CVDR342556_3Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2015nlregelingZaanstad2018-04-24ZaanstadGemeenteblad 2017, nr. 10633Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2015artikel 149 GemeentewetArtikel 2.9, 2.12, 8.1.1 lid 4, 12.4 lid 2 Jeugdwetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2016-12-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2017-01-242017-01-012018-01-01Wijziging artikel 21 lid 1 tot en met 4 door een nieuw lid 12016/243828GeenGeenVerordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2015De raad van de gemeente Zaanstad,Gelet op artikel 2.9 en 2.12, 8.1.1. vierde lid en 12.4 tweede lid van de
Jeugdwet en artikel 149 van de Gemeentewet,Gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 2 september 2014;
nr. 2014/169138;Overwegende dat de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor preventie,
ondersteuning, hulp, zorg aan jeugdigen en ouders bij opgroei- en
opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen bij de gemeente
heeft neergelegd waarbij het uitgangspunt is dat de verantwoordelijkheid
voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders
en de jeugdige zelf ligt;Overwegende dat waar de eigen kracht van jeugdigen en hun ouders
tekortschiet en aanvullende ondersteuning nodig is, de gemeente in haar
beleid de uitgangspunten voor een zorgvuldige zorgtoewijzing, gebaseerd op
daarvoor noodzakelijk deskundig advies heeft geformuleerd;Overwegende dat dat de gemeente en degenen die de jeugdhulp verlenen de
noodzakelijke verandering van de jeugdhulp niet alleen voor elkaar kunnen
krijgen. Dat kan alleen als gemeente, Jeugdhulpverleners en burgers
gezamenlijk invulling en uitvoering geven aan de Jeugdwet in de dagelijkse
praktijk; In aanmerking nemend dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen over
de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
voorzieningen, de toegang en toekenning van individuele voorzieningen, de
afstemming met algemene voorzieningen, de wijze waarop een persoonsgebonden
budget wordt vastgesteld en de bestrijding van misbruik en oneigenlijk
gebruik van de wet, en regels ter waarborging van een goede verhouding
tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden
gesteld aan de kwaliteit daarvan; Besluit vast te stellen:De “Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2015”1.BegripsbepalingenIn aanvulling op de begrippen zoals gedefinieerd in de Jeugdwet wordt in
deze verordening en de daarop berustende bepalingen verstaan onder:
Andere voorziening: voorziening anders dan in het
kader van de Jeugdwet bijvoorbeeld een voorziening op het gebied van
zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en
inkomen;
Centrum Jong: het Centrum voor Jeugd en Gezin,
waar ouders en opvoeders terecht kunnen met vragen over opgroeien en
opvoeden
College: het college van burgemeester en
wethouders van de gemeente Zaanstad.
Gesprek: gesprek(ken)tussen de jeugdige en/of
zijn ouders en een medewerker van het Jeugdteam in het kader van het
onderzoek waarin de problemen, de hulpvraag en de mogelijke
oplossingen daarvan met de jeugdige en/of zijn ouders besproken
wordt. Waar gewenst kan in overleg met de jeugdige en/of zijn ouders
in dit gesprek en onderzoek ook de informatie van (professionele)
derden betrokken worden zodat tijdens het gesprek goed onderzocht
kan worden aan welke ondersteuning een jeugdige behoefte heeft
;
Hulpvraag: hieronder wordt de vraag verstaan die
door de jeugdige en/of zijn ouders is geformuleerd om de ervaren
problemen te kunnen duiden; als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid,
van de wet;
Jeugdige: persoon die: (1) de leeftijd van
achttien jaar nog niet heeft bereikt; (2) de leeftijd van achttien
jaar heeft bereikt en ten aanzien van wie op grond van artikel 77c
van het Wetboek van Strafrecht recht is aangedaan overeenkomstig de
artikelen 77g tot en met 77gg van het Wetboek van Strafrecht, of (3)
de leeftijd van achttien jaar doch niet de leeftijd van
drieëntwintig jaar heeft bereikt, en voor wie de voortzetting van de
jeugdhulp die was aangevangen, of voor wie het college voor het
bereiken van de leeftijd van achttien jaar heeft bepaald dat een
voorziening op het gebied van jeugdhulp noodzakelijk is of voor wie,
na beëindiging van jeugdhulp die was aangevangen voor het bereiken
van de leeftijd van achttien jaar, binnen een termijn van een half
jaar hervatting van de jeugdhulp noodzakelijk is.
Jeugdteam: op gebiedsniveau georganiseerd
multidisciplinair team dat de hulpvraag van jeugdigen of hun ouders
behandelt en waar nodig specialistische hulp inzet.
Ondersteuningsplan: het plan dat wordt opgesteld
naar aanleiding van het gesprek tussen de jeugdige en/of zijn ouders
en de professional van het Jeugdteam waarin de hulpvraag en het doel
van de gewenste ondersteuning conform de principes van één gezin,
één plan, één regisseur worden vastgelegd;
Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder,
stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin
verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder (conform definitie
Jeugdwet; artikel 1.1);
Persoonlijk budgetplan: plan dat de aanvrager
voor een individuele voorziening indient ter motivering de
voorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget verstrekt te
krijgen;
Persoonlijk plan (of: familiegroepsplan): het
plan dat jeugdigen en/of hun ouders zelf op kunnen stellen waarin
zij omschrijven welke problemen zij ervaren en welke oplossingen zij
zien.
Pgb: het persoonsgebonden budget als bedoeld in
artikel 8.1.1 van de wet, zijnde een door het college verstrekt
bedrag aan een jeugdige of zijn ouders dat hen in staat stelt
jeugdhulp, die tot de individuele voorziening behoort, van derden te
betrekken;
Steunpunt Veilig Thuis: het Advies en Meldpunt
Huiselijk Geweld en Kindermishandeling (AMHK). Hier kunnen burgers
en professionals zorgen melden en advies vragen over mogelijke
situaties van huiselijk geweld en/of kindermishandeling.
Voorliggende voorziening: een
voorziening op grond van een wettelijke bepaling anders dan
ingevolge de Jeugdwet waarmee de hulpvraag geheel of gedeeltelijk
beantwoord kan worden;
Wet: Jeugdwet;
2.Vormen van jeugdhulp in Zaanstad1.Vrij toegankelijke jeugdhulp: Jeugdhulp waar elke Zaanse jeugdige en/of
zijn ouders toegang toe heeft zonder dat hier een beslissing van het
college voor nodig is. Vrij toegankelijke jeugdhulp wordt geboden vanuit
de Jeugdteams, de Centra Jong en Steunpunt Veilig Thuis. Het college
draagt zorg voor een dekkend netwerk van Jeugdteams, Centra Jong en een
Steunpunt Veilig Thuis in Zaanstad. 2.Niet vrij toegankelijke jeugdhulp: vormen van hulp die niet door het
Jeugdteam zelf geboden wordt en waar een beschikking voor nodig is. Het
gaat dan om gespecialiseerde jeugdhulp.3.Het college stelt bij nadere regeling vast welke voorzieningen op basis
van het eerste en tweede lid beschikbaar zijn.3.Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of
jeugdarts1.Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing
door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts, als en voor zover de
genoemde jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig
is.2.Het college legt de te verlenen individuele voorziening, dan wel het
afwijzen daarvan, vast in een beschikking als bedoeld in artikel
11.4.Toegang Jeugdhulp via de gemeente, aanmelding bij Jeugdteams1.De gemeente heeft de toegang tot jeugdhulp belegd bij Jeugdteams. 2.Jeugdigen en ouders kunnen een hulpvraag melden bij het Jeugdteam in het
gebied waar zij woonachtig zijn. 3.Het Jeugdteam bevestigt de ontvangst van een melding.4.In acute gevallen treft het Jeugdteam, of een andere daartoe
gemandateerde organisatie zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke
maatregel of vraagt het college een machtiging gesloten jeugdhulp als
bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet.5.Jeugdhulp door Jeugdteam1.Het Jeugdteam draagt er zorg voor dat reguliere jeugdhulp binnen het
team aanwezig is en adequaat wordt ingezet, waarbij met de jeugdhulp de
hele gezinssituatie wordt betrokken.2.De hulp van het Jeugdteam kan bestaan uit:
informatie en voorlichting;
verhelderen van de hulpvraag;
advisering over de aangewezen individuele voorziening;
analyse/ triage/ diagnostiek;
sociale en praktische steun, begeleiding;
het aanbieden van (online) trainingen en voorlichtingen;
het bieden van (ambulante) jeugdhulp in de brede zin, inclusief
‘drang’;
coördinatie en monitoring van hulp (één gezin, één regisseur,
één plan), regie en afstemming met Sociale Wijkteams, andere
Jeugdteams en aanbieders van jeugdhulpverlening
het bieden van nazorg.
3.Wanneer de hulpvraag niet jeugdhulp betreft zal het Jeugdteam de
jeugdigen en zijn ouders verwijzen naar een Sociaal Wijkteam dan wel een
andere voorliggende voorziening.6.Cliëntondersteuning1.Het college zorgt ervoor dat een jeugdige en/of zijn ouders een beroep
kunnen doen op kosteloze cliëntondersteuning, waarbij het belang van de
jeugdige en/of zijn ouders uitgangspunt is.2.Het Jeugdteam wijst de jeugdige en/of zijn ouders voor het onderzoek,
als bedoeld in artikel 8, op de mogelijkheid van cliëntondersteuning.
7.Vooronderzoek, indienen persoonlijk plan/familiegroepsplan1.Het Jeugdteam kan voorafgaande aan het onderzoek als bedoeld in artikel
8, beschikbare/toegankelijke gegevens bekijken over de jeugdige en maakt
vervolgens zo spoedig mogelijk - maar uiterlijk binnen twee weken na
ontvangst melding - een afspraak voor een gesprek.2.Bij het vooronderzoek verschaffen de jeugdige of zijn ouders aan het
Jeugdteam gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het Jeugdteam
voor het onderzoek nodig zijn en waarover zij redelijkerwijs de
beschikking kunnen krijgen. 3.Relevante gegevens uit het vooronderzoek worden vastgelegd in het
verslag ( zie artikel 9).4.Het Jeugdteam brengt de jeugdige en/of zijn ouders op de hoogte van de
mogelijkheid om een persoonlijk plan of familiegroepsplan op te stellen,
wat verstrekt wordt aan de medewerker van het Jeugdteam tijdens het
gesprek als bedoeld in artikel 8.5.Bij het uitwisselen van gegevens over de jeugdige wordt de bescherming
van de persoonsgegevens gerespecteerd. 8.Onderzoek en gesprek1.Het onderzoek van het Jeugdteam omvat onder meer een gesprek met de
jeugdige en/of zijn ouders. Het onderzoek en gesprek richten zich, voor
zover nodig, op de volgende aspecten:
de behoeften, vragen, persoonskenmerken, ontwikkeling en
gezinssituatie van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag.
Hierbij is aandacht voor de omstandigheden waar de jeugdige zich
in bevindt;
het vermogen van de jeugdige en/of zijn ouders om zelf of met
ondersteuning van de naaste omgeving een oplossing voor de
hulpvraag te vinden;
de hulpverleningsgeschiedenis;
de wijze waarop het beste invulling kan worden gegeven aan de
werkwijze van één gezin, één plan en de regie hierover;
de aard en ernst van de opgroei- of opvoedingsproblemen, de
psychische problemen en stoornissen en de visie van ouders en
jeugdigen hierop;
het gewenste resultaat van het verzoek om jeugdhulp;
in samenspraak met de jeugdige en/of ouders of er sprake is van
een veilige opvoedsituatie;
de mogelijkheid om aanspraak te maken op een andere
voorziening;
de mogelijkheid om de hulpvraag te beantwoorden door inzet van
een algemene voorziening zoals bijvoorbeeld het Centrum Jong of
het Sociale Wijkteam;
de mogelijkheid om een individuele voorziening te treffen en het
beoogde doel daarvan;
de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb,
waarbij de jeugdige en zijn ouders in begrijpelijke taal worden
ingelicht over de gevolgen van die keuze;
de wijze waarop de individuele voorziening wordt afgestemd met
andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs,
maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen;
hoe rekening zal worden gehouden met godsdienstige gezindheid,
de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige
en zijn ouders.
indien van toepassing, de inhoud van het persoonlijk plan of
familiegroepsplan, en in hoeverre bovenstaande onderwerpen
hierin voldoende tot uiting komen.
2.In de gevallen bedoeld in artikel 8.2.1 van de wet informeert het
Jeugdteam de ouders dat een ouderbijdrage is verschuldigd en hoe deze
bijdrage wordt geïnd. 3.Het Jeugdteam informeert de jeugdige of zijn ouders over de gang van
zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure en
vraagt hen toestemming om hun persoonsgegevens te verwerken.4.De relevante aspecten uit het gesprek worden binnen drie weken
vastgelegd in het verslag (artikel 9). 5.Het Jeugdteam kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van
een gesprek.6.Het college kan nadere eisen stellen aan het onderzoek en de
gebruikmaking van binnen het werkveld erkend en aanvaard
instrumentarium, en legt deze nadere regelingen ter zienswijze voor aan
de raad. 9.Verslag en ondersteuningsplan1.Binnen drie weken na het gesprek als bedoeld in artikel 8 verstrekt het
Jeugdteam aan de jeugdige of zijn ouders een verslag van de uitkomsten
dan wel bevindingen van het onderzoek. 2.Het Jeugdteam kan met redenen omkleed de termijn als genoemd in lid 1
één keer verlengen met drie weken. 3.Het verslag voldoet aan het uitgangspunt van één gezin, één plan en
fungeert als ondersteuningsplan zoals omschreven in artikel 1. 4.Het verslag fungeert als basis voor de verdere jeugdhulp aan de jeugdige
en/of zijn ouders, en kan worden aangepast aan actuele
ontwikkelingen.5.Als een jeugdige en/of zijn ouders van mening zijn dat hij/zij in
aanmerking komt voor een niet vrij toegankelijke jeugdhulp, dan kan
hij/zij dat aangeven op het verslag. Indien het verslag tevens dient als
aanvraag voor niet vrij toegankelijke jeugdhulp (zie artikel 10) dient
de jeugdige en/of zijn ouders het verslag te ondertekenen. 6.Het college kan nadere eisen stellen aan de vorm en/of de inhoud van het
verslag en ondersteuningsplan. 10.Aanvraag niet vrij toegankelijke jeugdhulp1.Voor niet vrij toegankelijke jeugdhulp is een schriftelijke aanvraag
nodig. 2.Jeugdigen en/of hun ouders kunnen een aanvraag voor een individuele
voorziening schriftelijk indienen bij het Jeugdteam.3.Het college kan een ondertekend verslag van het onderzoek en gesprek
aanmerken als aanvraag als de jeugdige en/of zijn ouders dat op het
verslag (artikel 9) hebben aangegeven. 4.Het college legt de te verlenen niet vrij toegankelijke jeugdhulp, dan
wel de afwijzing daarvan, binnen twee weken na ontvangst aanvraag vast
in een beschikking als bedoeld in artikel 11. 11.Beschikking voor niet vrij toegankelijke jeugdhulp1.In de beschikking tot verstrekking van niet vrij toegankelijke jeugdhulp
wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of als pgb
wordt verstrekt. De beschikking wordt vastgesteld op basis van de
aanvraag. 2.Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de
beschikking in ieder geval vastgelegd:
welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde
resultaat daarvan is;
wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
hoe de voorziening wordt verstrekt en indien van toepassing;
welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn.
3.Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in
de beschikking in ieder geval vastgelegd:
voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend;
welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;
wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld,
en
de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.
4.Als sprake is van een te betalen ouderbijdrage worden de jeugdige of
zijn ouders daarover in de beschikking geïnformeerd.5.Het college kan nadere criteria voor de toekenning van niet vrij
toegankelijke jeugdhulp vaststellen, en legt deze nadere regelingen ter
zienswijze voor aan de raad. 12.Verlenging niet vrij toegankelijke jeugdhulp1.De specialistische jeugdhulpaanbieder kan namens de jeugdige en/of zijn
ouders eenmalig een met redenen omklede verlenging van de verstrekte
voorziening in natura aanvragen bij het Jeugdteam2.De jeugdige of zijn ouders kan met redenen omkleed verlenging van een
pgb aanvragen bij het Jeugdteam. 3.Het college legt de verlenging dan wel de afwijzing daarvan binnen twee
weken na ontvangst aanvraag vast in een aanvullende beschikking. 13.Weigeringsgronden voor niet vrij toegankelijke jeugdhulp1.Niet vrij toegankelijke jeugdhulp zal worden geweigerd indien:a.vrij toegankelijke jeugdhulp toereikend is;b.de jeugdige zelf dan wel zijn sociale omgeving de hulpvraag adequaat op
zich kan nemen;c.de hulpvraag beantwoord kan worden bij een algemene of andere
voorziening. 14.Regels voor pgb1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van
de wet.2.Het tarief voor een pgb:
is gebaseerd op een door de jeugdige en/of zijn ouders opgesteld
persoonlijk budgetplan over hoe zij het pgb gaan besteden.
is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te
kopen, en
bedraagt ten hoogste de kostprijs van de in de desbetreffende
situatie geldende goedkoopste adequate individuele voorziening
in natura.
3.De hoogte van een pgb voor behandeling en verblijf, begeleiding en
persoonlijke verzorging zijn gelijk aan de tarieven van 2014. De hoogte
van een pgb voor de overige producten verzorging is opgebouwd uit
verschillende kostencomponenten, zoals salaris, vervanging tijdens
vakantie, verzekeringen en reiskosten en bedraagt minimaal 75% van de
kostprijs van de individuele voorziening in natura. 4.De persoon aan wie een pgb wordt verstrekt, kan de jeugdhulp onder de
volgende voorwaarden betrekken van een persoon die behoort tot het
sociale netwerk:
dat deze persoon voor zijn diensten maximaal het op grond van de
Wet langdurige zorg geldende pgb-uurtarief voor hulp van
niet-professionele zorgverleners krijgt betaald;
dat deze persoon heeft aangegeven dat de zorg aan de
belanghebbende voor hem niet tot overbelasting leidt, en
dat tussenpersonen of belangbehartigers niet uit het pgb mogen
worden betaald.
5.Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot de criteria en
de wijze van vaststellen van de hoogte van het budget, en legt deze
nadere regelingen ter zienswijze voor aan de raad.15.Toezicht en handhaving1.Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doet de jeugdige en/of zijn ouders
op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling
van alle feiten en omstandigheden, waarvan hun redelijkerwijs duidelijk
moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een
beslissing aangaande een individuele voorziening.2.Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing
aangaande een individuele voorziening herzien dan wel intrekken als het
college vaststelt dat:
de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens
hebben verstrekt en de verstrekking hiervan tot een andere
beslissing zou hebben geleid;
de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele
voorziening of op het pgb zijn aangewezen;
de individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend is te
achten;
de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van
de individuele voorziening of het pgb, of
de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het pgb
niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is
bestemd.
3.Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a,
heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige
gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van degene
die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel
of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten
individuele voorziening of het ten onrechte genoten pgb.4.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als
blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is aangewend
voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft
plaatsgevonden.5.Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde
zorg, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb’s.16.Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering1.Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding
bij vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te
leveren preventie, jeugdhulp of uit te voeren
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, in ieder geval
rekening met:
aard en omvang van de te verrichten taken;
de voor de sector toepasselijke Cao-schalen in relatie tot de
zwaarte van de functie;
een in de sector gebruikelijke toeslag voor overheadkosten;
een sector reële mate van non-productiviteit van het personeel
als gevolg van verlof en ziekte, naast werk gerelateerde
nevenactiviteiten zoals werkoverleg en scholing;
benodigde kwaliteit en deskundigheid van het personeel;
kosten voor bijscholing van het personeel.
17.Vertrouwenspersoon1.Het college zorgt ervoor dat een jeugdige en/of zijn ouders een beroep
kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon.2.Het Jeugdteam wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst
kunnen laten bijstaan door deze onafhankelijke vertrouwenspersoon. 18.Klachtregeling1.Het college draagt zorg voor een transparante en klantvriendelijke
procedure voor de afhandeling van klachten van jeugdigen en ouders die
betrekking hebben op de wijze van afhandeling van meldingen en aanvragen
als bedoeld in deze verordening.19.Second opinion1.Indien de jeugdige en/of zijn ouders niet tevreden is over het gesprek
en gemaakte verslag hebben zij recht op een second opinion.2.De second opinion wordt uitgevoerd door een andere een deskundige met
ten minste overeenkomstige kwalificaties uit een Jeugdteam van
Zaanstad.3.De second opinion bestaat uit het opnieuw voeren van een gesprek en het
maken van een verslag hiervan.. 4.Het verslag, bedoeld in het eerste lid, wordt opnieuw verstrekt met
inachtneming van de bevindingen van de second opinion. 20.Hardheidsclausule1.Het college is bevoegd, in gevallen waarin de toepassing van deze
verordening naar zijn oordeel tot een bijzondere en onvoorziene hardheid
leidt, ten gunste van de jeugdige en/of zijn ouders af te wijken van
deze verordening, indien daar zeer dringende redenen voor zijn.2.Het college kan over bijzondere omstandigheden nadere regels stellen
inzake de termijnen genoemd in de artikelen 7 eerste lid, 8 vierde lid,
9 eerste en tweede lid, 10 vierde lid en 12 derde lid. 21.Inspraak en medezeggenschap1.Het college betrekt ingezetenen van de gemeente Zaanstad bij de
voorbereiding van het beleid betreffende jeugdhulp overeenkomstig de
Verordening Cliëntenparticipatie Zaanstad 2017.22.Evaluatie1.Het door het gemeente gevoerde beleid wordt om de twee jaar geëvalueerd.
Het college zendt hiertoe in het tweede kwartaal na het voorliggend jaar aan
de gemeenteraad een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de
verordening in de praktijk.23.Inwerkingtreding en citeertitel1.Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015. 2.Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening Jeugdhulp gemeente
Zaanstad 2015.Toelichting Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2015AlgemeenDe Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2015 geeft uitvoering aan de Jeugdwet
die op 18 februari 2014 is aangenomen door de Eerste Kamer. Deze wet maakt
onderdeel uit van de bestuurlijke en financiële decentralisatie naar gemeenten
van de jeugdhulp, de jeugd-ggz, de zorg voor verstandelijk beperkte jeugdigen en
de begeleiding en persoonlijke verzorging van jeugdigen. Daarnaast wordt met
deze wet een omslag gemaakt van een stelsel gebaseerd op een wettelijk recht op
zorg (aanspraak) naar een stelsel op basis van een voorzieningenplicht voor
gemeenten (voorziening), op een wijze zoals eerder is gebeurd met de Wet
maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Het wettelijke recht op jeugdzorg en
individuele aanspraken op jeugdhulp worden hierbij vervangen door een
voorzieningenplicht waarvan de aard en omvang in beginsel door de gemeente
worden bepaald (maatwerk). Het doel van het jeugdhulpstelsel blijft echter
onverminderd overeind: jeugdigen en ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun
situatie passende hulp, met als beoogd doel ervoor te zorgen de eigen kracht van
de jongere en het zorgend en probleemoplossend vermogen van het gezin te
versterken.De Jeugdwet schrijft in de artikelen 2.9 en 2.12 voor dat de gemeenteraad per
verordening in ieder geval regels opstelt:
over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en
overige (jeugdhulp)voorzieningen;
met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van
beoordeling van en de afwegingsfactoren bij een individuele
voorziening;
over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele
voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op gebied van zorg,
onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen;
over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt
vastgesteld;
voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele
voorziening of persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of
oneigenlijke gebruik van de Jeugdwet;
over de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van
de Jeugdwet, en
ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de
levering en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, waar het college ten
aanzien daarvan de uitvoering van de Jeugdwet door derden laat
verrichten. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de
deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke
arbeidsvoorwaarden.
Artikel 2.9 van de Jeugdwet biedt verder ruimte om met inachtneming van het
bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet andere regels te stellen. Deze verordening
maakt hier spaarzaam gebruik van; om een meer compleet beeld te geven van de
rechten en plichten van burgers en de gemeente. Daarnaast kan op grond van
artikel 8.1.1, vierde lid, bij verordening bepaald worden onder welke
voorwaarden de persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de
jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale netwerk.
Dat houdt dus in dat in de verordening geregeld is dat een jeugdige en/of zijn
ouders een aan hem of haar verstrekt pgb in kan zetten voor iemand uit eigen
netwerk, onder de genoemde voorwaarden.Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan, dat de raad op
grond van artikel 2.2 van de Jeugdwet eveneens dient vast te stellen. In het
Beleidskader AWBZ/Jeugdhulp, vastgesteld op 19 december 2013 en de Aanvullende
Beleidspunten Jeugdwet en Wmo 2015 is het door het gemeentebestuur te voeren
beleid vastgelegd met betrekking tot preventie en jeugdhulp, de uitvoering van
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering. Toegang naar jeugdhulp en toeleiding naar specialistische hulpverlening:
het Zaanse stelselZaanse inwoners kunnen op verschillende plekken terecht met hulpvragen op het
gebied van jeugd. In de verordening wordt omschreven dat inwoners hun hulpvraag
kunnen melden bij het college. In de praktijk zijn professionals gemandateerd
door het college om deze taken uit te voeren. In de verordening is omschreven
waar jeugdigen met hun hulpvragen terecht kunnen en hoe de gemeente hiermee
omgaat (de toegang). Daarnaast is omschreven hoe de procedure verloopt als
jeugdigen en hun ouders aanspraak willen maken op een individuele voorziening,
die niet vrij toegankelijk is (de toeleiding). Deze twee onderdelen krijgen de
meeste aandacht in de verordening. 1.1. Vrij toegankelijke, algemene voorzieningenIn de verordening is onderscheid gemaakt tussen (vrij-toegankelijke (algemene)
en individuele (niet vrij-toegankelijke) voorzieningen op het gebied van
jeugdhulp (zie artikel 2, eerste, respectievelijk tweede lid). Algemene
voorzieningen zijn vrij toegankelijk, dat wil zeggen dat er geen besluit van het
college nodig is om toegang te krijgen tot deze voorzieningen. In de praktijk
betreft dit de Centra Jong, de Jeugdteams en het Steunpunt Veilig Thuis. Deze
voorzieningen leveren een breed aanbod van (digitale) ondersteuning. Dit aanbod
bestaat ook uit de mogelijkheid voor jeugdigen om kosteloos en anoniem advies te
krijgen over bijvoorbeeld psychische problemen, stoornissen, opvoedingsvragen
enz. Voor een groot deel van de hulpvragen zal volstaan kunnen worden met een
vrij toegankelijke voorziening. Hier kunnen de jeugdige en zijn ouders gebruik
van maken zonder dat zij daarvoor een verwijzing of een besluit van de gemeente
nodig hebben. De jeugdige en zijn ouders kunnen zich voor deze jeugdhulp dus
rechtstreeks tot de jeugdhulpaanbieder (concreet: het Jeugdteam of het Centrum
Jong) wenden. Centra Jong Het Centrum Jong is de plek waar ouders/verzorgers, kinderen, jongeren tot 23
jaar en professionals terecht kunnen met al hun vragen over opvoeden en
opgroeien. Het Centrum Jong is het Centrum voor Jeugd en Gezin in de regio
Zaanstreek. Het Centrum Jong is vrij toegankelijk. De meest bekende diensten
zijn het consultatiebureau en de onderzoeken in de schoolleeftijd. In het
Centrum Jong zitten deskundigheden zoals hulpverlening op het gebied van
logopedie en de opvoedingsondersteuning. Indien er meer problemen zijn kunnen de
VTO (vroegtijdige onderkenning) -teams, VoorZorg of Video Home Training ingezet
worden.Jeugdteamsin de gemeente Zaanstad vormen vijf Jeugdteams een lokaal dekkende structuur
voor jeugdhulpverlening. De Jeugdteams zijn vrij toegankelijk, en bestaan uit
specialisten op verschillende gebieden die generalistisch werken. Zij beschikken
over expertise op het gebied van onder meer maatschappelijke dienstverlening,
(jeugd)gezondheidszorg. Jeugdhulpverlening, (jeugd)GGZ en jeugd met een
verstandelijke beperking. De experts in de Jeugdteams hebben een generalistische
kijk op mogelijke hulpbehoeften buiten hun eigen expertisegebied. Tijdens het
gesprek met een medewerker van het Jeugdteam is aandacht voor de diverse
omstandigheden waar een jeugdige zich in bevindt. De ondersteuning van het
Jeugdteam kan bestaan uit het verhelderen van de hulpvraag, advisering over de
beschikbare vormen van jeugdhulp en het zelf bieden van jeugdhulpverlening. Dit
is omschreven in artikel 5 van de verordening. De Jeugdteams zijn zichtbaar in de wijk, bieden advies en ondersteuning dichtbij
huis en werken nauw samen met sleutelfiguren en organisaties in de wijk, met de
Centra Jong, de Sociale Wijkteams, het Onderwijs, de politie en andere relevante
partners. De medewerkers van de Jeugdteams bieden bijvoorbeeld ambulante hulp en
trainingen aan. Zij zijn het eerste aanspreekpunt voor gezinnen die
ondersteuning nodig hebben. Indien nodig kan een medewerker van het Jeugdteam
ook (aanvullende) hulp inzetten middels een individuele voorziening. De
procedure is omschreven in de artikelen 4 tot en met 12 van de verordening.Toegang jeugdhulp via de gemeenteEen hulpvraag van een jeugdige of zijn ouder voor (specialistische)
ondersteuning kan binnenkomen bij de gemeente, via het Jeugdteam. De beslissing
door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder precies nodig heeft, komt
vervolgens tot stand in overleg met die jeugdige en zijn ouders. In een gesprek
tussen een professional van het Jeugdteam, de jeugdige en zijn ouders zal
gekeken worden wat de jeugdige en zijn ouders eventueel zelf of met behulp van
hun netwerk kunnen doen aan het probleem. Als aanvullend daarop een voorziening
op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal eerst gekeken worden of dit
middels een vrij-toegankelijke voorziening is of middels een niet
vrij-toegankelijke voorziening. Is het laatste het geval dan dient de jeugdige
en/of zijn ouders hiervoor een aanvraag in. De gemeente draagt zorg voor een
beschikking, op basis van de aanvraag, om aanspraak te kunnen maken op deze
hulp. Toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch
specialistDe Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing
door de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. Na een dergelijke
verwijzing staat echter nog niet vast welke specifieke behandelvorm van
jeugdhulp (dus bijvoorbeeld welke therapie) een jeugdige of zijn ouder precies
nodig heeft. Een jeugdige kan op dat moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders
voor individuele hulp die de gemeente heeft ingekocht. In de praktijk zal het de
specialistische jeugdhulpaanbieder zelf zijn die op basis van zijn deskundigheid
na de verwijzing beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de
behandelvorm), hoe vaak iemand moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Bij
deze beoordeling dient de jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die
hij daarover met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de contractrelatie.
De afspraken zien toe op hoe de gemeente haar regierol kan waarmaken en op de
omvang van het pakket. De afspraken zullen verder ook ingaan op hoe de artsen en
de Jeugdteams goed van elkaar op de hoogte zijn van de doorverwijzing of
behandeling van een kind, zodat de integrale benadering rond het kind en het
principe van één gezin – één regisseur – één plan, met name bij
multiproblematiek, kan worden geborgd en er geen nieuwe ‘verkokering’ zal
plaatsvinden. Daarnaast zal de specialistische jeugdhulpaanbieder rekening
moeten houden met de regels die het college bij verordening heeft gesteld. Deze
verordening regelt dat niet vrij toegankelijke voorzieningen alleen via een
besluit van het college toegankelijk zijn (zie artikel 2). Het college maakt
nadere afspraken met de huisartsen en specialistische jeugdhulpaanbieders over
het proces van verwijzen, het doen van een aanvraag en het afgeven van een
beschikking. Het uitgangspunt hierin is dat jeugdigen en/of hun ouders zelf een
aanvraag doen voor een beschikking.Toegang via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar
ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële
jeugdinrichtingEen andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de
kinderrechter (via een kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot
jeugdreclassering), het openbaar ministerie en de directeur of de
selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting. Deze toegang wordt al in
de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening. De
gecertificeerde instelling is verplicht om bij de bepaling van de in te zetten
jeugdhulp in het kader van een door de rechter opgelegde
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering te overleggen met de gemeente.
Uiteraard kan bij dit overleg een kostenafweging plaatsvinden. De gemeente is op
haar beurt vervolgens gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig
achten ter uitvoering van de kinderbeschermingsmaatregel of de
jeugdreclassering. Deze leveringsplicht van de gemeente vloeit voort uit het
feit dat uitspraken van rechters te allen tijde moeten worden uitgevoerd om
rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen garanderen. Ook hier geldt dat de
gecertificeerde instelling in beginsel gebonden is aan de jeugdhulp die de
gemeente heeft ingekocht. Als de kinderrechter een ondertoezichtstelling of
gezag beëindiging uitspreekt, wijst hij gelijktijdig in de beschikking de
gecertificeerde instelling aan die de maatregel gaat uitvoeren. Dit kan de
rechter juist omdat de raad voor de kinderbescherming in zijn verzoekschrift een
concreet advies geeft over welke gecertificeerde instelling de maatregel zou
moeten uitvoeren. De raad voor de kinderbescherming neemt een gecertificeerde
instelling in zijn verzoekschrift op die na overleg met de gemeente en gezien de
concrete omstandigheden van het geval hiervoor het meest geschikt lijkt. De raad
voor de kinderbescherming is verplicht om hierover met de gemeente te
overleggen. Toegang via de advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling
(AMHK)Ten slotte vormt ook het Steunpunt Veilig Thuis (ook wel AMHK genoemd) een
toegang tot onder andere jeugdhulp. Het Steunpunt Veilig Thuis geeft advies over
vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en kindermishandeling, onderzoekt
indien nodig op basis van een melding of er sprake is van kindermishandeling,
motiveert zo nodig ouders tot accepteren van jeugdhulp en legt daartoe contacten
met de hulpverlening. Ook deze toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en
komt verder dus niet terug in deze verordening.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1.BegripsbepalingenHet aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet al een flink
aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Deze
wettelijke definities zijn dan ook niet nogmaals opgenomen in de verordening.
Het betreft onder meer definities van centrale begrippen als ‘jeugdhulp’. In de
verordening gebruiken we de begrippen jeugdige en ouder overeenkomstig de
Jeugdwet. Voor de zorgvuldigheid en volledigheid hebben we er voor gekozen om
deze definities wel op te nemen in de verordening. Indien mogelijk aangeduid
algemeen als ‘jeugdigen en ouders’ en specifiek veelal als ‘de jeugdige of zijn
ouders’. Gebruik van ‘of’ impliceert ook de betekenis ‘en’. Met de aanduiding
‘de jeugdige of zijn ouders’ bedoelen we dus: de jeugdige (van bijvoorbeeld 16
jaar of ouder) zelfstandig, de jeugdige met een of beide ouders (in de definitie
van artikel 1 van de wet: de gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of
een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet
zijnde een pleegouder) (bij een jeugdige tussen de 12 en de 16 jaar), of de
ouders namens de jeugdige (bij een jeugdige jonger dan 12 jaar). In artikel 1.1 van de wet is jeugdhulp als volgt gedefinieerd:1°. ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan
jeugdigen en hun ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en
opheffen van of omgaan met de gevolgen van psychische problemen en stoornissen,
psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de
jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouders of adoptie gerelateerde
problemen;2°. het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van
het zelfstandig functioneren van jeugdigen met een somatische, verstandelijke,
lichamelijke of zintuiglijke beperking, een chronisch psychisch probleem of een
psychosociaal probleem en die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben
bereikt, en3°. het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied
van de persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan
zelfredzaamheid bij jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijke of
zintuiglijke beperking of een somatische of psychiatrische aandoening of
beperking, die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, met dien
verstande dat de leeftijdgrens van achttien jaar niet geldt voor jeugdhulp in
het kader van jeugdstrafrecht.Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal
(definitie)bepalingen die voor deze verordening van belang zijn, zoals:
‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid): een verzoek van een belanghebbende om een
besluit te nemen, en ‘beschikking’ (artikel 1:2). Een aanvraag is een verzoek
van een belanghebbende een besluit te nemen. Een beschikking is een besluit dat
niet van algemene strekking is, met inbegrip van de afwijzing van een aanvraag
daarvan.Artikel 2. Vormen van Jeugdhulp in ZaanstadDit artikel geeft een nadere uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van
artikel 2.9, onder a, van de wet, waarin is bepaald dat de gemeente bij
verordening regels stelt over de door het college te verlenen individuele
voorzieningen en andere (jeugdhulp)voorzieningen. Uit de memorie van toelichting
op de wet 1 Kamerstukken II 2012/13, 33 684, nr. 3 (komt naar voren dat de burger recht heeft op een duidelijk beeld van
het aanbod van voorzieningen binnen de gemeente. Het begrip 'voorziening' is een lastig te vatten begrip. De wetgever waagt zich
dan ook niet aan een definitie, maar geeft wel in de memorie van toelichting aan
dat de door de gemeente te treffen voorziening zowel een algemene, vrij
toegankelijke voorziening kan zijn als een individuele voorziening. Een
individuele voorziening zal vaak betrekking hebben op meer gespecialiseerde
zorg. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij toegankelijk is en welke niet.
Voor de niet vrij toegankelijke vormen van ondersteuning zal door de gemeente of
door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts en de jeugdhulpaanbieder
(artikel 3) eerst beoordeeld moeten worden of de jeugdige of zijn ouders deze
ondersteuning daadwerkelijk nodig hebben. Voorzieningen in de zin van de wet
zijn gerelateerd aan de drieledige wettelijke definitie van jeugdhulp (zie de
toelichting op artikel 1.1). Een voorziening kan derhalve een breed spectrum van
verschillende soorten ondersteuning, hulp en zorg omvatten. Een beschrijving is
gewenst omdat de wetgever gemeenten opdraagt ervoor te zorgen dat de burger zich
een beeld kan vormen van de voorzieningen in het kader van jeugdhulp.Binnen de gemeente Zaanstad onderscheiden we twee vormen van jeugdhulp:1 - Jeugdhulp via algemene voorzieningen, die vrij toegankelijk is voor de
doelgroep zoals omschreven in artikel 1. Er is geen formeel besluit nodig om
gebruik te kunnen maken van een algemene voorziening. Dit betreft
laagdrempelige, vaak preventieve ondersteuning. Deze wordt in Zaanstad onder
meer geboden vanuit de Centra Jong en de Jeugdteams. Dit is omschreven in
artikel 2.1. 2 – Specialistische jeugdhulp middels individuele voorzieningen. Voor deze vorm
van hulpverlening is een besluit nodig om hier gebruik van te kunnen maken. Dit
is omschreven in artikel 2.2. Omdat de ontwikkeling van jeugdhulp nog volop in ontwikkeling is kan het college
bepalen dat de vrij toegankelijke jeugdhulp aangepast of uitgebreid wordt. Dit
is vastgelegd in artikel 2.3. Het volledige overzicht van vormen van jeugdhulp
die worden aangeboden in Zaanstad is dus niet omschreven, omdat de verwachting
is dat dit aanbod dynamisch is (maatwerk) en zal gaan veranderen. De gemeente
zal het actuele aanbod publiceren op een digitaal platform, bijvoorbeeld via de
site van de Jeugdteams.Artikel 3 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of
jeugdartsIn artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de wet is geregeld dat, naast de
gemeentelijk georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de directe
verwijzingsmogelijkheid door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar
de jeugdhulp blijft bestaan. Dit laatste geldt zowel voor de vrij-toegankelijke
(overige) voorzieningen als de niet vrij-toegankelijke (individuele)
voorzieningen. Zie hiervoor ook de algemene toelichting.Een jeugdige en/of zijn ouders kan met de verwijzing terecht bij de
jeugdhulpaanbieders die door de gemeente zijn gecontracteerd. In de praktijk
beoordeelt de jeugdhulpaanbieder zelf – in overleg met de jeugdige en zijn
ouders - wat nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand komt (de omvang) en
voor hoe lang (de duur). Juridisch is het niet noodzakelijk dat, als gebruik
wordt gemaakt van de route via de (huis)arts e.a., de gemeente in alle gevallen
het oordeel van de jeugdhulpaanbieder in een schriftelijke beschikking vastlegt
voor de jeugdige of zijn ouders, zolang de gemeente maar regelt dat de jeugdige
of zijn ouders de naar het oordeel van de jeugdhulpaanbieder benodigde
voorziening daadwerkelijk ontvangt. In Zaanstad is echter de keuze gemaakt om in
deze gevallen altijd wel een beschikking af te geven. Daar zijn een aantal
argumenten voor aan te dragen. Ten eerste is in de contracten met de individuele
jeugdhulpaanbieders afgesproken dat er pas hulp verleend kan worden als er een
beschikking is. Hierdoor kan de gemeente zicht houden op het aantal opgestarte
trajecten, en daarmee het budget monitoren. Verder hebben jeugdigen en hun
ouders de mogelijkheid om bezwaar in te dienen, als zij het niet eens zijn met
de inhoud van het besluit.In de wet is al bepaald dat de gemeente afspraken maakt met de huisartsen,
medisch specialisten en jeugdartsen. Deze afspraken zien erop toe hoe de
gemeente haar regierol kan waarmaken en de omvang van het pakket. Zij gaan
verder in op de wijze waarop artsen, jeugdhulpaanbieders en de gemeentelijke
toegang goed van elkaar op de hoogte zijn van de doorverwijzing of behandeling
van een jeugdige, zodat de integrale benadering rond de jeugdige en/of zijn
ouders en het principe van één gezin – één regisseur – één plan, met name bij
multiproblematiek, kan worden geborgd. Artikel 4. Toegang jeugdhulp via de gemeente, aanmelding hulpvraag bij
JeugdteamsDeze bepaling regelt de toegang van jeugdhulp via de gemeente en is opgenomen om
een zorgvuldige procedure te waarborgen. Dit alles ter uitvoering van artikel
2.9, onder a, van de wet waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening in
ieder geval regels stelt over de door het college te verlenen individuele
voorzieningen en algemene voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden voor
toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een
individuele voorziening.De gemeente heeft Jeugdteams georganiseerd waar inwoners hun hulpvraag neer
kunnen leggen. Een jeugdige en/of zijn ouders is voor de aanmelding van zijn
hulpvraag gebonden aan het Jeugdteam van de wijk waar hij of zij woont. Via de
procedure – uitgewerkt in de artikelen 4 tot en met 11 - is de toeleiding naar
niet vrij toegankelijke voorzieningen uitgewerkt. Bij het onderzoek ter
beoordeling van een aangemelde hulpvraag zal, zoals beschreven in artikel 8, in
een gesprek met de jeugdige en zijn ouders de gehele situatie worden bekeken en
kan bijvoorbeeld alsnog worden verwezen naar een individuele voorziening. In
principe zullen de Jeugdteams zoveel mogelijk ondersteuning zelf gaan leveren
(dit is omschreven in het algemene deel van de toelichting). Als blijkt dat er
een individuele voorziening nodig is, dan zal de jeugdige en/of zijn ouder
hiervoor een aanvraag moeten doen.Jeugdigen en hun ouders hebben geen wettelijk recht op jeugdzorg en kunnen geen
individuele aanspraken maken op jeugdzorg. Wel is er een voorzieningenplicht
voor de gemeente en het daaruit vloeiende recht van jeugdigen en ouders op een
zorgvuldige procedure. De verordening bevat een aantal bepalingen die dit moeten
waarborgen. Hier kan ten onrechte de schijn gewekt worden dat het telkens om een
uitvoerig, onnodig bureaucratisch proces gaat. Dat is zeker niet de bedoeling.
Zo kan een vooronderzoek (artikel 7), afhankelijk van de inhoud van de melding,
meer of minder uitgebreid zijn. Een jeugdige en/of zijn ouders kan hier ook de
keuze maken om zelf een plan in te dienen, een persoonlijk plan of een
familiegroepsplan. Een vorm van onderzoek en gesprek zullen uiteindelijk wel
nodig zijn, omdat voor een zorgvuldig te nemen besluit het van belang is dat
alle feiten en omstandigheden van de specifieke hulpvraag worden onderzocht. De
schriftelijke verslaglegging en de aanvraag zijn ook in de verordening
opgenomen, met het oog op een zorgvuldige procedure en in het belang van
zorgvuldige dossiervorming.Artikel 5. Jeugdhulp door JeugdteamIn dit artikel is nader omschreven welke hulpverlening de cliënt mag verwachten
vanuit het Jeugdteam (5.1 en 5.2). Dit artikel maakt duidelijk dat de Jeugdteams
een divers aanbod hebben, op het preventieve vlak (voorlichting, training,
advisering) als op het zelf bieden van jeugdhulp. De Jeugdteams betrekken het
hele gezin, vanuit de gedachte van één gezin, één plan – één regisseur.
Daarnaast maakt dit artikel duidelijk dat de Jeugdteams de cliënt waar nodig
door kunnen verwijzen naar specialistische jeugdhulpaanbieders, en ook nazorg
bieden. Doordat omschreven is welke diensten het Jeugdteam levert, is voor een
burger ook transparant hoe het Jeugdteam zich verhoudt tot bijvoorbeeld het
Sociale Wijkteam en de Centra Jong. Voor de burger is duidelijk waar hij of zij
met de vraag terecht kan. Dit vloeit ook voort uit de wet, waarin bepaald is dat
de gemeente inzicht moet geven hoe de toegang wordt afgestemd met andere
voorzieningen.Artikel 6. CliëntondersteuningNiet elke jeugdige en/of zijn ouders zal voldoende in staat zijn om zelf een
goede hulpvraag te formuleren, of in de gelegenheid zijn om zelf een plan op te
stellen. Daar kunnen allerlei persoonlijke omstandigheden aan ten grondslag
liggen. Denk aan GGZ problematiek of een verstandelijke beperking. Voor deze
groep jeugdigen is het van belang dat zij een beroep kunnen doen op
ondersteuning, als zij zich met hun hulpvraag willen aanmelden. Via deze
ondersteuning kunnen jeugdigen en/of hun ouders informatie en advies over
vraagstukken van maatschappelijke ondersteuning en hulp bij het verkrijgen
daarvan krijgen. Ook uitgebreide vraagverheldering alsmede kortdurende en
kortcyclische ondersteuning bij het maken van keuzes op diverse levensterreinen
maken daarvan deel uit.In het tweede lid is benadrukt dat de cliëntondersteuning op grond van de wet
voor de jeugdige en/of zijn ouders kosteloos is. Als een jeugdige en/of zijn
ouders zich aanmeldt met een hulpvraag, dan is bepaald dat het college – via het
Jeugdteam – de jeugdige informeert over de mogelijkheid van gratis
cliëntondersteuning. Artikel 7. Vooronderzoek, indienen persoonlijk
plan/familiegroepsplanDeze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en te
zorgen dat jeugdigen en ouders goed worden geïnformeerd als zij een melding van
hun hulpvraag hebben gedaan. Het eerste lid dient ter voorbereiding van het gesprek waarbij voor het
onderzoek naar aanleiding van de melding relevante bekende gegevens in kaart
worden gebracht. Nadat jeugdigen en/of hun ouders zich hebben aangemeld, worden
zij binnen twee weken uitgenodigd voor een gesprek. Om de procedure zo vlot
mogelijk te laten verlopen is er een termijn verbonden aan de tijd tussen het
melden van de hulpvraag en het maken van een afspraak voor het gesprek dat
hierop volgt.Het vooronderzoek heeft als doel dat jeugdigen en/of hun ouders niet belast
worden met vragen over zaken die bij de gemeente al bekend zijn. Ook is op die
manier een goede afstemming mogelijk met eventuele andere voorzieningen op het
gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen. Borging van de privacyDe regels met betrekking tot de privacy van betrokkenen en gegevensuitwisseling
die gelden op grond van de wet en de Wet bescherming persoonsgegevens zijn te
allen tijde van toepassing. Indien gegevens nodig zijn waartoe het Jeugdteam
geen toegang heeft in verband met de privacy regels, kan het Jeugdteam de
jeugdige of zijn ouders om toestemming vragen om deze op te vragen of in te
zien. Het vooronderzoek kan afhankelijk van de inhoud van de melding meer of
minder uitgebreid zijn en omvat ook de uitnodiging voor het gesprek. Tweede lid: bij de vaststelling van de datum, het tijdstip en de locatie voor
het gesprek kunnen ook concrete vragen worden gesteld, of aan de jeugdige of
zijn ouders kan worden verzocht om nog een aantal stukken te overleggen. Tevens
kan worden beoordeeld of sprake is van een voorliggende voorziening en of het
college op grond van artikel 1.2 van de wet al dan niet is gehouden om een
voorziening op basis van deze wet te treffen.In het derde lid is omschreven dat de informatie uit het vooronderzoek onderdeel
is van het verslag, zoals omschreven in artikel 7. Het vierde lid biedt cliënten de mogelijkheid om in de fase van het
vooronderzoek zelf al een plan in te dienen. Dit kan in de vorm van een
persoonlijk plan, wat ook gebruikelijk is in de Wmo. Een andere mogelijk is om
een familiegroepsplan te overleggen, conform de formulering en definitie die in
de wet wordt toegelicht. Ten slotte is in het vijfde lid benadrukt dat de privacy van de cliënt – ter
bescherming van de persoonsgegevens – wordt gerespecteerd als er sprake is van
uitwisseling van cliëntgegevens.Artikel 8. Onderzoek en gesprekVoor een zorgvuldig te nemen besluit is het van belang dat alle feiten en
omstandigheden van de specifieke hulpvraag worden onderzocht. Daarbij is het van
belang dat het onderzoek in samenspraak met de jeugdige en zijn ouders wordt
verricht. Voor een zorgvuldig onderzoek is overal het algemeen persoonlijk
contact nodig om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn ouders te krijgen. Het
ligt daarom ook voor de hand dat tijdens een gesprek met de jeugdige en zijn
ouders het een en ander wordt besproken. Of dit gesprek op een gemeentelocatie
(Jeugdteam) plaatsvindt, op school, bij de jeugdige of zijn ouders thuis, of bij
een andere deskundige zal afhankelijk van de concrete situatie worden besloten,
waarbij de wens van de jeugdige zoveel mogelijk leidend is. Indien nodig voor
het onderzoek, kan ook sprake zijn van meerdere (opeenvolgende) gesprekken, en
kan de informatie van voor de jeugdige belangrijke (professionele) derden worden
ingewonnen(denk aan de school of de huisarts).Het is van belang dat de jeugdige
en/of zijn ouders hiervoor toestemming verlenen.In het gesprek zou duidelijk moeten worden hoe ook de meest complexe individuele
voorzieningen kunnen worden getroffen. De wetgever omkleedt de procedure om te
komen tot een individuele voorziening met allerlei waarborgen rond een
deskundige beoordeling. Het kan zelfs gaan om diagnostiek om voor een
psychiatrische behandeling in aanmerking te komen of voor een verblijf in
24-uursopvang. Dat zijn zwaarwegende beslissingen waaraan professioneel
onderzoek en afweging aan ten grondslag ligt. De term “gesprek” kan overigens leiden tot een beeld dat het zou gaan om enkel
een gesprek tussen jeugdige en/of diens ouders en een professional. Het is
echter meer dan dit, omdat er ook sprake kan zijn van meerdere gesprekken en het
verzamelen van nadere informatie. Dit alles heeft als doel om goed inzicht te
krijgen in de ondersteuningsbehoefte van de jeugdige en diens gezin, waardoor
een ondersteuningsplan conform de principes van één gezin, één plan opgesteld
kan worden (zie verder artikel 9). Informatie die tijdens het gesprek aan de orde komtIn de onderdelen a tot en met n zijn de onderwerpen van het gesprek weergegeven.
Het betreft uiteraard altijd maatwerk. Indien de jeugdige al bij de gemeente
bekend is, zullen een aantal gespreksonderwerpen niet meer uitgediept hoeven te
worden en zal bijvoorbeeld alleen kunnen worden gevraagd of er nog nieuwe
ontwikkelingen zijn. Komen een jeugdige of zijn ouders voor het eerst bij de
gemeente, dan zal het gesprek dienen om een totaalbeeld van de jeugdige en zijn
situatie te krijgen. In dit gesprek staat het zelfoplossend vermogen en de eigen
kracht van ouders en jeugdigen voorop (onderdeel b.). Dit is ook in de geest van
de wet, waarin het uitgangspunt is dat de verantwoordelijkheid voor het gezond
en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders en de jeugdigen zelf
ligt. Een te verstrekken voorziening kan ook juist nodig zijn om de mate van
probleemoplossend vermogen van de jeugdige en zijn ouders en die van de naaste
omgeving te versterken.Ten aanzien van de afstemmingsplicht in onderdeel l valt tedenken aan
een voorziening die een jeugdige ontvangt op grond van de Algemene wet
bijzondere ziektekosten of de zorgverzekeringswet en een voorziening op het
gebied van passend onderwijs. In artikel 5 is al omschreven dat een Jeugdteam
goed afweegt en afstemt met aanpalende organisaties. Het tweede lid dient ertoe ouders te informeren over de eigen bijdrage. De eigen
bijdrage geldt volgens de wet (artikel 8.2.1) alleen in die gevallen waarin een
jeugdige buiten de thuissituatie wordt of is geplaatst
(residentieel/justitieel). Het college neemt niet de hoogte van de bijdrage in
de kosten in de beschikking op. Dat loopt via het door het college daartoe
aangewezen bestuursorgaan, evenals de mogelijkheid van bezwaar en beroep
daartegen. In artikel 8.2.3 van de wet is bepaald dat de ouderbijdrage door ‘het
bestuursorgaan dat (door Onze Ministers) met (de vaststelling en) de inning is
belast’ wordt vastgesteld en ten behoeve van de gemeente wordt geïnd.Het derde lid ziet erop toe dat jeugdigen en hun ouders goed worden geïnformeerd
over de procedure en de manier waarop er met privacy wordt omgegaan. Het
Jeugdteam vraagt hier expliciet toestemming om gegevens te mogen verwerken. In het vierde lid is vastgelegd dat er binnen een bepaalde termijn een verslag
van het gesprek en het onderzoek naar de jeugdige en zijn ouders verzonden moet
worden. De termijn is opgenomen om te voorkomen dat de procedure te lang in
beslag neemt, en dat de jeugdige en/of zijn ouders weet waar hij aan toe is. In het vijfde lid is vastgelegd dat als er redenen zijn om het gesprek niet te
voeren, dan hiervan kan worden afgezien. Dit geldt bijvoorbeeld als er al
voldoende informatie voorhanden is, en een gesprek niet meer nodig is om tot een
goed ondersteuningsplan te komen. Ten slotte is in het zesde lid een bepaling opgenomen waarin is bepaald dat het
college nadere regels kan stellen rond het gesprek en het onderzoek, die het
college dan ter zienswijze voorlegt aan de raad. Dit betreft zowel de procedure
als de te hanteren instrumenten. Artikel 9. Verslag en ondersteuningsplanDeze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming en
een zorgvuldige procedure. De invulling van deze verslagplicht is vrij vorm te
geven, naar behoefte van cliënt en professional. Hierbij is een voorbeeld
genomen aan de praktijk van de Wmo. In de memorie van toelichting op het
wetsvoorstel Wmo 2015 2 Kamerstukken II 2013/14 33 841, nr. 3 staat hieroverdat “het college een weergave van
de uitkomsten van het onderzoek verstrekt om de cliënt in staat te stellen
een aanvraag te doen voor een
maatwerkvoorziening.” In Zaanstad stelt de
professional van een Jeugdteam – waar mogelijk samen met de cliënt – het verslag
op. Het verslag is van dien aard dat er sprake is van een ondersteuningsplan wat
voldoet aan de principes van één gezin, één plan. Het verslag, waarin wordt
omschreven welke ondersteuning een jeugdige en/of zijn ouders nodig heeft, wordt
binnen drie weken verzonden aan de jeugdige. In de praktijk kan het zo zijn het
verslag samen met de jeugdige en/of zijn ouders wordt gemaakt, en dus al in
bezit is van het betreffende gezin. Daarnaast kan het zo zijn dat het gesprek en
onderzoek meer tijd vraagt om tot een goede afweging te komen. In dat geval kan
de termijn verlengd worden met nog eens drie weken. Het verslag betreft een schriftelijke weergave van het gesprek of de gesprekken
met de cliënt (en eventueel de aanvullende informatie), zoals omschreven in
artikel 8. De schriftelijke weergave betreft dus in feite het plan dat in de
gespreksfase met de jeugdige en/of zijn ouders wordt opgesteld, in één of
meerdere gesprekken en eventueel met of zonder aanvullende informatie van
derden. Onderdeel van het verslag – in feite dus het ondersteuningsplan – kan
een aanvraag zijn voor een individuele voorziening. Een goede weergave maakt het
voor de gemeente inzichtelijk om een juiste beslissing te nemen op een aanvraag
en draagt bij aan een transparante communicatie met de jeugdige en/of zijn
ouders. Overigens geldt hierin dat de gemeente zelf geen inhoudelijke
beoordeling doet van de aanvraag. Uiteraard zal de weergave van de uitkomsten
van het onderzoek variëren met de uitkomsten van het onderzoek. Zo zal de
weergave van het onderzoek bijvoorbeeld heel beperkt kunnen zijn als de jeugdige
en/of zijn ouders van mening is goed geholpen te zijn en de uitkomst is dat geen
aanvraag van een maatwerkvoorziening noodzakelijk is. Bij meer complexe
onderzoeken zal een uitgebreidere weergave noodzakelijk zijn. Desgewenst kan de
gemeente de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek ook
gebruiken als een met de jeugdige en/of zijn ouders overeengekomen
ondersteuningsplan waarin de gemaakte afspraken en de verplichtingen die daaruit
voortvloeien, zijn vastgelegd. Het is in dat geval passend dat de gemandateerde
professional en de jeugdige en/of zijn ouders dit plan ondertekenen. Het later toevoegen van opmerkingen of het aanbrengen van wijzigingen of het
herstellen van feitelijke onjuistheden is ook niet gebonden aan regels. In de
praktijk zal blijken dat het verslag een momentopname is, wat later voortdurend
aangepast wordt aan de ontwikkelingen binnen de situatie van de jeugdige. In het achtste lid is opgenomen dat het college nadere regels kan stellen aan de
vorm en inhoud van het plan. Artikel 10. Aanvraag niet vrij toegankelijke hulpDeze bepaling is een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel
2.9, onder a, van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening in
ieder geval regels stelt met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning en de
wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele
voorziening. Een schriftelijke aanvraag is nodig om een verleningsbeschikking
voor een individuele voorziening te verkrijgen (lid 1).In de Awb worden regels gegeven omtrent de aanvraag. Deze verordening wijkt
daarvan niet af. Op grond van artikel 4:1 van de Awb wordt een aanvraag tot het
geven van een beschikking schriftelijk ingediend bij het bestuursorgaan dat
bevoegd is op de aanvraag te beslissen, tenzij bij wettelijk voorschrift anders
is bepaald. In de verordening is in het vierde lid vastgelegd dat er binnen twee weken na
ontvangst aanvraag een beschikking als bedoeld in artikel 11 wordt afgegeven.
Door in de verordening vast te leggen dat de termijn twee weken is, zal het
proces van toeleiding versneld worden, waardoor de hulpvraag eerder beantwoord
kan worden Omdat uit het onderzoek duidelijk is geworden welke individuele
voorziening nodig is of niet, betreft het opmaken van een beschikking een
formeel administratieve handeling.Artikel 11. Beschikking voor niet vrij toegankelijke
jeugdhulpIndien de jeugdige of zijn ouders een formele aanvraag bij het Jeugdteam indient
(zie artikel 10) of er overeenkomstig artikel 3, tweede lid, een aanvraag na
verwijzing gedaan wordt, dient het college een schriftelijke beschikking op te
stellen, waartegen burgers bezwaar en beroep op grond van de Awb kunnen
indienen. Uitgangspunt van de wet is dat de jeugdige of zijn ouders een
voorziening in ‘natura’ krijgen. Indien gewenst door de jeugdige of zijn ouders
bestaat echter de mogelijkheid van het toekennen van een pgb. In het tweede (zorg in natura) en derde (pgb) lid is vastgelegd welke informatie
in de beschikking wordt opgenomen. In principe bevat de beschikking de
informatie zoals die door de professional en het gezin is besproken. De gemeente
heeft de keuze gemaakt om in de verordening vast te leggen welke onderdelen in
de beschikking worden opgenomen. Dat is uitgewerkt in artikel 11.2 en 11.3.
(pgb). In de beschikking wordt alleen ter informatie opgenomen dat een ouderbijdrage is
verschuldigd (vierde lid). De vaststelling en inning geschiedt door het
bestuursorgaan dat namens de gemeente met de inning is belast. De jeugdige en/of
zijn ouders heeft op basis van de beschikking de mogelijkheid om bezwaar en
beroep in te dienen tegen het besluit in de beschikking. In het vijfde lid is bepaald dat het college nadere regels kan stellen, die het
college dan ter zienswijze voorlegt aan de raadArtikel 12. Verlenging niet vrij toegankelijke jeugdhulpDit artikel regelt dat als de specialistische ondersteuning bij het verstrijken
van de termijn in de beschikking nog niet het beoogde resultaat heeft bereikt,
de beschikking eenvoudig verlengd kan worden. Specialistische jeugdhulp is
maatwerk, waarbij van te voren niet altijd goed kan worden voorspeld hoe een
traject zal verlopen, en wanneer het beoogde resultaat is bereikt. Als blijkt
dat binnen de in de beschikking aangegeven termijn het beoogde resultaat niet is
bereikt, moet voorkomen worden dat er weer een hele procedure van aanvraag en
afgeven beschikking doorlopen moet worden om de zorg te kunnen verlenen. Dit
geldt ook voor de beschikking met betrekking tot verstrekking van een pgb. Dit
artikel is dan ook opgenomen om onnodige bureaucratie te voorkomen. Artikel 13 Weigeringsgronden voor niet vrij toegankelijke
jeugdhulpIn artikel 13 zijn regels opgenomen waarop een aanvraag voor niet vrij
toegankelijke jeugdhulp in ieder geval afgewezen kan worden. In de beschikking
moet de weigering goed zijn gemotiveerd. Artikel 14. Regels voor pgbBij nota van wijziging 3 Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 11, artikel MM is de regeling in artikel 8.1.1 van de wet voor het pgb aangepast
(“gestandaardiseerd”) aan de verwante regelgeving met betrekking tot de
maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015). In deze regeling stond dat een pgb
slechts wordt verstrekt indien aan de in het derde lid gestelde voorwaarden is
voldaan. Bij amendement Bergkamp/Voortman 4 Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 109is het woord ‘slechts’ geschrapt omdat dit een onnodige en
overbodige inperking van het recht op een pgb leek te suggereren. Bij amendement
Bisschop en Voortman 5 Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 100 is het vijfde lid zo aangepast dat duidelijk is geworden dat
jeugdigen of hun ouders zelf kunnen bijbetalen wanneer het tarief van de door
hen gewenste aanbieder duurder is dan de in de betreffende situatie goedkoopst
adequate door het college te bieden individuele voorziening in natura. Het
college kan het pgb slechts weigeren voor dat gedeelte dat duurder is dan deze
door het college te bieden individuele voorziening in natura.In het eerste lid is een verwijzing opgenomen naar het centrale pgb-artikel
(8.1.1) van de wet. Dit lid is opgenomen teneinde in de verordening een compleet
beeld van rechten en plichten van de cliënt te geven. In het eerste lid is
verankerd dat het college op grond van artikel 8.1.1 van de wet een pgb kan
verstrekken. Als aan alle wettelijke voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs
van een verplichting van het college worden gesproken (zie ook de tekst van
artikel 8.1.1, eerste lid: “Indien de jeugdige of zijn ouders dit wensen …”).
Voor gemeenten is onder meer van belang dat een pgb slechts wordt verstrekt
indien de jeugdige of zijn ouders gemotiveerd kunnen aantonen dat de individuele
voorziening die door een aanbieder wordt geleverd, niet passend is (zie artikel
8.1.1, derde lid, onder b).In artikel 8.1.1, vijfde lid, onderdeel a, van de wet is bepaald dat het college
een pgb kan weigeren voor zover de kosten van het betrekken van de jeugdhulp van
derden hoger zijn dan de kosten van de individuele voorziening. Zo wordt
voorkomen dat inkoopvoordelen zouden wegvallen als te veel personen zelf
ondersteuning willen inkopen met een pgb. Een pgb is gemiddeld genomen ook
goedkoper dan zorg in natura omdat er minder overheadkosten hoeven te worden
meegerekend. De maximale hoogte van een pgb is in de verordening begrensd op de
kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate door het college
ingekochte individuele voorziening in natura. Hier is in het derde lid een
percentage aan verbonden, in lijn met de Wmo. Dit houdt in dat het percentage
75% van de kostprijs van maatwerkvoorzieningen in natura bedraagt. In het vierde lid worden nadere regels gesteld voor als een jeugdige en/of zijn
ouders het pgb in willen zetten voor iemand uit het eigen sociale netwerk.
Hiermee moet geborgd worden dat het pgb daadwerkelijk wordt ingezet waar het
voor bedoeld is.In het vijfde lid is bepaald dat het college nadere regels kan stellen, die het
college dan ter zienswijze voorlegt aan de raadArtikel 15. Toezicht en handhavingDeze bepaling is een uitwerking van de bij nota van wijziging 6 Kamerstukken II 2013/14 33 684, nr. 11, artikel D ingevoegde verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder d,
van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt voor
de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening,
alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet. Ook deze bepaling beoogt
het standaardiseren met de regelgeving met betrekking tot de aan elkaar verwante
beleidsterreinen van jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning. Zie ook de
toelichting onder artikel 14. In de toelichting op de nota van wijziging is voorts vermeld dat het tot de
gemeentelijke verantwoordelijkheid behoort misbruik van de geboden voorzieningen
te voorkomen en, waar nodig, op te treden tegen onterecht gebruik van
individuele voorzieningen of persoonsgebonden budgeten. Een zorgvuldig gebruik
van collectieve middelen is wezenlijk voor het draagvlak daarvan. De artikelen
8.1.2 tot en met 8.1.4 (oorspronkelijk genummerd: 8.1.1a tot en met 8.1.1c) zijn
eveneens bij nota van wijziging en ter standaardisering van de regelgeving aan
het wetsvoorstel toegevoegd.Het eerste lid berust mede op artikel 8.1.2, eerste lid, van de wet. Ook de
overige onderdelen van artikel 8.1.2 en artikel 8.1.3 en 8.1.4 geven handen en
voeten aan de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik en zijn opgenomen
in deze verordening. De wettekst van de artikelen 8.1.2 tot en met 8.1.4 is
veelal beperkt tot de pgb. Waar mogelijk en zinvol, is dit ter uitwerking van de
delegatiebepaling in artikel 2.9, onder d, van de wet, in de verordening
uitgebreid tot de individuele voorziening in natura. Hiervoor kan ook steun
gevonden worden in de tekst van de toelichting op artikel 8.1.2, waarbij is
vermeld dat de in het eerste lid geregelde inlichtingenverplichting als
uitgangspunt heeft dat van de jeugdige en zijn ouders aan wie een individuele
voorziening of een daaraan gekoppeld pgb is verstrekt, verlangd kan worden dat
ze voldoende gegevens en inlichtingen verstrekken om het college in staat te
stellen te beoordelen of het beroep op die individuele voorziening of het
daaraan gekoppelde pgb terecht is gedaan. Indien het de jeugdige of zijn ouders
redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat er feiten en omstandigheden, of daarin
opgetreden wijzigingen, zijn die van invloed kunnen zijn op de toekenning van de
individuele voorziening of het daaraan gekoppelde pgb, dienen zij dit onverwijld
aan het college te melden. Verstrekken zij niet onverwijld uit eigen beweging of
op verzoek van het college alle gevraagde inlichtingen en bewijsstukken, dan
heeft dat gevolgen voor de toekenning van de voorziening of het daaraan
gekoppelde pgb. Het college kan niet alleen bij een aanvraag, maar ook in andere
stadia concrete informatie en bewijsstukken van de belanghebbende vragen. Het tweede lid is geënt op artikel 8.1.4 van de wet. Ook hier
is de tot de pgb beperkte reikwijdte van artikel 8.1.4 van de wet op grond van
het bepaalde in artikel 2.9, onder d, van de wet uitgebreid tot de individuele
voorziening in natura.Artikel 16. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en
uitvoerders kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclasseringHet college kan de uitvoering van de wet, met uitzondering van de vaststelling
van de rechten en plichten van de jeugdige of zijn ouders, door aanbieders van
jeugdhulp laten verrichten (artikel 2.11, eerste lid, van de wet). Om die reden
zijn veel taken in de verordening gemandateerd aan de professionals in de
Jeugdteams. Met het oog op gevallen waarin dit ten aanzien van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering gebeurt, moeten bij
verordening regels worden gesteld ter waarborging van een goede verhouding
tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld
aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.12 van de wet). Daarbij dient in ieder geval
rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
toepasselijke arbeidsvoorwaarden.Om te voorkomen dat er alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de
uitvoering worden in dit artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee het
college bij het vaststellen van tarieven (naast de prijs) rekening dient te
houden. Hiermee wordt bereikt dat er een beter beeld ontstaat van reële
kostprijs voor de activiteiten die zij door aanbieders willen laten uitvoeren.
Uitgangspunt is dat de aanbieder kundig personeel inzet tegen de
arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste vaardigheden. Hiervoor is ten
minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en de arbeidsvoorwaarden die
daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hun werkzaamheden
aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.Artikel 17. VertrouwenspersoonIn artikel 2.6, eerste lid, onder f, van de wet is bepaald dat het college
ervoor verantwoordelijk is dat jeugdigen, hun ouders of pleegouders een beroep
kunnen doen op een vertrouwenspersoon. Met de vertrouwenspersoon wordt een
functionaris bedoeld zoals deze nu al werkzaam is binnen de jeugdzorg.
Onafhankelijkheid, beschikbaarheid en toegankelijkheid zijn belangrijke factoren
(en ook wettelijke vereisten) voor een goede invulling van deze functie. De wet
adresseert het college rechtstreeks en vraagt niet om hierover bij verordening
een regeling op te stellen. De bepaling uit de wet is toch in de verordening
opgenomen vanwege het belang om in de verordening een compleet overzicht van
rechten en plichten van jeugdigen en ouders te geven. Bij algemene maatregel van
bestuur (het Uitvoeringsbesluit Jeugdwet) zal een nadere uitwerking worden
gegeven van de taken en bevoegdheden van de vertrouwenspersoon.Artikel 18 KlachtregelingDit artikel regelt het gemeentelijke klachtrecht. De gemeente is al op grond van
de Awb in het algemeen verplicht tot een behoorlijke behandeling van mondelinge
en schriftelijke klachten over gedragingen van personen en bestuursorganen die
onder haar verantwoordelijkheid werkzaam zijn. Gelet op het van toepassing
zijnde hoofdstuk 9 van de Awb, waarin een uitvoerige regeling omtrent
klachtbehandeling is gegeven, en ook het recht is neergelegd om na de
afhandeling van de klacht de bevoegde ombudsman te verzoeken een onderzoek in te
stellen, kan in deze verordening met een enkele bepaling worden volstaan. In de regel zal eerst de aanbieder worden aangesproken bij klachten over de
wijze van behandeling. De klachtmogelijkheid tegenover de aanbieder is geregeld
in artikel 4.2.1 e.v. van de wet. Pas wanneer dit klachtrecht niet bevredigend
is, of niet logisch, bijvoorbeeld bij gedragingen van gemeenteambtenaren, dan
komt de gemeentelijke klachtmogelijkheid in zicht.Artikel 19. Second opinionHet kan voorkomen dat een jeugdige en/of zijn ouders het niet eens is met de
beoordeling van de professional over de vraag welke ondersteuning al dan niet
nodig is, op basis van het gesprek en/of het verslag. In dat geval kan de
jeugdige en/of zijn ouders een second opinion vragen bij een professional van
een Jeugdteam in Zaanstad. Deze second opinion wordt uitgevoerd door een
professional die ten minste dezelfde kwalificaties heeft als de eerste
beoordelaar. Tijdens het second opinion wordt het gesprek opnieuw gevoerd, wat
resulteert in een nieuwe beoordeling en verslag. Artikel 20. HardheidsclausuleIn dit artikel is bepaald dat het college in bijzondere gevallen ten gunste van
de aanvrager kan afwijken van de bepalingen van deze verordening (en dus niet
van de in de wet zelf genoemde bepalingen). Zo nodig wordt hierbij advies
ingewonnen. Dit afwijken kan alleen maar ten gunste zijn van de aanvrager, dus
de jeugdige en/of zijn ouders die een hulpvraag hebben gemeld. Verder is met
nadruk gemeld: onder bijzondere omstandigheden, en alleen in geval van zeer
dringende redenen. Het gebruik maken van de hardheidsclausule moet beschouwd
worden als een uitzondering en niet als een regel. Het college moet in verband
met precedentwerking dan ook duidelijk aangeven waarom in een bepaalde situatie
van de verordening wordt afgeweken.Het tweede lid gaat nader in op de in de verordening genoemde termijnen. Er is
voor gekozen om een aantal termijnen op te nemen – met als doel het proces van
het melden van een hulpvraag tot het daadwerkelijk ontvangen van hulp zo kort
als mogelijk moet zijn. Omdat er sprake is van maatwerk, kan blijken dat sommige
termijnen omwille van een zorgvuldig proces in de praktijk niet haalbaar zijn.
Om die reden is hier een bepaling opgenomen waardoor het college nadere regels
kan stellen met betrekking tot deze termijnen. Artikel 21. Inspraak en medezeggenschapIn de Jeugdwet wordt in artikel 4.2.b en verder voorgeschreven hoe de inspraak
en medezeggenschap zijn geregeld voor instellingen die jeugdhulp verlenen.
Tevens geldt voor gemeenten dat artikel 150 uit de gemeentewet van toepassing
is, waarin regels worden gesteld met betrekking tot de wijze waarop inspraak
wordt verleend. Regeling van de inspraak en medezeggenschap is verplicht op
grond van artikel 2.10 7 In de
redactie van de Nota van wijziging op het wetsvoorstel Wmo 2015 van 12
maart 2014, kamerstukken II 22841, nr. 35 van de wet in samenhang met artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015.
In artikel 2.10 worden de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.5.1 (jaarlijks
cliënt ervaringsonderzoek) van de Wmo 2015 van overeenkomstige toepassing
verklaard. Ingevolge artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015 dient bij
verordening te worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken bij de
uitvoering van deze wet.In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet
vastgestelde inspraakverordening. Op deze manier wordt gewaarborgd dat eenzelfde
inspraakprocedure geldt voor het jeugdhulpbeleid als op andere terreinen. De
inspraak geldt voor alle ingezetenen. Dit is uitdrukkelijk de bedoeling van de
wetgever, omdat iedereen op enig moment aangewezen kan raken op ondersteuning.
Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte invulling
van de medezeggenschap vorm te geven.Artikel 22. EvaluatieDe gemeente evalueert eens in de twee jaar het beleid, net zoals bij de Wmo.
Hierin zal de werking van de verordening jeugdhulp in de praktijk getoetst
worden op effectiviteit en doeltreffendheid. Ervaringen van cliënten en
professionals zijn in de evaluatie van groot belang. Deze groepen worden dan ook
actief bevraagd naar hun ervaringen, onder andere op het gebied van privacy, in
het kader van de evaluatie en in het kader van klanttevredenheidsonderzoek. Het
college rapporteert jaarlijks, in het tweede kwartaal, de bevindingen die vanuit
de evaluatie en de klanttevredenheidsonderzoeken naar voren komen over het
voorgaande jaar. Artikel 23. Inwerkingtreding en citeertitelDeze verordening is van kracht per 1 januari 2015, samen met het inwerkingtreden
van de Jeugdwet. De titel van de verordening is “Verordening Jeugdhulp gemeente
Zaanstad”.