CVDR344955_1Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Roerdalen 2015nlregelingRoerdalen2017-12-28RoerdalenGemeenteblad, 79286Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Roerdalen 2015Participatiewet, art. 8a, eerste lid, aanhef en onder a, c, d en e en tweede lidgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-12-17De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-012017-12-29Nieuwe regeling2014/12/17/12AGeenGeenexb-2017-57291Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Roerdalen
2015De raad van de gemeente Roerdalen heeft; gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 4
november 2014, gelet op artikel 8a, eerste lid, aanhef en onder a, c, d en e en tweede lid
van de Participatiewet;het volgende besluit genomen:Besluit:De Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Roerdalen 2015 vast te
stellen.Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 17-12-2014.De gemeenteraad van Roerdalen,De griffier, De voorzitter,R.J.J. Notermans mr. M.D. de Boer-BeertaRe-integratieverordening Participatiewet gemeente Roerdalen
20151Algemene bepalingen1.Begrippen1.Alle begrippen die in deze verordening gebruikt worden en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de
Participatiewet en de Algemene wet bestuursrecht (Awb). 2.In deze verordening wordt verstaan onder:
Anw-ers: personen met een uitkering volgens de Algemene
nabestaandenwet die geregistreerd staan als werkzoekenden
bij het UWV;
Arbeidsverplichting: de verplichting genoemd in artikel 9
eerste lid van de Participatiewet, artikel 37 in de IOAW en
IOAZ;
doelgroep: personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onderdeel a, van de wet;
IOAW: de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
IOAZ: de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
jongeren:
niet-uitkeringsgerechtigden die
behoren tot de doelgroep en jonger zijn dan 27 jaar;
mantelzorg: langdurige zorg die niet in het kader van een
hulpverlenend beroep wordt geboden aan een hulpbehoevende
door een persoon uit diens directe omgeving, waarbij
zorgverlening rechtstreeks voortvloeit uit de sociale
relatie en de gebruikelijke zorg van huisgenoten voor elkaar
overstijgt;
nuggers: de niet-uitkeringsgerechtigden bedoeld in artikel
6, eerste lid, onderdeel a van de wet;
uitkeringsgerechtigden: personen met een uitkering ingevolge
de wet, Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers, (IOAW), de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ), danwel die
een aanvraag daarvoor hebben ingediend;
voorziening: elke vorm van ondersteuning die de gemeente
biedt aan de belanghebbenden om (een grotere mate van)
arbeidsinschakeling of maatschappelijke participatie,
waaronder mede verstaan zelfstandig ondernemerschap, te
realiseren;
2Opdracht aan het college2.Algemene opdracht1.Het college draagt zorg voor het ondersteunen en waar nodig het
aanbieden van voorzieningen aan belanghebbenden, die de kortste weg
vormen naar werk, dan wel terugkeer naar uit ’s Rijks kas bekostigd
onderwijs.2.Ter uitvoering van de in lid 1 bedoelde ondersteuning kan het
college nadere regels en prioriteiten stellen in verband met de
financiële mogelijkheden en met maatschappelijke, economische en
conjuncturele ontwikkelingen.3.Bij nadere regels als bedoeld in lid 2 kan het college onderscheid
maken in drie doelgroepen:
personen met een volledige verdiencapaciteit;
personen met een verminderde verdiencapaciteit;
personen met een maatschappelijke verdiencapaciteit.
4.Bij de inzet van voorzieningen kiest het college voor die
voorziening die beschikbaar is en die adequaat en toereikend is voor
het doel dat beoogd wordt. 5.Het college houdt bij het aanbieden van ondersteuning en
voorzieningen rekening met de omstandigheden en functionele
beperkingen van een belanghebbende. De omstandigheden hebben in
ieder geval betrekking op zorgtaken van die belanghebbende en de
mogelijkheid dat hij behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie of
gebruik maakt van de voorziening beschut werk. Onder zorgtaken wordt
in ieder geval verstaan:
de zorg voor ten laste komende kinderen tot vijf jaar; en
de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg.
3.Voorwaarden en afwijzingsgronden1.Voorzieningen die gericht zijn op de arbeidsinschakeling worden
alleen ingezet als zonder die inzet, naar het oordeel van het
college, het vinden van algemeen geaccepteerde arbeid niet mogelijk
is.2.Geen recht op ondersteuning bestaat indien sprake is van een
voorliggende voorziening, die naar het oordeel van het college, in
voldoende mate kan bijdragen aan de arbeidsinschakeling van de
belanghebbende. Geen voorziening naar werk wordt aangeboden aan
belanghebbenden voor wie inzet van een voorziening niet doelmatig
is. 3.Geen recht op ondersteuning bestaat indien en zolang de
belanghebbende geen, danwel in onvoldoende mate, inlichtingen
verstrekt, zodat door het college niet bepaald kan worden welke
voorziening aangeboden dient te worden.4.Budgetplafond1.Binnen het kader van de door de gemeenteraad vastgestelde subsidie-
of budgetplafond voor de verschillende voorzieningen, kan het
college een plafond instellen voor een specifieke voorziening.2.Een door het college vastgesteld plafond als bedoeld in het eerste
lid, vormt een weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke
voorziening.3Voorzieningen5.Werkstage1.Het college kan een belanghebbende een werkstage gericht op
arbeidsinschakeling aanbieden als de belanghebbende nog niet actief
is geweest op de arbeidsmarkt of een afstand tot de arbeidsmarkt
heeft. 2.Het doel van een werkstage is het opdoen van werkervaring dan wel
het leren functioneren in een arbeidsrelatie, gedurende maximaal
drie maanden.3.In een schriftelijke overeenkomst wordt in ieder geval vastgelegd:
het doel van de werkstage; en
de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt.
5a.Proefplaatsing1.Het college kan een belanghebbende in staat stellen voorafgaande aan
een regulier dienstverband of een dienstverband waarbij
loonkostensubsidie wordt verstrekt, werkervaring op te doen in de
vorm van een proefplaatsing.2.Het doel van de proefplaatsing is de belanghebbende werkervaring op
te laten doen in zijn toekomstige functie om daarmee uitval na
aanvang van het dienstverband te voorkomen. 3.De proefplaatsing duurt niet langer dan drie maanden. In incidentele
gevalen kan deze termijn eenmaal worden verlengd. 4.In een schriftelijke overeenkomnst wordt in ieder geval
vastgelegd:a. het doel van de proegplaatsing; enb. de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt.5b.Arbeidsontwikkelingstraject1.Het college kan een uitkeringsgerechtigde of een jongere een traject
gericht op arbeidsontwikkeling aanbieden als de
uitkeringsgerechtigde nog niet actief is geweest op de arbeidsmarkt
of een grote afstand tot de arbeidsmarkt heeft.2.Het doel van een arbeidsontwikkelingstraject is het aanleren van
werknemersvaardigheden en het opleiden van de uitkeringsgerechtigde
gedurende maximaal 12 maanden.6.Sociale activering1.Het college kan een uitkeringsgerechtigde of een jongere
activiteiten aanbieden in het kader van sociale activering voor
zover de mogelijkheid bestaat dat hij op enig moment algemeen
geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt
gemaakt van een voorziening.2.Het college stemt de duur van de in het eerste lid bedoelde
activiteiten af op de mogelijkheden en capaciteiten van die
uitkeringsgerechtigde. 7.Scholing1.Het college kan een voorziening, in de vorm van scholing, aanbieden
aan uitkeringsgerechtigden of jongeren mits dit naar het oordeel van
het college bijdraagt aan het vergroten van de kansen op de
arbeidsmarkt.2.De scholing als bedoeld in lid 1 voldoet in ieder geval aan de
volgende eisen:
de scholing is noodzakelijk voor de kortste weg naar
arbeidsinschakeling;
de scholing is arbeidsmarktrelevant;
de scholing kan gericht zijn op het behalen van een
startkwalificatie voor zover de uitkeringsgerechtigde
hierover niet beschikt.
3.Voor het gestelde onder lid 2 geldt dat de goedkoopste toereikende
mogelijkheid moet worden benut. 8.Participatieplaats1.Het college kan een uitkeringsgerechtigde van 27 jaar of ouder
overeenkomstig artikel 10a van de wet onbeloonde additionele
werkzaamheden laten verrichten.2.Het college zorgt ervoor dat de te verrichten additionele
werkzaamheden worden vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst
die wordt ondertekend namens het college, door de inlener en door de
uitkeringsgerechtigde die de additionele werkzaamheden gaat
verrichten. 3.De premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de wet bedraagt €
300, - per zes maanden, mits in die zes maanden voldoende is
meegewerkt aan het vergroten van de kans op inschakeling in het
arbeidsproces. 4.Een werknemer wordt uitsluitend geplaatst als hierdoor, naar het
oordeel van het college, de concurrentieverhoudingen niet
onverantwoord worden beïnvloed en er geen verdringing op de
arbeidsmarkt plaatsvindt.9.Scholing gedurende een participatieplaats1.Het college biedt aan uitkeringsgerechtigde die onbeloonde
additionele werkzaamheden verricht en die niet beschikt over een
startkwalificatie na een periode van zes maanden na aanvang van die
werkzaamheden een scholing die de toegang tot de arbeidsmarkt
bevordert.2.Het college betrekt bij de beoordeling van de scholing als bedoeld
in lid 1:
het oordeel van degene in wiens opdracht de
uitkeringsgerechtigde de additionele werkzaamheden
uitvoert;
de scholingswens van de uitkeringsgerechtigde.
3.Het eerste lid is niet van toepassing indien naar het oordeel van
het college een dergelijke scholing niet bijdraagt aan vergroting
van de kansen van de uitkeringsgerechtigde op de arbeidsmarkt.10.Detachering1.Het college kan zorgen voor toeleiding van een uitkeringsgerechtigde
of een jongere naar een dienstverband met een werkgever, gericht op
arbeidsinschakeling.2.De belanghebbende, als bedoeld in het eerste lid, wordt voor het
verrichten van arbeid gedetacheerd bij een werkgever. De detachering
wordt vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst tussen zowel de
werkgever en inlenende organisatie als tussen de werknemer en
inlenende organisatie.11.Beschut werk1.Aan een belanghebbende die door een lichamelijke, verstandelijke of
psychische beperking een zodanige mate van begeleiding op en
aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat van een reguliere
werkgever redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat hij deze in
dienst neemt, kan de voorziening beschut werk worden
aangeboden.2.Het college maakt, aan de hand van het schema als opgenomen in
bijlage 1 bij deze verordening, uit de doelgroep een voorselectie.
Tijdens de voorselectie wordt bepaald welke mensen in aanmerking
kunnen komen voor beschut werk, en op welk moment.3.Het college wint na de voorselectie advies in bij het UWV voor de
beoordeling of zij uitsluitend in een beschutte omgeving onder
aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie
hebben.4.Om de in artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet, bedoelde
werkzaamheden mogelijk te maken kan het college de volgende
ondersteunende voorzieningen aanbieden:
fysieke aanpassingen van de werkplek of de werkomgeving;
een uitsplitsing van taken;
aanpassingen in de wijze van werkbegeleiding, werktempo of
arbeidsduur.
5.Het college bepaalt jaarlijks de omvang van het aanbod beschut werk
en legt middels de budgetcyclus vast hoeveel plekken voor beschut
werk de gemeente beschikbaar stelt. In verband hiermee overlegt het
college met het UWV, aan de gemeente gelieerde bedrijven en met
andere reguliere werkgevers.6.Het college kan andere voorzieningen inzetten, indien er een beperkt
aantal plekken zijn voor beschut werken. 12.No-riskpolis1.Een werkgever komt in aanmerking voor een no-riskpolis indien:
de werkgever voor ten minste de duur van zes maanden een
arbeidsovereenkomst aangaat met een werknemer voor tenminste
16 uur per week;
indien de werknemer een jongere is of voorafgaande aan de
aanvang van de arbeid een uitkeringsgerechtigde was;
de werknemer een structurele functionele of andere beperking
heeft of de werkgever ten behoeve van de werknemer een
loonkostensubsidie, als bedoeld in artikel 10d van de wet,
ontvangt;
artikel 29b van de Ziektewet niet van toepassing is; en
de werknemer zijn woonplaats heeft binnen de gemeente bij
aanvang van de indiensttreding.
2.De no-riskpolis vergoedt:
het loon van de werknemer tot maximaal 100 procent van het
minimumloon; en
de extra werkgeverslasten tot maximaal 15 procent van de
onder a genoemde vergoeding.
3.Om de werkgever een no-riskpolis te kunnen verstrekken, sluit de
gemeente een verzekering af en treedt op als verzekeringnemer. De
begunstigde is de werkgever. 4.Het college vergoedt de no-riskpolis tot maximaal twaalf maanden na
indiensttreding van de werknemer bij de werkgever.13.Loonkostentegemoetkoming gericht op re-integratie1.Het college kan een loonkostentegemoetkoming verstrekken aan een
werkgever die een kwetsbare uitkeringsgerechtigde of een jongere een
dienstbetrekking aanbiedt.2.Onder kwetsbare uitkeringsgerechtigde wordt verstaan de
belanghebbende die:
voorafgaand aan de indienstneming gedurende 6 maanden geen
betaalde werkzaamheden heeft verricht; of
geen startkwalificatie bezit; of
ouder is dan 50 jaar; of
alleenstaande ouder is.
3.Het college stelt ten aanzien van deze tegemoetkoming nadere
beleidsregels vast met betrekking tot:
de duur van de tegemoetkoming;
de hoogte van de tegemoetkoming; en
de criteria waarop een verzoek tot loonkostentegemoetkoming
wordt beoordeeld.
4.De tegemoetkoming wordt alleen verstrekt indien hierdoor, naar het
oordeel van het college, de concurrentieverhoudingen niet
onverantwoord worden beïnvloed en er geen verdringing van
arbeidsplaatsen plaatsvindt. 14.Persoonlijke ondersteuning (jobcoach)Het college kan aan een uitkeringsgerechtigde dan wel aan de persoon die
direct voorafgaande aan zijn dienstverband uitkeringsgerechtigde was, of
aan een jongere, persoonlijke ondersteuning aanbieden, bij het
verrichten van de aan hem opgedragen taken in de vorm van structurele
begeleiding indien hij, naar het oordeel van het college, zonder
persoonlijke ondersteuning niet in staat is de aan hem opgedragen taken
te verrichten. 15.Overige voorzieningen en vergoedingen1.Het college kan overige voorzieningen inzetten die leiden tot de
kortste weg naar arbeidsinschakeling, zoals workshops en
trainingen.2.Het college kan eveneens een vergoeding verstrekken voor de kosten
die een uitkeringsgerechtigde of jongere moet maken in het kader van
zijn arbeidsinschakeling, die naar het oordeel van het college
noodzakelijk wordt geacht om de kansen op de arbeidsmarkt te
vergroten.3.Het college stelt nadere regels ten aanzien van de kosten die voor
vergoeding in aanmerking komen alsmede de hoogte en de voorwaarden
waaronder deze kosten kunnen worden vergoed.16.Beleidsregels1.Het college stelt ter nadere uitvoering van deze verordening
beleidsregels op.2.Deze beleidsregels omvatten in elk geval:
de criteria voor het ontheffingenbeleid ten aanzien van de
arbeidsverplichtingen;
het flankerend beleid ten aanzien van zorg, kinderopvang en
hulpverlening;
nadere uitwerking van de in deze verordening opgenomen
voorzieningen.
4BEËINDIGING, TERUGVORDERING EN AFSTEMMING17.BeëindigingsgrondenHet college kan een voorziening beëindigen indien:
de belanghebbende de aan de voorziening verbonden verplichtingen
niet nakomt;
de belanghebbende niet meer behoort tot de doelgroep van de wet;
naar het oordeel van het college de voorziening onvoldoende
bijdraagt aan een snelle arbeidsinschakeling;
de voorziening naar het oordeel van het college niet meer
geschikt is voor de belanghebbende;
de belanghebbende niet naar behoren gebruik maakt van de
aangeboden voorziening;
de belanghebbende niet meer voldoet aan de voorwaarden die in
deze verordening worden gesteld om in aanmerking te komen voor
die voorziening.
18.Terugvordering1.Bij een voortijdige, aan de belanghebbende verwijtbare beëindiging
van een voorziening, kunnende gemaakte en nog door het college
te maken kosten van de voorziening van de belanghebbendeworden
teruggevorderd.2.Indien de gemeente kosten ten behoeve van een voorziening heeft
gemaakt en op enig moment blijkt dat de belanghebbende te laat of
onjuiste of onvolledige gegevens heeft overgelegd, kan het college
de volledige gemaakte en nog te maken kosten van de voorziening
terugvorderen van de belanghebbende.19.AfstemmingIndien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening niet
of in onvoldoende mate voldoet aan de verplichtingen, verlaagt het
college de uitkering conform hetgeen hierover is bepaald in de
Afstemmingsverordening Participatiewet, IOAW en IOAZ gemeente Roerdalen
2015.5Slotbepalingen20.HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de
verordening tot onbillijkheden van zwaarwegende aard leidt.21.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2015. 22.OvergangsrechtDe belanghebbende die op grond van de Re-integratieverordening, zoals
die gold op de dag voor inwerkingtreding van deze verordening, een
voorziening aangeboden heeft gekregen en op grond van de bepaling van de
huidige verordening geen recht meer zou hebben op die voorziening
behoudt zijn recht op die voorziening tot maximaal 1 juli 2015, dan wel
tot de einddatum van die voorziening, indien die einddatum ligt voor 1
juli 2015. 23.Intrekking bestaande verordeningMet de inwerkingtreding van deze verordening wordt de
Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand 2012 ingetrokken.23.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Re-integratieverordening
Participatiewet gemeente Roerdalen 2015.ALGEMENE TOELICHTING RE-INTEGRATIEVERORDENINGDe Re-integratieverordening regelt de ondersteuning die het college biedt bij de
arbeidsinschakeling van werklozen die horen tot de doelgroep. De opdracht om die
ondersteuning te bieden is geregeld in artikel 7 van de Participatiewet (PW).
Het voorschrift om een verordening vast te stellen waarin deze ondersteuning
nader vorm wordt gegeven volgt uit artikel 8a PW.Er is gekozen voor een algemene, globale verordening. Dit heeft te maken met de
aard van de opdracht die de gemeenteraad heeft gekregen, te weten: het bij
verordening regels stellen waarin het beleid van de gemeente ten aanzien van
haar re-integratietaak wordt neergelegd. Hieruit moet onder andere aandacht
blijken voor de in de Participatiewet onderscheiden doelgroepen en de daarbinnen
te onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet tot het formuleren van
gedetailleerde regels die op iedere situatie van toepassing zijn. Immers,
re-integratie is maatwerk. Het is helemaal afhankelijk van iemands mogelijkheden
en beperkingen wat in het concrete geval een passend re-integratietraject is.
Daarom wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten
eigen afwegingen te maken. Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat personen uit de doelgroep
aanspraak hebben op ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de door het
college noodzakelijk geachte voorziening binnen de kaders van de
Re-integratieverordening. Daarom is ervoor gekozen in de verordening de
voorzieningen vast te leggen die het college in ieder geval kan aanbieden. Met betrekking tot de volgende voorzieningen is de gemeenteraad verplicht om
regels op te nemen in deze verordening:
scholing of opleiding, bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de
Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel c, en tweede lid,
onderdeel c, van de Participatiewet);
de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, Participatiewet (artikelen
8a, eerste lid, onderdeel d, en tweede lid, onderdeel c, van de
Participatiewet);
participatievoorziening beschut werk, bedoeld in artikel 10b van de
Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel e, en 10b, vierde
lid, van de Participatiewet), en
no riskpolis (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de
Participatiewet).
Dit betekent echter niet dat er sprake is van een limitatieve opsomming; er
kunnen immers ook voorzieningen worden ingezet die niet in de verordening zijn
opgenomen, zoals bijvoorbeeld individuele re-integratietrajecten of collectieve
voorzieningen. Verder zegt de volgorde waarin de voorzieningen worden genoemd
niets over de belangrijkheid ervan.Bij de inzet van voorzieningen en instrumenten worden de navolgende
uitgangspunten gehanteerd:
de eigen kracht en de eigen verantwoordelijkheid van de
uitkeringsgerechtigde staan centraal;
inzet van algemene of collectieve ondersteuning gaat voor individuele
begeleiding;
individuele begeleiding wordt op maat en vraaggericht
georganiseerd;
voorzieningen en instrumenten worden daar ingezet waar ze het hardst
nodig zijn en het meeste effect hebben.
ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING RE-INTEGRATIEVERORDENINGEnkel die bepalingen die verdere toelichting behoeven worden hieronder
behandeld.1.BegrippenDe doelgroep wordt gevormd door personen zoals bedoeld in artikel 7, eerste
lid, onderdeel a, van de Participatiewet. Het betreft:
personen die algemene bijstand ontvangen;
personen als bedoeld in artikel 34a, vijfde lid onderdelen b en c,
van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: WIA),
artikel 35, vierde lid, onderdelen b en c, van de WIA en artikel 36,
derde lid, onderdelen b en c, van de WIA tot het moment dat het
inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten
jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die
persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in
artikel 10d van de Participatiewet is verleend;
personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de
Participatiewet;
personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de
Algemene nabestaandenwet (hierna: Anw);
personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
(hierna: IOAW);
personen met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
(hierna: IOAZ);
personen zonder uitkering;
personen die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door
het college aangeboden voorziening.
2.Algemene opdrachtRe-integratie moet de kortste weg naar arbeid zijn. Daarmee wordt niet
alleen de tijd tussen de inzet van de voorziening en de werkaanvaarding
bedoeld, maar ook de inspanningen die het kost om dat doel te bereiken.
Alleen als arbeidsinschakeling binnen afzienbare termijn niet tot de
mogelijkheden behoort, kan zelfstandige maatschappelijke participatie een
doel van de inzet van voorzieningen zijn. Ook in dat geval geldt dat de
voorziening beschikbaar moet zijn en dat het adequaat en toereikend moet
zijn voor het beoogde doel.In de visienota “werken naar vermogen in Midden-Limburg” is een onderscheid
gemaakt tussen 3 doelgroepen:
Personen met een volledige verdiencapaciteit
Personen met een verminderde verdiencapaciteit (tijdelijk of
permanent)
Personen met een maatschappelijke verdiencapaciteit (tijdelijk of
permanent))
In de visienota is vastgelegd dat de prioritaire doelgroep, doelgroep 2 is.
Ook is vastgelegd dat de gemeenten binnen de onderscheiding naar
verdiencapaciteit, extra aandacht besteden aan de specifieke problematiek
van zowel de jongere (tot 27 jaar) als de oudere werkzoekende (vanaf 56
jaar).Ondersteuning hoeft niet altijd te bestaan uit een door derden uitgevoerde
diagnose, gevolgd door een vastgesteld traject met één of meerdere
voorzieningen. Als dat kan, kan worden volstaan met advies of doorverwijzing
naar andere instanties. Voorzieningen worden alleen ingezet als zonder die
inzet het vinden van algemeen geaccepteerde arbeid niet mogelijk is.Bovendien worden de voorzieningen alleen ingezet als aan de hand van
onderzoek is gebleken dat door de inzet van die voorzieningen het vinden van
algemeen geaccepteerde arbeid binnen afzienbare tijd mogelijk wordt.
Gesubsidieerde arbeid wordt op grond van de wet gezien als vorm van algemeen
geaccepteerde arbeid, met dien verstande dat gesubsidieerde arbeid in
beginsel geen einddoel kan zijn.Het college moet bij de inzet van de voorzieningen rekening houden met de
omstandigheden en functionele beperkingen van de belanghebbende. In het
vijfde lid is opgenomen waarmee het college in ieder geval rekening moet
houden. Er kunnen ook voorzieningen worden ingezet die niet in de verordening zijn
opgenomen, zoals bijvoorbeeld individuele re-integratietrajecten of
collectieve bijeenkomsten. Verder zegt de volgorde waarin de voorzieningen
worden genoemd niets over de belangrijkheid ervan.De uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de inhoud van het traject ligt
bij het college, dat immers ook verantwoordelijk is voor de effectieve en
doelgerichte inzet van schaarse middelen. Binnen de grenzen van die
verantwoordelijkheid wordt rekening gehouden met de wensen van de
belanghebbende. Voor het slagen van het traject is de motivatie van de
belanghebbende belangrijk. Bovendien wordt, voordat tot het traject wordt
besloten, de inhoud van het traject besproken met de belanghebbende.3.Voorwaarden en afwijzingsgrondenUitgangspunt is dat elke persoon primair zelf verantwoordelijk is voor zijn
re-integratie. Degene die dat niet of onvoldoende op eigen kracht kan doen,
kan de gemeente om ondersteuning vragen. Met de Participatiewet wordt
uitgegaan van wat de klant zelf of met hulp van de directe omgeving kan
doen. De zelfredzaamheid en eigen kracht van de belanghebbende en zijn omgeving
vormen het vertrekpunt bij de wijze en mate van in te zetten dienstverlening
ter ondersteuning. Indien gebruik gemaakt kan worden van een voorliggende
voorziening (bijvoorbeeld WSF of de re-integratieverantwoordelijkheid UWV)
vindt geen ondersteuning op basis van de wet plaats. Het college biedt in beginsel geen voorzieningen aan, anders dan aan
personen met een verminderde verdiencapaciteit (doelgroep 2).4.BudgetplafondHet ontbreken van voldoende financiële middelen alleen kan geen reden zijn
voor afwijzing van een aanvraag om een voorziening. De gemeente dient dan na
te gaan welke andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Dit
houdt in dat er geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Wat wel kan is dat per voorziening een plafond wordt ingebouwd; dit laat de
mogelijkheid open dat er naar een ander instrument wordt uitgeweken.Bij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van het college om
plafonds in te stellen binnen de door de raad vastgestelde kaders. Een
subsidieplafond dient bekend gemaakt te worden vóór de periode waarvoor deze
geldt (artikel 4:27 lid 1 Awb).5.WerkstageEen werkstage onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij een
beoordeling of er al dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst
de rechter aan de drie criteria voor het bestaan van een
arbeidsovereenkomst: persoonlijk verrichten van arbeid, loon en
gezagsverhouding. Daarbij wordt gekeken naar een aantal aspecten zoals de
bedoeling van de partijen en wat al dan niet schriftelijk is overeengekomen.
De rechter besteedt vooral aandacht aan de feitelijke invulling van de
overeenkomst.De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkstages weliswaar sprake is van het
persoonlijk verrichten van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het
uitbreiden van de kennis en ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij een
werkstage in de regel geen sprake van beloning. Terughoudend zijn met het
verstrekken van een gerichte stagevergoeding ligt daarom voor de hand. Er
kan wel een onkostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk sprake
is van een vergoeding van gemaakte kosten.Het college kan de belanghebbende een werkstage aanbieden voor zover hij een
afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Verder is vereist dat de belanghebbende
nog niet actief is geweest op de arbeidsmarkt of een afstand tot de
arbeidsmarkt heeft door langdurige werkloosheid. Van langdurige werkloosheid
is sprake als een belanghebbende gedurende twaalf aaneengesloten maanden of
langer is aangewezen geweest op een uitkering. In een dergelijke situatie
kan sprake zijn van een afstand tot de arbeidsmarkt, maar dit hoeft niet
altijd het geval te zijn. Het tweede lid geeft nog eens specifiek het doel van de werkstage aan, om
het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral
van belang om te voorkomen dat een belanghebbende claimt dat sprake is van
een arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt.De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het
opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde
“snuffelstage”, waarbij een belanghebbende de gelegenheid krijgt om te
bezien of het soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de tweede
plaats kan het gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie. In de
werkstage kan een belanghebbende wennen aan aspecten als gezag, op tijd
komen, werkritme en samenwerken met collega’s.In het derde lid is bepaald dat voor de werkstage een schriftelijke
overeenkomst wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel van de stage
worden opgenomen, evenals de wijze van begeleiding. Door deze schriftelijke
overeenkomst kan nog eens worden gewaarborgd dat het bij een werkstage niet
gaat om een reguliere arbeidsverhouding.5a.ProefplaatsingEen proefplaatsing is bedoeld om werknemer en werkgever de mogelijkheid te
geven om te ervaren of een baan passend is. Het onderscheidt zich van een
gewone arbeidsovereenkomst, maar er is wel een intentie om op korte termijn
deze arbeidsovereenkomst aan te gaan. Dit wordt ook onderschreven door een
schriftelijke overeenkomst. Via de inzet van een proefplaatsing kan een werkgever bezien of de
betreffende persoon in staat is te voldoen aan de gestelde functie-eisen.
Een proefplaatsing wordt slechts ingezet als er een reëel uitzicht is op
betaalde werkzaamheden bij de betreffende werkgever. De proefplaatsing is
slechts van korte duur (maximaal 3 maanden) en bedoeld om de werkgever over
de streep te trekken. In incidentele gevallen kan deze termijn eenmaal
verlengd worden.De proefplaatsing heeft grote overeenkomsten met de werkstage. Het
belangrijkste verschil is het feit dat bij de proefplaatsing de intentie
nadrukkelijk is, de persoon na afloop van de proefplaatsing in dienst te
nemen.Het college kan de belanghebbende een proefplaatsing aanbieden voor zover
hij een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Van langdurige werkloosheid is
sprake als een belanghebbende gedurende twaalf aaneengesloten maanden of
langer is aangewezen geweest op een uitkering. In een dergelijke situatie
kan sprake zijn van een afstand tot de arbeidsmarkt, maar dit hoeft niet
altijd het geval te zijn. Het tweede lid geeft nog eens specifiek het doel van de proefplaatsing aan,
om het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is
vooral van belang om te voorkomen dat een belanghebbende claimt dat sprake
is van een arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt.In het vierde lid is bepaald dat voor de proefplaatsing een schriftelijke
overeenkomst wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel van de
proefplaatsing worden opgenomen, evenals de wijze van begeleiding. Door deze
schriftelijke overeenkomst kan nog eens worden gewaarborgd dat het bij een
werkstage niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding.5b.ArbeidsontwikkelingstrajectHet college kan een uitkeringsgerechtigde of jongere met een grote afstand
tot de arbeidsmarkt een traject aanbieden om (werknemers)vaardigheden aan te
leren. De voorziening is bedoeld voor mensen met een afstand tot de
arbeidsmarkt die nog niet binnen een dienstverband of bij een reguliere
werkgever aan de slag kunnen. Binnen deze voorziening worden mensen door
middel van werkervaring voorbereid op een werkplek bij een reguliere
werkgever. 6.Sociale activeringVolgens de Participatiewet dient ook sociale activering uiteindelijk gericht
te zijn op arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is
arbeidsinschakeling echter een te hoog gegrepen doel. Voor deze personen
staat dan ook niet re-integratie, maar participatie voorop.Onder “sociale activering” wordt verstaan: het verrichten van onbeloonde
maatschappelijk zinvolle activiteiten gericht op arbeidsinschakeling of, als
arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op zelfstandige maatschappelijke
participatie (artikel 6, eerste lid, onder c Participatiewet). Bij
activiteiten in het kader van sociale activering kan worden gedacht aan het
zelfstandig, zonder externe begeleiding, verrichten van vrijwilligerswerk of
deelnemen aan activiteiten in de wijk of buurt.Het college kan aan een uitkeringsgerechtigde of een jongere activiteiten
aanbieden in het kader van sociale activering voor zover de mogelijkheid
bestaat dat hij op enig moment algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt gemaakt van
een voorziening.Voor de verplichting op grond van artikel 9, eerste lid, onderdeel b, van de
Participatiewet gebruik te maken van een voorziening gericht op sociale
activering is vereist dat de mogelijkheid bestaat dat een
uitkeringsgerechtigde of jongere op enig moment algemeen geaccepteerde
arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een
voorziening. Bestaat die mogelijkheid niet, dan kan een
uitkeringsgerechtigde of jongere niet worden verplicht gebruik te maken van
een dergelijke voorziening. Sociale activering heeft tot doel personen met
een grote afstand tot de arbeidsmarkt terug te leiden naar de arbeidsmarkt,
of als dit nog niet mogelijk is, als tussendoel te bevorderen dat personen
zelfstandig kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven. Hieruit volgt
dat als het einddoel, arbeidsinschakeling, niet kan worden bereikt, er geen
grond is die uitkeringsgerechtigde te verplichten om gebruik te maken van
een voorziening gericht op sociale activering.Het tweede lid geeft het college de mogelijkheid om de duur van activiteiten
in het kader van sociale activering nader te bepalen. Het college moet de
duur afstemmen op de mogelijkheden en capaciteiten van een
uitkeringsgerechtigde of jongere. Gezien de mogelijk sterk verschillende
behoeften op dit gebied, zal een al te rigide termijn moeilijk zijn.Geen verdringing: zie wat hierover is opgemerkt bij artikel 4. 7.ScholingBij de inzet van scholing wordt gekeken naar de arbeidsmarktrelevantie.
Gekozen wordt voor die scholing die het snelst leidt tot het beoogde
doel.StartkwalificatieOnder startkwalificatie wordt verstaan een havo of vwo-diploma of een
diploma van het middelbaar beroepsonderwijs (mbo), niveau twee (zie artikel
6, eerste lid, onderdeel d, Participatiewet). Scholing kan worden aangeboden
aan personen met of zonder een dergelijke startkwalificatie. Vooral voor
personen zonder startkwalificatie kan scholing noodzakelijk zijn voor de
re-integratie. 8.ParticipatieplaatsEen participatieplaats is bedoeld voor uitkeringsgerechtigden met een
grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Voor uitkeringsgerechtigden jonger dan
27 jaar is ondersteuning in de vorm van een participatieplaats niet mogelijk
(artikel 7, achtste lid, van de Participatiewet en het eerste lid van
artikel 8 van deze verordening). Het college kan dan ook enkel aan
uitkeringsgerechtigden van 27 jaar of ouder een participatieplaats
aanbieden.Additionele werkzaamhedenOp een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de
te verrichten werkzaamheden staan centraal maar het leren werken of het
(opnieuw) wennen aan werken. Aspecten als omgaan met gezag, op tijd komen,
werkritme en samenwerking met collega’s zijn allemaal zaken waaraan in een
participatieplaats gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden beoordeeld of
het werkterrein past bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat
hij bijvoorbeeld een opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en
daarmee voor zichzelf een duurzaam perspectief op arbeid kan
realiseren.De duur van de participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal vier
jaar (artikel 10a van de Participatiewet). Na negen maanden wordt beoordeeld
door het college of de participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling
heeft vergroot (artikel 10a, achtste lid, van de Participatiewet). Zo niet
dan wordt de participatieplaats beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang
van de participatieplaats wordt opnieuw beoordeeld of de participatieplaats
wordt voorgezet. Als de gemeente concludeert dat voortzetting van de
participatieplaats met het oog op in de persoon gelegen factoren
aanmerkelijk bijdraagt tot de arbeidsinschakeling, dan kan de
participatieplaats nog één jaar verlengd worden. Echter in dat geval dient
een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a, negende lid, van de
Participatiewet). Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling plaats (artikel 10a,
tiende lid, van de Participatiewet).PremieDe uitkeringsgerechtigde die werkzaamheden verricht op een
participatieplaats heeft recht op een premie voor het eerst na zes maanden
en vervolgens iedere zes maanden na aanvang van de additionele werkzaamheden
(artikel 10a, zesde lid, van de Participatiewet). Voorwaarde is dat de
uitkeringsgerechtigde naar het oordeel van het college voldoende heeft
meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de arbeidsmarkt. De hoogte
van de premie moet in de verordening vastgelegd worden (artikel 8a, eerste
lid, onderdeel d, van de Participatiewet). De premie wordt vrijgelaten op
grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. In
verband hiermee is de hoogte van de premie begrensd door het in de
vrijlatingsbepaling genoemde bedrag. Daarnaast moeten bij het bepalen van de
hoogte van de premie ook de risico's van de armoedeval worden betrokken. Er
is gekozen voor een premie van telkens € 300,- per zes maanden.9.Scholing gedurende een participatieplaatsWanneer een uitkeringsgerechtigde die in aanmerking is gebracht voor een
participatieplaats niet over een startkwalificatie beschikt, dient het
college aan deze uitkeringsgerechtigde scholing of opleiding aan te bieden.
Dit geldt vanaf zes maanden na aanvang van de werkzaamheden op de
participatieplaats. De scholing of opleiding moet gericht zijn op vergroting
van de kansen op de arbeidsmarkt. Het college hoeft aan een
uitkeringsgerechtigde alleen geen scholing of opleiding aan te bieden als
dergelijke scholing of opleiding naar zijn oordeel de krachten of
bekwaamheden van de persoon te boven gaan of als naar zijn oordeel scholing
of opleiding niet bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling in
het arbeidsproces van de persoon. Dit volgt uit artikel 10a, vijfde lid, van
de Participatiewet.10.DetacheringDe Participatiewet biedt de mogelijkheid uitkeringsgerechtigden of jongeren
een dienstverband aan te bieden om op detacheringsbasis werkervaring op te
doen. In de verordening zijn de randvoorwaarden vastgelegd waarbinnen de
banen vormgegeven worden. Het eerste lid biedt de mogelijkheid tot het aangaan van het dienstverband.
Het college zorgt ervoor dat een uitkeringsgerechtigde of jongere een
dienstverband krijgt aangeboden door een derde, de werkgever. Die derde kan
bijvoorbeeld een detacheringsbureau zijn. In het tweede lid wordt bepaald
dat het gaat om detachering. Daarbij worden op twee vlakken afspraken
gemaakt. Ten eerste tussen het inlenende bedrijf en de werkgever. Hierin
worden zaken geregeld als de verhouding tot de werkgever, de hoogte van de
inleenvergoeding en de wijze waarop de begeleiding wordt vormgegeven. In de
overeenkomst tussen werknemer en inlener worden afspraken gemaakt over
werktijden, verlof en de inhoud van het werk.In het derde lid is geregeld dat bij plaatsing geen verdringing op de
arbeidsmarkt mag plaatsvinden en de concurrentieverhoudingen niet nadelig
mogen worden beïnvloed. Het college kan dit doen door expliciet na te gaan
dat het werk dat verricht gaat worden niet productief is, of dat er geen
recent ontslag heeft plaatsgevonden. 11.Beschut werkHet college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een belanghebbende
die door een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking een
zodanige mate van begeleiding op en aanpassingen van de werkplek nodig heeft
dat redelijkerwijs van een reguliere werkgever niet kan worden verwacht dat
hij deze in dienst neemt (eerste lid).Stap 1: voorselectieTen behoeve van de participatievoorziening beschut werk voert de gemeente
een voorselectie uit. Tijdens de voorselectie bepaalt het college welke
mensen in aanmerking kunnen komen voor beschut werk, en op welk moment.Het college kan ambtshalve vaststellen of een belanghebbende uitsluitend in
een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie heeft (artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet).
Hiervoor is dus geen aanvraag van de belanghebbende nodig. Het college maakt
uit de personen uit de doelgroep een voorselectie. Het college moet bij het
UWV advies inwinnen voor de beoordeling of de geselecteerde personen
uitsluitend in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Stap 2: advies UWVHet UWV adviseert het college met betrekking tot het oordeel of een
belanghebbende tot de doelgroep beschut werk behoort. Het UWV voert op basis
van landelijke criteria een beoordeling uit (artikel 10b, tweede lid, van de
Participatiewet). Stap 3: besluit gemeenteOp basis van het advies van het UWV beslist de gemeente of iemand tot de
doelgroep 'beschut werk' behoort. Alleen als sprake is van een onzorgvuldige
totstandkoming van het advies van het UWV, kan de gemeente besluiten het
advies niet te volgen. Stap 4: dienstbetrekking 'beschut werk'Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort,
zorgt de gemeente ervoor dat deze persoon in een dienstbetrekking onder
beschutte omstandigheden aan de slag gaat (artikel 10b, derde lid, van de
Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een
publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van
de Participatiewet). Hoe de dienstbetrekking wordt georganiseerd, behoort
tot de beleidsvrijheid van gemeenten. Een dienstbetrekking kan bijvoorbeeld
worden georganiseerd via een gemeentelijke dienst, NV, BV of stichting. Ook
kunnen personen (via detachering) in een beschutte omgeving bij reguliere
werkgevers werken. Naast het bepalen van wie in aanmerking kan komen voor beschut werk zijn in
deze verordening vastgelegd welke voorzieningen voor arbeidsinschakeling
ingezet worden om deze dienstbetrekking mogelijk te maken (vierde lid). Omvang beschut werkHet college bepaalt jaarlijks de omvang van het aanbod beschut werk en legt
middels de budgetcyclus vast hoeveel plekken voor beschut werk de gemeente
beschikbaar stelt. Het aanbod is mede afhankelijk van het aantal geschikte
en beschikbare plaatsen bij werkgevers. Daarom moet het college overleg
voeren met partners om de omvang van het aanbod te kunnen bepalen (vijfde
lid).12.No-riskpolisDe no-riskpolis kan worden ingezet als ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de
Participatiewet). Het college kan de kosten van de no-riskpolis voor
werkgevers vergoeden (eerste lid). De no-riskpolis is een belangrijk
instrument om aarzelingen bij werkgevers weg te nemen om mensen met
arbeidsbeperkingen in dienst te nemen. De no-riskpolis zorgt ervoor dat de
werkgever compensatie ontvangt voor de loonkosten, wanneer een werknemer met
arbeidsbeperkingen ziek wordt. Een werkgever komt niet in aanmerking voor
een no-risk polis als artikel 29b van de Ziektewet van toepassing is
(artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet). De no-riskpolis is een verzekering waarbij de werkgever bij ziekte van de
werknemer die een structurele functionele of andere beperking heeft of ten
behoeve van wie die werkgever een loonkostensubsidie ontvangt in aanmerking
komt voor de no-riskpolis.VoorwaardenIn het eerste lid is opgenomen wanneer een werkgever in aanmerking komt voor
een no-risk polis. Er is voor gekozen om de mogelijkheid tot inzet van een
no-riskpolis te beperken voor arbeidsovereenkomsten die minimaal zes maanden
duren. Voorts is voor inzet van de no-risk polis vereist dat de werknemer een
jongere is of direct voorafgaande aan het dienstverband
uitkeringsgerechtigde was (zie artikel 1 van deze verordening) en hij een
structurele functionele of andere beperking heeft of ten behoeve van hem de
werkgever een loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de
Participatiewet ontvangt. Ook ligt voor de hand dat de werknemer zijn
woonplaats moet hebben binnen de gemeente.Hoogte vergoedingDe no-riskpolis vergoedt:
het loon van de werknemer tot maximaal 100 procent van het
minimumloon; en
de extra werkgeverslasten tot maximaal 15 procent.
Contract met verzekeraarDe gemeente moet ten behoeve van het verstrekken van een no-riskpolis een
verzekering afsluiten en treedt op als verzekeringsnemer. De werkgever is de
begunstigde (derde lid).Duur vergoeding no-riskpolisHet college vergoedt de no-riskpolis tot maximaal twaalf maanden na
indiensttreding van de werknemer bij de werkgever (vierde lid).13.Loonkostentegemoetkoming gericht op re-integratieGesubsidieerde arbeid kan als één van de voorzieningen worden ingezet om de
arbeidsinschakeling te bevorderen. In de Participatiewet is geregeld dat
alle voorzieningen moeten dienen om een persoon uiteindelijk aan regulier
werk te helpen. CompensatieHet doel van de loonkostentegemoetkoming is om uitkeringsgerechtigden of
jongeren die door de grotere afstand tot de arbeidsmarkt minder productief
zijn, of waarvoor werkgevers door een gebrek aan werkervaring huiverig zijn
deze in dienst te nemen vanwege de extra financiële risico's die daaraan
verbonden zijn, sneller en makkelijker aan werk te helpen. Door deze
voorziening worden die financiële risico's tijdelijk gecompenseerd.
Uitgangspunt is, dat de persoon gedurende de periode dat de
loonkostentegemoetkoming wordt verstrekt, aanvullende vaardigheden en
werkervaring kan opdoen, zodat arbeidsinschakeling aan het eind van de
periode waarover de voorziening wordt verstrekt mogelijk is.De in artikel 13 van deze verordening geregelde loonkostentegemoetkoming
moet worden onderscheiden van de loonkostensubsidie zoals bedoeld in de
artikelen 10c en 10d van de Participatiewet. De laatstgenoemde
loonkostensubsidie is geïntroduceerd in de Participatiewet door de
Invoeringswet Participatiewet en is specifiek bedoeld voor personen met een
arbeidsbeperking. De in artikel 13 opgenomen loonkostentegemoetkoming is
niet noodzakelijk gericht op personen met een arbeidsbeperking, maar
ondersteunt personen die kwetsbaar zijn.Het gaat hier dus niet om de loonkostensubsidie die verstrekt kan worden aan
personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de
Participatiewet van wie is vastgesteld dat zij met voltijdse arbeid niet in
staat zijn tot het verdienen van een wettelijk minimumloon, doch wel
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben (artikel 6, eerste lid,
onderdeel e, van de Participatiewet).14.Persoonlijke ondersteuning (jobcoach)In artikel 14 wordt de voorziening persoonlijke ondersteuning nader geduid.
Het gaat dan om een voorziening zoals een jobcoach, die op vaste tijden en
gedurende een langere periode de werknemer met beperkingen bij het
verrichten van zijn taken ondersteunt. Het moet dan ook gaan om een
systematische ondersteuning. Daarnaast moet de ondersteuning noodzakelijk
zijn in die zin, dat de werknemer zonder die ondersteuning in redelijkheid
niet zijn werkzaamheden zou kunnen verrichten. Persoonlijke ondersteuning
heeft tot doel dat een werknemer wordt begeleid naar een situatie dat hij
uiteindelijk zonder begeleiding via een dergelijke voorziening bij een
reguliere werkgever werkzaam kan zijn.15.Overige voorzieningen en vergoedingenBij het verrichten van activiteiten gericht op arbeidsinschakeling kan de
uitkeringsgerechtigde of jongere geconfronteerd worden met bepaalde kosten.
Daarbij valt te denken aan bijvoorbeeld reiskosten. Het college kan bepalen
welke kosten voor vergoeding in aanmerking komen.16.BeleidsregelsIn dit artikel wordt aan het college de opdracht gegeven om beleidsregels te
stellen om zo de bepalingen van de verordening verder in te kleuren. In dit
artikel wordt aangegeven wat de minimale (vorm)eisen zijn ten aanzien van de
beleidsregels re-integratie. Door het stellen van beleidsregels ontstaat
meer rechtszekerheid en gelijkheid voor burgers. En het vermindert de kans
op ‘ambtelijke willekeur’.4BEËINDIGING, TERUGVORDERING EN AFSTEMMING17.BeëindigingsgrondenIndien de belanghebbende die een traject doorloopt niet meer valt onder de
werkingssfeer van deze verordening is het college bevoegd om het traject
vroegtijdig te beëindigen. Omwille van de duidelijkheid is gekozen voor een
opsomming van beëindigingsgronden. Het spreekt voor zich dat een besluit met een dusdanig rechtsgevolg in een
voor bezwaar en beroep vatbare beschikking aan de belanghebbende, danwel de
werkgever (bij loonkostensubsidie), wordt toegezonden.18.TerugvorderingIndien de belanghebbende door eigen toedoen en verwijtbaar een
re-integratietraject of voorziening beëindigt wordt met dit artikel de
mogelijkheid gecreëerd om de gemaakte en te maken kosten terug te vorderen
van de belanghebbende. Dezelfde bevoegdheid ontstaat als de belanghebbende
bewust en verwijtbaar onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt
waardoor ten onrechte kosten voor een traject of voorziening zijn gemaakt.
Een dergelijke terugvordering is een civielrechtelijke terugvordering.Ingeval van een uitkeringsgerechtigde wordt in artikel 19 geregeld dat in
beginsel afstemming van de uitkering plaatsvindt. Het is echter niet
uitgesloten dat daarnaast het college gebruik maakt van de bevoegdheid tot
terugvordering. Nadrukkelijk dient gesteld te worden dat het besluit om
terug te vorderen niet lichtzinnig mag worden toegepast. In situaties
waarbij de belanghebbende het wel ‘erg bont maakt’ is een terugvordering een
gepast antwoord. Wat ‘erg bont’ is verschilt van situatie tot situatie en
vereist maatwerk.19.AfstemmingHet opleggen van de maatregel gebeurt aan de hand van de bepalingen in de
Afstemmingsverordening Participatiewet, IOAW en IOAZ gemeente Roerdalen
2015. De hoogte en duur van de maatregel is in de Afstemmingsverordening
opgenomen. 5SLOTBEPALINGEN20.HardheidsclausuleIn dit artikel is de hardheidsclausule opgenomen. Het college kan in
bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende afwijken van de
bepalingen van deze verordening, indien toepassing van de verordening tot
onbillijkheden van overwegende aard leidt. Van deze mogelijkheid dient zeer
terughoudend gebruik gemaakt te worden, om precedentwerking tegen te
gaan.21.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2015.Overigens biedt artikel 78z, zevende lid, van de Participatiewet in
samenhang met artikel 8a Participatiewet de ruimte de
re-integratieverordening vast te stellen op uiterlijk 1 juli 2015.
Degemeenteraad heeft er echter voor gekozen deze verordening al in
werking te laten treden per 1 januari 2015.22.OvergangsrechtIn dit artikel is overgangsrecht neergelegd. Lopende
re-integratievoorzieningen zullen na inwerkingtreding van deze verordening
worden afgrond conform de overeenkomst. Bij het aanvragen van een
re-integratievoorziening ná inwerkingtreding van deze verordening kan het
voorkomen dat een persoon wordt benadeeld. Hierbij kan gedacht worden aan de
situatie waarin de Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand 2012
voorzieningen bevat die na inwerkingtreding van deze verordening niet meer
worden verstrekt of indien personen op grond van de Re-integratieverordening
2012 wel in aanmerking zouden komen voor een voorziening, maar door
inwerkingtreding van deze verordening niet meer. In verband met het
rechtzekerheidsbeginsel blijft de Re-integratieverordening Wet werk en
bijstand 2012 van toepassing tot 1 juli 2015.23.Intrekking bestaande verordeningDe Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand 2012 wordt ingetrokken.24.CiteertitelIn dit artikel is de citeertitel neergelegd van deze verordening.Bijlage 1 Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Roerdalen 2015