CVDR341425_2Re-integratieverordening gemeente Oost GelrenlregelingOost Gelre2018-05-14Oost Gelrewww.officielebekendmakingen.nlRe-integratieverordening gemeente Oost GelreParticipatiewetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-10-14De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2016-06-302018-05-14Nieuwe regeling14-10-2014/15GeenGeenRe-integratieverordening gemeente Oost GelreDe raad van de gemeente Oost Gelre;gezien het voorstel van het college van de gemeente Oost Gelre van 9
september 2014;gelet op artikel 149 van de Gemeentewet;gelet op artikel artikelen 8a, eerste lid, aanhef en onder a, c, d en e, en
tweede lid, en 10b, vierde lid, van de Participatiewet;BESLUIT:vast te stellen de Re-integratieverordening Participatiewet gemeente
Oost Gelre1.Algemene bepalingen1BegrippenIn deze verordening wordt verstaan onder:
doelgroep: personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder
a, van de wet;
wet: Participatiewet;
verdienvermogen: de capaciteit om arbeid te verrichten en
daarmee inkomsten te verwerven, uitgedrukt in een percentage van
het Wettelijk Minimum Loon.
2Beleid en financiën2Evenwichtige verdeling en financiering1.Het college kan de in deze verordening opgenomen voorzieningen
aanbieden aan personen die behoren tot de doelgroep.2.Het college kiest bij het aanbieden van een voorziening voor
maatwerk: afhankelijk van het ‘verdienvermogen’ van de persoon wordt
het in te zetten instrumentarium bepaald. 3.Het college houdt bij het aanbieden van een voorziening rekening met
de omstandigheden en eventuele functionele beperkingen van een
persoon. 4.Het college zendt periodiek aan de gemeenteraad een verslag over de
doeltreffendheid van het beleid. Het verslag bevat in ieder geval
het oordeel van de cliëntenraad.3Voorzieningen3Algemene bepalingen over voorzieningen1. Het college stelt ter nadere uitvoering van deze verordening
beleidsregels vast waarin wordt vastgelegd welke voorzieningen,
waaronder ondersteunende voorzieningen, het college in ieder geval
kan aanbieden en de voorwaarden die daarbij gelden voor zover
daarover in deze verordening geen nadere bepalingen zijn
opgenomen.2.Het college kan een voorziening beëindigen als:
de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichting als bedoeld in de artikelen 9 en 17 van de wet,
de artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de
artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen niet
nakomt;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer
behoort tot de doelgroep;
de persoon die aan de voorziening deelneemt algemeen
geaccepteerde arbeid aanvaardt waarbij geen gebruik wordt
gemaakt van een in deze verordening genoemde voorziening,
tenzij het betreft een persoon als bedoeld in artikel 7,
eerste lid, onderdeel a, van de wet;
naar het oordeel van het college de voorziening onvoldoende
bijdraagt aan een snelle arbeidsinschakeling;
de voorziening naar het oordeel van het college niet meer
geschikt is voor de persoon die gebruik maakt van de
voorziening;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet naar
behoren gebruik maakt van de aangeboden voorziening;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet meer
voldoet aan de voorwaarden die in deze verordening worden
gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening.
4Werkervaringsplaats1.Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een
werkervaringplaats gericht op arbeidsinschakeling aanbieden.2.Het doel van een werkervaringplaats is het opdoen van werkervaring,
het leren functioneren in een arbeidsrelatie of het behouden van
arbeidsritme. 3.Het college plaatst de persoon uitsluitend als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en er
geen verdringing van betaalde arbeid plaatsvindt. 4.In een schriftelijke overeenkomst wordt in ieder geval
vastgelegd:
het doel van de werkervaringplaats, en
de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt.
5Sociale activering1.Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep
activiteiten aanbieden in het kader van sociale activering als dit
naar het oordeel van het college bij kan dragen aan de
arbeidsinschakeling. 2.Het college stemt de duur van de in het eerste lid bedoelde
activiteiten af op de mogelijkheden en capaciteiten van die
persoon.6Detacheringbaan1.Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep toeleiden
naar een dienstverband gericht op detachering bij een derde
partij.2.De werknemer wordt vanuit dat dienstverband voor het verrichten van
arbeid gedetacheerd bij een inlenende organisatie. 3.De detachering wordt vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst
tussen zowel de werkgever en inlenende organisatie als tussen de
werknemer en inlenende organisatie.4.Een werknemer wordt uitsluitend geplaatst als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en er
geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt.7Scholing1.Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een
scholingstraject aanbieden.2.Een scholingstraject voldoet in ieder geval aan de volgende
eisen:a.De scholing moet passen bij de capaciteiten van de persoon en b.duidelijk arbeidsmarktrelevant zijn.3.Het eerste lid is niet van toepassing op personen als bedoeld in
artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de wet.8Taaltraject
Het college kan dit instument inzetten om een persoon uit de
doelgroep te ondersteunen bij het behalen van de beheersing van
de Nederlandse taal op minimaal het niveau als bedoeld in
artikel 18b, lid 8 van de wet.
Het eerste lid is niet van toepassing op personen als bedoeld in
artikel 7, lid 3, onderdeel a, van de wet
9Participatieplaats1.Het college kan een persoon van 27 jaar of ouder met recht op
algemene bijstand overeenkomstig artikel 10a van de wet onbeloonde
additionele werkzaamheden laten verrichten. 2.Het college zorgt ervoor dat de te verrichten additionele
werkzaamheden worden vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst
die wordt ondertekend door het college, de werkgever en de persoon
die de additionele werkzaamheden gaat verrichten.3.De premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, van de wet bedraagt €
100per zes maanden, mits in die zes maanden voldoende is
meegewerkt aan het vergroten van de kans op inschakeling in het
arbeidsproces. 10Participatievoorziening beschut werk1.Het college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een
persoon uit de doelgroep die door een lichamelijke, verstandelijke
of psychische beperking een zodanige mate van begeleiding op en
aanpassingen van de werkplek nodig heeft, dat van een reguliere
werkgever redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat hij deze
persoon in dienst neemt.2.Het college bepaalt voor welke personen uit de doelgroep advies
wordt ingewonnen bij het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen voor de beoordeling of zij uitsluitend in
een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden
tot arbeidsparticipatie hebben.3.Om de in artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet, bedoelde
werkzaamheden mogelijk te maken kan het college noodzakelijke
ondersteunende voorzieningen inzetten zoals fysieke aanpassingen van
de werkplek of de werkomgeving, uitsplitsing van taken of
aanpassingen in de wijze van werkbegeleiding, werktempo of
arbeidsduur.4.Het college bepaalt de omvang van het aanbod beschut werk en legt
vast hoeveel plekken voor beschut werk de gemeente beschikbaar
stelt. In verband hiermee overlegt het college met het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, aan de gemeente
gelieerde bedrijven en andere reguliere werkgevers.11Persoonlijke ondersteuning1.Het college kan de voorziening persoonlijke ondersteuning aanbieden
aan een persoon uit de doelgroep die zonder ondersteuning de aan hem
opgedragen werkzaamheden niet kan verrichten.2.De wijze waarop, de tijdsduur en de mate waarin de persoonlijke
ondersteuning plaatsvindt, wordt door het college nader uitgewerkt
in beleidsregels.12Loonkostensubsidie duurzame uitstroom1.Het college kan ten behoeve van werkzoekenden die niet tot de
doelgroep van artikel 7, eerste lid onderdeel a behoren, een
loonkostensubsidie verstrekken aan werkgevers die met de
werkzoekende
een uitkeringbeëindigende arbeidsovereenkomst sluit en
die overeenkomst voor tenminste zes maanden wordt aangegaan
2.De loonkostensubsidie wordt individueel bepaald, maar bedraagt ten
hoogste 50% van het wettelijk minimumloon per maand.3.De loonkostensubsidie wordt voor de duur van zes maanden verstrekt,
maar kan met een periode van maximaal zes maanden worden verlengd
als daartoe naar het oordeel van het college aanleiding
bestaat.4.De subsidie wordt uitsluitend verstrekt als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en geen
verdringing van niet gesubsidieerde arbeid plaatsvindt.5.De loonkostensubsidie wordt niet verstrekt als de werkgever op grond
van een andere regeling aanspraak maakt op financiële
tegemoetkomingen in verband met de indiensttreding van de
werknemer.13Stimuleringspremies1.Het college kan aan een persoon van 27 jaar of ouder met recht op
algemene bijstand een premie verstrekken als bedoeld in artikel 31
lid 2, sub j om daarmee de uitstroom uit de uitkering te stimuleren.
2.Het college stelt – als tot verstrekking van premies bedoeld in het
eerste lid wordt overgegaan – bij uitvoeringsbesluit nadere regels
met betrekking tot de activiteiten die voor een premie in aanmerking
komen, de hoogte van de premie en de voorwaarden waaronder deze
wordt toegekend.4Slotbepalingen14HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen in deze verordening, als toepassing van deze
verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.15Intrekken oude verordening en overgangsrecht1.De Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand, vastgesteld in de
raadsvergadering van 6 maart 2007, wordt ingetrokken.2.Beschikkingen waarin een voorziening is toegekend, verstrekt vóór 1
januari 2015, blijven geldig tot uiterlijk 31 december 2015, tenzij
de beschikking is verstrekt voor een kortere periode. Op deze
beschikkingen blijft de Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand
van toepassing.3.Het college kan na afloop van de in het tweede lid bedoelde periode
besluiten of een voorziening op basis van de
Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Oost Gelre wordt
voortgezet.16Inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.
Deze verordening wordt aangehaald als: Re-integratieverordening
Participatiewet gemeente Oost Gelre.
Vastgesteld in de openbare vergadering van 14 oktober 2014.De raad van de gemeente Oost Gelre,raadsgriffier, J. Vinkevoorzitter, A. BronsvoortToelichtingAlgemeenEr is gekozen voor een algemene, globale verordening. Dit heeft te maken met de
aard van de opdracht die de raad heeft gekregen, te weten het bij verordening
regels stellen waarin het beleid van de gemeente ten aanzien van haar
re-integratietaak wordt neergelegd. Hieruit moet onder andere aandacht blijken
voor de in de Participatiewet onderscheiden doelgroepen en de daarbinnen te
onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet tot het formuleren van
gedetailleerde regels die op iedere situatie van toepassing zijn. Immers,
re-integratie is maatwerk. Het is helemaal afhankelijk van iemands mogelijkheden
en beperkingen wat in het concrete geval een passend re-integratietraject is.
Daarom wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten
eigen afwegingen te maken. Artikel 10 van de Participatiewet bepaalt dat
personen uit de doelgroep aanspraak hebben op ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte voorziening
binnen de kaders van de re-integratieverordening. Daarom is ervoor gekozen in de
verordening de voorzieningen vast te leggen die het college in ieder geval kan
aanbieden.Met betrekking tot de volgende voorzieningen is de gemeenteraad verplicht om
regels op te nemen in deze verordening:
scholing of opleiding, bedoeld in artikel 10a, vijfde lid, van de
Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel c, en tweede lid,
onderdeel c, van de Participatiewet);
de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, Participatiewet (artikelen
8a, eerste lid, onderdeel d, en tweede lid, onderdeel c, van de
Participatiewet);
participatievoorziening beschut werk, bedoeld in artikel 10b van de
Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel e, en 10b, vierde
lid, van de Participatiewet), en
no riskpolis (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de
Participatiewet).
Artikelsgewijze toelichtingEnkel die bepalingen die verdere toelichting behoeven worden hieronder
behandeld.Artikel 1. BegrippenBegrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, Algemene wet
bestuursrecht of de Gemeentewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze
verordening. Deze zijn vanzelfsprekend van toepassing op deze verordening.
DoelgroepDe doelgroep wordt gevormd door personen
zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de Participatiewet. Het
betreft personen:
met een algemene bijstanduitkering;
als bedoeld in artikel 34a, vijfde lid onderdelen b en c, van de Wet
werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: WIA), artikel 35, vierde
lid, onderdelen b en c, van de WIA en artikel 36, derde lid, onderdelen
b en c, van de WIA tot het moment dat het inkomen uit arbeid in
dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het
minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren
geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de
Participatiewet is verleend;
als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Participatiewet;
met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de Algemene
nabestaandenwet (ANW);
met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (Ioaw);
met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (Ioaz);
zonder uitkering;
die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door het college
aangeboden voorziening.Artikel 2. Evenwichtige verdeling en financiering Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet moet de
gemeenteraad in de verordening de verdeling van de voorzieningen over personen
vastleggen, daarbij rekening houdend met de omstandigheden en de functionele
beperkingen van die personen. Hierin ligt besloten dat de gemeenteraad ook rekening houdt met de
omstandigheden en functionele beperkingen van personen met een handicap. Dit is
in overeenstemming met het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een
handicap. De doelstelling van dit verdrag is het bevorderen, beschermen en
waarborgen van het volledige genot door alle personen met een handicap van alle
mensenrechten en fundamentele vrijheden op voet van gelijkheid en het bevorderen
van de eerbiediging van hun inherente waardigheid. In dit artikel is aan het
voorgaande uitvoering gegeven.Indeling in groepen, gerelateerd aan het ‘verdienvermogen’De inwoners die door ons moeten worden ondersteund bij het vinden van werk zijn
onderverdeeld in vier doelgroepen. Een belangrijk criterium daarbij is ’het
verdienvermogen’. De hieronder genoemde percentages van het wettelijk minimum
loon (WML) beschouwen wij overigens niet als harde grenzen, maar als
richtinggevend voor de afwegingen op individueel niveau. In het schema wordt per
subgroep op hoofdlijnen weergegeven welke dienstverlening nodig is.
Groep 1 Direct bemiddelbaarStructurele verdiencapaciteit > 100% Wettelijk Minimum
LoonDeze groep wordt via de kortste weg aan het werk geholpen.
De re-integratiedienstverlening aan de groep is minimaal,
wij gaan er van uit dat deze groep snel op eigen kracht aan
regulier werk kan komen. Groep 2Bemiddelbaar met tijdelijke ondersteuningTijdelijke verdiencapaciteit <100% Wettelijk Minimum Loon
Deze groep heeft een steuntje in de rug nodig om uit te
kunnen stromen naar regulier werk. Hiervoor worden korte
scholing en/of tijdelijke werkervaringplaatsen (met behoud
van uitkering of met tijdelijke loonkostensubsidie) ingezet.
Groep 3Bemiddelbaar met langdurige ondersteuningStructurele verdiencapaciteit 20-100% Wettelijk Minimum
LoonVoor deze groep is het belangrijk om de belemmeringen die
iemand heeft om aan het werk te komen zo snel mogelijk weg
te nemen. Het uitgangspunt bij de inzet van
loonkostensubsidie is dat de inzet op klantniveau minimaal
kostendekkend moet zijn. Wanneer het niet kostendekkend is,
richten wij ons op participatie zonder loonvormende arbeid.
Daarbij wordt aansluiting gezocht bij de sociale netwerken
in de woonomgeving. Groep 4Permanent niet bemiddelbaarStructurele verdiencapaciteit < 20% Wettelijk Minimum Loon (zonder indicatie “Beschut
werken”)Deze groep ontvangt langdurig een uitkering. Er is geen
mogelijkheid tot instroom in reguliere arbeid. Voor
maatschappelijke participatie is deze groep aangewezen op
een zogenoemd zorgtraject of sociale activering. Deze
ondersteuning vergt een integrale aanpak over de volledige
breedte van het sociale domein.
Overige voorzieningenVoor de overige voorzieningen, volgt al uit de doelgroepomschrijving aan wie het
college deze voorzieningen kan aanbieden. Het gaat om: scholing (artikel 7),
beschut werk (artikel 9), persoonlijke ondersteuning (artikel 10), no-riskpolis
(artikel 11) en loonkostensubsidie (artikel 12). Rekening houden met omstandigheden en beperkingenHet college moet bij de inzet van de voorzieningen rekening houden met de
omstandigheden en functionele beperkingen van een persoon. Met omstandigheden wordt gedoeld op zorgtaken van die persoon en de mogelijkheid
dat hij behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie of gebruik maakt van de
voorziening beschut werk. Onder zorgtaken wordt in ieder geval verstaan:
de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar, en
de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg.
Verslag doeltreffendheidHet college zendt periodiek een verslag over de doeltreffendheid van het
re-integratiebeleid. Dit verslag moet het oordeel van de cliëntenraad bevatten.
Dit is geregeld in artikel 2, vierde lid.Artikel 3. Algemene bepalingen over voorzieningenDe Participatiewet schrijft niet uitputtend voor welke voorzieningen het college
aan moet bieden. Het enige criterium is dat de voorziening gericht moet zijn op
de arbeidsinschakeling en moet bijdragen aan het (op termijn) mogelijk maken van
reguliere arbeid door een persoon. Al naar gelang de afstand van een persoon tot
de arbeidsmarkt kan een voorziening gericht zijn op bijvoorbeeld sociale
activering en het voorkomen van een isolement (zoals het doen van
vrijwilligerswerk met behoud van uitkering), het leren van vaardigheden of
kennis, of het opdoen van werkervaring (bijvoorbeeld via gesubsidieerd
werk).BeëindiginggrondenHet tweede lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in
welke gevallen het dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het
stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de
arbeidsovereenkomst bij een detacheringbaan. Bij deze laatste wijze van
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het
arbeidsrecht en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden
genomen.Een voorziening wordt bijvoorbeeld beëindigd als een persoon algemeen
geaccepteerde arbeid aanvaardt. Voor de persoon zoals bedoeld in artikel 7,
eerste lid, onderdeel a onder 2, van de Participatiewet wordt op dit punt een
uitzondering gemaakt. Het gaat om de persoon zoals bedoeld in artikel 34a,
vijfde lid, onderdelen b en c, 35, vierde lid, onderdelen b en c en 36, derde
lid, onderdelen b en c, van de WIA. Voor deze doelgroep geldt dat het college
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling moet bieden totdat gedurende twee
aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon wordt ontvangen en ten behoeve
van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie is verstrekt. De Participatiewet voorziet niet in een terugvorderingsgrond van
re-integratiekosten die onnodig zijn gemaakt. Noch van een bijstandsgerechtigde,
noch van een niet bijstandsgerechtigde kunnen die kosten worden
teruggevorderd. Terugvordering dient te geschieden op grond van het
Burgerlijk Wetboek.Artikel 4. WerkervaringplaatsEen werkervaringplaats onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij
een beoordeling of er al dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst
de rechter aan de drie criteria voor het bestaan van een arbeidsovereenkomst:
persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding. Daarbij wordt
gekeken naar een aantal aspecten zoals de bedoeling van de partijen en wat al
dan niet schriftelijk is overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan
de feitelijke invulling van de overeenkomst.Een werkervaringplaats is gericht op uitbreiden kennis en
ervaring De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkstages (lees:
werkervaringplaatsen) weliswaar sprake is van het persoonlijk verrichten van
arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het uitbreiden van de kennis en
ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij een werkervaringplaats in de regel
geen sprake van beloning. Terughoudend zijn met het verstrekken van een gerichte
vergoeding ligt daarom voor de hand. Er kan wel een onkostenvergoeding worden
gegeven, mits er sprake is van een vergoeding van daadwerkelijk gemaakte
kosten.Doelgroep aanbieden werkervaringplaats Het college kan een
persoon die behoort tot de doelgroep een werkervaringplaats aanbieden voor zover
hij een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Wij kiezen bewust niet voor verdere
differentiatie om het leveren van maatwerk niet te frustreren.Doel van de werkervaringplaatsHet tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de
werkervaringplaats, om het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te
geven. Dit is vooral van belang om te voorkomen dat een persoon claimt dat
sprake is van een arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling
afdwingt.De werkervaringplaats kan meerdere doelen hebben. Het kan gaan om het opdoen van
specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde ‘snuffelstage’,
waarbij een persoon de gelegenheid krijgt om te bezien of het soort werk als
passend kan worden beschouwd. Het kan ook gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie. Op de
werkervaringplaats kan een persoon wennen aan aspecten als gezag, op tijd komen,
werkritme en samenwerken met collega’s.Opstellen schriftelijke overeenkomstIn het vierdelid is bepaald dat voor de werkervaringplaats een schriftelijke
overeenkomst wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel van de werkervaring
worden opgenomen, evenals de wijze van begeleiding. Door deze schriftelijke
overeenkomst wordt nog eens gewaarborgd dat het niet gaat om een reguliere
arbeidsverhouding.Geen verdringingIn het derde lid is bepaald dat de werkervaringplaats uitsluitend wordt ingezet
als er geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt. Een bestaande vacature
mag nooit worden gecompenseerd met een werkervaringplaats.Artikel 5. Sociale activeringVolgens de Participatiewet dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te
zijn op arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling
echter een te hoog gegrepen doel. Voor deze personen staat dan ook niet
re-integratie, maar participatie voorop. Begrip sociale
activering Onder 'sociale activering' wordt verstaan: het
verrichten van onbeloonde maatschappelijk zinvolle activiteiten gericht op
arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op
zelfstandige maatschappelijke participatie (artikel 6, eerste lid, onderdeel c,
Participatiewet). Bij activiteiten in het kader van sociale activering kan
worden gedacht aan het zelfstandig, zonder externe begeleiding, verrichten van
vrijwilligerswerk of deelnemen aan activiteiten in de wijk of buurt.Doelgroep sociale activering Het college kan aan een persoon
die behoort tot de doelgroep activiteiten aanbieden in het kader van sociale
activering voor zover naar het oordeel van het college de mogelijkheid bestaat
dat hij op enig moment algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen.Sociale activering heeft tot doel personen met een grote afstand tot de
arbeidsmarkt terug te leiden naar de arbeidsmarkt, of als dit nog niet mogelijk
is, als tussendoel te bevorderen dat personen zelfstandig kunnen deelnemen aan
het maatschappelijk leven. Hieruit volgt dat als het einddoel,
arbeidsinschakeling, niet kan worden bereikt, er geen grond is die persoon te
verplichten om gebruik te maken van een voorziening gericht op sociale
activering.College stemt duur activiteiten af op de persoonHet tweede lid geeft het college de mogelijkheid om de duur van activiteiten in
het kader van sociale activering nader te bepalen. Het college moet de duur
afstemmen op de mogelijkheden en capaciteiten van een persoon. Ook hierbij geldt
dat maatwerk geleverd dient te worden.Geen verdringingHet college ziet erop toe dat de aangeboden activiteit niet leidt tot
verdringing van betaalde werkzaamheden. Dit wordt getoetst op het niveau van de
organisatie waar iemand is geplaatst. Concreet betekent dit dat het onder meer
moet gaan om werkzaamheden waarvoor binnen dezelfde organisatie niet wordt
betaald, waarvoor geen vacatures open staan en dat het gaat om activiteiten die
al geruime tijd niet meer betaald worden binnen die organisatie.Artikel 6. DetacheringsbaanDe Participatiewet biedt de mogelijkheid personen uit de doelgroep een
dienstverband aan te bieden om op detacheringsbasis werkervaring op te doen. In
de verordening zijn de randvoorwaarden vastgelegd waarbinnen de banen
vormgegeven worden. Het eerste lid biedt de mogelijkheid tot het aangaan van het dienstverband. Het
college zorgt ervoor dat een persoon een dienstverband krijgt aangeboden door
een derde, de werkgever. Die derde kan bijvoorbeeld een detacheringsbureau zijn.
In het tweede lid wordt bepaald dat het gaat om detachering. Daarbij worden op
twee vlakken afspraken gemaakt. Ten eerste tussen het inlenende bedrijf en de
werkgever. Hierin worden zaken geregeld als de verhouding tot de werkgever, de
hoogte van de inleenvergoeding en de wijze waarop de begeleiding wordt
vormgegeven. In de overeenkomst tussen werknemer en inlener worden afspraken
gemaakt over werktijden, verlof en de inhoud van het werk. In het derde lid
wordt gesproken over concurrentieverhoudingen en verdringing op de arbeidsmarkt.
Tussen werkgever en inlener zullen gedegen, marktconforme, prijsafspraken
gemaakt moeten worden.Artikel 7. ScholingStartkwalificatieOnder startkwalificatie wordt verstaan een havo of VWO-diploma of een diploma
van het middelbaar beroepsonderwijs (mbo), niveau twee. Scholing kan worden
aangeboden aan personen met of zonder een dergelijke startkwalificatie. Vooral
voor personen zonder startkwalificatie kan scholing noodzakelijk zijn voor de
re-integratie. Jongeren Personen jonger dan 27 jaar die nog
mogelijkheden hebben binnen het uit 's Rijks kas bekostigde onderwijs kunnen
sinds 1 juli 2012 geen voorziening ontvangen die hen ondersteunt bij de
arbeidsinschakeling (artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet).
[Dit is voor de volledigheid opgenomen in het derde
lid.]Scholing in combinatie met participatieplaats Wanneer een
persoon die in aanmerking is gebracht voor een participatieplaats niet over een
startkwalificatie beschikt, dient het college aan deze persoon scholing of
opleiding aan te bieden. Dit geldt vanaf zes maanden na aanvang van de
werkzaamheden op de participatieplaats. De scholing of opleiding moet zijn
gericht op vergroting van de kansen op de arbeidsmarkt. Het college hoeft aan
een persoon alleen geen scholing of opleiding aan te bieden als dergelijke
scholing of opleiding naar zijn oordeel de krachten of bekwaamheden van de
persoon te boven gaan of als naar zijn oordeel scholing of opleiding niet
bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling in het arbeidsproces van de
persoon. Dit volgt uit artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet. Zie artikel 8 van deze verordening over de voorziening participatieplaatsen. Artikel 8. ParticipatieplaatsEen participatieplaats is bedoeld voor personen met een grotere afstand tot de
arbeidsmarkt. Voor personen jonger dan 27 jaar is ondersteuning in de vorm van
een participatieplaats niet mogelijk (artikel 7, achtste lid, van de
Participatiewet). Het college kan dan ook enkel aan personen van 27 jaar of
ouder met recht op algemene bijstand een participatieplaats aanbieden.Additionele werkzaamhedenOp een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de te
verrichten werkzaamheden staan centraal maar het leren werken of het (opnieuw)
wennen aan werken. Aspecten als omgaan met gezag, op tijd komen, werkritme en
samenwerking met collega’s zijn allemaal zaken waaraan in een participatieplaats
gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden beoordeeld of het werkterrein past
bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat een persoon bijvoorbeeld
een opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en daarmee voor
zichzelf een duurzaam perspectief op arbeid kan realiseren. De duur van de
participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal vier jaar (artikel 10a van
de Participatiewet). Na negen maanden wordt beoordeeld door het college of de
participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot (artikel 10a,
achtste lid, van de Participatiewet). Zo niet dan wordt de participatieplaats
beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang van de participatieplaats wordt
opnieuw beoordeeld of de participatieplaats wordt voorgezet. Als de gemeente
concludeert dat voortzetting van de participatieplaats met het oog op in de
persoon gelegen factoren aanmerkelijk bijdraagt tot de arbeidsinschakeling, dan
kan de participatieplaats nog één jaar verlengd worden. Echter in dat geval
dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a, negende lid, van
de Participatiewet). Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling
plaats (artikel 10a, tiende lid, van de Participatiewet).PremieDe persoon die werkzaamheden verricht op een participatieplaats heeft recht op
een premie voor het eerst na zes maanden en vervolgens iedere zes maanden na
aanvang van de additionele werkzaamheden (artikel 10a, zesde lid, van de
Participatiewet). Voorwaarde is dat de persoon naar het oordeel van het college
voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de arbeidsmarkt.
De hoogte van de premie moet in de verordening vastgelegd worden (artikel 8a,
eerste lid, onderdeel d, van de Participatiewet). De premie wordt vrijgelaten op
grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. In
verband hiermee is de hoogte van de premie begrensd door het in de
vrijlatingsbepaling genoemde bedrag. Daarnaast moet bij het bepalen van de
hoogte van de premie ook de risico's van de armoedeval worden betrokken.
Er is gekozen voor een premie van telkens € 100 per zes maanden.Artikel 9. Participatievoorziening beschut werkHet college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een persoon uit de
doelgroep die door een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking een
zodanige mate van begeleiding op en aanpassingen van de werkplek nodig heeft dat
van een reguliere werkgever redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat hij deze
in dienst neemt.Het college kan ambtshalve vaststellen of een persoon uitsluitend in een
beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie heeft (artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet). Het
college moet bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) advies
inwinnen voor de beoordeling of de geselecteerde persoon uitsluitend in een
beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie heeft. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen adviseert het college met
betrekking tot het oordeel of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen voert op basis van landelijke
criteria een beoordeling uit (artikel 10b, tweede lid, van de Participatiewet). Op basis van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
beslist de gemeente of iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort. Alleen
als sprake is van een onzorgvuldige totstandkoming van het advies van het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, kan de gemeente besluiten het
advies niet te volgen.Dienstbetrekking 'beschut werk'Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort, zorgt
de gemeente ervoor dat deze persoon in een dienstbetrekking onder beschutte
omstandigheden aan de slag gaat (artikel 10b, derde lid, van de
Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een
publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van de
Participatiewet). Hoe de dienstbetrekking wordt georganiseerd, behoort tot de
beleidsvrijheid van gemeenten. Een dienstbetrekking kan bijvoorbeeld worden
georganiseerd via een gemeentelijke dienst, NV, BV of stichting. Ook kunnen
personen (via detachering) in een beschutte omgeving bij reguliere werkgevers
werken.In het derde lid van artikel 9 is vastgelegd welke voorzieningen voor
arbeidsinschakeling ingezet worden om deze dienstbetrekking mogelijk te maken
.Gemeenten kunnen het werk zelf organiseren via bijvoorbeeld een aan de gemeente
gelieerd bedrijf zoals een SW-bedrijf. Ook kunnen zij afspraken maken met andere
reguliere werkgevers over de voorwaarden waarop zij deze mensen een dergelijke
dienstbetrekking aanbieden.Omvang beschut werkHet college bepaalt de omvang van het aanbod beschut werk en legt vast hoeveel
plekken voor beschut werk de gemeente beschikbaar stelt. Het aanbod is mede
afhankelijk van het aantal geschikte en beschikbare plaatsen bij werkgevers.
Daarom moet het college overleg voeren met partners om de omvang van het aanbod
te kunnen bepalen (vierde lid).Artikel 10. Persoonlijke ondersteuningIn artikel 10 wordt de voorziening persoonlijke ondersteuning nader geduid. Het
gaat dan om een voorziening zoals een jobcoach, die op vaste tijden en gedurende
een langere periode de werknemer met beperkingen bij het verrichten van zijn
taken ondersteunt. Het moet dan ook gaan om een systematische ondersteuning.
Daarnaast moet de ondersteuning noodzakelijk zijn in die zin, dat de werknemer
zonder die ondersteuning in redelijkheid niet zijn werkzaamheden zou kunnen
verrichten. Persoonlijke ondersteuning heeft tot doel dat een werknemer wordt
begeleid naar een situatie dat hij uiteindelijk zonder begeleiding via een
dergelijke voorziening bij een reguliere werkgever werkzaam kan
zijn.]Nadere uitwerking hiervan vindt plaats in door het college op te stellen
beleidsregels.Artikel 11. No-riskpolisDe no-riskpolis is een belangrijk instrument om aarzelingen bij werkgevers weg
te nemen om mensen met arbeidsbeperkingen in dienst te nemen. De no-riskpolis
zorgt ervoor dat de werkgever compensatie ontvangt voor de loonkosten, wanneer
een werknemer met arbeidsbeperkingen ziek wordt. VoorwaardenIn het tweede lid is opgenomen wanneer een werkgever in aanmerking komt voor een
no-risk polis. Er is voor gekozen om de mogelijkheid tot inzet van een
no-riskpolis te beperken voor arbeidsovereenkomsten die minimaal 6 maanden
duren. Voorts is voor inzet van de no-risk polis vereist dat de werknemer behoort tot
de doelgroep (zie artikel 1 van deze verordening). Een werkgever komt niet in
aanmerking voor een no-risk polis als artikel 29b van de Ziektewet van
toepassing is (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet). Ook
ligt voor de hand dat de werknemer zijn woonplaats moet hebben binnen de
gemeente.Hoogte vergoedingDe no-riskpolis vergoedt overeenkomstig de polisvoorwaarden in 2014:
het loon van de werknemer en 15% boven die dekking voor extra
werkgeverslasten;
de wettelijke overlijdensuitkering aan de nabestaande(n) indien de
werknemer door ziekte of ongeval komt te overlijden.
Op basis van nieuwe onderhandelingen kan de hoogte van de vergoeding
wijzigen.Contract met verzekeraarDe gemeente sluit ten behoeve van het verstrekken van een no-riskpolis een
verzekering af. De gemeente treedt op als verzekeringsnemer. De werkgever is de
begunstigde (derde lid).Duur no-riskpolisHet college vergoedt de no-riskpolis – al naar gelang de door het college te
bepalen noodzaak – gedurende 6, 12 of 24 maanden (maatwerk) na indiensttreding
van de werknemer bij de werkgever. Na twee jaar is het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
verantwoordelijkDe no-riskpolis kan maximaal voor de duur van twee jaar worden ingezet. Nadat
betrokkene twee jaar zelfstandig het minimumloon heeft verdiend, dus zonder
loonkostensubsidie, gaat de verantwoordelijkheid voor de no-riskpolis over naar
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en kan artikel 29b van de Ziektewet
van toepassing zijn.Artikel 12. Loonkostensubsidie duurzame uitstroomGesubsidieerde arbeid kan als één van de voorzieningen worden ingezet om de
arbeidsinschakeling te bevorderen. In de Participatiewet is geregeld dat alle
voorzieningen moeten dienen om een persoon uiteindelijk aan regulier werk te
helpen.De in dit artikel geregelde loonkostensubsidie is een andere dan de
loonkostensubsidie bedoeld in de artikelen 10c en 10d van de Participatiewet. De
laatste is in de Participatiewet gekomen via de Invoeringswet Participatiewet en
is specifiek bedoeld voor personen met een arbeidsbeperking. De in artikel 12 van de verordening opgenomen loonkostensubsidie is niet
noodzakelijk gericht op personen met een arbeidsbeperking, maar ondersteunt
werkzoekenden die kwetsbaar of uiterst kwetsbaar zijn.CompensatieHet doel van de loonkostensubsidie is het bieden van
compensatie voor het feit dat voor een persoon ten minste het wettelijk
minimumloon moet worden betaald, terwijl de werkgever een persoon (nog) niet ten
volle kan inzetten. Zo kan het college een loonkostensubsidie aan de werkgever
verstrekken om tijdelijk het verschil in arbeidsproductiviteit te compenseren en
zo de re-integratie van de bijstandsgerechtigde te bewerkstelligen. Artikel 13. StimuleringspremiesAls dit naar het oordeel van het college bijdraagt aan de arbeidsinschakeling,
kan het college aan een persoon van 27 jaar of ouder met recht op algemene
bijstand een premie verstrekken. Het college stelt bij uitvoeringsbesluit nadere
regels met betrekking tot de activiteiten die voor een premie in aanmerking
komen, de hoogte van de premie en de voorwaarden waaronder deze wordt
toegekend.Een dergelijke premie wordt (artikel 31 lid 2, sub j Participatiewet) niet tot
de middelen van de belanghebbende gerekend. De premie mag ten hoogste € 2.312,00
per kalenderjaar bedragen.Artikel 15. Intrekken oude verordening en overgangsrechtIn artikel 15 is onder andere het overgangsrecht neergelegd. Het kan voorkomen
dat personen een voorziening toegekend hebben gekregen op grond van de oude
re-integratieverordening, die niet meer voldoet aan de voorwaarden uit deze
verordening. Hierbij kan worden gedacht aan de situatie waarin de oude
re-integratieverordening voorzieningen bevat die na inwerkingtreding van deze
verordening niet meer worden verstrekt. Ook is het denkbaar dat een persoon op
grond van de oude re-integratieverordening wel in aanmerking zou komen voor een
voorziening, maar door inwerkingtreding van deze verordening niet meer. De
toegekende voorziening zou dan op grond van artikel 3, tweede lid, van deze
verordening moeten worden beëindigd. Om dit te voorkomen is in artikel 135,
tweede lid, geregeld dat dergelijke voorzieningen worden behouden voor een
bepaalde duur. Een dergelijke voorzieningen wordt behouden voor ten hoogste de
duur van 12 maanden of - als dit eerder is - voor de duur dat deze is toegekend.
Dit uiteraard voor zover wordt voldaan aan de voorwaarden uit de
Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand. Wordt niet meer aan die
voorwaarden voldaan, dan moet de voorziening worden beëindigd, bijvoorbeeld als
een belanghebbende geen aanspraak meer heeft op ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling. De periode van 12 maanden begint te lopen vanaf het moment
van inwerkingtreding van deze verordening.Voortzetting van een toegekende voorziening na 12 maanden is niet mogelijk als
de voorziening binnen die periode is beëindigd wegens het niet meer voldoen aan
de voorwaarden voor die voorziening op grond van de Reïntegratieverordening Wet
werk en bijstand of als de voorziening is toegekend voor een kortere duur dan 12
maanden na inwerkingtreding van de verordening. Een voorziening dient immers
niet langer te worden voortgezet dan de duur van de oorspronkelijke toekenning.