CVDR349081_1Verordening Jeugdhulp Weesp 2015nlregelingWeesp2017-12-29WeespGemeenteblad WeespJeugdhulp 2015Jeugdwetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-11-06De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-012018-01-01nieuwe verordeningZ.41902Jeugdhulp 2015Geen.Geen.VERORDENING JEUGDHULP WEESP 2015De gemeenteraad van de gemeente Weespgelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 23
september 2014;gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 [en 8.1.1, vierde lid,] van de
Jeugdwet;gezien het advies van [commissie MZ];overwegende dat de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het organiseren van
goede en toegankelijke jeugdhulp bij de gemeente heeft belegd, waarbij het
uitgangspunt is dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig
opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders en de jeugdige zelf ligt en
dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen over de door het college te
verlenen individuele voorzieningen en overige voorzieningen, met betrekking
tot de voorwaarden voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de
afwegingsfactoren bij een individuele voorziening, over de wijze waarop de
toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening wordt afgestemd
met andere voorzieningen, de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden
budget wordt vastgesteld, voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen
van een individuele voorziening of een persoonsgebonden budget alsmede
misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet, en regels ter waarborging van
een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de
uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de
eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan;overwegende dat het voorts wenselijk is te bepalen onder welke voorwaarden
degene aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de jeugdhulp kan
betrekken van een persoon die behoort tot diens sociale netwerk;besluitvast te stellen de Verordening Jeugdhulp Weesp 20151BEGRIPSBEPALINGENIn deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:• andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet,
op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en
inkomen;• familiegroepsplan: hulpverleningsplan of plan van aanpak opgesteld door de
ouders, samen met bloedverwanten, aanverwanten of anderen die tot de sociale
omgeving van de jeugdige behoren.• hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp in
verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en
stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de wet;• hulpverleningsplan: plan betreffende de verlening van jeugdhulp als
bedoeld in artikel 4.1.3 en hoofdstuk 6;• individuele voorziening: op de jeugdige of zijn ouders toegesneden
voorziening als bedoeld in artikel 2, derde lid;• jeugdhulpaanbieder: -natuurlijke persoon die, het verband van natuurlijke personen dat of de
rechtspersoon die bedrijfsmatig jeugdhulp doet verlenen onder
verantwoordelijkheid van het college;-solistisch werkende jeugdhulpverlener onder verantwoordelijkheid van het
college;• jeugdhulpverlener: natuurlijke persoon die beroepsmatig jeugdhulp
verleent;• overige voorziening: overige voorziening als bedoeld in artikel 2, tweede
lid;• pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de wet,
zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn
ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele
voorziening behoort van derden te betrekken;• save-team: op wijkniveau georganiseerd team gericht op jeugdzorg.• wet: Jeugdwet (2015)• wijkteam: op wijkniveau georganiseerd generalistisch team dat de hulpvraag
van jeugdigen en/of hun ouders afhandelt;2VORMEN VAN JEUGDHULP1Het college is verantwoordelijk voor het verstrekken van jeugdhulp in de
vorm van algemene voorzieningen, overige voorzieningen en individuele
voorzieningen.2Algemene voorzieningenAlgemene voorzieningen zijn vrij toegankelijke voorzieningen waar
jeugdigen en ouders gebruik van kunnen maken en die bijdragen aan de
eigen kracht, zoals preventie, het verstrekken van informatie en advies,
signalering .3Overige voorzieningenOverige voorzieningen zijn voorzieningen gericht op lichte
ondersteuning, zoals participatie, signaleren, kortdurende ondersteuning
jeugdhulp en coördinatie van zorg.4Individuele voorzieningen zijn voorzieningen gericht op intensieve,
specialistische en/of excluderende ondersteuning, zoals specialistische
ondersteuning, residentieel, crisisopvang, gezinsvervanging, AM(h)K,
jeugdbescherming, jeugdreclassering, basis jeugd GGZ, specialistische
jeugd GGZ, dagbesteding, individuele begeleiding, kortdurend verblijf,
jeugdzorg plus.5Het college stelt bij uitvoeringsregels vast:
welke overige en individuele voorzieningen op basis van het
derde en vierde lid beschikbaar zijn;
wat de voorwaarden van toekenning zijn, de wijze van beoordeling
van en de afwegingsfactoren bij individuele voorzieningen;
waar en op welke wijze ouders van jeugdigen informatie over de
toegang tot jeugdhulp kunnen verkrijgen;
de procedureregels voor de toegang tot jeugdhulp.
3TOEKENNING JEUGDHULP VIA DE HUISARTS, MEDISCH SPECIALIST OF
JEUGDARTS1Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing
door de huisarts, medisch specialist en/of jeugdarts naar een
jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde jeugdhulpaanbieder van
oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is.2Het college legt het verlenen van een individuele voorziening vast in
een beschikking als bedoeld in artikel 5.3Het college legt het afwijzen van een individuele voorziening vast in
een beschikking.4TOEGANG JEUGDHULP VIA DE GEMEENTE1Jeugdigen en ouders kunnen een hulpvraag melden bij het college.2Het college bevestigt de ontvangst van een melding schriftelijk.3In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een
passende tijdelijke maatregel of vraagt het college een machtiging
gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet.4Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp en geeft daarbij aan op
welke wijze hij jeugdigen en ouders informeert over de mogelijkheid en
het belang om in bepaalde gevallen een beroep op jeugdhulp te doen.5Het college legt het verlenen van een individuele voorziening vast in
een beschikking als bedoeld in artikel 5.6Het college legt het afwijzen van een individuele voorziening vast in
een beschikking.5INHOUD BESCHIKKING1In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt
in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of als pgb wordt
verstrekt en worden de gemaakte afspraken met de jeugdige en/of zijn
ouders vastgelegd2Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in
de beschikking in ieder geval vastgelegd:
voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend;
welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;
wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld,
en
de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.
3Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de
beschikking in ieder geval vastgelegd:
welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde
resultaat daarvan is;
wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van toepassing,
en
welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.
4 Een ondertekend ondersteuningsplan/familiegroepsplan kan als
beschikking dienen.5Indien sprake is van een te betalen ouderbijdrage wordt dit genoemd in
de beschikking.6REGELS VOOR PGB1Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van
de wet;2Het tarief voor een pgb;
is gebaseerd op een door de jeugdige of zijn ouders opgesteld
plan over hoe zij het pgb gaan besteden;
is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te
kopen, en
bedraagt ten hoogste de kostprijs van de in de betreffende
situatie goedkoopst adequate individuele voorziening in
natura.
De hoogte van een pgb kan zijn opgebouwd uit verschillende
kostencomponenten, zoals salaris, vervanging tijdens vakantie,
verzekeringen, reiskosten.
3Het college kan uitvoeringsregels stellen over de wijze waarop de hoogte
van een pgb wordt vastgesteld.4Het college bepaalt in uitvoeringsregels onder welke voorwaarden de
persoon aan wie een pgb wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van
een persoon die behoort tot een sociaal netwerk.7NIEUWE FEITEN EN OMSTANDIGHEDEN, HERZIENING, INTREKKING OF
TERUGVORDERING1Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige of zijn ouders
op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling
van alle feiten en omstandigheden, waarvan hun redelijkerwijs duidelijk
moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een
beslissing aangaande een individuele voorziening.2Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing
aangaande een individuele voorziening herzien dan wel intrekken als het
college vaststelt dat:
de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens
hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige
gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele
voorziening of op het pgb zijn aangewezen;
de individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend is te
achten;
de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van
de individuele voorziening of het pgb, of
de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het pgb
niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is
bestemd.
3Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a,
heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige
gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van degene
die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel
of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten
individuele voorziening of het ten onrechte genoten pgb.4Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken voor
zover blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is
aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening
heeft plaatsgevonden.5Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde
zorg, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb’s.8VERHOUDING PRIJS EN KWALITEIT AANBIEDERS JEUGDHULP EN UITVOERDERS
KINDERBESCHERMINGSMAATREGELEN EN JEUGDRECLASSERING1Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding
bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te
leveren jeugdhulp of uit te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of
jeugdreclassering, rekening met:
de aard en omvang van de te verrichten taken;
de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de
zwaarte van de functie;
een redelijke toeslag voor overheadkosten;
een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het
personeel als gevolg van verlof, ziekte, scholing en
werkoverleg;
kosten voor bijscholing van het personeel;
branche afhankelijk kwaliteitskeurmerk;
onvoorziene maar wel relevante (ter beoordeling van het college)
kosten;
gebruik meldcode kindermishandeling incl. scholing personeel
hiervoor.
9VERTROUWENSPERSOONHet college zorgt ervoor dat jeugdigen, ouders en pleegouders een beroep
kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon en dat hij in de
gelegenheid wordt gesteld zijn taken uit te voeren.10KLACHTREGELINGVoor de afhandeling van klachten van jeugdigen en ouders die betrekking
hebben op de wijze van afhandeling van meldingen en aanvragen als bedoeld in
deze verordening, is de gemeentelijke regeling voor klachtafhandeling van
toepassing.11INSPRAAK EN MEDEZEGGENSCHAP1Het college betrekt de ingezetenen van de gemeente bij de voorbereiding
van het beleid betreffende jeugdhulp overeenkomstig de krachtens artikel
150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze
waarop inspraak wordt verleend.2Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen
vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende
jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over
verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende jeugdhulp, en voorziet
hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.3Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek
overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat
zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg
benodigde informatie en ondersteuning.4Het college stelt uitvoeringsregels vast ter uitvoering van het tweede
en derde lid, die tenminste inhouden:
dat jongeren zelf in staat worden gesteld cliëntmedezeggenschap
uit te oefenen zo mogelijk in de instelling war zij jeugdhulp
verkrijgen;
ouders in staat worden gesteld oudermedezeggenschap uit te
oefenen in de instelling waar hun kind jeugdhulp krijgt;
specifiek onderscheid wordt gemaakt in medezeggenschap door
jongeren en die van de ouders.
12EVALUATIEHet door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt jaarlijks geëvalueerd.
Het college zendt hiertoe om het jaar, startend één jaar na de
inwerkingtreding van deze verordening aan de gemeenteraad een verslag over
de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk.13HARDHEIDSCLAUSULE1In gevallen betreffende de uitvoering van deze verordening waarin deze
verordening niet voorziet, beslist het college.2Het college kan in aanvulling op het in artikel 2 lid 5 bepaalde met
betrekking tot de uitvoering van deze verordening uitvoeringsregels
vaststellen.3Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de jeugdige en/of
zijn ouders/verzorgers afwijken van de bepalingen van deze verordening
indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende
aard leidt.14INWERKINGTREDING EN CITEERTITEL1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening Jeugdhulp Weesp
2015.Aldus geamendeerd vastgesteld in de raadsvergadering d.d. 6 november 2014 (A 2014/22a en A 2014/25a)mw. M. Walrave, B.J. van Bochove,griffier voorzitter1TOELICHTING JEUGDHULP 2015TOELICHTING OP DE VERORDENING JEUGDHULP WEESP 2015ALGEMENE TOELICHTINGDeze verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. Deze wet maakt onderdeel uit
van de bestuurlijke en financiële decentralisatie naar gemeenten van de
jeugdzorg, de jeugd-ggz, de zorg voor verstandelijk beperkte jeugdigen en de
begeleiding en persoonlijke verzorging van jeugdigen. Daarnaast wordt met deze
wet een omslag gemaakt van een stelsel gebaseerd op een wettelijk recht op zorg
(aanspraak) naar een stelsel op basis van een voorzieningenplicht voor gemeenten
(voorziening), op een wijze zoals eerder is gebeurd met de Wet maatschappelijke
ondersteuning (Wmo). Het wettelijke recht op jeugdzorg en individuele aanspraken
op jeugdzorg worden hierbij vervangen door een voorzieningenplicht waarvan de
aard en omvang in beginsel door de gemeente worden bepaald (maatwerk). Het doel
van het jeugdzorgstelsel blijft echter onverminderd overeind: jeugdigen en
ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun situatie passende hulp, met als beoogd
doel ervoor te zorgen de eigen kracht van de jongere en het zorgend en
probleemoplossend vermogen van het gezin te versterken.De Jeugdwet schrijft in de artikelen 2.9, 2.10 en 2.12 voor dat de gemeenteraad
per verordening in ieder geval uitvoeringsregels opstelt:• over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
(jeugdhulp)voorzieningen; • met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling
van en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening;• over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele
voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op gebied van zorg,
onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen;• over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget (PGB) wordt
vastgesteld;• voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele
voorziening of persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of oneigenlijke
gebruik van de Jeugdwet; • over de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van de
Jeugdwet, en• ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en
de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, waar het college ten aanzien
daarvan de uitvoering van de Jeugdwet door derden laat verrichten. Hierbij dient
rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
toepasselijke arbeidsvoorwaarden.Artikel 2.9 van de Jeugdwet biedt verder ruimte om met inachtneming van het
bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet andere regels te stellen. Deze verordening
maakt hier spaarzaam gebruik van; om een meer compleet beeld te geven van de
rechten en plichten van burgers en de gemeente. Daarnaast kan op grond van
artikel 8.1.1, vierde lid, bij verordening bepaald worden onder welke
voorwaarden de persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstekt, de
jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale
netwerk.Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op
grond van artikel 2.2 van de Jeugdwet eveneens dient vast te stellen. In dit
beleidsplan wordt het door het gemeentebestuur te voeren beleid vastgelegd met
betrekking tot preventie en jeugdhulp, de uitvoering van
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering.De verordening sluit aan op de verordening Wmo, de beleidsnota transitie en
transformatie jeugdzorg SWW (“geen zorg om jeugdzorg”) en de nota Wmo 2015 en de
inrichting van het sociale domein SWW 2015.Toeleiding naar de jeugdhulpDe toeleiding naar de jeugdhulp kan op verschillende manieren plaatsvinden.Vrij toegankelijkIn de verordening is onderscheid gemaakt tussen overige (vrij-toegankelijke) en
individuele (niet vrij-toegankelijke) voorzieningen op het gebied van jeugdhulp
(zie artikel 2, eerste, respectievelijk tweede lid). Voor een deel van de
hulpvragen zal volstaan kunnen worden met een vrij-toegankelijke voorziening.
Hier kunnen de jeugdige en zijn ouders gebruik van maken zonder dat zij daarvoor
een verwijzing of een besluit van de gemeente nodig hebben. De jeugdige en zijn
ouders kunnen zich voor deze jeugdhulp dus rechtstreeks tot de
jeugdhulpaanbieder wenden.Toegang jeugdhulp via de gemeenteOok kan een hulpvraag van een jeugdige of zijn ouder binnenkomen bij de
gemeente. De beslissing door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder
precies nodig heeft, komt vervolgens tot stand in overleg met die jeugdige en
zijn ouders. In een gesprek tussen een door de gemeente ingezette deskundige en
de jeugdige en zijn ouders zal gekeken worden wat de jeugdige en zijn ouders
eventueel zelf of met behulp van hun netwerk kunnen doen aan het probleem. Als
aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal
eerst gekeken worden of dit een vrij-toegankelijke voorziening is of een niet
vrij-toegankelijke voorziening. Is het laatste het geval dan neemt deze
deskundige, namens het college, een besluit en verwijst hij de jeugdige door
naar de jeugdhulpaanbieder die volgens de deskundige de aangewezene is om de
betreffende problematiek aan te pakken.Toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialistDe Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing
door de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. Na een dergelijke
verwijzing staat echter nog niet vast welke specifieke behandelvorm van
jeugdhulp (dus bijvoorbeeld welke therapie) een jeugdige of zijn ouder precies
nodig heeft. Een jeugdige kan op dat moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders
die de gemeente heeft ingekocht. In de praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder
zelf zijn die op basis van zijn professionele autonomie na de verwijzing
beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand
moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Bij deze beoordeling dient de
jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die hij daarover met de
gemeente heeft gemaakt in het kader van de contract- of subsidierelatie. Deze
afspraken zien op hoe de gemeente haar regierol kan waarmaken en op de omvang
van het pakket. Deze afspraken zullen verder ook ingaan op hoe de artsen en de
gemeentelijke toegang goed van elkaar op de hoogte zijn van de doorverwijzing of
behandeling van een kind, zodat de integrale benadering rond het kind en het
principe van 1 gezin – 1 regisseur – 1 plan, met name bij multiproblematiek, kan
worden geborgd en er geen nieuwe ‘verkokering’ zal plaatsvinden, waarbij
professionals niet goed van elkaar weten dat zij bij het gezin betrokken zijn.
Daarnaast zal de jeugdhulpaanbieder rekening moeten houden met de regels die de
gemeente bij verordening heeft gesteld. Deze verordening regelt welk aanbod van
de gemeente alleen via verwijzing of met een besluit van de gemeente
toegankelijk is (zie artikel 2). Omdat de gemeente verder geen nadrukkelijke rol
speelt in bij de toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist,
regelt deze slechts een enkel aspect met betrekking tot het proces (zie artikel
3). Artikel 9 en verder zijn wel van overeenkomstige toepassing.Toegang via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar
ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële
jeugdinrichtingEen andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de
kinderrechter (via een kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot
jeugdreclassering), het openbaar ministerie en de directeur of de
selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting. De gecertificeerde
instelling is verplicht om bij de bepaling van de in te zetten jeugdhulp in het
kader van een door de rechter opgelegde kinderbeschermingsmaatregel of
jeugdreclassering te overleggen met de gemeente. Uiteraard kan bij dit overleg
een kostenafweging plaatsvinden. De gemeente is op haar beurt vervolgens
gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig achten ter uitvoering
van de kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Deze leveringsplicht
van de gemeente vloeit voort uit het feit dat uitspraken van rechters te allen
tijde moeten worden uitgevoerd om rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen
garanderen. Ook hier geldt dat de gecertificeerde instelling in beginsel
gebonden is aan de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Als de
kinderrechter een ondertoezichtstelling of gezagsbeëindiging uitspreekt, wijst
hij gelijktijdig in de beschikking de gecertificeerde instelling aan die de
maatregel gaat uitvoeren. Dit kan de rechter juist omdat de raad voor de
kinderbescherming in zijn verzoekschrift een concreet advies geeft over welke
gecertificeerde instelling de maatregel zou moeten uitvoeren. De raad voor de
kinderbescherming neemt een gecertificeerde instelling in zijn verzoekschrift op
die na overleg met de gemeente en gezien de concrete omstandigheden van het
geval hiervoor het meest geschikt lijkt. De raad voor de kinderbescherming is
verplicht om hierover met de gemeente te overleggen. Deze toegang wordt al in de
Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening.Toegang via de advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling
(AMHK)Ten slotte vormt ook het AMHK een toegang tot onder andere jeugdhulp. Het AMHK
geeft advies over vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en
kindermishandeling, onderzoekt indien nodig op basis van een melding of er
sprake is van kindermishandeling, motiveert zo nodig ouders tot accepteren van
jeugdhulp en legt daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang wordt al
in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze
verordening.ARTIKELGEWIJZE TOELICHTINGARTIKEL 2 VORMEN VAN JEUGDHULPDe wetgever geeft in de memorie van toelichting aan dat de door de gemeente te
treffen voorziening zowel een algemene, vrij toegankelijke voorziening kan zijn
als een individuele voorziening. Een individuele voorziening zal vaak betrekking
hebben op meer gespecialiseerde zorg. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij
toegankelijk is en welke niet. Voor de niet vrij toegankelijke vormen van
ondersteuning zal door de gemeente of door de huisarts, medisch specialist of
jeugdarts en de jeugdhulpaanbieder eerst beoordeeld moeten worden of de jeugdige
of zijn ouders deze ondersteuning daadwerkelijk nodig hebben.Een voorziening kan een breed spectrum van verschillende soorten ondersteuning,
hulp en zorg omvatten. Een beschrijving is gewenst omdat de wetgever gemeenten
opdraagt ervoor te zorgen dat de burger zich een beeld kan vormen van de
voorzieningen in het kader van jeugdhulp.1. De volgende vormen van voorliggende voorzieningen zijn beschikbaar: a. voorzieningen ter voorkoming van jeugdhulp:1. voorlichting;2. advies;3. informatie.b. participatie c. signaleren van problemend. kortdurende ondersteuning jeugdhulpe. coördinatie van zorg2. De volgende vormen van individuele voorzieningen zijn beschikbaar: a. de ondersteuning, hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun
ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan
met de gevolgen van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen
of gedragsproblemen van de jeugdige, of opvoedingsproblemen;b. het ondersteunen van jeugdigen met een beperking, een chronisch psychisch
probleem of een psychosociaal probleem ten behoeve van het behouden en
bevorderen van het zelfstandig functioneren of hun deelname aan het
maatschappelijke verkeer; c. persoonlijke verzorging, die voor jeugdigen tot 18 jaar naar de Wet op
jeugdzorg wordt gedecentraliseerd vanuit de AWBZ;d. jeugdzorg plus;e. jeugdbescherming en jeugdreclassering.ARTIKEL 3 EN 4 TOEGANG JEUGDHULP Er is een laagdrempelige, herkenbare, integrale toegang voor jeugd en/of ouders
verzorgers georganiseerd, waar signalen, vragen over en verzoeken om hulp snel
en adequaat worden behandeld of worden doorgeleid. Zowel deskundigheid als
mandaten van de professionals is geregeld. Hiertoe behoort ook crisiszorg.De toegang werkt volgens de principes van eigen kracht: eerst wordt, samen met
de jeugdige en ouder/verzorger bekeken wat zij zelf, dan wel met behulp van het
eigen netwerk kunnen doen. Als dat niet mogelijk is, of niet voldoende oplevert, wordt met de jeugdige en
ouder/verzorger gekeken wat aanvullend nodig is om de eigen kracht te
versterken. Intensiteit en duur van de ondersteuning hangt samen met de
mogelijkheden, compenserende factoren, aard en ernst van de situatie. Zo licht
mogelijk waar kan en zwaarder waar nodig.De ondersteuning gaat van preventief, algemeen en vrij toegankelijk tot
gespecialiseerd en niet vrij toegankelijk. Indien nodig kan de jeugdige
aanspraak maken op een individuele voorziening of een persoonsgebonden
budget.Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdartsIn artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat, naast
de gemeentelijk georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de directe
verwijzingsmogelijkheid door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar
de jeugdhulp blijft bestaan. Dit laatste geldt zowel voor de vrij-toegankelijke
(overige) voorzieningen als de niet vrij-toegankelijke (individuele)
voorzieningen. Met een dergelijke verwijzing kan de jeugdige rechtstreeks
aankloppen bij de jeugdhulpaanbieder. In de praktijk zal het de
jeugdhulpaanbieder (bijvoorbeeld de jeugdpsychiater, de gezinswerker of
orthopedagoog) zijn die na de verwijzing (stap 1) beoordeelt welke jeugdhulp
precies nodig is. Deze bepaalt in overleg met de jeugdige of ouder daadwerkelijk
de concrete inhoud, vorm, omvang en duur van de benodigde jeugdhulp. Deze
aanbieder stelt dus feitelijk vast wat naar zijn oordeel de inhoud van de
benodigde voorziening dient te zijn en hij zal zijn oordeel mede baseren op de
protocollen en richtlijnen die voor een professional de basis van zijn handelen
vormen (stap 2). Zie ook de algemene toelichting.Toegang jeugdhulp via de gemeente Deze bepaling regelt de toegang van jeugdhulp via de gemeente en is opgenomen om
een zorgvuldige procedure te waarborgen. Dit alles ter uitvoering van artikel
2.9, onder a, van de wet waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening in
ieder geval regels stelt over de door het college te verlenen individuele
voorzieningen en overige voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden voor
toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een
individuele voorziening.Voor het verkrijgen van een individuele, niet overige voorziening, geldt een in
uitvoeringsregels beschreven procedure. Het college is verantwoordelijk voor de
inzet van de noodzakelijke voorzieningen op het gebied van jeugdhulp. Het
college is bevoegd om de toegang tot jeugdhulp te verlenen op grond van de wet.
In de praktijk zal het college de beslissing over het inzetten van jeugdhulp
niet zelf uitvoeren, maar mandateren aan deskundigen. Ook op andere plaatsen in
deze verordening en in de wet waar staat “het college”, kan het college deze
bevoegdheid mandateren naar ondergeschikten dan wel niet-ondergeschikten op
grond van de algemene regels van de Awb.Jeugdigen en ouders hebben onder de Jeugdwet geen wettelijk recht op jeugdzorg
en geen individuele aanspraken op jeugdzorg. Wel is er een voorzieningenplicht
voor de gemeente en het daaruit voortvloeiende recht van jeugdigen en ouders op
een zorgvuldige procedure. Deze verordening bevat een aantal bepalingen die dit
moeten waarborgen. Hiermee kan ten onrechte de schijn worden gewekt dat het
telkens om een uitvoerig, onnodig bureaucratische proces gaat. Dit is echter
geenszins de bedoeling.ARTIKEL 5. INHOUD BESCHIKKINGDe beschikking voor een individuele voorziening wordt afgegeven door de
gemeente, of namens de gemeente. Aanbieders geven eens per twee maanden door aan
de gemeente hoeveel nieuwe cliënten en trajecten zij in deze periode gestart
zijn. In alle gevallen moet in elk geval het BSN nummer of identificatiedocument
worden opgenomen.ARTIKEL 7. NIEUWE FEITEN EN OMSTANDIGHEDEN, HERZIENING, INTREKKING OF
TERUGVORDERINGDeze bepaling is een uitwerking van de bij nota van wijziging ( Kamerstukken II
2013/14 33 684, nr. 11, artikel D) ingevoegde verplichte delegatiebepaling van
artikel 2.9, onder d, van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij
verordening regels stelt voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van
een individuele voorziening, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de
wet. Ook deze bepaling beoogt het standaardiseren met de regelgeving met
betrekking tot de aan elkaar verwante beleidsterreinen van jeugdhulp en
maatschappelijke ondersteuning. Zie ook de toelichting onder artikel 10.In de toelichting op de nota van wijziging is voorts vermeld dat het tot de
gemeentelijke verantwoordelijkheid behoort misbruik van de geboden voorzieningen
te voorkomen en, waar nodig, op te treden tegen onterecht gebruik van
individuele voorzieningen of persoonsgebonden budgetten. Een zorgvuldig gebruik
van collectieve middelen is wezenlijk voor het draagvlak daarvan. De artikelen
8.1.2 tot en met 8.1.4 (oorspronkelijk genummerd: 8.1.1a tot en met 8.1.1c) zijn
eveneens bij nota van wijziging en ter standaardisering van de regelgeving aan
het wetsvoorstel toegevoegd.Het eerste lid berust mede op artikel 8.1.2, eerste lid, van de wet. Ook de
overige onderdelen van artikel 8.1.2 en artikel 8.1.3 en 8.1.4 geven handen en
voeten aan de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik en zijn opgenomen
in deze verordening. De wettekst van de artikelen 8.1.2 tot en met 8.1.4 is
veelal beperkt tot de pgb. Waar mogelijk en zinvol, is dit ter uitwerking van de
delegatiebepaling in artikel 2.9, onder d, van de wet, in de verordening
uitgebreid tot de individuele voorziening in natura. Hiervoor kan ook steun
gevonden worden in de tekst van de toelichting op artikel 8.1.2, waarbij is
vermeld dat de in het eerste lid geregelde inlichtingenverplichting als
uitgangspunt heeft dat van de jeugdige en zijn ouders aan wie een individuele
voorziening of een daaraan gekoppeld pgb is verstrekt, verlangd kan worden dat
ze voldoende gegevens en inlichtingen verstrekken om het college in staat te
stellen te beoordelen of het beroep op die individuele voorziening of het
daaraan gekoppelde pgb terecht is gedaan. Indien het de jeugdige of zijn ouders
redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat er feiten en omstandigheden, of daarin
opgetreden wijzigingen, zijn die van invloed kunnen zijn op de toekenning van de
individuele voorziening of het daaraan gekoppelde pgb, dienen zij dit onverwijld
aan het college te melden. Verstrekken zij niet onverwijld uit eigen beweging of
op verzoek van het college alle gevraagde inlichtingen en bewijsstukken, dan
heeft dat gevolgen voor de toekenning van de voorziening of het daaraan
gekoppelde pgb. Het college kan niet alleen bij een aanvraag, maar ook in andere
stadia concrete informatie en bewijsstukken van de belanghebbende vragen.Het tweede lid is geënt op artikel 8.1.4 van de wet. Ook hier is de tot de pgb
beperkte reikwijdte van artikel 8.1.4 van de wet op grond van het bepaalde in
artikel 2.9, onder d, van de wet uitgebreid tot de individuele voorziening in
natura. ARTIKEL 8. VERHOUDING PRIJS EN KWALITEIT AANBIEDERS JEUGDHULP EN UITVOERDERS
KINDERBESCHERMINGSMAATREGELEN EN JEUGDRECLASSERINGHet college kan de uitvoering van de Jeugdwet, met uitzondering van de
vaststelling van de rechten en plichten van de jeugdige of zijn ouders, door
aanbieders laten verrichten (artikel 2.11, eerste lid, van de Jeugdwet). Met het
oog op gevallen waarin dit ten aanzien van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering gebeurt, moeten bij
verordening regels worden gesteld ter waarborging van een goede verhouding
tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld
aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.12 va de Jeugdwet). Daarbij dient in ieder
rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
toepasselijke arbeidsvoorwaarden.Om te voorkomen dat er alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de
uitvoering worden in dit artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het
college bij het vaststellen van tarieven (naast de prijs) rekening dient te
houden. Hiermee wordt bereikt dat er een beter beeld ontstaat van reële
kostprijs voor de activiteiten die zij door aanbieders willen laten uitvoeren.
Uitgangspunt is dat de aanbieder kundig personeel inzet tegen de
arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste vaardigheden. Hiervoor is ten
minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en de arbeidsvoorwaarden die
daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hun werkzaamheden
aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.ARTIKEL 10. KLACHTREGELINGDit artikel regelt het gemeentelijke klachtrecht. De gemeente is op grond van de
Awb verplicht tot een behoorlijke behandeling van mondelinge en schriftelijke
klachten over gedragingen van personen en bestuursorganen die onder haar
verantwoordelijkheid werkzaam zijn.Gelet op het van toepassing zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerige
regeling omtrent klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is neergelegd om
na de afhandeling van de klacht de bevoegde ombudsman, in Weesp: de landelijke
ombudsman in Den Haag, te verzoeken een onderzoek in te stellen, kan in deze
verordening met een enkele bepaling worden volstaan.In de regel zal de aanbieder worden aangesproken bij klachten over de wijze van
behandeling. De klachtmogelijkheid tegenover de aanbieder is geregeld in artikel
4.2.1 e.v. van de wet. Pas wanneer dit klachtrecht niet bevredigend is, of niet
logisch, bijvoorbeeld bij gedragingen van gemeenteambtenaren, dan komt de
gemeentelijke klachtmogelijkheid in zicht.