CVDR346842_1Verordening Jeugdhulp Gemeente Zwolle 2015nlregelingZwolle2017-12-29ZwolleGemeenteblad 19-12-2014Verordening Jeugdhulp Gemeente Zwolle 2015artikel 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1 vierde lid van de Jeugdwetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-11-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-012018-01-01nieuwe regelinggb 2014-11.24maatschappelijke zorg en welzijnGeenDeze verordening beschrijft hoe de jeugdhulp in de gemeente Zwolle is geregeld.Verordening Jeugdhulp Gemeente Zwolle 2015Gemeente Zwolle, Verordening Jeugdhulp Gemeente Zwolle 20151.begripsbepalingenIn deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
andere voorziening: voorziening niet vallend onder de Jeugdwet,
op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
ondersteuning of werk en inkomen;
Sociale wijkteams: uitvoeringsorganisatie die door de gemeente
belast is met de uitvoering van de ondersteuning aan inwoners
die (tijdelijk) problemen ondervinden met hun zelfredzaamheid en
maatschappelijke participatie.
gesprek: gesprek als bedoeld in artikel 6;
hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan
jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen,
psychische problemen en stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3,
eerste lid, van de wet;
individuele voorziening: op de jeugdige of zijn ouders
toegesneden voorziening als bedoeld in artikel 2.2, tweede
lid;
melding: melding van een hulpvraag als bedoeld in artikel 4,
eerste lid;
overige voorziening: overige voorziening als bedoeld in artikel
2, eerste lid;
pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de
wet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een
jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die
tot de individuele voorziening behoort van derden te
betrekken;
wet: Jeugdwet.
ondersteuningsplan: hulpverleningsplan of plan van aanpak
opgesteld door de ouders, samen met bloedverwanten, aanverwanten
of anderen die tot de sociale omgeving van de jeugdige behoren.
Hierin zijn in ieder geval de te bereiken doelen en de daarvoor
benodigde ondersteuning vastgelegd;
Besluit Jeugdhulp: het door het college vast te stellen Besluit
Jeugdhulp Gemeente Zwolle waarin op grond van deze verordening
nadere regels worden vastgesteld.
Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader
worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Besluit
Jeugdhulp en de Algemene wet bestuursrecht.2.Vormen van jeugdhulp2.1.De volgende overige voorzieningen zijn beschikbaar:
Basishulp:
informatie en (opvoed)advies;
Jeugdgezondheidszorg additionele taken;
(School)maatschappelijk werk;
Voorlichting, cursussen en trainingen;
Vertrouwenspersoon;
Veilig Thuis.
2.2.De volgende individuele voorzieningen zijn beschikbaar:
Crisishulp;
Gesloten jeugdhulp (na machtiging rechter);
Medische kinderdagbehandeling;
Kortdurend verblijf
Dagopvang
24 uursverblijf
Pleegzorg;
Jeugdbescherming;
Jeugdreclassering;
Specialistische Jeugdhulp voor verstandelijk, lichamelijk of
zintuiglijk beperkte kinderen en jongeren;
Specialistische geestelijke gezondheidszorg voor kinderen en
jongeren;
Ambulante hulp aan jongeren, kinderen en gezinnen
2.3.Het college kan in het Besluit Jeugdhulp vaststellen welke overige
voorzieningen en individuele voorzieningen op basis van het eerste
en tweede lid beschikbaar zijn.3.Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of
jeugdarts3.1.Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een
verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts naar
een jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde
jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig
is.3.2.Het college legt de te verlenen individuele voorziening, dan wel het
afwijzen daarvan, vast in een beschikking als bedoeld in artikel
11.4.Toegang jeugdhulp via de gemeente, indiening hulpvraag4.1.Jeugdigen en ouders kunnen een hulpvraag melden bij het
college.4.2.Het college bevestigt de ontvangst van de melding.4.3.In spoedeisende gevallen treft het college onverwijld een passende
tijdelijke maatregel of vraagt het college een machtiging gesloten
jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet.4.4.Jeugdigen en ouders kunnen zich rechtstreeks wenden tot een overige
voorziening.5.Het vooronderzoek bij toegang jeugdhulp via gemeente5.1.Het college verzamelt alle voor het onderzoek en gesprek, bedoeld in
artikel 6, van belang zijnde en toegankelijke gegevens over de
jeugdige en zijn situatie en maakt vervolgens zo spoedig mogelijk
met hem een afspraak voor een gesprek.5.2.Voor het gesprek verschaffen de jeugdige of zijn ouders aan het
college alle overige gegevens en bescheiden die naar het oordeel van
het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover zij
redelijkerwijs de beschikking kunnen krijgen. De jeugdige of zijn
ouders verstrekken in ieder geval een identificatiedocument als
bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter
inzage.5.3.Het college kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van
een vooronderzoek als bedoeld in het eerste en tweede lid.5.4.Het college brengt de jeugdige en zijn ouders op de hoogte van de
mogelijkheid om zelf een ondersteuningsplan op te stellen en stelt
hen gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan
te overhandigen. Een ondersteuningsplan kan voortkomen uit een gesprek maar kan ook
zeker door de jeugdige en zijn ouders zelf ingediend worden, zonder
voorafgaand een gesprek te voeren.6.Het gesprek6.1.Het college onderzoekt in een gesprek met de jeugdige en zijn ouders
en waar mogelijk en desgewenst met familie en deskundigen, zo
spoedig mogelijk – in ieder geval binnen 6 weken - en voor zover
nodig:
de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid,
ontwikkeling en gezinssituatie van de jeugdige en het
probleem of de hulpvraag;
het gewenste resultaat van het verzoek tot jeugdhulp;
het vermogen van de jeugdige en/of zijn ouders om zelf of
met ondersteuning van de naaste omgeving een oplossing voor
de hulpvraag te vinden;
de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere
voorziening;
de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking
van een overige voorziening;
de mogelijkheden om een individuele voorziening te
verstrekken;
de wijze waarop een mogelijk toe te kennen individuele
voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het
gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning,
of werk en inkomen;
hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige
gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond
van de jeugdige en zijn ouders, en
de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een
pgb, waarbij de jeugdige of zijn ouders, in voor hen
begrijpelijke bewoordingen, worden ingelicht over de
gevolgen van die keuze.
6.2.Als de jeugdige en/of zijn ouders een ondersteuningsplan als bedoeld
in artikel 5, lid 4 aan het college heeft ingediend, betrekt het
college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid.6.3.In de gevallen bedoeld in artikel 8.2.1 van de wet informeert het
college de ouders dat een ouderbijdrage is verschuldigd en hoe deze
bijdrage wordt geïnd.6.4.Het college informeert de jeugdige en/of zijn ouders over de gang
van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de
vervolgprocedure en vraagt hen toestemming om hun persoonsgegevens
te verwerken.6.5.Het college kan in overleg met de jeugdige en/of zijn ouders afzien
van een gesprek.7.Het verslag7.1.Het college zorgt na het gesprek voor een schriftelijke verslag van
het onderzoek, bedoeld in artikel 6. Hierin worden de afspraken die
met de jeugdige en zijn ouders gemaakt zijn vastgelegd7.2.Binnen 10 werkdagen na het gesprek verstrekt het college aan de
jeugdige of zijn ouders een afschrift van het verslag.7.3.Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige of zijn ouders
worden aan het verslag toegevoegd.7.4.Indien de jeugdige of zijn ouders twijfelt aan de juistheid van
ondersteuning en/of advies dat naar aanleiding van het gesprek met
het sociale wijkteam in zijn wijk wordt gegeven, dan kan kosteloos
een second opinion worden gegeven vanuit een door de jeugdige of
zijn ouders zelf aan te wijzen sociaal wijkteam elders in de
gemeente Zwolle.8.De aanvraag8.1.Jeugdigen en ouders kunnen een aanvraag om een individuele
voorziening indienen bij het college.8.2.Een voor akkoord ondertekend verslag van het gesprek, en in
voorkomend geval, een ondertekend ondersteuningsplan, wordt door het
college als aanvraag voor een individuele voorziening
beschouwd.9.Toekenning individuele voorziening9.1.Een jeugdige komt in aanmerking voor een individuele voorziening
indien hij jeugdhulp nodig heeft in verband met opgroei- en
opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen en voor
zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen
ontoereikend zijn en voor zover de jeugdige deze problemen naar het
oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen:
op eigen kracht;
met gebruikelijke hulp;
met mantelzorg;
met hulp van nadere personen uit zijn sociale netwerk;
met gebruikmaking van andere en overige voorzieningen.
9.2.De individuele voorziening levert, rekening houdend met de
uitkomsten van het in artikel 6 bedoelde onderzoek, een passende
bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de jeugdige in
staat wordt gesteld tot:
gezond en veilig op te groeien
te groeien naar zelfstandigheid, en
voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te
participeren, rekening houdend met zijn leeftijd en
ontwikkelingsniveau.
9.3.Het college kent eveneens een individuele voorziening toe voor zover
met betrekking tot de jeugdige een verwijzing als bedoeld in artikel
3, eerste lid, van deze verordening is afgegeven.9.4.Recht op een individuele voorziening bestaat slechts voor zover deze
als de goedkoopst adequate voorziening kan worden aangemerkt.9.5.Conform artikel 8.1.1. van de wet verstrekt het college alleen een
individuele voorziening in de vorm van een pgb:
indien de jeugdige of zijn ouders naar het oordeel van het
college in staat zijn de aan een pgb verbonden taken op
verantwoorde wijze uit te voeren;
wanneer de jeugdige en zijn ouders zich gemotiveerd op het
standpunt stellen dat zij de individuele voorziening niet
wensen geleverd te krijgen door een door het college
voorgestelde jeugdhulpaanbieder;
wanneer naar het oordeel van het college is gewaarborgd dat
de jeugdhulp die tot een individuele voorziening behoort en
die de jeugdige en zijn ouders van het pgb willen betrekken,
van goede kwaliteit is;
als de jeugdige of zijn ouders de kosten van het pgb die
uitstijgen boven de kostprijs van de naar het oordeel van
het college adequate individuele voorziening in natura, zelf
willen bekostigen.
10.Voorwaarden en weigeringsgronden10.1.Een individuele voorziening wordt in ieder geval geweigerd:
voor zover voor de noodzaak tot ondersteuning een
individuele voorziening op grond van een andere wettelijke
bepaling bestaat;
voor zover de jeugdige op eigen kracht, met gebruikelijke
hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit
zijn sociale netwerk de problemen kan wegnemen;
voor zover de jeugdige met gebruikmaking van een andere of
overige voorziening de problemen kan wegnemen;
indien het een voorziening betreft die de jeugdige na de
melding en vóór de datum van besluit heeft gerealiseerd of
geaccepteerd, tenzij het college daarover schriftelijk
toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan
worden vastgesteld;
indien de jeugdige geen inwoner is van de gemeente Zwolle
conform het woonplaatsbeginsel als gedefinieerd in artikel
1.1 van de wet.
11.Inhoud beschikking11.1.In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening
wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of als
pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de
beschikking kan worden gemaakt.11.2.Bij het verstrekken van een individuele voorziening worden in de
beschikking tevens vastgelegd:
de met de jeugdige en/of zijn ouders gemaakte afspraken
inclusief het beoogde resultaat;
wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is.
11.3.Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt
in de beschikking in ieder geval tevens vastgelegd:
dat de bekwaamheid van de aanvrager is getoetst en dat het
pgb passend wordt geacht;
welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het
pgb;
wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is berekend;
hoe de feitelijke betaling ten laste van het te verstrekken
pgb plaatsvindt, en
de wijze van verantwoording van de besteding van het
pgb.
11.4.Als sprake is van een te betalen ouderbijdrage worden de ouders
daarover in de beschikking geïnformeerd.12.Regels voor pgb12.1.Het tarief voor een pgb:
is gebaseerd op een door de jeugdige of zijn ouders
opgesteld plan over hoe zij het pgb gaan besteden;
is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te
kopen, en
bedraagt ten hoogste de kostprijs van de individuele
voorziening in natura.
12.2.Het college kan nadere regels stellen over de wijze waarop de hoogte
van een pgb wordt vastgesteld en de kwaliteit van de dienstverlening
wordt geborgd. Een pgb wordt niet gefinancierd als de hulpverlening
redelijkerwijs van de omgeving verwacht mag worden waarbij rekening
wordt gehouden met de leeftijd en mate van beperking van de
jeugdige. Tenzij het gegeven de omstandigheden een betere keuze is,
worden er in principe geen personen uit het sociaal netwerk
gefinancierd.12.3.Een pgb bedraagt maximaal de kosten van de individuele voorziening
in natura.12.4.De persoon aan wie een pgb wordt verstrekt, kan de jeugdhulp
betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk,
indien deze persoon:
voor zijn diensten maximaal het pgb-uurtarief voor hulp van
niet-professionele zorgverleners krijgt betaald;
heeft aangegeven dat de zorg aan de belanghebbende voor hem
niet tot overbelasting leidt;
het pgb niet zal gebruiken voor de betaling van
tussenpersonen of belangenbehartigers;
voldoet aan de kwaliteitseisen zoals opgenomen in de wet en
het besluit jeugdhulp;
12.5.Het college kent geen pgb toe voor zover deze is bedoeld voor
ondersteunings- of administratiekosten in verband met het pgb.13.Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering13.1.Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige of zijn
ouders op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college
mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hun
redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn
tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele
voorziening.13.2.Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing
aangaande een individuele voorziening herzien dan wel intrekken als
het college vaststelt dat:
de jeugdige en zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens
hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige
gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
de jeugdige en zijn ouders niet langer op de individuele
voorziening of op het pgb zijn aangewezen;
de individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend
is te achten;
de jeugdige en zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden
van de individuele voorziening of het pgb, of
de jeugdige en zijn ouders de individuele voorziening of het
pgb niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het
is bestemd.
13.3.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als
blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is
aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de
verlening heeft plaatsgevonden.13.4.Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a,
heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige
gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van
degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verschaft geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten
onrechte genoten individuele voorziening of het ten onrechte genoten
pgb.13.5.Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de
geleverde zorg, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van
pgb’s.14.Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclasseringHet college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding
bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te
leveren jeugdhulp of uit te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of
jeugdreclassering, rekening met:
de aard en omvang van de te verrichten taken;
de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de
zwaarte van de functie;
een redelijke toeslag voor overheadkosten;
een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het
personeel als gevolg van verlof, ziekte, scholing en
werkoverleg, en;
kosten voor bijscholing van het personeel.
15.VertrouwenspersoonHet college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst
kunnen laten bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon.16.Klachtregeling16.1Het college behandelt klachten van jeugdigen en ouders die
betrekking hebben op de wijze van afhandeling van hulpvragen en
aanvragen als bedoeld in deze verordening, overeenkomstig hoofdstuk 9
van de Algemene wet bestuursrecht en volgens de door het college
vastgestelde Procedureregeling Klachtbehandeling.17.Betrekken van ingezetenen bij het beleid17.1.Het college betrekt de ingezetenen van de gemeente, waaronder in
ieder geval inwoners of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding
van het beleid betreffende jeugdhulp, overeenkomstig de
Inspraakverordening van de gemeente Zwolle en de ‘verordening
participatieraad gemeente Zwolle’.17.2.Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen
en in ieder geval de Participatieraad vroegtijdig in de gelegenheid
voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies
uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en
beleidsvoorstellen betreffende jeugdhulp.18.Nadere regelsHet college kan nadere regels vaststellen met betrekking tot de in deze
verordening nader aangegeven onderwerpen.19.OvergangsrechtEen ingezetene houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond
van de Wet op de Jeugdzorg, de AWBZ of de ZVW totdat het college een
nieuw besluit heeft genomen, waarmee het besluit waarmee deze
voorziening is verstrekt, komt te vervallen.20.Inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
Deze verordening wordt aangehaald als: “Verordening Jeugdhulp
Gemeente Zwolle 2015”.
TOELICHTING VERORDENING JEUGDHULP GEMEENTE ZWOLLE 2015AlgemeenDeze verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. Deze wet maakt onderdeel uit
van de bestuurlijke en financiële decentralisatie naar gemeenten van de
jeugdzorg, de jeugd-ggz, de zorg voor verstandelijk beperkte jeugdigen en de
begeleiding en persoonlijke verzorging van jeugdigen. Daarnaast wordt met deze
wet een omslag gemaakt van een stelsel gebaseerd op een wettelijk recht op zorg
(aanspraak) naar een stelsel op basis van een voorzieningenplicht voor gemeenten
(voorziening), op een wijze zoals eerder is gebeurd met de Wet maatschappelijke
ondersteuning (Wmo). Het wettelijke recht op jeugdzorg en individuele aanspraken
op jeugdzorg worden hierbij vervangen door een voorzieningenplicht waarvan de
aard en omvang in beginsel door de gemeente worden bepaald (maatwerk). Het doel
van het jeugdzorgstelsel blijft echter onverminderd overeind: jeugdigen en
ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun situatie passende hulp, met als beoogd
doel ervoor te zorgen de eigen kracht van de jongere en het zorgend en
probleemoplossend vermogen van het gezin te versterken.De Jeugdwet schrijft in de artikelen 2.9, 2.10 en 2.12 voor dat de gemeenteraad
per verordening in ieder geval regels opstelt:
over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en
overige (jeugdhulp)voorzieningen;
met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van
beoordeling van en de afwegingsfactoren bij een individuele
voorziening;
over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele
voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op gebied van zorg,
onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen;
over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt
vastgesteld;
voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele
voorziening of persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of
oneigenlijke gebruik van de Jeugdwet;
over de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van
de Jeugdwet, en
ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de
levering en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, waar het college ten
aanzien daarvan de uitvoering van de Jeugdwet door derden laat
verrichten. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de
deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke
arbeidsvoorwaarden.
Artikel 2.9 van de Jeugdwet biedt verder ruimte om met inachtneming van het
bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet andere regels te stellen. Deze verordening
maakt hier spaarzaam gebruik van; om een meer compleet beeld te geven van de
rechten en plichten van burgers en de gemeente. Daarnaast kan op grond van
artikel 8.1.1, vierde lid, bij verordening bepaald worden onder welke
voorwaarden de persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstekt, de
jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale
netwerk.Deze verordening kan niet los worden gezien van het Beleidsplan Jeugdhulp, dat
de raad op grond van artikel 2.2 van de Jeugdwet eveneens dient vast te stellen.
In dit beleidsplan wordt het door het gemeentebestuur te voeren beleid
vastgelegd met betrekking tot preventie en jeugdhulp, de uitvoering van
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering. Toeleiding naar de jeugdhulpDe toeleiding naar de jeugdhulp kan op verschillende manieren plaatsvinden.Vrij toegankelijkIn de verordening is onderscheid gemaakt tussen overige (vrij-toegankelijke) en
individuele (niet vrij-toegankelijke) voorzieningen op het gebied van jeugdhulp
(zie artikel 2, eerste, respectievelijk tweede lid). Voor een deel van de
hulpvragen zal volstaan kunnen worden met een vrij-toegankelijke voorziening.
Hier kunnen de jeugdige en zijn ouders gebruik van maken zonder dat zij daarvoor
een verwijzing of een besluit van de gemeente nodig hebben. De jeugdige en zijn
ouders kunnen zich voor deze vorm van jeugdhulp dus rechtstreeks tot de
jeugdhulpaanbieder wenden. Ook alle activiteiten van het Basistakenpakket JGZ en
alle met de gemeente afgesproken additionele taken JGZ vallen hieronder.Toegang jeugdhulp via de gemeenteOok kan een hulpvraag van een jeugdige of zijn ouder binnenkomen bij de
gemeente. De beslissing door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder
precies nodig heeft, komt vervolgens tot stand in overleg met die jeugdige en
zijn ouders. In een gesprek tussen een door de gemeente ingezette deskundige en
de jeugdige en zijn ouders zal gekeken worden wat de jeugdige en zijn ouders
eventueel zelf of met behulp van hun netwerk kunnen doen aan het probleem. Als
aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal
eerst gekeken worden of dit een vrij-toegankelijke voorziening is of een niet
vrij-toegankelijke voorziening. Is het laatste het geval dan neemt deze
deskundige, namens het college, een besluit en verwijst hij de jeugdige door
naar de jeugdhulpaanbieder die volgens de deskundige de aangewezene is om de
betreffende problematiek aan te pakken. Toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch
specialistDe Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing
door de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. Na een dergelijke
verwijzing staat echter nog niet vast welke specifieke behandelvorm van
jeugdhulp (dus bijvoorbeeld welke therapie) een jeugdige of zijn ouder precies
nodig heeft. Een jeugdige kan op dat moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders
die de gemeente heeft ingekocht. In de praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder
zelf zijn die op basis van zijn professionele autonomie na de verwijzing
beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand
moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Bij deze beoordeling dient de
jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die hij daarover met de
gemeente heeft gemaakt in het kader van de contract- of subsidierelatie. Deze
afspraken zien toe op hoe de gemeente haar regierol kan waarmaken en op de
omvang van het pakket. Deze afspraken zullen verder ook ingaan op hoe de artsen
en de gemeentelijke toegang goed van elkaar op de hoogte zijn van de
doorverwijzing of behandeling van een kind, zodat de integrale benadering rond
het kind en het principe van 1 gezin – 1 plan – 1 generalist, met name bij
multiproblematiek, kan worden geborgd en er geen nieuwe ‘verkokering’ zal
plaatsvinden, waarbij professionals niet goed van elkaar weten dat zij bij het
gezin betrokken zijn. Daarnaast zal de jeugdhulpaanbieder rekening moeten houden
met de regels die de gemeente bij verordening heeft gesteld. Deze verordening
regelt welk aanbod van de gemeente alleen via verwijzing of met een besluit van
de gemeente toegankelijk is (zie artikel 2). Omdat de gemeente verder geen
nadrukkelijke rol speelt bij de toegang via de huisarts, de jeugdarts en de
medisch specialist, regelt deze slechts een enkel aspect met betrekking tot het
proces (zie artikel 3). Artikel 9 en verder zijn wel van overeenkomstige
toepassing.Toegang via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het
openbaar ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de
justitiële jeugdinrichtingEen andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de
kinderrechter (via een kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot
jeugdreclassering), het openbaar ministerie en de directeur of de
selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting. De gecertificeerde
instelling is verplicht om bij de bepaling van de in te zetten jeugdhulp in het
kader van een door de rechter opgelegde kinderbeschermingsmaatregel of
jeugdreclassering te overleggen met de gemeente. Uiteraard kan bij dit overleg
een kostenafweging plaatsvinden. De gemeente is op haar beurt vervolgens
gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig achten ter uitvoering
van de kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Deze leveringsplicht
van de gemeente vloeit voort uit het feit dat uitspraken van rechters te allen
tijde moeten worden uitgevoerd om rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen
garanderen. Ook hier geldt dat de gecertificeerde instelling in beginsel
gebonden is aan de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Als de
kinderrechter een ondertoezichtstelling of gezagsbeëindiging uitspreekt, wijst
hij gelijktijdig in de beschikking de gecertificeerde instelling aan die de
maatregel gaat uitvoeren. Dit kan de rechter juist omdat de raad voor de
kinderbescherming in zijn verzoekschrift een concreet advies geeft over welke
gecertificeerde instelling de maatregel zou moeten uitvoeren. De raad voor de
kinderbescherming neemt een gecertificeerde instelling in zijn verzoekschrift op
die na overleg met de gemeente en gezien de concrete omstandigheden van het
geval hiervoor het meest geschikt lijkt. De raad voor de kinderbescherming is
verplicht om hierover met de gemeente te overleggen. Deze toegang wordt al in de
Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening.Toegang via de advies- en meldpunt huiselijk geweld en
kindermishandeling (AMHK)- Veilig
ThuisTen slotte vormt ook Veilig Thuis een toegang tot onder andere jeugdhulp. Veilig
Thuis geeft advies over vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en
kindermishandeling, onderzoekt indien nodig op basis van een melding of er
sprake is van kindermishandeling, motiveert zo nodig ouders tot accepteren van
jeugdhulp en legt daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang wordt al
in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze
verordening. Artikelsgewijs 1.BegripsbepalingenOnder het begrip ‘andere voorziening’ wordt in
deze verordening verstaan een voorziening die niet op grond van de Jeugdwet
wordt getroffen, maar in het kader van maatschappelijke ondersteuning,
onderwijs, werk en inkomen of zorg. Zie ook artikel 2.9, onder b, van de
wet. De individuele voorzieningen en
overige voorzieningen zijn opgenomen in
artikel 2. Hoe individuele voorzieningen verkregen kunnen worden, is nader
geregeld in artikel 3 en verder.De definities van ‘gesprek’ en ‘melding’ zijn nodig omdat deze
begrippen niet zijn gedefinieerd in de wet en het gebruik hier afwijkt
van het normaal spraakgebruik. De melding is het eerste contact van jeugdigen en ouders met het
college om aan te geven dat zij behoefte hebben aan jeugdhulp. De
melding (artikel 4) is iets anders dan de aanvraag om een individuele
voorziening; dit laatste is geregeld in artikel 8. Het
gesprek
is het mondeling contact bij het onderzoek naar de hulpvraag waarin het
college - in de praktijk zal het college deze bevoegdheid mandateren aan
deskundigen - met degene die
jeugdhulp vraagt zijn gehele situatie bespreekt ten
aanzien van de ondervonden problemen en de gevolgen daarvan en de
gewenste resultaten van de te kiezen oplossingen.] De definitie van ‘pgb’ is opgenomen omdat de afkorting
pgb in het spraakgebruik inmiddels meer is
ingeburgerd dan voluit ‘persoonsgebonden budget’.Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet al een flink
aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Deze
wettelijke definities zijn dan ook niet nogmaals opgenomen in de
verordening. Het betreft onder meer definities van centrale begrippen als
‘jeugdhulp’, ‘jeugdige’ en ‘ouder’. In de verordening gebruiken we de
begrippen jeugdige en ouder overeenkomstig de Jeugdwet. Indien mogelijk
aangeduid algemeen als ‘jeugdigen en ouders’ en specifiek veelal als ‘de
jeugdige of zijn ouders’. Gebruik van ‘of’ impliceert ook de betekenis ‘en’.
Met de aanduiding ‘de jeugdige of zijn ouders’ bedoelen we dus: de jeugdige
(van bijvoorbeeld 16 jaar of ouder) zelfstandig, de jeugdige met een of
beide ouders (in de definitie van artikel 1 van de wet: de gezaghebbend
ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend
tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder) (bij een
jeugdige tussen de 12 en de 16 jaar), of de ouders namens de jeugdige (bij
een jeugdige jonger dan 12 jaar). In artikel 1.1 van de wet is jeugdhulp als volgt gedefinieerd:1°. ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan
jeugdigen en hun ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en
opheffen van of omgaan met de gevolgen van psychische problemen en
stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een
verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de
ouders of adoptiegerelateerde problemen;2°. het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer
en van het zelfstandig functioneren van jeugdigen met een somatische,
verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, een chronisch
psychisch probleem of een psychosociaal probleem en die de leeftijd van
achttien jaar nog niet hebben bereikt, en3°. het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het
gebied van de persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een
tekort aan zelfredzaamheid bij jeugdigen met een verstandelijke,
lichamelijke of zintuiglijke beperking of een somatische of
psychiatrische aandoening of beperking, die de leeftijd van achttien
jaar nog niet hebben bereikt, met dien verstande dat de leeftijdgrens
van achttien jaar niet geldt voor jeugdhulp in het kader van
jeugdstrafrecht.Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal
definitiebepalingen die voor deze verordening van belang zijn, zoals:
‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van de Awb) en ‘beschikking’ (artikel
1:2 van de Awb). 2.Vormen van jeugdhulpDit artikel geeft een nadere uitwerking van de verplichte delegatiebepaling
van artikel 2.9, onder a, van de wet, waarin is bepaald dat de gemeente bij
verordening regels stelt over de door het college te verlenen individuele
voorzieningen en overige (jeugdhulp)voorzieningen. Uit de memorie van
toelichting op de wet (Kamerstukken II 2012/13, 33 684, nr. 3) komt naar
voren dat de burger recht heeft op een duidelijk beeld van het aanbod van
voorzieningen binnen de gemeente. Het begrip 'voorziening' is een lastig te vatten begrip. De wetgever waagt
zich dan ook niet aan een definitie, maar geeft wel in de memorie van
toelichting aan dat de door de gemeente te treffen voorziening zowel een
algemene, vrij toegankelijke voorziening kan zijn als een individuele
voorziening. Een individuele voorziening zal vaak betrekking hebben op meer
gespecialiseerde zorg. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij toegankelijk
is en welke niet. Voor de niet vrij toegankelijke vormen van ondersteuning
zal door de gemeente (artikel 4 [tot en met 8]) of door
de huisarts, medisch specialist of jeugdarts en de jeugdhulpaanbieder
(artikel 3) eerst beoordeeld moeten worden of de jeugdige of zijn ouders
deze ondersteuning daadwerkelijk nodig hebben. Voorzieningen in de zin van
de Jeugdwet zijn gerelateerd aan de drieledige wettelijke definitie van
jeugdhulp (zie de toelichting op artikel 1). Een voorziening kan derhalve
een breed spectrum van verschillende soorten ondersteuning, hulp en zorg
omvatten. Een beschrijving is gewenst omdat de wetgever gemeenten opdraagt
ervoor te zorgen dat de burger zich een beeld kan vormen van de
voorzieningen in het kader van jeugdhulp.3Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of
jeugdartsIn artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat,
naast de gemeentelijk georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de directe
verwijzingsmogelijkheid door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts
naar de jeugdhulp blijft bestaan. Dit laatste geldt zowel voor de
vrij-toegankelijke (overige) voorzieningen als de niet vrij-toegankelijke
(individuele) voorzieningen. Met een dergelijke verwijzing kan de jeugdige
rechtstreeks aankloppen bij de jeugdhulpaanbieder. In de praktijk zal het de
jeugdhulpaanbieder (bijvoorbeeld de jeugdpsychiater, de gezinswerker of
orthopedagoog) zijn die na de verwijzing (stap 1) beoordeelt welke jeugdhulp
precies nodig is. Deze bepaalt in overleg met de jeugdige of ouder
daadwerkelijk de concrete inhoud, vorm, omvang en duur van de benodigde
jeugdhulp. Deze aanbieder stelt dus feitelijk vast wat naar zijn oordeel de
inhoud van de benodigde voorziening dient te zijn en hij zal zijn oordeel
mede baseren op de protocollen en richtlijnen die voor een professional de
basis van zijn handelen vormen (stap 2). Zie ook de algemene
toelichting.Het college legt de te verlenen individuele voorziening, dan wel het
afwijzen daarvan, in alle gevallen vast in een beschikking aan de jeugdige
of zijn ouders.4.Toegang jeugdhulp via de gemeenteDeze bepaling regelt de toegang van jeugdhulp via de gemeente en is
opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen. Dit alles ter
uitvoering van artikel 2.9, onder a, van de wet waarin is bepaald dat de
gemeente bij verordening in ieder geval regels stelt over de door het
college te verlenen individuele voorzieningen en overige voorzieningen, met
betrekking tot de voorwaarden voor toekenning en de wijze van beoordeling
van, en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening.Voor het verkrijgen van een individuele, niet overige voorziening, geldt de
in artikel 4 tot en met 8 beschreven procedure. Bij het onderzoek ter
beoordeling van een aangemelde hulpvraag zal, zoals beschreven in artikel 6,
in een gesprek met de jeugdige en zijn ouders de gehele situatie worden
bekeken en kan bijvoorbeeld alsnog worden verwezen naar een overige
jeugdhulpvoorziening in plaats van, of naast, mogelijke toekenning van een
individuele voorziening. Eerste lid: het college is verantwoordelijk voor de inzet van de
noodzakelijke voorzieningen op het gebied van jeugdhulp. Het college is
bevoegd om de toegang tot jeugdhulp te verlenen op grond van de wet. In de
praktijk zal het college de beslissing over het inzetten van jeugdhulp niet
zelf uitvoeren, maar mandateren aan deskundigen. Ook op andere plaatsen in
deze verordening en in de wet waar staat “het college”, kan het college deze
bevoegdheid mandateren naar ondergeschikten dan wel niet-ondergeschikten op
grond van de algemene regels van de Awb. Vierde lid: de jeugdige of zijn
ouders die een beroep willen doen op een overige voorziening kunnen hier
direct naartoe zonder meldingsprocedure in de zin van (artikel 4 en
volgende) deze verordening.Zoals in de algemene toelichting al is aangehaald hebben jeugdigen en ouders
onder de Jeugdwet geen wettelijk recht op jeugdzorg en geen individuele
aanspraken op jeugdzorg. Wel is er een voorzieningenplicht voor de gemeente
en het daaruit voortvloeiende recht van jeugdigen en ouders op een
zorgvuldige procedure. Deze verordening bevat een aantal bepalingen die dit
moeten waarborgen. Hiermee kan ten onrechte de schijn worden gewekt dat het
telkens om een uitvoerig, onnodig bureaucratische proces gaat. Dit is echter
geenszins de bedoeling. Zo kan het vooronderzoek (artikel 5), afhankelijk
van de inhoud van de melding, meer of minder uitgebreid zijn. Er kan
bovendien hiervan – en in bepaalde gevallen ook van het gesprek (artikel 6)
– in overleg met de jeugdige of zijn ouders afgezien worden. Daartegenover
staat dat, als dat nodig is, er ook sprake kan zijn van meerdere
(opeenvolgende gesprekken). Als de jeugdige al bij de gemeente bekend is,
zullen een aantal gespreksonderwerpen niet meer uitgediept hoeven te worden.
Komen een jeugdige of zijn ouders voor het eerst bij de gemeente, dan zal
een gesprek nodig zijn om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn situatie
te krijgen. Een vooronderzoek en gesprek zullen uiteindelijk vaak wel in
enige vorm nodig zijn, omdat voor een zorgvuldig te nemen besluit het van
belang is dat alle feiten en omstandigheden van de specifieke hulpvraag
worden onderzocht. Ook andere bepalingen (schriftelijke verslaglegging
(artikel 7) en schriftelijke indiening aanvraag (artikel 8)) zijn opgenomen
met het oog op een zorgvuldige procedure en in het belang van een
zorgvuldige dossiervorming.5.Vooronderzoek bij toegang jeugdhulp via gemeenteDeze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen
en te zorgen dat jeugdigen en ouders goed worden geïnformeerd. Het eerste
lid dient ter voorbereiding van het gesprek waarbij voor het onderzoek naar
aanleiding van de melding relevante bekende gegevens in kaart worden
gebracht, zodat cliënten niet worden belast met vragen over zaken die bij de
gemeente al bekend zijn en een goede afstemming mogelijk is met eventuele
andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
ondersteuning of werk en inkomen. De regels met betrekking tot de privacy
van betrokkenen en gegevensuitwisseling die gelden op grond van de Jeugdwet
en de Wet bescherming persoonsgegevens zijn hierop van overeenkomstige
toepassing. Indien gegevens nodig zijn waartoe het college geen toegang
heeft in verband met de privacyregels, kan het college de jeugdige of zijn
ouders vragen om toestemming om deze op te vragen of in te zien. Het
vooronderzoek kan afhankelijk van de inhoud van de melding meer of minder
uitgebreid zijn en omvat ook de uitnodiging voor het gesprek.Tweede lid: bij de vaststelling van de datum, het tijdstip en de locatie
voor het gesprek kunnen dan ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan
de jeugdige of zijn ouders worden verzocht om nog een aantal stukken te
overleggen. In het kader van de rechtmatigheid wordt in ieder geval de
identiteit van de jeugdige of ouders vastgesteld aan de hand van een
document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.
Tevens kan worden beoordeeld of sprake is van een voorliggende voorziening
en of het college op grond van artikel 1.2 van de wet al dan niet is
gehouden om een voorziening op basis van deze wet te treffen.In het derde lid is een bepaling opgenomen ter voorkoming van onnodige
bureaucratie. Als de gemeente al een dossier heeft van de jeugdige of zijn
ouders, en de jeugdige of zijn ouders geven toestemming om dit dossier te
gebruiken, dan kan een vooronderzoek achterwege blijven. Een gesprek over de
acute hulpvraag is dan in de regel nog wel nodig. Indien de hulpvraag ook al
bekend is, en het bijvoorbeeld over een vervolgvraag gaat, dan kan in
overleg met de jeugdige of zijn ouders ook van het gesprek worden afgezien.
Dit laatste is bepaald in artikel 6, vierde lid.6.Het gesprekVoor een zorgvuldig te nemen besluit is het van belang dat alle feiten en
omstandigheden van de specifieke hulpvraag worden onderzocht. Daarbij is het
van belang dat het onderzoek in samenspraak met de jeugdige en zijn ouders
wordt verricht. Voor een zorgvuldig onderzoek is veelal persoonlijk contact
nodig om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn ouders te krijgen. Het ligt
daarom ook voor de hand dat tijdens een gesprek met de jeugdige en zijn
ouders het een en ander wordt besproken. Of dit gesprek op een
gemeentelocatie (wijkteam) plaatsvindt, op school, bij de jeugdige of zijn
ouders thuis, of bij een andere deskundige zal afhankelijk van de concrete
situatie worden besloten. Indien nodig voor het onderzoek, kan ook sprake
zijn van meerdere (opeenvolgende) gesprekken.In het gesprek zou duidelijk moeten worden hoe ook de meest complexe
individuele voorzieningen kunnen worden getroffen. De wetgever omkleedt de
procedure om te komen tot een individuele voorziening met allerlei
waarborgen rond een deskundige beoordeling. Het kan zelfs gaan om
diagnostiek om voor een psychiatrische behandeling in aanmerking te komen of
voor een verblijf in 24-uursopvang. Dat zijn zwaarwegende beslissingen
waaraan professioneel onderzoek en afweging aan ten grondslag ligt. In het eerste lid is opgenomen dat het gesprek zo spoedig mogelijk moet
plaatsvinden. Het hangt af van de situatie hoe snel dat kan of moet
plaatsvinden.In de onderdelen a tot en met i zijn de onderwerpen van het gesprek
weergegeven. Het betreft uiteraard altijd maatwerk. Indien de jeugdige al
bij de gemeente bekend is, zullen een aantal gespreksonderwerpen niet meer
uitgediept hoeven te worden en zal bijvoorbeeld alleen kunnen worden
gevraagd of er nog nieuwe ontwikkelingen zijn. Komen een jeugdige of zijn
ouders voor het eerst bij de gemeente, dan zal het gesprek dienen om een
totaalbeeld van de jeugdige en zijn situatie te krijgen. In onderdeel c
wordt de eigen kracht van jeugdigen en ouders voorop gesteld overeenkomstig
het in de considerans van de wet vermelde uitgangspunt dat de
verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen
allereerst bij de ouders en de jeugdige zelf ligt. Een te verstrekken
voorziening kan ook juist nodig zijn om de mate van probleemoplossend
vermogen van de jeugdige en zijn ouders en die van de naaste omgeving te
versterken.Ten aanzien van de afstemmingsplicht in onderdeel g valt tedenken
aan een voorziening die een jeugdige ontvangt op grond van de AWBZ of de Zvw
en een voorziening op het gebied van passend onderwijs. Het tweede lid dient ertoe ouders te informeren. Het college neemt niet de
hoogte van de bijdrage in de kosten in de beschikking op. Dat loopt via het
door het college daartoe aangewezen bestuursorgaan, evenals de mogelijkheid
van bezwaar en beroep daartegen. In artikel 8.2.3 van de wet is bepaald dat
de ouderbijdrage door ‘het bestuursorgaan dat (door Onze Ministers) met (de
vaststelling en) de inning is belast’ wordt vastgesteld en ten behoeve van
de gemeente wordt geïnd. De ouderbijdrage geldt op grond van art. 8.2.1 van
de wet alleen in situaties van jeugdhulp buiten de thuissituatie. Zie ook
artikel 11, vierde lid.7.Het verslagDeze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming
en een zorgvuldige procedure. De invulling van deze verslagplicht is
vormvrij. Hierbij is een voorbeeld genomen aan de praktijk van de Wmo. In de
memorie van toelichting op het wetsvoorstel Wmo 2015 (Kamerstukken II
2013/14 33 841, nr.3) staat hieroverdat het college een weergave
van de uitkomsten van het onderzoek verstrekt om de cliënt in staat te
stellen een aanvraag te doen voor een maatwerkvoorziening. Dat moet in
beginsel schriftelijk. Een goede weergave maakt het voor de gemeente
inzichtelijk om een juiste beslissing te nemen te nemen op een aanvraag en
draagt bij aan een inzichtelijke communicatie met de cliënt. Uiteraard zal
de weergave van de uitkomsten van het onderzoek variëren met de uitkomsten
van het onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek bijvoorbeeld heel
beperkt kunnen zijn als de cliënt van mening is goed geholpen te zijn en de
uitkomst is dat geen aanvraag van een maatwerkvoorziening noodzakelijk is.
Bij meer complexe onderzoeken zal uiteraard een uitgebreidere weergave
noodzakelijk zijn. Desgewenst kan de gemeente de schriftelijke weergave van
de uitkomsten van het onderzoek ook gebruiken als een met de cliënt
overeengekomen plan (arrangement) waarin de gemaakte afspraken en de
verplichtingen die daaruit voortvloeien, zijn vastgelegd. Het is in dat
geval passend dat het college en de cliënt dit plan ondertekenen. Het later toevoegen van opmerkingen of het aanbrengen van wijzigingen of het
herstellen van feitelijke onjuistheden is eveneens vormvrij (derde
lid).8.De aanvraagDeze bepaling is een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van
artikel 2.9, onder a, van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij
verordening in ieder geval regels stelt met betrekking tot de voorwaarden
voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij
een individuele voorziening. Een aanvraag is nodig om een
verleningsbeschikking voor een individuele voorziening te verkrijgen. In de
Awb worden regels gegeven omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt
daarvan niet af. Op grond van artikel 4:1 van de Awb wordt een aanvraag tot
het geven van een beschikking schriftelijk ingediend bij het bestuursorgaan
dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen (hier het college), tenzij bij
wettelijk voorschrift anders is bepaald. Beslistermijnen AwbIn de verordening is geen termijn opgenomen om te beslissen op een aanvraag.
De regeling in de Awb geldt onverkort. In artikel 4:13 van de Awb is bepaald
dat een beschikking dient te worden gegeven binnen een redelijke termijn van
acht weken na ontvangst van de aanvraag. Indien een beschikking niet binnen
acht weken kan worden gegeven, dient het bestuursorgaan dit binnen deze
termijn aan de aanvrager mede te delen en daarbij een redelijk termijn te
noemen waarbinnen de beschikking wel tegemoet kan worden gezien (artikel
4:14, derde lid, van de Awb). Deze termijnen zijn maximumtermijnen. Indien
nodig kan na een melding binnen enkele dagen een individuele voorziening
worden verstrekt, in complexe situaties zal in de regel in het belang van
een zorgvuldig onderzoek een langere termijn nodig zijn. Bijvoorbeeld,
indien een langer durend diagnosetraject benodigd is, kan dit ook tot een
wat langere afhandelingsduur van de aanvraag leiden.Ter voorkoming van onnodige administratieve lasten is in het tweede lid de
mogelijkheid opgenomen om een door de jeugdige of zijn ouders ondertekend
verslag als aanvraag aan te merken.9.Toekenning individuele voorziening en Artikel 10. Voorwaarden en
weigeringsgrondenArtikel 9 en 10 geven criteria en weigeringsgronden op basis waarvan bepaald
wordt of iemand in aanmerking komt voor een individuele voorziening. Dit is
het toetsingskader. In artikel 10, derde lid is een verwijzing opgenomen
naar het centrale pgb-artikel (8.1.1) van de wet. Dit lid is opgenomen
teneinde in de verordening een compleet beeld van rechten en plichten van de
cliёnt te geven. In het eerste lid is verankerd dat het college op grond van
artikel 8.1.1 van de wet een pgb kan verstrekken. Als aan alle wettelijke
voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een verplichting van het
college worden gesproken (zie ook de tekst van artikel 8.1.1, eerste lid:
“Indien de jeugdige of zijn ouders dit wensen …”). Voor gemeenten is
ondermeer van belang dat een pgb slechts wordt verstrekt indien de jeugdige
of zijn ouders gemotiveerd kunnen aantonen dat de individuele voorziening
die door een aanbieder wordt geleverd, niet passend is (zie artikel 8.1.1,
derde lid, onder b).Het tweede tot en met vierde lid berusten op artikel 2.9, onder c, van de
wet. In deze wetsbepaling staat dat in de verordening in ieder geval wordt
bepaald op welke wijze de hoogte van een pgb wordt vastgesteld. In artikel 8.1.1, vijfde lid, onderdeel a, van de wet is bepaald dat het
college een pgb kan weigeren voor zover de kosten van het betrekken van de
jeugdhulp van derden hoger zijn dan de kosten van de individuele
voorziening. Zo wordt voorkomen dat inkoopvoordelen zouden wegvallen als te
veel personen zelf ondersteuning willen inkopen met een pgb. Een pgb is
gemiddeld genomen ook goedkoper dan zorg in natura omdat er minder
overheadkosten hoeven te worden meegerekend. De maximale hoogte van een pgb
is in de verordening begrensd op de kostprijs van de in de betreffende
situatie goedkoopst adequate door het college ingekochte individuele
voorziening in natura. 11.Inhoud beschikkingIndien de jeugdige of zijn ouders een formele aanvraag bij het college
indienen (artikel 8) of er overeenkomstig artikel 3, tweede lid, een
beschikking afgegeven wordt, dient het college een schriftelijke beschikking
op te stellen, waartegen zij bezwaar en beroep op grond van de Awb kunnen
indienen. Uitgangspunt van de wet is dat de jeugdige of zijn ouders een
voorziening in ‘natura’ krijgen. Indien gewenst door de jeugdige of zijn
ouders bestaat echter de mogelijkheid van het toekennen van een pgb. Het eerste lid bevestigt de regeling van deze onderwerpen in de Jeugdwet en
de Awb en is hier opgenomen in het belang van burgers om hen in de
verordening een zo compleet mogelijk beeld te geven van hun rechten en
plichten. De mogelijkheid om bezwaar in te dienen tegen de beschikking en
ook de daarop volgende mogelijkheid van beroep bij de rechter is geregeld in
de Awb en geldt in beginsel voor alle beschikkingen. Indien een jeugdige of
zijn ouders in bezwaar en beroep willen gaan, hebben zij op grond van de Awb
het recht op het indienen van een aanvraag, waarmee een voor bezwaar en
beroep vatbaar besluit kan worden uitgelokt. Ook de weigering, of het te
lang uitblijven van een beschikking, geeft de burger op grond van de Awb de
ingang van bezwaar en beroep.In de beschikking wordt alleen ter informatie opgenomen dat een
ouderbijdrage is verschuldigd (vierde lid). De vaststelling en inning
geschiedt door het bestuursorgaan dat namens de gemeente met de inning is
belast. 12.Regels pgbBij nota van wijziging (Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 11, artikel MM)
is de regeling in artikel 8.1.1 van de wet voor het pgb aangepast
(“gestandaardiseerd”) aan de verwante regelgeving met betrekking tot de
maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015), In deze regeling stond dat een
pgb slechts wordt verstrekt indien aan de in het derde lid gestelde
voorwaarden is voldaan. Bij amendement Bergkamp/Voortman (Kamerstukken II
2013/14 33 684, nr. 109) is het woord ‘slechts’ geschrapt omdat dit een
onnodige en overbodige inperking van het recht op een pgb leek te
suggereren. Bij amendement Bisschop en Voortman (Kamerstukken II 2013/14 33
684, nr. 100) is het vijfde lid zo aangepast dat duidelijk is geworden dat
jeugdigen of hun ouders zelf kunnen bijbetalen wanneer het tarief van de
door hen gewenste aanbieder duurder is dan de in de betreffende situatie
goedkoopst adequate door het college te bieden individuele voorziening in
natura. Het college kan het pgb slechts weigeren voor dat gedeelte dat
duurder is dan deze door het college te bieden individuele voorziening in
natura.13.Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvorderingDeze bepaling is een uitwerking van de bij nota van wijziging ( Kamerstukken
II 2013/14 33 684, nr. 11, artikel D) ingevoegde verplichte
delegatiebepaling van artikel 2.9, onder d, van de wet, waarbij is bepaald
dat de gemeente bij verordening regels stelt voor de bestrijding van het ten
onrechte ontvangen van een individuele voorziening, alsmede van misbruik of
oneigenlijk gebruik van de wet. Ook deze bepaling beoogt het standaardiseren
met de regelgeving met betrekking tot de aan elkaar verwante
beleidsterreinen van jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning. In de toelichting op de nota van wijziging is voorts vermeld dat het tot de
gemeentelijke verantwoordelijkheid behoort misbruik van de geboden
voorzieningen te voorkomen en, waar nodig, op te treden tegen onterecht
gebruik van individuele voorzieningen of persoonsgebonden budgetten. Een
zorgvuldig gebruik van collectieve middelen is wezenlijk voor het draagvlak
daarvan. De artikelen 8.1.2 tot en met 8.1.4 (oorspronkelijk genummerd:
8.1.1a tot en met 8.1.1c) zijn eveneens bij nota van wijziging en ter
standaardisering van de regelgeving aan het wetsvoorstel toegevoegd.Het eerste lid berust mede op artikel 8.1.2, eerste lid, van de wet. Ook de
overige onderdelen van artikel 8.1.2 en artikel 8.1.3 en 8.1.4 geven handen
en voeten aan de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik en zijn
opgenomen in deze verordening. De wettekst van de artikelen 8.1.2 tot en met
8.1.4 is veelal beperkt tot de pgb. Waar mogelijk en zinvol, is dit ter
uitwerking van de delegatiebepaling in artikel 2.9, onder d, van de wet, in
de verordening uitgebreid tot de individuele voorziening in natura. Hiervoor
kan ook steun gevonden worden in de tekst van de toelichting op artikel
8.1.2, waarbij is vermeld dat de in het eerste lid geregelde
inlichtingenverplichting als uitgangspunt heeft dat van de jeugdige en zijn
ouders aan wie een individuele voorziening of een daaraan gekoppeld pgb is
verstrekt, verlangd kan worden dat ze voldoende gegevens en inlichtingen
verstrekken om het college in staat te stellen te beoordelen of het beroep
op die individuele voorziening of het daaraan gekoppelde pgb terecht is
gedaan. Indien het de jeugdige of zijn ouders redelijkerwijs duidelijk moet
zijn dat er feiten en omstandigheden, of daarin opgetreden wijzigingen, zijn
die van invloed kunnen zijn op de toekenning van de individuele voorziening
of het daaraan gekoppelde pgb, dienen zij dit onverwijld aan het college te
melden. Verstrekken zij niet onverwijld uit eigen beweging of op verzoek van
het college alle gevraagde inlichtingen en bewijsstukken, dan heeft dat
gevolgen voor de toekenning van de voorziening of het daaraan gekoppelde
pgb. Het college kan niet alleen bij een aanvraag, maar ook in andere stadia
concrete informatie en bewijsstukken van de belanghebbende vragen. Het tweede lid is geënt op artikel 8.1.4 van de wet. Ook
hier is de tot de pgb beperkte reikwijdte van artikel 8.1.4 van de wet op
grond van het bepaalde in artikel 2.9, onder d, van de wet uitgebreid tot de
individuele voorziening in natura. 14.Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclasseringHet college kan de uitvoering van de Jeugdwet, met uitzondering van de
vaststelling van de rechten en plichten van de jeugdige of zijn ouders, door
aanbieders laten verrichten (artikel 2.11, eerste lid, van de Jeugdwet). Met
het oog op gevallen waarin dit ten aanzien van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering gebeurt, moeten bij
verordening regels worden gesteld ter waarborging van een goede verhouding
tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden
gesteld aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.12 va de Jeugdwet). Daarbij
dient in ieder rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de
beroepskrachten en de toepasselijke
arbeidsvoorwaarden.Om te voorkomen dat er
alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de uitvoering worden in dit
artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het college bij het
vaststellen van tarieven (naast de prijs) rekening dient te houden. Hiermee
wordt bereikt dat er een beter beeld ontstaat van reële kostprijs voor de
activiteiten die zij door aanbieders willen laten uitvoeren. Uitgangspunt is
dat de aanbieder kundig personeel inzet tegen de arbeidsvoorwaarden die
passen bij de vereiste vaardigheden. Hiervoor is ten minste een beeld nodig
van de vereiste activiteiten en de arbeidsvoorwaarden die daarbij horen. Dit
biedt een waarborg voor werknemers dat hun werkzaamheden aansluiten bij de
daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.15.VertrouwenspersoonIn artikel 2.6, eerste lid, onder f, van de wet is bepaald dat het college
ervoor verantwoordelijk is dat jeugdigen, hun ouders of pleegouders een
beroep kunnen doen op een vertrouwenspersoon. Met de vertrouwenspersoon
wordt een functionaris bedoeld zoals deze nu al werkzaam is binnen de
jeugdzorg. Onafhankelijkheid, beschikbaarheid en toegankelijkheid zijn
belangrijke factoren (wettelijke vereisten) voor een goede invulling van
deze functie. De wet adresseert het college rechtstreeks en vraagt niet om
hierover bij verordening een regeling op te stellen. De bepaling uit de wet
is toch in de verordening opgenomen vanwege het in het belang om in de
verordening een compleet overzicht van rechten en plichten van jeugdigen en
ouders te geven. 16.KlachtregelingDit artikel regelt het gemeentelijke klachtrecht. De gemeente is al op grond
van de Awb in het algemeen verplicht tot een behoorlijke behandeling van
mondelinge en schriftelijke klachten over gedragingen van personen en
bestuursorganen die onder haar verantwoordelijkheid werkzaam zijn. Gelet op
het van toepassing zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerige
regeling omtrent klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is
neergelegd om na de afhandeling van de klacht de bevoegde ombudsman te
verzoeken een onderzoek in te stellen, kan in deze verordening met een
enkele bepaling worden volstaan. In de regel zal eerst de aanbieder worden
aangesproken bij klachten over de wijze van behandeling. De
klachtmogelijkheid tegenover de aanbieder is geregeld in artikel 4.2.1 e.v.
van de wet. Pas wanneer dit klachtrecht niet bevredigend is, of niet
logisch, bijvoorbeeld bij gedragingen van gemeenteambtenaren, dan komt de
gemeentelijke klachtmogelijkheid in zicht.17.Betrekken van ingezetenen bij het beleidIn dit artikel zijn bepalingen opgenomen over inspraak en medezeggenschap
bij de gemeente. De mogelijkheid tot inspraak en medezeggenschap tegenover
de aanbieder is al geregeld in artikel 4.2.4 e.v. van de wet. Regeling van de inspraak en medezeggenschap is verplicht op grond van
artikel 2.10 van de wet in samenhang met artikel 2.1.3, derde lid, van de
Wmo 2015. In artikel 2.10 (in de redactie van de Nota van wijziging op het
wetsvoorstel Wmo 2015 van 12 maart 2014, kamerstukken II 22841, nr. 35)
worden de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.5.1 (jaarlijks
cliëntervaringsonderzoek) van de Wmo 2015 van overeenkomstige toepassing
verklaard. Ingevolge artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015 dient bij
verordening te worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken
bij de uitvoering van deze wet. In het eerste lid is verwezen naar de
krachtens artikel 150 van de Gemeentewet vastgestelde inspraakverordening.
Op deze manier wordt gewaarborgd dat eenzelfde inspraakprocedure geldt voor
het jeugdhulpbeleid als op andere terreinen. De inspraak geldt voor alle
ingezetenen. Dit is uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat
iedereen op enig moment aangewezen kan raken op ondersteuning. Met het
tweede lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling van
de medezeggenschap vorm te geven.18.Nadere regelsDit artikel spreekt voor zich.19.OvergangsrechtIn dit artikel is het overgangsrecht opgenomen. Kinderen, jongeren en ouders
maken zich er zorgen over of de jeugdhulpverlening of het Persoonsgebonden
budget (PGB) waar zij eind 2014 gebruik van maken, in 2015 voortgezet wordt.
Om deze zorgen voor deze kwetsbare groep kinderen en jongeren zoveel
mogelijk weg te nemen is er voor gekozen de hulpverlening of het PGB waar
eind 2014 gebruik van wordt gemaakt, in 2015 voort te zetten.Voor de kinderen, jongeren en ouders betekent dit onder andere het
volgende:
Kinderen, jongeren en ouders die op 31 december 2014 jeugdhulp
ontvangen (“zittende” cliënten), kunnen deze hulp in 2015 voort
zetten bij de jeugdhulpaanbieder die deze zorg op 31 december 2014
biedt.
Dit geldt voor alle kinderen, jongeren en ouders die jeugdhulp
ontvangen waarvoor gemeenten vanaf 2015 verantwoordelijk zijn.
Deze continuïteit van hulpverlening geldt zolang de indicatietermijn
duurt maar tot maximaal één jaar na de transitie (dus tot 1 januari
2016).
Deze continuiteit van hulpverlening geldt ook voor kinderen,
jongeren en ouders die op 31 december 2014 een aanspraak hebben op
jeugdhulpverlening maar die op dat moment nog geen hulpverlening
krijgen (“wachtlijstcliënten”).
Bestaande PGB’s worden voor het jaar 2015 tot uiterlijk 1 januari
2016 gecontinueerd. Hierbij wordt het uitgangspunt gehanteerd dat de
rechten van bestaande PGB’s gerespecteerd worden.
In 2015 (sowieso dus vóór 1 januari 2016) wordt door het SWT samen
met de kinderen, jongeren en ouders bekeken welke ondersteuning na
de overgangsperiode nodig is.
Voor kinderen en jongeren in pleegzorg bestaat een uitzondering, in die zin
dat voor hen geldt dat de continuïteit van jeugdhulp geldt zolang zij
pleegzorg nodig hebben.20.Inwerkingtreding en citeertitelDit artikel spreekt voor zich.