CVDR347160_1Verordening maatschappelijke ondersteuning MoerdijknlregelingMoerdijk2017-11-22MoerdijkMoerdijkse BodeVerordening maatschappelijke ondersteuning Moerdijkde artikelen 2.1.3, 2.1.4, eerste, tweede derde en zevende lid, 2.1.5, eerste lid, 2.1.6, 2.1.7,2.3.6, vierde lid, en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-10-30De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2015-01-012017-01-01OnbekendOnbekendGeenGeenVerordening maatschappelijke ondersteuning MoerdijkDe raad van de gemeente Moerdijk, in zijn vergadering van 30 oktober 2014,gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 16 september 2014;gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4, eerste, tweede derde en zevende lid, 2.1.5, eerste lid, 2.1.6, 2.1.7,2.3.6, vierde lid, en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;gezien het advies van de Commissie Sociale Infrastructuur, gezien het advies van de Wmo Raad;overwegende dat burgers een eigen verantwoordelijkheid dragen voor de wijze waarop zij hun leveninrichten en deelnemen aan het maatschappelijk leven; dat van burgers verwacht mag worden dat zijelkaar daarin naar vermogen bijstaan; dat burgers die zelf, dan wel samen met personen in hunomgeving onvoldoende zelfredzaam zijn of onvoldoende in staat zijn tot participatie, een beroepmoeten kunnen doen op ondersteuning door de gemeente, zodat zij zo lang mogelijk in de eigenleefomgeving kunnen blijven wonen; dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen ter uitvoering vanhet beleidsplan als bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet met betrekking tot de ondersteuning bij deversterking van de zelfredzaamheid en participatie van personen met een beperking of met chronischepsychische of psychosociale problemen, beschermd wonen en opvang, en dat het noodzakelijk is omde toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking tebevorderen en daarmee bij te dragen aan het realiseren van een inclusieve samenleving;BESLUITvast te stellen de volgende verordening:Verordening maatschappelijke ondersteuning MoerdijkArtikel1BegripsbepalingenIn deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met eenbeperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbareproducten;andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijkeondersteuning 2015;bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet;gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van dewet;hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid,van de wet;melding: melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet;pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet;wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.Artikel2.Melding hulpvraag

Een hulpvraag kan door of namens een cliënt bij het college worden gemeld.

Het college bevestigt de ontvangst van een melding schriftelijk.

In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet treft het college na de meldingonverwijld een tijdelijke maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek.

Artikel3.Cliëntondersteuning

Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op gratis cliëntondersteuning,waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is.

Het college wijst de cliënt, zijn vertegenwoordiger en/of zijn mantelzorger voor het onderzoek,bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet, op de mogelijkheid voor de cliënt gebruik te makenvan gratis cliëntondersteuning.

Artikel4.Vooronderzoek; indienen persoonlijk plan

Het college verzamelt alle voor het onderzoek, bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet, vanbelang zijnde en toegankelijke gegevens over de cliënt en zijn situatie en maakt zo spoedigmogelijk met hem een afspraak voor een gesprek.

Voor het gesprek verschaft de cliënt het college alle overige gegevens en bescheiden die naar hetoordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs debeschikking kan krijgen. De cliënt verstrekt in ieder geval een identificatiedocument als bedoeld inartikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage.

Als de cliënt genoegzaam bekend is bij de gemeente, kan het college in overeenstemming met decliënt afzien van een vooronderzoek als bedoeld in het eerste en tweede lid.

Het college brengt de cliënt op de hoogte van de mogelijkheid om een persoonlijk plan alsbedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet op te stellen en stelt hem gedurende zeven dagenna de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen.

Artikel5.Gesprek1.Het college onderzoekt in een gesprek tussen deskundigen en degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers.

de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt;

het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning;

de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijkevoorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven ofte verbeteren, oftevoorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening;

de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociaal netwerk tekomen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij eenberoep moet doen op een maatwerkvoorziening;

de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt;

de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, zoals opgenomen inhet beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, of door het verrichten vanmaatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijnparticipatie, ofte voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening;

de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of door samen metzorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en anderepartijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk eninkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning;

de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken;

welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn, en

de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze.

2.Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 4, vierde lid, aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid.3.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt schriftelijk toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken.4.Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.Artikel6.Schriftelijke weergave van het onderzoek

Het college zorgt voor een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek.

Binnen 14 dagen na het gesprek verstrekt het college aan de cliënt de in het eerste lid bedoelde schriftelijke weergave.

Opmerkingen of latere aanvullingen van de cliënt worden aan de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek toegevoegd.

Artikel7.Aanvraag

Een cliënt of zijn gemachtigde of vertegenwoordiger kan een aanvraag om eenmaatwerkvoorziening schriftelijk indienen bij het college.

Het college kan een ondertekende schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoekaanmerken als aanvraag.

Artikel8.Criteria voor een maatwerkvoorziening1.Het college neemt het verslag als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening.2. Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening:

ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid en/of participatie die de cliëntondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet opeigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijnsociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen ofalgemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert,rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 5 bedoelde onderzoek, een passendebijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld totzelfredzaamheid en/of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven.

b.ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliëntmet psychische of psychosociale problemen en de cliënt die de thuissituatie heeft verlaten, aldan niet in verband met risico's voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zoverde cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, metgebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerkdan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. Demaatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 5bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de cliëntaan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt instaat wordt gesteld zo zich snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving.

3.Ten aanzien van een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid en/of participatie zoals bedoeld in tweede lid onder a. geldt dat een cliënt alleen voor een maatwerkvoorziening in aanmerking komt als:

de noodzaak tot ondersteuning voor de cliënt redelijkerwijs niet vermijdbaar was, en

de voorziening voorzienbaar was, maar van de cliënt redelijkerwijs niet verwacht kon wordenmaatregelen te hebben getroffen die de hulpvraag overbodig had gemaakt, en

deze zijn hoofdverblijf in de gemeente Moerdijk heeft.

4. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het collegeverstrekte voorziening wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technischis afgeschreven,

tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden dieniet aan de cliënt zijn toe te rekenen;

tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten, of

als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van decliënt aan maatschappelijke ondersteuning.

5.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst adequate voorziening.Artikel9.AdviseringHet college kan een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen als het dit vanbelang acht voor de beoordeling van de aanvraag om een maatwerkvoorziening.Artikel10.Inhoud beschikking1.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:

welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;

wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;

hoe de voorziening wordt verstrekt, en

indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.

2. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikkingin ieder geval vastgelegd:

voor welk resultaat het pgb dient te worden aangewend;

welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;

wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;

wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en

de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.

3. Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de cliënt daarover in de beschikking geïnformeerd.Artikel11.Regels voor pgb

Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet.

Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet verstrekt het college geen pgb voorzover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan deindiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorzieningnoodzakelijk was.

Het College verstrekt geen pgb als het bieden van een keuze voor het pgb negatieve gevolgenzou hebben voor het voortbestaan van het systeem van de desbetreffende maatwerkvoorzieningin natura.

Het tarief voor een pgb:

is gebaseerd op een door de cliënt opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat besteden;

is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te kopen, en

bedraagt ten hoogste de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequatemaatwerkvoorziening in natura.

De hoogte van een pgb voor dienstverlening is opgebouwd uit verschillende kostencomponenten,zoals salaris, vervanging tijdens vakantie, verzekeringen en reiskosten.

De hoogte van een pgb voor een zaak

wordt bepaald op basis van het bedrag voor de goedkoopst adequate voorziening in natura.Dit betreft de aanschafprijs en kosten voor onderhoud-en reparatie en indien van toepassingverzekeringskosten gedurende de minimale toekenningsduur van het pgb .

het pgb voor de aanschafkosten wordt bepaald op basis van onderzoek naar marktconforme tarieven voor de aanschaf van de betreffende zaak

Het pgb voor onderhoud, reparatie en indien van toepassing verzekering voor de zaak wordt op basis van onderzoek naar marktconforme tarieven vastgesteld.

Als een zaak na de minimale termijn zoals bedoeld in het zesde lid onder a nog adequaat is wordt geen nieuw pgb voor de aanschafkosten toegekend. Wel wordt jaarlijks een pgb toegekend voor de instandhoudingskosten conform hetgeen bepaald is in het zesde lid onder c.

Een cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt, kan diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen onder de volgende voorwaarden betreffende het tarief, betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk:

daar waar de ondersteuning de gebruikelijke hulp overstijgt, en

dat deze persoon een tarief krijgt betaald voor zijn diensten van maximaal het op grond van de Wet langdurige zorg geldende pgb-uurtarief voor hulp van niet-professionele zorgverleners,en

dat tussenpersonen of belangbehartigers niet uit het pgb mogen worden betaald.

Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit en effectiviteit van de geleverde ondersteuning, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb's.Artikel12.Regels voor bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd:

voor het gebruik van een algemene voorziening, niet zijnde cliëntondersteuning, tenzij andersgeregeld door het college op grond van het tweede lid, en,

voor een maatwerkvoorziening dan wel pgb, zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruikmaakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt, overeenkomstig het Besluitmaatschappelijke ondersteuning, en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de cliënten zijn echtgenoot.

Het college kan bij nadere regeling bepalen:

voor welke algemene voorzieningen, niet zijnde cliëntondersteuning, de cliënt een bijdrage isverschuldigd;

dat de bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassingvoor een minderjarige is verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronderbegrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboekgegrond verzoek is afgewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder hetgezag uitoefent over een cliënt.

de aard, inhoud en hoogte van de bijdrage voor een algemene voorziening.

voor welke groepen cliënten er een korting geldt op de bijdrage voor een algemenevoorziening

Het college bepaalt bij nadere regeling:

op welke wijze de kostprijs van een maatwerkvoorziening en pgb wordt bepaald, en

door welke andere instantie dan het CAK in de gevallen bedoeld in artikel 2.1.4, zevende lid,de bijdragen voor een maatwerkvoorziening of pgb worden vastgesteld en geïnd.

Artikel13.Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning1.Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot dedeskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:

het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt;

het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg;

erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard;

2.Het college kan bij nadere regeling bepalen welke verdere eisen worden gesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen.3.Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.Artikel14.Meldingsregeling calamiteiten en geweld1.Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten bij de verstrekking van een voorziening door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan.2.Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar.3.De toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1, van de wet, doet onderzoek naar de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld.4.Het college kan bij nadere regeling bepalen welke verdere eisen gelden voor het melden van calamiteiten en geweld bij de verstrekking van een voorziening.Artikel15.Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering1.Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet.2.Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:

de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;

de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen;

de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;

de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het pgb verbonden voorwaarden,

of

de cliënt de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt.

3.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.4.Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten pgb.5.Ingeval het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.6.Ingeval het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.Artikel16.Jaarlijkse waardering mantelzorgersHet college bepaalt bij nadere regeling waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgersvan cliënten in de gemeente bestaat.Artikel17.Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of chronische problemenHet college kan in overeenstemming met het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, op aanvraag aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming verstrekken ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.Artikel18.Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden1. Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren diensten, in ieder geval rekening met:

de aard en omvang van de te verrichten taken;

een redelijke toeslag voor overheadkosten;

een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van verlof,

ziekte, scholing en werkoverleg;

kosten voor bijscholing van het personeel, en

Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de

tarieven die het hanteert voor door derden te leveren overige voorzieningen, in ieder gevalrekening met:

de marktprijs van de voorziening, en

de eventuele extra taken die in verband met de voorziening van de leverancier worden gevraagd, zoals:

1°. aanmeten, leveren en plaatsen van de voorziening;2°. instructie over het gebruik van de voorziening;3°. onderhoud van de voorziening, en4°. verplichte deelname in bepaalde samenwerkingsverbanden (bijv. sociaal wijkteams).Artikel19.Klachtregeling1. Het college stelt een regeling vast voor afhandeling van klachten van cliënten die betrekking hebben op de wijze van afhandeling van meldingen en aanvragen als bedoeld in deze verordening.]2.Aanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van cliënten in ieder geval ten aanzien van maatwerkvoorzieningen.3.Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de klachtregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders, en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.Artikel20.Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning1.Aanbieders stellen een regeling vast voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van belang zijn in ieder geval ten aanzien van maatwerkvoorzieningen.2.Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.Artikel21.Betrekken van ingezetenen bij het beleid1.Het college betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder geval cliënten of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning, overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.2.Het college stelt ingezetenen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende maatschappelijke ondersteuning, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.3.Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.4.Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.Artikel22.Intrekking oude verordening en overgangsrecht1.De Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente Moerdijk wordt ingetrokken per 1 januari 2015.2.Een cliënt houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente Moerdijk, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het besluit waarmee deze voorziening is verstrekt, wordt ingetrokken.3.Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente Moerdijk en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.4.Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de Verordening voorzieningen >maatschappelijke ondersteuning gemeente Moerdijk, wordt beslist met inachtneming van die verordening.Artikel23.Inwerkingtreding en citeertitel

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015

Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke ondersteuning Moerdijk.

Vastgesteld in de raadsvergadering d.d. 30 oktober 2014,de voorzitter,Toelichting verordening maatschappelijke ondersteuning 2015 gemeente MoerdijkAlgemeenDeze verordening geeft uitvoering aan de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (hierna: Wmo2015). De Wmo 2015 maakt onderdeel uit van de bestuurlijke en - met toepassing van eenbudgetkorting - financiële decentralisatie naar gemeenten van een aantal taken uit de Algemene WetBijzondere Ziektekosten (hierna: AWBZ). Deze taken worden toegevoegd aan het takenpakket dat albij gemeenten lag onder de 'oude' Wet maatschappelijke ondersteuning. Hierbij wordt deelsvoortgeborduurd op de weg die met die wet al was ingezet. Er wordt bekeken wat redelijkerwijsverwacht mag worden van de cliënt en zijn sociaal netwerk, vervolgens zal waar nodig de gemeente inaanvulling hierop hem in staat stellen gebruik te maken van een algemene voorziening o f - als datniet volstaat- een maatwerkvoorziening waarmee een bijdrage wordt geleverd aan zijn mogelijkhedenom deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer en zelfstandig te functioneren in de maatschappij.Er dient telkens een zorgvuldige toegangsprocedure doorlopen te worden om de hulpvraag van decliënt, zijn behoeften en de gewenste resultaten helder te krijgen, om te achterhalen wat de cliënt opeigen kracht, met gebruikelijke hulp, mantelzorg of met hulp van zijn sociaal netwerk dan wel door hetverrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten kan doen om zijn zelfredzaamheid en participatie tehandhaven of verbeteren, om te bepalen of zo nodig met gebruikmaking van een algemenevoorziening kan worden volstaan, of dat een maatwerkvoorziening nodig is, en of sprake is van eenvoorliggende of andere voorziening die niet onder de reikwijdte van de Wmo 2015 valt. De Wmo 2015en deze verordening leggen deze toegangsprocedure daarom [in hoofdlijnen] vast. Want waar hetrecht op compensatie dat bestond onder de 'oude' Wet maatschappelijke ondersteuning is komen tevervallen, wordt een recht op een zorgvuldige, tweezijdige procedure daartegenover gesteld. Eendergelijke procedure die bovendien goed wordt uitgevoerd, zal telkens tot een juist eindoordeelmoeten leiden; ondersteuning waar ondersteuning nodig is.Indien de cliënt van mening is dat het college hem ten onrechte geen maatwerkvoorziening verstrektof dat de maatwerkvoorziening onvoldoende bijdraagt aan de zelfredzaamheid of participatie, of dathem opvang of beschermd wonen ten onrechte wordt onthouden, kan betrokkene daartegenvanzelfsprekend bezwaar maken en daarna eventueel in beroep gaan tegen de beslissing op zijnbezwaar. De rechter zal toetsen of de gemeente zich heeft gehouden aan de voorgeschrevenprocedures, het onderzoek naar de omstandigheden van betrokkene op adequate wijze heeft verrichten of de ondersteuning een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin decliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigenleefomgeving kan blijven.De Wmo 2015 en deze verordening leggen veel bevoegdheden bij het college. De uitvoering hiervanzal echter in de regel namens het college gedaan worden (in mandaat) door deskundige consulenten,ambtenaren of bijvoorbeeld aanbieders. Waar in deze verordening en in de wet 'het college' staat, kanhet college deze bevoegdheid namelijk mandateren aan ondergeschikten dan wel nietondergeschiktenop grond van de algemene regels van de Awb. Op grond van artikel 2.6.3 van de wetkan het college de vaststelling van rechten en plichten van de cliënt echter alleen mandateren aaneen aanbieder. Zie voor de definitie van 'aanbieder' de toelichting onder artikel 1. Deze beperkinggeldt alleen voor mandatering aan niet-ondergeschikten. Het college kan de vaststelling van rechtenen plichten ook aan ondergeschikten mandateren.De Wmo 2015 schrijft in artikel 2.1.3, eerste lid, voor dat de gemeente per verordening de regels dientvast te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het verplichte gemeentelijk beleidsplan metbetrekking tot maatschappelijke ondersteuning. In de verordening dient overeenkomstig de artikelen2.1.3, tweede tot en met vierde lid, 2.1.4, derde en zevende lid, en 2.1.6 van de Wmo 2015 in iedergeval bepaald te worden:-op welke wijze en op basis van welke criteria wordt vastgesteld of een cliënt voor eenmaatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang in aanmerkingkomt;

op welke wijze de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld;

welke eisen worden gesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, inclusief eisen met betrekking tot de

deskundigheid van beroepskrachten;-ten aanzien van welke voorzieningen een regeling voor de afhandeling van klachten van cliëntenvereist is;-ten aanzien welke voorzieningen een regeling voor medezeggenschap van cliënten overvoorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn vereist is;-op welke wijze ingezeten, waaronder cliënten of hun vertegenwoordigers, worden betrokken bijuitvoering van de wet, voorstellen voor beleid kunnen doen, gevraagd en ongevraagd advies kunnenuitbrengen over verordeningen en beleidsvoorstellen, worden voorzien van ondersteuning en deelkunnen nemen aan periodiek overleg;

op welke wijze de kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt berekend; en

op welke wijze het college zorg draagt voor een jaarlijkse blijk van waardering voor de mantelzorgers

van cliënten in de gemeente.Ook dient de gemeente overeenkomstig de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.6.6, eerste lid, van de Wmo2015 per verordening regels te stellen:-voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of eenpersoonsgebonden budget, en van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet;-ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en de eisen die wordengesteld aan de kwaliteit van de voorziening, waar het college ten aanzien daarvan de uitvoering vande Wmo 2015 door derden laat verrichten. Hierbij dient rekening gehouden te worden met dedeskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke arbeidsvoorwaarden.Op basis van het dualisme, waardoor de Raad belast is met de kaderstelling en de hoofdlijnen, en hetCollege verantwoordelijk is voor de uitvoering, wordt de uitwerking van bovenstaande bepalingengedelegeerd aan het College.Daarnaast kan de gemeente op grond van de artikelen 2.1.4, eerste en tweede lid, 2.1.5, eerste lid,2.1.7 en 2.3.6, derde lid, van de Wmo 2015:-bepalen dat cliënten voor algemene voorzieningen, niet zijnde cliëntondersteuning, enmaatwerkvoorzieningen een bijdrage verschuldigd zullen zijn;-de hoogte van de bijdrage voor de verschillende soorten van voorzieningen, ook wanneer de cliëntde ondersteuning zelf inkoopt met een persoonsgebonden budget, in de verordening verschillendvaststellen. Hierbij kan tevens worden bepaald dat op de bijdrage een korting wordt gegeven voorpersonen die behoren tot daarbij aan te wijzen groepen en dat de bijdrage afhankelijk is van hetinkomen en het vermogen van de cliënt en zijn echtgenoot;-bepalen dat de bijdragen voor opvangvoorzieningen door een andere instantie dan het CAK wordtvastgesteld en geïnd;-bepalen dat in geval van een minderjarige cliënt die niet zelf de eigenaar is van de woning, eenbijdrage wordt opgelegd aan diens onderhoudsplichtige ouders en degene die anders dan als oudersamen met de ouder het gezag over de cliënt uitoefent;-bepalen dat aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemendie daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming wordtverstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie, en vaststellen welke detoepasselijke grenzen zijn met betrekking tot de financiële draagkracht;-bepalen onder welke voorwaarden betreffende het tarief de persoon aan wie een persoonsgebondenbudget wordt verstrekt, de ondersteuning kan inkopen van een persoon die behoort tot het socialenetwerk.Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op grond van artikel2.1.2 van de Wmo 2015 eveneens dient vast te stellen. In dit beleidsplan wordt het door hetgemeentebestuur te voeren beleid met betrekking tot maatschappelijke ondersteuning vastgelegd.ArtikelsgewijsArtikel 1. BegripsbepalingenEen algemeen gebruikelijke voorziening is bijvoorbeeld een elektrische fiets. 'Gebruikelijke hulp' is nietin de verordening, maar in de wet gedefinieerd en is bijvoorbeeld de hulp van een partner van decliënt. Zie ook de wettelijke definitie hieronder.Het gesprek is het mondeling contact na een melding waarin het college met degene diemaatschappelijke ondersteuning vraagt zijn gehele situatie inventariseert ten aanzien van zijnmogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van anderepersonen uit zijn sociaal netwerk dan wel met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen,algemeen gebruikelijke voorzieningen, algemene voorzieningen of maatwerkvoorzieningen zijnzelfredzaamheid of participatie te verbeteren ofte voorkomen dat hij gebruik moet maken vanbeschermd wonen of opvang.Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet (in artikel 1.1.1) al een flink aantaldefinities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Voor de duidelijkheid zijn een aantalbelangrijke wettelijke definities hieronder weergegeven.-aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die jegens het college gehouden is een algemenevoorziening of een maatwerkvoorziening te leveren;-algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naarde behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat isgericht op maatschappelijke ondersteuning;-begeleiding: activiteiten gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie van de cliëntopdat hij zo lang mogelijk in zijn eigen leefomgeving kan blijven;-cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie eenmaatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding isgedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid;-cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemeneondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en hetverkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijkeondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen;-gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag wordenverwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten;-maatschappelijke ondersteuning:1°. bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk, de toegankelijkheid vanvoorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking, de veiligheid en leefbaarheid inde gemeente, alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld,2°. ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een beperking of metchronische psychische of psycho-sociale problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving,3°. bieden van beschermd wonen en opvang;-maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoonafgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen:1°. ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling terontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen,woningaanpassingen en andere maatregelen,2°. ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmedehulpmiddelen en andere maatregelen,3°. ten behoeve van beschermd wonen en opvang;-mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang,jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in deZorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatieen niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep;

participatie: deelnemen aan het maatschappelijke verkeer;

persoonsgebonden budget: bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor

diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot eenmaatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft betrokken;-sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een socialerelatie onderhoudt;-vertegenwoordiger: persoon of rechtspersoon die een cliënt vertegenwoordigt die niet in staat kanworden geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake;

voorziening: algemene voorziening of maatwerkvoorziening;

zelfredzaamheid: in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse

levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden.Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal (definitie)bepalingen die voor dezeverordening van belang zijn, zoals: 'aanvraag' (artikel 1:3, derde lid): een verzoek van eenbelanghebbende om een besluit te nemen, en 'beschikking' (artikel 1:2).Procedureregels aanvraag maatschappelijke ondersteuningArtikel 2. Melding hulpvraagDeze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan worden gezien alseen uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.1.3, eerste lid en tweede lid, onder a,van de wet. Daarbij is onder meer bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval bepaalt opwelke wijze een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid,participatie, beschermd wonen of opvang.In artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet wordt al bepaald dat indien bij het college melding wordt gedaanvan een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, het college deze melding onderzoekt. Dezebepaling verankert ook in de verordening dat bij het college een melding kan worden gedaan en doorwie. In artikel 2.3.2, negende lid, van de wet is bepaald dat een aanvraag niet kan worden gedaan dannadat (naar aanleiding van de melding) onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet isuitgevoerd binnen de termijn van zes weken.Het eerste lid bevat regels voor de verplichte meldingsprocedure. De melding is vormvrij en kanschriftelijk, elektronisch, mondeling of telefonisch bij het college worden gedaan. Zie de algemenetoelichting over mandatering door het college.In artikel 2:15 van de Awb is bepaald dat een aanvraag elektronisch (onder meer per email) kanworden gedaan indien het bestuursorgaan kenbaar heeft gemaakt dat deze weg geopend is. Demelding kan 'door of namens de cliënt' worden gedaan. Dit kan ruim worden opgevat. Naast de cliëntkan bijvoorbeeld diens vertegenwoordiger, mantelzorger, partner, familielid, buurman of anderebetrokkene de melding doen.In het eerste lid is met gebruik van de in artikel 1 gedefinieerde term 'hulpvraag' eenafbakeningsbepaling gegeven. Een persoon met een hulpvraag die op grond van een andere wet kanworden beantwoord, kan direct en gericht worden doorverwezen. Te denken valt hier bijvoorbeeld aande Zorgverzekeringswet, de Wet werk en bijstand en de Leerplichtwet. Zie ook de tekst en toelichtingvan artikel 8, tweede lid.In het tweede lid is de verplichte ontvangstbevestiging verankerd (artikel 2.3.2, eerste lid, slotzin, vande wet). Conform artikel 4:3a van de Awb is het bestuursorgaan gehouden een elektronischingediende aanvraag te bevestigen. Dat kan dan - en ligt voor de hand - ook elektronisch. Indien demelding mondeling of telefonisch is gedaan, zou dit ook kunnen worden afgesproken.Aangezien het onderzoek na een melding maximaal zes weken mag beslaan (zie artikel 2.3.2, eerstelid, van de wet), is registratie en ontvangstbevestiging van de melding ook in het kader van dezetermijn van belang.In het derde lid is overeenkomstig artikel 2.3.3 van de wet een uitzondering vervat voor spoedeisendegevallen. Het college is op grond van de wet verplicht in dergelijke gevallen een passende tijdelijkemaatwerkvoorziening te verstrekken in afwachting van de uitkomsten van het onderzoek dat volgt nade melding.Artikel 3. CliëntondersteuningHet eerste lid is een uitwerking van de wettelijke verplichting van het college in artikel 2.2.4, eerste lid,onder a, en tweede lid, van de wet. De wet adresseert het college rechtstreeks en vraagt niet omhierover bij verordening een regeling op te stellen. De bepaling uit de wet is toch in de verordeningopgenomen vanwege het belang om in de verordening een compleet overzicht van rechten enplichten van cliënten te geven. Hierbij is benadrukt dat de cliëntondersteuning op grond van de wetvoor de cliënt kosteloos is. In de memorie van toelichting bij artikel 2.2.4 van de wet (Kamerstukken II2013/14, 33 841, nr. 3) is vermeld dat gemeenten hiermee de opdracht hebben in ieder geval eenalgemene voorziening voor cliëntondersteuning te realiseren. In het tweede lid is overeenkomstigartikel 2.3.2, derde lid, van de wet bepaald dat het college de betrokkene na melding van deondersteuningsvraag inlicht over de mogelijkheid van gratis cliëntondersteuning.Artikel 4. Vooronderzoek; indienen persoonlijk planDeze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen. Het eerste lid dientter ambtelijke voorbereiding van het gesprek op basis van de melding waarbij in samenspraak met decliënt bekende gegevens in kaart worden gebracht en cliënten niet worden belast met vragen overzaken die bij de gemeente al bekend zijn. Dit vooronderzoek kan afhankelijk van de inhoud van demelding meer of minder uitgebreid zijn en omvat ook het in samenspraak met de belanghebbendeafspreken van een datum, tijd en plaats voor het gesprek. Tijdens het gesprek kunnen op basis van ditvooronderzoek ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan de cliënt worden verzocht om nogeen aantal stukken over te leggen.De verplichting tot het overleggen van stukken, zoals vermeld in het tweede lid, is opgenomenovereenkomstig artikel 2.3.2, zevende lid, van de wet. In het kader van de rechtmatigheid is het opgrond van artikel 2.3.4 van de wet in ieder geval verplicht om de identiteit van de cliënt vast te stellenaan de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht en is decliënt die een aanvraag doet voor een maatwerkvoorziening ook verplicht dat document ter inzage tegeven. Bij de gegevensverzameling op grond van het eerste en tweede lid zullen de grenzen van deWet bescherming persoonsgegevens in acht genomen moeten worden.Op grond van het derde lid kan worden afgezien van het vooronderzoek indien dat een onnodigeherhaling van zetten zou betekenen.In het vierde lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet de verplichting voor het collegeopgenomen om informatie te verschaffen over de mogelijkheid voor de cliënt om een persoonlijk planop te stellen en deze binnen zeven dagen (conform de Algemene Termijnenwet) aan het college teoverhandigen. Zie ook artikel 5, tweede lid.Artikel 5. GesprekDeze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan worden gezien alseen uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.1.3, eerste lid en tweede lid, onder a,van de wet, waarbij onder meer is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval regelsvaststelt die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het in artikel 2.1.2 bedoelde plan en de door hetcollege te nemen besluiten ofte verrichten handelingen.De onderdelen van het eerste lid zijn overeenkomstig de opsomming in artikel 2.3.2 van de wetopgenomen. In artikel 2.3.2, eerste lid, wordt niet de aanduiding "het gesprek" gebruikt maar "eenonderzoek in samenspraak met degene door of namens wie de melding is gedaan en waar mogelijkmet de mantelzorger of mantelzorgers dan wel diens vertegenwoordiger". De memorie van toelichtingop deze bepaling (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 143) verduidelijkt dat voor eenzorgvuldig onderzoek veelal sprake zal zijn van enige vorm van persoonlijk contact met betrokkene ofeen vertegenwoordiger van betrokkene, aangezien daardoor een adequaat totaalbeeld van debetrokkene en zijn situatie verkregen kan worden. Het eerste lid bepaalt daarom dat het onderzoekmoet plaatsvinden in samenspraak met betrokkene, dan wel diens vertegenwoordiger en waarmogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers. Het begrip mantelzorger(s) dient hierbij breed teworden opgevat: familie, vrienden etc. kunnen daaronder verstaan worden. De vorm van hetonderzoek is vrij.In het eerste lid is verder benadrukt dat het gesprek met de cliënt wordt gevoerd door deskundigen(namens het college). Het gesprek vindt zo mogelijk bij de cliënt thuis plaats. Indienwoningaanpassingen nodig zijn, is dat zeker essentieel om de thuissituatie goed te kunnenbeoordelen en doeltreffende oplossingen te vinden.In onderdeel b is als onderwerp van gesprek 'het gewenste resultaat van het verzoek omondersteuning' opgenomen. Dit is belangrijk omdat in de woorden van de nota naar aanleiding van hetverslag (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34, blz. 183) "de ultieme toetssteen of demaatschappelijke ondersteuning effectief is geweest, ligt in de beantwoording van de vraag of decliënt zelf vindt dat de verleende maatschappelijke ondersteuning heeft bijgedragen aan eenverbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie. In het wetsvoorstel Wmo 2015 staat het bereikenvan dit resultaat centraal".In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid, van de wet verankerd dat het college eendoor of namens de cliënt ingediend persoonlijk plan betrekt bij het onderzoek.Het gesprek is hoofdregel en hoeft uiteraard niet plaats te vinden als dit niet nodig is (zie het vierdelid). Het kan bijvoorbeeld om een cliënt gaan die al bekend is bij de gemeente en een eenvoudige'vervolgvraag' heeft.Artikel 6. Schriftelijke weergave van het onderzoekDeze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming en een zorgvuldigeprocedure en is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid, van de wet opgenomen.Het eerste lid borgt dat altijd verslag wordt opgemaakt. De invulling van deze verslagplicht is vormvrij.Daarom wordt de term schriftelijke weergave van het onderzoek hanteren. Hierbij kan wordenvoortgeborduurd op de praktijk van de Wmo. In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2013/14,33 841, nr. 3, p. 32-33) staat dat de gemeente aan de cliënt een weergave van de uitkomsten van hetonderzoek verstrekt om hem in staat te stellen een aanvraag te doen voor een maatwerkvoorziening.Dat moet in beginsel schriftelijk. Een goede weergave maakt het voor de gemeente inzichtelijk om eenjuiste beslissing te nemen te nemen op een aanvraag en draagt bij aan een inzichtelijke communicatiemet de cliënt. Uiteraard zal de weergave van de uitkomsten van het onderzoek variëren met deuitkomsten van het onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek bijvoorbeeld heel beperktkunnen zijn als de cliënt van mening is goed geholpen te zijn en de uitkomst is dat geen aanvraag vaneen maatwerkvoorziening noodzakelijk is. Bij meer complexe onderzoeken zal uiteraard eenuitgebreidere weergave noodzakelijk zijn. Desgewenst kan de gemeente de schriftelijke weergave vande uitkomsten van het onderzoek ook gebruiken als een met de cliënt overeengekomen plan(arrangement) voor het bevorderen van zijn zelfredzaamheid en participatie waarin de gemaakteafspraken en de verplichtingen die daaruit voortvloeien, zijn vastgelegd. Indien een persoonlijk plan isoverhandigd, wordt dit plan ook opgenomen of toegevoegd aan het verslag.Soms kan een verslag al direct worden meegegeven, maar vaak zal dit toch nog moeten wordenuitgewerkt en gaat daar een paar dagen overheen. Daarom begint het tweede lid met de zinsnede"Binnen 14 dagen na het gesprek". Het kan overigens ook zijn dat na een gesprek de cliëntbijvoorbeeld nog onderzoekt wat er in zijn omgeving mogelijk is, bijvoorbeeld of hij met iemand kanmeerijden om boodschappen te doen, of dat hij nog een aanvullende opmerking heeft. Ook dan is eenpaar dagen tijd na het gesprek nuttig.Artikel 7. AanvraagOok deze bepaling is een uitwerking van artikel 2.1.3, eerste lid, en tweede lid, onder a, van de wet,waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval bepaalt op welke wijze wordtvastgesteld of een cliënt voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermdwonen of opvang in aanmerking komt. De wet bepaalt dat het college binnen twee weken na deontvangst van de aanvraag de beschikking moet geven (artikel 2.3.5, tweede lid). In de Awb wordenregels gegeven omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt daarvan niet af. Op grond van artikel 4:1van de Awb wordt een aanvraag tot het geven van een beschikking schriftelijk ingediend bij hetbestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen (hier het college), tenzij bij wettelijkvoorschrift anders is bepaald.In het eerste lid is aangegeven dat naast de cliënt alleen een daartoe door hem gemachtigd persoonof een vertegenwoordiger (zie voor een definitie van vertegenwoordiger de toelichting onder artikel 1)een aanvraag kan indienen. Dit is minder ruim dan de kring van personen rond de cliënt die eenmelding kan doen. Zie hiervoor artikel 2 en de toelichting daarbij. Aangezien het hier gaat om deformele aanvraag om een beschikking in de zin van de Awb, is hier de formele eis van machtiging ofvertegenwoordiging gesteld.Ter voorkoming van onnodige administratieve lasten is in het tweede lid de mogelijkheid opgenomenom een door de cliënt ondertekend verslag als aanvraag aan te merken.Artikel 8.Criteria voor een maatwerkvoorzieningIn artikel 2.1.3, tweede lid, onder a, van de wet is bepaald dat de raad bij verordening moet aangevenop basis van welke criteria het college kan vaststellen of een cliënt voor een maatwerkvoorzieningvoor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang in aanmerking komt. In de memorievan toelichting op deze bepaling (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 134) wordt aangegevendat het bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening op maatwerk aankomt. Gemeentelijkevrijheid is nodig omdat de behoeften van inwoners per gemeente kunnen verschillen en de sociale enfysieke infrastructuur per gemeente anders is. Ook het aanbod van algemene voorzieningen is niet iniedere gemeente gelijk. Het is daarom niet mogelijk of wenselijk dat in de verordening limitatief wordtgeregeld welke maatwerkvoorzieningen zullen worden verstrekt. De gemeente moet wel aan de handvan geschikte en toepasbare criteria meer in detail en concreet nader afbakenen in welke gevalleniemand een maatwerkvoorziening kan krijgen. In dit artikel is deze verplichting uitgewerkt.Het vijfde lid houdt in dat het college eerst kijkt naar welke voorzieningen adequaat zijn, en vanuit dieverzameling voorzieningen kiest het college vervolgens de goedkoopste voorziening.Artikel 9. AdviseringHet college kan extern advies inwinnen indien dat voor de beoordeling van een aanvraag nodig is; alsdat de enige mogelijkheid is om een zorgvuldig onderzoek naar de aanvraag te doen, is het zelfs inzekere zin verplicht.Het is bij de adviesaanvraag van belang dat hierbij een heldere vraag of afgebakende opdracht wordtverstrekt, zodat duidelijk is voor de cliënt en de adviseur welk aanvullend onderzoek nog nodig is.In artikel 2.3.8, derde lid, van de wet is een medewerkingsplicht opgenomen. De cliënt is verplicht aanhet college desgevraagd de medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering vandeze wet.Artikel 10. Inhoud beschikkingUitgangspunt van de wet is dat de cliënt een maatwerkvoorziening in 'natura' krijgt. Indien gewenstdoor de cliënt bestaat echter de mogelijkheid van het toekennen van een persoonsgebonden budget.Eerste lid, onder a, en tweede lid, onder a: het beoogde resultaat is bijvoorbeeld 'mobiliteit' en niet'een scootmobiel'. Zie ook de toelichting op artikel 5, eerste lid, onder b.Eerste, onder b, en tweede lid, onder d: onder 'duur' valt ook de termijn waarop een voorzieningtechnisch is afgeschreven.Het derde lid dient uitsluitend ter informatie aan de cliënt. Het college neemt niet de hoogte van debijdrage in de kosten in de beschikking op. Dat loopt immers via het CAK, evenals de mogelijkheid vanbezwaar en beroep daartegen. Zie artikel 12 en artikel 2.14, zesde lid, van de wet, waarin is bepaalddat de bijdrage voor een maatwerkvoorziening dan wel een persoonsgebonden budget, metuitzondering van die voor opvang, wordt vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het CAK.Artikel 11. Regels voor pgbHet college kan op grond van artikel 2.3.6 van de wet een pgb verstrekken. Als aan alle wettelijkevoorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een verplichting van het college worden gesproken.Van belang is dat een pgb alleen wordt verstrekt indien de cliënt dit gemotiveerd vraagt (zie artikel2.3.6, tweede lid, onder b). Met behoud van de motivatie-eis wordt geborgd dat duidelijk is dat het debeslissing van de aanvrager zelf is om een pgb aan te vragen (zie de toelichting op amendementVoortman c.s., Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 103).Het tweede lid geeft aan dat het in beginsel niet mogelijk is om achteraf kosten te declareren.Het derde [tot en met vijfde] lid berust[en] op artikel 2.1.3, tweede lid, onder b, van de wet. Hierin staatdat in de verordening in ieder geval wordt bepaald op welke wijze de hoogte van een pgb wordtvastgesteld, waarbij geldt dat de hoogte toereikend moet zijn. Gemeenten kunnen verschillendetarieven hanteren voor verschillende vormen van ondersteuning en voor verschillende typenhulpverleners. Gemeenten kunnen bij het vaststellen van tarieven bijvoorbeeld onderscheid makentussen ondersteuning die wordt geleverd door het sociale netwerk, door hulpverleners die werkenvolgens de kwaliteitsstandaarden en hulpverleners die dat niet doen (zoals werkstudenten, zzp'erszonder diploma's e.d.).Een aanvraag voor een pgb kan geweigerd worden voor zover de kosten van het pgb hoger zijn dande kosten van de maatwerkvoorziening (artikel 2.3.6, vijfde lid, onder a, van de wet). De situatiewaarin het door de cliënt beoogde aanbod duurder is dan het aanbod van het college betekent dusniet bij voorbaat dat het pgb om die reden geheel geweigerd kan worden. Cliënten kunnen zelfbijbetalen wanneer het tarief van de door hen gewenste aanbieder duurder is dan het door het collegevoorgestelde aanbod. Het college kan het pgb slechts weigeren voor dat gedeelte dat duurder is danhet door het college voorgestelde aanbod. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen doordat de gemeentevanwege inkoopvoordelen maatwerkvoorzieningen al snel goedkoper zal kunnen leveren danwanneer iemand zelf ondersteuning inkoopt met een pgb. Daarbij kan gedacht worden aan vervoersofopvangvoorzieningen.Een pgb is gemiddeld genomen ook goedkoper dan zorg in natura omdat er bijvoorbeeld minder ofgeen overheadkosten hoeven te worden meegerekend. Zo zal voor de ondersteuning, die met eenpgb wordt ingekocht bij een ZZP'er geen of nauwelijks sprake zijn van overheadkosten. De maximalehoogte van een pgb is in de verordening begrensd op de kostprijs van de in de betreffende situatiegoedkoopst adequate door het college ingekochte maatwerkvoorziening in natura.Ten aanzien van het zesde lid is van belang dat in de nota naar aanleiding van het verslag(Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34) de regering heeft aangegeven dat onder dit sociale netwerkook mantelzorgers kunnen vallen. Wel is de regering van mening dat de beloning van het socialenetwerk in elk geval beperkt moet blijven tot die gevallen waarin het de gebruikelijke hulp overstijgt endit aantoonbaar tot betere en effectievere ondersteuning leidt en aantoonbaar doelmatiger is.Overeenkomstig de huidige Wmo-praktijk met betrekking tot informele hulp wordt hierbij in ieder gevalgedacht aan diensten (zorg van mantelzorgers bijvoorbeeld). Informele hulp bij hulpmiddelen,woningaanpassingen en andere maatregelen is minder goed denkbaar. Ingeval ook hiervoor een pgbwordt aangevraagd is voor gemeenten van belang dat slechts een pgb wordt verstrekt indien naar hetoordeel van het college is gewaarborgd dat de in te kopen diensten, hulpmiddelen,woningaanpassingen en andere maatregelen veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt(artikel 2.3.6, tweede lid, onder c, van de wet). Bij het beoordelen van de kwaliteit als bedoeld in artikel2.3.6, tweede lid, onder c, van de wet weegt het college mee of de diensten, hulpmiddelen,woningaanpassingen en andere maatregelen in redelijkheid geschikt zijn voor het doel waarvoor hetpersoonsgebonden budget wordt verstrekt (artikel 2.3.6, derde lid, van de wet).Artikel 12. Regels voor bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningenDeze bepaling geeft uitvoering aan de artikelen 2.1.4, eerste tot en met derde en zevende lid, en2.1.5, eerste lid van de wet. De wet maakt een onderscheid tussen de bijdragen in de kosten vanalgemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen. De bijdragen in de kosten van algemenevoorzieningen mag de gemeente bepalen en dit mag kostendekkend zijn. In de nota naar aanleidingvan het verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34, blz. 95) staat hierover dat de regeringgemeenten beleidsruimte geeft door hen de mogelijkheid te bieden om in de verordening te bepalenwelke eigen bijdrage een cliënt verschuldigd is voor een algemene voorziening. Bij het bieden vandeze beleidsruimte gaat de regering ervan uit dat gemeenten hier verstandig mee omgaan envoorzieningen, zoals laagdrempelige informatievoorziening uit zal sluiten van eigen bijdragen.Gemeenten hebben er zelf belang bij om een algemene voorziening (financieel) laagdrempelig temaken, zodat de druk op vaak duurdere maatwerkvoorzieningen wordt beperkt.De bijdragen in de kosten van maatwerkvoorzieningen zijn gelimiteerd tot een bedrag gelijk aan dekostprijs van de voorziening (artikel 2.1.4, derde lid, eerste zin, van de wet) en in het Besluitmaatschappelijke ondersteuning worden regels vastgesteld met betrekking tot deze bijdragen (artikel2.1.4, vierde lid, van de wet). De bijdrageregels in de verordening moeten passen binnen de kadersdie het Besluit maatschappelijke ondersteuning stelt.Artikel 13. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuningDeze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.3, tweede lid, onder c,van de wet, waarin is bepaald dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald welke eisen wordengesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid vanberoepskrachten daaronder begrepen.De regering legt de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van voorzieningen bij de gemeente en deaanbieder. Het is aan de gemeente om in de verordening te bepalen welke kwaliteitseisen wordengesteld aan aanbieders van voorzieningen. Die eisen zullen ook betrekking kunnen hebben op dedeskundigheid van het in te schakelen personeel. De regering benadrukt in de memorie vantoelichting op artikel 2.1.3, tweede lid, onder c, van de wet (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3)dat de kwaliteitseisen die zijn vervat in de artikelen 3.1 e.v. van de wet en die zich rechtstreeks totaanbieders richten, daarbij uitgangspunt zijn. De eis dat een voorziening van goede kwaliteit wordtverleend, biedt veel ruimte voor de gemeenten om in overleg met organisaties van cliënten enaanbieders te werken aan kwaliteitsstandaarden voor de ondersteuning.In het eerste lid zijn de wettelijk bepaalde kwaliteitseisen uitgewerkt. Het in het derde lid genoemdejaarlijkse cliëntervaringsonderzoek is verplicht op grond van artikel 2.5.1, eerste lid, van de wet.Artikel 14. Meldingsregeling calamiteiten en geweldIn artikel 3.4, eerste lid, van de wet is bepaald dat de aanbieder bij de toezichthoudend ambtenaar,bedoeld in artikel 6.1 van de wet onverwijld melding doet van iedere calamiteit die bij de verstrekkingvan een voorziening heeft plaatsgevonden en van geweld bij de verstrekking van een voorziening. Inartikel 6.1 van de wet is bepaald dat het college personen aanwijst die zijn belast met het houden vantoezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de wet.In aanvulling op het bovenstaande regelt artikel 14 dat er door het college een regeling wordtopgesteld over het doen van meldingen en dat de toezichthoudend ambtenaar deze meldingenonderzoekt en het college adviseert over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijdenvan geweld. Overeenkomstig het vierde lid kan het college bij nadere regeling bepalen welke verdereeisen gelden voor het melden van calamiteiten en geweld bij de verstrekking van een voorziening.Artikel 15. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvorderingDeze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel 2.1.3, vierde lid, van de wet,waarin is bepaald dat in de verordening in ieder geval regels worden gesteld voor de bestrijding vanhet ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of een pgb, alsmede van misbruik ofoneigenlijk gebruik van de wet.Het eerste, tweede en vierde lid bevatten een herhaling van hetgeen al in de tekst van de wet isopgenomen (artikel 2.3.8, 2.3.10 en 2.4.1). Met opname van deze wettekst in de verordening wordtbeoogd een compleet beeld te geven van de regels voor de bestrijding van het ten onrechteontvangen van een maatwerkvoorziening of een pgb, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik vande wet.Een pgb wordt verstrekt met de bedoeling dat men daarmee een voorziening treft. Als binnen zesmaanden na de beslissing tot het verstrekken van het pgb nog geen voorziening is getroffen, heeft hetcollege de bevoegdheid om de beslissing geheel of gedeeltelijk in te trekken. Deze bepaling is te zienals een verbijzondering van de bepaling in het tweede lid, onder e (dat tevens opmaatwerkvoorzieningen (in natura) ziet).In artikel 2.4.1 tot en met 2.4.4 van de wet zijn regels voor het verhaal van kosten opgenomen en is debevoegdheid aan het college gegeven tot het (in geldswaarde) terugvorderen van een ten onrechteverstrekte maatwerkvoorziening of pgb. Hierbij is tevens bepaald dat het college het terug te vorderenbedrag bij dwangbevel kan invorderen. Uit de memorie van toelichting op artikel 2.4.1 (KamerstukkenII 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 157) wordt duidelijk dat daarnaast de mogelijkheid blijft bestaan ommaatwerkvoorzieningen terug te vorderen; 'omdat het niet in alle gevallen mogelijk is een al genotenmaatwerkvoorziening terug te vorderen, kan het college de waarde van de genotenmaatwerkvoorziening uitdrukken in een bedrag dat voor terugvordering in aanmerking komt.'In het vijfde en zesde lid zijn dan ook bepalingen opgenomen die het college de bevoegdheid geventot terugvordering van in eigendom en in bruikleen verstrekte voorzieningen.Artikel 16. Jaarlijkse waardering mantelzorgersDeze bepaling betreft een delegatie van de verordeningsplicht in artikel 2.1.6 van de wet. Het collegewerkt in een nadere regeling uit hoe zij zorgt voor een jaarlijkse blijk van waardering voor demantelzorgers van cliënten in de gemeente.Artikel 2.1.6 van de wet stelt dat het moet gaan om mantelzorgers van cliënten in de gemeente. Artikel1.1.1 van de wet definieert een cliënt als een persoon die gebruik maakt van een algemenevoorziening, maatwerkvoorziening of pgb, of door of namens wie een melding is gedaan. Het gaat dusook om mantelzorgers van cliënten die een hulpvraag hebben aangemeld, ook al is daar geenvoorziening op basis van deze wet uitgekomen. Voorts is de woonplaats van de cliënt bepalend, zodathet dus ook mantelzorgers kan betreffen die in andere gemeenten wonen. Het College zal bij nadereregeling de doelgroepomschrijving voor de jaarlijkse waardering van mantelzorgers bepalen.Artikel 17. Tegemoetkoming meerkosten personen meteen beperking of chronische problemenDeze bepaling betreft een uitwerking van artikel 2.1.7 van de wet. Daarin is opgenomen dat bijverordening kan worden bepaald dat door het college aan personen met een beperking of chronischepsychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkostenhebben, een tegemoetkoming wordt verstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en departicipatie.De tegemoetkoming kan op aanvraag verstrekt. De beslissing op een dergelijke aanvraag is eenbeschikking.Artikel 18. Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derdenHet college kan de uitvoering van de wet, met uitzondering van de vaststelling van de rechten enplichten van de cliënt, door aanbieders laten verrichten (artikel 2.6.4, eerste lid, van de wet). Met hetoog op gevallen waarin dit ten aanzien van een voorziening gebeurt, moeten bij verordening regelsworden gesteld ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van eenvoorziening en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.6.6, eerste lid, van dewet). Daarbij dient in ieder rekening gehouden te worden met de deskundigheid van deberoepskrachten en de arbeidsvoorwaarden.Om te voorkomen dat alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de uitvoering worden in ditartikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het college bij het vaststellen van tarieven(naast de prijs) rekening dient te houden. Hiermee wordt bereikt dat een beter beeld ontstaat vanreële kostprijs voor de activiteiten die zij door aanbieders willen laten uitvoeren. Uitgangspunt is dat deaanbieder kundig personeel inzet tegen de arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereistevaardigheden. Hiervoor is ten minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en dearbeidsvoorwaarden die daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hunwerkzaamheden aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.Artikel 19. KlachtregelingDe gemeente is op grond van de Awb in het algemeen verplicht tot een behoorlijke behandeling vanmondelinge en schriftelijke klachten over gedragingen van personen en bestuursorganen die onderhaar verantwoordelijkheid werkzaam zijn. [In het eerste lid is een bepaling opgenomen over hetgemeentelijke klachtrecht. Deze bepaling is niet verplicht op grond van deze wet en is hieropgenomen in het belang om in de verordening een compleet overzicht van rechten en plichten vancliënten te geven. Gelet op het van toepassing zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerigeregeling omtrent klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is neergelegd om na de afhandelingvan de klacht de bevoegde ombudsman te verzoeken een onderzoek in te stellen, kan in dezeverordening met de eenvoudige bepaling van het eerste lid worden volstaan.In het tweede lid is een bepaling over klachten ten aanzien van aanbieders opgenomen. Eendergelijke bepaling is verplicht op grond van artikel 2.1.3, tweede lid, onder e, van de wet, waarin isbepaald dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald ten aanzien van welke voorzieningen eenregeling voor de afhandeling van klachten van cliënten is vereist. De aanbieder is in ieder geval tenaanzien van de in de verordening genoemde maatvoorzieningen verplicht een klachtregeling op testellen (artikel 3.2, eerste lid, onder a, van de wet).In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz. 57-58) staat dat cliënten inbeginsel moeten kunnen klagen over alles wat hen niet aanstaat in de manier waarop zij zichbejegend voelen. De cliënt kan ontevreden zijn over het gedrag van eengemeenteambtenaar, bijvoorbeeld over de wijze waarop een gesprek is gevoerd of over diens(vermeende) gebrek aan deskundigheid. Is de cliënt niet tevreden over een gedraging van deaanbieder, dan kan het ook gaan om bijvoorbeeld de kwaliteit van de geleverde maatschappelijkeondersteuning (in verband met de deskundigheid van de medewerker of een bepaalde houding ofuitlating, gebrekkige communicatie of (on)bereikbaarheid van de aanbieder).Het ligt voor de hand dat cliënten die zich benadeeld voelen zo veel mogelijk deze klacht eerst bij debetreffende aanbieder deponeren. Zij moeten erop kunnen vertrouwen dat de aanbieder de klacht snelin behandeling neemt en de klacht ook snel afhandelt. Daar waar de afhandeling niet naar wens is,staat de weg naar de gemeente voor het indienen van de klacht open.In het derde lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven om te zorgen dat deverplichting tot medezeggenschap door aanbieders goed wordt uitgevoerdArtikel 20. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuningDit artikel geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, tweede lid, onder f, van de wet, waarin is bepaald dat inieder geval moet worden bepaald ten aanzien van welke voorzieningen een regeling voormedezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor degebruikers van belang zijn, vereist is.In dit artikel gaat het dus om medezeggenschap van cliënten tegenover de aanbieder. Voorheenmoest de aanbieder voldoen aan de in de Wet klachtrecht cliënten en de Wet medezeggenschapcliënten zorginstellingen (Wmcz) gestelde regels. Onder de Wmcz werd inspraak tegenover deaanbieder reeds verwezenlijkt via de cliëntenraad. Onder de Wmo 2015 is het stellen van regelsgeheel aan gemeenten overgelaten.In het eerste lid is dit uitgewerkt door te bepalen dat aanbieders voor in ieder gevalmaatwerkvoorzieningen een regeling voor medezeggenschap dienen vast te stellen. De aanbieder isten aanzien van de in de verordening genoemde voorzieningen verplicht eenmedezeggenschapsregeling op te stellen (artikel 3.2, eerste lid, onder b, van de wet).In het tweede lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven om te zorgen dat deverplichting tot medezeggenschap door aanbieders goed wordt uitgevoerd.Artikel 21. Betrekken van ingezetenen bij het beleidDeze bepaling geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, derde lid, van de wet.In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet vastgesteldeinspraakverordening. Op deze manier wordt gewaarborgd dat er eenzelfde inspraakprocedure geldtvoor het Wmo-beleid als op andere terreinen. De inspraak geldt voor alle ingezetenen. Dit isuitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat iedereen op enig moment aangewezen kan rakenop ondersteuning.Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling van demedezeggenschap vorm te geven.Artikel 22. Intrekking oude verordening en overgangsrechtIn het tweede lid is overgangsrecht opgenomen voor lopende voorzieningen op basis van de oudeverordening. In het derde lid is bepaald dat aanvragen die voor de inwerkingtreding van deze nieuweverordening zijn ingediend maar waarop bij de inwerkingtreding nog niet is beslist, worden afgedaanop grond van de nieuwe verordening. In het vierde lid is voor lopende bezwaarschriften bepaald datdeze volgens de oude verordening worden afgedaan. Daarnaast bevat de wet nog overgangsrechtvoor AWBZ cliënten die overgaan naar de Wmo en voor de doelgroep beschermd wonen (zie deartikelen 8.1 tot en met 8.4 van de wet.Artikel 23 Inwerkingtreding en citeertitelSpreekt voor zich.