Bewust is gekozen niet de termijn van tien jaar ex artikel 33 WRO te
introduceren in de bouwverordening aangezien het hier slechts gaat om een
minimale planologische regeling die niet aan tijdsveranderende beleidsinzichten
onderhevig is. Tevens is het van belang dat er sprake blijft van continuïteit
van de stedenbouwkundige eisen in de bouwverordening sinds 1965.De voorschriften van stedenbouwkundige aard zijn afgeleid van de
stedenbouwkundige voorschriften van de oude MBV. Deze oude voorschriften zijn
geactualiseerd, op onderdelen worden gemeenten alternatieven geboden.
Belangrijke aandachtspunten bij de stedenbouwkundige voorschriften zijn:
De voorrangsregel tussen bestemmingsplan en bouwverordening; zie artikel
9 van de Woningwet. Voor gebieden waarvoor een bestemmingsplan van
kracht is, moet worden aangenomen, dat de stedenbouwkundige voorschriften slechts rechtskracht hebben, voor zover
het bestemmingsplan daardoor niet geheel of ten dele van zijn kracht
beroofd wordt.Het tweede lid van artikel 9 van de Woningwet heeft ten opzichte van het
oude artikel 2 van de Woningwet 1962 wel een verduidelijking ondergaan.
De voorschriften van de bouwverordening treden alleen terug, als het
bestemmingsplan over hetzelfde onderwerp uitdrukkelijk voorschriften
bevat of als het bestemmingsplan uitdrukkelijk bepaalt, dat de
voorschriften van de bouwverordening terugtreden.Uit jurisprudentie blijkt dat onder bepaalde voorwaarden de
conflictregel uit artikel 9 van de Woningwet zodanig kan worden
toegepast dat ook een toekomstig bestemmingsplan de bepalingen van de
bouwverordening opzij kan zetten. Indien met toepassing van artikel 3:23
van de Wet ruimtelijke ordening geanticipeerd wordt op een nog niet van
kracht geworden bestemmingsplan, waardoor dit toekomstige plan in de
plaats treedt van het van kracht zijnde bestemmingsplan, dan kan in het
verlengde daarvan het in voorbereiding zijnde bestemmingsplan op de
voorgrond treden bij de toepassing van de conflictregel. In deze
hoedanigheid kan het toekomstige bestemmingsplan bepalingen uit de
bouwverordening terzijde schuiven.Een eerste vereiste hiervoor is dat er sprake is van een
ontwerpbestemmingsplan dat reeds een voldoende concreet toetsingskader
biedt en waarvan redelijkerwijs te verwachten is dat het onherroepelijk
zal worden.Een tweede vereiste is dat met de toepassing van artikel 3:23 van de Wet
ruimtelijke ordening op dit plan geanticipeerd wordt. Alvorens de
ontheffingsprocedure als bedoeld in artikel 3:23 van de Wet ruimtelijke
ordening te kunnen starten dient beoordeeld te worden of het bouwplan
past binnen het ontwerpbestemmingsplan. Bij die toets moet ook bezien
worden of het toekomstige bestemmingsplan strijdig is met de
bouwverordening, waarbij de conflictregel wederom aan de orde komt. Als
onder deze omstandigheden blijkt dat de bouwverordening voorschriften
geeft die niet overeenstemmen met het toekomstige bestemmingsplan, dan
blijven deze voorschriften bij de toetsing van het concrete bouwplan
buiten toepassing.Voor gebieden waar geen bestemmingsplan geldt en waar dus een
anticipatie op voet van artikel 2:23 van de Wet ruimtelijke ordening
niet aan de orde is, biedt artikel 2.5.29 van de MBV de mogelijkheid om
ontheffing te verlenen van de verboden tot bouwen met overschrijding van
de voor- en achtergevelrooilijn en van het verbod tot bouwen met
overschrijding van de maximale bouwhoogte, mits het bouwplan past in het
toekomstige bestemmingsplan. Ook hier geldt daarbij de eis dat dit
bestemmingsplan het stadium van 'intern praatstuk' is gepasseerd,
hetgeen in het betreffende artikel nader is geconcretiseerd.(Zie ABRS, 11 mei 1995, BR 1995, blz. 671, Gst. 7022, 9, m.nt. De Gier.
Zie tevens ARRS, 18 september 1986, AB 1987,135).
De tweedeling in (licht-)bouwvergunningplichtig en vrij bouwen. De
stedenbouwkundige voorschriften zijn van toepassing op het
bouwvergunningplichtig bouwen. Hierbij mag echter niet over het hoofd
worden gezien dat bouwwerken aan, bij of op monumenten en in van
rijkswege beschermde stads- en dorpsgezichten altijd
bouwvergunningplichtig zijn. De stedenbouwkundige voorschriften zijn
aangepast aan artikel 43 van de Woningwet en het Besluit bouwwerken. Het
parkeren. Aan het slot van de stedenbouwkundige eisen bevat de MBV
parkeerartikelen. Het in de bouwverordening opnemen van parkeerartikelen
is mede noodzakelijk omdat het Bouwbesluit vooralsnog geen regeling ter
zake zal bevatten.
Artikel 2.5.1 Richtlijnen voor de verlening van ontheffing van de
stedenbouwkundige bepalingenVan verschillende bepalingen uit de artikelenreeks 2.5.1 t/m 2.5.29 is
ontheffing mogelijk, ten gevolge waarvan de belangen van omwonenden beïnvloed
worden. Het onderhavige artikel geeft een begrenzing van die
ontheffingsbevoegdheden, ten einde het gevaar voor een onredelijke benadeling
van belangen van de omwonenden tegen te gaan.Tot en met de achtste serie wijzigingen van de bouwverordening gaf artikel 2.5.1
een begrenzing van die ontheffingsbevoegdheden, ten einde het gevaar voor een
onredelijke benadeling van belangen van de omwonenden tegen te gaan. Deze bepaling hield in dat
een bouwwerk niet zodanige afmetingen of een zodanige ligging mocht
krijgen dat tot een bestaand deel ervan of een ander bouwwerk niet meer
voldoende licht en lucht zou kunnen toetreden, dan wel dat de goede
werking van schoorstenen en ventilatiekanalen zou worden belemmerd.
bij de beoordeling van een aanvraag om bouwvergunning moest worden
aangenomen dat alle om het bouwterrein liggende terreinen zijn bebouwd
tot de hoogte en de oppervlakte die ten hoogste zonder vrijstelling of
ontheffing mogelijk zijn krachtens bestemmingsplan, de bouwverordening
of enige andere verordening.
Bij overschrijding van een of meer van de onder b bedoelde maxima door
een bestaand bouwwerk in afwijking van het gestelde onder b moest worden
uitgegaan van de werkelijke afmetingen van dat bouwwerk.
Dit hoefde er evenwel niet altijd toe te leiden dat nieuwbouw die de hier
bedoelde hinder voor een naburig bestaand gebouw zou veroorzaken, niet
gerealiseerd kon worden. De opdrachtgever van de nieuwbouw kan immers met de
eigenaar van het bestaande gebouw overeenkomen dat op kosten van eerstgenoemde
de nodige veranderingen aan het bestaande pand worden aangebracht (bijvoorbeeld
grotere of andere ramen, mechanische gasafvoer e.d.). Als gevolg van de inwerkingtreding van de Wet dualisering gemeentebestuur heeft
de gemeenteraad sinds 7 maart 2002 niet meer de bevoegdheid om op grond van
artikel 148 Gemeentewet bij verordening beleidsregels (i.c. richtlijnen) vast te
stellen, waarmee andere bestuursorganen van de gemeente (i.c. B&W) rekening
dienen te houden bij de uitoefening van bij of krachtens de wet verleende
bevoegdheden. Het belang van begrenzing van ontheffingsbevoegdheden in de artikelenreeks 2.5.2
tot en met 2.5.29 MBV blijft echter ook na 7 maart 2002 onverkort aanwezig.
Titel 4.3 Awb omvat een algemene bevoegdheid voor bestuursorganen om voor eigen
bevoegdheden beleidsregels vast te stellen. De inhoud van het vervallen artikel
2.5.1 MBV kan aldus als beleidsregel bij besluit van burgemeester en wethouders
opnieuw worden vastgesteld en bekendgemaakt. Een andere oplossing zou kunnen
zijn dat de gemeenteraad bijvoorbeeld in een beleidsnota de kaders aangeeft,
waarbinnen het college van b&w zijn bevoegdheid dient uit te oefenen. Zo’n
beïnvloeding van het collegebeleid kan echter alleen in politieke zin
gehandhaafd worden!Artikel 2.5.2 Anti-cumulatiebepalingDeze bepaling dient om te voorkomen dat, indien in de bouwverordening dan wel in
een bestemmingsplan bij een bepaald gebouw een zeker open terrein is geëist, dat
terrein nog eens meetelt bij het beoordelen van een aanvraag voor een ander
gebouw, waaraan een soortgelijke eis wordt gesteld. Deze bepaling blijkt vooral
in het buitengebied betekenis te hebben.Artikel 2.5.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeerLid 1Het onderhavige voorschrift spreekt over 'een bouwwerk dat voor het verblijf van
mensen is bestemd', omdat met name ziekenauto's en brandweerauto's niet alleen
gebouwen moeten kunnen bereiken, maar ook bepaalde bouwwerken, geen gebouw
zijnde, zoals de tribunes van sportvelden. Indien de maat in het eerste lid door de gemeenteraad op 10 meter wordt bepaald,
dan correspondeert deze met de maat, bij overschrijding waarvan – ingevolge het
Postbesluit dat op de Postwet 1954 berust – een brievenbus aan het tuinhek moet
worden aangebracht in plaats van aan de voordeur, een zgn. buitenbus. De maat
van 10 meter verdient uit een oogpunt van brandbestrijding eveneens de voorkeur,
omdat anders de lengte van de blusslangen te groot wordt.Indien een bouwplan niet voorziet in de aanleg van een verbindingsweg in de zin
van het eerste lid, moet de bouwvergunning worden geweigerd. Eventueel kan de
bouwvergunning worden verleend met de voorwaarde dat met bouwen pas mag worden
begonnen, wanneer de totstandkoming van een weg die aan de eisen voldoet,
voldoende is gewaarborgd. Een en ander kan betekenen dat de aanvrager van de
bouwvergunning eerst moet zorgen dat hij beschikt over een toestemming tot
aanleg van de verbindingsweg en/of het aansluiten ervan op het wegennet.Een publiekrechtelijke regeling (met een vergunningplicht voor het aanleggen van
wegen door particulieren) is opgenomen in het VNG-model voor de algemene
plaatselijke verordening (APV). Eventueel kan ook een privaatrechtelijke
toestemming tot aansluiten vereist zijn; een dergelijke toestemming tot uitwegen
is – gelet op artikel 14 van de Wegenwet – niet nodig voor het aansluiten, c.q.
uitwegen op openbare wegen.Lid 2Ten gevolge van de wijziging van het onderhavige lid die in het kader van de
achtste serie wijzigingen van de Modelbouwverordening 1992 (d.d. najaar 2002) is
doorgevoerd, is de gepubliceerde jurisprudentie van voordien niet meer
toepasselijk (ABRS 25 januari 2001, Bouwrecht 2001, 508; verbindingsweg
Boxmeer). De breedte van de verbindingsweg en zijn bermen is afgestemd op het gebruik door
gangbare vrachtauto’s, zoals verhuisauto’s, vuilnisauto’s, brandweerauto’s e.d.,
zonder dat deze elkaar behoeven te kunnen passeren. De eis voor het
draagvermogen van de verharding en een eventuele brug over een sloot of iets
dergelijks is eveneens afgestemd op het gebruik door genoemde gangbare
vrachtauto’s.Lid 4Opstelplaatsen voor blusvoertuigen behoren in voldoende aantal te worden
aangebracht, al naar gelang de grootte van het bouwwerk. Zulke opstelplaatsen behoeven echter niet te worden verhard, indien de
plaatselijke brandweer over blusvoertuigen voor terreingebruik beschikt.Lid 5Voorbeelden van bluswatervoorzieningen zijn een:
aansluiting op het distributienet van de drinkwaterleiding;
aansluiting op een leidingnet voor water, geen drinkwater zijnde;
speciaal gegraven blusvijver;
ander oppervlaktewater;
waterput of bron.
Lid 6De onderhavige ontheffing kan worden verleend voor gebouwen die door hun aard,
ligging of wijze van gebruik geen verbindingsweg en dus ook geen opstelplaats
voor blusvoertuigen behoeven te hebben. Voorbeelden: recreatiewoonverblijven die
aan het water liggen en over een aanlegsteiger beschikken, bergplaatsen voor
materialen bij waterstaatwerken, vrijstaande boerenschuren, schuilhutten
e.d.Artikel 2.5.3A Brandweeringangen(Vervallen)Wanneer een gebouw meerdere toegangen heeft, dient in overleg met de brandweer
de brandweeringang aangewezen te worden. Naast de primaire toegankelijkheid van
het gebouw, is het noodzakelijk dat de brandweer kan beschikken over sleutels
van ruimten in het gebouw die normaal zijn afgesloten. De werking van de brandweeringang dient te allen tijde gegarandeerd te zijn.
Hiervoor dient de brandweeringang te voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl .Artikel 2.5.4 Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicaptenHet onderhavige artikel is complementair aan de bepalingen van het Bouwbesluit
die betrekking hebben op de toegankelijkheid van gebouwen voor al dan niet
gehandicapte mensen. In genoemde bepalingen is tevens geregeld, wanneer de
eigenlijke toegang van een gebouw over een hellingbaan moet beschikken.Artikel 2.5.5 Ligging van de voorgevelrooilijnHet bepaalde onder b kan desgewenst variëren naar gelang van de zone waarin de
weg is gelegen. Ook kan per zone een vaste maat worden genoemd. Indien in
gebieden van de gemeente waarvoor geen bestemmingsplan geldt, wegen zouden
voorkomen van meer dan 30 meter breed zonder bestaande bebouwing, dan verdient
het de voorkeur om het onder b bepaalde als volgt te redigeren:
langs een wegbreedte waarlangs geen bebouwing, als onder a bedoeld,
aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:
bij een wegbreedte van ten minste 30 meter de lijn gelegen op
een afstand van de halve wegbreedte, gemeten uit de as van de
weg;
bij een wegbreedte die minder dan 30 meter, maar ten minste 10
meter bedraagt, de lijn gelegen op 15 meter uit de as van de
weg;
bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10
meter uit de as van de weg.
Artikel 2.5.6 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen gedefinieerd wordt als 'de lijn die –
behoudens toegelaten afwijkingen – bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is – om misverstand te voorkomen – een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn opgenomen. Het
onderhavige verbod geldt niet voor bouwvergunningvrije bouwwerken. Het geldt dus
wel voor licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken, althans voorzover in het
Besluit bouwwerken niet anders is bepaald, en voor bouwvergunningplichtige
bouwwerken.Indien een bouwvergunningvrij bouwwerk wordt gebouwd in, op, aan of bij een
monument, als bedoeld in de Monumentenwet 1988, of een monument, als bedoeld in
een provinciale of gemeentelijke monumentenverordening, dan wel in een beschermd
stads- of dorpgezicht, als bedoeld in de Monumentenwet 1988, dan is een
dergelijk bouwwerk bij wijze van uitzondering licht-bouwvergunningplivhtig op
grond van de artikelen 4, 5 en 6 van het Besluit bouwwerken. Zie tevens artikel
2.5.8, eerste lis, onder g.Artikel 2.5.7 Toegelaten overschrijding van de
voorgevelrooilijnArtikel 2.5.7 houdt rekening met artikel 3 van het Besluit bouwwerken. Door de verruiming van de categorie vergunningvrije bouwwerken kan in toenemende
mate samenloop ontstaan tussen vergunningvrije en vergunningplichtige werken. In
onderdeel a komt de keuze tot uitdrukking voor de ‘totaal- benadering’ zoals die
ook uit de wetsgeschiedenis is af te leiden. Dit betekent dat een vergunningvrij
bouwwerk niet vergunningvrij is als het onderdeel uitmaakt van een
(meeromvattend) licht-, dan wel regulier-vergunningplichtig bouwplan. Deze
‘totaal-benadering’ houdt echter niet in dat de vergunning dan ook mag worden
geweigerd louter op dat onderdeel dat op zichzelf beschouwd vergunningvrij zou
zijn. In geval van samenloop gaat het zwaarste regime voor, maar zonder dat
daarmee de essentie van vergunningvrij bouwen wordt aangetast (TK, 1999-2000, 26
734, nr. 6, p. 18).De redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen
aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding
van de voorgevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag
om bouwvergunning is het niet logisch om het verbod tot overschrijding van de
voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. De voor dit artikel van
belang zijnde beperking, die artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit
bouwwerken kent betreft een uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Bij het
aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard mag er geen sprake zijn
van een uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Elke vergroting van een bouwwerk,
waardoor een bestaande afwijking van de rooilijnvoorschriften zou toenemen,
blijft dus bouwvergunningplichtig.Zie de figuren 1 en 2 in de bijlage die bij deze Toelichting behoort. De
bedoelde figuren illustreren dat in het algemeen als veranderingen van
niet-ingrijpende aard, als bedoeld in die artikel 3, eerste lid, onder k, van
het Besluit bouwwerken kunnen worden beschouwd:
uittreksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil,
mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen, waaronder pilasters en gevellijsten,
plinten, enigszins uitstekende schoorsteenwanden en
hemelwaterafvoeren;
uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil,
mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen zoals kroonlijsten, dakoverstekken,
dakgoten, uithangbordjes en kleine luifels.
Indien uitsteeksels aan gebouwen de voorgevelrooilijn verder overschrijden dan
hiervoor onder 1 en 2 aangegeven, zullen burgemeester en wethouders dus in het
algemeen overwegen daartegen repressief op te treden. Indien in een
bestemmingsplan geen eigen regeling op het gebied van rooilijnen, toelaatbare
bouwhoogte e.d. is opgenomen, maar ter zake de artikelen 2.5.1 t/m 2.5.30 van de
bouwverordening van kracht zijn verklaard, dan verdient het aanbeveling om
onderdeel a van artikel 2.5.7 aan te vullen met de tekst van de voorgaande
punten 1 en 2 (minus de voorbeelden) onder tussenvoeging van de woorden ', te
weten:'.Artikel 2.5.8 Ontheffing voor overschrijdingen van de
voorgevelrooilijnNaast de vrijstellingsmogelijkheden bedoeld in artikel 2.5.8 kent artikel 2.5.29
nog de mogelijkheid van vrijstelling voor het geval, dat er een bestemmingsplan
in voorbereiding is.Artikel 2.5.8 is afgestemd op artikelen 2 en 3 van het Besluit Bouwwerken. De
vermelding van artikelen 2 en 3 van het Besluit Bouwwerken in artikel 2.5.8 is
vooral van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou
hebben voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikelen 2 en 3 van het
Besluit Bouwwerken, uit te sluiten.Lid 1, ad bDeze bepaling maakt het mogelijk om ontheffing te verlenen voor op het eigen
voorterrein plaatsen van beeldhouwwerk, vitrines e.d.Artikel 2.5.9 Bouwen op de wegArtikel 2.5.9 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
vermelding van artikel 3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.9 is vooral
van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben
voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikel 3 van van het Besluit
bouwwerken, uit te sluiten. Zie voor het bouwen over de weg overigens artikel
2.5.8.Artikel 2.5.10 Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoekenLid 4, onder aOnder deze ontheffing kunnen bij voorbeeld complexen van bij elkaar behorende
gebouwen, zoals kazernes, ziekenhuizen en gevangenissen vallen.Lid 4, onder fHieronder vallen bij voorbeeld aangebouwde garages, terugliggende
zolderverdiepingen e.d.Lid 4, onder gDeze ontheffing kan in het algemeen worden verleend voor gebouwen, die een ruim
voorterrein vragen.Artikel 2.5.11 Ligging van de achtergevelrooilijnZie de figuren 3 t/m 12, in de bij deze Toelichting behorende bijlage.Lid 1, onder aDeze bepaling kan voor langgerekte, taps toelopende bouwblokken tot
achtergevelrooilijnen in het smalle deel van het bouwblok leiden die elkaar
dicht naderen. Dit behoeft echter geen bezwaar te vormen, omdat artikel 2.5.21
de bouwhoogte dan evenredig beperkt.Artikel 2.5.12 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen wordt gedefinieerd als 'de lijn die –
behoudens toegelaten afwijkingen – bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is – om misverstand te voorkomen – een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn opgenomen.Het geheel achter de achtergevelrooilijn bouwen moet overigens opgevat worden
als een – verboden – overschrijding van de achtergevelrooilijn.Indien gebouwd aan of bij een beschermd monument of in een van rijkswege
beschermd stads- of dorpsgezicht, zijn normaliter bouwvergunningvrije bouwwerken
bij wijze van uitzondering bouwvergunningplichtig op grond van de artikelen 4, 5
en 6 van het Besluit bouwwerken. Zie tevens artikel 2.5.14, sub l.Artikel 2.5.13 Toegelaten overschrijding van de
achtergevelrooilijnArtikel 2.5.13 is afgestemd op het Besluit bouwwerken. De redenering is dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen
aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vergunningvrij met overschrijding
van de achtergevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de
aanvraag om bouwvergunning is het niet logisch om het verbod tot overschrijding
van de achtergevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. Twee punten zijn
van belang:
De voor dit artikel van belang zijnde beperking, die artikel 3, eerste
lid, onder k, van het Besluit bouwwerken kent betreft een uitbreiding
van het bebouwde oppervlak. Bij het aanbrengen van veranderingen van
niet-ingrijpende aard mag er geen sprake zijn van een uitbreiding van
het bebouwde oppervlak.
Wat betreft de aan- en uitbouwen, die bouwvergunningplichtig zijn, is
het wel mogelijk dat het bestemmingsplan een regulerende werking heeft.
In dat geval hebben de stedenbouwkundige voorschriften van de
bouwverordening geen betekenis. Voor zover het bestemmingsplan de aan-
en uitbouwen verbiedt, is ontheffing mogelijk op grond van artikel 3:23
van de Wet ruimtelijke ordening.
Onder d worden veranderingen van niet-ingrijpende aard genoemd, als bedoeld in
artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken. Als zodanig kunnen
in het algemeen worden beschouwd:
uitsteeksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil
mits zij de achtergevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen, waaronder pilasters en gevellijsten,
plinten, enigszins uitspringende schoorsteenwanden en
hemelwaterafvoeren;
uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil,
mits zij de achtergevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen zoals kroonlijsten, dakoverstekken,
dakgoten en kleine afdaken.
Zie tevens de twee laatste zinnen van de toelichting op artikel 2.5.7.Artikel 2.5.14 Vrijstelling voor overschrijdingen van de
achtergevelrooilijnNaast de vrijstellingsmogelijkheden bedoeld in het onderhavige artikel 2.5.14
kent artikel 2.5.29 nog de mogelijkheid van ontheffing ongeval van voorbereiding
van nieuw ruimtelijk beleid.Artikel 2.5.14 is afgestemd op het Besluit bouwwerken. De vermelding hiervan is
vooral van belang om het misverstand dat de bouwverordening ook betekenis zou
hebben voor zaken die bouwvergunningvrij zijn, uit te sluiten. Zie de term
bouwvergunningplichtige bouwwerken, geen gebouw zijnde onder h.Bij het verlenen van ontheffing ingevolge de bepalingen van dit artikel dienen
de richtlijnen van de artikelen 2.5.1 en 2.5.2 in het bijzonder in acht te
worden genomen, mede in het belang van omwonenden. Voorts ware er aandacht aan
te besteden, of een bouwwerk voor de brandweer bereikbaar moet blijven. Artikel 2.5.14 is overigens afgeleid van artikel 48, eerste lid, van de MBV
1965. Onder de hoofdlijnen van de jurisprudentie hierna staat een aantal
uitspraken over artikel 48, eerste lid, vermeld, waarvan verwacht wordt, dat die
bruikbaar blijven. Ad a en gVoor deze bedrijven kan tot op zekere hoogte tegemoet worden gekomen aan op
bedrijfstechnische gronden gebaseerde verlangens. Met de onder g bedoelde
bouwstrook (of bouwblok), geheel of overwegend handels- of industrieterrein
omvattend, wordt niet beoogd een bouwstrook (of bouwblok) met winkelbebouwing. Artikel 2.5.15 Erf bij woningen en woongebouwenHet erf, bedoeld in dit voorschrift, mag niet worden verward met de
'buitenruimte' in de zin van het Bouwbesluit.Naleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het ruimschoots voldoen
aan het bepaalde in artikel 5.4.12 (5:50) van het Burgerlijk Wetboek, want in
laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als
minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht.Het vrijelijk ramen in de achtergevel kunnen aanbrengen is tevens het motief
voor het bepaalde in het eerste lid, onder b. Het (gedeeltelijk) samenvallen van
de achtergevel met de erfgrens vormt hiervoor immers een beletsel.Lid 3 b, onder 1Deze ontheffing is onder meer bedoeld voor patiowoningen.Lid 3 b, onder 2Indien één van de in dit lid genoemde situaties zich voordoet en er dus open
ruimte achter een gebouw is, zij het dat deze niet bij het gebouw behoort en het
gebouw overigens over voldoende 'uitloop' beschikt, zou ontheffing van de
voorgeschreven erfgrootte kunnen worden verleend.Lid 3 b, onder 3Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is van een betering van de
bestaande toestand zal een verkleining van het erf tot geringere oppervlakte dan
volgens dit artikel is vereist slechts aanvaardbaar zijn ten behoeve van het
opheffen van onbevredigende situaties in het gebouw waarvoor binnen het gebouw
geen oplossing kan worden gevonden. In die gevallen zal een verbetering van het
gebouw tegen een verslechtering van het erf moeten worden afgewogen. Hiertoe zal
in het bijzonder aandacht moeten worden geschonken aan de functie van het erf
als onderdeel van de vluchtweg bij brand en aan de bereikbaarheid van het pand
door de brandweer.Artikel 2.5.16 Erf bij overige gebouwenNaleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het voldoen aan het
bepaalde in artikel 5.4.12 (5:50) van het Burgerlijk Wetboek, want in
laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als
minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht.Lid 2, onder a en bBij het verlenen van ontheffing zal onder meer rekening moeten worden gehouden
met de ligging in het gebouw van eventuele dienstwoningen. Bij het hanteren van
de ontheffing dient bovendien onderscheid te worden gemaakt tussen de gevallen,
waarin het gaat om een bouwblok of een bouwstrook waarin geen woningen voorkomen
en een bouwblok waarin bij voorbeeld naast bedrijfsgebouwen ook woningen
voorkomen. Indien de laatste omstandigheid zich voordoet zal de ontheffing
minder ver mogen gaan dan in het andere geval.Artikel 2.5.17 Ruimte tussen bouwwerkenDeze bepaling is bedoeld om het ontstaan van smalle ontoegankelijke open ruimten
tussen gebouwen op aangrenzende terreinen te voorkomen, omdat deze aanleiding
tot hinder door vervuiling kunnen geven. De bepaling kan zowel worden nageleefd
door gebouwen tegen elkaar aan te plaatsen als door een tussenruimte van meer
dan een meter breedte te realiseren. De ontheffing kan worden verleend, indien
de smalle open ruimte voldoende, bij voorbeeld door een opening in de zijgevel
van het gebouw, voor onderhoud bereikbaar is. Bij het verlenen van een
ontheffing als bedoeld in het tweede lid zal uiteraard ook gelet moeten worden
op het bepaalde in artikel 2.5.1.Artikel 2.5.18 Erf- en terreinafscheidingenArtikel 5:48 van het Burgerlijk Wetboek geeft iedere terreineigenaar het recht
om zijn erf te omheinen. Uiteraard moet hij daarbij de eventuele beperkingen in
de gemeentelijke voorschriften in acht nemen. Laatstgenoemde voorschriften
spelen echter meestal slechts een bescheiden rol, want een erfafscheiding is in
principe een bouwvergunningvrij bouwwerk op grond van artikel 2, onder e, van
het Besluit bouwvergunningvrije en licht-vergunningplichtige bouwwerken, althans
indien de daarin vermelde beperkingen ten aanzien van onder meer de hoogtemate
in acht worden genomen. Hogere erfafscheidingen vallen vanzelfsprekend onder de
bouwvergunningplicht en behoeven derhalve preventieve toetsing aan de
voorschriften van het bestemmingsplan of het onderhavige artikel van de
bouwverordening. Eventueel kunnen burgemeester en wethouders op grond van het
tweede lid van laatstgenoemd artikel ontheffing verlenen voor het bouwen van
bijvoorbeeld een gevangenismuur of een hek ter omheining van een terrein dat
geen erf, behorend bij een gebouw, is.Zie artikel 2.76 van het bouwbesluit voor de toelaatbare draairichting van
beweegbare delen van erf- en terreinafscheidingen. Artikel 2.5.19 Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en
ondergrondse hoofdtransportleidingenHet eerste lid strekt tot bescherming van het bouwvergunningplichtige bouwwerk
en de veiligheid van de bewoners of gebruikers daarvan. Het tweede lid ziet meer
op de openbare veiligheid. De ondergrondse hoofdtransportleiding kan zowel
dienen voor elektriciteit als voor aardgas, olie, chemische producten e.d.Het gehele artikel heeft alleen betrekking op hoogspanningslijnen en
hoofdtransportleidingen die bij het aanvragen van een bouwvergunning aanwezig
zijn. Het geldt ook voor het bouwen in het gebied van een bestemmingsplan,
zolang de voorschriften van dat bestemmingsplan dit niet uitsluiten of een
andere regeling ter zake bevatten; zie artikel 9 van de Woningwet.Omdat het wenselijk is om van geval tot geval te kunnen bepalen, in hoeverre het
bouwen nabij hoogspanningslijnen en ondergrondse hoofdtransportleidingen
toelaatbaar is en zo ja, onder welke voorwaarden, is het artikel geredigeerd als
een verbod, waarvan eventueel ontheffing kan worden verleend. De aan een
ontheffing te verbinden voorwaarden zullen in het algemeen zijn gericht zowel op
de veiligheid van de gebruikers van het bouwwerk als op het voorkomen van
storingen in de goede werking van de lijnen en leidingen ten gevolge van de bouw
en de aanwezigheid van het bouwwerk.Indien het onderhavige artikel moet worden toegepast, verdient het aanbeveling
om overleg te plegen met de beheerder van de hoogspanningslijn of de
hoofdtransportleiding. Krachtens overeenkomst met de NV Nederlandse Gasunie zal
de gemeente van derden in elk geval het plegen van dergelijk overleg verlangen,
indien bij een hoofdtransportleiding voor aardgas wordt gebouwd. Voor
hoogspanningsleidingen zal het onderhavige voorschrift geen praktische betekenis
hebben, indien op het betrokken perceel een recht van opstal is gevestigd, als
bedoeld in artikel 5, lid 3, sub b, van de Belemmeringenwet Privaatrecht. In dat
geval heeft het recht van opstal niet alleen betrekking op
bouwvergunningplichtige bouwwerken, maar ook op bouwvergunningvrije bouwwerken.
Meestal betreft het dan vrij te houden stroken van 2 x 30 meter, waarin echter
onder voorwaarden wel de plaatsing van bepaalde bouwwerken, machines e.d. is
toegestaan.Artikel 2.5.20 Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijnDit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van voorschriften
voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de afstanden tot
tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is aangegeven, dat het
stelsel alleen voor bouwvergunningplichtige bouwwerken is bedoeld.Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar ook op
voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de vaste fysische
gegevenheden op het gebied van met name de daglichttoetreding is dan ook geen
onderscheid gemaakt tussen de maximumhoogten in de voor- en in de
achtergevelrooilijn. Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter boven straatpeil van
eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van aanvaardbare belemmeringhoeken
voor de daglichttoetreding buiten beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende
glasgedeelten praktisch geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels beneden
de gebruikelijke vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in een
stedenbouwkundig (straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen de onderste
glaslijn van het beschouwde gebouw en de bovenkant van de tegenoverliggende
bebouwing.)Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening is wel
gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de bebouwde kom
(belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek: maximaal 37 graden). Zie de figuren 12, 13 en 14 in
de bij deze Toelichting behorende bijlage.Een voorgevelrooilijn kan ontbreken op de plaatsen, waar bij voorbeeld een
vaart, een gracht, een park of een plantsoen langs de weg ligt. Veelal zal een
tegenoverliggende rooilijn dan te ver weg liggen om een beperkende invloed op de
maximumhoogte van het bouwwerk te hebben. Langs een smalle gracht is dit echter
niet ondenkbaar (zie figuur 15). Een plaatselijke onderbreking van een
voorgevelrooilijn komt bij voorbeeld voor bij de uitmonding van een dwarsweg
(dwarsstraat) (zie figuur 16).Artikel 2.5.21 Toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijnZie ook de toelichting op artikel 2.5.20.Lid 2De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door de
achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen niet
evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1 enz. de voor
de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de achtergevelrooilijnen is.
Het komt voor, dat bij tussen twee wegen gelegen terreinen, die te ondiep zijn
voor twee tegenover elkaar gelegen bouwstroken, de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt.De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de plaats van de
ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie figuur 18).Lid 4Bij achterterreinen die – door de ligging in geaccidenteerd gebied of anderszins
– niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte in het verticale
vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste t/m derde lid
voorgeschreven wijze niet tot de juiste hoogte-diepteverhouding van het
binnenterrein van gesloten bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat
krachtens het bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte
van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het genoemde
bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen.Artikel 2.5.22 Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover
achtergevelrooilijnDe voorschrifttekst van het eerste lid is verduidelijkt, vergeleken met die van
het eerste lid van artikel 55 van de MBV 1965, maar de strekking is onveranderd
gebleven. Zie figuur 19.Lid 2Indien uit het bepaalde in het eerste lid voor een zijgevel tegenover een
achtergevelrooilijn een lagere hoogte volgt dan voor de – op die zijgevel
aansluitende – voorgevel toelaatbaar is dan kan het in overigens
verlichtingstechnisch gunstige omstandigheden verantwoord zijn om ontheffing te
verlenen voor het laten optrekken van de zijgevel tot de hoogte van de
voorgevel.Artikel 2.5.23 Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnenLid 2De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.Artikel 2.5.24 Grootste toegelaten hoogte van bouwwerkenDe maximumbouwhoogte van 15 meter komt – bij een in de woningbouw gebruikelijke
verdiepingshoogte – overeen met 5 à 5,5 bouwlaag.Artikel 2.5.25 Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinenHet onderhavige artikel wordt vooral gehanteerd voor bouwwerken op
binnenterreinen van gesloten bouwblokken. Een zadeldak is een dak, bestaande uit
twee schuine vlakken die elkaar in het hoogste punt snijden, de zgn. nok, en
vandaar beide naar beneden lopen tot hun goot.Artikel 2.5.26 Wijze van meten van de hoogte van bouwwerkenZie artikel 1.1 voor de definitie van 'straatpeil'.Artikel 2.5.27 Toegelaten afwijkingen van de toegelaten
bouwhoogteAd aArtikel 2.5.27 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan
een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding van de
toegelaten hoogte. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om
bouwvergunning is het niet logisch om het verbod tot overschrijding van de
voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn.Ad bDeze niet-vantoepassingverklaring geldt uiteraard, mits de te vernieuwen of te
veranderen delen niet worden verhoogd. Dit zou namelijk de vergroting van een
bouwwerk betreffen. Voor de vergroting van een bouwwerk zijn de artikelen 2.5.20
t/m 2.5.24 onverkort van toepassing, zij het behoudens vrijstelling ingevolge
artikel 2.5.28, onder e.2.Artikel 2.5.28 Vrijstelling voor overschrijdingen van de toegelaten
bouwhoogteArtikel 2.5.28 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
vermelding van artikel 3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.28 is vooral
van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben
voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikel 3 van het Besluit
bouwwerken, uit te sluiten.Bij het verlenen van ontheffingen dient bijzondere aandacht te worden besteed
aan het bepaalde in de artikelen 2.5.1 en 2.5.2. Ook kunnen
welstandsoverwegingen worden betrokken bij het beoordelen van verzoeken om
ontheffing.Ad e, onder 1Deze ontheffing zou kunnen worden verleend, indien het een gebouw betreft, dat
aansluit bij bestaande bebouwing, die onder vigeur van vroegere voorschriften
hoger is dan thans is toegelaten. Door de ontheffing kan dan een gaaf
straatbeeld worden verkregen.Artikel 2.5.29 Ontheffing voor overschrijding van de rooilijnen en
toegelaten bouwhoogte in geval van voorbereiding van een nieuw ruimtelijk
beleidArtikel 2.5.29 bouwverordening is, in zijn relatie met de overige
stedenbouwkundige ontheffingen uit de bouwverordening, te vergelijken met de
relatie tussen enerzijds de buitenplanse ontheffingsregelingen van artikel 3:22
en 3:23 Wro en anderzijds de binnenplanse (d.w.z. opgenomen in het
bestemmingsplan zelf) ontheffingen ex artikel 3:6 vierde lid Wro. Deze analogie
doordenkend is paragraaf 2.5 bouwverordening te beschouwen als een deel van een
pseudo-bestemmingsplan en zijn de artikelen 2.5.8, -14 en -28 te beschouwen als
drie ‘binnenplanse’ ontheffingen. Artikel 2.5.29 is dan te beschouwen als de
‘buitenplanse’ ontheffing. Zie ook algemene toelichting bij paragraaf 2.5.Als gevolg van de inwerkingtreding van de nieuwe uniforme openbare
voorbereidingsprocedure (afdeling 3.4) in de Awb per 1 juli 2005 is het niet
meer mogelijk om de minimale wettelijke termijn voor de terinzagelegging en het
naar voren brengen van zienswijzen van 6 weken te bekorten.Deze relatie tussen 2.5.29 MBV en de nieuwe formulering (3/4/2000) van artikel
17 en 19 van de oude Wet op de Ruimtelijke Ordening leidt tot een nieuwe opzet
van artikel 2.5.29 MBV. De regeling in de artikelen 17, 18, 19 en 19a van de
oude Wet op de Ruimtelijke Ordening in combinatie met artikel 20 van het oude
Besluit op de ruimtelijke ordening hebben model gestaan voor de aanpassing van
dit artikel.Geconcludeerd werd dat de reikwijdte van artikel 2.5.29 MBV grote
overeenstemming vertoont met artikel 4.1.1 Bro. Laatstgenoemd artikel geeft aan
welke initiatieven (bouwen en gebruiken) in strijd met het bestemmingsplan met een eenvoudige ontheffing van burgemeester en wethouders afgedaan kunnen
worden. Dit betreft met name in de bebouwde kom substantiële vergrotingen van de
algemeen toegestane bouwvolumina, verdergaand dan waarvoor op grond van onder
meer de artikelen 2.5.14 MBV en 2.5.28 MBV ontheffing kan worden verleend (het
gaat meestal niet om uitbreidingen van bestaande gebouwen, maar om nieuwe
gebouwen die niet tussen de rooilijnen of onder de maximumbouwhoogte
passen).Artikel 2.5.29 MBV maakt het mogelijk soortgelijke projecten te realiseren in
afwijking van de stedenbouwkundige bepalingen van de MBV.Provinciaal toezicht is in beide situaties niet aan de orde. Het betreft immers
in vele gevallen de bebouwde kom of het aanvullen van door Gedeputeerde Staten
goedgekeurde bestemmingsplannen. Vandaar dat er ook geen verplichte relatie
wordt gelegd met het zogenaamde artikel 10 Bro-overleg.Gegeven deze gelijkenis ligt het voor de hand de ontheffing van artikel 2.5.29
MBV een nagenoeg gelijke procedure toe te kennen als in artikel 19, lid 3 WRO en
in artikel 18 WRO.Lid 1De verordeningstekst van het eerste lid bleef bij de achtste serie wijzigingen
(d.d. per 1 januari 2003) grotendeels gelijkluidend aan de desbetreffende tekst
die van 1983 tot 2001 vigeerde.De woorden ‘voor het bouwen in een gebied waarvoor geen bestemmingsplan geldt’
zijn vervallen, omdat niet slechts in het geval dat er geen bestemmingsplan
geldt gebruik gemaakt kan worden van artikel 2.5.29 MBV, doch ook indien er een
slechts ten dele goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud
bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal gebreken is; zie ook de
Algemene toelichting bij paragraaf 5 van de MBV onder ‘Relatie stedenbouwkundige
bepalingen en het bestemmingsplan’.Lid 2De in lid 1, sub a en b van het voorheen geldende artikel 2.5.29 (tot 1 januari
2003) genoemde relatie met het voorbereidingsbesluit en ontwerpbestemmingsplan
zijn komen te vervallen nu per 3 april 2000 bij ruimtelijke ontheffingen de
rechtstreekse relatie met een nieuw bestemmingsplan is komen te vervallen. Het
gaat nu over het ruimere begrip en toetsingskader ‘kenbaar planologisch (nieuw)
beleid’.Sub a en b: doorverwijzing naar artikel 19, lid 2 WRO alsmede naar artikel 20
Bro.Het gedachtegoed uit de algemene toelichting bij dit artikel komt hier in
wettekst tot uitdrukking.Sub c: Welk toekomstig ruimtelijk beleid is zoal relevant?Op grond van oude Arob-jurisprudentie, zoals ARRS 3 augustus 1982, Gst. 6740, BR
1982, p. 887; ARRS 15 oktober 1982, BR 1983, p. 135; Vz. ARRS 26 januari 1984,
Gst. 6793.3; Vz ARRS 15 juni 1984, Gst. 6793.4 en Vz. ARRS 2 augustus 1985, BR
1985, p. 114 op basis van de Woningwet 1962, volgde dat een in de
bouwverordening opgenomen ontheffingsregeling) ‘een objectief
bepaald, althans bepaalbaar, criterium biedt (moet bieden) omtrent datgene
waartoe de ontheffing kan strekken. Dit betekent dat de mogelijkheid tot
verlening van ontheffing in relatie moet zijn gebracht met een redelijke
verwachting dat het bouwplan in overeenstemming zal zijn met ‘een voldoende
omlijnd, voor alle belanghebbenden kenbaar, toekomstig planologisch kader.’De ARRS heeft de eisen later wat afgezwakt, waarbij zij zo’n
‘pseudo-anticipatieregeling’ in de bouwverordening niet als onverbindend
aanmerkte waarin voor het kunnen verlenen van ontheffingen slechts als eisen
waren opgenomen dat belanghebbenden vooraf waren gehoord en dat de GS een
verklaring van geen bezwaar hadden verleend. Zie ARRS 8 oktober 1985, AB 1986,
501 en ARRS 11 mei 1995, AB 1996.In eerste instantie moet natuurlijk gedacht worden aan een ter inzage gelegd
ontwerpbestemmingsplan. Ook een goed gemotiveerd voorbereidingsbesluit voor
bijvoorbeeld een bouwlocatie kan een basis vormen.Ook is ander ‘vastgesteld en bekendgemaakt ruimtelijk beleid’, evenals bij de
toepassing van artikel 3:23 Wro, zonder meer mogelijk om de ontheffing op de
baseren. Denk bijvoorbeeld aan een structuurplan, structuurvisie of -nota,
beleidsnota, beleidsregels (een nota dakkapellen, bijgebouwen e.d.) en een
sectorale nota. Nadrukkelijk wordt echter ook ander nieuw ruimtelijk beleid als inspiratiebron
genoemd. Immers enkel ‘vastgesteld en bekendgemaakt beleid’ zal verstarrend
werken want het kan lang duren voordat zo’n beleid een feit is. Zo kan
overeenstemming met een voorontwerpbestemmingsplan waarmee de Provinciale
Planologische Commissie heeft ingestemd, al een voldoende basis zijn. Dit
laatste spoort immers met de jurisprudentie op artikel 19 WRO (oud).MotiveringUiteraard geldt voor een dergelijk ontheffingsbesluit zoals voor alle besluiten
wel de eis van een goede motivering (artikel 3:46 Awb). Deze motivering zal in
het onderhavige geval in ieder geval betrekking moeten hebben op toekomstig
planologisch beleid.In het tweede lid van artikel 2.5.29 MBV is daarom expliciet de eis opgenomen
dat het bouwplan waarvoor ontheffing wordt verleend ‘in overeenstemming is met
in voorbereiding zijnd ruimtelijk beleid’. Er is dus, gezien ook de tekst van
artikel 3:23 Wro en artikel 3:22 Wro, niet gekozen om een ‘goede ruimtelijke
onderbouwing’ te eisen voor de artikel 2.5.29 MBV-ontheffing.Wel geldt natuurlijk het algemene motiveringsbeginsel van artikel 3:46 Awb en de
relevante jurisprudentie daarover. Er is overigens weinig jurisprudentie over
artikel 2.5.29.’MilieuzoneringOok bij deze ontheffing moeten burgemeester en wethouders rekening houden met
alle belangen, dus ook de milieubelangen. Afstanden ten opzichte van
hinderveroorzakende activiteiten zijn dan van groot belang. De relevante
afstanden treft u aan in de reeds meerdere malen herziene VNG-publicatie
‘Bedrijven en milieuzonering’.Lid 3Bekendmaking/openbare kennisgevingOp grond van artikel 41 Woningwet moet de aanvraag om bouwvergunning binnen twee
weken na ontvangst worden bekendgemaakt. Uit het desbetreffende bouwplan kan
worden afgeleid dat het in strijd zal zijn met de eisen van de bouwverordening.
Afzonderlijke bekendmaking van een (impliciet) verzoek om de desbetreffende
ontheffing van de bouwverordening is derhalve niet noodzakelijk. Afdeling 3.4 Awb Dit betreft een paragraaf van regelend recht die niet van overeenkomstige
toepassing is verklaard in de bouwverordening. Er geldt derhalve geen wettelijke
verplichting om de procedure van afdeling 3.4 Awb te volgen bij de ontheffing ex
artikel 2.5.29 bouwverordening.Titel 4.1 AwbDeze paragraaf is in principe van toepassing voorzover de Woningwet (lex
specialis) hier niet van afwijkt.HorenHet is niet gebruikelijk dat de aanvrager om bouwvergunning gehoord moet worden
(art. 4:7 Awb) bij het voornemen van burgemeester en wethouders om de aanvraag
te weigeren aangezien het altijd een beschikking op aanvraag betreft.Voor wat betreft de derde belanghebbende ligt dit anders. Indien er voor de
aanvraag om bouwvergunning een weigeringsgrond bestaat, hoeft de belanghebbende
niet te worden gehoord. Indien de gemeenten door middel van een ontheffing toch
wil meewerken, dan is het voorstelbaar dat de belangen van een of meer buren
voor de beslissing relevant worden. In dat laatste geval zullen zij gehoord
moeten worden (MvT, PG Awb, p. 254).InspraakInspraak is niet aan de orde gezien de procedure analoog aan artikel 17/19, lid
3 WRO.Zienswijzen en fatale termijnenHet afhandelen van zienswijzen kost tijd. De algemene termijnen van de Awb zijn
al aangepast aan de bijzondere termijnen van de Woningwet. Desondanks is het
inpassen van behandelingstermijn en van de zienswijzen onmogelijk in het systeem
van fatale termijnen van de Woningwet. Deze ontheffingsprocedure moet immers
worden doorlopen binnen de desbetreffende fatale termijnen van de Woningwet.
Zolang echter de aanvraag om een reguliere bouwvergunning kan worden verdaagd,
lijkt het mogelijk om beide procedures, inclusief het afwikkelen van de
ingebrachte zienswijzen, te volgen zonder dat er sprake hoeft te zijn van
fictieve bouwvergunningen. Op grond van jurisprudentie (VzARRvS, 25 november
1993 (Delft), BR 1994, p. 497) geldt echter nog steeds dat een fictieve
bouwvergunning voor onrechtmatig moet worden gehouden als er geen vrijstelling
van de bouwverordening is verleend, omdat de Woningwet niet voorziet in de
mogelijkheid dat een op grond van de bouwverordening vereiste vrijstelling van
rechtswege wordt verleend.Relatie met de lichte bouwvergunningprocedureDe lichte bouwvergunning moet worden verleend binnen zes weken na de aanvraag.
Deze termijn kan niet worden verdaagd. Gesteld moet worden dat het bij
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken om geringe afwijkingen moet gaan van de
rooilijnen en van de maximum bouwhoogte en zij daarom kunnen worden afgedaan met
behulp van een ontheffing als bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en 2.5.28.
Deze kennen geen voorbereidingsprocedure zodat er geen knelpunten zijn met de
termijn van zes weken.Als gevolg van de inwerkingtreding van de nieuwe uniforme
voorbereidingsprocedure (afdeling 3.4) in de Awb (voorzien medio 2004) is het
niet meer mogelijk om de minimale wettelijke termijn voor de ter inzagelegging
en het naar voren brengen van zienswijzen van 6 weken te bekorten. Dit betekent
dat het wettelijk gezien niet meer mogelijk is om een
lichte-bouwvergunningprocedure te doorlopen in combinatie met een procedure op
grond van artikel 2.5.29 MBV. Indien een procedure op grond van artikel 2.5.29 MBV wordt doorlopen in
combinatie met een aanvraag om een bouwvergunning eerste fase is het van belang
dat in een vroegtijdig stadium wordt onderkend dat als gevolg van de nieuwe
wettelijke termijn voor het indienen van zienswijzen een beslissing op de
bouwaanvraag binnen de wettelijke beslistermijn niet mogelijk is. In een
dergelijke situatie zullen burgemeester en wethouders tijdig een
verdagingsbesluit moeten nemen om te voorkomen dat er een fictieve
bouwvergunning eerste fase ontstaat.Monumenten en stads- en dorpsgezichtenMonumenten en van rijkswege beschermde stads- en dorpsgezichten worden in de MBV
analoog aan de categorisering in de Woningwet als een bijzondere categorie
aangemerkt.Relatie met de gefaseerde bouwvergunningDe gefaseerde bouwvergunningprocedure mag worden verdaagd. Beide procedures, de
bouwvergunningprocedure en de ontheffingsprocedure, kunnen binnen de termijnen
worden doorlopen, mits, bij ingekomen zienswijzen, gebruik wordt gemaakt van de
verdagingsmogelijkheid.RechtsbeschermingInzake deze ontheffing is geen afzonderlijke rechtsbescherming nodig. De
rechtsbescherming is geconcentreerd rond de desbetreffende bouwvergunning. De
beslissing omtrent deze ontheffing lost hier als het ware in op.Hoofdlijnen van de jurisprudentie op basis van de Woningwet 1962 en de
bouwverordening (MBV 1965)
De bescherming van de belangen van derden bij het verlenen van
vrijstelling krachtens het tweede lid van de artikelen 42 en 48 vereist
een objectief bepaald – althans bepaalbaar – criterium omtrent de
strekking van de vrijstelling. Dit betekent dat de vrijstelling in
relatie moet zijn gebracht met een redelijke verwachting dat het
bouwplan in overeenstemming zal zijn met een voldoende omlijnd, voor
alle belanghebbenden kenbaar, toekomstig planologisch kader.Als een dergelijk kader beschouwt de vz. ARRS een door de gemeenteraad
vastgesteld bestemmingsplan, omdat de gemeentelijke wetgever zich dan
pas concreet over het planologisch kader heeft uitgelaten.Wnd. Vz. ARRS 15 februari 1984, RO 3.84.0066/S 24. Deze lijn is
voortgezet in latere jurisprudentie. Pres. Rb. Rotterdam, 18 juli 1997,
BR 1998.
Een toetsing aan een ontwerp-structuurplan is niet voldoende.ARRS 16 december 1982; BR 1983, 275.
Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of in
gebouwenLid 1Het is zeer moeilijk aan te geven, wat in algemene zin een niet te overvloedig
minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom
per bouwvergunning te bepalen normstelling hangt af van onder meer de grootte
van het gebouw, de ligging in de gemeente, het te verwachten aantal bezoekers,
c.q. bewoners of gebruikers, de eventuele aanwezigheid van openbaar vervoer en
de frequentie daarvan, het tijdstip waarop de bezoekers gewoonlijk komen, en de
mogelijke uitwisselbaarheid van parkeerplaatsen. Tevens is aansluiting wenselijk
op het voorgestane verkeers- en vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd in het
lokale verkeer- en vervoerplan.Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige minimum
aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort voertuig en de bestemming
van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen voor verkeersvoorzieningen binnen
de bebouwde kom (ASVV 2004), paragraaf 6.3, verkrijgbaar bij de Stichting
Centrum voor Regelgeving en Onderzoek in de Grond-, Water- en Wegenbouw en de
Verkeerstechniek (Stichting CROW) te Ede (tel. 0318-69 53 00 of
www.crow.nl ). Overigens kan een verantwoorde
parkeernorm alleen per te verlenen bouwvergunning worden bepaald.Aan de hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per te
verlenen bouwvergunning een verantwoorde parkeernorm worden bepaald. Bij de
toepassing van het onderhavige lid is – op grond van praktisch-bouwkundige
overwegingen – enige flexibiliteit in elke vastgestelde parkeernorm
onontbeerlijk. Dus verdient het aanbeveling om in een concrete bouwvergunning
bij voorbeeld een afwijking naar boven van 10% als toelaatbaar te vermelden op
locaties die per openbaar vervoer bereikbaar zijn, en van 50% op locaties die
dat niet zijn.Lid 2Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze voorschriften
niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een correcte naleving van lid 1.
De verplichting in lid 1 om voldoende parkeerplaatsen op eigen terrein aan te
brengen zou immers gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door alleen parkeervakken
met afmetingen voor het kleinste type personenauto te maken. Ook het Bouwbesluit
1992 sprak in het – niet in werking getreden – artikel 218, lid 1, over
'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'. Het Bouwbesluit 2003 laat regeling
van het onderhavige onderwerp geheel over aan bestemmingsplan en/of
bouwverordening. Een bijkomende reden voor het opnemen van maatvoorschriften
voor parkeervakken is de wenselijkheid om de afwijkende maatvoering vast te
leggen van parkeerplaatsen voor rolstoelgebruikers en stoklopers. Lid 3De onderhavige bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum wordt
voorzien van een zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw fabrieksgebouw van
een laad- en losperron (met een op het fabrieksterrein gelegen, bijbehorende
opstelstrook voor vrachtauto's).Lid 4, ad aDe mogelijkheid tot ontheffing van de eis in het eerste lid om een
parkeergelegenheid van voldoende omvang op eigen terrein of onder eigen dak te
maken is onder meer bedoeld voor bouwvergunningplichtige verbouwingen van
winkels e.d. in binnensteden. Eventueel kan laatstgenoemde ontheffing worden
verleend onder financiële voorwaarden. Zie hiervoor onder 'Hoofdlijnen van de
jurisprudentie', punt 3.Paragraaf 6 Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen(Vervallen in verband met het in werkingtreden van het gebruiksbesluit op 1
november 2008)Paragraaf 7 Aansluitplicht op de nutsvoorzieningenArtikel 2.7.1 Eis tot aansluiting aan waterleidingDe plicht tot aansluiting aan het distributienet van de waterleiding houdt niet
in dat het waterleidingbedrijf tot de levering van drinkwater verplicht is en
evenmin voor de aangeslotene de plicht tot het betrekken van drinkwater. De
plicht tot aansluiting aan het waterleidingnet houdt slechts de verplichting in
tot het doen treffen van de technische voorzieningen die het betrekken van
drinkwater mogelijk maken. Of water wordt geleverd, is afhankelijk van een met
het waterleidingbedrijf te sluiten contract. De voorwaarden waaronder dit
contract wordt gesloten, zijn veelal vervat in een afzonderlijke verordening op
de levering van drinkwater. In feite zal de aansluiting ook veelal door het
waterleidingbedrijf plaatsvinden en zullen de aansluiting van de
binnenhuisinstallatie aan het distributienet en de levering van drinkwater vaak
in hetzelfde contract zijn geregeld.Overigens moet men zich realiseren dat het onderhavige voorschrift geen
aansluiting op het waterleidingnet verplicht stelt in geval een
binnenhuisinstallatie voor drinkwater – als bedoeld in het genoemde
artikelnummer uit het Bouwbesluit – ontbreekt. Dit kan zich voordoen wanneer
toepassing van de gelijkwaardigheidbepalingen van het Bouwbesluit ertoe leidt
dat het aanbrengen van een alternatieve voorziening voor het betrekken van
drinkwater wordt toegestaan. Voor de wijze van meten van de afstand tot de
dichtst bij zijnde leiding van het openbare distributienet, zie artikel
2.7.7.Artikel 2.7.2 Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetDe plicht tot aansluiting aan het elektriciteitsnet betreft niet alleen een
kwestie van comfort, maar ook één van veiligheid, met name brandveiligheid. Zie
voorts de toelichting op artikel 2.7.1.Artikel 2.7.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnetLid 1De niet van toepassingverklaring voor bejaardenwoningen houdt verband met de
kans op ongevallen. Lid 2, onder bHet verlenen van ontheffing is denkbaar voor koopwoningen, indien de
eigenaar-bewoner geen aardgas wenst te gebruiken. Dit in tegenstelling tot
hetgeen het geval kan zijn voor huurwoningen, indien de gemeenteraad
geschiktheid van de woning voor het stoken en koken op de meest economische
brandstof noodzakelijk acht. 2, onder cEen ontheffing voor woningen die worden aangesloten op de stads-, wijk- of
blokverwarming, kan door burgemeester en wethouders worden geweigerd, indien een
gasaansluiting gewenst en mogelijk is in verband met het koken op aardgas. Zie
voorts de toelichting op artikel 2.7.1.Artikel 2.7.4 Eis tot aansluiting aan de openbare rioleringAlgemeenDe gemeentelijke zorgplicht voor de doelmatige inzameling en het doelmatig
transport van het afvalwater dat vrijkomt binnen de gemeentegrenzen, is
neergelegd in artikel 10.15 van de Wet milieubeheer. De Bouwverordening, het
Lozingenbesluit bodembescherming en de Wet verontreiniging oppervlaktewateren
richten zich op de lozers van afvalwater. Hieronder volgt een beknopte
beschrijving van deze regelgeving. Voor een uitgebreidere uiteenzetting
verwijzen wij naar de Leidraad riolering, module aanpak verspreide
afvalwaterlozingen, Samsom H.D. Tjeenk Willink, Alphen aan den Rijn
(losbladig).Voor nieuwbouw is de aansluitplicht op de riolering geregeld in artikel 2.7.4
van de MBV. Voor bestaande bouw is deze aansluitplicht geregeld in artikel
5.3.4. Genoemde artikelen bieden, in samenhang met de in artikel 40 van de
Woningwet gegeven bouwvergunningplicht en de in het herziene artikel 13 van de
Woningwet, de mogelijkheid om de eigenaar van een bouwwerk te verplichten om aan te sluiten op
de riolering indien de afstand tussen de openbare riolering en het
dichtstbijzijnde deel van het bouwwerk 40 meter of minder bedraagt.Het Lozingenbesluit bodembescherming stelt regels voor het lozen van afvalwater
in de bodem. Buiten bepaalde afstanden tot de riolering (afhankelijk van de
hoeveelheid afvalwater) staat het Lozingenbesluit bodembescherming een
individueel zuiveringssysteem toe. De eisen voor het lozen vanuit individuele
zuiveringssystemen in de bodem staan vermeld in de Uitvoeringsregeling
lozingenbesluit bodembescherming. Deze eisen zijn nader uitgewerkt in de publicatie van het Ministerie van VROM:
Individuele behandeling van afvalwater bij verspreide
bebouwing; onderzoeksfase 4B: IBA-richtlijn (november 1991).Het lozen op oppervlaktewater wordt door de waterkwaliteitsbeheerder gereguleerd
op basis van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren. Voor het lozen van
huishoudelijk afvalwater is op 1 maart 1997 het WVO-Lozingenbesluit
huishoudelijk afvalwater in werking getreden (Stb. 1997, 27). De systematiek van
dit lozingenbesluit is vergelijkbaar met het Lozingenbesluit
bodembescherming.Lid 1In gemeenten met een zgn. gescheiden rioolstelsel dienen de afvoerleidingen voor
hemelwater op het desbetreffende, afzonderlijke riool te worden aangesloten. Het
is ook zeer wel denkbaar om het hemelwater, afkomstig van de daken van zeer
grote gebouwen en/of afkomstig van zeer grote terreinen, niet op het openbare
riool te lozen, maar op oppervlaktewater e.d. Voor lozing op oppervlaktewater is
echter een vergunning vereist op grond van artikel 1, eerste lid, van de Wet
verontreiniging oppervlaktewateren. De aanvrager van de bouwvergunning kan de onder b genoemde uitzondering op de
aansluitplicht aan het gemeenteriool bovendien (laten) gebruiken om het
hemelwater op te slaan en in het kader van het duurzaam bouwen
te consumeren, waar drinkwater niet noodzakelijk is, zoals voor de
toiletspoeling, de wasmachine en het sproeien van de tuin. Zie bijvoorbeeld in
de losbladige uitgaven van het Nationaal pakket Duurzaam bouwen,
uitgegeven en regelmatig herzien door de Stichting Bouwresearch (SBR)
te Rotterdam, specificatieblad S 445.Lid 2, onder aNaast het geven van aanwijzigingen over plaats, hoogte en binnenmiddellijn van
de te realiseren aansluitleiding of aansluitleidingen is het gemeentelijk
bouwtoezicht op grond van het onderhavige voorschrift bevoegd:
om te verbieden dat een hemelwaterafvoer op een druk- of vacuümriolering
wordt aangesloten;
om te verplichten dat afzonderlijke aansluitingen worden gerealiseerd
voor enerzijds de hemelwaterafvoer en anderzijds de vuil-waterafvoer,
indien in het desbetreffende deel van de gemeente een gescheiden
gemeentelijk rioolstelsel aanwezig is.
Lid 2, onder bVoor gebouwen met souterrains of kelders waarin zich sanitaire toestellen
bevinden, is het noodzakelijk dat het afvalwater door middel van een
rioolwaterpomp op het riool wordt geloosd. In sommige gevallen dienen dan tevens
voorzieningen tegen het terugvloeien van afvalwater te worden getroffen, waarbij
moet worden bedacht dat een terugslagklep wegens de mogelijkheid van aangroeiing
meestal een onvoldoende voorziening is.Lid 3Ingevolge de Wet milieubeheer, laatst gewijzigd per 1 maart 1996, geldt als
hoofdregel dat het verboden is om afvalwater op een openbaar riool te lozen.
Uitzonderingen gelden voor:a afvloeiend hemelwater;b huishoudelijk afvalwater dat afkomstig is van normaal huishoudelijk
gebruik;c bedrijfsafvalwater dat naar zijn aard overeenkomt met huishoudelijk afvalwater
en dat afkomstig is van normaal huishoudelijk gebruik. Voor lozingen die niet
onder deze uitzonderingen vallen, gelden standaardvoorschriften krachtens de Wet
milieubeheer of een vergunningsvereiste op grond van die wet.Indien zelfs afscheiding, verdunning, voorzuivering, koeling of dergelijke niet
tot het gewenste resultaat leiden, of de af te voeren hoeveelheden zo groot zijn
dat verstoring van de goede werking van de openbare riolering of de
zuiveringsinstallatie te verwachten is, kan worden geëist dat op andere wijze
wordt geloosd dan op het openbaar riool. In het Inrichtingen- en
vergunningenbesluit milieubeheer is bepaald wat het bevoegd gezag is ten aanzien
van de geldende of te stellen lozingsvoorschriften. In het algemeen zijn dit
voor de complexe categorieën bedrijven niet langer burgemeester en wethouders,
zoals tot 1 maart 1996 het geval was onder de werking van de toenmalige
gemeentelijke lozingsverordeningen riolering.Lid 4, onder aVoor lozing op oppervlaktewater is een vergunning of melding vereist op grond
van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren.Lid 4, onder bIndien bij een agrarisch bedrijf waar men de afvalstoffen voor
bedrijfsdoeleinden kan gebruiken, een voldoende ruime gier- of beerput wordt
gemaakt, kunnen burgemeester en wethouders ontheffing van de verplichting tot
aansluiting aan het openbare riool verlenen.Artikel 2.7.5 Aansluiting anders dan aan de openbare
rioleringLid 2, onder bDe voorgeschreven verplichting om het hemelwater niet op traditionele wijze af
te voeren naar het gemeenteriool of naar oppervlaktewater, maar naar een op het
eigen erf of terrein aan te leggen opvang- en bezinkingsvoorziening, berust op
milieuhygiënische overwegingen (‘duurzaam bouwen’). Hiermee wordt beoogd om het
hemelwater aan de bodem toe te voegen om op deze wijze zo veel mogelijk bij te
dragen aan de instandhouding van het grondwaterpeil en het tegengaan van
verdroging van het milieu. Afhankelijk van de grootte van het erf en de bodemgesteldheid ter plaatse kan
bedoelde infiltratievoorziening bestaan uit een in de grond aangebrachte
infiltratieput, een drainage, een grindbak, een bezinkingsvijver of een daarmee
gelijk te stellen voorziening. Richtlijnen voor dergelijke voorzieningen kunnen
worden ontleend aan ISSO-publicatie nr. 70-1, Hemelwater binnen de perceelsgrens
– Ontwerp en uitvoering van voorzieningen ten behoeve van opvang, gebruik en
infiltratie van hemelwater binnen de perceelsgrens, uitgave Stichting
Bouwresearch (SBR), Rotterdam, september 2000 (telefoon 010-2065959). De aanvrager van de bouwvergunning dient van tevoren te (laten) onderzoeken
welke van de genoemde infiltratievoorzieningen, gelet op de ter plaatse
aanwezige bodemgesteldheid en grondwaterstand, voor zijn bouwplan geschikt is.
Bij het ontwikkelen van een bestemmingsplan of grootschalig bouwproject zal een
dergelijk onderzoek in de praktijk reeds in het kader van het vooronderzoek door
de projectontwikkelaar zijn verricht en/of kunnen de uitkomsten van gemeentewege
beschikbaar worden gesteld. Lid 3, onder bOm verzakking van de te stichten of reeds aanwezige bouwwerken, alsmede
wateroverlast voor de belendende percelen te voorkomen moet de
infiltratievoorziening voor hemelwater zodanig op het eigen erf kunnen worden
gesitueerd dat voldoende afstand tot genoemde bouwwerken en de perceelgrenzen in
acht wordt genomen. Die afstand is geen vast gegeven, maar hangt af van de
hoeveelheid te lozen hemelwater in relatie tot de aard van de
infiltratievoorziening en de bodemgesteldheid ter plaatse. Op grond van de
terzake overgelegde of bij de gemeente aanwezige gegevens kunnen burgemeester en
wethouders dan ook ontheffing verlenen van de verplichting tot het aanbrengen
van een infiltratievoorziening, indien de bodemgesteldheid, de grondwaterafvoer
en/of de geringe afmetingen van het erf daartoe aanleiding geven. Bij de keuze van een meer traditionele wijze van hemelwaterafvoer is overigens
van belang dat terwille van een goede werking van een rottingsput (septic tank)
daarop geen afvoerleidingen voor hemelwater mogen worden aangesloten.Artikel 2.7.6 Kwaliteit en dimensionering van buitenriolering op erven en
terreinenLid 3In (delen van) gemeenten waar het afvalwater door middel van een gemeentelijk
rioolstelsel naar een rioolwaterzuiveringsinstallatie wordt afgevoerd, moet er –
met het oog op het in goede staat houden van dat rioolstelsel en de goede werking van de zuiveringsinstallatie – op worden
toegezien dat er in de huisaansluitleidingen geen beerputten, rottingputten e.d.
voorkomen. Lid 4Zie voor een concretisering van de onderhavige eisen de Nederlandse
praktijkrichtlijn NPR 3218 'Buitenriolering onder vrij verval - Aanleg en
onderhoud' die in 1984 bij het Nederlands Normalisatie-instituut (NNI) is
verschenen.Hoewel de Nederlandse norm NEN 3215, uitgave 1997, 'Binnenriolering in woningen
en woongebouwen – Eisen en bepalingsmethoden' formeel slechts toepasbaar is op
binnenshuis gelegen afvoerleidingen, zal het duidelijk zijn dat de
dimensionering van enerzijds de grondleiding binnenshuis en anderzijds de daarop
aansluitende huisaansluitleiding op het eigen erf buitenshuis gelijk moet zijn.
Hetzelfde geldt mutatis mutandis voor de 'huis'-aansluitleidingen van niet tot
bewoning bestemde gebouwen.Lid 5De dimensionering volgens lid 4 kan tot een grotere diameter van de
huisaansluitleiding ter plaatse van de aansluiting op het gemeentelijk
rioolstelsel leiden dan het minimum van 125 mm dat in het onderhavige lid is
voorgeschreven.Lid 6Of de rioleringsmaterialen voldoen aan de kwaliteitseisen uit de genoemde
NEN-normen, blijkt in het algemeen uit de levering onder KOMO-keurmerk met
overlegging van een KOMO-certificaat. Uiteraard zijn in Europees verband daarmee
vergelijkbare keurmerken en certificaten ook acceptabel.HOOFDSTUK 3 De MeldingArtikel 3.1 De wijze van meldenArtikel 3.2 WelstandscriteriaHOOFDSTUK 4 Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij
ingebruikneming van een bouwwerkAlgemeenDit hoofdstuk bevat een serie uiteenlopende plichten die in tegenstelling tot de
voorgaande hoofdstukken geen betrekking hebben op de vergunning(procedure), maar
uitsluitend op de fasen van bouwen, voltooien en in gebruik nemen van een
bouwwerk. De artikelen 4.6 tot en met 4.11 en 4.13 en 4.15 hebben betrekking op
alle bouwactiviteiten, dus zowel vergunningvrij als vergunningplichtig. Vanaf 1 april 2007 is artikel 7b Woningwet van kracht, waarin verplichtingen in
de vorm van algemene verbodsbepalingen zijn opgenomen met betrekking tot de
voorschriften uit de bouwverordening die van toepassing zijn op onder meer het
bouwen en het gebruik van een bouwwerk, standplaats of een open erf of terrein.
Bovendien verbiedt het herziene artikel 40, eerste lid Woningwet zowel het
bouwen zonder of in afwijking van een verleende bouwvergunning (sub a), als het
in stand laten van een bouwwerk of deel daarvan dat gebouwd is zonder of in
afwijking van een verleende bouwvergunning (sub b). Als gevolg van de gewijzigde
systematiek van de Woningwet is een verbod tot ingebruikneming zoals tot en met
de 11e serie wijzigingen opgenomen was in artikel 4.14 van de
Model-bouwverordening niet langer noodzakelijk. Op grond van artikel 7b juncto
artikel 40, eerste lid Woningwet kunnen burgemeester en wethouders indien nodig
het gebruik van het voltooide bouwwerk beletten. Het verbod leidt in geval van
niet-naleving van de voorschriften van de bouwverordening tot een overtreding
waartegen direct handhavend kan worden opgetreden. Overtreding van een verbod
van artikel 7b Woningwet is per 1 april 2007 strafbaar gesteld in artikel 1a,
onder 2, van de Wet op de economische delicten (WED).Structuur van de voorschriftenHet merendeel van de voorschriften in dit hoofdstuk betreft preventieve
handelingen of het nalaten van handelingen teneinde (tijdige) controle door het
bouwtoezicht of anderen mogelijk te maken. Dit betreft de artikelen 4.1 tot en
met 4.6 en 4.13.Andere bepalingen van dit hoofdstuk zijn gericht op het voorkomen van nadelige
effecten van het bouwen op de omgeving (bijv. veiligheid, grondwaterstand,
hinder, afscheiding bouwterrein) in casu de artikelen 4.7 tot en met 4.10.
Artikel 4.11 tenslotte is specifiek gericht op het bouwafval.Een goede afronding van de bouwfase wordt beoogd met artikel 4.12 over de
gereedmelding van eenbouwwerk. De ingebruikneming van een bouwwerk wordt sinds 1 april 2007 geregeld
in artikel 7bWoningwet.De veiligheidsvoorschriften – de artikelen 4.8 tot en met 4.10 – gelden
ingevolge artikel 8.3.1 eveneens voor het slopen en het sloopterrein.Handhaving van de voorschriftenDe voorschriften uit dit hoofdstuk zijn per 1 april 2007 op grond van artikel 7b
van de Woningwet rechtstreeks werkende bepalingen. Zie ook de algemene
toelichting bij Hoofdstuk 11.Het niet verrichten van opmetingen, ontgravingen enz. als bedoeld in artikel 4.6
kan grond zijn voor het toepassen van bestuursdwang.Criteria voor veiligheid en hinder gelden steeds voor de omgeving. Deze
bepalingen hebben geen betrekking op de arbeidsomstandigheden. Daarvoor gelden
andere regels en met de handhaving daarvan is de Arbeidsinspectie belast.Artikel 4.1 Intrekking bouwvergunning bij niet-tijdige start of
tussentijdse staking van bouwwerkzaamhedenDe gronden waarop een bouwvergunning kan worden ingetrokken staan limitatief in
artikel 59 van de Woningwet. De intrekkingsgronden zijn vanaf 1 januari 2003 in
de Woningwet uitgebreid. In verband met het Besluit indieningsvereisten en het
gewijzigde artikel 56 Woningwet kan een bouwvergunning tevens worden ingetrokken
indien voorgeschreven gegevens niet tijdig zijn overgelegd nadat de
bouwvergunning is verleend. Voorts kan een bouwvergunning gedeeltelijk worden
ingetrokken. Indien bijvoorbeeld onvolledige gegevens zijn verstrekt, kan het zo
zijn dat slechts een gedeeltelijke intrekking van de bouwvergunning op haar
plaats is. Bovendien is toegevoegd dat de bouwvergunning kan worden ingetrokken
op verzoek van de vergunninghouder; iets wat trouwens in de praktijk al
gebruikelijk was (bijvoorbeeld ten behoeve van eventuele gedeeltelijke
restitutie van leges). Van belang is voorts dat in het zesde lid onder b van het
nieuwe artikel 56a van de Woningwet een aanvullende intrekkingsgrond is
opgenomen. Artikel 4.1 is een uitwerking van de letters c en d van het eerste
lid van genoemd wetsartikel. De termijn van 26 weken is gelijk aan die van de
MBV 1965. De uit jurisprudentie voortkomende plicht om de vergunninghouder te
horen alvorens wordt besloten tot intrekking van een vergunning is nu als
voorschrift vastgelegd in artikel 4:8 Awb. Het intrekken van een begunstigende
beschikking zoals een bouwvergunning dient omgeven te zijn met de nodige
waarborgen ter bescherming van de rechtszekerheid van de houder der
vergunning.Binnen afzienbare tijd wordt artikel 59 van de Woningwet gewijzigd teneinde het
mogelijk te maken de bouwvergunning in te trekken naar aanleiding van een
integriteitsbeoordeling Wet BIBOB.Artikel 4.2 Op het bouwterrein verplicht aanwezige bescheidenHoewel de instantie die toeziet op de naleving van verleende vergunningen en
ontheffingen, op de hoogte kan zijn van de inhoud van deze bescheiden is toch de
plicht opgenomen om op het bouwterrein deze bescheiden aanwezig te hebben en op
verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage te geven. Het verplicht aanwezig zijn
van deze bescheiden voorkomt discussie over wat in die bescheiden is
voorgeschreven de tekst is immers voorhanden en voorkomt dat de uitvoerder op
het bouwterrein zegt de inhoud van de bescheiden niet te kennen.Sub aOnder het begrip 'bouwvergunning' in de zin van dit artikel vallen tevens de bij
de verlening teruggegeven bouwtekeningen, berekeningen e.d., die niet strijdig
zijn bevonden met de voorschriften en dus moeten worden gehanteerd bij de
bouwwerkzaamheden.Sub bDeze vergunningen en ontheffingen zijn hier slechts bedoeld voor zover deze
bouwkundige consequenties hebben. Deze vergunningen en ontheffingen kunnen
betrekking hebben op bij voorbeeld een aanlegvergunning of op beschikkingen van
de rijks- of provinciale overheid.Sub dHet aanwezig hebben van een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet, dan wel een
besluit tot toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom is nodig, omdat voor bouwen op grond van voornoemde besluiten geen
bouwvergunning is vereist krachtens artikel 43, eerste lid, letter a van de
Woningwet.Wanneer bouwen en (gedeeltelijk) slopen samengaan moet ingevolge artikel 8.3.2
ook de sloopvergunning op het bouw- en sloopterrein aanwezig zijn.Artikel 4.3 Wijzigingen in gegevens bouwregistratieVervallenArtikel 4.4 Het uitzetten van de bouwDe woorden 'voor zover nodig' zijn opgenomen, omdat er ook gevallen voorkomen,
waarin geen behoefte bestaat aan het aangeven van de rooilijnen, bij voorbeeld
bij een verbouwing.Artikel 4.5 Kennisgeving aan het bouwtoezicht van start van (onderdelen
van) de bouwwerkzaamhedenDe strekking van dit artikel is het bouwtoezicht gelegenheid te geven tot
tijdige controle.Lid 1, sub aIndien ontgravingwerkzaamheden worden aangekondigd verdient het aanbeveling het
regionale Kabels- en leidingeninformatiecentrum (KLIC) in te lichten ter
voorkoming van schade aan leidingen.Lid 3In het kader van de terugdringing van administratieve lasten wordt geadviseerd
terughoudend gebruikte maken van de schriftelijke melding door vergunninghouder en deze melding
telefonisch of digitaal(e-mail) te verlangen.Artikel 4.6 metingen, ontgravingen, opbrekingen en
onderzoekingenDit artikel heeft voornamelijk betrekking op gevallen waarin het bouwtoezicht
vermoedt, dat ondeugdelijke constructies of materialen aan het oog zijn
onttrokken of ondeugdelijk zijn verwerkt. In het algemeen zullen de kosten van
de hier bedoelde werkzaamheden, die de bouwer verplicht is te verrichten of te
doen verrichten, voor diens rekening komen. Degene die bouwt heeft het immers
zelf in de hand om voor de aanvang van bepaalde werkzaamheden tijdig het
bouwtoezicht te informeren en overigens conform de vergunning, het Bouwbesluit
en de bouwverordening te werken. Specifieke controlewerkzaamheden buiten dit
artikel om komen voor rekening van de controlerende instantie, c.q. de
gemeente.Artikel 4.7 Bemalen van bouwputtenHet belang dat hier wordt gediend is de veiligheid van bouwwerken. Dit is een
publiekrechtelijk belang. Dit artikel ziet niet op eventuele schade in
privaatrechtelijke zin. De redactie van dit artikel is in vergelijking met de
MBV 1965 enigszins aangepast, doch dit betreft geen verandering in de bedoeling
van dit artikel, noch een trendbreuk in het beleid.De hoeveelheid aan de bodem te onttrekken water is hier doorslaggevend. Indien
de onttrekking zodanige vormen aanneemt, dat ook andere belangen dan de in dit
artikel genoemde kunnen worden geschaad, zal daarop met behulp van andere, niet
in deze verordening neergelegde bepalingen moeten worden toegezien. Gedacht kan
worden aan een waterwingebied.Onder de hierboven bedoelde andere bepalingen kan met name worden verstaan:
zowel voor het mogen bemalen van een bouwput als voor het mogen lozen van het
aldus opgepompte grondwater is een vergunning vereist. De grondslag voor de
vergunning voor het bemalen van een bouwput c.q. het onttrekken van grondwater
staat in de Grondwaterwet en de provinciale grondwaterverordeningen.
Laatstgenoemde verordeningen bevatten overigens in het algemeen een uitzondering
op het vergunningvereiste voor het kortstondig droog houden van een bouwput,
mits nader in die verordeningen omschreven beperkte hoeveelheden grondwater
worden onttrokken. De lozing van het opgepompte water kan aan een
vergunningsvereiste of standaardvoorschriften zijn gebonden ingevolge de Wet
milieubeheer of de Wet verontreiniging oppervlaktewateren.Artikel 4.8 Veiligheid op het bouwterreinHet onderhavige voorschrift betreft niet de veiligheid van de werknemers op de
bouwplaats, want deze valt onder de Arbowet (Arbeidsinspectie), maar de
veiligheid van voorbijgangers en belendingen.Lid 1De in dit lid bedoelde veiligheidsmaatregelen omvatten mede de maatregelen, die
bij voorbeeld moeten worden genomen bij het oprichten en strijken van een
heistelling, het transport van bouwmaterialen boven de weg, de afdamming van
bouwputten, het zandstralen en het uitvoeren van stutwerk. Wat betreft de
veiligheid van elektrische installaties op bouwwerken, zie NEN 1010. De controle
op de naleving van laatstgenoemde eisen berust bij de Arbeidsinspectie en bij
het elektriciteitsbedrijf.Tot de achtste serie wijzigingen waren de indieningsvereisten behorende bij een
aanvraag om bouwvergunning, waaronder een bouwveiligheidsplan, opgenomen in
artikel 2.1.6, eerste lid, bouwverordening. Sinds 1 januari 2003 bevat artikel
1.2.5 van de bijlage bij het Besluit indieningsvereisten regels over het
indienen van een bouwveiligheidsplan. Of er bij een bouwvergunning een
bouwveiligheidsplan moet zijn en aan welke eisen dat plan moet voldoen, is
geregeld in het onderhavige artikel van de bouwverordening. Voorzover de te
nemen maatregelen in het bouwveiligheidsplan afwijken van de voorschriften in
dit artikel, gaan de bepalingen van het bouwveiligheidsplan voor.Leden 2 en 3Aan deze bepaling kan worden geacht te zijn voldaan wanneer de schakelapparatuur
zich bevindt in een kastje of een andere ruimte dat (die) gedurende de bedoelde
tijdsperioden op deugdelijke wijze is afgesloten.Artikel 4.9 Afscheiding van het bouwterreinHet afscheiden van een bouwterrein dient ertoe onbevoegden van het terrein te
weren en te voorkomen dat mensen – en vooral spelende kinderen – op een
bouwterrein een ongeval overkomt. Dit motief geldt ook voor de eis in het derde
lid, dat een niet afgescheiden bouwterrein moet worden bewaakt, tenzij het
bouwtoezicht dit niet nodig oordeelt. Ook over de vorm van de bewaking:
permanent aanwezig zijn of surveillance door een bewakingsdienst, beslist het
bouwtoezicht. In de regel vindt overleg plaats met de bouwer.De verkeersveiligheid dient krachtens het tweede lid voldoende te zijn
gewaarborgd.Artikel 4.10 Veiligheid van hulpmiddelen en het voorkomen van
hinderDe bepaling beoogt de veiligheid te verhogen en schade en ernstige hinder voor
de omgeving te voorkomen. Zie onder 'handhaving van de voorschriften', in het
algemene gedeelte van de toelichting op dit hoofdstuk, hetgeen is gesteld ten
aanzien van de arbeidsomstandigheden.Artikel 4.11 BouwafvalAlgemeenDit artikel regelt hoe moet worden omgegaan met bouwafval. De Woningwet eist
geen regeling omtrent het bouwafval, maar laat wel toe dat de bouwverordening
dit regelt. Hoofdstuk 8 gaat over het sloopafval.Uitgangspunt voor het verplicht stellen van het op de bouwplaats scheiden van
afvalstoffen in fracties is dat een afvalstof in hogere regelgeving als
gevaarlijk is gekwalificeerd en uit hoofde van een doelmatige verwijdering bij
de bron moet worden gescheiden, dan wel dat een afvalstof slechts voor
hergebruik geschikt is, indien deze schoon blijft en niet vermengd wordt met
ander afval. a Gevaarlijke afvalstoffenGevaarlijke afvalstoffen moeten krachtens wettelijk voorschrift apart worden
gehouden. Een anti-mengclausule in het derde lid van artikel 4 van de Regeling
Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz. 9),
verbiedt het mengen van gevaarlijk afval met ander afval (zgn. verdunnen).
Eenmaal gescheiden afvalstoffen dienen ook daarna gescheiden te blijven. Daartoe
verplicht de Regeling scheiden en gescheiden houden die gebaseerd is op de Wet
milieubeheer. De doe-het-zelver kan geringe hoeveelheden gevaarlijk (chemisch)
afval thuis in de chemobox doen en op deze wijze gescheiden afvoeren via de van
gemeentewege georganiseerde inzameling van klein chemisch afval van
huishoudens.b en c Glaswol en steenwolGlaswol en steenwol (minerale wol) worden door of vanwege de leverancier
ingezameld. Steenwolresten worden verzameld in een zogeheten 'big bag' (een
stevige zak met een inhoud van 1 m3) of een zak van 200 liter. De ondergrens van 1 m3 per bouwproject is ingesteld om geen
onevenredige kosten te veroorzaken. Onder het begrip 'bouwproject' wordt
verstaan het geheel van bouwwerkzaamheden waarvoor een en dezelfde
bouwvergunning is verleend.Glaswol komt niet in grote hoeveelheden vrij bij de bouw, zodat de plicht tot
scheiden slechts bij grotere isolatiewerkzaamheden effectief zal zijn.d Overig afvalVoor het overige bouwafval blijkt er een financiële impuls aanwezig die
bewerkstelligt dat een scheiding in afzonderlijke fracties plaatsvindt. De
onderhavige overige afvalstoffen moeten worden afgevoerd naar een inrichting die
op grond van de milieuwetgeving bevoegd is om deze stoffen in ontvangst te
nemen. Wanneer is iets afval?Zodra op een bouwplaats materialen of stoffen worden gedeponeerd in een afvalbak
is er sprake van bouwafval. Restanten van materialen en stoffen die apart worden
gelegd om later nog te kunnen gebruiken zijn dus (nog) geen afval.Acceptatievoorwaarden en marktwerkingDe verplicht uit het bouwafval op de bouwplaats te scheiden fracties gelden als
ondergrens. Het staat degene die bouwt dus vrij een verdergaande scheiding toe
te passen. De marktpartijen opdrachtgever en aannemer zullen veelal op basis van
economische motieven besluiten tot een verdergaande scheiding. Hierbij zullen
prijzen worden vergeleken en zal bij een verdergaande scheiding dikwijls een
gunstiger prijs- en kostenverhouding gelden. Indien een verdergaande scheiding
plaatsvindt, geldt onverkort het voorschrift dat moet worden afgevoerd naar een
bewerkingsinrichting die bevoegd is deze afvalstoffen te ontvangen. De fractie
overig afval moet in het algemeen worden afgevoerd naar een sorteerinrichting.
Als sorteerinrichting worden ter zake ook verstaan inrichtingen onder de naam
overslagbedrijf of gemeentelijke milieustraat. Voorwaarde is dat het
overslagbedrijf c.q. de milieustraat op grond van zijn vergunning bevoegd is tot
ontvangst van de afvalstoffen. Niet alle overslagbedrijven c.q. milieustraten
zijn bevoegd tot ontvangst van bedrijfsafvalstoffen.Om de marktpartijen niet voor de voeten te lopen is afgezien van een zeer
gedetailleerde regelgeving. Tevens zou de effectiviteit van de regeling in het
gedrang komen, wanneer in de voorschriften andere verplichtingen zouden worden
opgelegd dan die voortvloeien uit de acceptatievoorwaarden van de ontvanger
(bewerker, sorteerder, inzamelaar enz.). Het verdient dan ook aanbeveling om
nauwkeurig kennis te nemen van de acceptatie-eisen en de eventuele veranderingen
daarin. Afvoeren en overdragen van bouwafvalDe formulering 'gescheiden houden op de bouwplaats' heeft vooral ten doel om het
mengen van reeds uitgesorteerde fracties bij het gereed maken voor transport
vanaf het werk te verbieden. Voor een wijze van vervoer die bevorderlijk is voor
het hergebruik van materialen, geldt andere wetgeving dan de bouwverordening,
waarbij met name te denken valt aan de provinciale milieuverordening. Uit dien
hoofde moet het bouwafval worden afgevoerd naar een bewerkings- of
verwerkingsinrichting, respectievelijk een inzamelaar die op grond van de Wet
milieubeheer bevoegd is deze afvalstoffen te ontvangen.Terugleveren aan de leverancier of fabrikantEr zijn enkele bouwstoffen waarvan het restant/afval wordt teruggeleverd aan de
fabrikant c.q. de leverancier. Voor deze situatie geldt een uitzondering op de
regel dat op de bouwplaats gescheiden fracties naar een bewerkingsinrichting of
anders naar een sorteerinrichting moeten worden afgevoerd. Rechtstreekse
retourlevering waarbij het product dient als grondstof voor nieuwe producten
wordt zinvol geacht. SorteerinrichtingAfvoeren van ongesorteerd bouwafval, de zogeheten fractie overig afval, is –
voorzover het uit meer dan één afvalstof bestaat – alleen toegestaan naar een
sorteerinrichting, die bevoegd is de desbetreffende afvalstoffen ongesorteerd te
ontvangen.Een sorteerbedrijf dient zich in het algemeen naast de beoordelingsrichtlijn
voor de certificering van sorteerbedrijven te houden aan de Regeling
niet-herbruikbaar bouw- en sloopafval (Stcrt. 31, 13 februari 1996). Hierin
worden de volgende afvalstromen aangeduid als herbruikbaar: harde steenachtige
materialen, ferro en non-ferro metalen, massief niet-verduurzaamd hout,
papier/karton, LDPE-folie, kunststofgevelelementen of delen daarvan en
kunststofleidingbuizen. Voor deze stromen ligt uitsortering voor de hand, hetzij
aan de bron, hetzij achteraf in een sorteerinrichting. Voor papier/karton en kunststoffen is de mogelijkheid van uitsorteren bij een
sorteerbedrijf volledig operationeel. Voor de retour name van reststoffen van
gipsblokken en gipskartonplaten heeft de Nederlandse Branchevereniging voor Gips
(NBVG) in samenwerking met de gipsproducenten een systeem scheiden en schoon
afvoeren ontwikkeld. Voor steenwol is deze mogelijkheid enigszins operationeel
en voor EPS ('piepschuim') en gipsblokken nog niet, vanwege het niet
operationeel zijn van een retoursysteem (stand van zaken medio 1997). Overigens
geldt voor zowel steenwol als EPS dat zij meestal slechts in geringe mate in
bouwafval voorkomen. Voor diverse specifieke kunststofafvalstromen zijn bewerkingssystemen
ontwikkeld. Bij de aflevering aan bouwbedrijven kunnen transporteurs van
aangeschafte bouwmaterialen de inname aanbieden van LDPE en LDPE-folie. Via de
Stichting KNAPZAK nemen enkele kunststofverwerkers deze kunststoffen zowel van
transporteurs als van sorteerbedrijven in voor reclycing. De thermoplasten PVC, PE en PP (buismaterialen) kunnen door sorteerbedrijven
voor verwerking worden aangeboden aan twee leden van de Vereniging van
Kunststofleidingsystemen (FKS) te Amsterdam. Voor kunststof gevelelementen
kunnen sorteerbedrijven gebruik maken van het recyclingsysteem van de Stichting
Recycling VKG te Zoetermeer. Een verwerkingssysteem voor kitkokers,
verfverpakking en snoerband (PP-materialen) is operationeel bij B & R
Recycling BV te Middelharnis.Mee terugnemen naar de werfUitdrukkelijk is bepaald dat degene die bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden
verricht, de aannemer, een geringe hoeveelheid bouwafval mee terug mag nemen
naar zijn bedrijf voor tijdelijke opslag. Deze bevoegdheid sluit aan op de
bestaande praktijk. Het formaliseren ervan wordt gezien als van groot praktisch
nut. Overigens kan het zijn dat voor deze opslag een vergunning is vereist op
grond van de Wet milieubeheer. De term tijdelijke opslag duidt erop dat dit
afval vervolgens in het algemeen wel moet worden afgevoerd naar een
sorteerbedrijf. De plicht om zgn. EURAL-stoffen gescheiden te houden van andere
stoffen, de anti-mengclausule, blijft onverkort van kracht, evenals de plicht
tot het afvoeren van deze stoffen naar een depot of ze overdragen aan een
inzamelaar die voor de inname van deze stoffen bevoegd is.Enkele specifieke begrippenMet de term 'bevoegd is ...... te ontvangen' wordt gedoeld op de aanwezigheid
van een vergunning ingevolge de Wet milieubeheer, voor zover een
milieuvergunning bij die wet verplicht is gesteld.Onder 'inzamelaar' wordt verstaan degene die bevoegd is een afvalproduct in te
zamelen met het oog op hergebruik of teruglevering naar de producent. Voor
enkele deelstromen kunststoffen bestaat een dergelijk inzamelsysteem. Zie de
toelichting van artikel 8.1.1 Ad c onder het kopje Inzamel- en recyclingsystemen
voor kunststoffen.Lid 1De gevaarlijke fractie uit het bouwafval moet bij de bron – dit is op het
terrein – worden gescheiden van het overige bouwafval. In een later stadium
scheiden levert veel moeilijkheden op en lukt maar ten dele. Voor de
verwijdering van het gevaarlijk afval gelden de regels van de Wet milieubeheer.
De strekking van dit lid is mede dat de inrichting waarheen het gevaarlijk afval
gaat moet beschikken over een adequate vergunning op grond van de Wet
milieubeheer. Er bestaat keuzevrijheid naar welk bedrijf wordt afgevoerd. In de
praktijk komt het bepaalde in dit lid erop neer dat gevaarlijk bouwafval niet
naar een stortplaats gaat. Stortplaatsen zijn vrijwel nooit bevoegd de hier
bedoelde stoffen in ontvangst te nemen. Voor sommige gevaarlijke afvalstoffen is
verbranden de beste oplossing.Voor de handhaving is het van belang dat het begrip 'gevaarlijk' uniform wordt
uitgelegd. De verwijzing naar de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van
hoofdstuk 17 van de Regeling Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17
augustus 2001, nr. 158, blz 9) - in werking getreden op 1 mei 2002 – voorziet
hierin. In artikel 1.1 van de Wet milieubeheer wordt verwezen naar dit
besluit.Het EURAL vervangt het Besluit aanwijzing gevaarlijke afvalstoffen (BAGA) (Stb.
1993,617) dat van 1januari 1994 tot 1 mei 2002 gold. De EURAL wijkt inhoudelijk
voor wat betreft de lijst gevaarlijke afvalstoffen nauwelijks af van het BAGA.
Hoofdstuk 17 van de lijst gaat over het bouw- en sloopafval. De Nederlandstalige
versie van de lijst is als bijlage 5 opgenomen in de publicatie ‘Handreiking
Eural; Europese afvalstoffenlijst’ van het ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van september 2001. De in deze lijst met
een asterisk (*) aangeduide nummers zijn gevaarlijke afvalstoffen. Voor het
verwijderen (slopen) van asbest en asbesthoudende materialen geldt het
asbestverwijderingsbesluit.VergunningvoorwaardenHet is toegestaan over de exacte wijze van scheiden, opslaan en afvoeren,
uitsluitend wanneer dit is bedoeld ter uitvoering van de in het eerste lid
genoemde fracties, voorwaarden aan de bouwvergunning te verbinden. Deze
voorwaarden betreffen aspecten die niet in een algemene regeling als de
verordening thuis horen maar zijn toegesneden op de concrete situatie. Dit kan
bijvoorbeeld betreffen het niet bij elkaar brengen van bepaalde soorten
gevaarlijk (chemisch) afval. Niet al het gevaarlijk afval kan door elkaar in één
bak worden gedeponeerd. Het is zinvol aan te geven welke stoffen niet bij elkaar
mogen en op welke wijze c.q. onder welke condities de (tijdelijke) opslag op de
bouwplaats moet geschieden. In de regel eist de inzamelaar c.q. vervoerder al de
wijze van scheiden en verpakken van de risicodragende stoffen. De bakken –
sommige typen onderverdeeld in compartimenten – zijn vaak eigendom van de
inzamelaar/vervoerder. De overheid kan de eventuele vergunningvoorwaarden hierop
afstemmen.Het is niet toegestaan voorwaarden aan de bouwvergunning te verbinden die ertoe
strekken nog andere fracties verplicht op de bouwplaats te scheiden dan die
vermeld staan in het eerste lid. In het algemeen komt men dan in strijd met het
derde lid van artikel 56 van de Woningwet. Zie onder 'Hoofdlijnen van de
jurisprudentie' bij artikel 56 van de Woningwet de uitspraak Rb. Utrecht, 12
april 1996, BR 1996, p. 717; JB 1996, nr. 150.Om redenen van veiligheid en verwerking mogen bepaalde stoffen niet bij elkaar.
Dit zijn globaal aangeduid: een ontstekingsbron (batterijen) niet combineren met
een brand- of explosiebron (houtverduurzamingsmiddelen, lijmen, verven,
verdunningsmiddelen, harders, versnellers, vertragers enz.), logen, basen en
zuren (zoutzuur komt vrij bij de afbouw) niet combineren met een ontstekingsbron
noch met een brand- of explosiebron.Omdat bouw- en sloopafval veel samenhang vertoont, verdient het aanbeveling bij
het lezen van deze toelichting ook (delen van) de toelichting op hoofdstuk 8,
het slopen, te betrekken.Artikel 4.12 Gereedmelding van (onderdelen van) de
bouwwerkzaamhedenDe gereedmelding is nodig om het bouwtoezicht in de gelegenheid te stellen
spoedig daarna controles uit te voeren. Voorts is de gereedmelding een
voorwaarde voor het in gebruik mogen nemen of geven van het bouwwerk ingevolge
artikel 7b Woningwet.Lid 1Het controleren van leidingdoorvoeren en aansluitpunten is veelal in een latere
fase van de bouw niet effectief of althans niet zonder extra graafwerkzaamheden
mogelijk. Daarom geldt de eis van onmiddellijke melding.Het controleren van de thermische isolatie op kwaliteit en dikte overeenkomstig
de uitkomst van de berekening van de energieprestatiecoëfficiënt, zoals voor de
desbetreffende categorie gebouwen voorgeschreven in het Bouwbesluit 2003, is
eveneens slechts effectief mogelijk, voordat deze isolatie aan het oog is
onttrokken door het opmetselen van het buitenspouwblad van een wand, door het
afpleisteren van de isolatie of het aanbrengen van een andere afwerkconstructie.
Overigens stelde SenterNovem in opdracht van het ministerie van VROM in februari
2007 een gratis informatiemap met onder meer een checklist en een rekenlineaal
samen om de buitendienstinspecteur van het gemeentelijk bouwtoezicht bij zijn
bouwplaatscontroles op de energieprestatienormering te ondersteunen. Raadpleeg,
voor zover in de eigen gemeente in het ongerede geraakt of in onvoldoende
exemplaren aanwezig, daarvoor www.senternovem.nl/epn/handhaving of neem contact
op met de Helpdesk Gemeenten van SenterNovem, gemeenten@senternovem.nl of 030
239 35 33.Lid 2Teneinde de voortgang van de bouw niet te lang op te houden is een termijn van
twee dagen vermeld, waarbinnen het mogelijk is dat het bouwtoezicht de
noodzakelijke of gewenste controles uitvoert.Lid 3Voor zover in de voorwaarden van de bouwvergunning niet anders is gesteld, geldt
ook hier de termijn van twee dagen.Artikel 4.13 Melden van werken bij lage temperaturenVoor de toepassing van dit artikel kan NEN 6722, uitgave 1989, (Voorschriften
Betonuitvoering (VBU)) een goed hulpmiddel zijn.Artikel 4.14 Verbod tot ingebruiknemingVervallen.HOOFDSTUK 5 Staat van open erven en terreinen,
brandveiligheidinstallaties, aansluiting op de nutsvoorzieningen en het weren
van schadelijk en hinderlijk gedierteParagraaf 1 Staat van open erven en terreinenAlgemeenIn deze verordening is in aansluiting op het Bouwbesluit een onderscheid gemaakt
in de eisen die gelden voor het bouwen en de eisen die gelden voor bestaande
bouwwerken, zo ook de staat waarin open erven en terreinen behoren te verkeren.
Overtreding van de bepalingen van dit hoofdstuk is een reden voor het opleggen
van een plicht tot het treffen van voorzieningen op grond van artikel 13
Woningwet dan wel het toepassen van bestuursdwang of het opleggen van een last
onder dwangsom. Voor de situaties die al bestonden voor het in werking treden
van de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 moet worden afgewogen of de verlangde
voorzieningen ter plekke mogelijk zijn en of het alsnog opleggen van een plicht
tot het treffen van die voorzieningen redelijk is. De artikelen 5.1.2 en 5.1.3
zijn nagenoeg gelijk aan de artikelen 2.5.3 en 2.5.4 van hoofdstuk 2, de
aanvraag om bouwvergunning. Op die plek fungeren de eisen als een toets voor
aanvraag om bouwvergunning. De bepalingen van dit hoofdstuk richten zich op de
staat of toestand van een open erf of terrein en niet op het gebruik
daarvan.Het gebruik van open erven en terreinen wordt geregeld in hoofdstuk 7.Zo sluit artikel 5.1.1 nauw aan bij artikel 7.3.2.Artikel 5.1.1 Staat van onderhoud van open erven en terreinenDe tekst van dit artikel is overgenomen uit artikel 299 MBV 1965.Van een onvoldoende staat van een open erf of terrein is bij voorbeeld sprake,
indien een open erf of terrein verontreinigd is. Deze verontreiniging kan een
gevolg zijn van het gebruik van een ander terrein of van een gebrek aan een
bouwwerk. De onvoldoende staat van een terrein kan ook worden veroorzaakt door
overvloedige begroeiing, waardoor de lichttoetreding tot een gebouw wordt
belemmerd of de veiligheid van het verkeer (gebrek aan uitzicht) in gevaar komt.
Over de mogelijkheid van aanschrijving op grond van dit artikel in de MBV 1965
gaat de uitspraak van ARRS 21 april 1987, W/RvS/03.85.6262.Artikel 5.1.2 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeerZie de toelichting op artikel 2.5.3.Bij het toepassen van bestuurdwang of het opleggen van een last onder dwangsom
wegens strijd met artikel 7b, eerste lid, onder d’, van de Woningwet, juncto het
onderhavige artikel 5.1.2, eerste en tweede lid, ware rekening te houden met het
bepaalde in artikel 12.3 van deze bouwverordening.Artikel 5.1.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicaptenZie de toelichting op artikel 2.5.4.Paragraaf 2 Staat van brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenArtikel 5.2.1 Algemene eisen van brandveiligheidinstallaties in
gebouwenOvereenkomstig de systematiek van de Woningwet is het noodzakelijk om eisen te
stellen omtrent de staat van bestaande gebouwen, indien eisen worden gesteld aan
te bouwen gebouwen. Ten aanzien van de brandmeldinstallaties, de
ontruimingsalarminstallaties en de vluchtrouteaanduidingen gelden voor de
bestaande bouw dezelfde eisen als voor nieuwbouw.De voorschriften van deze paragraaf vormen de grondslag voor een een besluit op
grond van artikel 13 Woningwet dan wel het toepassen van bestuursdwang of het
opleggen van een last onder dwangsom.indien een brandveiligheidsvoorziening in
een gebouw ontbreekt of zich bevindt in een staat die niet in overeenstemming is
met de voorschriften van deze paragraaf.De bepalingen van deze paragraaf zijn geen gebruiksvoorschriften. In geval van
dreigend gevaar voor de gezondheid of veiligheid kunnen burgemeester en
wethouders vanaf 1 april 2007 op basis van artikel 1a van de Woningwet optreden
tegen een overtreding van de voorschriften in deze paragraaf door toepassing van
bestuursdwang of door de oplegging van een last onder dwangsom.Artikel 5.2.2 Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in gebouwen
niet zijnde woningen, woongebouwen, logiesverblijven, logiesgebouwen of
kantoorgebouwen(Vervallen)Artikel 5.2.3 Aanwezigheid van brandveiligheidinstallatie in woongebouwen
van bijzondere aard(Vervallen)Artikel 5.2.4 Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in
logiesverblijven en logiesgebouwen(Vervallen)Artikel 5.2.5 Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in
kantoorgebouwen(Vervallen)Paragraaf 3 Aansluiting op de nutsvoorzieningenArtikel 5.3.1 Eis tot aansluiting aan de waterleidingZie de toelichting op artikel 2.7.1.Het onderhavige voorschrift kan geen grondslag voor een besluit ingevolge
artikel 13 Woningwet dan wel tot toepassing van bestuursdwang of het opleggen
van een last onder dwangsom vormen waarin het college van burgemeester en
wethouders het maken van een aansluiting op het waterleidingnet verplicht stelt
vanuit een pand waarin een binnenhuisinstallatie – als bedoeld in de opgesomde
artikelnummers van het Bouwbesluit – ontbreekt. Dit kan zich voordoen wanneer
toepassing van de gelijkwaardigheidbepalingen van het Bouwbesluit ertoe leidt
dat het college de aanwezigheid van een alternatieve voorziening voor het
betrekken van drinkwater voldoende acht, bijv. in de vorm van een doeltreffende
welput, regenbak of watertank.Voor de wijze van meten van de afstand tot de dichtst bij zijnde leiding van het
openbare distributienet, zie artikel 5.3.7.Artikel 5.3.2 Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetZie de toelichting op de artikelen 2.7.2 en mutatis mutandis 5.3.1.Artikel 5.3.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnetZie de toelichting op de artikelen 2.7.3 en mutatis mutandis 5.3.1.Artikel 5.3.4 Eis tot aansluiting aan de openbare rioleringZie de toelichting op de artikelen 2.7.4 en mutatis mutandis 5.3.1.Het is zinloos om door middel van een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet dan
wel tot toepassing van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom
te verplichten tot het aansluiten op het openbaar riool, zolang – op grond van
het Lozingsbesluit bodembescherming – het afvalwater in de bodem mag worden
geloosd met behulp van in dat besluit voorgeschreven voorzieningen
(zuiveringssysteem en infiltratievoorziening) en de genoemde voorzieningen – in
financiële zin – nog niet afgeschreven zijn. Immers, een regeling van de
rijksoverheid zoals het Lozingsbesluit bodembescherming prevaleert ten opzichte
van een gemeentelijke verordening, in casu de bouwverordening.Artikel 5.3.5 Aansluiting anders dan aan de openbare
rioleringZie de toelichting op artikel 2.7.5.Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte.
ReinheidArtikel 5.4.1 PreventieOnreinheid die verband houdt met de wijze van gebruiken van een bouwwerk is
geregeld in artikel 7.4.1. Artikel 5.4.1 betreft de staat waarin een bouwwerk
zich moet bevinden. Dit artikel heeft sinds 1 april 2007 rechtstreekse werking
en leidt in geval van geconstateerde gebreken tot een besluit ingevolge artikel
13 Woningwet dan wel een besluit tot toepassing van bestuursdwang of het
opleggen van een last onder dwangsom gericht aan de eigenaar die kennelijk het
bouwwerk onvoldoende onderhoudt. Het artikel is bedoeld om excessen tegen te
gaan.HOOFDSTUK 6 Brandveilig gebruik(Vervallen, in verband met het in werking treden van het Gebruiksbesluit op 1
november 2008)HOOFDSTUK 7 Overige gebruiksbepalingenAlgemeenDe Woningwet (artikel 8, tweede lid) eist dat de bouwverordening voorschriften
bevat over het gebruik van woningen, woonketen, woonwagens, andere gebouwen,
bouwwerken geen gebouw zijnde, en standplaatsen. De wet noemt onderwerpen die in
elk geval moeten worden geregeld. Daarnaast mogen dus ook andere onderwerpen in
de bouwverordening worden geregeld over het gebruik. Het brandveilig gebruik,
genoemd in de opsomming van artikel 8 Woningwet, is opgenomen als hoofdstuk 6
van deze verordening. De overige gebruiksbepalingen staan in dit hoofdstuk.Paragraaf 1 Overbevolking en slaapplaatsenArtikelen 7.1.1 en 7.1.2 Overbevolking van woningen, woonwagens en
woonketenDeze artikelen berusten op artikel 8, tweede lid, sub a5, van de Woningwet. Zij
zijn bedoeld om in uitzonderlijke gevallen waarin vooral de hygiëne dit vereist,
van gemeentewege een handhavingsbesluit te kunnen nemen tot een gedwongen
beëindiging van de geconstateerde overbevolking van een gebouw, te realiseren
binnen een in het besluit aangegeven termijn. Het genoemde doel van het kunnen
optreden tegen excessen brengt met zich mee dat de normstelling uit het
onderhavige voorschrift principieel ongeschikt is om te beoordelen, of een
woning in normale omstandigheden groot genoeg is voor een bepaald aantal
bewoners. Indien men toch inspiratie wenst te ontlenen aan het onderhavige
voorschrift voor het opstellen van een regeling op het gebied van de
woonruimteverdeling, het beoordelen van de passendheid van huisvesting ten
behoeve van gezins-/relatiehereniging e.d., ware de normstelling 1,5 à 2 maal zo
zwaar te kiezen, teneinde niet op de grens van de overbevolking te
balanceren.Overigens kunnen lokale omstandigheden voor een gemeenteraad aanleiding vormen
tot het opnemen van een afwijkende normstelling in zijn bouwverordening. Artikel
7.1.1 zou bij voorbeeld ook als volgt kunnen luiden:'Het is verboden een woning te bewonen met of toe te staan dat een woning wordt
bewoond door meer dan één persoon per 9 m2 gebruiksoppervlakte, met
dien verstande dat voor de eerste persoon van het totale aantal bewoners ten
minste 12 m2 gebruiksoppervlakte aanwezig dient te zijn.'Vanwege de beperkende wettelijke bepalingen betreffende het binnentreden van
woningen door toezichthoudende ambtenaren zal de handhaving van deze artikelen
in het algemeen geschieden naar aanleiding van ontvangen klachten of anderszins
gerezen vermoedens van overtreding. Voor permanent bewoonde
kamerverhuurbedrijven, asielzoekerpensions e.d. is een regelmatiger toezicht
wenselijk en mogelijk. Overigens moet voor de wat grotere woongebouwen die geen
gewone één- en meergezinshuizen zijn, afhankelijk van het aantal aanwezige personen worden beschikt over een
vergunning op grond van artikel 6.1.1 van deze bouwverordening ('vergunning
brandveilig gebruik').Artikel 7.1.1 Overbevolking van woningenDe normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van gewone bedden, dus geen stapel- of opklapbedden. Het
niet baseren van de normstelling op het gebruik van stapelbedden is mede
ingegeven door de soepele voorschriften van het Bouwbesluit over de
minimumhoogte van verblijfsruimten in woningen. Voor het gebruik van een
eenpersoonsbed in de kleinst mogelijke verblijfsruimte volgens het Bouwbesluit
blijkt 5 m2 netto vloeroppervlakte per bed noodzakelijk; in grotere
verblijfsruimten circa 4,5 m2. Bovendien is de normstelling zo
gekozen, dat in principe niet geslapen behoeft te worden in andere dan
verblijfsruimten, respectievelijk in gemeenschappelijke ruimten.Zie voor het begrip 'gebruiksoppervlakte' artikel 1.1.Artikel 7.1.2 Overbevolking van woonwagens en woonketenDe normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van stapelbedden. Overigens is de lagere getalwaarde in
dit artikel ten opzichte van het vorige artikel vergelijkbaar met het verschil
in getalwaarde tussen artikel 4.25 en artikel 4.30 van het Bouwbesluit.Paragraaf 2 Staken van het gebruikArtikelen 7.2.1, 7.2.2 en 7.2.3 Verbod tot gebruik en staken van
gebruikAanvullend op de voorschriften van het Bouwbesluit en de bepalingen van de
Woningwet 1991 is het voor een aantal situaties nodig een verbod te stellen tot
het gebruik of een plicht in het leven te roepen tot het staken van het gebruik.
Artikel 7.2.1 biedt de mogelijkheid een verbod te stellen tot het gebruik van
een bouwvallig bouwwerk. Tevens kan op grond van dit artikel een verbod gesteld
worden tot het gebruik van een bouwwerk wat nabij een bouwvallig bouwwerk is
gelegen.Het staken van het gebruik c.q. het verbod tot gebruik als bedoeld in de
artikelen 7.2.2 en 7.2.3 is afhankelijk gesteld van een beschikking van
burgemeester en wethouders. De mededeling als bedoeld in artikel 7.2.1 is te
beschouwen als een mededeling van feitelijke aard.Paragraaf 3 Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinenArtikel 7.3.1 Verbod tot het gebruik van bouwwerken, open erven en
terreinen in afwijking van de bestemmingReden tot vervallen van artikel 7.3.1Op 11 februari 1993 heeft de voorzitter van de Afdeling Rechtspraak van de Raad
van State een waarschuwing tot het toepassen van bestuursdwang wegens
overtreding van artikel 7.3.1 geschorst, omdat naar het oordeel van de
voorzitter artikel 8 van de Woningwet geen grond biedt voor een dergelijke
bepaling.De tekst van artikel 7.3.1 was gelijk aan de tekst van artikel 352 MBV.Artikel 352 was gebaseerd op artikel 168 van de gemeentewet. De Woningwet van
1991 geeft in artikel 8 een limitatieve opsomming van in de bouwverordening te
regelen onderwerpen. Dit betekent dat er in de bouwverordening geen plaats meer
is voor een op artikel 168 gemeentewet gebaseerde bepaling. De opvolger van
artikel 352 MBV moest dus worden ondergebracht bij de opsomming van artikel 8
van de Woningwet.De Voorzitter van de Afdeling rechtspraak kwam in vorengenoemde uitspraak tot
het oordeel dat de Woningwet van 1991 geen grondslag biedt voor een
gebruiksvoorschrift als opgenomen in artikel 7.3.1. Hierdoor mist artikel 7.3.1
verbindende kracht. De mogelijkheid om de ondeugdelijke grondslag te repareren
sluit de voorzitter in de uitspraak nadrukkelijk uit. Overeenkomstig eerdere
jurisprudentie wordt uitgesloten dat een eenmaal ingetrokken artikel 352 MBV
opnieuw wordt vastgesteld. In de onderhavige casus had de gemeente bij invoering
van de nieuwe bouwverordening de oude bouwverordening en dus ook artikel 352
ingetrokken.Hoewel de uitspraak op één gemeente betrekking heeft, strekt de betekenis van
een onverbindendverklaring zich uit over alle gemeenten met een identieke
bepaling. Nu gebleken is dat er geen bodemprocedure loopt en derhalve in deze
kwestie geen uitspraak van de Afdeling rechtspraak volgt, heeft het materieel
geen waarde artikel 7.3.1 te handhaven. Bij een formele benadering kan als
nadeel worden genoemd dat door te schrappen een andere mogelijk andersluidende
uitspraak wordt voorkomen. Er bestaan geen aanwijzingen dat in de toekomst een
ander oordeel is te verwachten. Derhalve is artikel 7.3.1 geschrapt.Vooralsnog mag worden aangenomen dat in de gemeenten waar artikel 352 MBV niet
is ingetrokken, dit artikel de rechtskracht heeft behouden en herleeft op het
moment dat artikel 7.3.1 onverbindend moet worden geacht of is ingetrokken.
Omdat in een aantal gemeenten artikel 352 MBV nog bestaat volgt hierna de
toelichting die daarop betrekking heeft.Artikel 352 MBV 1965Dit artikel vormt gedurende de tijd dat de bedoelde bestemmingsplannen nog niet
zijn aangepast aan de Oude Wet op de Ruimtelijke Ordening (dan wel Wet
ruimtelijke ordening), een noodzakelijk complement op de artikelen 10 en 12 van
die wet.Deze artikelen bepalen namelijk, dat bij een bestemmingsplan regelingen, c.q.
voorlopige regelingen, mogen worden gegeven omtrent het gebruik van de in het
plan begrepen grond en de zich daarop bevindende opstallen. In de toekomst kan
het gebruik van gronden en opstallen zo nodig in een bestemmingsplan worden
geregeld. De bouwverordening geeft dus als het ware een overgangsregeling.
Indien een plan of voorschriften, als in de aanhef van het eerste lid bedoeld,
in overeenstemming worden gebracht met de Wet op de Ruimtelijke Ordening, treedt
voor het gebied, dat in dat plan is begrepen, artikel 352 buiten werking. De
aanpassing van de Wet op de Ruimtelijke Ordening moet ingevolge de Overgangswet
binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van laatstbedoelde wet geschieden. Nog
steeds zijn niet alle bestemmingsplannen aangepast, zodat deze overgangsregeling
vooralsnog nodig blijft.Dit artikel houdt uitsluitend voorschriften in over ander gebruik dan bouwen en
kan daarom geen grond zijn voor het weigeren van een bouwvergunning.De jurisprudentie die is ontstaan op basis van het artikel 352 MBV 1965 is, voor
zover nog relevant, hierna opgenomen.Artikel 7.3.2 HinderDe strekking van dit artikel is gelijk aan artikel 367 MBV 1965.Het oude artikel was gebaseerd op de gemeentewet, terwijl artikel 7.3.2 is
gebaseerd op de Woningwet, en per 1 april 2007 rechtstreeks handhaafbaar op
grond van de Woningwet.Dit artikel betreft, voor zover het een regeling bevat ter voorkoming van
schade, hinder of overlast, een materie die eventueel ook in een algemene
plaatselijke verordening (APV) kan worden geregeld. Voor zover zij in een APV is
geregeld, dient dezelfde bepaling uiteraard niet in de bouwverordening te worden
opgenomen. Bijna onvermijdelijk blijkt een zekere overlapping van het
onderhavige artikel en een enigszins vergelijkbaar artikel in de Model-APV (art.
4.4.1). Gelet op doel en strekking van de bouwverordening zal artikel 7.3.2
voornamelijk toepassing kunnen vinden als er een relatie kan worden gelegd met
bouwen of bouwwerken. Voor open erven en terreinen niet direct behorende tot een
bouwwerk zal eerder de APV van toepassing zijn. Daar bepaalde voor de omgeving
hinder veroorzakende activiteiten direct zijn verbonden met hetgeen in, op, aan
of nabij een bouwwerk gebeurt is dit artikel in de bouwverordening nodig.Voor zover het hinder in verband met de brandveiligheid betreft, ware in plaats
van artikel 7.3.2 toe te passen artikel 6.4.1. Artikel 7.3.2 kan onder meer
worden toegepast in de volgende gevallen: het plaatsen van voorwerpen of
voertuigen in gemeenschappelijke trappenhuizen van tot bewoning bestemde
gebouwen, lawaaihinder (bij voorbeeld door radio- en televisietoestellen), het
veroorzaken van radio- en televisiestoringen, voor zover niet geregeld in andere
wettelijke voorschriften, het opslaan van stankverwekkende stoffen, het op
gevaarlijke wijze stapelen van materiaal (bij voorbeeld voor kinderen bereikbare
vaten die kunnen gaan rollen), het verwijderen van asbest bevattende materialen
of restanten hiervan die zich in een zodanige staat bevinden dat het risico van
verspreiding van asbestvezels of –stof te vrezen valt. In een dergelijke situatie kan een besluit tot toepassing van bestuursdwang of
oplegging van een last onder dwangsom worden gebaseerd op overtreding van
artikel 7.3.2 bouwverordening juncto artikel 13 e.v. van de Woningwet. Voldaan dient te zijn aan het gestelde in het eerste en derde lid van dit
artikel. Het gevaar van asbest is in algemene zin voldoende aangetoond om
maatregelen ter voorkoming van het verspreiden van asbestvezels en -stof te
rechtvaardigen.Voor het bestrijden van geluidsoverlast is ingevolge het Inrichtingen- en
vergunningenbesluit milieubeheer voor diverse inrichtingen die geluid produceren
een vergunning ingevolge de Wet milieubeheer vereist.Gelet op het gestelde onder de letter c geldt artikel 7.3.2 niet voor deze
vergunningplichtige inrichtingen.Voor het bestrijden van geluidsoverlast afkomstig van horeca-inrichtingen geldt
het Besluit horecabedrijven milieubeheer. Voorschrift 2.12 van dit besluit stelt
dat de gemeenteraad bij verordening twaalf dagen (of dagdelen) aanwijst waarop
de voorschriften 2.1 tot en met 2.6 van het Besluit niet van toepassing zijn.
Ter uitvoering van deze plicht en in verband met de inwerkingtreding van de Wet
milieubeheer is de Model-APV herzien waarbij de burgemeester bevoegd is om voor
het houden van festiviteiten dagen of dagdelen aan te wijzen waarop
horeca-inrichtingen de voorschriften met betrekking tot geluid- en
trillinghinder niet hoeven na te leven. (Model-APV artikelen 4.1.1 tot en met
4.1.4). Het lijkt alleszins redelijk in de periode dat deze zogenaamde twaalfdagenregeling geldt voor de geluidsoverlast afkomstig van
horeca-inrichtingen geen toepassing te geven aan artikel 7.3.2 van de
bouwverordening.Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte.
ReinheidArtikel 7.4.1 PreventieDit artikel heeft betrekking op preventieve maatregelen voor het weren van
schadelijk of hinderlijk gedierte en het in acht nemen van de algemene reinheid.
Ook dit artikel kan alleen maar worden toegepast in geval van excessen. Voor de
duidelijke en extreme gevallen van onreinheid is deze bepaling onmisbaar.Zie voorts de toelichting bij artikel 5.4.1.Paragraaf 5 WatergebruikArtikel 7.5.1 Verboden gebruik van waterHet hier bedoelde verbod treedt pas in werking nadat burgemeester en wethouders
de beschikking hebben genomen. Zie de toelichting bij de artikelen 7.2.1 tot en
met 7.2.3.Paragraaf 6 InstallatiesArtikel 7.6.1 Gebruiksgereed houden van installatiesIn het algemeen genomen kan worden gesteld dat het de plicht van de eigenaar of
de gebruiker van een bouwwerk is de vereiste installaties te onderhouden en
gebruiksgereed te houden. Een gebruiker, bij voorbeeld een huurder, kan over
nalatigheid klagen bij de verhuurder en dit kan worden aangemerkt als een
privaatrechtelijke kwestie. Wanneer evenwel groot veiligheids- en
gezondheidsrisico of groot ongemak voor derden-bezoekers aan de orde is, ligt
dit anders. Daarom is in dit hoofdstuk een bepaling opgenomen over het onderhoud
en gebruiksgereed houden van liftinstallaties, collectieve installaties voor
portiekverlichting, centrale verwarming, mechanische ventilatie, drukverhoging
in de waterleiding (hydrofoor) e.d.Tevens is deze bepaling toepasbaar op het te verrichten onderhoud aan
terreinrioleringen, inclusief pompen en putten, en op in de grond aangebrachte
opvang- en bezinkingsvoorzieningen voor hemelwater.N.B. Het onderhoud van liftinstallaties is, voor wat betreft de
veiligheidsaspecten van gewone personenliften, in principe geregeld in het
Besluit liften, dat op de Wet op de gevaarlijke werktuigen berust.HOOFDSTUK 8 SlopenAlgemeenHet hoofdstuk slopen dient ter uitvoering van het bepaalde in artikel 8, tweede
lid, letter d, van de Woningwet, en van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. In
dit hoofdstuk is een vergunningstelsel opgenomen voor het slopen. Aan de
vergunning kunnen voorschriften worden verbonden gericht op het specifieke
sloopproject. Het voornaamste motief voor een uitgebreide sloopregeling in de
bouwverordening is gelegen in een bewuster omgaan met afvalstoffen en het zoveel
mogelijk hergebruiken van deze stoffen. Een regeling met hetzelfde motief
gericht op het bouwafval staat in artikel 4.11. Naar de artikelsgewijze
toelichting daarop verwijzen wij hier. Voordat werd gekozen voor het invoeren
van een nieuwe beschikking, de sloopvergunning, is overwogen of het mogelijk is
in de bouwverordening het selectief slopen, het scheiden en gescheiden afvoeren
afdoende te regelen in algemeen geldende eisen. Gelet op de huidige stand van
zaken en de toch zeer uiteenlopende sloopprojecten en locaties bleek dit niet
haalbaar. Bovendien is een sloopvergunning voor het verwijderen van asbest –
voor zover niet kan worden volstaan met een melding – in het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 voorgeschreven.AsbestIn het Staatsblad van 17 juni 1993, nr. 290 is het Asbestverwijderingsbesluit
gepubliceerd. Dit besluit is opgevolgd door het Asbestverwijderingsbesluit 2005,
Stb. 2005, 704 van 27 december 2005 en is gebaseerd op de Wet milieugevaarlijke
stoffen en op de Woningwet. Dit besluit bevat regels voor de verwijdering van
asbest bij het slopen van bouwwerken en het uit elkaar nemen van objecten. Het
besluit heeft voor zover het betreft het slopen van bouwwerken geen directe
werking voor de burger. Het besluit bevat een opdracht aan de gemeenteraad tot
regelgeving in de plaatselijke bouwverordening. De voorschriften van de
bouwverordening zijn bindend voor de burger.Het laatstgenoemde besluit is in werking getreden op 1 maart 2006. Artikel 8,
negende lid, van de Woningwet bepaalt dat de gemeenteraad een jaar de tijd heeft
om dit deel van het besluit – in casu de artikelen 10 en 11 – in de
bouwverordening op te nemen.Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 gaat vergezeld van een uitvoerige Nota van
toelichting (Stb. 2005, 704, vanaf blz. 15). Het is niet zinvol een selectie uit
deze Nota over te nemen in de toelichting bij hoofdstuk 8 van de
bouwverordening. Aanbevolen wordt daarom de Nota van toelichting te raadplegen,
in het bijzonder het deel Algemeen (blz. 15 t/m 32).IncidentHet optreden in geval van een incident (ook wel aangeduid als calamiteit), zoals
een brand waarbij asbest vrij komt, staat thans in artikel 3, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005. Voor een juist optreden in geval van een
calamiteit is van veel belang de handreiking “Plan van aanpak asbestbranden”. Voor andere oorzaken dan brand bestaat nog geen plan van aanpak. Ingevolge genoemd derde lid dient het opruimen van materialen en producten die
tengevolge van een incident zijn vrijgekomen eerst een
asbestinventarisatierapport te worden opgesteld. Dit dient bij voorkeur met de
bij het incident passende spoed te gebeuren.CertificeringVoor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen naar
de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005. De instantie die zich bezig houdt met de certificering is: Stichting
Certificatie Asbest, Postbus 22, 6720 AA Bennekom e-mail:
info@ascert.nl, fax: 0317-425725, website:
www.ascert.nl.RisicoklasseBij Besluit van 7 juni 2006 (Stb. 2006, 348) is in de
arbeidsomstandighedenregelgeving over het asbest een indeling in risicoklassen
ingevoerd. Deze indeling is van belang voor de toepassing van de arbo-regels.
Zij is niet aan de orde bij de sloopvergunning.De verplichte meldingen van de aannemer en vergunninghouder aan de
arbeidsinspectie blijven bestaan. Voor zover de gemeente gewend was meldingen te
doen aan de arbeidsinspectie blijft dit ongewijzigd.Intensivering van de handhavingLangs verschillende kanalen wordt aangedrongen op een intensivering van de
handhaving van desloopvoorschriften.De VNG heeft in de ledenbrief over Ketenhandhaving asbest van 12 februari 2007,
Lbr. 07/07 aandacht gevraagd voor de handhaving van de voorschriften over
asbestverwijdering en de LOMprojecten over ketenhandhaving asbest.De Vereniging Bouw- en Woningtoezicht Nederland publiceert in de eerste helft
van 2007 de “Handreiking slopen. Vergunningverlening, controle en handhaving”.
Deze handreiking staat ook op de site van deze vereniging:
www.vereniging-bwt.nlMedio 2007 verschijnt over de uitvoering van de voorschriften over
asbestverwijdering de VROM publicatie Uitvoeringsmethodiek
Asbestverwijderingsbesluit 2005 (UM Asbest). Hieraan werken mee het ministerie
van VROM, de VROM-Inspectie, het ministerie van SZW / Arbeidsinspectie, Infomil,
de vereniging BWT Nederland, de VNG en het LOM.Paragraaf 1 SloopvergunningArtikel 8.1.1 SloopvergunningDe sloopvergunning is een beschikking. Ingevolge de Algemene wet bestuursrecht
moet een dergelijke vergunning op schrift zijn gesteld. De Woningwet en het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 vormen de juridische basis voor de
sloopvergunning. Tegen de beslissing tot het al dan niet verlenen van de
sloopvergunning is bezwaar en beroep mogelijk op grond van de Awb.Lid 1Het eisen van een vergunning heeft alleen zin wanneer deze controleerbaar en
handhaafbaar is. Voorts is het niet de bedoeling alle andere belangen, zonder
afwegingsmogelijkheid, ondergeschikt te maken aan het milieubelang. Veel van wat
behoort tot het normale onderhoud en het aanbrengen van veranderingen van
ondergeschikte betekenis behoeft niet te worden onderworpen aan een
sloopvergunning. Ook bij deze activiteiten ontstaat sloopafval.Het is wenselijk dat alle sloopafval wordt gescheiden en gescheiden wordt
afgevoerd. Daarom is voor de kleine hoeveelheden sloopafval voor zover geen
asbest bevattend – minder dan 10 m3 – een algemene eis geformuleerd
in artikel 8.4.1. Gedacht kan worden aan het slopen ten behoeve van
niet-ingrijpende interne verbouwingen.Het verwijderen van asbest is of vergunningplichtig op grond van dit artikel of
meldingplichtig op grond van artikel 8.2.1, en valt daarom nooit onder de
vergunningvrije restcategorie van artikel 8.4.1.Lid 2Een ondergrens van 10 m3 voor de vergunningplicht lijkt reëel, voor
zover het te slopen bouwwerk geen asbest bevat. Deze inhoudsmaat stemt overeen
met een gangbare containermaat. Gekozen is voor een inhoudsmaat, omdat deze op
de sloopplaats kan worden gecontroleerd. Een gewicht is ter plekke niet te
controleren.Het splitsen van een sloopwerk in kleinere sloopwerken die elk net onder de 10
m3 komen is een te opvallende methode van ontduiking van de
vergunningplicht om kans van slagen te hebben. Mocht dit voorkomen dan is dit
een overtreding wegens het ontbreken van een sloopvergunning. Overigens
verwachten wij deze ontduiking niet, omdat puin afvoeren naar een puinbreker
aanzienlijk minder kost dan storten op een stortplaats.Onder 10 m3 sloopafval wordt verstaan los gestort sloopafval.Lid 3Uit dit lid blijkt dat aan de sloopvergunning voorschriften kunnen worden
verbonden. Tevens beperkt dit lid de mogelijkheid voorschriften aan de
vergunning te verbinden tot de in dit lid vermelde onderwerpen a tot en met d.
Het vierde lid geeft ten aanzien van de mogelijke voorschriften over het
scheiden en gescheiden houden tot de afvoer van het sloopafval een nadere
detaillering. Ad a en b De veiligheid tijdens het slopen en de bescherming van
nabijgelegen bouwwerkenHier ligt een relatie met artikel 8.3.1, waarin is bepaald dat de artikelen 4.8
tot en met 4.10 van het hoofdstuk Plichten tijdens de bouw van overeenkomstige
toepassing zijn op het slopen. Daar waar bouwen, bouwterrein enz. staat wordt
uiteraard gelezen slopen, sloopterrein enz. De onderwerpen veiligheid op het
bouwterrein, afscheiding van het bouwterrein en veiligheid van hulpmiddelen en
het voorkomen van hinder zijn als directe norm geformuleerd. Dit betekent dat
deze eisen ook gelden indien het vergunningvereiste niet geldt. Uiteraard
behoeft datgene wat via deze vantoepassingverklaring al van toepassing is, niet
nogmaals als voorwaarde te worden opgenomen in een sloopvergunning. Mede
afhankelijk van de sloopmethode en de bebouwing en aanwezigheid van mensen in de
directe omgeving van het te slopen bouwwerk, kunnen voorwaarden worden gesteld.
Van veel belang is te bedenken dat het hier gaat om de externe veiligheid. De
veiligheid voor degenen die met de sloopwerkzaamheden zijn belast behoort tot de
sfeer van de arbeidsomstandigheden en wordt beoordeeld door de Arbeidsinspectie.
Een sloopveiligheidsplan wordt, voor zover nodig, verlangd en ingediend bij de
aanvraag om een sloopvergunning. De regeling daarvoor staat in artikel 8.1.2,
tweede lid.Het is de aanvrager van de vergunning die de sloopmethode kiest. Pas wanneer de
gekozen methode leidt tot strijd met de bepalingen van dit hoofdstuk, bij
voorbeeld over het selectief slopen, de veiligheid of het uitvoeren van
bodemonderzoek, worden aan de sloopvergunning voorschriften verbonden ter
voorkoming van deze strijdigheid.Ad c Het scheiden en gescheiden afvoerenHet is de houder van de vergunning die kiest naar welke bewerkings- of
verwerkingsinrichting wordt afgevoerd, c.q. aan welke inzamelaar of transporteur
het afval wordt meegegeven. Uiteraard dienen hierbij de voorschriften van de
sloopvergunning en andere regels, bij voorbeeld die over het vervoer van
gevaarlijk afval, in acht te worden genomen. In de praktijk komt dit erop neer
dat alleen mag worden samengewerkt met vergunninghoudende inzamelaars en
transporteurs voor het gevaarlijk afval en alleen mag worden toegeleverd aan
bewerkings- en verwerkingsinrichtingen die beschikken over een vergunning
ingevolge de Wet milieubeheer. De voorschriften in de sloopvergunning mogen geen
'gedwongen winkelnering’ inhouden, dus niet verplichten tot het afvoeren naar
bedrijf X, terwijl voor dat afval de bedrijven Y en Z ook vergunninghouder
zijn.De fracties waarin moet worden gescheiden worden vermeld in de
vergunningvoorschriften. De keuze van de fracties hangt af van de hoeveelheid en
samenstelling van het te verwachten afval en van de acceptatievoorwaarden van in
de regio aanwezige bewerkings- en verwerkingsinrichtingen. Onder c is de meest
minimale scheiding vastgelegd die voortvloeit uit landelijke regelgeving.Naast deze drie 'onvermijdelijke’ fracties – gevaarlijke afvalstoffen, asbest en
overig afval – verdient het aanbeveling om ten minste de volgende fracties als
voorwaarde in de sloopvergunning op te nemen:
steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips;
bitumineuze en teerhoudende dakbedekking;
met PAKS verontreinigde materialen;
asfalt;
dakgrind;
glas (vlakglas) voorzover een inzamelstructuur beschikbaar is.
De opdrachtgever is in beginsel vrij in de keuze van een aannemer.Wanneer de sloopopdracht mede betreft het verwijderen van asbest geldt het
bepaalde in artikel 8.3.3 over een deskundig bedrijf en het bepaalde in artikel
5 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005.Een opdrachtgever doet er verstandig aan een sloopaannemer te kiezen die is
gekwalificeerd voor het soort sloopwerk dat wordt aanbesteed. Voor grotere
sloopwerken is dit vrijwel steeds een gespecialiseerd bedrijf. Wij wijzen hier
op het gestelde in het beleidshoofdstuk 'Selectief slopen en afvalbeleid’.Welke voorschriften, wanneer en waarvoorWelke voorschriften over het scheiden in fracties uiteindelijk in een vergunning
worden opgenomen is afhankelijk van de gegevens over het te slopen bouwwerk en
de slooplocatie (welke soorten afval komen vrij en in welke hoeveelheden en
welke mogelijkheden zijn er voor het plaatsen van containers) en voorts van de
in de regio beschikbare verwijderingstructuren, waaronder bewerkings- en
verwerkingscapaciteit.Er is voor gekozen geen indicatie te geven voor de verschillende
inzamelstructuren en bewerkings- of verwerkingsstructuren, omdat deze sterk
regionaal of lokaal kunnen verschillen en aan wijzigingen onderhevig zijn. Het
is daarom noodzakelijk dat de ambtenaar, belast met de beoordeling van de
vergunningaanvraag, op de hoogte is van de lokale en regionale
verwerkingscapaciteit voor de bij sloop vrijkomende afvalstromen.Het is van belang dat voordat een aanvraag om sloopvergunning wordt getoetst de
hergebruikmogelijkheden bij de beoordelende gemeente bekend zijn. Hierbij moeten
de volgende aspecten worden nagegaan:
wat kan worden hergebruikt;
wat zijn de minimale hoeveelheden per fractie;
kan het herbruikbaar materiaal worden afgezet;
aan welke kwaliteit dient het herbruikbaar materiaal te voldoen;
wat zijn de acceptatievoorwaarden van bewerkers, verwerkers, sorteerders
en inzamelaars.
OnderzoekVoordat de aanvraag om sloopvergunning kan worden ingediend moeten de volgende
onderzoeken plaatsvinden:
Onderzoek naar het doel, waarvoor het bouwwerk of het te slopen gedeelte
daarvan laatstelijk is gebruikt (MBV artikel 8.1.2, tweede lid, letter
f);
Indien op grond van het historisch gebruik te verwachten valt dat een te
slopen bouwwerk of een te slopen gedeelte daarvan is verontreinigd met
gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische afvalstoffen) als bedoeld
in het BAGA, dient een onderzoek te worden ingesteld naar de
vermoedelijke verontreiniging en moet het rapport met de uitslag van dit
onderzoek bij de aanvraag om sloopvergunning worden gevoegd (MBV artikel
8.1.2, derde lid);
Indien moet worden aangenomen dat in het te slopen bouwwerk asbest
aanwezig is, moeten overeenkomstig het gestelde in artikel 8.1.2,
daarover bij het indienen van een aanvraag om sloopvergunning gegevens
worden ingediend. Op grond van artikel 3 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 geldt een onderzoeksplicht naar de
aanwezigheid van asbest door een deskundig, dat wil zeggen daartoe
gecertificeerd bedrijf.
Achterin deze toelichting is als bijlage 8 opgenomen een Keuzetabel voor de
vaststelling van deelstromen bij sloop. Deze keuzetabel biedt de houder van de
sloopvergunning een handreiking voor een verdergaande scheiding dan normaliter
in de voorwaarden van de sloopvergunning verplicht is gesteld om op de
slooplocatie uit te voeren. Uiteraard kan genoemde houder voor een verdergaande
scheiding zowel financiële als milieuhygiënische overwegingen in zijn
beschouwing betrekken. Inzamel- en recyclingsystemen voor kunststoffenKunststoffen is een verzamelnaam voor uiteenlopende stoffen. Door de producenten
van kunststof gevelelementen (verenigd in de VKG) en de producenten van
kunststofleidingsystemen (verenigd in de FKS) zijn voor deze twee deelstromen
inzamel- en recyclingsystemen ontwikkeld.De VKG heeft met het Ministerie van VROM op 19 januari 1993 een overeenkomst
gesloten over de inzameling en herverwerking van kunststof kozijnen, ramen en
deuren. Daartoe zal een stichting worden belast met het (doen) inzamelen en
herverwerken van alle aangeboden oude kunststof kozijnen, ramen en deuren.De FKS heeft met het Ministerie van VROM een overeenkomst gesloten over de
volledige inzameling en het hergebruik van bij bouw en sloop vrijkomende
kunststofleidingen (PVC, PE en PP). Het systeem komt erop neer dat degene die
sloopt een container kan huren waarin de afval geworden kunststofleidingen
worden verzameld. Gestreefd wordt naar een gesloten ketenbeheer, functionerend voor het gehele
land. Andere kunststoffen dan hier genoemd kunnen niet worden afgevoerd via met
dit inzamelsysteem.Andere inzamelsystemenAndere inzamelsystemen die zijn opgezet door de leverancier van het product en
die erop zijn gericht de desbetreffende afvalstoffen weer geschikt te maken voor
hergebruik zijn die voor steenwol en glaswol (minerale wol) en voor aluminium.
De informatie over deze inzamelsystemen is te verkrijgen bij de leverancier en
bij de brancheorganisatie.Ad d Gegevens die na de vergunningverlening worden ingediendDe gegevens die nodig zijn voor de beoordeling van het in behandeling nemen van
een aanvraag om sloopvergunning behoren te worden ingediend bij de aanvraag. De
artikelen 8.1.2 en 8.1.3 regelen dit. De naam en het adres van degene die met
het slopen zal worden belast – gewoonlijk de aannemer – zijn dikwijls nog niet
bekend ten tijde van het indienen van de aanvraag om sloopvergunning. Deze
gegevens spelen bovendien geen rol bij de beoordeling van het in behandeling
nemen.In de sloopvergunning kan een voorwaarde worden opgenomen inhoudende dat
uiterlijk ... (bij voorbeeld twee) dagen voor de aanvang van de
sloopwerkzaamheden de naam en het adres van degene die met de sloopwerkzaamheden
is belast worden overgelegd aan burgemeester en wethouders of de directeur van
het (gemeentelijk) bouwtoezicht.Het gebruik van een mobiele puinbrekerHet ‘Besluit mobiel breken bouw- en sloopafval’ van 15 januari 2004, Stb. 2004,
25 bevat alle voorschriften ten aanzien van mobiele brekers en is in werking
getreden op 1 maart 2004.Vanaf deze datum zijn de in enkele gemeentelijke bouwverordeningen nog bestaande
voorschriften over mobiele brekers van rechtswege vervallen. De hogere regeling
treedt in de plaats van de lagere regeling.Onder bepaalde condities zoals voorgeschreven in genoemd besluit is het
toelaatbaar op de bouw- of slooplocatie dan wel in de directe nabijheid daarvan
een mobiele puinbreker op te stellen waar het steenachtige bouw- en sloopafval
wordt bewerkt, gedurende een aaneengesloten periode van ten hoogste drie
maanden. Het is verboden om met een mobiele puinbreker bouw- en sloopafval te
bewerken dat afkomstig is van andere bouw- of slooplocaties dan die waarbij de
breker is opgesteld.Interessant is de uitspraak ABRS 24 maart 2004, Gst. 7208, 90 m.nt. Nijmeijer en
Teunissen. Een (mobiele) puinbreekinstallatie is een bouwvergunningplichtig
bouwwerk. De binnenplanse vrijstelling afvalverwerking is hierop van toepassing. Lid 4Het vierde lid geeft een nadere invulling van de onderwerpen genoemd in het
derde lid waarover in de sloopvergunning voorschriften worden gesteld.
Afhankelijk van de specifieke kenmerken die gelden voor bepaalde fracties of
bepaalde handelingen worden de eisen ingevuld. Zo gelden voor gevaarlijk afval
zware eisen voor de verpakking van dit afval en de tijdelijke opslag ervan. De
tweede zin verplicht burgemeester en wethouders over het afzonderlijk gereed
maken voor de afvoer van het sloopproject van asbest en de termijn waarbinnen
dit moet gebeuren een voorschrift in de vergunning op te nemen. Deze
verplichting staat in artikel 10 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005.Hierna wordt ingegaan op de te stellen voorschriften over de onderwerpen genoemd
in het derde en vierde lid van dit artikel.Lid 5Indien op grond van het zesde lid van artikel 45 van de Woningwet een tijdelijke
bouwvergunning voor een seizoengebonden bouwwerk, is verleend en daarin
voorschriften zijn opgenomen over het slopen van het tijdelijke bouwwerk –
meestal in de zin van het uit elkaar nemen en opslaan van de onderdelen van het
bouwwerk totdat het bouwwerk opnieuw wordt opgebouwd - is daarvoor geen
afzonderlijke sloopvergunning nodig. De tijdelijke bouwvergunning dient de
nodige voorschriften te bevatten voor het slopen van het bouwwerk. Uit de
Memorie van Toelichting bij de Woningwet blijkt dat met name gedacht wordt aan
strandpaviljoens, bouwwerken voor jaarlijks terugkerende evenementen e.d.Artikel 8.1.2 Aanvraag sloopvergunningHet verlenen en het weigeren van een sloopvergunning is een besluit in de zin
van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Afdeling 3:4 van de Awb – de zogeheten
Uniforme Openbare Voorbereidingsprocedure (UOV) - is niet van toepassing op de
behandeling van een verzoek om sloopvergunning. Het lijkt niet zinvol, deze UOV
van toepassing te verklaren op de sloopvergunning. Aanvullend op de eisen die in
dit artikel zijn gesteld gelden de voorschriften van de Awb over het indienen
van verzoeken om besluiten, indienen door een gemachtigde enz.Leden 1 en 2Bepaald is wat moet worden ingediend om een sloopvergunning te kunnen
verkrijgen. Het bepaalde onder letter g is ingevoerd om coördinatie tussen
bouwvergunning en sloopvergunning mogelijk te maken. Zie voorts artikel 8.1.5,
tweede lid. Ook wanneer een bouwvergunning is vereist en het bouwen tevens
(gedeeltelijk) slopen inhoudt is een sloopvergunning vereist. De bouwvergunning
houdt derhalve niet in dat mag worden gesloopt. Voor deze situatie van samenloop
van twee vergunningen is artikel 8.1.5, eerste lid, bedoeld. De aanvrager is
niet verplicht beide vergunningen gelijktijdig aan te vragen. Doet hij dit wel,
dan heeft dit voor hem (en overigens ook voor de gemeente) enige procedurele
voordelen.De in te dienen gegevens over de aanwezigheid van asbest in een te slopen
bouwwerk en de plaatsen waar dit asbest zich bevindt dienen om een juist beeld
te krijgen van de verwijdering van asbest en om vast te stellen welke overige
bepalingen van de bouwverordening hierop van toepassing zijn. Een asbestinventarisatierapport, waaruit blijkt waar het asbest zich bevindt,
opgesteld door een deskundig bedrijf, is verplicht. Een dergelijk rapport
behoeft niet te worden overgelegd indien een van de gevallen zich voordoet als
bedoeld in het derde of vierde lid.Voor agrarische bedrijfsgebouwen zijn in het verleden op grote schaal
asbesthoudende bouwmaterialen toegepast, onder meer asbestcementgolfplaten als
dakbedekking. Tegenwoordig ontstaan er in de agrarische sector in verscheidene
streken van Nederland initiatieven tot projectmatige asbestverwijdering vanaf
een reeks agrarische bedrijfsgebouwen in de gemeente. Het verlenen van één
enkele zogenaamde paraplusloopvergunning voor het gehele
asbestverwijderingsproject is in dat geval minder omslachtig dan het verlenen
van individuele sloopvergunningen voor de verwijderingswerkzaamheden aan ieder
agrarisch bedrijfsgebouw afzonderlijk. Een dergelijke paraplusloopvergunning
behoeft niet op juridische bezwaren te stuiten, indien een nauwkeurige
plaatsaanduiding van alle agrarische bedrijfsgebouwen die in het kader van dat
asbestverwijderingsproject zullen worden aangepakt, wordt opgenomen in de
vergunningaanvraag. Aldus komen ook voor paraplusloopvergunningen tijdig en
volledig de gegevens beschikbaar die noodzakelijk zijn, omdat vergunningen
ingevolge de Algemene wet bestuursrecht vatbaar zijn voor bezwaar en beroep. Zie
voor een verdere toelichting op de consequenties van laatstgenoemde wet voor
sloopvergunningen de aanhef van de toelichting op het onderhavige artikel. Een sloopveiligheidsplan als bedoeld onder letter i van het tweede lid is te
vergelijken met een bouwveiligheidsplan als bedoeld in artikel 1.2.5 onder a van
de bijlage bij het Besluit indieningsvereisten en is slechts nodig in enkele
risicovolle sloopprojecten. Een dergelijk plan behoort zeker niet tot de
standaardbescheiden bij een aanvraag om sloopvergunning. In een overleg
voorafgaande aan het indienen van een aanvraag kan blijken of een dergelijk plan
nodig is. De zinsnede 'en voorts, indien van toepassing’ duidt erop dat slechts indien
door of namens burgemeester en wethouders het opstellen van een
sloopveiligheidsplan van toepassing is verklaard, aan deze plicht behoeft te
worden voldaan. Over het tijdstip waarop het plan wordt ingediend wordt verwezen
naar het eerste lid van artikel 8.1.3 en de Algemene wet bestuursrecht.Lid 3De aanvrager dient op het aanvraagformulier aan te geven dat hij vermoedt dat
het bouwwerk geen asbest bevat. Op grond van artikel 8.1.2, lid 3, wordt aan hem
de verplichting opgelegd om aan te tonen waarop deze verwachting is gebaseerd.
Op grond van diverse feiten of omstandigheden kan aannemelijk zijn dat er geen
asbest in het bouwwerk aanwezig is. Door het Ministerie van VROM, de
bouwpraktijk en de VNG zijn gevallen geïnventariseerd waarin de aanvrager van
een sloopvergunning kan aangeven dat hij vermoedt dat er geen sprake is van
verwijdering van asbest en op welke wijze dit ten genoegen van burgemeester en
wethouders moet worden aangetoond. Deze gevallen zijn opgesomd in het
onderhavige lid 3. Dit lid is een direct werkend voorschrift, waarop de indiener
van een verzoek om sloopvergunning zich kan beroepen door op het
aanvraagformulier aan te geven dat en waarom geen onderzoeksrapport is
bijgevoegd.De gedachte achter deze inventarisatie is dat wordt voorkomen dat de plicht tot
het doen van een onderzoek naar asbest onevenredig hoge maatschappelijke kosten
met zich brengt, omdat de kans op de aanwezigheid van asbest niet in verhouding
tot die kosten staat. In sommige gevallen is het evident dat het te slopen
bouwwerk geen asbest bevat. In andere gevallen kan de aanvrager zelf constateren
dat er vermoedelijk geen asbest aanwezig is. Bij de inventarisatie van de
gevallen waarin de aanvrager van een sloopvergunning kan aangeven dat er geen
sprake is van verwijdering van asbest, is als richtlijn genomen dat het
bouwwerk, gelet op bouwconstructie en gebruikte materialen, betrekkelijk
eenvoudig moet zijn. Niet valt uit te sluiten dat zich in de praktijk
vergelijkbare gevallen zullen aandienen, waarin gemeente en aanvrager het erover
eens zijn dat aannemelijk is dat er geen asbest in het bouwwerk aanwezig is. Het
voorstel biedt de mogelijkheid aan de aanvrager om ten genoegen van burgemeester
en wethouders in andere, vergelijkbare gevallen of op andere, vergelijkbare
wijze aan te tonen dat de verplichting om een onderzoek door een deskundig
bedrijf te overleggen niet van toepassing is. Onder bVoor medio 1997 was het reeds praktijk dat – voorafgaand aan met name grote
sloopprojecten – een onderzoek naar de aanwezigheid van asbest plaatsvond. Deze
onderzoeksrapporten zijn alleen aanvaardbaar als alternatief indien daarin
aandacht wordt besteed aan alle aspecten waaraan in BRL 5052 eisen worden
gesteld. Burgemeester en wethouders bepalen, zo nodig met externe ondersteuning,
of het onderzoek aan deze criteria voldoet. Indien het onderzoeksrapport niet
aan deze eisen voldoet, dient alsnog een onderzoek door een deskundig
asbestonderzoeksbedrijf plaats te vinden. Een dergelijk onderzoek kan als voldoende deskundig uitgevoerd worden beschouwd,
indien het aan de volgende criteria voldoet:
De gebruikte onderzoeksmethode is goed beschreven en levert in principe
dezelfde basisgegevens op als zijn vastgelegd in beoordelingsrichtlijn
BRL 5052, uitgave 1998.
De opdracht tot het uitvoeren van een volledig asbestonderzoek moet
duidelijk omschreven zijn.
Het onderzoek moet zijn uitgevoerd door een bedrijf en/of personen met
een aantoonbare expertise in onderzoeken naar asbesthoudende
materialen.
Personen met een dergelijke expertise zijn bijvoorbeeld medewerkers van
woningcorporaties met een toereikende opleiding, in het algemeen blijkend uit
het bezit van een diploma deskundig toezichthouder asbestsloop (DTA).Samenvattend kan worden gesteld dat, op grond van BRL 5052, een
onderzoeksrapport ten minste de volgende onderwerpen dient te bevatten:
een samenvatting;
de resultaten van een visuele inspectie, zo nodig aangevuld met
informatie uit desk research;
de bemonstering;
de laboratoriumanalyses;
een overzicht van de hoeveelheden, exacte plaatsen en wijze van
bevestiging van het asbestbevattende materiaal;
een overzicht van de plaatsen waar niet is geïnventariseerd, maar waar
mogelijk nog asbestbevattend materiaal aanwezig is.
De toepassing en verkoop van asbesthoudende materialen is sinds 1 juli 1993
verboden. Dit betekent dat wanneer een dergelijk onderzoek na 1 juli 1993 heeft
plaatsgevonden, dit nog steeds een betrouwbaar beeld van de aanwezigheid van
asbest zal geven. Ook onderzoeken van eerdere datum kunnen bij de beoordeling
worden betrokken indien uit de schriftelijke verklaring blijkt dat de
onderzochte situatie later niet meer gewijzigd is. Hiervoor kan onder andere
informatie ingewonnen worden bij de eigenaar, de beheerder of de huurder.Onder cDe situatie dat het te slopen bouwwerk na 1 januari 1994 is gebouwd, is
opgenomen omdat de verkoop en verwerking van asbest door bedrijven sinds 1
januari 1994 verboden is. Het heeft derhalve vrijwel geen zin om bouwwerken die
na 1 januari 1994 zijn gebouwd, te onderzoeken op de aanwezigheid van asbest.
Als bewijs voor deze motivering moet de aanvrager een schriftelijk stuk
overleggen, waaruit blijkt dat het bouwwerk, dan wel het te slopen deel van het
bouwwerk, na 1 januari 1994 is gebouwd.Onder d Vooral bij bouwwerken van recente datum zal de bouwer bij de aanvrager bekend
zijn. De verklaring van de aanvrager omtrent later uitgevoerde verbouwingen kan
worden ondersteund door verklaringen van de bouwer en/of de fabrikant dat het
hierbij toegepaste materiaal geen asbest bevat. Deze situatie is echter niet
beperkt tot later uitgevoerde verbouwingen. Ook van tussentijds aangebrachte
voorzieningen, bijvoorbeeld brandwerende voorzieningen, dient te worden
aangetoond dat deze geen asbest bevatten. Hiervoor kan onder andere informatie
ingewonnen worden bij de eigenaar, de beheerder of de huurder.Onder e Sinds de risico’s van asbest bij de consument bekend zijn geworden, zijn
fabrikanten overgegaan tot het (op verzoek) verklaren dat hun product vrij is
van asbest. In de corporatiepraktijk is het gebruikelijk dat aannemers bij
gebruik van asbestverdachte materialen, zoals golfplaten, verklaringen van de
fabrikant overleggen, waaruit blijkt dat daarin geen asbest is gebruikt.
Onderzoek door een deskundig bedrijf is in deze eenvoudige situatie onnodig;
voor de sloop van bepaalde materialen kan met deze verklaringen worden volstaan.
Onder verwijdering van bepaalde materialen wordt bijvoorbeeld verstaan
verwijdering van vinylvloerbedekking of standleidingen uit een serie woningen.
Zie ook de toelichting onder f.Visuele inspectieDe voorheen bestaande mogelijkheid om aan de hand van een visuele inspectie de
aanwezigheid van asbest te bepalen is met de 11e serie van
wijzigingen vervallen.De visuele inspectie aan de hand van de checklist van bijlage 8 van de
bouwverordening leidde nogal eens tot een discussie tussen de gemeente en de
aanvrager, waarbij de eerste meent dat wel moet worden uitgegaan van
asbestverdachte materialen en de tweede meent dat de visuele inspectie voldoende
houvast biedt om aan te nemen dat geen asbest aanwezig is. Mede gelet op de
strekking van het nieuwe Asbestverwijderingsbesluit om minder uitzonderingen toe
te laten op de asbestinventarisatieplicht dan voorheen het geval was, is de
visuele inspectie aan de hand van de toen bestaande checklist bijlage 8
vervallen. De genoemde checklist gaat naar de toelichting en vormt als bijlage bij de
toelichting een nuttige handreiking bij de uitvoering. Het vierde lid dat handelt over de verplichte asbestinventarisatie is
aangescherpt in die zin dat de gevallen waarin een dergelijk
inventarisatierapport niet behoeft te worden overgelegd bij de aanvraag om
sloopvergunning is beperkt. Hiermee wordt aansluiting gezocht bij de tekst van
artikel 3 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 met het tekstgedeelte “…
beschikt … over een asbestinventarisatierapport indien hij weet of
redelijkerwijs kan weten dat zich in het bouwwerk…. asbest … bevindt.” De
combinatie van de herziene leden 3 en 4 van artikel beoogt hier invulling aan te
geven. Lid 4Bij het verzoek om een sloopvergunning moet worden vermeld of zich in het te
slopen (deel van een) bouwwerk asbest bevindt. Aan de hand van een aantal
criteria kan de mate van waarschijnlijkheid en daarmee de noodzaak om een
asbestinventarisatie te doen plaatsvinden worden vastgesteld. Deze criteria zijn
ontleend aan het Asbestverwijderingsbesluit 2005. In dit besluit wordt in
artikel 3, eerste lid, de formulering gebruikt ‘indien hij weet of
redelijkerwijs kan weten’. Dit voorschrift richt zich tot degene die voornemens
is te slopen.In dit vierde lid van artikel 8.1.2 worden twee situaties genoemd waarin het
niet nodig is een asbestinventarisatierapport te doen opstellen. Indien zich geen der situaties als bedoeld in het derde lid en het vierde lid
voordoet is altijd een asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf
vereist. Lid 5Degene die voornemens is een sloopvergunning aan te vragen kan indien het
historisch gebruik hem onbekend is bij de gemeente navraag doen naar het
historisch gebruik van het gebouw. Over de verwachting verontreiniging aan te
treffen en de daaraan te verbinden conclusie – wel of geen onderzoek instellen –
is vooroverleg met de gemeente verstandig.Lid 6Het aantal exemplaren waarin de aanvraag en de daarbij behorende bescheiden
moeten worden ingediend kan per gemeente verschillen, mede afhankelijk van de
plaatselijke organisatie.Het opstellen van een sloopveiligheidsplanAnaloog aan het bouwveiligheidsplan kan, bij complexe sloopprojecten en/of een
omgeving met een hoge bebouwingsdichtheid of een hoge verkeersintensiteit, de
externe veiligheid bijzondere aandacht vergen. De maatregelen die de aanvrager om sloopvergunning denkt te nemen, moeten
voorafgaand aan de sloop aan de hand van een sloopveiligheidsplan kunnen worden
getoetst. Er wordt met nadruk op gewezen dat het sloopveiligheidsplan als
bedoeld in dit artikel alleen betrekking heeft op de weg, de in de weg gelegen
werken, de weggebruikers, de naburige bouwwerken, open erven en terreinen en hun
gebruikers.Wanneer is een sloopveiligheidsplan nodigIndien de bedreigingen die uitgaan van activiteiten omtrent slopen (bijlage 5
van de toelichting) zich uitstrekken tot boven gronden en bebouwingen buiten de
afgrenzing van het sloopterrein, zullen maatregelen nodig zijn om deze
bedreigingen weg te nemen. Afhankelijk van de locatiespecifieke omstandigheden
kan het nodig zijn deze maatregelen in een sloopveiligheidsplan op te nemen
(bijlage 6 van de toelichting).Een sloopveiligheidsplan is slechts dan nodig indien de locatiespecifieke
omstandigheden dusdanig complex zijn dat het zonder een dergelijk plan voor het
bouw- en woningtoezicht niet mogelijk is om de externe veiligheid op voorhand
afdoende te beoordelen, terwijl duidelijk sprake is van bedreiging(en) van de
externe veiligheid. Aan de hand van enkele voorbeelden is hierna één en ander
verduidelijkt.Wat is de inhoud van het sloopveiligheidsplanDe inhoud van het sloopveiligheidsplan is afhankelijk van de locatiespecifieke
omstandigheden. In de in bijlage 6 van de toelichting opgenomen checklist wordt
voor de verschillende bedreigde objecten en functies een aantal mogelijke
maatregelen gegeven die in het sloopveiligheidsplan kunnen worden opgenomen. De
aanvrager om sloopvergunning kan in zijn sloopveiligheidsplan gelijkwaardige
maatregelen opnemen die niet op deze checklist voorkomen. In bijlage 7 van de
toelichting is een voorstel gedaan voor een inhoudsopgave van een
sloopveiligheidsplan.Toetsing van het sloopveiligheidsplanDe in bijlage 6 van de toelichting opgenomen checklist van bedreigde objecten en
functies en maatregelen kan dienen als hulpmiddel bij het opstellen en toetsen
van een sloopveiligheidsplan, door na te gaan of de betreffende situatie en
voorgestelde maatregel(en) vergelijkbaar is/zijn met de in de checklist gegeven
objecten, functies en maatregelen.VooroverlegBij complexe en/of risicovolle sloopprojecten is een (informeel) vooroverleg
vaak noodzakelijk. Voor wat betreft de externe veiligheid bij het slopen dienen
bij een vooroverleg de met de sloop samenhangende bedreigingen, de bedreigde
objecten en functies en de locatiespecifieke omstandigheden bekend te zijn,
zodat reeds in het vooroverleg (met de juiste instanties) kan worden bepaald of
er een sloopveiligheidsplan noodzakelijk is en waar het sloopveiligheidsplan
zich op dient te richten.VoorbeeldenVoorbeeld 1: Sloop van gebouw met een hoge gevel (30 m) aan een smalle (20 m)
drukke winkelstraat met een tram, voetgangers, fietsers en auto’s. De weg dient
gedurende de sloopwerkzaamheden al zijn verkeersfuncties te blijven vervullen.
De bovenleiding van de tram is bevestigd aan de gevel van het te slopen gebouw.
Voor slopen van het dak is een kraan nodig.Het zal duidelijk zijn dat in deze complexe situatie de externe veiligheid een
belangrijke rol speelt. In het sloopveiligheidsplan zullen opgenomen moeten
worden:
gegevens waaruit blijkt dat de sloopmethode geen bedreiging vormt (dit
kan inhouden dat de voorgevel met de hand moet worden gesloopt);
de maatregelen ter bescherming van de weggebruikers, zoals bijvoorbeeld
uitstekers (om de zoveel verdiepingen) of voetgangertunnels;
de verkeerscirculatie gedurende de sloop;
de wijze waarop wordt omgegaan met de bovenleiding van de tram;
het tijdstip, de tijdsduur en de wijze van de hijswerkzaamheden.
Voorbeeld 2: Afhijsen van kerktoren (60 m) in dicht bebouwde binnenstad. Er is
te weinig ruimte voor een mobiele kraan. Er zal boven woningen moeten worden
gewerkt. In het sloopveiligheidsplan zal onder meer aandacht moeten worden geschonken
aan:
de aan/afvoer en op/afbouw van de kraan;
de draagkracht van het wegdek;
de duur, het tijdstip van de werkzaamheden;
het voorkomen van schade en gevaar als gevolg van het afbreken van de
hijslast of delen daarvan;
eventueel tijdelijk te ontruimen bouwwerken.
Voorbeeld 3: Gedeeltelijke sloop van pand met belendingen. De sloop betreft ook
de funderingen. Er zal daarom een bouwput nodig zijn met bemaling. De gevel van
het gebouw is in slechte staat, maar moet behouden blijven. Er is sprake van
gemeenschappelijke bouwmuren. De belendende panden zijn oud, in een matige staat
en bezitten een historische waarde.In het sloopveiligheidsplan zullen de volgende aspecten minimaal aan de orde
moeten komen:
stabiliteit resterende gevel, bijvoorbeeld met behulp van stalen
steunconstructie;
sloopmethode in verband met trillingen, trillingsarm slopen;
bemaling in verband met grondwaterstand;
stabiliteit belendingen in verband met bouwput;
verankeringen in gemeenschappelijke bouwmuur.
Voorbeeld 4: Sloop van een 60 meter hoog gebouw op een bedrijfsterrein, te
midden van andere bedrijfsgebouwen en wegen. Het gebouw bevindt zich ten minste
500 meter van de afgrenzing van het bedrijfsterrein. In dit geval is er geen
sprake van bedreiging van de externe veiligheid, gezien de afstand tot de
openbare weg. Er is dan ook geen sloopveiligheidsplan noodzakelijk.Voorbeeld 5: Wanneer uit een rij aaneengesloten woningen er één wordt gesloopt
kan dit tot gevolg hebben dat een woningscheidende wand na de sloop buitenwand
(uitwendige scheidingsconstructie) wordt. De consequentie dat deze wand
regenwerend moet worden gemaakt en ook overigens zal moeten gaan voldoen aan de
eisen die gelden voor een uitwendige scheidingsconstructie zoals bedoeld in het
Bouwbesluit bestaande woningen en woongebouwen kan vooraf worden besproken
tussen partijen. Het verhaal van eventuele schade is een privaatrechtelijke
aangelegenheid. De overheid kan volstaan met het stellen van voorschriften tot
het voorkomen van schade. Zie onder hoofdlijnen van de jurisprudentie bij
artikel 8.1.6 de uitspraak van 3 december 1992.Voorbeeld 6: Gedeeltelijke sloop vindt plaats en het overige deel van het
bouwwerk blijft bestaan en blijft in gebruik. Afhankelijk van de gekozen
sloopmethode en de samenstelling van het bouwwerk kan het nodig zijn een
voorschrift op te nemen over het voorkomen van brand.AanbevelingenHet opvolgen van de onderstaande aanbevelingen kan de externe veiligheid tijdens
het slopen vergroten:
vooroverleg waarin de externe veiligheid ter sprake komt;
voor de praktijk van aanbesteding is het van belang dat voor het moment
dat sloopaannemers inschrijven op een sloopproject bekend is of een
sloopveiligheidsplan wordt verlangd en wat de inhoud daarvan moet zijn.
Een mogelijkheid is om in het bestek actiepunten met betrekking tot de
externe veiligheid op te nemen; (Deze aspecten worden niet als
voorschrift aan de sloopvergunning verbonden, omdat zij van
privaatrechtelijke aard zijn).
zodra beschikbaar: procescertificering van sloopbedrijven (hieraan wordt
momenteel gewerkt door de brancheorganisaties );
indien een gemeente onvoldoende ervaring/deskundigheid bezit op het
gebied van sloopveiligheid, kan een externe deskundige worden
ingeschakeld.
In de bijlagen 5, 6 en 7 die zich achter de artikelsgewijze toelichting bevinden
worden aandachtspunten vermeld voor het opstellen van een
sloopveiligheidsplan.Lid 7 Met betrekking tot het zevende lid, waarin het gebruik van de Nederlandse taal
verplicht is gesteld, wordt opgemerkt dat artikel 2:7 van de Algemene wet
bestuursrecht de mogelijkheid biedt om verzoeken gericht aan een bestuursorgaan
van een gemeente gelegen in de provincie Friesland in de Friese taal te
doen.Leden 12 en 13Het bepaalde in deze leden is een uitwerking van artikel 2, letter g, van het
Asbestverwijderingsbesluit. Voorkomen wordt dat voor het slopen van een bouwwerk
zowel een vergunning als een melding is vereist. Indien een deel van de
sloopwerkzaamheden vergunningplichtig is en een deel meldingplichtig, is het
geheel van sloopwerkzaamheden vergunningplichtig en is derhalve het
meldingplichtige gedeelte begrepen in de sloopvergunning.Indien per abuis een vergunning wordt aangevraagd terwijl volstaan kan worden
met een melding, wordt de aanvraag om sloopvergunning aangemerkt als melding. Artikel 8.1.3 In behandeling nemenLid 1Indien niet alle vereiste gegevens bij de aanvraag om een beschikking worden
ingediend, kan het bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen. Dit
is geregeld in artikel 4:5 van de Awb. Daarbij geldt wel de eis dat de aanvrager
in de gelegenheid wordt gesteld binnen een door het bestuursorgaan gestelde
termijn de aanvraag aan te vullen. Een dergelijke mededeling is een beschikking
in de zin van de Awb.Zie voor een uitgebreide uiteenzetting over de procedure de toelichting bij
artikel 6.1.3. Het daar gestelde met betrekking tot de gebruiksvergunning geldt
mutatis mutandis ook voor de sloopvergunning.Omdat bij het indienen van een aanvraag om sloopvergunning nog geen
onderzoeksplicht geldt, kan het gebeuren dat de aanvrager op grond van eigen
inzichten meent dat zich in het te slopen bouwwerk geen asbest bevindt, doch dat
burgemeester en wethouders op grond van hun ter beschikking staande gegevens
menen dat het te slopen bouwwerk wel asbest bevat. Indien burgemeester en
wethouders voldoende zeker zijn van hun zaak stellen zij op grond van de tweede
zin van dit lid de aanvrager in de gelegenheid de ontbrekende gegevens over de
aanwezigheid van asbest aan te vullen binnen vier weken.Lid 2Dit lid strekt ertoe de gegevens over degene die het sloopwerk uitvoert buiten
de procedure van artikel 4:5 Awb te houden. Deze gegevens mogen op een later
tijdstip doch voor de aanvang van de sloopwerkzaamheden worden ingediend. Zie
daarover de toelichting bij artikel 8.1.1, derde lid, letter d.Artikel 8.1.4 Termijn van beslissingIngevolge het eerste lid moeten burgemeester en wethouders binnen twaalf weken
na ontvangst van de aanvraag een beslissing nemen op de aanvraag. Indien
toepassing is gegeven aan artikel 8.1.3 betekent dit, dat de termijn wordt
opgeschort. Zie hierover de toelichting bij artikel 8.1.3.De termijnen in dit artikel zijn geen fatale termijnen, maar termijnen van orde.
Dit betekent dat ook na het verstrijken van een termijn burgemeester en
wethouders alsnog een beslissing kunnen nemen. Hierop hoeft een aanvrager niet
te wachten. Deze mag aannemen dat een vergunning is geweigerd indien na het
verstrijken van de termijnen geen beslissing is genomen. Tegen deze fictieve
weigering kan op grond van de Awb bezwaar en beroep worden ingesteld. Het tweede lid bevat een uitzondering op de termijn van het eerste lid.Het derde lid bevat een aanhoudingsregeling, die ten doel heeft te voorkomen dat
een sloopvergunning op grond van de bouwverordening wordt verleend en daarna een
andere noodzakelijke vergunning voor het slopen wordt geweigerd. Deze
verwarrende situatie zou tot onherstelbare schade kunnen leiden, zoals het
slopen van een beschermd monument.Lid 2Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 introduceert in artikel 10, letter i een
termijn van vier weken waarbinnen moet zijn beslist omtrent een verzoek om
sloopvergunning voor het verwijderen van uitsluitend asbest. Het woord
uitsluitend is volgens de toelichting bij het besluit
zeer bepalend. Dit houdt in dat de termijn van vier weken niet geldt voor alle
andere sloopsituaties waarin geen asbest wordt verwijderd of waarin naast de
asbestverwijdering ook andere materialen worden gesloopt.Een mogelijk nadeel van de korte termijn van vier weken is dat er geen tijd meer
is om - met gebruikmaking van art. 8.1.3 MBV - een aanvrager in de gelegenheid
te stellen een onvolledige aanvraag aan te vullen. Het aantal keren dat een
aanvraag niet in behandeling wordt genomen wegens onvolledigheid van de stukken
kan hierdoor toenemen (art. 4:5 Awb). Artikel 10 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 bevat geen regeling voor verlenging van de
termijn.Hoewel het Asbestverwijderingsbesluit 2005 geen relatie legt met de
Monumentenwet, een provinciale of gemeentelijke monumentenverordening of met een
leefmilieuverordening op grond van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, gaan
wij ervan uit dat het niet verkeerd is om in de bouwverordening de koppeling die
bedoeld is om de beschermende werking te verzekeren, te handhaven ook indien
daarmee de termijn van vier weken aanmerkelijk wordt overschreden. Hoewel
monumenten zijn opgericht in een tijd dat asbest geen bouwmateriaal was, kan bij
een eerdere (meestal inpandige) verandering of restauratie asbest zijn
toegepast, dat nu weer wordt verwijderd.Lid 3De in bestemmingsplannen vereiste aanlegvergunning kan een rol vervullen bij het
al dan niet slopen van een bouwwerk. Voor het aanleggen van een weg kan een
aanlegvergunning zijn vereist. Indien de aanlegvergunning er niet is, mag die
weg niet worden aangelegd. Dan is het niet nodig een bouwwerk te slopen dat
staat in het tracé van die weg. Indien in artikel 8.1.6 een extra
weigeringsgrond voor een sloopvergunning wordt opgenomen onder de letter f. voor
het (nog) niet aanwezig zijn van een vergunning als bedoeld in artikel 30 of
artikel 33 van de Huisvestingswet, dienen deze vergunningen ingevolge de
Huisvestingswet ook in de opsomming van artikel 8.1.4, tweede lid te worden
opgenomen als aanhoudingsgrondslag.Artikel 8.1.5 Samenloop van slopen en bouwenMen zij erop bedacht dat de regeling over het in behandeling nemen van de
aanvraag om sloopvergunning (zie artikel 8.1.3) afwijkt van die van de aanvraag
om bouwvergunning. Indien bij beide aanvragen gegevens ontbreken zal dat
praktisch tot gevolg hebben dat er eerder op de aanvraag om sloopvergunning moet
worden beslist, dan op de aanvraag om bouwvergunning. Gelet op de samenhang van beide vergunningen, kan het onder omstandigheden de
voorkeur verdienen de beslistermijn ter zake van de sloopvergunning te
overschrijden in afwachting van de beslissing op de aanvraag om bouwvergunning.
Ter zake van de aanvraag om sloopvergunning gelden immers geen fatale termijnen.
Zie hierover ook de toelichting bij artikel 8.1.4.Wanneer een bouwvergunning en een sloopvergunning nodig zijn voor één activiteit
zoals verbouwen en zowel een sloopveiligheidsplan als een bouwveiligheidsplan
wordt verlangd, kan een gecombineerd sloop- en bouwveiligheidsplan worden
ingediend.Zie voorts de toelichting bij artikel 8.1.2, eerste en tweede lid.Een toepassing van de samenloopregeling is niet zinvol indien uitsluitend asbest
wordt verwijderd en daarop de termijn van vier weken van toepassing is als
bedoeld in het tweede lid van artikel 8.1.4.Artikel 8.1.6 Weigeren sloopvergunningAlgemeenDe weigeringgronden vermeld in dit artikel zijn limitatief bedoeld.Voorheen bevatten de artikelen 56 en 56a tot en met 56i van de Woningwet 1962
een regeling over respectievelijk woningonttrekking en woningsplitsing. Per 1
juli 1993 is de Huisvestingswet in werking getreden. Artikel 89, eerste lid,
tweede zin, luidt: In de Woningwet 1962 vervallen de artikelen 56 en 56a tot en
met 56i. Dit geldt ook voor het overgangsartikel 124 in de Woningwet 1991. De
artikelen 30 tot en met 32 en 33 tot en met 39 regelen thans de mogelijkheid tot
het eisen van een onttrekkingvergunning respectievelijk een
splitsingsvergunning. Uitwerking geschiedt in een gemeentelijke
huisvestingsverordening.Voor zover in de gemeentelijke bouwverordening nog wordt verwezen naar de
vervallen artikelen 56 en 56a tot en met 56i van de Woningwet, dienen deze
verwijzingen te worden ingetrokken. Voor het weigeren van de sloopvergunning
hebben sommige gemeenten als weigeringgrond opgenomen het niet aanwezig zijn van
een toestemming als bedoeld in artikel 56, eerste lid, van de Woningwet 1962.
Een formulering voor een dergelijke weigeringgrond kan nu luiden:'f. een vergunning als bedoeld in artikel 30 of artikel 33 van de
Huisvestingswet (Stb. 1992, 548) is vereist en deze niet is verleend.’Ad a en bMeestal kan door het verbinden van voorschriften aan de sloopvergunning, als
bedoeld in artikel 8.1.1, derde lid, worden bereikt dat de veiligheid tijdens
het slopen en de bescherming van nabijgelegen bouwwerken voldoende is
gewaarborgd. Indien ook door het stellen van voorschriften geen voldoende niveau
van veiligheid c.q. bescherming kan worden gewaarborgd, moet de sloopvergunning
worden geweigerd. Meestal zal in overleg met de aanvrager – vaak al vóór de
indiening van de aanvraag om sloopvergunning – worden gezocht naar een voor de
gegeven situatie veilige sloopmethode en zodanige maatregelen dat voldoende
bescherming van nabijgelegen bouwwerken is verzekerd. De weigeringgronden ad a
en b strekken ertoe een onveilige sloopwijze of een onvoldoende bescherming van
andere bouwwerken te kunnen tegenhouden. Het doel is niet om het slopen
onmogelijk te maken. Er moet van worden uitgegaan dat ooit ieder bouwwerk een
keer wordt gesloopt.Ad c, d en eDezelfde andere voor het slopen vereiste vergunningen als besproken bij de
aanhouding onder artikel 8.1.4, tweede lid, gelden hier als weigeringgrond voor
de sloopvergunning indien één van deze andere vergunningen is geweigerd. Op deze
wijze wordt de sloopvergunning van de bouwverordening het sluitstuk van het
complex van vergunningen dat nodig kan zijn voor het slopen van een bouwwerk. Letter e. De relatie tussen een aanlegvergunning en een sloopvergunning, waarbij
het ontbreken van de eerste een weigeringsgrond oplevert voor de tweede
vergunning, is enkel van belang indien de aanlegvergunning een duidelijke
relatie vertoont met de reden waarop een sloopvergunning is gevraagd voor die
locatie. Dit is bijvoorbeeld het geval indien voor de aanleg van een weg een
bouwwerk moet worden gesloopt en voor die weg een aanlegvergunning is vereist en
niet is verleend. Dan bestaat een causaal verband tussen de sloopvergunning en
de aanlegvergunning en is het logisch dat de sloopvergunning wordt geweigerd
indien de reden voor de aanvraag is vervallen. Zonder aanlegvergunning komt de
weg er niet. Indien er geen relatie tussen een aanlegvergunning en een
sloopvergunning aanwezig is, maar beide om uiteenlopende redenen tegelijk in
hetzelfde gebied nodig zijn, geldt deze weigeringsgrond niet.Artikel 8.1.7 Intrekking sloopvergunningVoordat wordt besloten tot intrekking van een vergunning dient de houder van die
vergunning te worden gehoord. Dit is een eis van zorgvuldigheid. Indien de
houder aannemelijk kan maken dat hij binnen zeer afzienbare tijd met de
werkzaamheden begint, of deze voortzet, kan dit een reden zijn een besluit tot
intrekking nog niet te nemen.Paragraaf 2 Uitzonderingen op het vereiste van
sloopvergunningArtikel 8.2.1 SloopmeldingAlgemeenDe sloopmelding is geformuleerd als een afwijking van de vergunningplicht. Dit
betekent dat indien wordt gesloopt zonder mededeling naar aanleiding van een
melding, terwijl deze wel is vereist, overtreding plaatsvindt van artikel 8.2.1
juncto artikel 8.1.1 van de bouwverordening.Een melding als hier bedoeld is gericht op het verkrijgen van de mededeling van
burgemeester en wethouders. Deze mededeling is een beschikking en vatbaar voor
bezwaar en beroep in de zin van de Algemene wet bestuurrecht.. Dit betekent
onder meer dat de melding schriftelijk moet worden ingediend bij het bevoegde
bestuursorgaan, dit is burgemeester en wethouders. Ingevolge het zesde lid moet
worden gebruik gemaakt van de door burgemeester en wethouders vastgestelde
formulieren. In het achtste lid is bepaald dat aan de mededeling voorschriften
kunnen worden verbonden.Degene die een mededeling als hiervoor bedoeld heeft ontvangen mag zelf de
sloopwerkzaamheden verrichten. Bij het opstellen van de regels is gekeken naar
de risico’s voor de gene die sloopt, naar de risico’s voor degenen die in de
woning verblijven en naar de externe veiligheid (gezondheid). Het Ministerie van
Volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer (VROM) heeft een brochure
uitgebracht speciaal gericht op de burger die op basis van een ontvangen
mededeling zelf asbest verwijdert. Deze brochure bevat richtlijnen over de wijze
waarop de burger met dit asbest moet omgaan. Het is aan te raden deze brochure
aan de burger uit te reiken bij het verstrekken van de mededeling. Naast de voorschriften bij de mededeling, staan in de artikelen 7 en 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 rechtstreeks werkende voorschriften waaraan
degene die asbest verwijdert anders dan in het kader van beroep of bedrijf – dus
de burger - zich moet houden. Op grond van het tweede lid van artikel 8 van dit
Besluit is de minister van VROM bevoegd om, in het kader van de bescherming van
mens en milieu tegen emissie van asbestvezels, aanvullende regels te stellen
voor de door particulieren toegestane verwijdering van asbest. Deze
voorschriften gelden dan naast artikel 7 en naast de voorschriften bij de
mededeling. Van deze mogelijkheid zal blijkens de toelichting bij artikel 8 van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005 slechts gebruik gemaakt worden als uit
praktijkervaringen blijkt dat de in artikel 7 opgenomen voorschriften
onvoldoende zijn.Voor het zich ontdoen van het verpakte asbest staan thans drie mogelijkheden
open: zelf afvoeren naar een stortplaats of depot, door
een aannemer laten afvoeren en, indien de gemeente daarvoor een mogelijkheid
aanbiedt, meestal tegen betaling, meegeven met de inzameldienst op vergelijkbare
wijze als het grof huisvuil. Om te voorkomen dat asbest 'zoek raakt’ verdient
het aanbeveling dat de gemeente voor het asbest afkomstig van particulieren een
inzamelstructuur creëert, waardoor ten minste op een van de vorenstaande wijzen
de particulier zich van dit afval kan ontdoen.Lid 1Primair is gedacht aan een woning, waar de bewoner zelf het asbest verwijdert.
Wanneer dit kan bij een woning, kan het ook gelden voor de bijgebouwen of met de
woning vergelijkbare bouwwerken. Daarom zijn naast de woning ook genoemd het
logiesverblijf (recreatiewoning), de woonkeet en de woonwagen alsmede de op het
daarbij behorende erf staande bijgebouwen. Het door de burger verwijderen van
geschroefde asbesthoudende platen, van asbesthoudende vloertegels en van
niet-gelijmde asbesthoudende vloerbedekking is in artikel 4, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 gebonden aan een maximum van 35 m2 per
kadastraal perceel. Genoemd artikel 4, derde lid beperkt de sloopmelding tot woningen en bijgebouwen
bij woningen, waardoor voor dezelfde handeling in een woonwagen of woonkeet wel
een sloopvergunning is vereist. De begripsbepaling voor woning in het tweede lid
van artikel 1 van het Asbestverwijderingsbesluit geeft hiervoor geen oplossing,
omdat onduidelijk is wat daar onder ‘mede’ wordt verstaan en omdat in de
Woningwet het begrip woning niet is omschreven. Voor zover bedoeld is met dit
Asbestverwijderingsbesluit op dit punt geen wijziging in het beleid noch in de
uitvoering van de regels te brengen, mag worden geconcludeerd dat onder woning
mede wordt verstaan een woonwagen, een woonkeet en een logiesverblijf zoals is
genoemd in het eerste lid van art. 8.2.1 MBV. De tekst van het derde lid van artikel 4 van het Asbestverwijderingsbesluit
geeft niet duidelijk aan of de asbesthoudende golfplaten op een schuurtje bij
een woning vergunningvrij door de burger verwijderd mogen worden onder het
nieuwe Asbestverwijderingsbesluit 2005. Er staat ‘geschroefde, asbesthoudende platen waarin de asbestvezels
hechtgebonden zijn, niet zijnde dakleien, uit een woning of
uit een op het erf van die woning staand bijgebouw, voor
zover de woning of het bijgebouw niet in het kader van de uitoefening van een
beroep of bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor gebruik in dat kader en
de oppervlakte van de te verwijderen asbesthoudende platen maximaal vijfendertig
vierkante meter per kadastraal perceel bedraagt’. Een schuur is een bijgebouw bij een woning. En hoewel de dakplaten niet
letterlijk ‘uit’ het bijgebouw komen, mag worden aangenomen dat bedoeld is – net
als onder de regeling van vóór het Asbestverwijderingsbesluit 2005 - dit wel
mogelijk te maken. De Nota van toelichting geeft niet aan dat een wijziging is
bedoeld. Er staat in de toelichting bij het derde lid van artikel 4: ‘De in het
onderhavige besluit opgenomen uitzonderingen zijn gebaseerd op de uitzonderingen
die zijn opgenomen in de modelbouwverordening van de VNG, die door het merendeel
van de gemeenten in hun regelgeving zijn overgenomen.’ Daarom heeft de VNG thans
bij de implementatie van meergenoemd derde lid in de model-bouwverordening, de
bestaande toevoegingen van met een woning gelijk te stellen bouwwerken
‘woonkeet, woonwagen of logiesverblijf’ gehandhaafd. Beleidsmatig verdient het de voorkeur hier een ruime uitleg te kiezen. Het is
beter dan de andere uitleg, dat een burger het verwijderen van het asbest van
een schuurtje niet zelf mag doen. De kans is groot dat dan toch door de burger
het asbest golfplaten dakje van de schuur wordt verwijderd, maar illegaal. En
illegaal verwijderd asbest kun je moeilijk legaal inleveren, dus bestaat kans dat dit eveneens
illegaal wordt weggewerkt. Met de voorgestelde ruime uitleg is de burger legaal
bezig en kan hij de asbestplaten legaal inleveren. Met de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 is het niet
meer toegestaan om anders dan in het kader van beroep of bedrijf over te gaan
tot het verwijderen van:
gelijmde, asbesthoudende vloerbedekking. De oude voorschriften met
betrekking tot het verwijderen van gelijmde vloerbedekking bleken
zodanig complex dat ze voor particulieren niet goed waren na te leven.
Minder vergaande voorschriften leiden echter tot een risico op
blootstelling aan asbestvezels.
dakleien. Bij het werken met deze leien is het risico van breuk groot.
Bij breuk van asbesthoudende dakleien komen asbestvezels vrij, hetgeen
leidt tot een onaanvaardbaar risico op inademing van asbestvezels en
verontreiniging van het milieu met deze vezels.
Zie voorts de toelichting bij artikel 4, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005.Lid 9De tweede zin van dit lid verwijst naar 'in de gemeente geldende voorschriften’
die de burger in acht moet nemen ter zake van de afvoer van asbest bevattende
vloerbedekking en andere afvalstoffen die hij zelf mag verwijderen na een
melding. Met deze voorschriften zijn bijvoorbeeld bedoeld de voorschriften over
het meegeven van afval met en de wijze van aanbieden aan de ophaaldienst voor
grof huisvuil of die over het aanbieden van deze afvalstoffen bij de
gemeentewerf of andere inzamelplaats.Lid 10Na het slopen van het asbest mag dit niet worden bewerkt. Dus de platen mogen
niet worden gebruikt voor andere toepassingen en niet worden verkleind opdat zij
in een huisvuilzak passen. Asbest dat niet wordt gesloopt kan wel worden
onderhouden door verven of coaten. Het is af te raden, hetzij voorafgaand aan
verven, hetzij anderszins, te schuren of schoon te spuiten onder hoge druk.Lid 11De sloopmelding is een aanvraag om beschikking. Dit betekent dat de procedure
van artikel 4:5 jo. 4:15 Algemene wet bestuursrecht van toepassing is: Indien de
aanvraag niet voldoet aan de gestelde eisen, kunnen burgemeester en wethouders
besluiten de aanvraag niet in behandeling te nemen. Dat kan pas als de aanvrager
in de gelegenheid is gesteld zijn aanvraag binnen een door burgemeester en
wethouders te stellen termijn aan te vullen. In dit artikellid is ervoor gekozen
die termijn kort te houden (één week), mede gelet op de korte beslistermijn op
de sloopmelding. Men zij erop bedacht dat door de korte beslistermijn het gevaar van
termijnoverschrijding groot is.Zie voor een uitgebreid overzicht van de procedure de toelichting bij artikel
3.1, achtste lid.Artikel 8.2.2 Overige uitzonderingen op het vereiste van sloopvergunning Dit artikel geeft aan welke asbestverwijdering zonder sloopvergunning als
bedoeld in artikel 8.1.1 en zonder sloopmelding als bedoeld in artikel 8.2.1 mag
gebeuren. Deze uitzonderingen hebben geen betrekking op andere regelingen waarin
bepaalde sloophandelingen mogelijk aan een vergunning, ontheffing of melding
zijn gebonden, zoals de Monumentenwet of monumentenverordening.Sinds de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat ook het
verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de constructie van kassen als
vergunningvrij genoemd. Voorheen werd de hier bedoelde kit ook wel aangeduid als
voegkit.Dit artikel geldt niet voor de in artikel 4, tweede lid, letter a bedoelde
waterleidingbuizen, gasleidingbuizen, rioolleidingbuizen en mantelbuizen, voor
zover zij deel uitmaken van het ondergrondse openbare gas-, water- en
rioolleidingnet. Het verwijderen van gas-, water-, riool- en mantelbuizen in
bouwwerken moet wel plaatsvinden door een deskundig asbestverwijderingsbedrijf.
Bij het verwijderen van deze buizen die zich in (of in de kruipruimte van) een
bouwwerk bevinden is geen sprake van routinematig verwijderen met een
beheersbaar risico.Paragraaf 3 Verplichtingen tijdens het slopenArtikel 8.3.1 Veiligheid op het sloopterreinZie de toelichting onder het derde en vierde lid van artikel 8.1.1. De artikelen
4.8 tot en met 4.10 komen overeen met de artikelen 382, 383 en 384 van de MBV
1965. Ook die bepalingen waren van toepassing op het bouwen en op het
slopen.Artikel 8.3.2 Op het sloopterrein verplicht aanwezige
bescheidenDeze eis is nodig in verband met toezicht en opsporing. Mede door de
aanwezigheid van de vergunning of een besluit tot toepassing van bestuursdwang
of oplegging van een last onder dwangsom dat leidt tot het slopen mag degene die
de werkzaamheden verricht – in de regel een ander dan de houder van de
vergunning – geacht worden de voorwaarden te kennen.Artikel 8.3.3, tweede lid, bepaalt dat de houder van de sloopvergunning, indien
deze mede betrekking heeft op asbest, een afschrift van deze vergunning ter hand
stelt aan de sloopaannemer.Artikelen 8.3.3, 8.3.4 en 8.3.5 AsbestDe artikelen 8.3.3 tot en met 8.3.5 hebben betrekking op het slopen van asbest.
De betekenis van de artikelen kan als volgt worden onderscheiden. Artikel 8.3.3
schept verplichtingen voor de houder van de sloopvergunning. Artikel 8.3.4 geldt
voor de gevallen dat vooraf de aanwezigheid van asbest niet bekend was. Deze
situatie kan zich voordoen in alle gevallen dat wordt gesloopt. Artikel 8.3.5
geldt voor alle situaties dat asbest wordt gesloopt, dus zowel op grond van een
sloopvergunning als op grond van een mededeling naar aanleiding van een melding.
De eis dat bij het slopen de beste bestaande technieken worden toegepast geldt
krachtens het derde lid van dit artikel echter niet voor het slopen op grond van
een mededeling.Artikel 8.3.3 Plichten van de houder van de sloopvergunningDe leden 1 tot en met 4 zijn rechtstreeks overgenomen uit artikel 10, letters k,
l, m en n van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Deze leden bevatten
verplichtingen voor de houder van de sloopvergunning. Volledigheidshalve merken wij op dat in artikel 5 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat dat degene die opdracht geeft tot het
slopen voor de aanvang van de werkzaamheden aan een afschrift van het
asbestinventarisatierapport verstrekt aan degene die de handeling verricht.
Voorheen stond dit in artikel 8.3.3, derde lid. De plicht is er nog, maar staat
op een andere plek en behoeft niet te worden herhaald in de
bouwverordening.Artikel 8.3.4 Plichten van degene die slooptLid 1Het kan gebeuren dat tijdens sloopwerkzaamheden onverwacht toch asbest wordt
aangetroffen. Dit artikel stelt een meldingplicht in. Vanaf het moment dat
asbest wordt gevonden moet voor het (verder) slopen daarvan een daarop gerichte
sloopvergunning of mededeling naar aanleiding van een melding aanwezig zijn. Die
moet er eerst komen, voordat het asbest mag worden gesloopt.Handhaving van deze bepaling kan geschieden door middel van het stilleggen van
de sloopwerkzaamheden als bedoeld in het derde lid van artikel 100 van de
Woningwet.Lid 2De strekking van het tweede lid is het bouwtoezicht de gelegenheid te geven tot
tijdige controles tijdens en bij het voltooien van het sloopwerk. Hetzelfde
geldt voor de Arbeidsinspectie op grond van artikel 8.3.3, vierde lid, indien
tijdens het slopen tevens asbestverwijdering plaatsvindt. Indien burgemeester en wethouders de ontvangst van een melding van de voltooiing
van een sloopwerk bevestigen, b.v. door de melding af te stempelen en van de
ontvangstdatum te voorzien, is die bevestiging een administratieve handeling die
niet meer inhoudt dan een bewijs dat er is gesloopt. De gemeente aanvaardt
daarmee geen aansprakelijkheid voor eventuele onvolkomenheden bij het slopen en
het scheiden en gescheiden houden van het sloopafval.Artikel 8.3.5 Wijze van slopen, verpakken en opslaan van
asbestArtikel 7 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 voorziet in de voorschriften
voor de wijze van slopen, verpakken en opslaan van asbest voor zover dit gebeurt
anders dan in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Voor het beroepsmatig of bedrijfsmatig verrichten van deze handelingen gelden
regels op basis van het Arbeidsomstandighedenbesluit en de desbetreffende
certificering.Voor degenen die anders dan in de uitoefening van een beroep of bedrijf een
handeling als hiervoor bedoeld verrichten, geeft artikel 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 een vergelijkbare verplichting. Van de
bevoegdheid om op grond van het tweede lid van artikel 8 een ministeriële
regeling te doen uitgaan heeft de minister van VROM geen gebruik gemaakt en is
thans mei 2006 evenmin een aanvang gemaakt om dit binnen afzienbare tijd alsnog
te doen.De leden 1 en 2 van dit artikel strekken ertoe te bereiken dat verspreiding van
asbest wordt voorkomen althans tot een minimum wordt beperkt. Indien de minister
op grond van het tweede lid van artikel 8 van het Asbestverwijderingsbesluit
2005 regels stelt, treedt vanwege de verhouding hogere en lagere regelgeving
vanzelf artikel 8.3.5 buiten werking.Artikel 8.3.6 Plichten ten aanzien van de sloop van
tuinbouwkassenVervallenParagraaf 4 Vrij slopenArtikel 8.4.1 Sloopafval algemeenZoals hiervoor bij artikel 8.1.1 toegelicht, waren er redenen om de plicht tot
het hebben van een sloopvergunning te koppelen aan een ondergrens van 10
m3 sloopafval. Dit betekent niet dat al het sloopafval dat minder dan
10 m3 bedraagt, niet gescheiden zou behoeven te worden. Voorheen bestond tussen het onderhavige artikel en artikel 4.11 een nauwe
relatie. Met ingang van de vierde serie wijzigingen van de MBV 1992,
gepubliceerd in 1997, is dit niet meer het geval. De fracties waarin het
sloopafval verplicht moet worden gescheiden, uiteraard voorzover die stoffen
daarin voorkomen, betreffen gevaarlijke of verontreinigde stoffen die niet mogen
worden gemengd met het overige afval. In de opsomming is asbest niet opgenomen,
omdat dit immers nooit zonder vergunning of zonder melding mag worden
verwijderd.Preventief toezicht op de naleving van het onderhavige artikel is niet voorzien.
De handhaving vindt bij deze geringe hoeveelheden, in totaal niet meer dan 10
m3, uitsluitend repressief plaats.
Asbestverwijderingsbesluit 2005 Model-bouwverordening incl. 11e serie wijz.Art. 3 H 8, Toelichting AlgemeenArt. 3, lid 3 H 8, Toelichting calamiteitArt. 4, lid 1, sub a 8.1.2, lid 3, sub cArt. 4, lid 1, sub b 8.2.2, lid 1, sub cArt. 4, lid 2, sub b, c, d en e 8.2.2, lid 1, sub a, b, d en eArt. 4, lid 3, sub a, b en c 8.2.1, lid 1, sub a en bArt. 5 8.3.3, lid 3 vervallenArt. 6 1.1 (Begripsbepaling)Art. 7 H.8, Toelichting Algemeen brochure VROM nog niet gereedArt. 8, lid 1 8.3.5, lid 1 en 2Art. 8, lid 2 Min. Besluit is er nog nietArt. 10, letter a 8.1.1Art. 10, letter b 8.1.2, lid 3, sub cArt. 10, letter c 8.2.1Art. 10, letter d 8.2.1, lid 7Art. 10, letter e 8.2.1, lid 8Art. 10, letter f 8.2.1, lid 9Art. 10, letter g 8.2.1, lid 8Art. 10, letter h 8.2.1, lid 12Art. 10, letter i 8.1.4, lid 2Art. 10, letter j 8.1.2, lid 4Art. 10, letters k, l, m en n 8.3.3, lid 1 t/m 4Art. 11 12.1, lid 1 en 2
HOOFDSTUK 9 WelstandAlgemeenIn hoofdstuk 9 van de MBV zijn sinds de achtste serie wijzigingen van de
modelbouwverordening zowel procedurele als inhoudelijke artikelen met betrekking
tot het welstandstoezicht opgenomen. Op grond van artikel 8, zesde lid van de
Woningwet bevat de bouwverordening voorschriften over de samenstelling,
inrichting en werkwijze van de welstandscommissie. De werkwijze van de welstandscommissie is in de modelbouwverordening niet
concreet uitgewerkt vanwege de diversiteit in lokale invulling. Gemeenten dienen
nadrukkelijk zelf een keuze te maken ten aanzien van de werkwijze, ook indien
een gemeente werkt met een provinciale welstandscommissie. Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement toegesneden op de lokale
situatie of een reglement van orde voor de lokale welstandscommissie vast te
stellen als bijlage bij deze verordening. Juridisch gezien behoeft een dergelijk
reglement niet in de bouwverordening zelf te worden opgenomen, maar dient wel
dezelfde procedure te worden doorlopen als de gemeentelijke bouwverordening. Welstandscriteria en welstandsnotaDe werking van het begrip ‘redelijke eisen van welstand’ heeft met de gewijzigde
wet opgehouden te bestaan. Alleen als in een welstandsnota aan de hand van
criteria is aangegeven wat verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand
kunnen burgemeester en wethouders een vergunningplichtig bouwwerk beoordelen op
aspecten van welstand en kan de welstandscommissie hierover adviseren. Ook
bouwvergunningvrije bouwwerken moeten aan minimale welstandseisen voldoen.
Volgens artikel 13a van de Woningwet kunnen burgemeester en wethouders de
eigenaar van een bouwwerk dat ‘in ernstige mate in strijd is met redelijke eisen
van welstand’ aanschrijven om die strijdigheid op te heffen. De criteria
hiervoor moeten in de welstandsnota zijn opgenomen. Zonder nota met criteria is
geen welstandstoezicht meer mogelijk. De welstandsbeoordeling c.q. -advisering dient gebaseerd te worden op de in de
nota opgenomen criteria. In artikel 12a van de Woningwet wordt bepaald dat deze
criteria ‘zo veel mogelijk zijn toegesneden op de onderscheidene categorieën
bouwwerken en standplaatsen en dat de criteria kunnen verschillen naargelang de
plaats waar een bouwwerk of standplaats is gelegen’. Dit biedt mogelijkheden om
de criteria per samenhangend deel van de gemeente uit te werken. Zowel binnen
als buiten de bebouwde kom verschillen gebieden ten aanzien van de bestaande
kwaliteiten en ten aanzien van de verwachte en/of beoogde ruimtelijke
ontwikkelingen, die vastliggen in een bestemmingsplan of specifieke
beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het kader van landschapsverbetering,
stedelijke vernieuwing of architectuurbeleid. De bestaande situatie en de
beleidsdoelen voor de toekomst zullen in de meeste gevallen de basis vormen voor
een passend welstandsbeleid. In het ene gebied is aanleiding om een behoudend
beleid te voeren, in een ander gebied is juist verandering en vernieuwing aan de
orde. In het ene gebied is nauwelijks sprake van ruimtelijke dynamiek en kan een
terughoudend welstandsregime acceptabel zijn, in een ander gebied gaat juist
alles op de schop en is een intensieve beïnvloeding van de ruimtelijke kwaliteit
vereist. De welstandsnota is derhalve een dynamisch document. Steeds als er nieuwe
gebieden worden ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het betreffende gebied
een toevoeging aan de nota, mits telkens opnieuw de vaststellingsprocedure
(inspraak ex artikel 150 Gemeentewet en vaststelling door de raad) wordt
gevolgd.Indien burgemeester en wethouders de welstandscriteria in bijzondere gevallen
buiten toepassing laten als bedoeld in artikel 4:84 Awb (inherente
afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval deugdelijk door
burgemeester en wethouders te worden gemotiveerd.De welstandscriteria uit de welstandsnota spelen een rol bij:
de toetsing van aanvragen om bouwvergunning;
het toepassen van bestuursdwang tegen bouwen in strijd met hetgeen bij
of krachtens de Woningwet is bepaald.
Relatie bestemmingsplan en welstandDe jurisprudentie op basis van de Woningwet 1962 gaat uit van de voorrangsregel
uit artikel 9 Woningwet, inhoudende dat de welstandstoets zich dient te richten
naar de bouwmogelijkheden die het geldende bestemmingsplan biedt.De welstandsnorm is in 1991 door de wetgever van artikel 34 van de
(Model)bouwverordening 1965 overgeheveld naar artikel 12 van de Woningwet en het
welstandscriterium is sinds 1991 in artikel 44 van die wet omschreven als
zelfstandige toetsingsgrond voor bouwaanvragen. De voorrangsregeling van artikel
9 was daardoor niet rechtstreeks van toepassing. De jurisprudentie heeft uit dit
stelsel van de wet afgeleid dat die voorrang is blijven bestaan (ABRS 25 april
1995, BR 1995, 579, ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356 en ABRS 18 februari 2000,
Gst.2000, 7119). In lijn met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan op de
welstandseisen thans uitdrukkelijk geregeld in artikel 12, derde lid van de
Woningwet. Daarin is tevens bepaald dat ook de stedenbouwkundige voorschriften
van de bouwverordening boven de welstandseisen prevaleren. In artikel 12b,
eerste lid van de Woningwet is bovendien expliciet vastgelegd dat óók de
WelstandsMonumentenCommissie deze voorrangsregeling moet betrekking bij de
advisering. Het bestemmingsplan is immers het wettelijk instrument waarmee,
langs de in de Wet ruimtelijke ordening aangegeven en met bijzondere waarborgen
omklede weg, aan gronden een bestemming is gegeven en de daarbij behorende
bebouwings- en gebruiksmogelijkheden worden aangegeven. Dit betekent dat de
welstandstoets niet mag leiden tot beperkingen die een reële verwezenlijking van
de aan de grond toegekende bouwmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt,
belemmeren (vgl. ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356 m.n. A.G.A. Nijmeijer). De
kans dat die situatie zich voordoet is kleiner naarmate het bestemmingsplan meer
mogelijkheden biedt de toegekende bestemming te realiseren.Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel (artikel 12, derde lid Woningwet)
naar analogie van toepassing op de relatie toekomstig bestemmingsplan en
welstand.Artikel 9.1 De advisering door de welstandscommissieEvenals onder het regime van de Woningwet 1991 is inschakeling van een
welstandscommissie bij een aanvraag om reguliere bouwvergunning verplicht indien
een welstandsnota is vastgesteld en aan de hand van criteria is aangegeven wat
verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand. De commissie adviseert,
burgemeester en wethouders beslissen. In de herziene Woningwet is bij amendement de figuur van de stadsbouwmeester
opgenomen. Vanaf 1 januari 2003 kan de gemeenteraad ervoor kiezen om in plaats
van een welstandscommissie een stadsbouwmeester te benoemen. In dat geval dient
de bouwverordening voorschriften te bevatten over de rol en de functie van de
stadsbouwmeester. De figuur van de stadsbouwmeester is niet nader uitgewerkt in
de Modelbouwverordening, omdat de doelstellingen van het vernieuwde
welstandstoezicht, vermaatschappelijking, grotere transparantie rondom de
welstandsadvisering en openbaarheid lijken met de figuur van de stadsbouwmeester
niet te worden bereikt. Bovendien ontbreekt de waardevolle collectieve
oordeelsvorming bij de keuze van een stadsbouwmeester, terwijl deze in kwesties
van smaak, zoals deze meespelen bij de welstandsadvisering, onontbeerlijk kan
worden geacht. Voorts bieden de Kamerstukken geen aanknopingspunten hoe de
figuur van de stadsbouwmeester verder aangekleed moet worden. Een zeer beperkt
aantal gemeenten heeft gekozen voor een stadsbouwmeester.In de welstandsnota kan de gemeenteraad evenwel vaststellen dat de
welstandstoets voor de categorie licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken niet
door de volledige welstandscommissie plaatsvindt, maar door een of meer
gemandateerde leden van de commissie als bedoeld in artikel 9.2
Modelbouwverordening dan wel door burgemeester en wethouders. Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissieOnafhankelijkheidSinds de Woningwet 1991 geldt de onafhankelijkheidsvereiste voor elk
afzonderlijk lid van deze commissie. Daaraan wordt in elk geval voldaan indien
de leden van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het gemeentebestuur. Ook
is het raadzaam bij de selectie van de leden van de welstandscommissie alert te
zijn op mogelijk tegenstrijdige belangen. Deelneming van leden van het college
van burgemeester en wethouders aan de welstandscommissie voor de eigen gemeente
is in dit verband uitgesloten. Deskundigen en burgersIn afwijking van de Woningwet 1991 geldt sinds 1 januari 2003 niet langer de eis
dat in de welstandscommissie uitsluitend ‘deskundigen’ zitting kunnen hebben.
Deskundige leden zijn leden die zich door ervaring en opleiding kwalificeren om
zitting te nemen in de welstandscommissie. Van deskundige commissieleden mag
worden verwacht dat zij vanuit een eigen, actieve beroepspraktijk kunnen
oordelen over plannen van collega’s. Onder niet-deskundige leden worden
vertegenwoordigers van de plaatselijke bevolking verstaan, geen architecten of
anderszins beroepsmatig bij de kwaliteit van de gebouwde omgeving betrokken
zijnde, die door het gemeentebestuur in de welstandscommissie kunnen worden
benoemd. De gemeenteraad beslist over de benoeming van niet-deskundige leden. Er
is geen wettelijke verplichting om niet-deskundige leden op te nemen in de
welstandscommissie. Er zijn meerder alternatieven denkbaar. In de
bouwverordening van de gemeente Bergen op Zoom is de mogelijkheid opgenomen
burgerleden te benoemen.Artikel 9.3 Benoeming en zittingsduurHet vierde lid van artikel 12b van de Woningwet beperkt de zittingsduur van de
leden van de welstandscommissie tot ten hoogste drie jaar met een eenmalige
mogelijkheid van herbenoeming voor nog eens maximaal drie jaar in de commissie
die in de desbetreffende gemeente werkzaam is. Daarmee wordt beoogd de
doorstroming van de leden van de welstandscommissie te bevorderen. Kennelijk is
op de koop toe genomen dat deze wettelijke beperking van de zittingsduur in
concrete situaties de continuïteit van de commissies in gevaar kan brengen. De
leden en voorzitter van een welstandscommissie die op 1 januari 2003 ten minste
drie jaar zitting hebben in die commissie, kunnen nog ten hoogste drie jaar na
die datum benoemd blijven in die commissie.Het is onmogelijk en ongewenst om in algemene zin de benoemingsprocedure voor
(deskundige) leden op te nemen in de (Model)verordening. Een reglement van orde
dat als bijlage 9 bij de bouwverordening dient te worden vastgesteld en
toegesneden is op de lokale situatie, is hiervoor geschikter. In een dergelijk
reglement van orde lijkt het zinvol om onder meer een benoemingsboekhouding te
regelen om in geval van bezwaren en beroepen tegen onbevoegd gegeven
welstandsadviezen zittingstermijnen van leden/voorzitter aan te kunnen
tonen.Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoordingJaarverslag welstandscommissieEnerzijds zijn er de algemene uitgangspunten zoals deze zijn opgenomen in de Wet
Dualisering gemeentebestuur om de controlefunctie van de gemeenteraad te
versterken en te verduidelijken. Anderzijds beoogt de Woningwet te voorzien in
het verbeteren van de kwaliteit alsmede het transparanter maken van de
welstandsadvisering. Een jaarverslag is bij uitstek geschikt om te signaleren
waar de welstandsnota als beleidskader onvoldoende houvast heeft kunnen bieden
bij de welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter verantwoording waarom in
specifieke gevallen is afgeweken van het vastgestelde beleid. De jaarlijkse
verslagverplichting van de welstandscommissie vloeit voort uit artikel 12b,
derde lid van de Woningwet. Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor bijstelling van
het gemeentelijk welstandsbeleid door aanpassing van de gemeentelijke
welstandsnota. Jaarverslag burgemeester en wethoudersTeneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van het
welstandstoezicht te verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij de
welstandszorg te vergroten, is ook aan burgemeester en wethouders ingevolge
artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd jaarverslagen omtrent de
toepassing van het welstandsbeleid voor te leggen aan de gemeenteraad. In dit
jaarverslag zou ten minste aan de orde dienen te komen:
op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de
welstandsadviezen;
in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders de aanvraag
voor een lichte bouwvergunning niet aan de welstandscommissie hebben
voorgelegd en op welke wijze zij in die gevallen zelf toepassing hebben
gegeven aan de welstandscriteria;
op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen;
in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders een besluit
hebben genomen tot toepassing van bestuursdwang of oplegging van een
last onder dwangsom op grond van ernstige strijdigheid met redelijke
eisen van welstand als bedoeld in artikel 13a van de Woningwet en na dat
besluit tot uitvoering daarvan zijn overgegaan.Voornoemd verslag kan
tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag over ruimtelijke
ordening en bouwregelgeving.
Tezamen met het jaarverslag van de welstandscommissie wordt hierdoor het
gemeentelijk welstandstoezicht inzichtelijk gemaakt en het publieke debat
bevorderd. In de Woningwet is per 1 april 2007 een algemene verslagverplichting voor
burgemeester en wethouders opgenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en
bouwregelgeving.Artikel 9.5 Termijn van adviseringGelet op de korte beslissingstermijnen is een beperkte adviestermijn met een
oplossing voor termijnoverschrijding noodzakelijk. In de MBV is dit uitgangspunt
als procedurevoorschrift uitgewerkt.De adviestermijn laat de mogelijkheid van beoordeling van een schetsplan
onverlet, omdat het uitgangspunt voor de adviestermijn de beoordeling van een
aanvraag om bouwvergunning is.De Woningwet formaliseert de behandeling van bouwplannen door de korte
beslissingstermijnen. Ook voor de welstandsadvisering houdt dit in dat de
behandeling snel moet leiden tot een positieve of negatieve conclusie, omdat in
beginsel binnen twaalf weken respectievelijk zes weken op de aanvraag om
bouwvergunning moet zijn beslist. Indien bij een verlening van een
bouwvergunning in twee fasen, de eerstefasetoetsing moet worden herhaald vanwege
een wijziging van het bouwplan in de tweede fase, zou in beginsel een relatief
korte termijn van twee weken kunnen gelden, omdat volgens de wetgever alleen de
wijzigingen van het bouwplan voorzover relevant door de welstandscommissie
opnieuw moeten worden beoordeeld. Indien de commissie niet binnen de in dit artikel gestelde termijnen adviseert,
zullen burgemeester en wethouders zelf moeten beslissen of het bouwwerk waarop
de aanvraag om bouwvergunning betrekking heeft niet in strijd is met redelijke
eisen van welstand. Daarbij dienen zij de in de welstandsnota opgenomen
welstandscriteria in acht te nemen.Indien er een aanvraag om bouwvergunning wordt ingediend, ten aanzien waarvan
een discussie over alternatieven verwacht kan worden, lijkt het raadzaam overleg
voorafgaand aan de indiening van een formele bouwaanvraag te stimuleren.Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge
toelichtingOpenbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar bestuur, dat
nu voor de welstandscommissie expliciet is vastgelegd in artikel 12b van de
Woningwet. De wettelijke taken van de welstandscommissie worden uitgevoerd in
openbaarheid. Daarvan kan slechts worden afgeweken als de belanghebbende een
beroep doet op artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur, als er dusdanige
aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de aanvrager in zijn recht staat
openbaarheid te weigeren.Het verdient aanbeveling om niet alleen de agenda voor de welstandsvergadering
bekend te maken, maar ook de stukken die betrekking hebben op de geagendeerde
bouwplannen ter inzage te leggen bij de agenda en daarvan melding te maken in de
bekendmaking.De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen aan de
vermaatschappelijking van het welstandstoezicht. Daarbij speelt mede een rol van
betekenis de algemene wens voor het transparanter maken van de advisering op het
terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de openbaarheid van
welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en kennis over het
welstandstoezicht van de zijde van de burger/bouwer. Met betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een
onderscheid te worden gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de aanvrager
van de bouwvergunning en anderzijds andere belanghebbenden. Uit artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid tot
toelichting van het bouwplan ten overstaan van de welstandscommissie dient te
worden geboden aan de aanvrager van de bouwvergunning. Desondanks is het inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn bouwaanvraag
toe te lichten zeer zinvol. Bij de aanwezigheid van de aanvrager kan – indien
nodig – wellicht eerder tot alternatievebouwoplossingen worden gekomen, waardoor
de noodzaak om een hernieuwde adviesaanvraag te doen kan worden verkleind.Indien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht wordt
geboden aan anderen dan de aanvrager, is het zinvol de kring van
spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden (als bedoeld in artikel 1:2
Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen die tijdens de vergadering
van de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die in een eventuele
rechterlijke procedure tegen de bouwvergunning geen ‘recht van spreken’ hebben
omdat zij geen belanghebbenden zijn. De keuze voor spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop de
vergadering van de welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat tijdstip moet dan
zodanig worden gekozen dat eventuele sprekers voldoende tijd hebben om zich op
de vergadering voor te bereiden. Wordt geen spreekrecht toegekend, dan kan de
termijn korter zijn, aangezien in dat geval van enige voorbereiding door
eventuele sprekers geen sprake is.De verplichting tot openbaar vergaderen heeft betrekking op de vergaderingen
waarin het welstandsadvies formeel wordt vastgesteld. Het is niet verplicht voor
informeel vooroverleg over een principeaanvraag of een schetsplan, dat meestal
door een of meer daartoe gemandateerde leden van de commissie wordt uitgevoerd.
De potentiële bouwer kan in het stadium van vooroverleg gebaat zijn met
beslotenheid. Openbaarheid zou dan remmend op het vooroverleg kunnen werken,
terwijl uit oogpunt van de korte bouwplanprocedure vooroverleg stimulering
verdient.Artikel 9.7 Afdoening bij mandaatIn de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan aan
mandaat. Behalve de keuze tussen álle bouwaanvragen voorleggen aan de
welstandscommissie (artikel 9.1, alternatief 1 en 3) en alleen reguliere
bouwaanvragen voorleggen aan de welstandscommissie (artikel 9.1, alternatief 2
en 4), blijkt in de praktijk behoefte te bestaan aan een tussenvorm voor
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken. Dit houdt in dat de welstandstoets van
bouwplannen voor licht-vergunningplichtige bouwwerken die voldoen aan de
welstandscriteria uit de welstandsnota wordt gemandateerd aan een ambtenaar. Het
mandaat kan slechts bestaan uit een positief welstandsoordeel. Indien het
bouwplan niet aan de criteria uit de nota voldoet, leggen burgemeester en
wethouders het bouwplan alsnog voor aan de welstandscommissie.De meest voorkomende vorm van mandaat aan één persoon komt neer op de afdoening
van een welstandsadvies door een gemandateerde bij plannen waarvan de mening van
de welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld. Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders ook kiezen voor mandatering met
betrekking tot bepaalde categorieën bouwwerken (bijvoorbeeld
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken)Negatief adviseren door de gemandateerde wordt meestal uitgesloten.Behandeling van bouwplannen onder mandaat vraagt met name ten aanzien van de
openbaarheid enige aandacht.Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebrachtLid 1 Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk uitgangspunt
vast, namelijk het motiveringsbeginsel dat sinds 1 januari 2003 in artikel 12b,
eerste lid van de Woningwet is opgenomen. In de praktijk is het niet
ongebruikelijk dat bij positieve welstandsadvisering een expliciete motivering
achterwege blijft. Volgens vaste jurisprudentie verandert dit direct zodra
bezwaar tegen de bouwvergunning wordt ingediendArtikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerken of
standplaatsenDe raad kan er voor kiezen een gebied en/of categorieën van bouwwerken uit te
sluiten van welstandstoezicht. HOOFDSTUK 10 Overige administratieve bepalingenArtikel 10.1 De aanvraag om woonvergunningDe aanvraagOok de Woningwet 1962 hanteerde de eis van een woonvergunning voor het in
gebruik geven of nemen van een gebouw als woning, waarin laatstelijk niet of
niet eerder legaal gewoond werd. Moet het gebouw voor het tot bewoning bruikbaar
maken verbouwd worden en is voor die verbouwing een bouwvergunning nodig, dan
wijkt de eis van een woonvergunning voor de eis van een bouwvergunning.Met de Woningwet van 1991 verandert er in zoverre iets, dat de woonvergunning nu
in de wet is uitgewerkt in plaats van in de bouwverordening. In de nieuwe
bouwverordening is alleen nog plaats voor een invulling van de wijze van
indiening en inrichting van de aanvraag, zoals artikel 8, lid 2, onder e, van de
Woningwet verplichtend vaststelt. Volstaan is met het in artikel 10.1 opnemen
van de op basis van de oude bouwverordeningen gangbare aanvraagbescheiden voor
een woonvergunning.De vergunningMet het in de Woningwet 1991 uitwerken van de woonvergunning verdwijnt overigens
de regeling van de oude bouwverordening. Op grond van de op de Woningwet 1962
gebaseerde MBV kon een woonvergunning worden geweigerd als er sprake was van
strijd met het bestemmingsplan of de voor woningbouw geldende nieuwbouweisen. Op
grond van artikel 60 van de Woningwet 1991 mag en moet een woonvergunning alleen
worden geweigerd als de aanvraag strijd oplevert met het bestemmingsplan of de
bouwverordening.Welk deel van de bouwverordening hiermee bedoeld kan zijn, is onduidelijk.Het niet voldoen aan de nieuwbouweisen van het Bouwbesluit is uitdrukkelijk geen
weigeringgrond voor de woonvergunning.Uit het eerste lid van artikel 60 van de Woningwet valt af te leiden, dat het
gebouw in principe geschikt moet zijn voor bewoning. Is er geen uit het
bestemmingsplan of de bouwverordening voortvloeiende weigeringgrond en is het
gebouw bouw- en/of woontechnisch toch niet geschikt tot bewoning, dan zijn er
volgens het Ministerie van VROM twee manieren om af te dwingen, dat het gebouw
alsnog geschikt gemaakt wordt:
het op grond van artikel 60, vierde lid, verbinden van bouw- en/of
woontechnische voorwaarden aan de woonvergunning;
een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet.
Beide oplossingen laten nog wat vragen onbeantwoord.Ad 1Welke bouw- en/of woontechnische eisen kunnen redelijkerwijs nog als voorwaarden
aan de woonvergunning verbonden worden? Bij het eisen van uitgebreide technische
maatregelen wordt op een gegeven moment immers een bouwvergunning noodzakelijk
en de wetssystematiek gaat ervan uit, dat er of een woonvergunning of een
bouwvergunning noodzakelijk is.Ad 2Bij welk niveau van eisen is er sprake van ongeschiktheid tot bewoning?
Onderschrijdt de kwaliteit van het gebouw het niveau van eisen voor de bestaande
woningbouw, dan is er geen discussie. Dit niveau geeft in feite de
onbewoonbaardheidsgrens aan. Het nieuwe gebruik van het gebouw als woning kan
echter niet getoetst worden aan de nieuwbouweisen. Bij een besluit ingevolge
artikel 13 Woningwet gaat het immers om het aantonen van de noodzakelijkheid van
voorzieningen. Ten aanzien van gebouwen die over een voorzieningenniveau
beschikken, dat ligt tussen het niveau voor nieuwbouw en het niveau voor
bestaande bouw, zal de noodzakelijkheid van een besluit ingevolge artikel 13
Woningwet niet gauw aangetoond kunnen worden.De praktijk zal de antwoorden uit moeten wijzen.Het kiezen voor de tweede oplossing heeft overigens als nadeel, dat bewoning
wordt toegestaan voordat het gebouw geschikt is tot bewoning.De woonvergunning is een beschikking. Dat betekent dat naast de eisen van de
bouwverordening, de algemene eisen van de Awb van toepassing zijn. De aanvraag
moet dus bijvoorbeeld schriftelijk worden ingediend bij het bestuursorgaan dat
bevoegd is op de aanvraag te beschikken (artikel 4:1 Awb). Ingevolge artikel 60 van de Woningwet zijn burgemeester en wethouders het
bevoegde orgaan.Worden de in de bouwverordening geëiste gegevens niet ingediend, dan is artikel
4:5 juncto artikel 4:15 Awb van toepassing.Artikel 10.2 De aanvraag om vergunning tot hergebruik van een ontruimde
onbewoonbaar verklaarde woning of woonwagen(Vervallen)Artikel 10.3 Overdragen vergunningenArtikel 8, tweede lid, onder f, van de Woningwet, eist een voorschrift voor de
overdraagbaarheid van de aldaar genoemde op de Woningwet gebaseerde
vergunningen.De op de Woningwet 1962 gebaseerde MBV bevatte een regeling voor de
overdraagbaarheid van bouwvergunningen. Deze bepaling is in de nieuwe MBV
overgenomen voor de overdraagbaarheid van alle op de Woningwet en
bouwverordening gebaseerde vergunningen en meldingen.Artikel 10.3 houdt in, dat burgemeester en wethouders verplicht zijn tot
overschrijving als daarom wordt gevraagd, zelfs al leidt overschrijving tot een
niet gewenste en planologisch niet juiste situatie. Zowel de rechtverkrijgende
onder bijzondere titel (bij voorbeeld de koper) als de rechtverkrijgende onder
algemene titel (bij voorbeeld de erfgenaam) moet om overschrijving vragen. Met
het recht van de verkrijgende wordt hier het recht bedoeld dat is neergelegd in
de vergunning.De wet van 10 juni 2004 is onder de naam Aanpassingswet BIBOB verschenen in Stb.
2004, 320, en krachtens Besluit van 31 augustus 2004 in werking getreden op 15
september 2004, Stb. 2004, 452. In de Woningwet zijn de artikelen 44a en 59
gewijzigd.Artikel 10.4 Overdragen mededeling(Vervallen)Artikel 10.5 Het kenteken voor onbewoonbaar verklaarde woningen en
woonwagens alsmede onbruikbaar verklaarde standplaatsen(Vervallen)Artikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriftenHet onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) uitgegeven normen (NEN’s), voornormen (NVN’s) en
praktijkrichtlijnen (NPR’s), alsmede op de – bij ministeriële regeling
gepubliceerde – Uniforme Administratieve Voorwaarden voor de uitvoering van
werken (UAV). Dit artikel maakt het mogelijk dat burgemeester en wethouders bij
toepassing van de voorschriften van de bouwverordening afwijken van een daarin
aangewezen NNI-publicatie of ander voorschrift, voor zover zij zich daarbij
houden aan de herziene tekst van die zelfde publicatie of dat zelfde
voorschrift. Bij een dergelijke herziening wordt door de daartoe bevoegde
instantie immers in het algemeen een zorgvuldige procedure in acht genomen,
waarbij een commissie van deskundigen – onder meer afkomstig uit gemeentelijke
kring – wordt ingeschakeld, een voorafgaande publicatie van een voorlopige
editie plaatsvindt met bijgevoegd verzoek om commentaar enz. Met het onderhavige
voorschrift wordt bereikt dat niet onmiddellijk na het verschijnen van een
gecorrigeerde, aangevulde of nieuwe uitgave van een norm, voornorm,
praktijkrichtlijn of ander voorschrift de bouwverordening moet worden gewijzigd
om de actuele versie van de aangewezen uitgave van kracht te doen zijn.HOOFDSTUK 11 HandhavingAlgemeenDit hoofdstuk bevatte tot en met de elfde serie wijzigingen van de
Model-bouwverordening 1993 een nadere uitwerking van de bijzondere
bestuursdwangbevoegdheden van burgemeester en wethouders krachtens het
toenmalige artikel 8, tweede lid, onderdeel i juncto artikel 100, derde lid van
de Woningwet.Sinds 1 april 2007 is de handhavingsystematiek en de regeling van de handhaving
integraal herzien.Het aanschrijfinstrumentarium voor bestaande bouwwerk vormt niet langer een
geïsoleerd deel van de Woningwet, maar sluit beter aan op de voorschriften
inzake het bouwen van bouwwerken. Qua systematiek is zoveel mogelijk aangesloten
bij het generieke aanschrijf instrumentarium van de Awb.Het niet naleven van de voorschriften van het Bouwbesluit 2003, de
bouwverordening of de criteria uit de Welstandsnota voor bestaande bouwwerken
vormt een overtreding waartegen direct met toepassing van bestuursdwang of
oplegging van een last onder dwangsom kan worden opgetreden, zonder dat daartoe
nog (de tussenstap van) een specifieke aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit
2003 gaat nu voor alle bouwwerken gelden (artikel 1b Woningwet), voor de
bouwverordening krijgt deze systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor
het welstandsvereiste voor bestaande bouw volgt dit uit artikel 13a Woningwet.
Met het generieke handhavingsinstrumentarium op grond van de Gemeentewet en de
Awb kan worden afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw, ander
bouwwerk of standplaats gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het
Bouwbesluit 2003, dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van een open
erf of terrein in overeenstemming is met de bouwverordening en dat het uiterlijk
van een bouwwerk of standplaats niet in ernstige mate strijdig is met redelijke
eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria die zijn vastgelegd in dewelstandsnota.Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van de Awb
met zich mee dat een belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen zal hebben
tegen een voorgenomen handhavingsbesluit, vooraf in de gelegenheid wordt gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen. In het handhavingsbesluit dient
vervolgens zorgvuldig te worden omschreven met welke voorschriften van het
Bouwbesluit 2003 het bouwen of de staat van een gebouw, ander bouwwerk of
standplaats in strijd is en met welke voorzieningen het bouwen of de staat van
dat gebouw, ander bouwwerk of die standplaats weer in overeenstemming met die
voorschriften kan worden gebracht. Door zelf binnen de daartoe gestelde termijn
maatregelen te nemen kunnen belanghebbenden dan overeenkomstig artikel 5:24,
vierde lid, van de Awb de toepassing van bestuursdwang voorkomen dan wel
overeenkomstig artikel 5:32, vijfde lid, van de Awb het verbeuren van een
dwangsom voorkomen.Tegen een handhavingsbesluit staan de normale rechtsmiddelen open die de Awb in
samenhang met de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar, beroep, hoger beroep
en daarnaast de mogelijkheid om een voorlopige voorziening te vragen).Deze nieuwe systematiek betekent ook een vereenvoudigde regeling voor de
toepassing van bestuursdwang bestaande uit het stilleggen van de bouw- en
sloopwerkzaamheden. Op grond van artikel 125 van de Gemeenteweg blijft de
mogelijkheid bestaan om met toepassing van bestuursdwang of op grond van artikel
5:32 van de Awb met een last onder dwangsom, handhavend op te treden tegen
illegale bouw- en sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen van deze
werkzaamheden. Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van een vereiste
vergunning wordt gebouwd of gesloopt op zichzelf in beginsel voldoende
aanleiding om spoedshalve bestuursdwang toe te passen overeenkomstig artikel
5:25, zesde lid van de Awb. Het direct met bestuursdwang optreden tegen illegale
bouw- of sloopwerkzaamheden is er immers op gericht te voorkomen dat de illegale
situatie verder in omvang toeneemt, waardoor burgemeester en wethouders mogelijk
voor voldongenfeiten worden geplaatst. In dit verband kan onder meer worden verwezen naar de
uitspraken van ABRvS van 14 november 2001 (JG 020026) en 11 juni 2003 (BR 2003,
893).Artikel 11.1 Stilleggen van de bouw(Vervallen)Artikel 11.2 Overtreding van het verbod tot ingebruiknemingVervallen.Artikel 11.3 Stilleggen van het slopen(Vervallen)Artikel 11.4 Onderzoek naar een gebrekDit onderwerp wordt thans geregeld in artikel 5:18 Awb. In het kader van
toezicht zijn voorts van belang: Het betreden en binnentreden van woningen met toestemming van de bewoners,
artikel 5:15 Awb. In artikel 5:15 Awb is tevens geregeld dat de toezichthouder zich kan doen
vergezellen van de ‘sterke arm’.Idem, zonder toestemming van de bewoner, artikel 10, lid 5 Ww.Procedurele voorschriften over het binnentreden, Algemene wet op het
binnentreden.HOOFDSTUK 12 Straf-, overgangs- en slotbepalingenAlgemeenAlle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is gesteld
steunen op artikel 7b van de Woningwet juncto artikel 1a, onder 2o van de Wet op
de economische delicten. Daarom is strafbaarstelling in de bouwverordening niet
langer mogelijk.Omdat in deze verordening onderwerpen van verschillende herkomst en structuur
zijn ondergebracht is het noodzakelijk voor elk daarvan een afzonderlijk
overgangsartikel op te nemen.Artikel 12.1 Strafbare feitenDe artikelen 106 tot en met 111 van de Woningwet zijn per 1 april 2007
vervallen. Overtreding van voorschriften uit de bouwverordening als bedoeld in
artikel 7b Woningwet zijn met ingang van deze datum strafbaar gesteld in artikel
1a, onder 2o van de Wet op de economische delicten (WED).Overtreding van voorschriften uit de bouwverordening op het terrein van
(brand)veiligheid en gezondheid valt eveneens hieronder. De wetgever heeft
gekozen voor het onder de WED brengen van deze overtredingen, omdat aan
overtredingen als bedoeld veelal een financieel-economisch belang ten grondslag
ligt. Door de indeling in artikel 1a, onder 2o van de WED wordt aangesloten bij
de strafbaarstelling van een groot aantal milieudelicten, die veelal een
vergelijkbare achtergrond hebben en waarmee inmiddels de nodige ervaring is
opgedaan door de politie, het Openbaar Ministerie en de rechterlijke macht. Voor
deze indeling heeft de wetgever mede gekozen vanwege het (potentiële) gevaar en
de (potentieel) zeer ernstige gevolgen die het niet naleven van deze
voorschriften met zich mee kan brengen. Indien opzettelijk gepleegd, zijn deze
delicten misdrijven; indien niet opzettelijk gepleegd, zijn het
overtredingen.Overgangsrecht strafbare feiten: Artikel 132 van de Woningwet bepaalt dat
overtredingen van de oude bouwverordening worden afgedaan volgens de oude
Woningwet. zie artikel 97 oude Woningwet en artikel 394 oude MBV.Artikel 12.2 Overgangsbepaling bodemonderzoekDit artikel voorkomt dat na het van kracht worden van deze bouwverordening
opnieuw verkennend bodemonderzoek moet worden uitgevoerd. Deze regel geldt niet
wanneer burgemeester en wethouders van mening zijn dat het eerder uitgevoerde
indicatieve bodemonderzoek niet meer als recent kan worden aangemerkt.Voor de vraag wat kan worden verstaan onder een recent onderzoek, zie de
toelichting bij artikel 2.4.1 van de Modelbouwverordening.Artikel 12.3 Overgangsbepaling met betrekking tot de staat van open erven
en terreinenDe artikelen 5.1.2 en 5.1.3 bevatten redelijk zware eisen voor bestaande
situaties. Er zijn veel bestaande situaties die niet aan deze eisen voldoen en
redelijkerwijs daaraan niet getoetst kunnen worden. Voor nieuwe situaties – dat wil zeggen die bestaand worden na het in werking treden van deze
voorschriften – lijkt de eis wel redelijk.Wanneer een bestaand gebouw, dat krachtens deze overgangsbepaling niet aan de
nieuwe voorschriften behoeft te voldoen, wordt verbouwd en daarvoor een
vergunning nodig is op grond van artikel 40 van de Woningwet, kunnen in die
vergunning eisen omtrent de bereikbaarheid van dat gebouw worden gesteld. Dit om
te voorkomen dat een eenmaal bestaand gebouw nimmer aan meer eigentijdse eisen
van bereikbaarheid zou behoeven te voldoen.Artikel 12.4 Overgangsbepaling (aanvragen om)
gebruiksvergunningDeze overgangsbepaling strekt ertoe een gebruiksvergunning die is verleend
krachtens artikel 26 van de brandbeveiligingsverordening haar rechtskracht te
doen behouden. Het tweede lid heeft eveneens deze strekking, maar dan voor de
ontheffingen, toestemmingen, voorschriften, beperkingen krachtens de
brandbeveiligingsverordening.Artikel 12.5 Overgangsbepaling sloopmeldingVervallenArtikel 12.6 SlotbepalingAlgemeenDe bepalingen voor de bekendmaking van verordeningen zijn gegeven in de
artikelen 139 e.v. van de Gemeentewet. Bekendmaking van verordeningen, zijnde
algemeen verbindende voorschriften, geschiedt door plaatsing van het besluit in
het gemeenteblad of in een andere, door de gemeente algemeen verkrijgbaar
gestelde uitgave. Dit geldt ook voor een opnieuw vastgestelde verordening. Een
(opnieuw) vastgestelde verordening dient op grond van artikel 140 van de
Gemeentewet kosteloos voor eenieder ter inzage te liggen op de
gemeentesecretarie, dan wel op een andere, door de raad te bepalen plaats.De inwerkingtreding van de verordening is in beginsel acht dagen na de
bekendmaking; zie artikel 142 van de Gemeentewet. De gemeenteraad kan echter een
ander tijdstip van inwerkingtreding in de verordening vaststellen of
burgemeester en wethouders in de verordening de bevoegdheid geven om de
inwerkingtreding van de verordening op een nader tijdstip te bepalen.De verordening moet na de bekendmaking worden medegedeeld aan het parket van het
arrondissement waarin de gemeente is gelegen; zie artikel 143 van de
Gemeentewet. Een termijn daarvoor is niet opgenomen, doch spoedige mededeling
ligt in de rede. Tevens dient tegelijk met of zo spoedig mogelijk na de
bekendmaking een afschrift van de verordening te worden gezonden aan de
inspecteur van de Volkshuisvesting binnen wiens ambtsgebied de gemeente ligt;
zie artikel 95 van de Woningwet.De citeertitel luidt: “Verordening tot de10e wijziging van de Bouwverordening
voor de gemeente Bergen op Zoom”. De toevoeging “1993”, zoals opgenomen in de
9e wijziging is gemakshalve geschrapt.1Figuren 1 t/m 19, behorende bij de stedebouwkundige bepalingenFiguur 18 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn bij het ontbreken van een
tegenoverliggende achtergevelrooijlijn (artikelen 2.5.21, tweede lid, derde
alinea)2 Voorwaarden bij een gebruiksvergunning(Vervallen)3Maximaal toelaatbaar aantal personen in een ruimte van een gebouw met het
oog op de brandveiligheidDe rekenmethodiek met betrekking tot het maximaal toelaatbaar aantal personen in
een gebouw met het oog op brandveiligheid is opgenomen in de brochure ‘Vluchten
bij brand – Handreiking voor gebruiksvergunningen’ van het Ministerie van VROM
en BZK. Voor meer informatie kunt u terecht bij de afdeling Publieksvoorlichting
van VROM telefoonnummer 070 339 50 50. Via de internetsite
www.vrom.nl kunt u de tekst van de brochure
downloaden.4 Stroomschema aanvraag gebruiksvergunning(Vervallen)5Activiteiten samenhangende met slopen en bedreigingen
Activiteit samenhangende met sloopprojectBedreigingSloopmethodeBeulen (slopen met behulp van slingeren, zwaaien, vallen van
bal) * onvoldoende afstand tot gebouwen* stof bij instorten* overmatige trillingen* ongecontroleerd instortenOmduwen/omtrekken (uitoefenen kracht haaks op lengterichting
met als gevolg breuk)* stof bij instorten* wegspatten dommekracht (hefboom)* ongecontroleerd instortenExpanderen (sloopmethode die gebruik maakt van bepaalde
stoffen die een aanzienlijke volumevergroting vertonen; o.a.
explosieven.)* rondvliegend puin* opslag e.d.* trillingen* stofproductie* verzakkingenAfhijsen (knijpen) * vallend materiaal/onvoldoende afstand* omvallen kraan/maximum hijslast* afbreken hijslastTrekken (uitoefen kracht in de lengterichting)* kantelen trekapparatuur* stapelen palenOverige methoden :Slopen in het algemeen met de hand vanaf stellingen, al dan
niet met behulp van werktuigen. Hierbij kan indien het
bouwhek niet vergenoeg staat puin, gereedschap e.d. buiten
het sloopterrein vallen.Materieel (bouwkranen, mobiele puinbrekers)* aan- en afvoer* op- en afbouw* afbreken hijslast of delen daarvan* omvallen kraan* overschrijden max. wegbelastingSloopobject* omvallende bouwdelen* wegspattend/vallend puin en gereedschap* verontreinigd sloopmateriaalSloopterrein* afkalven, instorten bouwputten* opslag van materialen en materieel* onvoldoende afgrenzingBouwputten en -sleuven* instorten/afkalven bouwputten en sleuven* onjuiste bemalingBodemverontreiniging en afvoer van sloopmaterialenVeiligheidsaspecten reeds gedekt: p-bladen arbeidsinspectie
en APV's
6 Checklist van bedreigde objecten, functies en maatregelen ten behoeve
van de opsteller van het sloopveiligheidsplan
Bedreigde functies en objectenMogelijke maatregelen (bron-, pad- en objectgericht)AanbevelingenBelendingenBouwkundige staat- constructief scheiden- trillingsarm slopen (in extremo: met de hand)- stutten/stempelen bouwputten- en sleuven- gecontroleerd bemalen- voorzieningen i.v.m. gemeenschappelijke bouwmuren en
funderingenOverleg met eigenaar/beheerder belendingGebruikers- trillingsarm slopen- stofarm slopen- slopen op bepaalde dagen/tijden- in extreme situaties (calamiteiten): ontruimen- rekening houden met verontreinigd sloopmateriaal, zoals
asbestVoorlichten gebruikersGebruiksfuncties- vrijhouden/toegankelijk houden van belendende
gebouwen- aangepaste werktijdenOverleg met gebruikers, eventueel koppelen aan
verkeerscirculatieplanGedeeltelijk te slopen objectenBouwkundige staat resterende constructie- toetsen aan Bouwbesluit en Bouwverordening voor wat
betreft veiligheidZie ook bouwkundige belendingenGetoetst dient te worden aan de regelgeving met betrekking
tot veiligheid, gezondheid en bruikbaarheid voor bestaande
situaties. Voor mogelijke staat maatregelen en aanbevelingen
zie 'belendingen'Gebruikers resterende constructie - toetsen aan Bouwbesluit en Bouwverordening voor wat
betreft veiligheid en gezondheidZie ook gebruikers belendingen.Gebruiksfuncties resterende constructie (school, ziekenhuis,
e.d.) - toetsen aan Bouwbesluit en Bouwverordening voor wat
betreft bruikbaarheidZie ook gebruiksfuncties belendingenInfrastructuurKabels, leidingen en rioleringen- aangepaste sloopmethode- stutten- beschermen (afdekken)- afsluiten- omleggen- hijsplan bij grote hijsklussenRegelen in vooroverleg met betreffende nutsbedrijvenStraatmeubilair (lantaarnpalen e.d.)- beschermen- afsluiten- verwijderenWegen, bruggen, viaducten, e.d.- afdekken (schotten, rijplaten, zand)- aangepaste sloopmethodeOverleg met verantwoordelijke instantiesWaterstaatkundige werken (kanalen, sluizen, dijken
e.d.)Overleg met verantwoordelijke instantiesOverig (tunnels e.d.)Regelen in vooroverleg met verantwoordelijke instantieVerkeers situatieVoetgangers en fietsers- afdoende afgrenzen sloopterrein- uitstekers (valschermen)- voetgangerstunnels- afzetten weggedeelte met hekwerk- (tijdelijk) afzetten van de gehele wegBij complexe situaties: verkeerscirculatieplan Regelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties en
gemeentediensten
7 Voorbeeld voor inhoudsopgave sloopveiligheidsplanVoorbeeld inhoudsopgave sloopveiligheidsplan
Naam en correspondentieadres van de aannemer
Ligging van het te slopen perceel
Doel en opzet sloopveiligheidsplan
Beschrijving werkzaamheden
Beschrijving toe te passen sloopmethode(n) en materialen, materieel en
hulp- en beveiligingsmiddelen
Verantwoordelijkheden en verantwoordelijke personen met betrekking tot
externe veiligheid
Betrokken instanties
Dagindeling werkzaamheden
Instructies aan werknemers
Instructies/voorlichting omwonenden
Voorgenomen veiligheidsmaatregelen
Uitvoering toezicht op maatregelen
Logboek
Bijlagen bij het sloopveiligheidsplan
belangrijke telefoonnummers
tekening waarop staat aangegeven:
de situering van het sloopobject;
de plaats van de bouwkranen;
de aan- en afvoerwegen;
de laad-, los- en hijszones;
de plaats van de bouwketen;
de situering van het sloopobject ten opzichte van aangrenzende
wegen, bouwwerken e.d.;
de grenzen van het sloopterrein, waarbinnen alle
sloopwerkzaamheden, het laden en lossen daaronder begrepen,
plaatsvinden;
de in of op de bodem van het bouwperceel aanwezige
leidingen;
de plaats van ander hulpmaterieel.
De schaal van deze tekening mag niet kleiner zijn dan 1:1.000.(indien nodig bij detailleringen niet kleiner dan 1:100).
controlelijst ten behoeve van externe veiligheid op de werken
transportroutes afkomende materialen
8Keuzetabel voor de vaststelling van deelstromen bij sloop
niveau Iminimumscheiding niveau I-plus minimumscheidingniveau IIniveau III maximumscheidinggevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische of chemisch
verontreinigde afvalstromen)gevaarlijke afvalstoffen(voorheen: chemische of chemisch
verontreinigde afvalstromen)olieproduktenafgewerkte olie brandstofrestantenoverig gevaarlijk afvalbatterijenaccu'sschoorsteenkanalenrookkanalenoverig chemisch belast puinverontreinigde leidingenoliehoudende elementencoatings, kittenbitumineuze materialenzeefzandtl-buizen/startershalogeen lampenniet uitputtende lijst, voor overzicht zie BAGAasbest en asbesthoudende afvalstromenasbest en asbesthoudende afvalstromenasbestproduktengolfplaatspouwbladenbrandwerende platenisolatiemateriaalprodukten niet elders genoemdmet asbest en asbeststof verontreinigd sloopafvalmet asbest en asbeststof verontreinigd sloopafvalmetalenmetalenferroconstructiebalken e.d.metalen trappen e.d.betonijzerschroottanks, silo'sferro niet elders genoemdnon ferroaluminium (kozijnen, constructies)lood (buis, slabben)zink (regenpijp, dakgoot)koperbuisnon ferro niet elders genoemdelektriciteitskabelskabels 220 Vkabels > 220 Vsteenachtig afval i.c betonpuin en baksteenpuinsteenachtig afval i.c betonpuin en baksteenpuinbetongewapend betonschuimbetongasbetonstaalvezelbetonhoge sterkte betonbetonproduktenbeton niet elders genoemdmetselwerkmetselwerkpuinmetselmortelkalkzandsteenmetselwerkpuinbouwblokkendakpannen/bedekking (beton, keramiek, leisteen)intacte dakpannengebroken dakpannendakleiengipshoudende elementengipsplaatstucwerkanhydriet vloerengipsvezelplaatgipshoudende elementenasfaltasfaltbetonasfaltpuinfreesafvalsteenwolsteenwolsteenwolglaswol glaswol glaswolmassief hout (zonder verduurzamingsmiddelen, direct
herbruikbaar)massief hout (zonder verduurzamingsmiddelen, direct
herbruikbaar)massief hout (direct herbruikbaar)balken vloerdelentrapelementendakbeschotregels/tengelspalletsschoon hout niet elders genoemdgeverfd /gelakt houtgevelelementenkozijnendeurenparketvloerengeverfd/gelakt hout niet elders genoemdverlijmd hout (plaatmateriaal)spaanplaatmultiplexhardboardvezelplaathoutwolcementplaatbekistingsmateriaalvloerplaatplaatmateriaal niet elders genoemdgeïmpregneerd houttuinhoutbielzengeïmpregneerd hout niet elders genoemdoverig afvalkunststof gevelelementenkunststof gevelelementenkunststof gevelelementenPVC- en PE-leidingenPVCleidingsystemen (riolering, afvoer)PP en PEleidingsystemen (riolering, afvoer)dakfolieswandfoliesvlak glasvlak glasvlak glas draadglasspiegelglasdubbelglasHR- en LE-glaspapier en kartonpapier en kartonpapierkartonoverig afvalLDPE / HDPEdakfolieswandfoliesleidingsystemenXPS / EPSvloerisolatiedakisolatiewandisolatiePURisolatieplatenPUR-produkten niet elders genoemdoverige kunststoffen gemengdEPDMoverige kunststoffen gemengdcellulose isolatiescellulose isolatiestextielgordijnenvloerbedekkingdoor vuil voor hergebruik ongeschikte materialenfolies met aanhangend vuilpapier/karton met aanhangend vuiltextiel met aanhangend vuilglas met kitrestencomposiet-materialenbeton met PS-platensandwichpanelenmetselwerk met stucwerkbeton met stucwerkthermohardende kunststoffenmeterkastendeurknoppenoverig afvaloverig afvalkeramiekwandtegelsplavuizensanitair
Toelichting tabelIn de tabel worden drie niveaus onderscheiden. Niveau I en niveau I-plus staan
voor de vereiste minimumscheiding zoals bedoeld in artikel 8.4.1. Dit
minimumniveau correspondeert met artikel 4.11 waarin de vereiste
minimumscheiding van bouwafval is vastgelegd. Het bestaan van twee niveaus,
respectievelijk I en I-plus, is nodig omdat de gemeenteraad bij de vaststelling
van artikel 4.11 juncto 8.4.1, een keuze heeft uit twee alternatieven.Niveau III geeft een optimaal scenario weer, waarin sprake is van een maximale
scheiding.Niveau II is te beschouwen als een tussenstap, waarmee een verder inzicht wordt
verkregen in het opsplitsen naar de verschillende afvalstromen. De verschillende
categorieën van afvalstoffen die in niveau II worden onderscheiden, kunnen niet
worden opgevat als definitieve oplossingen met betrekking tot scheiden. Hierna wordt kort beschreven op welke wijze de tabel kan worden gebruikt als
hulpmiddel.
Gevaarlijke afvalstoffen; chemische en chemisch belaste
afvalstromen:Op het gevaarlijke afval is het Besluit aanwijzing gevaarlijke
afvalstoffen van toepassing (EURAL). Het scheiden van de herbruikbare
componenten uit het gevaarlijke afval heeft alleen zin indien deze
gescheiden worden op niveau III.
Asbest en asbesthoudende afvalstromenHet scheiden van asbestproducten tot op niveau III is niet zinvol.
Volstaan kan worden met het apart houden van asbest en asbesthoudende
producten in één afvalstroom, omdat asbest altijd moet worden
gestort.
Overige afvalstromenHet scheiden van de diverse componenten is alleen zinvol indien hiermee
een afvalstroom wordt verkregen die in aanmerking komt voor hergebruik
en waarvoor inzamel- en verwerkings- of bewerkingscapaciteit
bestaan.Voor sommige componenten betekent dit dat gescheiden dient te worden tot
niveau III (bijvoorbeeld bepaalde betonproducten, steenachtige
isolatiematerialen, dakpannen, metalen, kunststoffen, glas, schoon
hout). Voor andere componenten kan ook worden volstaan met scheiding op
niveau II (asfalt, metselwerk, kalkzandsteen, geverfd en gelakt hout,
verlijmd hout, papier en karton, textiel, kabels).
Niet-herbruikbare niet-gevaarlijke (c.q. chemisch verontreinigde)
afvalstromenIn verband met het stortverbod voor bouw- en sloopafval, moet ook deze
categorie worden beschouwd als overig afval en worden afgevoerd naar de
sorteerinrichting. De tabel is niet meer dan een hulpmiddel voor de gemeente bij het
bepalen van de mate van scheiding die zal worden voorgeschreven in de
sloopvergunning.Er is bewust voor gekozen om geen indicatie te geven voor de
verschillende inzamelstructuren en bewerkings- of verwerkingsstructuren,
omdat deze regionaal of lokaal kunnen verschillen en aan wijzigingen
onderhevig zijn.Het is daarom noodzakelijk dat de desbetreffende ambtenaar,
verantwoordelijk voor de controle van de vergunningaanvraag, op de
hoogte is van de lokale en regionale verwerkingscapaciteit voor de bij
sloop vrijkomende afvalstromen.Al dan niet verontreinigde grond is niet in deze tabel opgenomen. Grond
die tijdens of na het slopen wordt afgevoerd, is geen sloopafval en kan
dus geen onderwerp zijn in een voorschrift van de sloopvergunning. Toch
verdient het aanbeveling alert te zijn op de afvoer van (verontreinigde)
grond.Voor informatie betreffende de bewerkings- en verwerkingscapaciteit en
locaties van bewerkings- en verwerkingsinstallaties kunnen onder meer de
volgende publicaties worden geraadpleegd:
Vademecum voor afvalverwerkingsdiensten (uitgeverij VAD BV, Alphen aan
den Rijn, 1993)
9 Reglement van orde van de welstandscommissieIn de praktijk blijken er grote verschillen in werkwijze tussen de (provinciale)
welstandsorganisaties, waardoor het vrijwel onmogelijk is om een universeel
toepasbare tekst voor een reglement van orde op te nemen in de
modelbouwverordening. De verschillen hebben onder meer betrekking op het al dan
niet werken met rayonarchitecten, het al niet gebruik van subcommissies en het
al dan niet samenwerken met een monumentencommissie. Een reglement van orde,
afgestemd op de eigen werkwijze, stellen gemeenten in het algemeen op in
samenwerking met de provinciale welstandsorganisaties waarbij zij zijn
aangesloten.10Handreiking voor de visuele inspectie van woningen en daarmee
vergelijkbare bouwwerken op de aanwezigheid van asbestAsbestcementproducten en overige producten waarin asbest in hechtgebonden vorm
voorkomt (N.B. De aanduiding 'hechtgebonden' geldt voor het nieuwe product. Door
slijtage kan de hechtgebondenheid van deze producten in de loop der tijd
afnemen.)
Product Mogelijk toegepast in Mate waarin het is toegepast UiterlijkAsbestcement, vlakke plaat Gevels, dakbeschot, rondom schoorstenen Vaak Grijze plaat van 3 tot 8 mm dik, vaak aan een kant
‘wafelstructuur' Asbestcement, vlakke gevelplaat met coating Decoratieve buitengevels, galerij Vrij algemeen in flats Als vlakke plaat maar met aan een kant gekleurde
geëmailleerde of gespoten coatingAsbestcement, schoorsteen of luchtkanaal Bij kachel of CV-installatie, ventilatiekanalen Vaak Rond of vierkant kanaal, verder als vlakke plaatAsbestcement, bloembak Zowel buiten als binnen, balkons Vaak In diverse vormen, verder als vlakke plaat, meestal dunner
dan betonnen bakAsbestcement, golfplaat Daken van schuren en garages Vaak Als golfplaat, in diverse dikten Asbestcement met cellulosevezels (asbestboard) Alleen geschikt voor binnentoepassingen, aftimmeringen,
inpandige kasten Soms Geelbruine, dunne plaat, lijkt op hardboard Asbestcement, dakleien Imitatieleien In Nederland weinig toegepast Vlakke plaatjes, aan één zijde gecoat Asbestcement, standleidingen Afvoer toilet Vaak Als luchtkanaal, maar dikkerAsbestcement, imitatiemarmer Vensterbanken en schoorsteenmantels Soms Als marmer, in breuk of zaagvlakken zijn witte vezels
zichtbaarHarde asbesthoudende vinyltegels Toiletten, keukens Soms, meestal bij de bouw gelegd Harde tegel met meestal een wit gevlamd motief
Producten waarin asbest in een niet-hechtgebonden vorm voorkomt.
Afdichtkoord Afdichting schoorstenen kachelruitjes en deurtjes, in oude
haarden en allesbranders, Regelmatig Wit tot vuilgrijs pluizig koordAsbesthoudend stucwerk Op (vochtige) muren en plafonds Nauwelijks Vezelige korrelstructuur Brandwerend board Onder CV-ketels, wanden CV-kast, stoppenkast, plafonds,
trapbeschot Regelmatig, vooral in flats en grotere complexen Lichtbruin tot geel, zachtboardachtig Asbestkarton Bekleding zoldering Weinig Lichtgrijs, kartonachtig Vinylzeil met asbesthoudende onderlaag Keukens, trappen enz., geproduceerd voor 1983 Zeer vaak Zeer divers, alleen te herkennen door analyse onderlaag
Toelichting tabelHerkennen van asbestAlleen in een laboratorium kan met 100 procent zekerheid worden vastgesteld of
een materiaal of een product asbest bevat. Wel kunt u materialen herkennen
waarin mogelijk asbest zit. Het bovenstaande overzicht helpt daarbij. Dit
overzicht is niet volledig. Voor de herkenning van vinylvloertegels en vinylvloerbedekking (in de volksmond
zeil) waarin mogelijk asbest zit, kan de volgende informatie worden
gegeven:
Asbesthoudende vinylvloertegelsTot omstreeks 1985 waren vinylvloertegels te koop, die verstevigd zijn
met asbest. Meestal zijn deze kunststoftegels al tijdens de bouw gelegd.
Vinylvloertegels zijn veelal toegepast in vochtige ruimten, zoals
toiletten en keukens. Vinylvloertegels zijn hard en een beetje glanzend,
vaak met een wit 'gevlamde' decoratie.
Asbesthoudende vinylvloerbedekkingVinylvloerbedekking met asbest was tussen 1968 en 1983 te koop. Het is
veel gebruikt in keukens en op trappen. De toplaag is van PVC en in de
onderlaag zit asbest. Deze viltachtige onderlaag lijkt op karton en is
lichtgrijs tot lichtbeige en soms lichtgroen. Asbest zit bijna nooit in de volgende soorten vloerbedekking:
vloerbedekking van textiel (tapijt); ondertapijt van vilt; breekbaar,
dun zeil met een doffe, zwarte of wijnrode onderkant; stijve,
zeilachtige vloerbedekkingen met een harde, ruwe onderzijde met daarin
een grofmazig juteweefsel, zoals linoleum; buigzaam zeil met een dikke,
bruine, harige onderzijde; soepel zeil met een onderkant van kunststof
(plastic) of foam (schuim). Ten slotte is het van belang het volgende te weten: Toepassing en
verkoop van asbest is sinds 1 juli 1993 nagenoeg verboden. Na 1983 is
vrijwel geen losgebonden asbest meer toegepast. Sinds enkele jaren zijn
ook asbestvrije cementplaten (bijvoorbeeld golfplaten) op de markt. De
in Nederland gefabriceerde asbestvrije cementplaten zijn te herkennen
aan de opdruk NT aan de onderzijde van de plaat.
11 Tabel 2.6.5. behorende bij artikel 2.6.5
(ontruimingsinstallaties)(Vervallen)12Tabel 2.6.8 behorende bij artikel 2.6.8 (vluchtrouteaanduiding)(Vervallen)De griffier F.P. de VosDe voorzitter