CVDR347250_1Verordening individuele inkomenstoeslag Schiermonnikoog 2015nlregelingSchiermonnikoog2014-12-17Schiermonnikoogwww.overheid.nlVerordening individuele inkomenstoeslag Schiermonnikoog 2015Participatiewetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-12-16De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-012020-10-30ParticipatiewetOnbekendParticipatiewetGeenGeenVerordening individuele inkomenstoeslag Schiermonnikoog 2015De raad van de gemeente Schiermonnikoog,Gelet op artikel 8, eerste lid, aanhef en onderdeel b, en tweede lid van de
Participatiewet;B E S L U I T vast te stellen de Verordening individuele inkomenstoeslag Schiermonnikoog 20151BegrippenIn deze verordening wordt verstaan onder:
inkomen: totaal van het inkomen, bedoeld in artikel 32 van de wet,
en de algemene bijstand;
college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente
Schiermonnikoog;
peildatum: de datum waartegen een persoon individuele
inkomenstoeslag aanvraagt;
referteperiode: periode van 36 maanden voorafgaand aan de
peildatum;
wet: de Participatiewet.
2Indienen verzoekEen verzoek als bedoeld in artikel 36, eerste lid van de wet wordt ingediend
middels een door het college vastgesteld formulier.3Langdurig laag inkomen1.Een persoon heeft een langdurig laag inkomen als bedoeld in artikel 36,
eerste lid van de wet als gedurende de referteperiode het in aanmerking
te nemen inkomen niet hoger is dan 100% van de toepasselijke
bijstandsnorm.2.In afwijking van het eerste lid bestaat recht op een gedeeltelijke
individuele inkomenstoeslag wanneer het inkomen op de peildatum hoger is
dan 100% van de bijstandsnorm, maar het meerdere op jaarbasis niet meer
bedraagt dan van toepassing zijnde individuele inkomenstoeslag die op
grond van artikel 4 van deze verordening op hem van toepassing zou
zijn.4Hoogte van de individuele inkomenstoeslag1.De individuele inkomenstoeslag bedraagt per kalenderjaar:
Voor een alleenstaande 40% van het normbedrag bedoeld in artikel
21, onderdeel a van de wet;
Voor een alleenstaande ouder 40% van het normbedrag bedoeld in
artikel 21, onderdeel a van de wet, vermeerderd met een bedrag
dat gelijk is aan 20% van het normbedrag bedoeld in artikel 21,
onderdeel b van de wet];
Voor gehuwden 40% van het normbedrag bedoeld in artikel 21,
onderdeel b van de wet.
2.In afwijking van het eerste lid wordt de individuele inkomenstoeslag
voor de belanghebbende als bedoeld in artikel 3, tweede lid, verminderd
met het verschil op jaarbasis tussen het inkomen op de peildatum en 110%
van de bijstandsnorm.3.Als één van de gehuwden is uitgesloten van het recht op individuele
inkomenstoeslag ingevolge de artikelen 11 of 13, eerste lid van de wet
komt de rechthebbende echtgenoot in aanmerking voor een individuele
inkomenstoeslag naar de hoogte die voor hem als alleenstaande of
alleenstaande ouder zou gelden.4.Voor de toepassing van het eerste, tweede en derde lid is de situatie op
de peildatum bepalend.5.De individuele inkomenstoeslag is een vast percentage van het normbedrag
zoals die geldt op 1 januari van het kalenderjaar waarin de peildatum
valt. De bedragen worden op de hele euro naar boven afgerond.5Nadere regelsHet college stelt nadere regels vast met betrekking tot de uitvoering van
deze verordening. Deze regels bedoeld in het eerste lid hebben in ieder
geval betrekking op de invulling van het begrip ‘geen uitzicht op
inkomensverbetering’ zoals bedoeld in artikel 36, eerste lid van de
wet.6HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen van deze
verordening indien onverkorte toepassing zou leiden tot onredelijkheid of
onbillijkheid.7Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.2.De verordening Langdurigheidstoeslag wordt op 1 januari 2015
ingetrokken.8CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening individuele
inkomenstoeslag Schiermonnikoog 2015.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 16 december 2014.J.Stellinga, voorzitterS.T. van der Zwaag, griffierAlgemene toelichtingAan de bijstand ligt het uitgangspunt ten grondslag dat het normbedrag,
bedoeld ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan
met inbegrip van een reserveringscomponent, in beginsel toereikend is. Toch
kan de financiële positie van mensen die langdurig op een laag inkomen zijn
aangewezen onder druk komen te staan als er na verloop van tijd geen enkel
perspectief lijkt te zijn om de inkomsten uit arbeid het inkomen
(structureel) te verhogen. Om die reden is sinds 2004 de
langdurigheidstoeslag in de Wet werk en bijstand opgenomen. Sinds 2009 is de
langdurigheidstoeslag gedecentraliseerd als een bijzondere vorm van
categoriale bijzondere bijstand en moeten gemeenten bij verordening regels
stellen met betrekking tot de langdurigheidstoeslag.Met ingang van 2015 vervangt de individuele inkomenstoeslag de
langdurigheidstoeslag. Het categoriale karakter verdwijnt doordat het
college bij de beoordeling van het recht op een individuele inkomenstoeslag
de omstandigheden van de persoon moet betrekken, waarbij in ieder geval de
krachten en bekwaamheden van de persoon en zijn inspanningen om tot
inkomensverbetering te komen in aanmerking moeten worden genomen. Het
verlenen van de individuele inkomenstoeslag is vanaf 2015 geen gebonden
bevoegdheid meer, maar een discretionaire bevoegdheid.De individuele inkomenstoeslag is niet gerelateerd aan bepaalde kosten. Uit
de wetsgeschiedenis valt af te leiden dat de [langdurigheids]toeslag in het
leven is geroepen omdat bij een langdurig laag inkomen de mogelijkheden om
te reserveren voor vervangingsuitgaven verminderen (TK 28870, nr. 3,
p.11-13: “Hiermee wordt bereikt dat er op het moment van uitbetaling ruimte
ontstaat binnen het budget waaruit hogere kosten kunnen worden voldaan,
bijvoorbeeld voor vervangingsuitgaven.”).Vast te leggen regels in verordeningDe individuele inkomenstoeslag is niet gerelateerd aan bepaalde kosten. Het
is een inkomensondersteunende maatregel voor bepaalde personen die langdurig
een laag inkomen hebben en daarbij, gelet op de omstandigheden van die
persoon, geen uitzicht hebben op inkomensverbetering (artikel 36, eerste
lid, van de Participatiewet). Bij verordening moeten op grond van artikel 8,
tweede van de Participatiewet regels vastgesteld worden over het verlenen
van een individuele inkomenstoeslag als bedoeld in artikel 36 van de
Participatiewet. Deze regels moeten in ieder geval betrekking hebben op de
wijze waarop invulling wordt gegeven aan de begrippen ‘langdurig’ en ‘laag
inkomen’. Op grond van deze verordening is geen sprake van een laag inkomen
bij een inkomen hoger dan 100% van de toepasselijke bijstandsnorm. Daarnaast
moet bij verordening de hoogte van de individuele inkomenstoeslag bepaald
worden.Het college kan in (wetsinterpreterende) regelingen aangeven wanneer sprake
is van 'geen uitzicht op inkomensverbetering'. Gelet op de tekst van artikel
8, tweede lid, van de Participatiewet hoeft dit criterium niet te worden
vastgelegd in de verordening. Bij de beoordeling van het criterium 'geen
uitzicht op inkomensverbetering' moet het college rekening houden met de
omstandigheden van de persoon. In artikel 36, tweede lid, van de
Participatiewet is bepaald dat tot die omstandigheden in ieder geval worden
gerekend:
de krachten en bekwaamheden van de persoon, en
de inspanningen die de persoon heeft verricht om tot
inkomensverbetering te komen.
OvergangsrechtPer 1 januari 2015 vervangt de individuele inkomenstoeslag de
langdurigheidstoeslag. Het is niet nodig om in deze verordening
overgangsrecht op te nemen met betrekking tot eerder verstrekte
langdurigheidstoeslagen. Aangezien de langdurigheidstoeslag niet (meer) met
terugwerkende kracht kan worden toegekend, kan uitsluitend aanspraak gemaakt
worden op een langdurigheidstoeslag als de aanvraag vóór 1 januari 2015 is
ingediend. Toekenning van het recht op individuele inkomenstoeslag tegen een
datum gelegen op of ná 1 januari 2015 is uitsluitend mogelijk als wordt
voldaan aan de in artikel 36 van de Participatiewet en deze verordening
opgenomen voorwaarden.Artikel 1 – BegrippenBegrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de Algemene wet
bestuursrecht of de Gemeentewet worden niet afzonderlijk in deze verordening
gedefinieerd. Deze zijn vanzelfsprekend van toepassing op deze
verordening.Met inkomen wordt bedoeld het inkomen zoals bedoeld in artikel 32 van de
Participatiewet. In afwijking hiervan wordt ook de algemene
bijstandsuitkering ook in aanmerking genomen als inkomen. Bijzondere
bijstand (waaronder de individuele inkomenstoeslag en de individuele
studietoeslag) kan niet als inkomen in aanmerking genomen worden.Artikel 44 van de wet is van overeenkomstige toepassing. Dat betekent dat
een peildatum gelijk is aan de aanvraagdatum. De hoofdregel inzake de
ingangsdatum van [de langdurigheids]toeslag sluit aan bij die voor de
overige vormen van (algemene en bijzondere) bijstand. Gemeenten hebben -
volgens vaste rechtspraak - de bevoegdheid om van de genoemde hoofdregel af
te wijken wanneer de individuele omstandigheden van de belanghebbende dat
rechtvaardigen. (Verzamelbrief december 2013).Artikel 2 – Indienen verzoekArtikel 36, eerste lid van de wet spreekt niet meer van een aanvraag, maar
van een verzoek. Deze term komt in het bestuursrecht niet voor. Om
onduidelijkheid te voorkomen bepaalt artikel 2 van deze verordening dat het
verzoek door middel van een door het college vastgesteld formulier gedaan
moet worden. Het verzoek wordt dan overeenkomstig de Algemene wet
bestuursrecht gezien als een schriftelijke aanvraag die door de aanvrager
wordt ondertekend en ten minste naam en adres van de aanvrager bevat,
alsmede de dagtekening en de beslissing die gevraagd wordt. Hierbij
verstrekt de aanvrager ook de gegevens die het college nodig heeft om een
beslissing te nemen (artikel 4.2 Algemene wet bestuursrecht). Een mondeling
verzoek is dus niet mogelijk.Op grond van artikel 44 van de wet wordt de bijstand toegekend vanaf de dag
waarop het recht is ontstaan voorzover deze dag niet ligt voor de dag waarop
de belanghebbende zich heeft gemeld om bijstand aan te vragen. Dit geldt ook
voor de individuele inkomenstoeslag. De peildatum kan daarom niet voor de
aanvraagdatum liggen. Een te vroeg ingediende aanvraag (binnen twaalf
maanden na de laatst verleende individuele inkomenstoeslag) moet op grond
van het derde lid van artikel 36 worden afgewezen.Artikel 3 – Langdurig laag inkomenIn dit artikel wordt uitvoering gegeven aan de opdracht bij verordening
regels te stellen met betrekking tot de invulling van de begrippen langdurig
en laag inkomen. De langdurige periode wordt aangeduid als referteperiode.
De referteperiode is in artikel 1 van deze verordening vastgesteld op 36
maanden voorafgaand aan de peildatum.Een inkomen is laag als het niet hoger is dan 100% van de op de
belanghebbende van toepassing zijnde bijstandsnorm. De bijstandsnorm is op
grond van artikel 5, onderdeel c van de wet de op de belanghebbende van
toepassing zijnde (kostendelers?)norm.De vraag of het inkomen van een persoon gedurende de referteperiode niet
hoger is dan deze norm mag niet al te rigide worden toegepast. Een marginale
overschrijding moet worden genegeerd (o.a. LJN BE8918 en BP5532).Bij een inkomen dat meer bedraagt dan 100% van de bijstandsnorm, maar het
meerdere op jaarbasis minder is dan de toepasselijke individuele
inkomenstoeslag, wordt de individuele inkomenstoeslag op grond van artikel
4, tweede lid van deze verordening verminderd met dat meerinkomen op
jaarbasis. Hierdoor kan iemand ook bij een inkomen dat hoger is dan de
bijstandsnorm in aanmerking komen voor een individuele inkomenstoeslag. De
gevolgen van de armoedeval worden hierdoor beperkt.Artikel 4 – Hoogte van de individuele inkomenstoeslagBij de hoogte van de individuele inkomenstoeslag wordt onderscheid gemaakt
tussen een alleenstaande, alleenstaande ouder en gehuwden. De individuele
inkomenstoeslag is een percentage van het normbedrag zoals dat op 1 januari
van het kalenderjaar van toepassing is. Er is gekozen voor een percentage
van de in de wet genoemde normbedrag, en niet van de toepasselijke
bijstandsnorm omdat deze laatste door toepassing van de kostendelersnorm
lager kan uitvallen.Omdat de basisbijstandsnormen voor alleenstaanden en alleenstaande ouders
gelijk zijn wordt voor de berekening van de hoogte van de individuele
inkomenstoeslag het in de wet genoemde normbedrag verhoogd met 20% van de
basisbijstandsnorm voor gehuwden. Op deze wijze wordt in de hoogte van de
individuele inkomenstoeslag rekening gehouden met de zorg voor
kinderen.In het tweede lid van artikel 3 van deze verordening is bepaald dat recht
bestaat op een gedeeltelijke individuele inkomenstoeslag als het inkomen op
de peildatum meer bedraagt dan 110% van de bijstandsnorm, maar het meerdere
op jaarbasis niet meer bedraagt dan de toepasselijke individuele
inkomenstoeslag. In het tweede lid van dit artikel is bepaald dat de hoogte
van de individuele inkomenstoeslag in dat geval wordt verminderd met het
bedrag van het meerinkomen op jaarbasis. Op deze manier kunnen
belanghebbenden met een inkomen tot ruim 103% van de bijstandsnorm in
aanmerking komen voor een individuele inkomenstoeslag.Bijvoorbeeld: 100% bijstandsnorm gehuwden op jaarbasis is €16.254. Netto
jaarinkomen is €16.500. IIT wordt dan €542 –/- (€16.500 -1€6.254) = €542–
€246 = €296Bij gehuwden geldt dat het recht op individuele inkomenstoeslag de gehuwden
gezamenlijk toekomt. Zij moeten in de referteperiode beiden aan de
voorwaarden van artikel 36, eerste lid van de wet voldoen. Als één van de
echtgenoten, anders dan vanwege het niet voldoen aan de voorwaarden van
artikel 36 van de wet, is uitgesloten van het recht op individuele
inkomenstoeslag, dan komt de rechthebbende partner in aanmerking voor een
individuele inkomenstoeslag naar de hoogte die voor hem als alleenstaande of
alleenstaande ouder zou gelden.Artikel 5 – Nadere regelsDe invulling van de term langdurig laag inkomen en de hoogte van de
individuele inkomenstoeslag zijn in deze verordening geregeld. Het college
kan, gelet op de omstandigheden van de belanghebbende, een individuele
inkomenstoeslag verlenen aan de persoon met een langdurig laag inkomen die
geen uitzicht heeft op inkomensverbetering. Tot de omstandigheden worden in
ieder geval gerekend de krachten en bekwaamheden van de persoon, en de
inspanningen die de persoon heeft verricht om tot inkomensverbetering te
komen. Om tot een eenduidige uitvoering te komen stelt het college nadere
regels met betrekking tot de uitvoerig van deze verordening en de
beoordelingen die het college moet doen om op een verzoek voor een
individuele inkomenstoeslag te besluiten.Artikel 6 - HardheidsclausuleDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 7 – InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 8 – CiteertitelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.