CVDR345496_1Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive Gemeente Stein 2014nlregelingStein2018-07-03SteinDigitaal gemeenteblad, 12 december 2014Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive Gemeente Stein 2014artikel 8, eerste lid, onderdeel d, van de Participatiewetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-12-04De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-012016-01-01OnbekendOnbekendGeenGeenVerordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive Gemeente Stein
2014De raad van de gemeente Stein;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van ;gelet op artikel 8, eerste lid, onderdeel d, van de Participatiewet;gezien het advies van het Sociaal Overleg;besluit vast te stellen de Verordening verrekening bestuurlijke boete bij
recidive gemeente Stein 20141Algemene bepalingen1BegrippenIn deze verordening wordt verstaan onder:
beslagvrije voet: beslagvrije voet als bedoeld in de artikelen
475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering;
recidiveboete: bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 18a,
vijfde lid, van de Participatiewet;
bezit: waarde van de bezittingen waarover
belanghebbende of diens gezin beschikt of redelijkerwijs kan
beschikken, met uitzondering van het in de woning met
bijbehorend erf gebonden vermogen, bedoeld in artikel 50, eerste
lid, van de Participatiewet;
verrekenen: verrekening als bedoeld in
artikel 60, vierde lid, van de Participatiewet.
2Bescherming beslagvrije voet bij verrekening wegens recidive2Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende bezit1.Indien het bezit van een belanghebbende ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt, verrekent het college de
recidiveboete zonder inachtneming van de beslagvrije voet.2.De verrekening, bedoeld in het eerste lid, geschiedt gedurende een
tijdvak van drie maanden vanaf het moment van de dagtekening waarop
de bestuurlijke boete is opgelegd.3Verrekenen bij geen of onvoldoende bezit1.Indien het bezit van een belanghebbende niet ten minste driemaal de
toepasselijkebijstandsnorm bedraagt, verrekent het college de recidiveboete gedurende
éénmaand zonder inachtneming van de beslagvrije voet. De verrekening
geschiedt vanaf het moment van de dagtekening waarop de bestuurlijke
boete is opgelegd.
Aansluitend op verrekening als bedoeld in het eerste lid,
verrekent het college de recidiveboete in de daarop volgende
twee maanden op een dusdanige wijze dat belanghebbende blijft
beschikken over een inkomen ter hoogte van 80% van de
toepasselijke bijstandsnorm.
Tot het inkomen, bedoeld in het tweede lid, worden ook middelen
gerekend als
bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdelen n en r, van de
Participatiewet.4Verrekenen met inachtneming beslagvrije voet4Verrekenen met inachtneming beslagvrije voetIn afwijking van de artikelen 2 en 3 kan het college de recidiveboete
met inachtneming van de beslagvrije voet verrekenen indien:
aannemelijk is dat verrekening op de wijze, bedoeld in de
artikelen 2 of 3, zou leiden tot huisuitzetting van
belanghebbende en diens gezin; of
anderszins sprake is van dringende redenen.
5Eerder opgelegde bestuurlijke boetesDe artikelen 2, 3 en 4 zijn van overeenkomstige toepassing op de
verrekening van de bestuurlijke boete, bedoeld in artikel 18a, eerste
lid, van de Participatiewet, indien en voor zover deze boete nog niet is
betaald op het moment van verrekening van de recidiveboete.3Slotbepalingen6InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking na de bekendmaking ex artikel 139 van
de Gemeentewet en werkt terug tot 1 januari 2015.7CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening verrekening
bestuurlijke boete bij recidive gemeente Stein 2015.Gelijktijdig wordt de verordening verrekening bestuurlijke boete bij
recidive gemeente Stein 2013 van 27 maart 2013 ingetrokken.Aldus besloten in de openbare raadsvergadering van De raad voornoemd.De griffier, De voorzitter,ToelichtingAlgemeen deel Op 1 januari 2013 is de "Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid
SZWwetgeving" in werking getreden. Deze wet introduceert de bestuurlijke boete
bij een schending van de inlichtingenplicht. Het college van burgemeester en
wethouders (verder college) is verplicht de bestuurlijke boete met de lopende
uitkering te verrekenen. In beginsel moet bij deze verrekening de bescherming
van de beslagvrije voet in acht genomen worden. Is echter sprake van een
bestuurlijke boete wegens recidive, dan kan het college besluiten gedurende
maximaal drie maanden met de beslagvrije voet te verrekenen.De Participatiewet verplicht de gemeenteraad in een verordening nadere regels te
stellen over de bevoegdheid de beslagvrije voet tijdelijk buiten werking te
stellen bij verrekening van de recidiveboete. Gemeenten krijgen daarmee de
ruimte een afweging te maken van situaties of omstandigheden waarin het buiten
werking stellen van de beslagvrije voet niet proportioneel wordt geacht.De bevoegdheid van de gemeenteraad strekt zich slechts uit over het al dan niet
in acht nemen van de beslagvrije voet bij verrekening van de recidiveboete. Daar
waar terugvordering en invordering niet door de wetgever is verplicht, blijft
sprake van een bevoegdheid van het college. Het is derhalve aan het college op
deze onderdelen nadere (beleids)regels vast te stellen.In het kader van pseudoverrekening kunnen gemeenten te maken krijgen met
verzoeken van andere gemeenten om een door hen opgelegde recidiveboete te
verrekenen. Het college dat de boete heeft opgelegd zal in dat geval aangeven in
hoeverre het de beslagvrije voet in acht wil nemen (volgens de regels van zijn
gemeentelijke verordening). De gemeente die de uitkering verstrekt, moet in
beginsel gehoor geven aan dit verzoek. Mocht de beslagvrijevoet niet gerespecteerd worden, dan kan de belanghebbende het college waarvan
hij uitkering ontvangt, verzoeken de beslagvrije voet toch in acht te nemen. In
artikel 60b, tweede lid, van de Participatiewet is geregeld dat het college die
de uitkering verstrekt, de bevoegdheid heeft aan dit verzoek van belanghebbende
tegemoet te komen. Het ligt voor de hand dat het college bij de beslissing op
dat verzoek handelt analoog aan de regels die in de eigen gemeentelijke
verordening zijn vastgelegd. Dit zal worden vastgelegd in een door het college
vast te stellen beleidsregel.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1. BegrippenIn deze bepaling zijn een aantal begrippen nader omschreven. De meeste behoeven
geen nadere toelichting.Bezit De verordening kent een definitie van het begrip bezit.
Het gaat daarbij om (de waarde van) alle bezittingen waarover een belanghebbende
of diens gezinsleden beschikken of redelijkerwijs kunnen beschikken. Bezittingen
kunnen zowel bestaan uit geld als op geld waardeerbare goederen.Bij het begrip bezit zoals dat in deze verordening wordt gebruikt, gaat het
nadrukkelijk niet om vermogen als bedoeld in artikel 34 van de Participatiewet.
Eventueel aanwezige schulden spelenimmers geen rol en worden dus ook niet op het bezit in mindering gebracht. Ook
de vrijlatingen van artikel 34, tweede lid, van de Participatiewet zijn hier
niet van toepassing. Een belanghebbende die vanwege de volledige verrekening met
de beslagvrije voet zonder inkomsten komt te zitten, zal de bezittingen waarover
hij beschikt of redelijkerwijs kan beschikken, volledig moeten aanwenden om in
de noodzakelijke kosten van het bestaan te kunnen voorzien. Een uitzondering is
gemaakt voor de door belanghebbende en zijn gezin bewoonde (eigen) woning.Verrekenen De Participatiewet kent een ruimer begrip van
verrekenen dan het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Voor de
duidelijkheid is daarom een aparte begripsbepaling opgenomen in de
verordening.Artikel 2. Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende
bezitUitgangspunt van deze verordening is dat volledige verrekening met de
beslagvrije voet plaats vindt voor de maximale termijn van drie maanden als een
belanghebbende over voldoende bezittingen beschikt om dit op te kunnen vangen.
Dat uitgangspunt is vastgelegd in artikel 2 van deze verordening. Van voldoende
bezit is sprake als de waarde van de bezittingen waarover belanghebbende
beschikt (of redelijkerwijs kan beschikken), ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt. Immers, bij aanwending of tegeldemaking
van deze bezittingen, zou een periode van drie maanden overbrugd moeten kunnen
worden.Artikel 3. Verrekenen bij geen of onvoldoende bezitHeeft een belanghebbende onvoldoende bezittingen om een periode van drie maanden
volledige verrekening met de beslagvrije voet te kunnen overbruggen, dan
verrekent het college slechts één maand zonder inachtneming van de beslagvrije
voet. Voor de overigetwee maanden vindt weliswaar verrekening met de beslagvrije voet plaats, maar
niet volledig. Belanghebbende blijft beschikken over een inkomen ter hoogte van
80% van de toepasselijke bijstandsnorm.Voor het percentage van 80% is aansluiting gezocht bij de
invorderingsmogelijkheden die de Belastingdienst heeft bij notoire wanbetalers.
Onder omstandigheden kan deze de beslagvrije voet (90% van de toepasselijke
bijstandsnorm) verlagen met 10% op grond van artikel 19, eerste lid, van de
Invorderingswet 1990.Met de gekozen opzet wordt enerzijds uiting gegeven aan het principe dat fraude
niet mag lonen. Het gaat hier immers om belanghebbenden die herhaaldelijk hun
inlichtingenplicht hebben geschonden. Daar mag een duidelijk signaal tegenover
staan. Anderzijds wordt rekening gehouden met de zorgplicht van gemeenten. Het
volledig buiten werking stellen van de beslagvrije voet gedurende drie maanden
kan kwalijke maatschappelijke consequenties hebben. Dat moet voorkomen worden,
nu de regeling daarmee zijn doel voorbij zou schieten.Een belanghebbende kan inkomsten uit arbeid hebben die op grond van artikel 31,
tweede lid, onderdelen n of r, van de Participatiewet worden vrijgelaten voor de
algemene bijstand. Bij verrekening van een recidiveboete tot 80% van de
bijstandsnorm, tellen deze inkomsten echter gewoon mee. Het college laat deze
inkomsten dus niet buiten beschouwing bij de beoordeling van de vraag of een
belanghebbende nog over voldoende inkomen beschikt.Dat is geregeld in lid 3.Artikel 4. Verrekenen met inachtneming beslagvrije voetHoewel het hier gaat om een herhaaldelijke schending van de inlichtingenplicht,
zijn situaties denkbaar waarin volledige verrekening met de beslagvrije voet
niet aanvaardbaar wordt geacht. Die situaties komen aan de orde in artikel 4.
Het gaat daarbij altijd om individuele omstandigheden waaraan het college zal
moeten toetsen.In onderdeel a is geregeld dat het college kan besluiten in afwijking van de
artikelen 2 en 3 toch de beslagvrije voet te respecteren wanneer volledige
verrekening waarschijnlijk leidt tot huisuitzetting van belanghebbende en diens
gezin. Voorkomen moet worden dat een belanghebbende door de volledige
verrekening op straat komt te staan, nu dit de problematiek alleen maar
verergert, met alle maatschappelijke kosten van dien.Een dreigende huisuitzetting wordt in deze verordening gezien als een dringende
reden om van verrekening met de beslagvrije voet af te zien. Dat volgt uit het
woord 'anderszins' in onderdeel b. Ook bij aanwezigheid van andere dringende
redenen dan een dreigende huisuitzetting, kan het college rekening houden met de
bescherming van de beslagvrije voet. Van dringende redenen is niet snel sprake.
Het gaat slechts om incidentele gevallen, waarbij de behoeftige omstandigheden
waarin de belanghebbende en diens gezinsleden verkeren op geen enkele andere
wijze te verhelpen zijn. Het enkele feit dat het belanghebbende door de
verrekening aan middelen ontbreekt om in het bestaan te voorzien, is op zich
geen voldoende voorwaarde om te kunnen spreken van dringende redenen.Artikel 5. Eerder opgelegde bestuurlijke boetesIn artikel 60b, derde lid, van de Participatiewet is bepaald dat de bevoegdheid
om te verrekenen met de beslagvrije voet ook van toepassing is op eerder
opgelegde bestuurlijke boetes voor zover op het moment van verrekening van de
recidiveboete, die eerdere boetes nog niet zijn betaald. Mocht het college die
eerdere, nog openstaande boetes gaan verrekenen, dan regelt artikel 5 dat de
bepalingen in deze verordening van overeenkomstige toepassing zijn.