CVDR344539_2Huisvestingsverordening 2015 gemeente ZoetermeernlregelingZoetermeer2017-10-10ZoetermeerElektronisch gemeenteblad, 30-06-2015Huisvestingsverordening 2015 gemeente ZoetermeerHuisvestingswet art.2Gemeentewet, art. 149gemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2015-06-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-07-012015-07-01intrekkingDOC-2015-002642Geen.Deze verordening is vervangen door de Nieuwe Huisvestingsverordening Zoetermeer 2015.Huisvestingsverordening 2015 Gemeente Zoetermeera. actiegebied: een gebied dat burgemeester en wethouders hebben
aangewezen met het doel de daarin gelegen woonruimte vrij van
bewoning te maken, zodat sloop en/of verbetering van woonruimte
kan plaatsvinden;b.ambtshalve inschrijving: het zonder formele aanvraag opnemen van
huishoudens, woonachtig op te deconcentreren of op te heffen
woonwagenlocaties, als standplaatszoekenden in het
Register;c.burgemeester en wethouders: burgemeester en wethouders van de
gemeente Zoetermeer;d.doorstromer: een woningzoekende die op de dag dat het
woningaanbod wordt gepubliceerd over zelfstandige woonruimte in
Nederland beschikt en deze leeg achterlaat voor verkoop of
verhuur; onder doorstromer wordt mede begrepen iemand die
(aantoonbaar met in Nederland erkende documenten) na beëindiging
van een duurzame gemeenschappelijke huishouding op zoek is naar
zelfstandige woonruimte;e.economische binding: binding aan de gemeente overeenkomstig het
in artikel 1, onder l, van de Huisvestingswet (Stb. 1992, 548)
bepaalde, alsmede het duurzaam volgen van een dagopleiding in de
gemeente;f. f.eigenaar: de eigenaar als bedoeld in artikel 1, tweede lid, van
de Huisvestingswet;g.gemeenteraad: de gemeenteraad van de gemeente Zoetermeer;h.gepubliceerd woningaanbod: het periodiek openbaar gemaakt aanbod
van voor verhuur of verkoop beschikbaar komende woonruimte,
waarop elke woningzoekende op eigen initiatief kan
reageren;i.herstructureringskandidaat: een woningzoekende die op het moment
van een actiegebiedaanwijzing:a. met toestemming van de eigenaar als hoofdbewoner/huurder
woonachtig is in een in het betreffende actiegebied gelegen
zelfstandige woonruimte; ofb. aantoonbaar tenminste anderhalf jaar inwonend is in een in het
betreffende actiegebied gelegen woonruimte die met toestemming
van de eigenaar door de hoofdbewoner/huurder wordt bewoond;j.huishouden: een alleenstaande dan wel twee of meer personen die
een duurzame gemeenschappelijke huishouding voeren of willen
voeren;k.huisvestingsvergunning: de vergunning, bedoeld in artikel 7 van
de Huisvestingswet;l.huurprijs: het daaromtrent in artikel 1, eerste lid, onder j,
juncto vierde en vijfde lid, van de Huisvestingswet
bepaalde;m.huurprijsgrens: het daaromtrent in artikel 6, derde lid, van de
Huisvestingswet bepaalde; n.huurwoning: een woonruimte waarvoor de gebruiker een vergoeding
verschuldigd is aan de zakelijk gerechtigde, of ten aanzien
waarvan de gebruiker een huurovereenkomst is aangegaan;o.ingezetene: degene die opgenomen is in de basisadministratie van
een gemeente en feitelijk in de gemeente hoofdverblijf heeft in
een voor permanente bewoning aangewezen woonruimte;p.inkomen: onder inkomen wordt verstaan het gezamenlijke
verzamelinkomen als bedoeld in artikel 2.3 van de Wet
Inkomstenbelasting 2001 van de bewoners van een woongelegenheid,
met uitzondering van kinderen in de zin van artikel 4 van de Wet
Awir, met dien verstande dat in het eerste lid van dat artikel
voor ‘belanghebbende’ telkens moet worden gelezen
‘huurder’.q.inschrijvingsduur: de periode dat een woningzoekende
aaneensluitend is ingeschreven bij een woningcorporatie als
bedoeld in artikel 21;r.inwoning: het bewonen van een deel van een woonruimte die door
een ander huishouden als hoofdbewoner in gebruik is
genomen;s.kamer: hetgeen in het Bouwbesluit (Stb. 2002, 518)wordt verstaan
onder verblijfsruimte;t.koopprijs: het daaromtrent in artikel 1, onder k, van de
Huisvestingswet bepaalde;u.koopprijsgrens: het daaromtrent in artikel 6, derde lid, van de
Huisvestingswet bepaalde;v.koopwoning: een woonruimte, waarvan de gebruiker volgens het
kadaster tevens eigenaar is, of waarvan de gebruiker tevens lid
is van een coöperatieve vereniging welke volgens het kadaster
staat ingeschreven; of waarvan de gebruiker op deugdelijke wijze
kan aantonen dat hij als eigenaar moet worden beschouwd;w.leegstaan: het daaromtrent in artikel 1, eerste lid, onder i,
van de Huisvestingswet bepaalde;x.maatschappelijke binding: het daaromtrent in artikel 1, onder m,
van de Huisvestingswet bepaalde;y.onttrekkingsvergunning: de vergunning als bedoeld in artikel 30
van de Huisvestingswet;z.onzelfstandige woonruimte: woonruimte, niet zijnde woonruimte
bestemd voor inwoning, welke geen eigen toegang heeft en welke
niet door een huishouden kan worden bewoond, zonder dat dit
daarbij afhankelijk is van wezenlijke voorzieningen buiten die
woonruimte;aa. reactieduur: de periode vanaf de datum waarop een woningzoekende
voor het eerst op een aanbod heeft gereageerd met een juist
ingevulde woonbon. bb. Register: het register van standplaatszoekenden als bedoeld in
artikel 25, eerste lid;cc. splitsingsvergunning: de vergunning als bedoeld in artikel 33
van de Huisvestingswet;dd. standplaats: een standplaats als bedoeld in artikel 1, eerste
lid, onder e, van de Huisvestingswet;ee. standplaatszoekende: degene die in het Register is
ingeschreven;ff. starter: een woningzoekende die op dag dat het woningaanbod
wordt gepu-bliceerd geen zelfstandige woonruimte leeg achterlaat
voor verkoop of ver-huur;gg. SVH: vereniging Sociale Verhuurders Haaglanden;hh. toetsingscommissie: de door burgemeester en wethouders in te
stellen commissie die burgemeester en wethouders adviseert ter
zake van de uitvoering van artikel 31;ii. woonduur: de onafgebroken periode gedurende welke een
woningzoekende de huidige woonruimte in Nederland zelfstandig
bewoont conform de gegevens van de gemeentelijke
basisadministratie;jj. woonoppervlakte: met woonoppervlakte wordt bedoeld het totaal
van de oppervlakten van vertrekken, zoals gedefinieerd in het
Woningwaarderingstelsel. Vertrekken: woonkamer, keuken,
badkamer/doucheruimte, slaapkamer(s), zolderkamer indien
bereikbaar via vaste trap en met ruime mate van
daglichtaanwezigheid. Overige ruimtes: kelder, bijkeuken,
wasruimte, bergruimte/schuur, ingebouwde kasten groter dan 2 m²,
garage, zolder niet zijnde vertrek, en verkeersruimten worden
niet meegeteld.kk. woonruimte: woonruimte als bedoeld in artikel 1, eerste lid,
onder b, juncto derde lid van de Huisvestingswet;Het bepaalde in deze verordening is van toepassing op
woonruimten gelegen in de gemeente Zoetermeer.Burgemeester en wethouders kunnen in het kader van
herstructurering of wijkverbetering gebieden aanwijzen met het
doel de daarin gelegen woonruimten vrij van bewoning te maken,
zodat sloop- en/of verbetering van woonruimte kan
plaatsvinden.1.Burgemeester en wethouders kunnen met een eigenaar van één of
meer woonruimten een overeenkomst sluiten over het in gebruik
geven van woonruimte. De overeenkomsten mogen niet in strijd
zijn met de aard en strekking van deze verordening.2. Overeenkomsten als bedoeld in het eerste lid dienen een
evenwichtige en rechtvaardige verdeling van woonruimte te
bevorderen.3. De inhoud van de overeenkomsten als bedoeld in het eerste lid
wordt in ruime mate bekend gemaakt aan de ingezetenen van de
gemeente en aan andere belanghebbenden.Het bepaalde in dit hoofdstuk is uitsluitend van toepassing
op:a. woonruimten met een huurprijs beneden de huurprijsgrens, enb. woonruimten met een koopprijs beneden de koopprijsgrens.In afwijking van artikel 5 is het bepaalde in dit hoofdstuk niet
van toepassing op:a. woonruimten, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van de
Huisvestingswet ;b. onzelfstandige woonruimten;c. ligplaatsen voor een woonschip.d. Woonruimten verhuurd op basis van het campuscontract als bedoeld
in artikel 7:274, vierde lid van het Burgerlijk Wetboek.1.Het is verboden zonder een huisvestingsvergunning een
woonruimte, aangewezen in artikel 5 in gebruik te nemen voor
bewoning.2. Het is verboden de in het vorige lid bedoelde woonruimte voor
bewoning in gebruik te geven aan een huishouden, dat niet
beschikt over een huisvestingsvergunning.3. Het verbod als genoemd in het eerste en tweede lid is niet van
toepassing bij woonruimte tot de koopprijsgrens, behalve voor
woonruimte tot de koopprijssgrens opgenomen in bijlage IV.4. Burgemeester en wethouders kunnen bijlage IV vaststellen en
wijzigen.Ten aanzien van de huur en verhuur van woonruimte waarvoor
burgemeester en wethouders een vergunning als bedoeld in artikel
15, eerste lid, van de Leegstandwet hebben verleend, blijft
artikel 7 buiten toepassing.1.De aanvraag van een huisvestingsvergunning wordt ingediend bij
burgemeester en wethouders door middel van een daartoe door de
gemeente beschikbaar te stellen en door de aanvrager in te
vullen formulier.2. Bij de aanvraag om een huisvestingsvergunning dient de aanvrager
in elk geval een afdruk te overleggen van:a. een geldig legitimatiebewijs;b. een geldige verblijfstitel in Nederland indien de aanvrager niet
de Nederlandse nationaliteit bezit;c. een uittreksel van de basisadministratie van zijn woonplaats,
indien hij in een andere gemeente woont dan de gemeente waarin
de woning of standplaats waarvoor hij een vergunning aanvraagt
is gelegen;d. (een) inkomenspecificatie(s) van de werkgever,
uitkeringsinstantie of pensioeninstantie danwel de meest recente
aanslag inkomstenbelasting of een accountantsverklaring indien
belanghebbende zelfstandig werkzaam is.3. Belanghebbende dient de in het tweede lid, onder b, c en d,
bedoelde bescheiden van de andere leden van het huishouden
eveneens te overleggen.4. Indien de aanvraag een huisvestingsvergunning voor een
huurwoning of te huren standplaats betreft, dient de aanvrager
een schriftelijke verklaring van de eigenaar over te leggen,
waaruit blijkt dat deze bereid is de woonruimte in gebruik te
geven.5. Indien de aanvraag een huisvestingsvergunning voor een
koopwoning of te kopen standplaats betreft, dient de aanvrager
een afschrift van de koopovereenkomst over te leggen.6. Indien de aanvraag een huisvestingsvergunning voor een
standplaats betreft, is het bepaalde in het tweede lid, onder d,
en het derde lid niet van toepassing.7. Burgemeester en wethouders besluiten de aanvraag niet verder te
behandelen indien de aanvrager niet aannemelijk kan maken dat
hij, indien hij een huisvestingsvergunning krijgt voor de in de
aanvraag aangegeven woonruimte zijnde een huurwoning, die
woonruimte ook daadwerkelijk in gebruik zal kunnen nemen, één en
ander echter met uitzondering van de gevallen, genoemd in
artikel 23, derde lid, van de Huisvestingswet.1.Burgemeester en wethouders beslissen op de in artikel 9,
eerste lid, bedoelde aanvraag binnen 8 weken na ontvangst van de
aanvraag en brengen de beslissing schriftelijk ter kennis van de
aanvrager.2. Burgemeester en wethouders kunnen de beslissing als bedoeld in
het eerste lid voor ten hoogste 4 weken verdagen. Van de
verdaging wordt schriftelijk mededeling gedaan aan de
aanvrager.3. In de huisvestingsvergunning wordt in ieder geval vermeld:a. de aanduiding van de woonruimte waarop zij betrekking
heeft;b. de naam van de persoon of personen aan wie de
huisvestingsvergunning is verleend;c. het aantal personen dat de woonruimte in gebruik neemt;d. de mededeling dat binnen de in de vergunning genoemde termijn
hiervan gebruik dient te worden gemaakt.4. Indien de huisvestingsvergunning betrekking heeft op een te
huren woonruimte, zenden burgemeester en wethouders aan de
eigenaar een afdruk van de huisvestingsvergunning.Burgemeester en wethouders kunnen een huisvestingsvergunning
intrekken, indien:a. de vergunninghouder de erin vermelde woonruimte niet binnen de
door burgemeester en wethouders bij de verlening van de
vergunning gestelde termijn in gebruik heeft genomen;b. de vergunning is verleend op grond van door de vergunninghouder
verstrekte gegevens waarvan deze wist of redelijkerwijs moest
vermoeden dat zij onjuist of onvolledig waren.1.Burgemeester en wethouders verlenen de huisvestingsvergunning
indien aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:a. de aanvrager is 18 jaar of ouder;a. de woonruimte wordt met toepassing van het bepaalde in artikelen
13 en 15 passend geacht voor het huishouden van de aanvrager van
de huisvestingsvergunning;c. er is voor de woonruimte geen andere gegadigde, die op grond van
artikel 22 of artikel 23 ten opzichte van de aanvrager van de
vergunning een voorrangspositie heeft;d. de leden van het huishouden bezitten de Nederlandse
nationaliteit dan wel beschikken over een geldige verblijfstitel
in Nederland.2. Het in het eerste lid, onder b, bepaalde blijft buiten
toepassing voor standplaatszoekenden.3. Het in het eerste lid, onder c, bepaalde blijft buiten
toepassing, indien zich een situatie voordoet als aangegeven in
artikel 9 van het Huisvestingsbesluit (Stb. 1993, 155).4. De huisvestingsvergunning kan worden geweigerd indien het een
woonruimte betreft waarvoor gezien de fysieke inrichting en/of
de ruimtelijke positie van de woonruimte door burgemeester en
wethouders is bepaald dat hiervoor een door burgemeester en
wethouders op advies van een door hen aangewezen instantie te
verstrekken specifieke indicatie noodzakelijk is en de aanvrager
niet over de daartoe vereiste indicatie beschikt. 5. De huisvestingsvergunning wordt geweigerd indien het verlenen
van de vergunning het in gebruik hebben door de aanvrager van
meer dan één woonruimte in de gemeenten Delft, Den Haag,
Leidschendam-Voorburg, Midden-Delfland, Pijnacker-Nootdorp,
Rijswijk, Wassenaar en Westland tot gevolg heeft.6. Het bepaalde in het vijfde lid is niet van toepassing ten
aanzien van degene die vanwege aan- of verkoop van een
woonruimte tijdelijk twee woonruimten in gebruik heeft, wanneer
ten genoegen van burgemeester en wethouders kan worden
aangetoond, dat slechts één woonruimte feitelijk wordt
bewoond.7. In afwijking van het bepaalde in het eerste lid, onder b en c,
wordt de vergunning altijd verleend, indien de woonruimte door
de eigenaar op een wijze als bedoeld in artikel 20, eerste lid,
gedurende 13 weken vruchteloos is aangeboden aan woningzoekenden
of standplaatszoekenden die ingevolge het eerste lid voor die
woonruimte in aanmerking komen.8. Burgemeester en wethouders weigeren de vergunning indien de
woonruimte is gelegen in een actiegebied.1.Het inkomen van het huishouden moet in een naar het oordeel
van burgemeester en wethouders redelijke verhouding staan tot de
huurprijs of de koopprijs van de woonruimte.2. Woonruimten worden verhuurd overeenkomstig artikel 8, tweede
lid, van het Huisvestingsbesluit.3. a. Bij de toepassing van het gestelde in het eerste lid geldt
dat een huishouden met een inkomen van maximaal 50.000 euro een
woonruimte tot de huurprijsgrens kan huren.b. Het inkomen van de huurprijsgrens wordt geïndexeerd
overeenkomstig de indexeringsmethode van de doelgroepgrens in de
Wet op de huurtoeslag.4. Indien voor een woonruimte geen gegadigde met een inkomen als
bedoeld in het derde lid, wordt de woonruimte ook passend geacht
voor een gegadigde met een hoger inkomen.5. Burgemeester en wethouders kunnen het in het vierde lid bedoelde
inkomen nader vaststellen.6. Voor de bepaling van het inkomen hanteren burgemeester en
wethouders de volgende nadere uitvoeringsregels:a. bij de bepaling van het rekeninkomen kan gebruik gemaakt worden
van het meest recente inkomen van de woningzoekende;b. Burgemeester en wethouders kunnen de aanvrager verzoeken een
zogenaamd IB-60 formulier met betrekking tot het meest recente
kalenderjaar te overleggen, ter verificatie van het opgegeven
inkomen;7. Bij de toepassing van het gestelde in het eerste lid hanteren
burgemeester en wethouders voor bestaande en
nieuwbouwkoopwoningen het inkomen, waarbij het maximale
leenbedrag als bedoeld in de Wet bevordering eigenwoningbezit
volgens vigerende NHG-normen zelfstandig financierbaar is.1.Artikel 13, eerste tot en met zesde lid, is niet van
toepassing op aangeboden woonruimte van woningcorporaties
aangesloten bij de SVH indien afspraken zijn gemaakt met de SVH
over percentages te huisvesten categorie woningzoekenden als
bedoeld in artikel 13 van het Besluit Beheer
Sociale-Huursector.2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op particuliere
eigenaren van woonruimte waarmee burgemeester en wethouders een
overeenkomst hebben gesloten als bedoeld in artikel 4.3. Eigenaren van woonruimte als bedoeld in het eerste en tweede lid
kunnen voor vrijkomende woningen passendheidseisen stellen
omtrent de verhouding tussen het inkomen van het huishouden en
de huur, indien dit noodzakelijk is met het oog op het nakomen
van de gemaakte afspraken.4. a.Indien eigenaren van woonruimte als bedoeld in het eerste en
tweede lid voor een aangeboden woning passendheidseisen stellen
als bedoeld in het derde lid, dienen deze openbaar bekend te
worden gemaakt.b. Indien eigenaren van woonruimte als bedoeld in het eerste en
tweede lid voor een aangeboden woning passendheidseisen stellen
als bedoeld in het derde lid, dienen deze bij de publicatie van
het aanbod te worden vermeld.1.De omvang en samenstelling van het huishouden moet passen bij
de grootte van de woning.2. Het is verboden woonruimte te betrekken met of toe te staan dat
woonruimte wordt betrokken door meer personen dan is toegestaan
op grond van bepalingen in de Bouwverordening van de gemeente
waarin de woonruimte is gelegen.3. Ten aanzien van bepaalde typen woonruimte met een huurprijs
beneden de huurprijsgrens wordt de voorwaarde gesteld dat
daarvoor alleen woningzoekenden in aanmerking komen indien de
woonruimte passend is overeenkomstig de oppervlaktetabel, waarin
de verhouding tussen de woonoppervlakte en het aantal leden dat
het huishouden van de woningzoekende telt is opgenomen.Oppervlaktetabel
Woonoppervlakte Omvang huishouden Vanaf 80 m² minimaal 3 personen
4. Voor de toepassing van de in het derde lid weergegeven tabel
hanteren burgemeester en wethouders de volgende
uitvoeringsregels:a. bij éénouder-huishoudens telt het hoofd van het huishouden voor
twee personen;b. het ongeboren kind, waarvoor een verklaring van zwangerschap van
ten minste vier maanden door een arts of een verloskundige wordt
overgelegd, wordt als reeds geboren beschouwd.5. Ten aanzien van een huishouden waarbij ingevolge een
rechterlijke uitspraak sprake is van co-ouderschap over
minderjarige kinderen, wordt het passendheidscriterium inzake
woninggrootte toegepast met inachtneming van de grootte van het
thans nog gescheiden levende huishouden.6. Ten aanzien van een huishouden met minderjarige kinderen,
waarvan één of meer leden in het buitenland moet(en)
achterblijven wegens het niet beschikken over voldoende
woonruimte om volgens ministeriële regeling gezinshereniging te
doen plaatsvinden, wordt het passendheidscriterium inzake de
woninggrootte toegepast met inachtneming van de grootte van het
huishouden na gezinshereniging.7. Wanneer de noodzaak bestaat, kan de eigenaar van de woonruimte
burgemeester en wethouders instemming verzoeken om voor een of
meer wooncomplexen, bij vrijkomende woonruimte, in het
advertentiemedium afwijkende toelatingseisen te stellen ten
aanzien van het aantal personen in het huishouden.8. Het bepaalde in het derde lid is niet van toepassing voor
rolstoelwoningen voor mensen met een fysieke beperking en voor
woningen gelabeld voor 55- of 65-plussers.Indien woonruimte langer dan twee maanden leeg staat, is de
eigenaar verplicht deze leegstand aan burgemeester en wethouders
te melden.
Burgemeester en wethouders kunnen de eigenaar een
vergunning voor tijdelijke verhuur verlenen, als bedoeld
in artikel 15 van de Leegstandwet.
De aanvraag van een vergunning wordt ingediend bij
burgemeester en wethouders door middel van een daartoe
door de gemeente beschikbaar te stellen en door de
aanvrager in te vullen formulier.
1.Burgemeester en wethouders kunnen de eigenaar van een
woonruimte als bedoeld in artikel 5, onder a, verplichten het
ter beschikking komen van die woonruimte onverwijld aan
burgemeester en wethouders te melden. Het daaromtrent in artikel
18 van de Huisvestingswet bepaalde is van overeenkomstige
toepassing.2. Een woonruimte wordt geacht ter beschikking te zijn gekomen,
wanneer:a. degene die de woonruimte in gebruik heeft aan de eigenaar het
gebruik daarvan heeft opgezegd;b. de woonruimte is ontruimd;a. de woonruimte als zodanig niet langer in gebruik is, tenzij
aannemelijk wordt gemaakt dat dit slechts korte tijd het geval
is;b. op enigerlei andere wijze is gebleken dat de woonruimte te huur
of vrij van huur te koop is.3. a.Indien de eigenaar aan een in het eerste lid bedoelde
woonruimte onderhouds- en/of verbeteringswerkzaamheden wil
uitvoeren, ten gevolge waarvan de woonruimte enige tijd niet
bewoond kan worden, is de eigenaar verplicht dit gelijktijdig
met de in het eerste lid bedoelde melding te berichten.b. De eigenaar van een in onder a bedoelde woonruimte is tevens
verplicht opgave te doen van de geplande tijdsduur die met deze
werkzaamheden zal zijn gemoeid, alsmede tot het melden van de
beëindiging van de werkzaamheden.4. De eigenaar dient de door burgemeester en wethouders aan te
wijzen ambtenaren in de gelegenheid te stellen de woonruimte te
inspecteren ter vaststelling van de in de vorige leden genoemde
gegevens.
Met inachtneming van het bepaalde in de artikelen 19, 20
en 21 van de Huisvestingswet kunnen burgemeester en
wethouders aan de eigenaar van een ter beschikking
gekomen woonruimte een voordracht tot verhuring van de
woonruimte aan een door burgemeester en wethouders
aangegeven woningzoekende doen.
Voor plaatsing op de in het vorige lid bedoelde
voordracht komen in aanmerking de woningzoekenden met
een hoge mate van urgentie.
1.Woningcorporaties bieden hun voor verhuur of verkoop
vrijkomende woonruimte als op geschikte wijze gepubliceerd
aanbod te huur respectievelijk te koop aan, onder vermelding van
in ieder geval:a. het adres van de woonruimte;b. het woningtype dan wel de grootte van de standplaats;c. de overeenkomstig artikel 26, tweede lid, van de Huisvestingswet
bepaalde huurprijs van de woonruimte, respectievelijk de
koopprijs van de woonruimte;d. de voorwaarden waaraan woningzoekenden moeten voldoen om voor
toewijzing van de woonruimte in aanmerking te komen.e. de wijze waarop en de termijn waarbinnen woningzoekenden op het
gepubliceerde aanbod kunnen reageren;f. de eigenaar of verhuurder van de woonruimte.2. Voor zover de voorwaarden bedoeld in het eerste lid, onder d,
niet voortvloeien uit artikel 12 behoeven deze voorwaarden
vooraf de instemming van burgemeester en wethouders.3. Voor de beschrijving van het woningtype als bedoeld in het
eerste lid, onder b, dienen de begrippen te worden gehanteerd
die zijn opgenomen in de door burgemeester en wethouders vast te
stellen bijlage I van deze verordening.Woningcorporaties dienen openbaar bekend te maken:a. de inschrijvingsduur of de duur van de voorrangsverklaring van
de woningzoekende waaraan het gepubliceerde woningaanbod
uiteindelijk is toegewezen;a. de woningen die niet overeenkomstig artikel 20, eerste lid, zijn
toegewezen. 1.Huishoudens die in aanmerking willen komen voor een huurwoning
van een woningcorporatie schrijven zich in bij een
woningcorporatie.2. Huishoudens worden op hun verzoek ingeschreven indien:- de aanvrager 18 jaar of ouder is;- de leden van het huishouden de Nederlandse nationaliteit
bezitten of over een geldige verblijfstitel in Nederland
beschikken.3. In afwijking van het tweede lid wordt een aanvrager die nog geen
18 jaar of ouder is op zijn verzoek ingeschreven indien:- de aanvrager een kind heeft;- beide ouders van de aanvrager zijn overleden en het verzoek
wordt ondersteund met een advies van een erkende voorziening
voor hulpverlening of voogd;- de aanvrager is getrouwd of getrouwd geweest;- de aanvrager is geregistreerd partner of geregistreerd partner
geweest.4. Als inschrijvingsdatum geldt het moment waarop de voor de
beoordeling van de aanvraag tot inschrijving benodigde gegevens
zijn ingediend of overgelegd en de inschrijvingskosten zijn
betaald.5. De inschrijving is 1 jaar geldig.6. De inschrijving kan telkens op verzoek van de woningzoekende met
een periode van 1 jaar worden verlengd.7. Woningcorporaties halen een inschrijving door indien:a. de woningzoekende een woning heeft aanvaard;b. de woningzoekende niet meer aan de vereisten voor inschrijving
voldoet;c. de woningzoekende daarom verzoekt.8. In afwijking van het gestelde in het zevende lid, onder a, wordt
een inschrijving niet doorgehaald indien:a. de woningzoekende met een voorrangsverklaring als bedoeld in
artikel 31, tweede lid, een woning aanvaardt waarmee de
voorrangsverklaring vervalt. De inschrijving als woningzoekende
wordt in dat geval twee jaar gehandhaafd na inschrijving op het
nieuwe woonadres in de gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens; b. de woningzoekende tijdelijk in een wisselwoning verblijft;c. de woningzoekende die een andere woning accepteert op basis van
een tijdelijke huurovereenkomst daarom verzoekt;d. de woningzoekende die na inschrijving op een ander woonadres in
de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens niet over
zelfstandige woonruimte beschikt daarom verzoekt.
Voor een starter geldt bij de toewijzing van woonruimte
de inschrijvingsduur als criterium.
Voor een doorstromer geldt bij de toewijzing van
woonruimte de inschrijvingsduur en het aantal jaren aan
woonduur op het moment van inschrijving, met een maximum
van 5 jaar, als criterium.
1.Voor het oplossen van lokale knelpunten kunnen burgemeester
& wethouders besluiten, na overleg met woningcorporaties,
dat maximaal 15 % van de voor verhuur vrijkomende woonruimte
gericht wordt toegewezen, uitsluitend in het kader van:a° het optimaliseren van het woonruimteverdelingssysteem zoals
het bevorderen van doorstroming uit lokale schaarse
woningen;b° het behoud van sociale cohesie en sociale netwerken;c° het efficiënt inzetten van gemeentelijke middelen voor
specifieke lokale doelgroepen.Over de uitvoering hiervan treedt de gemeente in overleg met
woningcorporaties in de eigen gemeente.2.Het percentage als bedoeld onder het eerste lid kan in een
kalenderjaar worden overschreden ten behoeve van woningzoekenden
uit de gemeente waarin de aangeboden woonruimte is gelegen
indien:a° de woningzoekende jonger is dan 27 jaar bij verhuizing naar
een specifiek voor die doelgroep gebouwd nieuwbouw- dan wel
verbouwcomplex. Dit geldt uitsluitend bij eerste verhuring en
voor maximaal 50% van de woningen in het betreffende complex;
hetzijb° de woningzoekende 65 jaar of ouder is bij verhuizing naar een
specifiek voor de doelgroep gebouwd nieuwbouw- dan wel
verbouwcomplex. Dit geldt uitsluitend bij eerste verhuring en
voor maximaal 50% van de woningen in het betreffende complex;
hetzijc° het een eerste verhuring van nieuwbouwwoningen in de sociale
sector in herstructureringsgebieden betreft. Dit geldt
uitsluitend bij eerste verhuring en voor maximaal 50% van de
woningen in het betreffende complex.Lokaal kan er per project voor gekozen worden om bij nieuwbouw
boven de aftoppingsgrenzen en in het middeldure segment voorrang
te geven aan doorstromers uit de regio. Per project kunnen
gemeenten in overleg met corporaties hiervoor specifieke
voorwaarden definiëren.1.Woningcorporaties dienen de woningzoekende die voor een
overeenkomstig artikel 20 aangeboden woonruimte in aanmerking
komt te selecteren uit de woningzoekenden die op de betreffende
te huur aangeboden woonruimte hebben gereageerd en aan de in
artikel 20, eerste lid, onder d, bedoelde voorwaarden voldoen.
Zij nemen daarbij de volgende rangorde in acht:a. woningzoekenden met een voorrangsverklaring als bedoeld in
artikel 31, eerste lid, onder a en b, ad 1, ad 2;b. woningzoekenden met een voorrangsverklaring als bedoeld in
artikel 31, tweede lid;c. woningzoekenden uit de gemeente waarin de aangeboden woonruimte
is gelegen indien:1° - de woningzoekende 65 jaar of ouder is bij verhuizing naar
een specifiek voor de doelgroep gebouwd nieuwbouw- dan wel
verbouwcomplex. Dit geldt uitsluitend bij eerste verhuring en
voor maximaal 50% van de woningen in het betreffende complex;
hetzij2° - de woningzoekende jonger is dan 27 jaar bij verhuizing naar
een specifiek voor die doelgroep gebouwd nieuwbouw- dan wel
verbouwcomplex. Dit geldt uitsluitend bij eerste verhuring en
voor maximaal 50% van de woningen in het betreffende complex;
hetzij3° - het een eerste verhuring van nieuwbouwwoningen in de
sociale sector in herstructureringsgebieden betreft. Dit geldt
uitsluitend bij eerste verhuring en voor maximaal 50% van de
woningen in het betreffende complex;d. de woningzoekende die overeenkomstig artikel 21b in aanmerking
komen voor een woonruimte;e. de woningzoekende die overeenkomstig artikel 21c in aanmerking
komen voor een woonruimte;f. overige woningzoekenden. 2. Met in achtneming van de rangorde in categorieën woningzoekenden
als bepaald in het eerste lid wordt de volgorde van
belangstellenden als volgt nader vastgesteld:a. In de gevallen waarin meerdere woningzoekenden hebben
gereageerd, gaat de woningzoekende met de langste
inschrijvingsduur of inschrijvingsduur plus het aantal jaren aan
woonduur met een maximum van 5 jaar voor.b. In de gevallen waarin meerdere woningzoekenden met een
voorrangsverklaring hebben gereageerd gaat de woningzoekende met
een verlengde voorrangsverklaring voor op degene die een eerste
voorrangsverklaring heeft.c. In de gevallen waarin meerdere woningzoekenden met een
voorrangsverklaring hebben gereageerd gaat de woningzoekende van
wie de voorrangsverklaring het eerst eindigt voor; d. Ingeval meerdere woningzoekenden reageren met een gelijk
aflopende voorrangsverklaring is voor de onderlinge volgorde het
aantal goede reacties op een aangeboden woning bepalend.e. In afwijking van het gestelde onder d. gaat in het geval dat
meerdere woningzoekenden een gelijk aflopende
voorrangsverklaring hebben, degene met een
herstructureringsvoorrang voor op degene met een
woonkostentoeslagvoorrang.f. In afwijking van het gestelde onder d. gaat in het geval dat
twee kandidaten met herstructureringsvoorrang een
voorrangsverklaring met gelijke vervaldatum hebben, de kandidaat
waarvan de (CBS-)wijkcode van het huidig adres gelijk is aan de
(CBS-)wijkcode van de geadverteerde woning voor.g. Ingeval er meerdere kandidaten met een herstructureringsvoorrang
zijn waarvan de (CBS-)wijkcode van het huidige adres gelijk is
aan de (CBS-) wijkcode van de geadverteerde woning, is voor de
onderlinge volgorde het aantal goede reacties op een aangeboden
woning bepalend.1. Van artikel 20, 20a, 22 en het bepaalde in het eerste tot en
met het derde lid kan worden afgeweken indien naar het oordeel
van burgemeester en wethouders aannemelijk kan worden gemaakt
dat wordt voldaan aan artikel 12, eerste lid, onder c.2. Van artikel 20, 20a, 22 en het bepaalde in het eerste tot en met
derde lid kan worden afgeweken ten behoeve van woningzoekenden
die behoren tot een groep woningzoekenden ten aanzien waarvan
aan een gemeente op grond van de Huisvestingswet of het
Huisvestingsbesluit een specifieke taakstelling is
opgelegd.3. In afwijking van het bepaalde in artikel 20 kunnen burgemeester
en wethouders eigenaren van nieuwe woningen met een koopprijs
beneden de koopprijsgrens verplichten deze woningen aan te
bieden aan woningzoekenden die zijn opgenomen in een door
burgemeester en wethouders bij te houden register van
koopwoningzoekenden. Burgemeester en wethouders bepalen daarbij
de volgorde waarin de woningzoekenden voor de betreffende
woningen in aanmerking komen.1.Standplaatsen worden alleen toegewezen aan
standplaatszoekenden die ingeschreven staan in het Register van
standplaatszoekenden.2. In afwijking van het bepaalde in artikel 22, eerste en tweede
lid, nemen eigenaren van woonruimte bij het selecteren van een
gegadigde voor een standplaats de volgende rangorde in
acht:a) standplaatszoekenden met herstructureringsvoorrang;b) standplaatszoekenden met de langste registratieduur;c) bij gelijke registratieduur gaat de standplaatszoekende met
de langste woonduur voor; d) bij gelijke registratieduur en woonduur gaat de
standplaatszoekende met de hoogste leeftijd voor.1. a.Ten aanzien van de toepassing en uitvoering van de regels voor
woonruimteverdeling, zoals vastgelegd in deze verordening, kan
door de woningzoekende een schriftelijke klacht ingediend worden
bij burgemeester en wethouders van de gemeente waarin de
woonruimte is gelegen.b. Ten aanzien van de toepassing en uitvoering van de regels voor
woonruimteverdeling, zoals vastgelegd in het Inschrijfprotocol
van de Sociale Verhuurders Haaglanden, kan door de
woningzoekende een schriftelijke klacht ingediend worden bij
burgemeester en wethouders van de gemeente waar de
woningzoekende woont.c. Ten aanzien van de toepassing en uitvoering van de regels voor
woonruimteverdeling, zoals vastgelegd in het Inschrijfprotocol
van de Sociale Verhuurders Haaglanden, kan door de
woningzoekende die buiten de gemeente woont, een schriftelijke
klacht ingediend worden bij burgemeester en wethouders.2. Burgemeester en wethouders kunnen voor de behandeling van de
klachten als bedoeld in het eerste lid onder a. een
klachtencommissie instellen.1.Burgemeester en wethouders dragen zorg voor het aanleggen en
bijhouden van een Register van standplaatszoekenden.2. In het Register worden op hun verzoek als standplaatszoekenden
ingeschreven de huishoudens die voldoen aan de volgende
voorwaarden:a. de aanvrager is 18 jaar of ouder;b. de leden van het huishouden bezitten de Nederlandse
nationaliteit dan wel beschikken over een geldige verblijfstitel
in Nederland;c. het inschrijvingsformulier is correct en volledig ingevuld,
inclusief de daarin gevraagde bijlagen;3. Het Register vermeldt de standplaatszoekenden in volgorde van
inschrijvingsdatum en/of herstructureringsvoorrang.1.Het verzoek om in de gemeente als standplaatszoekende te
worden ingeschreven in het Register wordt gericht aan
burgemeester en wethouders op een door burgemeester en
wethouders opgesteld inschrijvingsformulier en gaat vergezeld
van:- een uittreksel uit de gemeentelijke basisadministratie, indien
de inschrijving plaatsvindt in een andere gemeente dan de
huidige woonplaats;- zonodig andere bescheiden die door burgemeester en wethouders
voor beoordeling van de aanvraag nodig geoordeeld worden.2. Het inschrijvingsformulier bevat minimaal de volgende
gegevens:a. de naam, burgerlijke staat en personalia van de aanvrager en van
de eventueel tot het huishouden behorende personen;b. het huidige woonadres.3. Burgemeester en wethouders bepalen of de standplaatszoekende
voldoet aan de voorwaarden in artikel 25, tweede lid, en gaat
over tot inschrijving in het Register indien aan deze
voorwaarden is voldaan.4. Inschrijving als standplaatszoekende kan ook ambtshalve
plaatsvinden.5. Burgemeester en wethouders dragen in ieder geval zorg voor het
laten registreren van de standplaatszoekenden waaraan ambtshalve
herstructureringsvoorrang is toegekend. Bij gewijzigde
omstandigheden kan de toegekende herstructureringsvoorrang
ambtshalve komen te vervallen.1.Burgemeester en wethouders verstrekken aan
standplaatszoekenden die (ambtshalve) zijn ingeschreven een
bewijs van inschrijving waarop de volgende gegevens worden
vermeld:- naam van de aanvrager en het aantal meeverhuizende
personen;- adresgegevens;- inschrijvingsdatum;- voorranggegevens indien van toepassing.2. Als datum van inschrijving geldt de datum waarop aan de
voorwaarden in artikel 25, tweede lid, is voldaan.3. Als datum van een ambtshalve inschrijving geldt de datum waarop
de standplaatszoekende aan de voorwaarden in artikel 25, tweede
lid, onder a en b, voldoet en burgemeester en wethouders de
standplaatszoekende hebben ingeschreven.
De inschrijving in het Register blijft behoudens het
gestelde in artikel 30 twee jaar geldig.
De inschrijving wordt telkens na twee jaar ambtshalve
met twee jaar verlengd tenzij de standplaatszoekende
niet heeft gereageerd op een aanschrijving van
burgemeester en wethouders aangaande de inschrijving in
het Register, binnen vier weken na de datum van de
aanschrijving.
1.Ingeval van bijschrijving in verband met een bestaand(e) dan
wel voorgenomen huwelijk c.q. samenwoning, kan de inschrijving
op naam van de beide partners worden gesteld.2. Wordt de relatie als bedoeld in het vorige lid beëindigd, anders
dan bij overlijden, dan kunnen de beide partners zich
afzonderlijk laten inschrijven. De hoofdinschrijver behoudt de
registratieduur van de inschrijving. Voor de partner die geen
hoofdinschrijver is, geldt het moment van bijschrijven bij de
hoofdinschrijver of indien de partner al voorafgaand aan de
bijschrijving inschrijftijd had opgebouwd, het moment van de
oorspronkelijke inschrijving van de partner, als
registratieduur.3. Wordt de relatie beëindigd door overlijden van een van de
partners dan blijft de inschrijving van de nog levende
overgebleven partner zijn geldigheid behouden.4. Wordt de relatie beëindigd en is er sprake van een ambtshalve
inschrijving, dan beslissen burgemeester en wethouders of beide
partners apart worden ingeschreven.5. De ingeschrevenen als bedoeld in het eerste lid worden door
burgemeester en wethouders van de wijziging van inschrijving
schriftelijk in kennis gesteld.1.Burgemeester en wethouders halen een inschrijving door in het
Register indien:a. de standplaatszoekende naar het oordeel van burgemeester en
wethouders niet meer aan de vereisten voor inschrijving
voldoet;b. de standplaatszoekende daarom verzoekt, met uitzondering van de
ambtshalve ingeschrevenen;c. de standplaatszoekende komt te overlijden;d. de standplaatszoekende een standplaats in Nederland krijgt
toegewezen en deze accepteert;e. de standplaatszoekende een standplaats achterlaat bij toewijzing
en acceptatie van een woning;f. de standplaatszoekende al dan niet opzettelijk foutieve gegevens
verstrekt heeft bij de inschrijving of verzuimd heeft
belangrijke wijzigingen bijtijds door te geven;g. de standplaatszoekende niet reageert op een aanschrijving van
burgemeester en wethouders aangaande de inschrijving of bedoeld
als een controle op de inschrijving in het Register, binnen vier
weken na de datum van de aanschrijving.2. Voor zover mogelijk worden ingeschrevenen als bedoeld in het
eerste lid door burgemeester en wethouders van de doorhaling van
inschrijving schriftelijk in kennis gesteld.1. a. Voor zover woningzoekenden zelf een daartoe strekkend verzoek
indienen, verlenen burgemeester en wethouders een
voorrangsverklaring aan woningzoekenden die: - 18 jaar of ouder zijn;- gedurende de termijn van minimaal één jaar ingezetene zijn, dan wel
beschikken over een economische of maatschappelijke binding, dan wel
in de positie verkeren als bedoeld in artikel 13c, eerste lid, van
de Huisvestingswet en- de Nederlandse nationaliteit bezitten dan wel beschikken over een
geldige verblijfstitel in Nederland en - buiten eigen schuld en toedoen in een dusdanige situatie verkeren
dat zij binnen 3 maanden andere woonruimte behoeven en- naar verwachting bij toepassing van de in artikel 22, eerste en
tweede lid, bedoelde volgorde criteria niet binnen die termijn
andere woonruimte zullen krijgen en- hun betreffende situatie niet op een andere wijze kunnen
oplossen.b. Een voorrangsverklaring wordt verleend:1. indien een woonsituatie naar het oordeel van burgemeester en
wethouders door sociale en/of medische omstandigheden zodanig is
verstoord dat levensgevaar voor één of meer leden van het huishouden
dreigt dan wel dat één of meer leden van het huishouden zodanig
geestelijk, emotioneel en/of lichamelijk belast is, dat volledige
ontwrichting uit het geheel waar betrokkene deel van uitmaakt,
optreedt en zelf niet in staat is dit op te lossen;2. indien een woningzoekende een woonkostentoeslag ontvangt die qua
bedrag hoger is dan het maximale toegestane bedrag van de
huurtoeslag op grond van de Wet op de huurtoeslag volgens de
geldende tabel.c. De onder a. bedoelde voorrangsverklaring die is afgegeven door de
gemeenten Delft, Den Haag, Leidschendam-Voorburg, Midden-Delfland,
Pijnacker-Nootdorp, Rijswijk, Wassenaar en Westland is tevens geldig
in de gemeente als bedoeld in artikel 2.2. Burgemeester en wethouders verlenen eveneens een voorrangsverklaring
aan herstructureringskandidaten die woonachtig zijn in een binnen
twaalf maanden te slopen of ingrijpend te verbeteren woonruimte en
die naar verwachting bij toepassing van de in artikel 22, eerste en
tweede lid, bedoelde volgordecriteria niet binnen die termijn andere
woonruimte zullen of kunnen krijgen.3. De in het eerste en tweede lid bedoelde voorrangsverklaring geldt
alleen voor de door burgemeester en wethouders aan te geven
categorieën woonruimte waarmee enkel de situatie van de
woningzoekende die aanleiding is voor een voorrangsverklaring binnen
drie respectievelijk twaalf maanden kan worden opgelost.4. a.De in het eerste lid bedoelde voorrangsverklaring geldt alleen
voor een termijn van drie maanden.b. De in het tweede lid bedoelde voorrangsverklaring geldt alleen voor
een termijn van ten hoogste twaalf maanden.c. Indien de woningzoekende kan aantonen dat de voorrangsverklaring
niet binnen de termijn waarvoor de voorrangsverklaring geldt kon
worden benut én er niet sprake is van een (of meer) weigeringen van
een passende woningaanbieding, kan na advies van de
toetsingscommissie de duur van de voorrangsverklaring ten hoogste
één maal worden verlengd. Bij de verlenging kunnen burgemeester en
wethouders de op grond van het derde lid aangegeven woonruimte
wijzigen.d. een verzoek tot verlenging als bedoeld onder sub c dient door de
woningzoekende binnen twee weken na afloop van de geldigheidstermijn
van de voorrangsverklaring te worden aangevraagd.5. Burgemeester en wethouders kunnen uitvoeringsregels vaststellenvoor
het verlenen van een voorrangsverklaring aan woningzoekenden door
burgemeester en wethouders.
Om in aanmerking te komen voor een voorrangsverklaring als
bedoeld in artikel 31, eerste en tweede lid, moet een
woningzoekende deze aanvragen bij burgemeester en wethouders
van de gemeente waarin de woningzoekende woonachtig is door
middel van een daartoe door de gemeente beschikbaar te
stellen en door de aanvrager in te vullen formulier.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid dienen
woningzoekenden die niet woonachtig zijn in de gemeente de
voorrangsverklaring aan te vragen bij burgemeester en
wethouders van één van de gemeenten waarin zij een woning
zoeken.
De aanvrager van de voorrangsverklaring dient op het
aanvraagformulier als bedoeld in het eerste lid gemotiveerd
aan te geven tot welke categorie woningzoekenden bedoeld in
artikel 31, eerste en tweede lid, hij behoort en daartoe
strekkende bewijsstukken, rapportages en andere bescheiden
over te leggen.
Burgemeester en wethouders beslissen op de in artikel 32,
eerste lid, bedoelde aanvraag binnen 8 weken na ontvangst
van de aanvraag en de daarbij over te leggen bescheiden en
brengen de beslissing ter kennis van de aanvrager.
Burgemeester en wethouders kunnen de beslissing als bedoeld
in het eerste lid voor ten hoogste 4 weken verdagen. Van de
verdaging wordt schriftelijk mededeling gedaan aan de
aanvrager.
Burgemeester en wethouders kunnen hun bevoegdheid als
bedoeld in heteerste en tweede lid mandateren aan een
toetsingscommissie. In dat geval blijven het vierde en
vijfde lid buiten toepasing.
Burgemeester en wethouders beslissen slechts op de aanvraag
nadat de toetsingscommissie terzake een advies heeft
uitgebracht.
Indien het advies van de toetsingscommissie betrekking heeft
op een woningzoekende die buiten eigen schuld of toedoen
tenminste 3 maanden verblijft in een van gemeentewege erkend
(te)huis voor noodopvang betrekt de toetsingscommissie
daarbij het advies van de instantie op wiens advies de
woningzoekende is opgenomen in het (te)huis voor
noodopvang.
6. Een voorrangsverklaring bevat in ieder geval:a. de datum waarop de voorrangspositie van kracht wordt;b. de termijn waarvoor de voorrangsverklaring geldig is;c. de soort woonruimte waarvoor de voorrangsverklaring geldig is.d.de naam van de gemeenten waar de voorrangsverklaring geldig is.Het indienen van bezwaar tegen het besluit van burgemeester en
wethouders inzake de aanvraag van een voorrangsverklaring als
bedoeld in artikel 31, eerste lid, juncto vierde lid, onder a,
schorst de werking van het betreffende besluit.1.Bij gewijzigde omstandigheden kunnen burgemeester en wethouders na
advies van de toetsingscommissie, al dan niet op verzoek van de
woningzoekende, besluiten de inhoud van de afgegeven
voorrangsverklaring te wijzigen.Op de termijnen voor beslissing tot en mededeling van een wijziging
is het bepaalde in artikel 33 van overeenkomstige toepassing.
Burgemeester en wethouders trekken een voorrangsverklaring
in, indien:
aan de vereisten voor het verkrijgen van een
voorrangsverklaring niet meer wordt voldaan;
de voorrangsverklaring is verstrekt op grond van
gegevens waarvan de houder van de
voorrangsverklaring wist of redelijkerwijs kon
vermoeden dat zij onjuist of onvolledig waren;
indien de houder van de voorrangsverklaring na de
afgifte van de voorrangsverklaring zelfstandige
woonruimte in gebruik genomen heeft;
De voorrangsverklaring vervalt van rechtswege als de termijn
waarvoor zij geldig is afloopt.
Burgemeester en wethouders dragen zorg voor het aanleggen en
bijhouden van een register van woningzoekenden waaraan op grond van
artikel 31 een voorrangsverklaring is verleend en/of een specifieke
indicatie als bedoeld in artikel 12, vierde lid, is verstrekt.Eigenaren van woonruimten die zelf een registratie van
woningzoekenden als bedoeld in artikel 36 bijhouden kunnen door
burgemeester en wethouders worden verplicht de informatie waarover
zij in dat verband beschikken aan burgemeester en wethouders te
verstrekken.Burgemeester en wethouders kunnen besluiten dat het verbod als
bedoeld in artikel 33 van de Huisvestingswet uitsluitend van
toepassing is op gebouwen, bevattende woonruimte, die behoren tot de
in bijlage II van deze verordening opgenomen categorieën
woonruimte.1.Voor het verkrijgen van een splitsingsvergunning moet een
schriftelijke aanvraag worden ingediend bij burgemeester en
wethouders door middel van een daartoe door de gemeente beschikbaar
te stellen en door de aanvrager in te vullen formulier.2. De aanvraag moet inhouden:a. naam en correspondentieadres in Nederland van de aanvrager;b. indien een gemachtigde is aangewezen, diens naam en
correspondentieadres in Nederland;c. straat en huisnummer; de kadastrale ligging en het jaar van het tot
stand komen van het gebouw waarop de aanvraag betrekking heeft;d. de aard en het huidige gebruik van het gebouw waarop de aanvraag
betrekking heeft;e. de namen en de adressen van de bewoners van het gebouw waarop de
aanvraag betrekking heeft.3. Bij de aanvraag moet in drievoud worden overlegd een splitsingsplan
dat voldoet aan de vereisten als neergelegd in artikel 109 van boek
5 van het Burgerlijk Wetboek en het krachtens dat artikel
vastgestelde besluit betreffende splitsing in
appartementsrechten.4. Indien burgemeester en wethouders daartoe verzoeken, dient tevens in
drievoud te worden overlegd een taxatierapport betreffende het
gebouw en de tot afzonderlijke woonruimte bestemde gedeelten van het
gebouw, opgemaakt door een beëdigd taxateur.Dit rapport bevat in elk geval mede een beschrijving en een
beoordeling van de onderhoudstoestand van het gebouw en de
huurprijzen van de tot afzonderlijke woonruimte bestemde
gedeelten.
Burgemeester en wethouders beslissen op de aanvraag om een
splitsingsvergunning binnen 8 weken na ontvangst van de
aanvraag.
Burgemeester en wethouders kunnen de beslissing als bedoeld
in het eerste lid voor ten hoogste 4 weken verdagen. Van de
verdaging wordt schriftelijk mededeling gedaan aan de
aanvrager.
1.Burgemeester en wethouders kunnen de gevraagde
splitsingsvergunning weigeren, indien:a. het gebouw of het gedeelte van een gebouw waarop de
vergunningaanvraag betrekking heeft één of meer woonruimten bevat
die verhuurd worden of laatstelijk verhuurd zijn geweest, enb. de huurprijs van één of meer van die woonruimten of voormalige
woonruimten lager is dan de huurprijsgrens, enc. niet gewaarborgd is dat die woonruimte of woonruimten na de
voorgenomen splitsing bestemd blijven voor verhuur ter bewoning,
end. het belang dat de vergunningvrager bij splitsing heeft, niet opweegt
tegen het belang van het behoud van de woonruimtevoorraad, voor
zover die voor verhuur is bestemd.2. Burgemeester en wethouders kunnen de gevraagde splitsingsvergunning
eveneens weigeren, indien:a. het gebouw of het gedeelte van het gebouw waarop de
vergunningaanvraag betrekking heeft, voor zover het geheel of
gedeeltelijk verhuurd is geweest voor bewoning, in strijd met de
voorschriften van een bestemmingsplan als bedoeld in artikel 3.1 dan
wel een inpassingsplan als bedoeld in artikel 3.26 of 3.28 van de
Wet ruimtelijke ordening (Stb. 2006, 566) of met enig wettelijk
voorschrift geheel of gedeeltelijk voor een ander doel dan voor
bewoning in gebruik is genomen, enb. de huurprijs van één of meer van die voormalige woonruimte(n) lager
is dan de huurprijsgrens, enc. niet gewaarborgd is dat de voormalige woonruimte of woonruimten na
de voorgenomen splitsing opnieuw bestemd zullen worden voor verhuur
te bewoning, end. het belang dat de vergunningaanvrager bij splitsing heeft, niet
opweegt tegen het belang van het behoud van de woonruimtevoorraad,
voor zover die voor verhuur is bestemd.3. Burgemeester en wethouders kunnen de gevraagde splitsingsvergunning
eveneens weigeren, indien:a. voor het gebied waarin het gebouw is gelegen waarop de
vergunningaanvraag betrekking heeft, een bestemmingsplan als bedoeld
in artikel 3.5 van de Wet ruimtelijke ordening van kracht is, dan
wel een ontwerp voor zodanig plan of voor een herziening daarvan in
procedure is,b. het ontwerp voor dat plan, dan wel voor de herziening daarvan ter
inzage is gelegd voordat de aanvraag om vergunning is ingediend, dan
wel, indien de aanvraag krachtens het tweede lid is aangehouden,
voordat die aanhouding is geëindigd,c. de voorgenomen splitsing nadelige gevolgen kan hebben voor de met
het plan nagestreefde of na te streven doeleinden, end. het belang dat de vergunningsaanvrager bij splitsing heeft, niet
opweegt tegen het belang van het voorkomen van belemmering van de
modernisering of vervanging.4. Burgemeester en wethouders kunnen de gevraagde splitsingsvergunning
ten slotte weigeren, indien:a. de toestand van het gebouw waarop de vergunningaanvraag betrekking
heeft, zich uit een oogpunt van indeling of de staat van onderhoud
geheel of ten dele tegen splitsing verzet, enb. de desbetreffende gebreken niet door het treffen van voorzieningen
of het aanbrengen van verbeteringen kunnen worden opgeheven, danwel
onvoldoende verzekerd is, dat die gebreken zullen worden
opgeheven.5. Van gebreken als bedoeld in het vierde lid is in ieder geval sprake,
indien burgemeester en wethouders ingevolge artikel 13 van de
Woningwet een aanschrijving hebben uitgevaardigd en nog niet aan
deze aanschrijving is voldaan of een aanschrijving kunnen
uitvaardigen.1.Burgemeester en wethouders houden de beslissing op de aanvraag om
een splitsingsvergunning aan indien:a. voor de datum van indiening van de vergunningaanvraag voor het
gebied waarin het gebouw, waarop de vergunningaanvraag betrekking
heeft, is gelegen een voorbereidingsbesluit ingevolge artikel 3.7
van de Wet ruimtelijke ordening van kracht is geworden met het oog
op de voorbereiding van een herstructureringsplan of van herziening
daarvan;b. redelijkerwijs verwacht mag worden dat de in het
herstructureringsplan op te nemen maatregelen nadelig kunnen worden
beïnvloed door de voorgenomen splitsing.c. naar het oordeel van burgemeester en wethouders redelijkerwijs
verwacht mag worden dat het belang dat de vergunningaanvrager bij
splitsing heeft, niet opweegt tegen het belang van het voorkomen van
belemmering van de herstructurering.2. De aanhouding als bedoeld in het eerste lid duurt tot het moment dat
het voorbereidingsbesluit ingevolge artikel 21 van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening is vervallen.3. Burgemeester en wethouders kunnen de beslissing op de aanvraag om
een splitsingsvergunning tevens aanhouden indien de aanvrager
aannemelijk kan maken dat hij binnen een redelijke termijn de
gebreken als bedoeld in artikel 41, vierde lid, met het oog op de
voorgenomen splitsing zal opheffen.4. Indien burgemeester en wethouders de beslissing op een aanvraag om
een splitsingsvergunning op grond van het derde lid aanhouden,
vermelden zij in het besluit tot aanhouding welke gebreken met het
oog op de voorgenomen splitsing moeten worden hersteld en binnen
welke termijn zij dit redelijk achten. Indien de in het besluit tot
aanhouding vermelde gebreken zijn hersteld binnen de in datzelfde
besluit aangegeven termijn wordt de vergunning verleend.Een door burgemeester en wethouders afgegeven splitsingsvergunning
heeft een geldigheidsduur van 1 jaar, tenzij op de
splitsingsvergunning een andere geldigheidsduur is vermeld. Burgemeester en wethouders kunnen de splitsingsvergunning op verzoek
van degene op wiens naam de splitsingsvergunning is gesteld of van
zijn rechtverkrijgende, overschrijven op naam van een ander dan
degene op wiens naam de splitsingsvergunning is gesteld.1.Burgemeester en wethouders kunnen besluiten dat het verbod als
bedoeld in artikel 30 van de Huisvestingswet uitsluitend van
toepassing is op gebouwen, bevattende woonruimte, die behoren tot de
in bijlage III van deze verordening opgenomen categorieën
woonruimte.1.Voor het verkrijgen van een onttrekkingsvergunning moet een
schriftelijke aanvraag worden ingediend bij burgemeester en
wethouders door middel van een daartoe door de gemeente beschikbaar
te stellen en door de aanvrager in te vullen formulier.2. De aanvraag moet inhouden:a. naam en correspondentieadres in Nederland van de aanvrager en tevens
van de eigenaar indien deze niet de aanvrager is;b. indien een gemachtigde is aangewezen, diens naam en
correspondentieadres in Nederland;c. gegevens over de huidige situatie:- het adres van de woning;- de huur- of koopprijs;- het aantal kamers;- de gebruiksoppervlakte;- de staat van onderhoud;d. gegevens over de beoogde situatie:- de bestemming;- de bouwtekening / de bouwvergunning;- het compensatievoorstel;- de gronden waarop de aanvraag berust.e. gegevens bij voorgenomen samenvoeging:- de verwachte huur- of koopprijs;- de naam van de toekomstige bewoner;- de omvang van het huishouden van de toekomstige bewoner.1.Burgemeester en wethouder beslissen op de aanvraag om een
onttrekkingsvergunning binnen 8 weken na ontvangst van de
aanvraag.2. Burgemeester en wethouders kunnen de beslissing als bedoeld in het
eerste lid voor ten hoogste 4 weken verdagen. Van de verdaging wordt
schriftelijk mededeling gedaan aan de aanvrager.3. Indien de onttrekkingsvergunning wordt gevraagd ten behoeve van de
uitoefening van een bedrijf dan kunnen burgemeester en wethouders
advies inwinnen bij de Kamer van Koophandel.4. Indien de onttrekkingsvergunning wordt gevraagd ten behoeve van de
praktijkuitoefening door officieel erkende medici of paramedici dan
kunnen burgemeester en wethouders advies inwinnen bij de
Adviescommissie Huisvesting Beoefenaars van Medische en Paramedische
Beroepen.1.Burgemeester en wethouders verlenen of weigeren de
onttrekkingsvergunning met inachtneming van artikel 31 van de
Huisvestingswet.2. Burgemeester en wethouders verlenen de onttrekkingsvergunning indien
naar het oordeel van burgemeester en wethouders het met de
onttrekking, samenvoeging of omzetting gediende belang groter is dan
het belang van het behoud of de samenstelling van de
woonruimtevoorraad en/of het belang van de leefbaarheid.3. Indien de aanvraag betrekking heeft op samenvoeging of omzetting van
woonruimte en één of meer betrokken woonruimten een huur- of
koopprijs heeft beneden de huur- of koopprijsgrens en er, ongeacht
de nieuwe huur- of koopprijs, naar het oordeel van burgemeester en
wethouders voldoende compensatie als bedoeld in artikel 49 wordt
geboden, wordt de onttrekkings-vergunning in ieder geval verleend
indien:a. de samenvoeging of omzetting een woonruimte oplevert met een huur-
of koopprijs beneden de huur- of koopprijsgrens, ofb. bij samenvoeging de vergunningaanvrager eigenaar-bewoner is, de
woonbestemming gehandhaafd blijft en de na samenvoeging ontstane
woonruimte overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 13 en 15
passend is voor het huishouden van de eigenaar-bewoner, ofc. de aanvraag om een onttrekkingsvergunning geschiedt door een
verhuurder/beheerder voor een te krap wonend huishouden dat na
samenvoeging passend woont overeenkomstig het bepaalde in artikelen
13 en 15.4. Indien burgemeester en wethouders hebben vastgesteld, dat het belang
van het behoud of de samenstelling van de woonruimtevoorraad groter
is dan het belang van de aanvrager, wordt de onttrekkingsvergunning
verleend, indien voldoende compensatie als bedoeld in artikel 49
wordt geboden.1.Compensatie voor de onttrekking, samenvoeging of omzetting kan
worden geboden door:a. het toevoegen aan de woonruimtevoorraad van andere, vervangende
woonruimte, die naar het oordeel van burgemeester en wethouders
gelijkwaardig is aan de woonruimte die als gevolg van de
onttrekkingen, samenvoeging of omzetting verloren gaat;b. door betaling van een financiële compensatie volgens door
burgemeester en wethouders vast te stellen tarieven.2. De compensatiegelden als bedoeld in het eerste lid, onder b, komen
ten goede aan een door de gemeenteraad in te stellen fonds dat
uitsluitend wordt aangewend binnen het kader van de
volkshuisvesting.3. Bij de als compensatie toe te voegen woonruimte als bedoeld in het
eerste lid, onder a, dient door de aanvrager om een
onttrekkingsvergunning binnen 4 weken na ontvangst van de
onttrekkingsvergunning een waarborgsom te worden betaald, die gelijk
is aan het bedrag dat had moeten worden betaald indien hij voor de
in de onttrekkingsvergunning gestelde financiële
compensatievoorwaarde zou hebben gekozen.4. Bij de als compensatie toe te voegen woonruimte als bedoeld in het
eerste lid, onder a, kunnen burgemeester en wethouders aan de
vergunning de voorwaarde verbinden, dat binnen 12 maanden na de dag
van verzending van het besluit de compensatie daadwerkelijk moet
hebben plaatsgevonden.5. De waarborgsom als bedoeld in het derde lid wordt aan de
vergunninghouder terugbetaald binnen 8 weken nadat aan burgemeester
en wethouders schriftelijk is medegedeeld dat de compensatie
daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.6. De waarborgsom als bedoeld in het derde lid vervalt aan het in
tweede lid genoemde fonds indien de compensatie als bedoeld in het
eerste lid, onder a, niet voldoet aan de in de vergunning vermelde
voorwaarden, dan wel de compensatie niet binnen de gestelde termijn
daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.7. Burgemeester en wethouders kunnen beslissen tot gehele of
gedeeltelijke vrijstelling van compensatie:a. in gevallen, genoemd in artikel 48, derde lid, onder b;b. bij samenvoeging, indien de eigenaar bewoner een eigen investering
doet ten behoeve van noodzakelijk bouwkundig herstel. Daarbij geldt
dat de vrijstelling afhangt van de hoogte van de investering in
relatie tot de economische waarde van de (kleinste) woning.1.Burgemeester en wethouders verlenen voor tijdelijke
woonruimteonttrekking alleen een onttrekkingsvergunning indien de
aanvrager aantoont dat een situatie bestaat die een tijdelijke
woonruimteonttrekking rechtvaardigt en waarbij vast staat dat die
woonruimteonttrekking niet langer dan vijf jaar zal duren.2. Burgemeester en wethouders nemen in de vergunning een termijn op,
waarna de onttrekking moet zijn beëindigd. Deze termijn bedraagt ook
na verlenging niet meer dan vijf jaar.3. Burgemeester en wethouders kunnen aan de onttrekkingsvergunning voor
tijdelijke woonruimteonttrekking de voorwaarde van financiële
compensatie verbinden. Deze compensatie bedraagt 10% van de
compensatie als bedoeld in artikel 49, eerste lid, onder b,
vermenigvuldigd met het aantal jaren waarvoor de tijdelijke
onttrekkingsvergunning is verleend.4. Burgemeester en wethouders kunnen aan de onttrekkingsvergunning voor
tijdelijke woonruimteonttrekking tevens de voorwaarde verbinden dat
de vergunninghouder een waarborgsom stort. De hoogte van de
waarborgsom mag niet meer bedragen dan het verschil tussen de
compensatie als bedoeld in artikel 49, eerste lid, onder b, en de
compensatie als bedoeld in het derde lid.5. De waarborgsom als bedoeld in het vierde lid wordt aan de
vergunninghouder terugbetaald binnen 8 weken nadat de onttrekking
binnen de termijn als bedoeld in het tweede lid is beëindigd.6. De waarborgsom als bedoeld in het derde lid vervalt aan het aan het
in artikel 49, tweede lid, genoemde fonds indien de onttrekking niet
binnen de termijn als bedoeld in het tweede lid is beëindigd.Indien sprake is van het gebruik van woonruimte zonder
onttrekkingsvergunning anders dan voor permanente bewoning, kunnen
burgemeester en wethouders de woonruimte verzegelen. Deze
verzegeling wordt opgeheven op het moment dat de woonruimte in
gebruik wordt genomen voor bewoning, of dat de woonruimte door
verhuur of verkoop opnieuw voor bewoning wordt bestemd, of indien
alsnog een onttrekkingsvergunning wordt verleend.Burgemeester en wethouders kunnen de toestemming tot onttrekking op
verzoek van degene op wiens naam de toestemming is gesteld of van
zijn rechtverkrijgende, overschrijven op naam van een ander dan
degene op wiens naam de toestemming is gesteld.
Burgemeester en wethouders kunnen eigenaren van woonruimten
verplichten jaarlijks aan hen verslag uit te brengen over de
wijze waarop zij zorg gedragen hebben voor de huisvesting
van door hen aan te geven categorieën woningzoekenden.
De SVH levert de aanbodgegevens en de voorraadgegevens van
de bij de SVH aangesloten corporaties in de gemeente aan
burgemeester en wethouders, overeenkomstig de in een
overeenkomst vastgelegde afspraken.
Overtreding van het bepaalde in artikel 16, 18 en 38 wordt gestraft
met hechtenis van ten hoogste vier maanden of geldboete van de derde
categorie, zoals bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek
van Strafrecht.1.Burgemeester en wethouders zijn bevoegd tot het opleggen van een
bestuurlijke boete.2. Overtredingen van artikel 7 en artikel 45, eerste lid, kunnen worden
beboet met een bestuurlijke boete.3. Indien aan de overtreder een bestuurlijke boete is opgelegd voor
overtreding van artikel 7, tweede lid of artikel 45, eerste lid en
binnen vijf jaar opnieuw dezelfde overtreding is geconstateerd wordt
de overtreding beboet met een hogere bestuurlijke boete.4. Indien aan de overtreder een bestuurlijke boete is opgelegd voor
overtreding van artikel 7 tweede lid of artikel 45, eerste lid en de
overtreding vanuit een bedrijfsmatige exploitatie van woonruimte is
geconstateerd, wordt de overtreding beboet met een hogere
bestuurlijke boete.5. Bij de toepassing van het gestelde in voorgaande leden hanteren
burgemeester en wethouders de boetes als vermeld in Bijlage V van
deze verordening.
Met het toezicht op de naleving van het bij of krachtens
deze verordening bepaalde zijn belast de daartoe door
burgemeester en wethouders aangewezen ambtenaren.
De in het eerste lid genoemde ambtenaren hebben de
bevoegdheden als genoemd in artikel 34 van de
Huisvestingswet.
Ten aanzien van beslissingen als bedoeld in artikelen 26 tot
en met 30 kunnen burgemeester en wethouders ten gunste van
de aanvrager afwijken indien de toepassing van deze
verordening naar zijn oordeel zal leiden tot een
onbillijkheid van overwegende aard.
Burgemeester en wethouders zijn bevoegd in gevallen waarin
de toepassing van deze verordening naar hun oordeel leidt
tot een onbillijkheid van overwegende aard, ten gunste van
de aanvrager af te wijken van deze verordening.
In de gevallen waarin deze verordening niet voorziet
beslissen burgemeester en wethouders, waarbij hij zich
uitsluitend zal laten leiden door overwegingen betrekking
hebbend op de evenwichtige en rechtvaardige verdeling van
schaarse woonruimte.
Burgemeester en wethouders kunnen van het bepaalde in deze
verordening afwijken of afwijking daarvan toestaan ten
behoeve van experimenten die in het belang zijn van de
volkshuisvesting.
Burgemeester en wethouders zijn bevoegd de uitoefening van
bevoegdheden krachtens deze verordening te mandateren aan
door hen daartoe speciaal aan te wijzen ambtenaren.
Burgemeester en wethouders zijn bevoegd de uitoefening van
bevoegdheden krachtens artikel 9 tot en met 12 van deze
verordening te mandateren aan eigenaren van woonruimte.
Op procedures inzake bezwaar en beroep die zijn ingesteld voor het
tijdstip van inwerkingtreding van artikel 63 en voor zover daarop bij
inwerkingtreding van deze verordening nog niet is beslist, blijft het
recht zoals het gold voor die dag van toepassing.
Aanvragen van woningzoekenden om vaststelling van de urgentie of
een voorrangsverklaring of om verlening van een
huisvestingsvergunning welke vóór of op de dag van
inwerkingtreding van deze verordening zijn ingediend worden
behandeld volgens het voordien geldende recht, indien dit voor
de belanghebbende gunstiger is.
Aanvragen om verlening van een onttrekkingsvergunning of een
splitsingsvergunning, welke vóór of op de dag van
inwerkingtreding van deze verordening zijn ingediend worden
behandeld volgens het voordien geldende recht, indien dit voor
de belanghebbende gunstiger is.
Deze verordening kan worden aangehaald als Huisvestingsverordening 2015
Gemeente Zoetermeer.Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2015.Begripsomschrijvingen als bedoeld in artikel 20, derde lid (woningtypen)a. eengezinswoning: woonruimte met minimaal twee woonlagen zonder woonruimte er
boven, met een tuin en met een voordeur aan de straat;b. benedenwoning: gelijkvloerse woonruimte met de voordeur aan de straat;c. bovenwoning: woonruimte op de eerste en/of tweede, tevens bovenste woonlaag en
niet gelegen in een flatgebouw;d. portiekwoning: gelijkvloerse woonruimte met de voordeur in een portiek, gelegen
in een gebouw met maximaal vier woonlagen;e. flat zonder lift: gelijkvloerse woonruimte aan een galerij in een gebouw met
maximaal vier woonlagen.f. flat met lift: gelijkvloerse woonruimte aan een galerij, portiek of corridor in
een gebouw met meerdere woonlagen en een lift;g. benedenmaisonnette: woonruimte met eigen toegang op de begane grond en bestaande
uit minimaal twee door een inwendige trap verbonden woonlagen, waarvan één op de
begane grond;h. bovenmaisonnette: woonruimte met een eigen toegang en bestaande uit minimaal
twee door een inwendige trap verbonden woonlagen, waarvan geen op de begane
grond;i. HAT-eenheid (Huisvesting voor alleenstaanden en tweepersoonshuishoudens): kleine
woonruimte met 1 of 2 kamers, meestal met een keukenblok in de (woon)kamer en
dikwijls gebouwd in speciaal voor deze woongroep ontworpen panden of in
bestaande aangepaste gebouwen; een zelfstandige HAT-eenheid heeft een eigen
voordeur, keuken, douche en wc; een onzelfstandige HAT-eenheid deelt deze
voorzieningen met andere HAT-eenheden.j. seniorenwoning: zelfstandige woonruimte waarvoor in verband met de fysieke
inrichting en/of de ruimtelijke positie van de woonruimte bij de toewijzing en
vergunningverlening een minimum leeftijd van de toekomstige bewoner is vereist
van 55 of 65 jaar.k. aanleunwoning: zelfstandige woonruimte bij een zorgcentrum, waarbij het
aanleunwoningencomplex fysiek is verbonden met het zorgcomplex en waarvan de
bewoners geen aanspraak kunnen maken op verzorging, maar wel op het gebruik van
de faciliteiten van het zorgcentrum.l. vrije sectorwoning: woonruimte waarvoor geen huisvestingsvergunning nodig
is.Bijlage II Categorieën gebouwen als bedoeld in artikel 38 (splitsing)alle gebouwen, bevattende woonruimte onder de huur- en koopprijsgrens.Bijlage IIICategorieën woonruimten als bedoeld in artikel 45 (onttrekkingen)Geen Bijlage IV1.Woonruimte, zijnde sociale koopwoningen, tot de koopprijsgrens waar voor het
in gebruik nemen een huisvestingsvergunning verplicht is (als bedoeld in artikel
7, derde lid)nieuwbouw woonruimte
Maximum inkomen koopwoning als bedoeld in artikel 13, zevende lid
Tijdvak 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015
Koopprijsgrens Maximum inkomen € …………………….€ 174.925 (2014)€ …………………..€ 44.100 (2014)
Bijlage VBestuurlijke boetes als bedoeld in artikel 55, vijfde lid
Overtreding 1 e keer R ecidive Art. 7, eerste lid€ 340€ 340Art. 7, tweede lid •niet-bedrijfsmatige exploitatie•bedrijfmatige exploitatie€ 5.000€ 7.500€ 10.000€ 18.500Art. 45, eerste lid:•niet-bedrijfsmatige exploitatie•bedrijfmatige exploitatie€ 7.500€ 12.500€ 12.500€ 18.500
Toelichting Recidive Van recidive is sprake indien binnen vijf jaar na beëindiging van een
overtreding van een bepaald artikel opnieuw dezelfde overtreding van hetzelfde
artikel wordt begaan.Onderscheid niet-bedrijfsmatige exploitatie en bedrijfsmatige explo i tatie Van een bedrijfsmatige exploitatie is in de volgende gevallen sprake:1. De overtreder verhuurt aantoonbaar meerdere woonruimten. Uit de omvang van de
exploitatie blijkt het bedrijfsmatige aspect. Iemand die zich bedrijfsmatig
bezig houdt met exploitatie behoort de regelgeving te kennen.2. De overtreder houdt zich beroepsmatig bezig met regelgeving omtrent huisvesting
en exploitatie van onroerend goed. Hieronder vallen in ieder geval:
vastgoedontwikkelaars, makelaars, woning- en kamerbemiddelingsbureaus en
bedrijven die zich bezig houden met huisvesting van hun eigen werknemers. Het
bedrijfsmatige aspect van de exploitatie vloeit voort uit de aard van het
bedrijf of beroep van de overtreder.3. Uit de omvang van onzelfstandige bewoning kan ook een bedrijfsmatig karakter van
de exploitatie blijken: bij meer dan vier personen, kan dit aangemerkt worden
als kamerverhuur in de zin van het Besluit brandveilig gebruik bouwwerken. De
exploitant dient bij een exploitatie van die omvang ook te zorgen voor een
brandveilig gebruik en op de hoogte te zijn van de overige regelgeving.4. Onttrekking van woonruimte is enkel bedrijfsmatig indien dit vanuit commercieel
oogpunt plaatsvindt. Onttrekking in het kader van het voeren van een bedrijf
(opslag supermarkt, meelsilo voor een bakkerij, of een logiesfunctie), maar ook
het in gebruik hebben van woonruimte met een hennepkwekerij, is als een
onttrekking vanuit commercieel oogpunt te beschouwen.5. Samenvoeging van een woonruimte is niet bedrijfsmatig, tenzij de overtreder zich
beroepsmatig bezig houdt met huisvesting en exploitatie van onroerend goed.
Hieronder vallen in ieder geval: vastgoedontwikkelaars, makelaars, woning- en
kamerbemiddelingsbureaus en bedrijven die zich bezig houden met huisvesting van
hun eigen werknemers. Het bedrijfsmatige aspect van de exploitatie vloeit voort
uit de aard van het bedrijf of beroep van de overtreder.Uitgangspunten Er bestaat één regionaal, generiek systeem van woonruimteverdeling
waarbinnen lokaal maatwerk technisch mogelijk is en heeft daarbij de
volgende randvoorwaarden:• Het woonruimteverdeelsysteem moet instrumenten bevatten om te kunnen sturen
op volkshuisvestelijke doelen: - het realiseren van een evenwichtige en rechtvaardige verdeling van
woonruimte;- het huisvesten van met name de BBSH-doelgroep; - het vergroten van de keuzemogelijkheid voor de BBSH-doelgroep binnen de
regio;- de slaagkans in de regio op een sociale huurwoning voor minima moet minstens
gelijk zijn aan die van de BBSH-doelgroep, die weer minstens gelijk moet
zijn aan die van de niet-BBSH doelgroep;- het versterken van de woon- en leefkwaliteit op buurt- en wijkniveau, onder
andere door het realiseren van een evenwichtige en/of gedifferentieerde
bevolkingsopbouw (woonmilieus) in de wijken van gemeenten in het voormalige
StadsgewestHaaglanden;- het garanderen van de huisvesting van bijzondere doelgroepen en voldoen aan
de door de rijksoverheid terzake opgelegde taakstelling(en).• Het woonruimteverdelingsysteem moet voldoende maatschappelijk draagvlak
hebben, dat wil zeggen dat het systeem van woonruimteverdeling moet
appelleren aan het rechtvaardigheidsgevoel van woningzoekenden.• In het woonruimteverdelingsysteem moet de vraag centraal staan.• Het woonruimteverdelingsysteem moet uitgaan van de erkenning dat het gaat om
een proces (op zoek naar woonruimte) waarin de burger zelf de meest actieve
rol speelt.• Het woonruimteverdelingsysteem moet de mogelijkheid tot het leveren van
maatwerk hebben.• De deelmarkten (bijvoorbeeld wijken) moeten met afzonderlijke
selectiecriteria kunnen worden onderscheiden.• Het woonruimteverdelingsysteem moet worden gekenmerkt door een eenvoud in
regels en transparante selectiecriteria bevatten. Woningzoekenden moeten
kunnen nagaan wat hun kansen zijn op woonruimte en binnen welke
termijnen.• De toewijzing van woningen moet aan woningzoekenden kunnen worden
verantwoord.• Het woonruimteverdelingsysteem moet voor alle betrokken partijen zo
efficiënt mogelijk zijn en zo gering mogelijke administratieve handelingen
met zich meebrengen. • Het woonruimteverdelingsysteem moet informatie over woonwensen c.q. inzicht
in de (potentiële) vraag kunnen bieden.De nieuwe Huisvestingswet ‘Nieuwe regels met betrekking tot de verdeling van
woonruimte en de samenstelling van de woonruimtevoorraad’ (Kamernummer
32271, met ingang van 1 januari 2015) schrijft voor dat als er géén
huisvestingsverordening is vastgesteld er ook niet op de woonruimteverdeling
gestuurd kan worden.Het uitgangspunt van de wet is de vergroting van keuzevrijheid voor de
woningzoekende en er mag alleen gestuurd worden via een verordening indien
er sprake is van schaarste (ook op dit moment is schaarste het uitgangspunt
om te sturen op woonruimteverdeling) en onrechtvaardige en onevenwichtige
effecten van schaarste, bv. verdringing van bepaalde categorieën
woningzoekenden. Verdringing kan zich volgens de wet voordoen in tijd, in
woonruimte en in ruimte. Gedacht kan worden aan de volgende
verdringingseffecten:• verdringing van lage inkomens (BBSH) uit de goedkope voorraad of verdringing
van lage middeninkomens (BBSH-33.000) uit de goedkope voorraad;• verdringing van woningzoekenden met speciale eisen uit woning met specifieke
kenmerken (bv. rolstoeltoegankelijke woningen);• verdringing van grote huishoudens uit grote woningen;• verdringing van lokale woningzoekenden (die met het oog op lokale
doorstroming onwenselijk wordt geacht).De jaarlijkse voorraad- en aanbodrappportages over de woningvoorraad en de
uitkomsten van de WoOn-onderzoeken geven een indicatie van schaarste in de
regio Haaglanden, gebruik makend van de verhouding bereikbare voorraad (in
het WoON tot aan de aftoppingsgrenzen) ten opzichte van de aandachtsgroep
(huurtoeslaggrens). In 2009 was deze indicator 0,95 d.w.z. dat er meer
huishoudens in de aandachtsgroep zijn dan dat er bereikbare voorraad is. Ten
tweede wordt in dit onderzoek de vraag- en aanbodverhoudingen door de
analyse van de woonwens gemaakt. Hieruit blijkt in de gemeenten van het
voormalige Stadsgewest Haaglanden met name meer vraag dan aanbod van
woningen onder de liberalisatie-grens is. Dit toont schaarste aan.De verwachting is dat deze schaarste de komende jaren zal toenemen (onder
invloed van economische crisis, woningverkopen corporaties, strengere regels
hypotheekverstrekking, huurstijgingen, geprognostiseerde toename van 200.000
huishoudens in NL betreft voornamelijk lage inkomens, etc.)2 . Systeem van woonruimteverdeling: “Model op maat” Klantgerichtheid Centraal bij de ideevorming rond het nieuwe woonruimteverdelingsysteem staat
een nieuwe klantbenadering. Hierbij wordt er vanuit gegaan dat er
verschillende typen woningzoekenden zich op de markt bewegen en dat deze een
eigen benadering en serviceverlening nodig hebben. De verschillende klanten
die onderscheiden zijn, zijn: - oriënterende woningzoekende: deze woningzoekende weet nog niet precies welke
woning hij of zij zoekt, bekijkt de markt, bekijkt een aantal woningen en
kiest op basis daarvan een woning, wil gebruiksgemak bij zijn oriëntatie op
de markt; - gerichte woningzoekende: weet precies in welke woning of welk woningtype
hij/zij wil wonen, wil zich verbeteren naar aanleiding van zijn huidige
omstandigheden en wil service bij het zoeken naar een woning;- directe zoeker: het maakt deze woningzoekende niet veel uit waar, hoe groot
of welke kwaliteit de woning heeft, als er maar op korte termijn zicht is op
een woning of duidelijkheid over de kans van slagen. Het zal in deze groep
vooral gaan om starters (niet alleen jongeren) en specifieke doelgroepen
bijvoorbeeld na relatiebreuk. Wil eigentijds worden aangesproken en wil
duidelijkheid.Eén van de uitgangspunten voor het “model op maat” is dat de woningzoekende
zoveel mogelijk zelf moet kunnen kiezen voor een woning. Er dient alleen
gestuurd te worden waar dit nodig is. Om die reden is ervoor gekozen in het
nieuwe systeem geen onderscheid meer te maken tussen woningen voor starters
en doorstromers. Woningzoekenden met een voorrangsverklaring op sociale
en/of medische gronden en herstructureringskandidaten behouden een
voorrangspositie.Inschrijving Woningzoekenden moeten zich inschrijven om te kunnen reageren op een
aangeboden woning. Na betaling van het inschrijfgeld kunnen woningzoekenden
reageren en inschrijvingsduur opbouwen. Er wordt in het systeem voor woningzoekenden geen onderscheid gemaakt tussen
starters en doorstromers. Woningzoekenden worden op inschrijvingsduur, en
bij doorstromers inclusief woonduur, geselecteerd. Deze keuze beoogt dat
zoekactiviteit wordt beloond. Starters bouwen inschrijvingsduur op vanaf het
moment van inschrijving. Doorstromers krijgen maximaal 5 jaar woonduur
opgeteld bij hun inschrijvingsduur (zie art 21a van de verordening). Dit
geldt ook voor mensen die scheiden wordt ook 1/3 van de woonduur meegeteld
bij start van de inschrijving. Dit geeft deze mensen een goede positie en
voorkomt deels dat scheidingsgevallen een voorrangsverklaring moeten
aanvragen en vermindert de wachttijden bij instellingen voor noodopvang. Jaarlijks vindt een herinschrijving plaats om het bestand van
woningzoekenden te schonen.Meer en betere informatie Het is belangrijk dat er duidelijke en meer informatie aan de woningzoekende
wordt gegeven. Dit betekent meer aandacht voor de advertenties met meer
gegevens over de woning, buurt en leefstijl. Tevens wordt opgenomen wat de
historische slaagkans van de woning is waarop men wil reageren. De klant
moet meer inzicht hebben in de kans van slagen als hij/zij op deze woning
reageert. De verwachting is dat door meer en betere informatie mensen gerichter
reageren en dus minder snel zullen bedanken als ze de woning aangeboden
krijgen. Twee keuzes per week en de mogelijkheid tot bedanken Iedere woningzoekende mag - indien ingeschreven - binnen een week maximaal
twee keer reageren. Woningzoekenden mogen voor woningen die zij aangeboden
krijgen bedanken. De verwachting is wel dat doordat er meer informatie wordt
gegeven mensen gerichter reageren en dus minder snel zullen bedanken als ze
de woning aangeboden krijgen. Zoekopdracht Voor gerichte woningzoekenden wordt als extra service een zoekopdracht
geïntroduceerd. Woningzoekenden die hun specifieke wensen kennen of in een
bepaald complex willen wonen, kunnen via internet een zoekopdracht
vastleggen. Als toets zal een indicatie van de slaagkans van deze woonwens
op basis van een vergelijking tussen zijn inschrijfgegevens,
passendheidscriteria en het aantal woningen dat voldoet aan zijn
zoekopdracht in de regio met de mutaties in de door hem gewenste woning/wijk
worden gegeven. De woningzoekende krijgt wekelijks bericht via mail of de
bewuste woning(en) geadverteerd wordt. De woningzoekende wordt ook
geïnformeerd over woningen die niet volledig voldoen aan het profiel, maar
mogelijk wel interessant zijn en heeft zo de mogelijkheid om het zoekprofiel
aan te passen. De woningzoekende zal voor deze extra service moeten betalen. Categorie direct-zoekenden Voor de te onderscheiden categorie “directe zoeker” heeft de SVH geldt het
direct aanbieden van een deel van de woningen, die voor deze groep
interessant zijn. Internet is media die hieraan tegemoet komt. Directe
zoeker houdt in dat woningzoekenden dagelijks kunnen reageren op nieuw
aanbod. Dit aanbod is geschikt voor woningzoekenden die bereid zijn korte
tijd veel energie te stoppen in het vinden van een woning. Hij/zij wil snel
duidelijkheid of hij/zij in aanmerking komt voor deze woning.
Woonruimteverdeling binnen de categorie ‘directe zoeker’ is gestoeld op de
bevoegdheid omschreven in artikel 61, tweede lid, van deze
Huisvestingsverordening. Passendheidscriteria a.Verhouding huur-inkomenUitgangspunt in het systeem van woonruimteverdeling is dat de woningzoekende
zo min mogelijk wordt beperkt in zijn woonkeuze. Woningzoekenden die, gelet
op hun inkomen, in het bijzonder zijn aangewezen op woonruimten met een
verhoudingsgewijs lage prijs, mogen echter niet in de knel komen. Voor
woonruimte van woningcorporaties en eigenaren waarmee de gemeente
(prestatie)afspraken hebben gesloten, worden geen passendheidseisen gesteld
voor wat betreft de verhouding tussen huur en inkomen, indien er afspraken
zijn gemaakt over de percentages te huisvesten woningzoekenden behorend tot
de doelgroep van beleid. Met de SVH heeft het algemeen bestuur in de
Prestatieafspraken 2010-2014, vastgelegd dat bij het beschikbaar komen van
woonruimte in ieder geval 70% van de bestaande voorraad en 90% van de
nieuwbouw tot de aftoppingsgrens verhuurd dient te worden aan de doelgroep.
Indien blijkt dat deze percentages niet gehaald zullen worden, kunnen
woningcorporaties alsnog zelf passendheidseisen stellen inzake de verhouding
tussen huur en inkomen. Hetzelfde geldt voor particuliere eigenaren met wie
de gemeente afspraken maakt. In de volgende, in 2014 vast te stellen
Prestatieovereenkomst zullen de per 1 januari 2015 geldende percentages
worden vastgelegd.Het leeftijdscriterium wordt alleen toegepast bij specifiek voor de
doelgroep gebouwde woningen.b.Verhouding grootte huishouden en grootte van de woningUitgangspunt bij de bezettingsnorm is zo veel mogelijk keuzevrijheid bieden
voor de woningzoekenden. Het is dus zaak om uitsluitend om reden van
schaarste en evenwichtige verdeling van de vrijkomende woningen label-eisen
te formuleren bij verhuur van woningen.Om overbewoning tegen te gaan is in het Bouwbesluit 2012 bepaald dat de
gebruiksoppervlakte voor één persoon tenminste 12 m² moet bedragen.3.Lokaal maatwerkIn het woonruimteverdelingsysteem is het opnemen van lokale voorrangsregels
mogelijk. In artikel 22, eerste lid, onder b, in de Huisvestingsverordening
is een breed gedragen compromis over het oplossen van de problematiek van de
grote stad en het behoud van sociale cohesie in de buurgemeenten. In artikel
22, waarin de volgorde bij toewijzing van woonruimte is vastgelegd, wordt
een aantal voorwaarden gesteld waaronder eigen inwoners voorrang krijgen bij
toewijzing van woonruimte. Deze ruimte voor het oplossen van lokale
knelpunten is maximaal 15 %.De oudere woningzoekenden die nu in woningen zitten die door gezinnen kunnen
worden gebruikt, moeten worden verleid tot verhuizing om doorstroming te
bevorderen. Met de bepalingen in artikel 22 wordt dit beoogd.Voor starters en herstructureringskandidaten is de lokale voorrang beperkt
tot gevallen waarin sprake is van eerste verhuring en geldt bovendien voor
maximaal 50% van de woningen in het betreffende nieuwbouwcomplex.
Achterliggende reden om deze bepalingen op te nemen is het dilemma bij
gemeenten dat zij enerzijds investeringen doen voor de behoeften van
specifieke groepen binnen de lokale bevolking en de eigen woningzoekenden
daar dan ook baat bij moeten hebben. Met de bepalingen wordt beoogd de
gemeenten te stimuleren de investeringen te doen.Hoofdstuk 1: Algemene bepalingenArtikel 1 In artikel 1 is een aantal begrippen die in de huisvestingsverordening
voorkomen naderomschreven. Hoewel in het nieuwe systeem van woonruimteverdeling geen
onderscheid wordt gemaakt tussen doorstromer en starter, blijven deze
begrippen bij het monitoren van ontwikkelingen van belang. Deze begrippen
zijn daarom in de Huisvestingsverordening opgenomen.De definitie onder d . (doorstromer) : Doorstromer is iedereen die een zelfstandige woonruimte achterlaat in
Nederland. Voor de verdeling van woonruimte geldt “inschrijvingsduur” als
volgordecriterium. Voor starters geldt dat zij inschrijvingsduur opbouwen
vanaf het moment van inschrijving. Voor doorstromers wordt bij eerste
inschrijving als woningzoekende maximaal 5 jaar opgebouwde woonduur
meegeteld als extra inschrijvingsduur.Ook woningzoekenden na echtscheiding of na het verbreken van een andere
duurzame samenlevingsvorm worden als doorstromer aangemerkt en niet meer als
starter. Met een langere inschrijvingsduur is de kans op het verkrijgen van
andere woonruimte groter. Om in aanmerking te komen voor extra inschrijvingsduur moet bij eerste
inschrijving als woningzoekende de beëindiging van de duurzame
gemeenschappelijke huishouding met documenten worden aangetoond. In geval
van echtscheiding of scheiding van tafel en bed of beëindiging van
geregistreerd partnerschap kunnen dit schriftelijke stukken van de
juridische procedure zijn. In overige gevallen kunnen bijvoorbeeld als
bewijsstukken dienen:- via een notaris verkregen document inzake beëindiging van een
samenlevingscontract,- een bewijs van inschrijving op een ander (tijdelijk) adres,- een bewijs van beëindiging van een gezamenlijke verzekering,- een testament, waarin de partner is geschrapt als begunstigde,- een bewijs van beëindiging van een en/of spaar- of betaalrekening,- een bewijs van beëindiging van een gezamenlijk krediet(-faciliteit).De d efinitie onder v . (goedkope koopwoning) : De definitie van het begrip goedkope/sociale koopwoning is overbodig omdat
een nieuwbouwkoopwoning binnen het distributiesegment van de
Huisvestingsverordening per definitie tot de prijsklasse van het segment
goedkope/sociale nieuwbouw koopwoningen behoort.In artikel 1 onder u wordt voor de definitie van het begrip koopprijsgrens
(te weten de begrenzing van het distributiesegment) verwezen naar artikel 6,
derde lid, van de Huisvestingswet. De betreffende begripsbeschrijving is
gekoppeld aan een bedrag dat door het ministerie van BZK jaarlijks (per
januari) kan worden geïndexeerd in het kader van de Wet Bevordering
Eigenwoningbezit (BEW). Per januari 2014 is dit bedrag op 174.925 euro
gesteld. Deze prijsgrens ligt op een lager prijsniveau dan de in de
voormalige regio Haaglanden en door het ministerie van BZK aangehouden
afbakening van het begrip 'sociale/goedkope nieuwbouw koopwoning'. Hiervoor
wordt door de regio (BLS/Regionale Prestatieafspraken) en door BZK
aangehaakt bij de ISV-II verantwoordingssystematiek. De afbakening van het
begrip goedkope nieuwbouwkoopwoning is begrensd op 185.000 (prijspeil per
januari 2014). Een nieuwbouwkoopwoning binnen het distributiesegment van de
Huisvestingsverordening behoort dus 'per definitie' tot de prijsklasse van
het segment goedkope/sociale nieuwbouw koopwoningen.De definitie onder p (inkomen) : Voor het begrip inkomen wordt aangesloten bij de definitie die Europa
gebruikt bij de hantering van de Europanorm voor woonruimteverdeling. Het
hierin gehanteerde inkomensbegrip is nagenoeg hetzelfde als in de Wet Awir,
op de inkomens van de kinderen na. De corporaties gebruiken ook deze
definitie bij het verhuren van sociale huurwoningen. Hiermee heeft het
publiekrechtelijke inkomensbegrip dezelfde grondslag als de corporaties voor
het gehele huursegment.Ten aanzien van d e definitie onder hh . (toetsingscommissie): Overeenkomstig artikel 33, derde lid beslissen burgemeester en wethouders
slechts op de aanvraag om een voorrangsverklaring nadat de (lokale)
toetsingscommissie terzake een advies heeft uitgebracht. Deze
toetsingscommissie wordt conform artikel 1, sub qq ingesteld door
burgemeester en wethouders. De uitvoering van artikel 31 en de toepassing
van de - conform artikel 31, derde lid - vastgestelde uitvoeringsregels
moeten onafhankelijk worden uitgevoerd. Er mag ook geen twijfel bestaan over
de onafhankelijkheid van de toetsingscommissie. Burgemeester en wethouders
dienen de nodige aandacht te besteden aan de onafhankelijkheid en
samenstelling van de toetsingscommissie. Daartoe kunnen burgemeester en
wethouders in een reglement criteria stellen om deze onafhankelijkheid te
waarborgen.Ten aanzien van de definitie onder jj (woonoppervlakte): De grootte van een woning in het kader van de woonruimteverdeling in deze
verordening wordt uitgedrukt in woonoppervlakte. Met woonoppervlakte wordt
bedoeld het totaal van de oppervlakten van vertrekken zoals gedefinieerd in
het Woningwaarderingsstelsel. Artikel 3 Burgemeester en wethouders kunnen in het kader van stadsvernieuwing,
herstructurering of wijkverbetering, gebieden aanwijzen met het doel de
daarin gelegen woonruimte vrij van bewoning te maken, zodat er sloop en/of
verbetering plaats kan vinden. In het belang van de bewoners en uit
bestuurlijke zorgvuldigheid kan dan aan deze bewoners een voorrangspositie
toegekend worden bij toewijzing van woonruimte: de
herstructureringsvoorrang. Ook kunnen in een sociaal plan afspraken worden
vastgelegd over terugkeer naar de nieuwe danwel verbeterde woonruimte in het
betreffende gebied.Artikel 4 Burgemeester en wethouders kunnen met eigenaren van woonruimte afspraken
maken over samenwerking. Het spreekt vanzelf dat deze afspraken niet in
strijd mogen zijn met de Huisvestingswet, de strekking van de verordening en
een evenwichtige en rechtvaardige verdeling van woonruimte moeten
bevorderen.Een overeenkomst kan bijvoorbeeld de volgende onderwerpen bevatten:- Afspraken over de wijze waarop de samenwerking op het terrein van de
woonruimteverdeling vorm wordt gegeven;- Het aanbieden van woningen boven de huurprijsgrens via een regionaal
aanbodmodel;- Eisen inzake inkomen of huishoudengrootte wanneer de situatie op buurt- of
wijkniveau hier aanleiding toe geeft;- Huisvesting van bijzondere doelgroepen.Hoofdstuk 2: verdeling van woonruimteArtikel 5 Overeenkomstig de Huisvestingswet is de reikwijdte van hoofdstuk 2 beperkt
tot woonruimte met een huurprijs beneden de huurprijsgrens of met een
koopprijs beneden de koopprijsgrens. Artikel 6 Een campuscontract is een huurcontract waarbij de verplichting geldt dat
huurders van studentenwoningen een half jaar na beëindiging van de studie
verhuizen naar een gewone reguliere woning. Volgens artikel 21, lid 7, sub a
van de regionale huisvestingsverordening wordt een inschrijving als
woningzoekende doorgehaald indien de woningzoekende een (zelfstandig) woning
heeft aanvaard.De zelfstandige studentenwoningen die verhuurd worden met een campuscontract
vallenniet onder de reikweide van deze verordening, want:• De woningmarkt voor studenten is wezenlijk anders dan de reguliere
woningmarkt. De woonruimte is tijdelijk, want zodra een huurder niet meer
ingeschreven staat aan een onderwijsinstelling, moet hij het huurcontract
opzeggen. Dit wordt jaarlijks gecontroleerd.• Bij studentenhuisvesting is er geen sprake van een regionale markt. Het is
meer gekoppeld aan het werkingsgebied van de onderwijsinstelling.• Het aanwijzen van complexen waar het campuscontract van toepassing is,
gebeurt met instemming van de gemeente.Passendheids- en bindingseisen in de huisvestingsverordening zijn niet van
toepassing of worden via andere regelgeving (Bouwbesluit, BW, BBSH) of
afspraken met de gemeente regelt.Artikel 7 (facultatief)Voor 2014 is de prijsgrens van goedkope sociale koopwoningen (bestaande en
nieuwbouw) die huisvestingsvergunningplichtig 174.925 euro. Het maximum
inkomen van een huishouden dat voor deze woningen in aanmerking komt is
44.100 euro.Indien de gemeente geen schaarste heeft in dit segment woningen en er op dit
terrein geen handhavingsvraagstukken spelen, kan de gemeente ervoor kiezen
om sociale koopwoningen niet langer onder het vergunningenstelsel te
plaatsten. Het verbod om zonder een huisvestingsvergunning een woonruimte te (ver)huren
of kopen is niet van toepassing, tenzij de gemeente dit heeft opgenomen in
bijlage IV bij de verordening. Desgewenst kan er in het vergunningregime
onderscheid gemaakt worden door de gemeente in bestaande voorraad
koopwoningen of nieuwbouwkoopwoningen. Artikel 8 Voor het in gebruik nemen van woonruimte met een huurprijs beneden de
huurprijsgrens is een huisvestingsvergunning vereist. In principe geldt dit
ook voor huur en verhuur van woonruimte die bestemd is voor afbraak of voor
vernieuwbouw. Burgemeester en wethouders kunnen de eigenaar van woonruimte een vergunning
verlenen voor het aangaan van een overeenkomst voor tijdelijke verhuur
indien onder andere:a. van de eigenaar in redelijkheid niet kan worden gevergd dat hij de
leegstaande woonruimte op een andere wijze dan door het aangaan van een of
meer huurovereenkomsten, dienstbaar maakt aan de volkshuisvesting enb. aantoont dat de vernieuwbouw van ingrijpende aard zal zijn en voorts dat de
afbraak of de vernieuwbouw binnen een redelijke termijn zal
plaatsvinden.Aangezien burgemeester en wethouders en wethouders door het verlenen van een
vergunning voor tijdelijke verhuur op de hoogte zijn van het handelen van de
eigenaar, kan de afgifte van een huisvestingsvergunning achterwege blijven. Artikel 9, zevende lidEen huisvestingsvergunning is vereist voor het in gebruik nemen of geven van
een woonruimte. De aanvraag voor een huisvestingsvergunning wordt niet
behandeld als de aanvrager niet aannemelijk kan maken dat hij na het
verkrijgen van de vergunning die woonruimte ook daadwerkelijk in gebruik zal
kunnen nemen. Dit geldt niet voor een koopwoning, omdat er geen
zelfbewoningsplicht is.Artikel 12, zevende lidIn artikel 12, onder a. tot en met d., worden de voorwaarden aangegeven op
basis waarvan burgemeester en wethouders de huisvestingsvergunning verlenen.
In het zevende lid wordt in afwijking van deze voorwaarden de vergunning
verleend als de betreffende woonruimte al 13 weken vruchteloos is aangeboden
door de eigenaar. Deze afwijking dient genuanceerd te worden, in die zin dat
de voorwaarden onder a. (de aanvrager is 18 jaar of ouder) en onder d. (de
leden van het huishouden bezitten de Nederlandse nationaliteit of een
geldige verblijfstitel) altijd gesteld dienen te worden. Het is beleidsmatig
niet wenselijk afwijking hiervan toe te staan.Artikel 13 Volgens de nieuwe Huisvestingswet is het uitgangspunt ‘keuzevrijheid voor de
woningzoekende vergroten’ en mag er alleen gestuurd worden via een
verordening als er sprake is van schaarste en onrechtvaardige en
onevenwichtige effecten van schaarste. Sturing op woonruimteverdeling blijft
noodzakelijk en wenselijk in verband met schaarste in de open woningmarkt in
de voormalige regio Haaglanden. Dit wordt ondersteund door de
jaarrapportages over woonruimteverdeling.Het hoofduitgangspunt in artikel 5 is dat de woonruimteverdelingsregels van
Hoofdstuk 2 van de huidige verordening, van toepassing zijn op:• Woonruimte met een huurprijs benden de huurprijsgrens (juli 2014: 699,48
euro)• Woonruimte met een koopprijs beneden de koopprijsgrens (januari 2014:
174.925 euro)In het huidige artikel 13 is bepaald dat het inkomen van het huishouden in
redelijke verhouding moet staan tot de huurprijs of de koopprijs van de
woonruimte.Ten aanzien van huur : Voor de bepaling of het inkomen in redelijke verhouding staat tot de
huurprijs, staat de inkomensgrens in het derde lid, sub a van dit artikel.
Het inkomen van de huurprijsgrens wordt geïndexeerd overeenkomstig de
indexeringsmethode van de doelgroepgrens in de Wet op de huurtoeslag. Voor
de corporaties geldt de Europaregel 90% (toewijzen aan woningzoekenden met
een maximum inkomen van 34.678 euro, normbedrag 2014) en de afwijkende
huur-inkomenstabel die zij conform artikel 14 zelf kunnen opstellen. De SVH
maakt gebruik van deze mogelijkheid en hanteert eigen tabellen die de SVH
publiceert uit het oogpunt van transparantie en duidelijkheid. Ten aanzien van koop : (facultatief) Sturen op de verdeling van sociale koopwoningen via een
huisvestingsvergunning kan nodig blijven in verband met lokale schaarste. In
dit segment zit veelal maatschappelijk geld zoals een lage grondprijs,
waardoor een doelmatige verdeling nodig is zodat het terechtkomt bij de
doelgroep.Ten aanzien van het inkomen in relatie tot de sociale koopprijs wordt op
grond van het zevende lid van dit artikel gehanteerd: het inkomen waarbij
het maximale leenbedrag als bedoeld in de Wet bevordering eigenwoningbezit
(BEW) volgens vigerende NHG-normen zelfstandig financierbaar is. Het inkomen
voor de koopprijsgrens wordt jaarlijks per 1 januari bepaald aan de hand van
de inkomensberekeningsystematiek van de Stichting Waarborgfonds Eigen
Woningen met betrekking tot de Nationale Hypotheek Garantie. Voor 2014 is de
prijspeil 44.100 euro. Het gaat om het bedienen en faciliteren (ook bij
koop) van de kwetsbare groep lage middeninkomens (33.000 - 44.000 euro) die
door de Europa-regel in een gat vallen en die anders geen geschikte
woonruimte kunnen vinden. Het gaat er dus niet alleen om dat er voldoende
aanbod van woonruimte blijft in de particuliere huursector voor mensen met
deze lage middeninkomens,maar dat ze ook via sociale koop geholpen kunnen
worden. Artikel 14 Artikel 2, tweede lid, van de Huisvestingswet bepaalt dat bij het in gebruik
geven van woonruimten met een verhoudingsgewijs lage prijs zoveel mogelijk
voorrang wordt gegeven aan woningzoekenden die, gelet op hun inkomen, in het
bijzonder op die woonruimten zijn aangewezen. Het passend huisvesten van met
name de BBSH-doelgroep, is een doelstelling vastgelegd in de regionale
prestatieafspraken, waar deelnemende gemeenten en corporaties aan gebonden
zijn. Daarnaast is het vergroten van de keuzevrijheid van woningzoekenden
uitgangspunt van het nieuwe woonruimteverdelingsysteem. Het loslaten van de
passendheidseisen vergroot de keuze van woningzoekenden. Om te sturen op
volkshuisvestelijke doelen kunnen in plaats van het stellen van
passendheidseisen met eigenaren van woonruimte afspraken worden gemaakt over
percentages te huisvesten woningzoekenden die tot de BBSH-doelgroep behoren.
In de Prestatieafspraken 2010-2014 tussen het voormalige Stadsgewest en de
SVH is als bodemgarantie voor de huisvesting van de BBSH-doelgroep
vastgelegd dat de SVH er zorg voor draagt dat per gemeente jaarlijks
minimaal 70% van de vrijkomende voorraad (exclusief de nieuwbouw) en 90% van
de nieuwbouw onder de aftoppingsgrenzen aan de BBSH-doelgroep wordt
verhuurd.Ook voor particuliere eigenaren van woonruimte waarmee de gemeentes een
overeenkomst heeft gesloten over de uitvoering van de woonruimteverdeling en
afspraken heeft gemaakt over de percentages te huisvesten woningzoekenden
behorend tot de BBSH-doelgroep, blijven de passendheidseisen omtrent de
verhouding tussen huur en inkomen buiten toepassing. Indien blijkt dat de te
huisvesten percentages woningzoekenden die behoren tot de BBSH-doelgroep
niet worden gehaald, zullen de passendheidseisen weer (moeten) worden
gesteld.Artikel 14, eerste lid, betreft afspraken over passend verhuren door
woningcorporaties. Artikel 13, zevende lid, gaat over koopwoningen. Dit valt buiten de
reikwijdte van artikel 14.In het kader van de nieuwe Huisvestingswet en informatie van het ministerie
van BZK blijft het mogelijk dat er voor corporaties die aangesloten zijn bij
de SVH een andere/afwijkende huur-inkomensnorm wordt gehanteerd, maar
vereist is wel dat hun tabel openbaar bekend dient te worden gemaakt en dat
deze eisen bij de publicatie van het aanbod (zoals via internet) worden
vermeld. Het gaat daarbij om het vooraf bekendmaken via de bepalingen van de
Algemene wet bestuursrecht (publicatie in dag-/weekbladen). Het plaatsen van
de in de praktijk door de SVH en/of corporaties gehanteerde tabel op de
website (www.woonnet-haaglanden.nl) is een (laagdrempelige) manier voor de
woningzoekende om er kennis van te nemen. Het vervangt echter niet de
formele bekendmaking.Artikel 15 Artikel 15 stelt regels voor álle verhuurders, dus zowel voor
woningcorporaties/toegelaten instellingen, (particuliere) verhuurders die
overeenkomsten gesloten hebben met burgemeester en wethouders en
(particuliere) verhuurders die geen afspraken hebben gemaakt. Lid 1 In het eerste lid wordt het algemene uitgangspunt aangegeven dat de omvang
en samenstelling van het huishouden passend moet zijn bij de grootte van de
woonruimte. Lid 2 Bij de relatie ‘omvang woning - omvang huishouden’ , de zogenaamde
bezettingsnorm, kan sprake zijn van ‘overbewoning’ en ‘onderbewoning’. Om
overbewoning (een te groot aantal personen gelet op de gebruiks- dan wel
woonoppervlakte van de woning) op het moment van verlenen van de
huisvestingsvergunning tegen te gaan is in het Bouwbesluit bepaald dat de
gebruiksoppervlakte voor 1 persoon tenminste 12 m² moet bedragen. In artikel 8, tweede lid, onder a, ad 5°, van de Woningwet is bepaald dat
gemeenteraden in hun Bouwverordening voorschriften kunnen vastleggen omtrent
het aantal personen dat in een woning mag wonen om overbevolking van
woningen te voorkomen. Lokale omstandigheden kunnen voor een gemeenteraad
aanleiding vormen tot het opnemen van een afwijkende normstelling in zijn
bouwverordening. Wanneer in strijd met de bouwverordening wordt gehandeld
kunnen burgemeester en wethouders handhavend optreden. Dit maakt het ook
mogelijk voor verhuurders om met instemming van burgemeester en wethouders
in bijzondere situaties af te wijken van de normstelling en afspraken te
maken over bijvoorbeeld het (al dan niet tijdelijk) huisvesten van grote
gezinnen.Lid 3 In het kader van het vergroten van de keuzevrijheid van woningzoekende wordt
sturing op bezettingsnorm en oppervlakte zoveel mogelijk vrijgelaten. Ook
wordt het aanwijzen van woningtypen in de oppervlaktetabel losgelaten. De
minimumnorm uit het Bouwbesluit is feitelijk voldoende sturing. In verband met het oplossen van knelpunten van schaarste blijft het stellen
van ruimtelijke passendheidseisen nodig, maar alleen voor de grote woningen
vanaf 80 m2. Het is niet wenselijk dat hier 1- of 2-persoons-huishoudens in
gaan wonen. Als voorwaarde wordt gesteld dat in deze woningen min 3 personen
gaan wonen. Hiermee wordt de aandacht voor en slaagkansen van kleine
gezinnen en huishoudens groter. Indien er sturing op deze passendheids nodig
is, kan dit alleen via een verordening. De SVH/corporaties hebben niet de
ruimte om binnen publiekrechtelijke kaders zelf te sturen en normeringen te
bepalen. De normering wordt objectief gehouden op m2. Er worden geen kamers opgenomen
in de oppervlaktetabel, want sommige kamers zijn erg klein en zijn
bouwtechnisch eenvoudig te maken/verwijderen. Ook het Bouwbesluit gat uit
van m2.Met woonoppervlakte wordt bedoeld: het totaal van de oppervlakten van
vertrekken, zoals gedefinieerd in het Woningwaarderingstelsel. Vertrekken:
woonkamer, keuken, badkamer/douche-ruimte, slaapkamer(s), zolderkamer indien
bereikbaar via vaste trap en met ruimte mate van daglichtaanwezigheid.
Overige ruimtes: kelder, bijkeuken, wasruimte, bergruimte/schuur, ingebouwde
kasten groter dan 2m², garage, zolder niet zijnde vertrek, en
verkeersruimten worden niet meegeteld. De positie van grote gezinnen (vanaf 6 personen) wordt verbeterd door
hierover met de SVH/corporaties (prestatie)afspraken te maken. De SVH heeft
aangegeven de voorrang voor deze doelgroep te ondersteunen. Deze groep heeft
al weinig keuzemogelijkheden omdat er niet veel geschikte woonruimte voor ze
beschikbaar is. Dit vraagt om maatwerk (via directe bemiddeling of
prestatie-afspraken).Lid 5 Bij echtscheiding behouden de scheidende partners van rechtswege het
ouderlijk gezag. Beiden behouden daarmee in gelijke mate de voogdij over hun
minderjarige kinderen. Met co-ouderschap wordt een regeling aangeduid tussen
de ouders over de feitelijke zorg voor de kinderen. Dit kan betekenen dat de
praktische en financiële zorg voor de kinderen wordt gedeeld. Co-ouderschap
wordt niet automatisch geregeld bij de aanvraag van echtscheiding, maar moet
worden vastgelegd in het echtscheidingsconvenant of rechterlijk vonnis. Dit
convenant of vonnis kan dienen als bewijs dat sprake is van co-ouderschap en
in welke mate. Lid 7 Wanneer daar aanleiding toe is in verband met leefbaarheid in de buurt,
kwaliteit van de woning, of wanneer het een complex specifiek voor ouderen
of jongeren betreft, is het mogelijk om af te wijken van de
bezettingsnormtabel. De eigenaar van de woonruimte kan in overleg met
burgemeester en wethouders daardoor maatwerk toepassen op een of meerdere
specifieke wooncomplexen. Afhankelijk van de aanleiding en noodzaak tot het
stellen van afwijkende toelatingseisen kan de instemming voor korte of
langere termijn zijn danwel worden vastgelegd in de lokale
prestatieafspraken tussen gemeente en eigenaren van woonruimte.Artikelen 16, 17 en 18 Op grond van artikel 8 van de Huisvestingswet kan de eigenaar van
woonruimte, voor zover dat in het belang van een evenwichtige en
rechtvaardige verdeling van woonruimte noodzakelijk is, worden verplicht
leegstand van woonruimte te melden, zodra die leegstand langer duurt dan de
twee maanden.Artikel 18, eerste lid, van de Huisvestingswet bepaalt voorts dat eigenaren
van woonruimte het ter beschikking komen van woonruimte onverwijld aan
burgemeester en wethouders moeten melden indien die woonruimte is aangewezen
om bij voorrang te worden toegewezen aan personen die zijn geplaatst op een
door burgemeester en wethouders aan de eigenaar van betrokken woonruimte
gedane voordracht. Er is weliswaar in algemene zin geen sprake meer van
voordrachten door burgemeester en wethouders, maar in geval verhuurders op
grond van artikel 22, vijfde lid, de woonruimte verdelen, zullen
burgemeester en wethouders vanuit het register van woningzoekenden met een
voorrangsbepaling naar aanleiding van de melding voordrachten kunnen doen
aan de betreffende verhuurders.Op grond van artikel 18 van de Huisvestingswet kan de eigenaar gelijktijdig
met de melding, bedoeld in het eerste lid, aan burgemeester en wethouders
zelf een woningzoekende voordragen.Artikel 20 Woningcorporaties dienen het vrijkomende aanbod op een voor alle
woningzoekenden geschikte wijze te publiceren. Het vrijkomende aanbod kan
via diverse interactieve media en de website www.woonnet-haaglanden.nl
worden gepubliceerd. Van belang is dat de wijze waarop het aanbod wordt
gepubliceerd is afgestemd op de categorieën woningzoekenden waarvoor het
aanbod is bedoeld. Niet iedereen beschikt bijvoorbeeld over internet en
ouderen kunnen lang niet altijd met interactieve media omgaan of hebben daar
hulp bij nodig. In die gevallen is door woningcorporaties hulp
toegezegd.Artikel 21 Lid 3 Om in aanmerking te komen voor woonruimte van een woningcorporatie moet de
belanghebbende 18 jaar of ouder zijn om zich te kunnen laten inschrijven als
woningzoekende. Ook minderjarige tienermoeders kunnen zich inschrijven,
zodat zij inschrijvingsduur kunnen opbouwen waarmee zij een grotere kans
hebben om woonruimte toegewezen te krijgen zodra zij 18 jaar zijn en in
aanmerking komen voor een huisvestingsvergunning..Het feit dat beide ouders overleden zijn, hoeft nog geen reden te zijn om af
te wijken van de voorwaarde van meerderjarigheid bij inschrijving. Door het
inschrijvingsverzoek aan te scherpen met een aanvullende voorwaarde,
inhoudende een advies van een door gemeentewege erkende voorziening voor
hulpverlening, wordt een hogere drempel voor inschrijving ingevoerd. Lid 7 Voor het beëindigen van de inschrijving (en het opnieuw opbouwen van
inschrijfduur) is de verhuisdatum leidend, dat wil zeggen de inschrijving in
de Basisregistratie Personen (BRP) op het nieuwe woonadres. Bij de
jaarlijkse herinschrijving is wijziging van het adres kenbaar. Deze bepaling
geldt niet alleen voor verhuizing naar een woning van een sociale
verhuurder, maar ook bij verhuizing naar een woning van een particuliere
verhuurder Op grond van artikel 21, zevende lid, onder a, wordt een inschrijving
doorgehaald wanneer een woningzoekende een woning heeft aanvaard. Aangezien
inschrijving als woningzoekende slechts aan de orde is bij woonruimte van
woningcorporaties zal een inschrijving kunnen worden doorgehaald bij
aanvaarding van een door één van de bij de SVH aangesloten corporaties
aangeboden woning. Indien ingeschreven woningzoekenden echter een woning in
de particuliere sector gaan huren is het mogelijk dat zij hun inschrijving
voor een corporatiewoning handhaven en daarmee hun inschrijfduur behouden.
Hierdoor komen huurders die een corporatiewoning accepteren in een nadeliger
positie te verkeren. Voor het beëindigen van de inschrijving (en het opnieuw
opbouwen van inschrijfduur) is de verhuisdatum leidend. De verhuisdatum
wordt vastgesteld aan de hand van de inschrijving op het nieuwe woonadres in
de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens. Lid 8 Bepaalde categorieën woningzoekenden kunnen hun inschrijving(sduur) behouden
bij het aanvaarden van een aangeboden woning en inschrijving op het nieuwe
woonadres in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens. De mogelijkheid om de inschrijvingsduur te behouden is met name van belang
voor bewoners die wegens herstructurering hun woning moeten verlaten
(categorie onder a). Op grond van de “Spijtoptantenregeling” in de
Prestatieafspraken 2010-2014 tussen de vereniging van Sociale Verhuurders
Haaglanden en het voormalige Stadsgewest hebben herstructureringskandidaten
het recht hun woonduur in de te herstructureren woning vanaf het moment van
verhuizing gedurende twee jaar toe te voegen aan de op te bouwen
inschrijvingsduur in hun nieuwe woning. De voorrangsverklaring vervalt bij
aanvaarding van de aangeboden woning en inschrijving op het nieuwe
woonadres, maar de opgebouwde inschrijvingsduur blijft gedurende twee jaar
automatisch behouden. Woningzoekenden die andere woonruimte accepteren op basis van een tijdelijke
huurovereenkomst (categorie onder c) of niet over zelfstandige woonruimte
beschikken (categorie onder d), moeten voor het behoud van hun inschrijving
zelf het initiatief nemen en daarbij aantonen dat er sprake is van
tijdelijke huur of van onzelfstandige woonruimte. Met deze regeling is
mogelijk dat personen in echtscheiding hun inschrijvingsduur behouden,
wanneer ze tijdelijk bij vrienden/familie opvang vinden.Artikel 21a Het huidige criterium bij toewijzing van woonruimte is inschrijvingsduur. Er
wordt geen onderscheid gemaakt tussen starters en doorstromers. De keuze
voor het instrument ‘inschrijfduur’ als rangordebepaling beoogt dat de
zoekactiviteit werd beloond. Voor starters wordt alleen de inschrijvingsduur
gehanteerd en voor doorstromers geldt dat de inschrijvingsduur plus het
woonduur op moment van inschrijving met max. 5 jaar.Artikel 21b Lid 1 Het uitgangspunt bij de bestrijding van knelpunten in de woonruimteverdeling
is: ‘Generiek oplossen waar mogelijk en lokaal oplossen indien
noodzakelijk’. Voor het oplossen van lokale knelpunten kunnen gemeenten
besluiten om in overleg met de corporaties toe te staan dat corporaties
gemotiveerd maximaal 15 % gericht toewijzen. Dit moet onderbouwd worden met
de volgende beleidsdoelstellingen:1. Optimaliseren van het woonruimteverdelingssysteem (zoals het bevorderen van
doorstroming uit lokaal schaarse woningen);1. Bevorderen van sociale cohesie en sociale netwerken;2. Gemeentelijke middelen efficiënt inzetten (voor specifieke lokale
groepen).Lid 2 Het percentage van 15 % kan in een bepaald jaar overschreden worden indien
in dat jaar een grootschalig nieuwbouwproject specifiek voor jongeren of
ouderen wordt neergezet. Hier mag dan maximaal 50 % lokaal toegewezen
worden. Hiermee wordt beoogd te stimuleren tot het doen van investeringen in
de nieuwbouw.Artikel 21c Lokaal kan er verder per project voor gekozen worden om bij nieuwbouw boven
de aftoppingsgrenzen en in het middeldure segment voorrang te geven aan
doorstromers uit de regio. Per project kunnen gemeenten in overleg met
corporaties hiervoor specifieke voorwaarden definiëren.Artikel 22 In dit artikel wordt de rangorde bepaald bij toewijzing aangeven indien
meerdere woningzoekenden reageren op het aanbod:a. Sociale / medische urgenten / urgenten met een woonkostentoeslag (financiële
urgentie)b. Herstructureringsurgenten;c. Lokaal maatwerk als bedoeld in artikel 21b;d. Voorrang doorstromers uit de regio bij nieuwbouwprojecten als bedoeld in
artikel 21ce. Overige woningzoekenden, waarbij geldt dat de langste inschrijvingsduur
(starter) of langste inschrijfduur + max 5 jaar woonduur (doorstromer),
voorgaat.Sub a en b In deze rangorde gaan woningzoekenden met sociaal/medische
voorrangsverklaring voor op alle andere woningzoekenden omdat sprake is van
een noodsituatie die binnen drie maanden moet worden opgelost.
Herstructureringskandidaten hebben de gelegenheid om binnen twaalf maanden
andere woonruimte te zoeken. Bovendien kunnen in een sociaal plan afspraken
worden vastgelegd over herhuisvesting van herstructureringskandidaten in het
geherstructureerde gebied. Afhankelijk van de gemaakte afspraken in een
sociaal plan kan van de volgordecriteria bij toewijzing van woonruimte
worden afgeweken. Indien in een herstructureringsgebied nieuwe woningen
worden gebouwd waarvoor meerdere herstructureringskandidaten uit eenzelfde
aangrenzend actiegebied belangstelling hebben, is een derde criterium nodig
om de rangorde te bepalen bij voorrangsverklaringen met een gelijke
vervaldatum.Sub c en d Deze bepaling heeft als doel om specifieke maatregelen te regelen onder
andere met het oog op: • Lokale knelpunten in het woonruimteverdelingsysteem op te lossen, • Meer dynamiek op de woningmarkt tot stand te brengen en • Sociale netwerken en stabiliteit in buurten te behouden. Deze bepalingen stimuleren tot investeringen in (ver)nieuwbouw. Gemeenten
zien zich voor het dilemma geplaatst dat zij investeringen doen voor de
lokale bevolking en de eigen woningzoekenden daar dan ook baat bij moeten
hebben.Met deze wijziging wordt duidelijker dat alleen (lokaal) voorrang wordt
verleend indien de achter te laten woning voor verhuur beschikbaar komt.
Woningzoekenden die een woning achterlaten omdat ze gaan scheiden, maar
waarvan de partner en eventuele kinderen in de achtergelaten woning blijven
wonen, krijgen geen voorrang. Sub e In het woonruimteverdelingsysteem wordt de inschrijvingsduur (voor starter)
en inschrijvingsduur en max 5 jaar woonduur (voor doorstromer) als
volgordecriterium gebruikt. Ingeval een woningzoekende gebruik maakt van een
voorrangsverklaring om in aanmerking te komen voor een aangeboden
woonruimte, dan is de datum waarop de termijn van de voorrangsverklaring
eindigt, bepalend voor de volgorde. Actief zoekgedrag van woningzoekenden
wordt beloond. Artikel 22a Lid 2 In dit lid wordt de mogelijkheid geboden om van het aanbodmodel af te wijken
ten behoeve woningzoekenden waaraan op grond van artikel 31 een
voorrangspositie is verleend en die behoren tot een groep woningzoekenden
ten aanzien waarvan aan een gemeente op grond van de Huisvestingswet of het
Huisvestingsbesluit een specifieke taakstelling is opgelegd. Thans gelden
voor alle gemeenten dergelijke taakstellingen voor de huisvesting van
statushouders. De gemeente kan vergunninghouders via artikel 31, eerste lid,
een voorrangspositie verstrekken en ze zelf laten reageren op het
woningaanbod. Indien burgemeester en wethouders verwachten dat bij
toepassing van woonruimteverdelingsysteem deze taakstelling niet tijdig
wordt vervuld, kunnen zij ervoor kiezen om de vergunninghouders buiten het
aanbodmodel om een woning aan te bieden.Lid 3 Het aanbodmodel is ook van toepassing op de nieuwe sociale koopwoningen
(koopwoningen met een koopprijs beneden de koopprijsgrens). Indien gemeenten
ter zake met een wachtlijst werken wordt in het zesde lid de mogelijkheid
geboden om in afwijking van het bepaalde in artikel 20 eigenaren van nieuwe
voor verkoop vrijkomende woningen met een koopprijs beneden de
koopprijsgrens te kunnen verplichten deze woningen aan te bieden aan
woningzoekenden die zijn opgenomen in een door burgemeester en wethouders
bij te houden register van koopwoningzoekenden. Burgemeester en wethouders
bepalen daarbij de volgorde waarin de woningzoekenden voor de betreffende
woningen in aanmerking komen. Artikel 24a Het principe is dat woningzoekenden die klachten hebben over de
woonruimteverdeling, met hun klacht terecht moeten kunnen bij burgemeester
en wethouders, die bindende uitspraken kan doen. Woningzoekenden dienen een klacht over de toewijzing van een individuele
woning in bij burgemeester en wethouders van de gemeente waarin de
woonruimte is gelegen. Klachten van woningzoekenden woonachtig in 1 van de gemeenten van de
voormalige regio Haaglanden, over toepassing en uitvoering van de regels
voor woonruimteverdeling zoals vastgelegd in het Inschrijfprotocol SVH,
kunnen door de woningzoekende ingediend worden bij burgemeester en
wethouders van de gemeente waar de woningzoekende woont. Klachten, over
toepassing en uitvoering van de regels voor woonruimteverdeling zoals
vastgelegd in het Inschrijfprotocol SVH, van woningzoekenden woonachtig in
een andere gemeente kunnen door de woningzoekende ingediend worden bij elk
van de gemeenten die deelnemen in de woonruimteverdeling via het aanbodmodel
SVH, maar niet bij meer dan 1 gemeente tegelijk.Hoofdstuk 3: inschrijving standplaatszoekendenArtikel 25 tot en met 30De gemeente is belast met het instandhouden van een Register van
standplaatszoekenden, waaronder de inschrijving, wijzigingen en
uitschrijving. De inschrijving kan op verzoek van een standplaatszoekende of
ambtshalve worden verricht. Dit laatste gebeurt bijvoorbeeld bij voorgenomen
opheffing van standplaatsen.Het aantal standplaatsen is beperkt en de doorstroming is vrijwel nihil.
Hierdoor is de wachttijd voor een standplaats lang en de kans op toewijzing
van een standplaats geringer dan op toewijzing van een woning. Jaarlijkse
verlenging op verzoek van de standplaatszoekende, zoals gebruikelijk is bij
inschrijving van woningzoekenden, zou in dat licht te belastend zijn. De
geldigheidsduur van de inschrijving is daarom op twee jaar gesteld en wordt
de inschrijving ambtshalve met twee jaar verlengd, voorzover de
standplaatszoekenden niet zijn aangeschreven. Om het Register van
standplaatszoekenden actueel te houden worden de ingeschreven
standplaatszoekenden na twee jaar aangeschreven.Hoofdstuk 4: VoorrangsverklaringArtikel 31 Binnen het woonruimteverdelingsysteem wordt gestreefd naar een beperking van
voorrangsposities tot woningzoekenden die in een dusdanige situatie verkeren
dat zij op korte termijn (3 maanden) andere passende woonruimte behoeven en
die niet tijdig op eigen kracht kunnen krijgen of op andere wijze hun
noodsituatie kunnen oplossen. Een voorrangspositie dient in principe alleen
gericht te zijn op de oplossing van de noodsituatie en niet op het
anderszins maken van een stap in de wooncarrière. Artikel 31 bevat derhalve
de mogelijkheden om:- op grond van een individuele beoordeling de noodzaak van een
voorrangspositie te bepalen,- de voorrangspositie te beperken tot categorieën woonruimte waarmee enkel de
noodsituatie kan worden opgelost, en- een strikte beperking van verlengingsmogelijkheden tot die situaties waarin
de woningzoekende gezien het woningaanbod zijn voorrangspositie niet heeft
kunnen benutten.De op grond van artikel 31 verleende voorrangsposities zijn geldig in de
gehele regio Haaglanden.Lid 1, sub a De mogelijkheid van het aanvragen van een voorrangsverklaring en de leeftijd
waarop een huisvestingsvergunning kan worden verleend. De mogelijkheid om zich als woningzoekende in te schrijven als de aanvrager
nog geen 18 jaar is, is uitsluitend bedoeld om deze categorieën personen
enigszins een voorsprong te geven bij het reguliere zoekgedrag, zodra zij 18
jaar zijn. Zie ook de toelichting bij artikel 21, derde lid. Voor het aanvragen van een voorrangsverklaring moet sprake zijn van een
noodsituatie en de woningzoekende binnen het reguliere systeem geen
mogelijkheid heeft om deze situatie binnen drie maanden zelf op te lossen.
Burgemeester en wethouders kunnen ingevolge artikel 12, eerste lid, pas een
huisvestingsvergunning voor zelfstandige woonruimte verlenen als de
aanvrager 18 jaar of ouder is. Zolang woningzoekenden als bedoeld in artikel
21, derde lid, niet in aanmerking kunnen komen voor zelfstandige woonruimte
waarvoor een huisvestingsvergunning is vereist, kan een voorrangsverklaring
pas worden aangevraagd indien zij 18 jaar of ouder zijn.Lid 1, sub b Sociale en/of medische omstandigheden kunnen aanleiding zijn om voor een
voorrangspositie. Het gaat daarbij om de situatie die op het moment van de
beoordeling van de aanvraag voor een voorrangspositie actueel is. Van
anticipatie op een toekomstige situatie kan alleen sprake zijn indien
vaststaat dat medische omstandigheid van de aanvrager zich dusdanig zal
ontwikkelen dat deze op korte termijn zeker zal leiden tot een
voorrangspositie. Het advies van de met de medische indicering belaste
instantie dient daarover helderheid te verstrekken. Bij de anticipatie op
een situatie die op korte termijn gaat ontstaan gaat het er om dat wordt
voorkomen dat op korte termijn een nieuwe medische keuring zal moeten plaats
vinden. Er is geen aparte categorie “woningzoekenden die met (een) minderjarig(e)
kind (eren), die buiten eigen schuld of toedoen tenminste 3 maanden
verblijven in een van gemeentewege erkend (te)huis voor noodopvang”
opgenomen. Het apart opnemen van deze categorie zou betekenen dat een andere
adviesinstantie dan de toetsingscommissie bepalend is voor een
voorrangspositie bij de toewijzing van woonruimte. In de verordening is in
artikel 33, derde lid, bepaald dat de toetsingscommissie adviseert ter zake
van het verlenen van voorrangspositie. In artikel 33, vierde lid, is
vastgelegd dat het advies van de instantie die indiceert voor de noodopvang
zal worden betrokken bij het advies van de toetsingscommissie. In het advies
van die instantie moet dan wel worden aangeven of de noodopvang moet leiden
tot andere woonruimte of tot andere oplossingen. Overigens zullen de
instanties die adviseren over de noodopvang worden betrokken bij het
afstemmingsoverleg met de lokale toetsingscommissies. Ook ten aanzien van
een huishouden met kinderen beneden de leeftijd 18 jaar, waarvan een of meer
gezinsleden in het buitenland moet(en) verblijven omdat de huidige woning te
klein is om deze te laten overkomen geldt dat er alleen sprake kan zijn van
een voorrangspositie indien de sociale en/of medische omstandigheden daartoe
aanleiding geven. Er is dus geen sprake van het automatisch verlenen van
voorrang.Een woonkostentoeslag wordt verstrekt voor drie maanden. Voor zover het
vervallen van een woonkostentoeslag niet wordt gecompenseerd door een
(hogere) huurtoeslag dienen gemeenten betrokkenen in staat te stellen te
verhuizen naar woonruimte die qua woonlasten beter past bij het inkomen. In
verband daarmee worden woningzoekenden met een woonkostentoeslag die qua
bedrag hoger is dan het maximaal toegestane bedrag van de huurtoeslag in
aanmerking gebracht voor een voorrangspositie. Indien van de
voorrangspositie geen gebruik wordt gemaakt kan de woonkostentoeslag wel
worden ingetrokken. Lid 2 Aan stadsvernieuwingskandidaten, dat wil zeggen woningzoekenden die met
toestemming van de eigenaar woonachtig zijn in woonruimte die gelegen is in
een actiegebied en die binnen een termijn van 12 maanden moeten worden
ontruimd vanwege de voorgenomen sloop of ingrijpende verbetering, wordt een
voorrangspositie verleend, althans voor zover zij niet anderszins tijdig
andere woonruimte kunnen verkrijgen. Ten aanzien van de
herstructureringskandidaten is er sprake van een bijzondere
verantwoordelijkheid van de betreffende gemeenten en verhuurder(s). Het
belang van hen bij een goede voortgang van het proces is dusdanig, dat
verwacht mag worden zij zich in zullen spannen om de herhuisvesting tijdig
te laten plaats vinden, zowel voor wat betreft de in hun eigen gemeente te
herhuisvesten kandidaten als de met in achtneming van de op grond van het
zesde lid vastgestelde maxima, in andere gemeenten te herhuisvesten
kandidaten. Veel te herhuisvesten woningzoekenden zullen echter in de eigen
buurt, wijk of stad gehuisvest willen worden.Over het aantal in enig jaar aan herstructureringskandidaten te verstrekken
voorrangsposities moet overleg tussen de gemeenten plaatsvinden. Ten behoeve
daarvan dienen gemeenten een overzicht te verstrekken van hun
stadsvernieuwingsactiviteiten en het aantal daarbij betrokken
herstructureringskandidaten. Indien uit de prognose blijkt het aantal
herstructureringskandidaten waarvoor een beroep zal worden gedaan op de
diverse gemeenten te groot is of in geval uit rapportages blijkt dat er
sprake is van een overstijging van de prognose van de elders te huisvesten
herstructureringskandidaten of van een onevenwichtig aandeel daarin van
individuele gemeenten, zullen gemeenten onderling afspraken moeten maken
inzake het maximale aantal per gemeente te huisvesten
stadsvernieuwingskandidaten met voorrangspositie en zal artikel 31, zesde
lid, kunnen worden geïnstrumenteerd.De combinatie van de begripsbepalingen ‘inwoning’ en
‘herstructureringskandidaat’ maakt dat onder inwonenden alleen inwonenden
vallen die als zodanig een zelfstandig huishouden voeren. Inwonende kinderen
die geen zelfstandig huishouden voeren, komen derhalve niet in aanmerking
voor een afzonderlijke voorrangspositie. Alleen in uitzonderlijke situaties kan gebruik worden gemaakt van de
hardheidsclausule.Lid 3 Een voorrangspositie is niet bedoeld voor het maken van een stap in de
wooncarrière. In de voorrangsverklaring wordt derhalve een zoekprofiel
opgenomen waaruit blijkt voor welke woningcategorieën de voorrangsverklaring
wel of niet kan worden benut. Het soort en het aantal aangewezen of
uitgezonderde categorieën moet dusdanig zijn dat er, in samenhang met de
specifieke eisen, een gerede kans is dat de woningzoekende zijn
voorrangspositie ook daadwerkelijk binnen 3 maanden kan benutten. In
hoeverre daarmee de regionale of de (sub)lokale markt als maatstaf wordt
gehanteerd hangt af van de eventuele sociale noodzaak dat de betreffende
woningzoekende in een bepaald territoir zou moeten wonen.Lid 4 De voorrangspositie geldt in principe voor een termijn van drie maanden.
Alleen voor stadsvernieuwingskandidaten geldt een termijn van twaalf
maanden. Deze langere termijn voor stadsvernieuwingskandidaten zou er toe
kunnen leiden dat andere woningzoekenden met een voorrangspositie in een
zeer nadelige positie worden gebracht, terwijl zij juist in een
voorrangspositie zijn gebracht in verband met een noodsituatie. In verband
daarmee is in artikel 22, tweede lid, ten aanzien van onderlinge volgorde
van woningzoekenden onder c bepaald dat degene wiens voorrangspositie het
eerste eindigt de meeste voorrang heeft. De woningzoekende die een voorrangspositie heeft kan binnen de
voorrangsmaanden een woningaanbieding weigeren. Vervalt de
voorrangsverklaring van rechtswege dan zijn daarmee de kansen van de
woningzoekende om met voorrang geholpen te worden verkeken. Indien daarna
verlenging van de voorrangsverklaring wordt gevraagd, dan zullen eerdere
weigeringen bij de beoordeling worden betrokken. Wanneer woningen geweigerd
zijn die passend zijn conform de passendheidscriteria van de verordening en
voldoen aan het eventuele advies van de toetsingscommissie als bedoeld in
artikel 33, derde lid, omtrent de (medisch noodzakelijke fysieke)
bereikbaarheid van de woningen, dan zal de voorrangsverklaring niet worden
verlengd. De verlenging van de voorrangsverklaring dient aangevraagd te worden binnen
twee weken nadat deze is verlopen. Een daarna aangevraagde verlening wordt
beschouwd als een nieuwe aanvraag.Uitgangspunt bij het toekennen van de voorrangsverklaring is dat er sprake
is van een zodanig ernstige woonsituatie dat binnen drie maanden andere
passende woonruimte beschikbaar dient te komen. Om die reden zal degene met
een verlengde voorrangspositie voor moeten gaan op degene die een eerste
voorrangspositie heeft. Dit betekent dat er een koppeling wordt gemaakt
tussen een eerste en een verlengde voorrangstermijn.Een oordeel van de lokale toetsingscommissie is niet alleen nodig bij de
verlening van een voorrangsverklaring, maar is ook wenselijk bij de
verlenging van de voorrangsverklaring.Lid 5 Om aanvragen van een voorrangsverklaring op uniforme wijze te beoordelen en
onrechtmatigheden als gevolg van verschillen van interpretatie van de
huisvestingsverordening te voorkomen kunnen burgemeester en wethouders
nadere regels stellen. Artikel 32 De voorrangspositie dient in principe te worden aangevraagd bij burgemeester
en wethouders van de gemeente waarin de aanvrager woont. Weliswaar wordt op
grond van artikel 31, eerste lid, alleen aan ingezetenen een
voorrangspositie verstrekt, maar woningzoekenden van elders moeten wel de
mogelijkheid hebben om een voorrangspositie aan te vragen, met name ook
omdat hun noodsituatie alleen binnen één of meer gemeenten van het
voormalige stadsgewest kan worden opgelost. In het tweede lid is bepaald dat
woningzoekenden van elders een voorrangsverklaring dienen aan te vragen bij
burgemeester en wethouders van één van de gemeenten.Artikel 33 In het derde lid is bepaald dat burgemeester en wethouders slechts kunnen
beslissen op een aanvraag voor een voorrangspositie nadat de
toetsingscommissie een advies heeft uitgebracht. Er zal in de gemeente een
toetsingscommissie moeten worden ingesteld. Lid 3 Burgemeester en wethouders kunnen hun bevoegdheid als bedoeld in het eerste
en tweede lid kunnen mandateren aan een toetsingscommissie. In dat geval
bijven de vierde en vijfde lid buiten toepassing.Lid 6 Dat de verleende voorrangsverklaring ook geldig is in de andere bij naam
genoemde gemeenten van het voormalige Stadsgewest Haaglanden, wordt vermeld
in de voorrangsverklaring.Artikel 34 Artikel 6:16 van de Algemene wet bestuursrecht stelt dat het indienen van
een bezwaar of beroep de werking van het besluit waartegen het is gericht
niet schorst tenzij bij of krachtens wettelijk voorschrift anders is
bepaald. In artikel 34 is bepaald dat het indienen van een bezwaar het
besluit waartegen het is gericht wel schorst, vastgelegd. Indien een
woningzoekende bezwaar maakt tegen het zoekprofiel bij de afgegeven
voorrangsverklaring op sociale en/of medische gronden, zal het
bezwaarschrift in het algemeen niet behandeld zijn vóórdat de
voorrangstermijn van 3 maanden is verstreken. Door te bepalen dat het
indienen van een bezwaar tegen besluiten over aanvragen voor een
voorrangsverklaring op medische en/of sociale gronden wordt de uitvoering
van een besluit, i.c. het toekennen van een voorrangsverklaring die drie
maanden geldig is, geschorst tot de beslissing over het primaire besluit. De
schorsende werking geldt nadrukkelijk niet bij bezwaar tegen toegekende
voorrangsverklaringen op grond van herstructurering waarbij een
voorrangsverklaring wordt verkregen die 12 maanden geldig is.Artikel 35 Lid 1 Bij gewijzigde omstandigheden kunnen burgemeester en wethouders de
voorrangsverklaring wijzigen. De gewijzigde omstandigheden kunnen zowel de
situatie van de woningzoekende als de woningmarktsituatie betreffen. Dit
laatste is met name van belang indien het in de verklaring opgenomen
zoekprofiel het niet mogelijk maakt om binnen drie maanden andere passende
woonruimte te verkrijgen. In artikel 31, vierde lid, onder c, is reeds
bepaald dat ook bij verlenging van een voorrangspositie de aangegeven
woonruimte kan worden gewijzigd.Lid 2 De voorrangsverklaring kan om verschillende redenen worden ingetrokken. Er
is geen aanleiding tot nadere toelichting. Artikel 36 Artikel 15 van de Huisvestingswet verplicht tot het aanleggen van een
register waarin woningzoekenden die op grond van artikel 31 dringend
behoefte hebben aan (andere) woonruimte worden opgenomen. Artikel 37 Teneinde het in artikel 36 bedoelde register aan te kunnen leggen worden op
grond van artikel 17 van de Huisvestingswet eigenaren van woonruimte die een
dergelijk register bijhouden verplicht informatie waarover zij in dat
verband beschikken, beschikbaar te stellen. Hoofdstuk 5: wijziging samenstelling van de woonruimtevoorraadArtikel 38 Het vergunningenregime inzake splitsing in appartementen is facultatief en
heeft alleen betrekking op bestaande woningbouw. In bijlage II kunnen burgemeester en
wethouders aangeven voor welke categorieën woonruimte het regime van
toepassing is.Artikel 41 Dit artikel bevat bepalingen die betrekking hebben op de verschillende
afwijzingsgronden, genoemd in het Huisvestingsbesluit, namelijk de
samenstelling van de woonruimtevoorraad, belemmering van de stadsvernieuwing
en bepalingen uit een oogpunt van indeling of staat van onderhoud.De toepassing van het eerste tot en met het vierde lid vergt een zorgvuldige
afweging van belangen. Teneinde deze afweging te kunnen maken dient de
aanvrager voldoende informatie te verstrekken bij het indienen van de
aanvraag.Artikel 42 Dit artikel bevat de mogelijkheid om, op grond van dreigende belemmering van
de stadsvernieuwing, een aanvraag om splitsingsvergunning aan te houden
indien voor het gebied waarin het gebouw waarop de aanvraag om
splitsingsvergunning betrekking heeft, is gelegen, reeds een
voorbereidingsbesluit als bedoeld in artikel 21, van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening van kracht is.Artikel 45 De Huisvestingswet biedt de mogelijkheid om voor alle woningen bij
onttrekking, samenvoeging en/of omzetting een vergunningplicht in te
stellen. Onder het verbod om woonruimte ‘aan de bestemming te onttrekken’
(zie artikel 30 van de Huisvestingswet) zonder de daartoe vereiste
vergunning valt zowel slopen als elk gebruik voor een ander doel dan
(zelfstandige) bewoning. Omdat de vergunningplicht alleen geldt indien de
onttrekking tot gevolg heeft dat die woonruimte niet langer geschikt is voor
de bewoning door een huishouden van dezelfde omvang als waarvoor deze zonder
zodanige onttrekking geschikt is, kan niet elke geringe onttrekking van een
gedeelte van een woonruimte gebonden worden aan een vergunning.In de praktijk zal per geval moeten worden vastgesteld of al dan niet sprake
is van onttrekken in de zin van artikel 30 van de Huisvestingswet. Als
vuistregel kan gehanteerd worden dat geen vergunning nodig zal zijn voor
zover de te onttrekken woonruimte minder dan 20% bedraagt van de
gebruiksoppervlakte van de oorspronkelijk gebouwde woonruimte. Dit
percentage kan uiteraard nog iets hoger liggen als het een zeer groot pand
betreft. Voorwaarde hierbij is dat de woonfunctie niet wordt aangetast,
d.w.z. dat de eigen opgang en wezenlijke voorzieningen van de woning
gehandhaafd moeten worden. Door te spreken over permanente bewoning is,
ingeval van het niet houden van het hoofdverblijf in de onderhavige
woonruimte, een onttrekkingsvergunning vereist. Hiermee is het mogelijk om
het gebruik van woonruimte als tweede woning te reguleren.Eveneens is een vergunning verplicht indien de woonruimte feitelijk anders
gebruikt wordt dan voor zelfstandige bewoning (bijvoorbeeld onzelfstandige
bewoning), ook al is de woning bouwkundig nog geschikt voor zelfstandige
bewoning. Op die manier kan onder andere ook kamer- of beddenverhuur in
woningen die in beginsel geschikt zijn voor zelfstandige bewoning worden
gereguleerd.Het vergunningenregime inzake onttrekkingen, samenvoeging en omzetting is
facultatief. In bijlage III kunnen burgemeester en wethouders aangegeven
voor welke categorieën woonruimte het regime van toepassing is.Artikel 46, lid 2Indien de woning langer dan 1 jaar in het bezit is van de huidige eigenaar
dan moet voor het bepalen van de onder sub c. bedoelde koopprijs een taxatie
worden overgelegd van een beëdigd taxateur. Is de huidige eigenaar korter
dan een jaar eigenaar, dan kan volstaan worden met het overleggen van een
kopie van de koopakte.Artikel 47 In het derde en vierde lid wordt de mogelijkheid geboden om aanvullende
informatie in te winnen, waarmee de belangenafweging beter kan
plaatsvinden.Artikel 48, lid 4Bij de hier genoemde voorwaarden en voorschriften kan gedacht worden aan de
voorwaarde van tijdelijkheid bij omzetting in onzelfstandige woonruimte of
onttrekking voor een tijdelijke praktijkruimte van een huisarts.Artikel 31 van de Huisvestingswet stelt dat een vergunning alleen mag worden
geweigerd indien het belang van de gemeente groter is dan het belang van de
eigenaar van woonruimte (en dus niet even groot) én door de eigenaar van
woonruimte niet kan worden voldaan aan de gestelde voorwaarden en
voorschriften. Artikel 32 van de Huisvestingswet stelt dat de gemeenteraad
in de Huisvestingsverordening de voorwaarden stelt die burgemeester en
wethouders aan een vergunning mogen verbinden. Artikel 49, lid 1Onder a. wordt met het toevoegen van andere, vervangende woonruimte aan de
woningvoorraad bedoeld: woonruimte die buiten alle reeds vastgelegde
nieuwbouwplannen om, extra aan het bestand wordt toegevoegd ter compensatie
van de door onttrekking verloren gegane woonruimte.Artikel 50, lid 1Bij toekenning van een tijdelijke onttrekking (maximale periode van 5 jaar)
moeten de noodzaak en de tijdelijkheid door de aanvrager concreet worden
aangetoond.Artikel 51 Permanente bewoning van daartoe aangewezen woonruimte houdt in dat de
huurder of eigenaar er permanent hoofdverblijf houdt, hetgeen blijkt uit een
inschrijving in het bevolkingsregister. Indien niet aan dit vereiste wordt
voldaan, is een onttrekkingsvergunning noodzakelijk.Wanneer blijkt dat de huurder of eigenaar de woonruimte niet permanent of
bijvoorbeeld minder dan 180 dagen in een aaneengesloten periode van 360
dagen bewoont, vervalt het recht op inschrijving in het bevolkingsregister.
In deze situatie is een onttrekkingsvergunning vereist, tenzij kan worden
aangetoond dat er wel sprake is van permanente bewoning. Wanneer die niet
afdoende kan worden aangetoond, kunnen burgemeester en wethouders, behalve
het opleggen van een boete, de woonruimte doen verzegelen. Deze verzegeling
wordt opgeheven als de woonruimte wordt verkocht of verhuurd aan iemand die
de woonruimte wel als permanent hoofdverblijf gaat gebruiken, de
eigenaar/gebruiker er alsnog permanent gaat wonen, of indien er alsnog een
vergunning wordt verleend (bijvoorbeeld na compensatie).Hoofdstuk 6: overige bepalingenArtikel 53 Op grond van artikel 79 van de Huisvestingswet kunnen eigenaren van
woonruimte worden verplicht jaarlijks verslag uit te brengen over de wijze
waarop zij zorg hebben gedragen voor de huisvesting van bepaalde categorieën
woonruimtezoekenden. Artikel 55, derde lidRecidive De bestuurlijke boete is hoger indien binnen vijf jaar opnieuw dezelfde
overtreding wordt begaan. Na een eerste overtreding wordt de overtreder
immers geacht te weten dat overtreding van het bepaalde artikel beboet kan
worden. Er kan niet tweemaal een boete worden opgelegd voor hetzelfde feit, maar wel
indien hetzelfde feit zich tweemaal voordoet. Wanneer is sprake van “opnieuw
dezelfde overtreding”?1. De eerste overtreding moet beëindigd zijn, wanneer het gaat om dezelfde
woonruimte. Wordt bij dezelfde woonruimte opnieuw dezelfde overtreding
begaan, nadat er sprake is geweest van een beëindiging van de eerste
overtreding, dan geldt dit als “opnieuw dezelfde overtreding”.2. Wordt eenzelfde overtreding begaan met betrekking tot een andere woonruimte,
dan is sprake van “opnieuw dezelfde overtreding”. Een overtreder overtreedt
immers tweemaal hetzelfde artikel en de daarin beschermde norm.3. Van “opnieuw dezelfde overtreding” is sprake indien het een overtreding
betreft van hetzelfde artikel. Termijn van vijf jaar De bestuurlijke boete kan niet worden losgezien van het bestuurlijke traject
dat naast de boete zelf gevoerd wordt. Voor lichtere overtredingen gelden
lange begunstigingstermijnen om de overtredingen te beëindigen. Wanneer er
bezwaar- en beroepsprocedures worden gevoerd dan wordt de
begunstigingstermijn opgeschort tot zes weken na beslissing op bezwaar/
beroep. Een termijn van vijf jaar voorkomt dat procedures volgen, enkel en
alleen om de beëindiging van de overtreding zolang mogelijk op te schorten,
lonend wordt. Een boete kan immers niet twee keer voor hetzelfde feit worden
opgelegd. De overtreding moet beëindigd zijn geweest om een hogere boete op
te kunnen leggen. De termijn van vijf jaar sluit aan bij de verjaringstermijn voor het
opleggen van een bestuurlijke boete en de bewaartermijn van (justitiële)
gegevens over overtredingen. Artikel 55, vierde lidVan een bedrijfsmatige exploitatie is in de volgende gevallen sprake:1. De overtreder verhuurt aantoonbaar meerdere woonruimten. Uit de omvang van
de exploitatie blijkt het bedrijfsmatige aspect. Iemand die zich
bedrijfsmatig bezig houdt met exploitatie behoort de regelgeving te
kennen.2. De overtreder houdt zich beroepsmatig bezig met regelgeving omtrent
huisvesting en exploitatie van onroerend goed. Hieronder vallen in ieder
geval: vastgoedontwikkelaars, makelaars, woning- en kamerbemiddelingsbureaus
en bedrijven die zich bezig houden met huisvesting van hun eigen werknemers.
Het bedrijfsmatige aspect van de exploitatie vloeit voort uit de aard van
het bedrijf of beroep van de overtreder.3. Uit de omvang van onzelfstandige bewoning kan ook een bedrijfsmatig karakter
van de exploitatie blijken: bij meer dan vier personen, kan dit aangemerkt
worden als kamerverhuur in de zin van het Besluit brandveilig gebruik
bouwwerken. De exploitant dient bij een exploitatie van die omvang ook te
zorgen voor een brandveilig gebruik en op de hoogte te zijn van de overige
regelgeving.4. Onttrekking van woonruimte is enkel bedrijfsmatig indien dit vanuit
commercieel oogpunt plaatsvindt. Onttrekking in het kader van het voeren van
een bedrijf (opslag supermarkt, meelsilo voor een bakkerij, of een
logiesfunctie), maar ook het in gebruik hebben van woonruimte met een
hennepkwekerij, is als een onttrekking vanuit commercieel oogpunt te
beschouwen.5. Samenvoeging van een woonruimte is niet bedrijfsmatig, tenzij de overtreder
zich beroepsmatig bezig houdt met huisvesting en exploitatie van onroerend
goed. Hieronder vallen in ieder geval: vastgoedontwikkelaars, makelaars,
woning- en kamerbemiddelingsbureaus en bedrijven die zich bezig houden met
huisvesting van hun eigen werknemers. Het bedrijfsmatige aspect van de
exploitatie vloeit voort uit de aard van het bedrijf of beroep van de
overtreder.Artikel 55, vijfde lidIngevolge artikel 5:46, tweede lid, van de Awb moet de hoogte van de
bestuurlijke boete worden afgestemd op de mate van verwijtbaarheid, de ernst
van de gedraging en de persoonlijke omstandigheden van de betrokkene. De maximaal op te leggen boete is vastgelegd in artikel 85a van de
Huisvestingswet. Differentiatie in de hoogte van de bestuurlijke boete is
ter wille van de overzichtelijkheid in een tabel aangegeven die als Bijlage
V is opgenomen. Bij wijziging van de bedragen in artikel 85a van de
Huisvestingswet, kan deze tabel overeenkomstig worden aangepast door de
gemeente. De gemeenteraad is bevoegd de hoogte van de boetes vast te stellen binnen de
door de Huisvestingswet aangegeven maximale bedragen. Artikel 63 De inwerkingtredingsdatum van deze verordening is 1 januari 2015.Aldus vastgesteld door de raad van de gemeente Zoetermeer in zijn openbare
vergadering d.d. 13 oktober 2014, Zoetermeer, 13 oktober 2014de griffier, de burgemeesterdrs K. Bolt Ch.B. Aptroot