341241_1Verordening Jeugdhulp Leiderdorp 2015nlregelingLeiderdorp2014-11-10OnbekendVerordening Jeugdhulp Leiderdorp 2015Onbekendmaatschappelijke zorg en welzijngemeenteraad2014-10-27De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2015-01-012018-12-20OnbekendOnbekendGeenGeenDe raad van de gemeente Leiderdorpgelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 9
oktober 2014gelet op de artikelen 2.2, 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1, lid 4, van de
Jeugdwet;gezien het advies van het Politiek forum van 6 oktober 2014;overwegende dat de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het organiseren van
goede en toegankelijke jeugdhulp bij de gemeente heeft belegd, waarbij het
uitgangspunt is dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig
opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders en de jeugdige zelf ligt; overwegende dat het “Regionaal Beleidsplan transitie jeugdzorg Holland
Rijnland, Hart voor de Jeugd”, versie Leiderdorp is vastgesteld op 10 maart
2014;b e s l u i t:De Verordening Jeugdhulp Leiderdorp 2015.Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen
Artikel 1 Begripsbepalingen In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt (mede) verstaan
onder:Beleidsplan Hart voor de Jeugd: Regionaal Beleidsplan Transitie
Jeugdzorg Holland Rijnland, versie Leiderdorp.andere jeugdhulpvoorziening: voorziening niet vallend onder de
Jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
ondersteuning of werk en inkomen;het college: college van burgemeester en wethouders;jeugdhulpvraag: behoefte van een jeugdige of een ouder aan jeugdhulp
in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische
problemen, verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperkingen
en stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de
Jeugdwet;individuele jeugdhulpvoorziening: een op de jeugdige of zijn ouders
toegesneden jeugdhulpvoorziening die door het college in natura of
bij pgb wordt toegekend en verstrekt; gezinsplan: hulpverleningsplan als bedoeld in artikel 1.1 van de
Jeugdwet;vrij toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen: overige voorzieningen als
bedoeld in artikel 2.9, onder a, van de Jeugdwet, waarvoor geen
beschikking van het college vereist is;pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de
Jeugdwet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een
jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die in
de vorm van een individuele voorziening is toegekend van derden te
betrekken;jeugd- en gezinsteam: een multidisciplinair team van ambulant
jeugdhulpverleners. Artikel 2 Jeugd- en gezinsteamHet college draagt zorg voor een jeugd- en gezinsteam, bij het
Centrum voor Jeugd en Gezin. Het jeugd- en gezinsteam geeft consultatie en advies,
basisdiagnostiek, ambulante jeugdhulp en zorgcoördinatie bij
jeugdhulpvragen.De daartoe door het college gemandateerde jeugdhulpverlener van het
jeugd- en gezinsteam biedt toegang tot individuele
jeugdhulpvoorzieningen.Hoofdstuk 2. Vrij toegankelijke en individuele
jeugdhulpvoorzieningenArtikel 3 Vrij toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen Onder de vrij toegankelijke jeugdhulpvoorziening vallen - basisvoorzieningen voor jeugdigen en/of ouders (pijler 2
Beleidsplan Hart voor de Jeugd), hieronder vallen in ieder geval de
jeugdgezondheidszorg en de preventieve activiteiten van het Centrum
voor Jeugd en Gezin;- het jeugd- en gezinsteam (pijler 3 Beleidsplan Hart voor de
jeugd).Het college heeft de bevoegdheid de in lid 1 genoemde vrij
toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen in nadere regels te
specificeren.Artikel 4 Individuele jeugdhulpvoorzieningenOnder de individuele jeugdhulpvoorzieningen vallen specialistische
jeugdhulpvoorzieningen (pijler 4 Beleidsplan Hart voor de jeugd).
Hieronder vallen in ieder geval:- generalistische Basis GGZ Jeugd;- specialistische GGZ Jeugd;- gespecialiseerde jeugdhulp jeugdigen met een beperking;- ernstige enkelvoudige dyslexie;- 24 uurs zorg Jeugd- en Opvoedhulp;- gesloten jeugdhulp;- jeugdbescherming;- jeugdreclassering.Het college heeft de bevoegdheid de in lid 1 genoemde individuele
voorzieningen in nadere regels te specificeren en/of een deel
daarvan als vrij toegankelijk te benoemen. Hoofdstuk 3. Behandeling jeugdhulpvraag
Artikel 5 Voorleggen jeugdhulpvraag Iedere jeugdige en/of ouder die zijn woonplaats heeft in de gemeente
kan zich rechtstreeks met een jeugdhulpvraag richten tot het jeugd-
en gezinsteam. Onverminderd artikel 15 kan de huisarts, jeugdarts, medisch
specialist, docent/ schoolbegeleider of maatschappelijk ondersteuner
van de jeugdige en/of de ouders de jeugdige en/of de ouders
voorstellen om de jeugdhulpvraag aan het jeugd- en gezinsteam voor
te leggen. Artikel 6 Afspraak voor gesprek over jeugdhulpvraag Het jeugd- en gezinsteam verzamelt in overleg met de jeugdige en/of
de ouders de noodzakelijke en toegankelijke gegevens over de
jeugdige en zijn situatie en maakt zo spoedig mogelijk een afspraak
voor een gesprek.Het jeugd- en gezinsteam informeert de jeugdige en/of de ouders over
de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de
vervolgprocedure en vraagt hen toestemming om hun persoonsgegevens
te verwerken.Het jeugd- en gezinsteam en de jeugdige en/of de ouders kunnen in
overleg afzien van het gesprek.Artikel 7 Inhoud gesprekIn het gesprek over de jeugdhulpvraag tussen de jeugdige, de ouders en het
jeugd- en gezinsteam en mogelijk andere betrokkenen, kan worden gesproken
over:de behoeften, persoonskenmerken, veiligheid, ontwikkeling en
gezinssituatie van de jeugdige; het gewenste resultaat;het vermogen van de jeugdige en/of de ouders om zelf of met
ondersteuning van de naaste omgeving een oplossing voor de
jeugdhulpvraag te vinden;de mogelijkheden om gebruik te maken van een voorziening op het
gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk
en inkomen, die niet onder de Jeugdwet vallen;de mogelijkheden om gebruik te maken van een vrij toegankelijke
jeugdhulpvoorziening, zoals genoemd in artikel 3de mogelijkheden om een individuele jeugdhulpvoorziening aan te
vragen, zoals genoemd in artikel 4;de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb,
waarbij de jeugdige en/of de ouders worden ingelicht over de
gevolgen van die keuze, en vervolgstappen in verband met de besproken hulpvraag.Artikel 8 Verslag van het gesprek Het jeugd- en gezinsteam maakt van het gesprek een kort verslag op
hoofdlijnen.Het verslag wordt na het gesprek aan de jeugdige en/of de ouders
overhandigd, tenzij zij hebben meegedeeld dit niet te wensen.Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige en/of de ouders
worden aan het verslag toegevoegd.Artikel 9 Inhoud van het verslagHet gespreksverslag bevat afspraken over te maken vervolgstappen in verband
met de besproken jeugdhulpvraag. In de vervolgstappen wordt, indien van toepassing, aangegeven:of de jeugdhulpvraag aanleiding geeft tot het opstellen van een
gezinsplan;op welke wijze een mogelijk toe te kennen individuele
jeugdhulpvoorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het
gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk
en inkomen, en/ofhoe rekening wordt gehouden met de godsdienstige gezindheid,
levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en/of
de ouders.Artikel 10 Opstellen van het gezinsplan Indien dat in de vervolgstappen is aangegeven, stelt de jeugdige
en/of ouders samen met het jeugd- en gezinsteam een gezinsplan op.
Het gezinsplan wordt opgesteld vanuit het kader: één gezin, één
plan, zoals genoemd in het Beleidsplan Hart voor de jeugd.In het gezinsplan wordt vermeld van welke vrij toegankelijke
jeugdhulpvoorzieningen de jeugdige en/of de ouders gebruik gaan
maken en/of voor welke individuele jeugdhulpvoorzieningen de
jeugdige en/of de ouders een aanvraag indienen bij het college.Hoofdstuk 4. Behandeling aanvraag individuele
jeugdhulpvoorziening Artikel 11 Indienen aanvraag via jeugd- en gezinsteam Jeugdigen en/of de ouders kunnen een aanvraag voor een individuele
jeugdhulpvoorziening indienen bij het college, via het jeugd- en
gezinsteam. De aanvraag kan mondeling of schriftelijk worden gedaan.Het verslag als bedoeld in artikel 8 en het gezinsplan als bedoeld
in artikel 10 kunnen als aanvraag gelden.Artikel 12 Beschikking individuele jeugdhulpvoorzieningHet college besluit een individuele jeugdhulpvoorziening te verlenen voor
zover vaststaat dat de jeugdige:op eigen kracht of met zijn ouders of andere personen uit zijn
naaste omgeving geen oplossing voor zijn jeugdhulpvraag kan vinden,
engeen oplossing kan vinden voor zijn jeugdhulpvraag door, al dan niet
gedeeltelijk, gebruik te maken van een vrij toegankelijke
jeugdhulpvoorziening. Artikel 13 Inhoud beschikking individuele jeugdhulpvoorziening
In de beschikking tot verstrekking van een individuele
jeugdhulpvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of de
voorziening in natura of als persoonsgebonden budget (pgb) wordt
verstrekt en wordt aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan
worden gemaakt.Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de
beschikking in ieder geval vastgelegd:a. de te verstrekken voorziening en het beoogde resultaat;b. de ingangsdatum en duur van de verstrekking;c. de gecontracteerde aanbieder die de jeugdhulpvoorziening
verstrekt.Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt
in de beschikking in ieder geval vastgelegd:a. het resultaat waarvoor het pgb kan worden aangewend;b. de kwaliteitseisen die gelden voor de besteding van het pgb;c. de hoogte van het pgb en hoe hiertoe is gekomen; d. de duur van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld en e. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. Als sprake is van een te betalen ouderbijdrage worden de jeugdige of
zijn ouders daarover in de beschikking geïnformeerd.Het college verleent in ieder geval een beschikking:a. bij de verstrekking van een pgb;b. bij de weigering van een aanvraag;c. bij een verzoek van de jeugdige of zijn ouders om een beschikking
te ontvangen. Hoofdstuk 5. Individuele jeugdhulpvoorziening via
pgbArtikel 14 Individuele jeugdhulpvoorziening via pgbHet college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1
van de Jeugdwet.Het college bepaalt bij nadere regels op welke wijze de hoogte van
een pgb wordt vastgesteld. Het college bepaalt bij nadere regels onder welke voorwaarden de
persoon aan wie een pgb wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken
van een persoon die behoort tot het sociale netwerk.Hoofdstuk 6. Overige wijzen van toegang tot jeugdhulp
Artikel 15 Verwijzing naar jeugdhulp door huisarts, medisch specialist
of jeugdartsHet college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing van de
jeugdige en/of de ouders, door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts
naar een jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde jeugdhulpaanbieder
van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is. Artikel 16 Jeugdhulp bij kinderbeschermingsmaatregel en
jeugdreclassering Het college zorgt voor inzet van de jeugdhulp die:de rechter of de gecertificeerde instelling nodig acht bij de
uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel, en/ofde rechter, het openbaar ministerie, de selectiefunctionaris, de
inrichtingsarts of de directeur van de justitiële inrichting nodig
achten bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing, of die
de gecertificeerde instelling nodig acht bij de uitvoering van
jeugdreclassering.Artikel 17 Jeugdhulp in spoedeisend gevalIn spoedeisende gevallen en in afwijking van artikel 11 en 12, treft het
college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke voorziening, of vraagt
het college een spoedmachtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk
6 van de Jeugdwet.Hoofdstuk 7. Overige bepalingenArtikel 18 Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering Onverminderd artikel 8.1.2 van de Jeugdwet doen een jeugdige en/of
zijn ouders op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het
college mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hen
redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn
tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele
jeugdhulpvoorziening. Onverminderd artikel 8.1.4 van de Jeugdwet kan het college een
beslissing aangaande een individuele jeugdhulpvoorziening herzien
dan wel intrekken als het college vaststelt dat:a. de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens
hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens
tot een andere beslissing zou hebben geleid;b. de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele
jeugdhulpvoorziening of op het pgb zijn aangewezen;c. de individuele jeugdhulpvoorziening of het pgb niet meer
toereikend is;d. de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de
individuele jeugdhulpvoorziening of het pgb, ofe. de jeugdige of zijn ouders de individuele jeugdhulpvoorziening of
het pgb niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is
bestemd.Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a,
heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige
gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van
degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verschaft geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten
onrechte genoten individuele jeugdhulpvoorziening of het ten
onrechte genoten pgb.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als
blijkt dat het pgb binnen een jaar na uitbetaling of binnen de
termijn waarvoor het is toegekend niet is aangewend voor de
bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft
plaatsgevonden.Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de
geleverde zorg, al dan niet steekproefsgewijs, de besteding van het
pgb.Artikel 19 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en
uitvoerders kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering
Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij
de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren
jeugdhulp of uit te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of
jeugdreclassering, in ieder geval rekening met:de aard en omvang van de te verrichten taken; de voor de sector toepasselijke Cao-schalen in relatie tot de
zwaarte van de functie.Artikel 20 Vertrouwenspersoon Het college zorgt ervoor dat jeugdigen en/of ouders een beroep
kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon.Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst
kunnen laten bijstaan door een onafhankelijke
vertrouwenspersoon.Artikel 21. Inspraak en medezeggenschapHet college betrekt de ingezetenen van de gemeente bij de
voorbereiding van het beleid betreffende jeugdhulp overeenkomstig de
krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met
betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen
vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid
betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de
besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende
jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te
kunnen vervullen.Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan
periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen
aandragen, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate
deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede
en derde lid.Artikel 22 KlachtregelingHet college behandelt klachten van jeugdigen en/of ouders die betrekking
hebben op de wijze van afhandeling door of namens het college van
jeugdhulpvragen en aanvragen als bedoeld in deze verordening, overeenkomstig
de bepalingen van de vastgestelde regeling van klachtenbehandeling.Artikel 23 Toepassen verordening en stellen nadere regelsIndien bij het toepassen en uitvoeren van deze verordening
onduidelijkheid ontstaat over het gebruik, dan zijn de in de
Jeugdwet opgenomen begrippen en bepalingen leidend. Voor zover noodzakelijk voor de uitvoering van deze verordening, kan
het college nadere regels stellen.Het college maakt nadere afspraken met de huisartsen, de medisch
specialisten, de jeugdartsen en de zorgverzekeraars over de
verwijzing.Artikel 24 HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in deze
verordening, als toepassing van deze verordening tot onbillijkheden van
overwegende aard leidt.Artikel 25 Overgangsrecht Voor jeugdigen en/of hun ouders die op het moment van inwerkingtreding van
de Jeugdwet en deze Verordening Jeugdhulp al een verwijzing in de zin van de
Zorgverzekeringswet (Zvw) of een indicatiebesluit in de zin van de Algemene
Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) of de Wet op de jeugdzorg (Wjz) hebben,
is het overgangsrecht van toepassing zoals bedoeld in artikel 10.1, 10.2 en
10.3 van de Jeugdwet.Artikel 26 InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.Artikel 27 CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening Jeugdhulp Leiderdorp
2015.Vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van Leiderdorp op 27 oktober 2014de griffier,mevrouw J.C. Zantinghde voorzitter,mevrouw L.M. Driessen-JansenToelichting verordening Jeugdhulp 2015 AanleidingDe verordening Jeugdhulp 2015 is gebaseerd op de Jeugdwet. De volledige naam van
de Jeugdwet is: “Wet houdende regels over de gemeentelijke verantwoordelijkheid
voor preventie, ondersteuning, hulp en zorg aan jeugdigen en ouders bij opgroei-
en opvoedproblemen, psychische problemen en stoornissen”.De Jeugdwet draagt bijna alle taken over de jeugdhulp rechtstreeks over aan het
college. Voor een aantal taken schrijft de Jeugdwet regeling bij
raadsverordening voor. Het gaat daarbij om de volgende onderwerpen die
beschreven staan in artikel 2.9, 2.12, 8.1.1 lid 4 en 12.4 van de Jeugdwet:“De gemeenteraad stelt bij verordening en met inachtneming van
het bepaalde bij of krachtens deze wet in ieder geval
regels:over de door het college te verlenen individuele
voorzieningen en overige voorzieningen, met betrekking tot de
voorwaarden voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de
afwegingsfactoren bij een individuele voorziening;over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning
van een individuele voorziening wordt afgestemd met andere
voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
ondersteuning, werk en inkomen;de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden
budget als bedoeld in artikel 8.1.1 wordt
vastgesteld, envoor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen
van een individuele voorziening of een persoonsgebonden budget,
alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de
wet.“Met het oog op gevallen waarin ten aanzien van jeugdhulp,
kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering artikel 2.11, eerste lid,
wordt toegepast, worden bij verordening regels gesteld ter
waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de
levering van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die
worden gesteld aan de kwaliteit daarvan. Daarbij wordt rekening
gehouden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de
toepasselijke arbeidsvoorwaarden.”“Bij verordening kan worden bepaald onder welke voorwaarden de
persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de
jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot het [zijn]
sociale netwerk.”“De gemeenteraad stelt het beleidsplan, bedoeld in
artikel 2.2, en de
verordening, bedoeld in artikel 2.9, vast voor 1
november van het kalenderjaar waarin dit artikel in werking
treedt.”Het hoofdpunt van de Verordening Jeugdhulp is de uitvoering van de gemeentelijke
jeugdhulpplicht. De Jeugdwet geeft aan dat de gemeente zorg draagt voor de
toegang tot en toeleiding naar jeugdhulpvoorzieningen. Ook moet de gemeente zorg
dragen voor een adequaat aanbod van jeugdhulpvoorzieningen. Wijze van tot stand komen concept verordeningDeze conceptverordening is opgesteld door een werkgroep in Holland Rijnland
verband. De werkgroep heeft de opdracht een werkbare en leesbare concept
verordening te maken, die aansluit bij het Beleidsplan Hart voor de Jeugd,
versie Leiderdorp. Dit beleidsplan is door de Raad vastgesteld in de vergadering
van 10 maart 2014. De werkgroep heeft bij het opstellen van de verordening gebruik gemaakt van door
de VNG opstelde modelverordening jeugdhulp. Daarnaast is een eerder concept in
de maand mei 2014 uitgebreid besproken met onder andere aanbieders, cliënten en
coaches van de proeftuinen jeugd- en gezinsteams. De werkgroep was aangenaam
verrast over de gedegen wijze waarop zij zich in de verordening hebben verdiept
en suggesties voor verbetering hebben aangedragen. Ook is het stuk besproken met
ambtenaren jeugdbeleid en de stuurgroep 3D van Holland Rijnland. Alle in dit traject gemaakte opmerkingen zijn zorgvuldig gewogen en waar nodig
en mogelijk verwerkt in deze definitieve concept verordening. Vervolgens is de
verordening voor inspraak vrijgegeven. Ook de inspraakreacties zijn zorgvuldig
gewogen en zijn waar nodig en mogelijk verwerkt. Verbinding met het Beleidsplan Hart voor de Jeugd In de Jeugdwet artikel 2.2 is bepaald dat de raad periodiek het beleid ten
aanzien van jeugdhulp vaststelt. Dit beleid is door de gemeenten die in het
verband van Holland Rijnland op dit beleidsterrein samenwerken voorbereid. Dit
wettelijk verplichte beleidsplan is met de titel `Regionaal beleidsplan
transitie jeugdzorg Holland Rijnland, Hart voor de Jeugd` door de raad
vastgesteld. Het Beleidsplan ,Hart voor de Jeugd’ bevat het toekomstmodel voor
de jeugdzorg met als belangrijke elementen de instelling van een jeugd- en
gezinsteam en de integrale werkwijze 1Gezin/1Plan voor het bieden van advies en
hulp. De verordening beschrijft via welke stappen en aan de hand van de in het
Beleidsplan Hart voor de jeugd vastgestelde kaders de hulpvrager via het jeugd-
en gezinsteam naar vrij toegankelijke en individuele jeugdhulp voorzieningen kan
worden toegeleid. Toekomstmodel jeugdhulp gemeenten Holland RijnlandDe Jeugdwet legt de verantwoordelijkheid voor beleidsvorming voor een positief
opvoed- en opgroeiklimaat, preventie, vroegsignalering tot en met
gespecialiseerde zorg en de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en
jeugdreclassering bij de gemeente. De opdracht aan de gemeente is breed en
beslaat het gehele terrein van de zes pijlers die genoemd worden in het
Beleidsplan Hart voor de Jeugd (zie schema toekomstmodel). De zes pijlers vormen
samen het jeugdhulpstelsel van de samenwerkende gemeenten in Holland Rijnland
verband en zijn als volgt benoemd: - De pedagogische gemeenschap- Basisvoorzieningen- Het jeugd- en gezinsteam- Specialistische jeugdhulp- Jeugdhulp in het gedwongen kader- De methode 1gezin/1plan.Uit het beleidsplan over deze pijlers: “Het fundament van het jeugdstelsel wordt gevormd door de pedagogische
gemeenschap (pijler 1) in gemeenten en wijken, waarin burgers betrokken en
bereid zijn om verantwoordelijkheid rond het opvoeden en opgroeien van
kinderen te nemen. Pijler 2 zijn de basisvoorzieningen, waar vrijwel alle kinderen komen.
Denk aan de jeugdgezondheidszorg, scholen, kinderopvang/peuterspeelzalen en
huisartsen, jongerenwerk en sociale wijkteams. De jeugd- en gezinsteams (pijler 3) zijn een nieuw element in het
Toekomstmodel Jeugdhulp van Holland Rijnland. De teams moeten een cruciale
rol vervullen bij het verhogen van de kwaliteit van de jeugdhulp en de
vermindering van het gebruik van (zware) specialistische voorzieningen. De
expertise van diverse soorten ambulante jeugdhulp uit het huidige stelsel
wordt in deze teams samengevoegd. Daarmee wordt het hulpaanbod doelmatiger
en overzichtelijker: voor ouders, voor andere voorzieningen en voor de
aansturing door de gemeenten.De vierde pijler wordt gevormd door de specialisten: organisaties met
specialistische expertise in situaties waar sprake is van ernstige
problemen. Zij leveren een bijdrage aan het realiseren van doelen uit het
gezinsplan door consultatie, advies, nadere diagnostiek of een specifieke
behandeling te bieden. Ook bij hulp in het gedwongen kader (pijler 5) vormt samenwerking
volgens 1Gezin1Plan de basis. Er wordt nauw samengewerkt indien dat nodig
is.Pijler 6 ‘Verbinding door 1Gezin1Plan’ is dan ook door een cirkel met
alle andere pijlers verbonden. De jeugdige en zijn gezin staan centraal in
de ondersteuning van hulpverleners uit alle pijlers. Volgens deze werkwijze
wordt een integraal gezinsplan opgesteld, waarin ook doelen op gebied van
bijvoorbeeld onderwijs, Wmo, werk & inkomen en volwassenenzorg worden
opgenomen.”De Pijlers 1 en 2 hebben betrekking op preventie en vroegsignalering. Preventie
en vroegsignalering worden op verschillende locaties uitgevoerd, vooral in de
zorg, op school, en in de wijk. Door vroegtijdige signalering en samenwerking in
de hulpverlening, kan optimale hulpverlening aan jeugdigen en gezinnen tot stand
worden gebracht. Preventieve lokale voorzieningen voorkomen ernstige problemen
bij jeugdigen en gezinnen, waardoor het beroep op de gespecialiseerde jeugdhulp
kan worden beperkt.Verordening jeugdhulp versus een verordening voor het gehele sociale
domeinDe Jeugdwet maakt onderdeel uit van de omvangrijkedecentralisatieoperatie in het sociale domein op de
beleidsterreinen, jeugdhulp, maatschappelijke ondersteuning en werk en inkomen
(participatie). Ook op die beleidsterreinen zal vernieuwde wetgeving leiden tot
het opstellen van nieuwe verordeningen op het terrein van maatschappelijke
ondersteuning en werk en inkomen. De werkgroep die deze verordening heeft gemaakt had als opdracht een verordening
te maken voor jeugdhulp. Tijdens het opstellen heeft de werkgroep in het
achterhoofd gehouden dat opbouw en systematiek van de verordening zodanig is dat
zij zowel voor jeugdhulp als voor maatschappelijke ondersteuning vergelijkbaar
kan zijn. Ook is aan de orde geweest of de nieuwe verordeningen op het sociale domein in
één zo te noemen 3D verordening zijn samen te brengen. In verband met de
uitgebreide voorbereiding voor de afzonderlijke beleidsterreinen, die bovendien
soms lokaal en soms regionaal plaats vindt, is hier nu vanaf gezien. Daarnaast
speelt een rol dat de ingangsdatum al op korte termijn is, en dat de VNG voor de
afzonderlijke beleidsterreinen afzonderlijke modelverordeningen heeft
voorbereid. De voorliggende conceptverordening jeugdhulp kan wel als bouwsteen
voor een 3D verordening gebruikt worden. PrivacyGemeenten en jeugdhulpaanbieders zijn gehouden aan de bestaande wet- en
regelgeving over de bescherming van persoonsgegevens en over het uitwisselen van gegevens over de
jeugdige en/of ouders. O.a. in de Grondwet art.10 en 11, de Wet Bescherming
Persoonsgegevens (WBP), Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst en Wet
op de beroepen in de individuele gezondheidszorg. Omdat deze wetgeving bestaat,
geeft deze verordening geen extra regels. Gemeenten maken in contracten met
jeugdhulpaanbieders wel afspraken met aanbieders dat zij zich houden aan de
geldende wet en regelgeving over privacy. Daarnaast onderzoeken gemeenten of
regionaal privacyprotocol/beleid wenselijk is. Opbouw van de conceptverordeningDe Jeugdwet en het vastgestelde Beleidsplan Hart voor de Jeugd geven de kaders
voor deze verordening. Er is gestreefd naar een opzet van de verordening die
leesbaar en overzichtelijk is voor jeugdigen en ouders met een hulpvraag, voor
het jeugd- en gezinsteam, en voor de betrokken artsen en gespecialiseerde
hulpverleners. De verordening geeft daarom een totaal beeld van de toeleiding en toegang naar
jeugdhulpvoorzieningen. Dit maakt dat op onderdelen is gekozen voor de
uitgebreide variant van de keuzemogelijkheden die de VNG modelverordening biedt.
Ook is de conceptverordening zo veel mogelijk opgebouwd in de volgorde van
handelen in geval van een jeugdhulpvraag. De volgorde is daarom niet helemaal
gelijk aan die van de VNG modelverordening. De werkgroep meent dat dit ten goede
is gekomen aan de leesbaarheid en de overzichtelijkheid van de verordening. De verordening start met een de algemene bepalingen. Als eerste worden de
begrippen genoemd die niet in de Jeugdwet voorkomen. Daarnaast wordt duidelijk
gemaakt dat het jeugd- en gezinsteam er is en dat dit team enerzijds jeugdhulp
verleend en anderzijds toegang kan verlenen tot individuele
jeugdhulpvoorzieningen. Hoofdstuk 2 beschrijft vervolgens welke
jeugdhulpvoorzieningen er zijn, de vrij toegankelijke en individuele
jeugdhulpvoorzieningen. Hoofdstuk 3 beschrijft de behandeling van
jeugdhulpvragen in het jeugd- en gezinsteam. Het jeugd- en gezinsteam kijkt
daarbij ook of een aanvraag voor een individuele voorziening nodig is. Hoofdstuk
(4) beschrijft hoe de besluitvorming voor een individuele voorziening verloopt.
De regels voor het persoonsgebonden budget staan in hoofdstuk 5. Hoofdstuk 6
gaat over andere manieren van toegang tot individuele jeugdhulpvoorzieningen,
namelijk via verwijzing van een arts, via het gedwongen kader en in spoedeisende
gevallen. Tot slot worden de overige bepalingen behandeld in hoofdstuk 7, dit
zijn als het ware de spelregels. Aanvankelijk waren er een aantal artikelen in de verordening opgenomen waar een
keuze in gemaakt kon worden om ze wel of niet op te nemen. Deze artikelen
stonden in de vorige versie schuin gedrukt. Aangezien er in de inspraak positief
is geadviseerd over het wel opnemen van deze artikelen is dit nu achterwege
gelaten. Het zijn artikelen die voor de jeugdige en/of de ouders informatief
zijn. Zij worden echter ook in de wet geregeld. Artikelsgewijze toelichting Hoofdstuk 1 Algemene bepalingenArtikel 1 BegripsbepalingenIn artikel 1 worden de begrippen gedefinieerd die cruciaal zijn voor het begrip
van deze verordening en die niet in de Jeugdwet staan. De begrippen uit de
Jeugdwet zijn niet in de verordening opgenomen om de verordening niet te lang te
maken. Ze staan wel in de bijlage van deze toelichting.Het beleidsplan ‘Hart voor de Jeugd’ is het regionaal opgestelde beleidsplan
binnen de regio Holland Rijnland. In de verordening wordt hier naar verwezen
omdat het toekomstmodel hier onderdeel van uit maakt. Wanneer het beleidsplan
wordt gewijzigd, zal daarna ook de verordening worden aangepast.In deze verordening worden drie typen jeugdhulpvoorzieningen onderscheiden:vrij toegankelijke jeugdhulpvoorzieningenindividuele jeugdhulpvoorzieningenandere jeugdhulpvoorzieningenIn deze verordening worden ‘overige voorzieningen’ weergegeven als vrij
toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen. Individuele voorzieningen en overige
voorzieningen als genoemd in artikel 2.9, onder a. van de wet zijn centrale
begrippen. Omdat de wet hiervoor de ruimte biedt, zijn zij in deze verordening
nader gedefinieerd. De definitie van ‘andere voorziening’ betreft de voorziening als bedoeld in
artikel 2.9, onder b. van de wet. Het gaat om voorzieningen op grond van andere
wetten dan de Jeugdwet. Bijvoorbeeld dejeugdgezondheidszorg die door jeugdartsen en verpleegkundigen wordt geboden op
scholen enin het Centrum voor Jeugd en Gezin in het kader van de Wet publieke
gezondheid.De ‘jeugdhulpvraag’ is in termen van deze verordening, ongeacht of er feitelijk
al eerder contact met het gezin is geweest, het contact van jeugdigen of ouders
met het jeugd- en gezinsteam (in de praktijk is dit degene die namens het
college optreedt) op basis waarvan zij toegang tot jeugdhulpvoorzieningen
verzoeken. Het ‘gezinsplan’ is een hulpverleningsplan als bedoeld in de wet. De definitie van ‘pgb’ is opgenomen omdat de afkorting pgb in het spraakgebruik
inmiddels meer isingeburgerd dan voluit ‘persoonsgebonden budget’.Het ‘jeugd- en gezinsteam’ is het middelpunt in het Toekomstmodel van Holland
Rijnland (zie figuur hierboven). De teams moeten een cruciale rol vervullen bij
het verhogen van de kwaliteit van de jeugdhulp en de vermindering van het
gebruik van (zware) specialistische voorzieningen. De expertise van diverse
soorten ambulante jeugdhulp uit het huidige stelsel wordt in deze teams
samengevoegd. Daarmee wordt het hulpaanbod doelmatiger en overzichtelijker: voor
ouders, voor andere voorzieningen en voor de aansturing door de gemeenten.Het aantal definities van artikel 1 is beperkt, aangezien de wet al een flink
aantal definities kent dieook bindend zijn voor deze verordening. Deze wettelijke definities zijn dan ook
niet nogmaalsopgenomen in deze verordening. Dit zou overbodig zijn en bovendien voor
verwarring kunnen zorgen als er bijvoorbeeld door een latere wetswijziging een
verschil zou ontstaan tussen de omschrijving in de verordening en de wettelijke
omschrijving. Voor de goede orde is in bijlage 1 van deze toelichting de
begripsbepaling van artikel 1.1 van de Jeugdwet gevoegd.Artikel 2 Jeugd- en gezinsteamIn het Beleidsplan Hart voor de Jeugd is vastgesteld dat de gemeente de
jeugdhulp regelt via het jeugd- en gezinsteam. Lid 1 bevat de opdracht aan het
college om zorg te dragen voor een functionerend jeugd- en gezinsteam. Dit team
is één van de elementen van het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG). Het tweede lid beschrijft de taken van het jeugd- en gezinsteam in het bieden
van jeugdhulp, namelijk het verlenen van consultatie en advies,
basisdiagnostiek, ambulante hulp en zorgcoördinatie. In lid 3 staat dat het college de jeugdhulpverleners van het jeugd- en
gezinsteam mandateert om individuele jeugdhulpvoorzieningen te verstrekken.
Genoemd wordt dat dit kan wanneer zij daartoe gemandateerd worden door het
college. Dit mandaat wordt niet in deze verordening geregeld, het college neemt
daarover een apart besluit. Hoofdstuk 2. Vrij toegankelijke en individuele
jeugdhulpvoorzieningenArtikel 3 Vrij toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen Artikel 3 en 4 zijn een nadere uitwerking van artikel 2.9, onder a, van de
Jeugdwet, waarin is bepaald dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt
over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige
voorzieningen, in onze verordening de individuele en vrij toegankelijke
jeugdhulpvoorzieningen genoemd. Uit de Memorie van Toelichting bij artikel 2.9 komt naar voren dat de burger
recht heeft op een duidelijk beeld van het aanbod van de voorzieningen binnen de
gemeente. In deze artikelen stelt de raad daarvoor de kaders, en noemt dat het
college later voor uitvoering nadere regels kan opstellen.Artikel 3 regelt de jeugdhulpvoorzieningen die vrij toegankelijk zijn. Dit
betekent dat een jeugdige en/of de ouders hier gebruik van kunnen maken zonder
dat hiervoor een toegangsbeslissing van de gemeente of verwijzing van een arts
zoals genoemd in artikel 17 noodzakelijk is. De in deze verordening genoemde vrij toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen worden
in de Jeugdwet `overige voorzieningen` genoemd.Gemeenten in Holland Rijnland sluiten bij hun keuze voor de vrij toegankelijke
jeugdhulpvoorzieningen aan bij het Beleidsplan Hart voor de Jeugd. De vrij
toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen zijn: de basisvoorzieningen (pijler 2) en
de jeugd- en gezinsteams (pijler 3). Het jeugd- en gezinsteam verleent
consultatie en advies, basisdiagnostiek, ambulante hulp en zorgcoördinatie.Lid 2 van artikel 3 geeft aan dat het college in nadere regels een aantal
individuele jeugdhulpvoorzieningen alsnog aanwijst als vrij toegankelijk of
andersom. Zie verder ook het algemene deel van de toelichting, waar het toekomstmodel voor
de jeugdhulp wordt beschreven.Artikel 4 Individuele jeugdhulpvoorzieningen De individuele jeugdhulpvoorzieningen zijn de voorzieningen die vallen onder
specialistische hulp (pijler 4), zoals genoemd in het Beleidsplan Hart voor de
Jeugd. Dit zijn onder andere:Generalistische Basis GGZ Jeugd;Specialistische GGZ Jeugd;Gespecialiseerde jeugdhulp kinderen en jongeren met een beperking;Gesloten jeugdhulp;Jeugdbescherming; Jeugdreclassering;24 uur zorg Jeugd en Opvoedhulp;Zie verder ook het algemene deel van de toelichting, waar het toekomstmodel voor
de jeugdhulp wordt beschreven.Het gaat om situaties waarin ernstige of complexe problemen zijn en waarvoor
meer of andere hulp nodig is, dan waarin het jeugd- en gezinsteam kan voorzien.
In dit geval is het nodig dat de jeugdige en/ouders een aanvraag indienen. Dit is specialistische jeugdhulp aan jeugdigen en ouders bij:problematische (gezins)situaties en/ofpsychiatrische stoornissen van de jeugdige en/ofverslaving van de jeugdige en/of(licht) verstandelijke beperking van de jeugdige en/ofzintuigelijke beperking van de jeugdige en/oflichamelijke beperking van de jeugdige en/ofernstige somatische aandoening van de jeugdige.Lid 2 van artikel 4 geeft aan dat het college in nadere regels een aantal
individuele jeugdhulpvoorzieningen kan specificeren of alsnog kan aanwijzen als
vrij toegankelijk. Beweegredenen daarvoor zouden kunnen zijn het verminderen van
bureaucratie of omdat voorzieningen bij nader inzien toch niet specialistisch
blijken te zijn.Hoofdstuk 3. Behandeling jeugdhulpvragen
In dit hoofdstuk wordt uitgewerkt hoe de gemeente de toeleiding naar jeugdhulp
uitwerkt. In artikel 2.3 lid 1 van de Jeugdwet staat dat er deskundige
toeleiding naar en advisering over jeugdhulpvoorzieningen beschikbaar moet zijn
voor jeugdigen en ouders die jeugdhulpvragen hebben.Het gaat in dit hoofdstuk zowel over de vrij toegankelijke, als de individuele
jeugdhulpvoorzieningen. Ook de afstemming met andere voorzieningen komt aan
bod.Artikel 5 Voorleggen jeugdhulpvraag Het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) is een laagdrempelig inlooppunt waar
ouders en jongeren terecht kunnen met hun vragen over gezondheid, opgroeien en
opvoeden. Het CJG is er voor kleine en grote vragen. Het CJG biedt advies,
ondersteuning en hulp op maat. Het CJG bestaat uit de jeugdgezondheidszorg,
preventieve programma’s en projecten en het jeugd- en gezinsteam.Het eerste lid van dit artikel beschrijft dat de jeugdige en/of de ouder zich
rechtstreeks bij het jeugd- en gezinsteam kunnen melden. Dat kan in het fysieke
CJG, via de website of bijvoorbeeld als de hulpverlener van het jeugd- en
gezinsteam aanwezig is op een school.Jeugdigen en ouders kunnen ook op andere manieren contact met het CJG hebben en
stellen daar hun vragen over opgroeien en opvoeden. Dat kan zijn tijdens het
contact met de jeugdgezondheidszorg, via de websites van het CJG,
chatspreekuren, cursussen of informatieavonden. Als de vraag een jeugdhulpvraag
betreft, die niet binnen het de jeugdgezondheidszorg of preventieve projecten
van het CJG kan worden afgehandeld, zal de medewerker van het CJG de jeugdige
en/of de ouders begeleiden naar het jeugd- en gezinsteam. Lid 2 van artikel 5 is opgenomen om aan te sluiten bij het toekomstmodel dat in
het Beleidsplan Hart voor de Jeugd is geschetst. Basisvoorzieningen zijn een
onlosmakelijk en integraal onderdeel van dit toekomstmodel. Jeugdigen en ouders
krijgen op deze manier overzicht van waar zij terecht kunnen met een
jeugdhulpvraag. Om te voorkomen dat het beeld ontstaat dat een arts niet ook
zelf kan verwijzen naar een individuele jeugdhulpvoorziening, wordt een
verwijzing gemaakt naar artikel 15. Artikel 6 Afspraak voor gesprek over jeugdhulpvraagDit artikel beschrijft het maken van een afspraak voor een gesprek tussen de
jeugdige en/of de ouders en het jeugd- en gezinsteam en de voorbereiding op het
gesprek. Het gesprek vindt plaats met één of meer hulpverleners van het jeugd-
en gezinsteam. Een aantal aspecten van dit artikel vragen om een
toelichting.Lid 1 bepaalt dat het jeugd- en gezinsteam in overleg met de jeugdige en zijn
ouders alle voor het gesprek noodzakelijk en toegankelijke gegevens verzamelt.
Deze gegevens verzameling kan ook tijdens het gesprek plaatsvinden als door
vraagverheldering alle relevante informatie vergaard wordt om een volledig beeld
van de jeugdhulpvraag te krijgen. Als het zinvol is gegevens bij derden op te
vragen zal altijd eerst toestemming worden gevraagd aan de jeugdige en/of zijn
ouders. Uiteraard geldt dit ook voor medische gegevens, zo wordt rekening
gehouden met het medisch beroepsgeheim en het recht op privacy. Lid 1 benoemt ook dat het maken van een afspraak zo snel als mogelijk gebeurt.
Hierbij wordt geen tijdslimiet genoemd omdat dit tot onnodige regelgeving leidt.
Wel wordt duidelijk gemaakt dat het jeugd- en gezinsteam alert moet zijn op
onnodige vertraging in de procedure. Lid 2 beschrijft dat het jeugd- en gezinsteam de jeugdige en/of de ouders
informeert over de procedure, rechten en plichten. Wanneer persoonsgegevens
nodig zijn, zal de hulpverlener van het jeugd- en gezinsteam om toestemming
vragen om deze te registreren. Op de registratie van persoonsgegevens is de Wet
bescherming persoonsgegevens van toepassing.Lid 3 beschrijft dat de hulpverlener van het jeugd- en gezinsteam en de jeugdige
en/of de ouders ook kunnen afzien van een gesprek. Bijvoorbeeld omdat de
jeugdhulpvraag meteen duidelijk is, of als direct verwijzen naar specialistische
hulpverlening noodzakelijk is. Dit artikel is in de verordening opgenomen om
onnodige bureaucratie te voorkomen en mogelijk te maken dat gedaan wordt wat
noodzakelijk is voor de jeugdhulpvraag van de jeugdige en/of zijn ouders.Artikel 7 Inhoud gesprekTijdens het gesprek tussen de jeugdige en/of de ouders en een hulpverlener van
het jeugd- en gezinsteam wordt onder andere gesproken overde behoeften, persoonskenmerken, veiligheid, ontwikkeling en
gezinssituatie van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag; het gewenste resultaat;het vermogen van de jeugdige en/of de ouders om zelf of met
ondersteuning van de naaste omgeving een oplossing voor de
jeugdhulpvraag te vinden;de mogelijkheden om gebruik te maken van een voorziening op het gebied
van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen,
die niet onder de Jeugdwet vallen;de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een voor
de jeugdige en/of de ouders vrij toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen of
individuele jeugdhulpvoorzieningen.Deze onderwerpen worden genoemd in de verordening om een beeld te scheppen van
de inhoud van het gesprek en om aan te geven welke afwegingen spelen bij het in
behandeling nemen van een jeugdhulpvraag.Niet alle onderwerpen zullen bij elk gesprek aan de orde komen. Dit is
afhankelijk van de inhoud van de jeugdhulpvraag. De medewerker van het jeugd- en
gezinsteam is deskundig en bepaalt met de jeugdige en/of de ouders de inhoud van
het gesprek.Het gesprek kan niet altijd in één afspraak worden afgerond. Het is dus mogelijk
dat er meerdere gesprekken worden gehouden.Bij het gesprek kunnen ook andere personen aanwezig zijn. Deze andere
betrokkenen zijn personen die van belang zijn voor de jeugdige en/of de ouders
en voor het bespreken van de jeugdhulpvraag. Dit kunnen bijvoorbeeld mensen zijn
uit het sociale netwerk van de jeugdige of ouders, iemand van een
specialistische jeugdhulpvoorziening of school. De jeugdige en/of ouders bepalen
in overleg met de hulpverlener van het jeugd- en gezinsteam of er andere
personen uitgenodigd zullen worden.Artikel 8 Verslag van het gesprekVan het gesprek tussen de jeugdige en/of de ouders en een hulpverlener van het
jeugd- en gezinsteam over de jeugdhulpvraag wordt een verslag op hoofdlijnen
gemaakt. De hulpverlener van het jeugd- en gezinsteam maakt dit verslag. Dit
verslag wordt zo snel mogelijk nadat het gesprek heeft plaats gevonden,
overhandigd aan de jeugdige en/of de ouders. Het verslag wordt opgenomen in het
cliëntdossier waar de jeugdige en/of de ouders op elk gewenst moment toegang toe
hebben. De jeugdige en/of de ouders hebben ook de mogelijkheid om, indien
gewenst, opmerkingen of latere aanvullingen aan het verslag te laten toevoegen.
Deze clausule is opgenomen opdat de jeugdige en ouders regie hebben en kunnen
hebben, over hun eigen jeugdhulpvraag en dus zeggenschap hebben over de inhoud
van het verslag. Zo wordt ook recht gedaan aan het principe van “eigen
kracht”.De jeugdige en/of de ouders kunnen ook aangeven dat zij geen exemplaar van het
verslag willen ontvangen of het verslag juist op een later tijdstip willen
ontvangen. Dit laatste kan bijvoorbeeld door een vakantie van de jeugdige en/of
de ouders.Artikel 9 Inhoud van het verslagHet gespreksverslag gaat over de afspraken die tussen het jeugd- en gezinsteam
en de jeugdige en/of de ouders zijn gemaakt. Het kan zijn dat het verslag een
weergave is van meer dan één gesprek. In het verslag staat bijvoorbeeld of een gezinsplan wordt opgesteld en op welke
wijze voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke
ondersteuning, of werk en inkomen kunnen worden afgestemd op de hulpverlening.
Als de jeugdige en/of de ouders hebben aangegeven dat zij willen dat er rekening
wordt gehouden met hun levensovertuiging, religieuze en/of culturele achtergrond
wordt dit ook in het gespreksverslag vermeld. Bovendien is er een mogelijkheid
dat de jeugdige en/of ouders indien gewenst opmerkingen aan het verslag
toevoegen.Artikel 10 Opstellen van het gezinsplanAls tijdens het gesprek is afgesproken dat er een gezinsplan wordt opgesteld,
wordt dit plan samen met de jeugdige en/of de ouders en mogelijk andere
betrokkenen door de hulpverlener van het jeugd- en gezinsteam opgesteld. In de
praktijk kan dit betekenen dat het in artikel 8 en 9 genoemde gespreksverslag,
wordt omgebouwd tot een gezinsplan. Het gezinsplan wordt opgesteld aan de hand van de werkwijze één gezin - één
plan. In het Beleidsplan Hart voor de Jeugd staat: “Uitgangspunt van 1Gezin1Plan is het versterken van de eigen kracht van
een gezin, met de ouder als regisseur van het eigen
gezinsleven. Ouders, jongeren, leden uit hun sociaal
netwerk en betrokken instanties werken samen om de doelen
van het gezin te realiseren. Met behulp van de werkwijze
1Gezin1Plan wordt een integraal gezinsplan opgesteld. Dat vormt de verbinding met ondersteuning vanuit bijvoorbeeld onderwijs,
Wmo, Werk & inkomen, schuldhulpverlening,
volwassenenzorg. 1Gezin1Plan vormt ook de basis voor de
samenwerking met sociale wijkteams en het
veiligheidshuis.Het is belangrijk dat ook vanuit deze domeinen met de principes en
werkwijze van 1Gezin 1 Plan gewerkt wordt. Zo ontstaan integrale hulpplannen
op maat voor dat kind of gezin waarbij alle leefdomeinen die een rol spelen bij de problematiek betrokken
zijn.”In het gezinsplan staan in de eerste plaats de afspraken over wat de jeugdige
en/of de ouders zelf gaan oppakken. Daarnaast wordt beschreven welke vrij
toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen en welke individuele jeugdhulpvoorzieningen
nodig zijn. Het gezinsplan vormt de verbinding met ondersteuning vanuit andere
voorzieningen bijvoorbeeld onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en
inkomen, schuldhulpverlening en volwassenenzorg. Ook de eventuele wachtlijsten
van jeugdhulpaanbieders en mogelijke tussenoplossingen om deze wachttijden te
overbruggen worden in het gezinsplan meegenomen,Het gezinsplan is geen statisch document. Er kunnen afspraken aan toegevoegd
worden, wanneer dat naar inzicht van de jeugdige en/of de ouders en het jeugd-
en gezinsteam van belang is of indien er meerdere vragen/problemen in een gezin
zijn, waardoor deze niet allemaal tegelijkertijd kunnen worden opgepakt.Hoofdstuk 4. Behandeling aanvraag individuele
jeugdhulpvoorzieningIn artikel 2.9, onder a, van de Jeugdwet staat dat de gemeenteraad voor
individuele voorzieningen in een verordening regels moet stellen over de
voorwaarden voor toekenning, over de wijze van beoordeling van en over de
afwegingsfactoren bij de verlening van een individuele jeugdhulpvoorziening. In
hoofdstuk 4 wordt dit uitgewerkt.Artikel 11 Indienen aanvraag via jeugd- en gezinsteamDit artikel regelt op welke wijze en op welke plek een jeugdige en/of de ouders
een aanvraag voor een individuele jeugdhulpvoorziening kunnen indienen. Een
aanvraag is nodig om een verleningsbeschikking voor een individuele
jeugdhulpvoorziening te krijgen. In de Algemene wet bestuursrecht (Awb) worden
regels gegeven over de aanvraag. Deze regels zijn ook van toepassing op een
aanvraag voor een individuele voorziening. Dit betekent bijvoorbeeld dat, op grond van artikel 4:1 van de Awb, een aanvraag
schriftelijk wordt ingediend bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de
aanvraag te beslissen (hier het college), tenzij bij wettelijk voorschrift
anders is bepaald. In het eerste lid is bepaald dat jeugdigen en ouders een
aanvraag, zowel mondeling als schriftelijk kunnen indienen bij het jeugd- en
gezinsteam. Het nemen van een besluit op een aanvraag is een bevoegdheid van het college.
Daarom staat in lid 1dat de aanvraag voor een voorziening aan het college wordt
voorgelegd. Via een apart besluit zal het college deze bevoegdheid mandateren
aan hulpverleners van het jeugd- en gezinsteam.Dit lijkt omslachtig maar juridisch gezien is het verplicht in de verordening
aan te geven dat de besluitvorming bij het college van burgemeester en wethouder
ligt. Het mandateren van deze bevoegdheid kan niet in deze verordening worden
geregeld, dit gebeurt in een mandaatbesluit van het college.Het tweede lid bepaalt tevens dat de aanvraag mondeling of schriftelijk kan
worden gedaan en dat het jeugd- en gezinsteam de aanvraag begeleidt. Hiermee
wordt ook mogelijk gemaakt om, ter voorkoming van onnodige administratieve
lasten, verslag of plan als aanvraag aan te merken. In de verordening is geen termijn opgenomen om te beslissen op een aanvraag. De
regeling in de Awb geldt onverkort. In artikel 4:13 van de Awb is bepaald dat
een beschikking dient te worden gegeven binnen een redelijke termijn. De Awb
bepaalt dat een redelijke termijn in ieder geval verstreken is wanneer het
bestuursorgaan binnen acht weken na ontvangst van de aanvraag geen beschikking
heeft gegeven. Indien een beschikking niet binnen acht weken kan worden gegeven,
dient het bestuursorgaan dit binnen deze termijn aan de aanvrager mee te delen
en daarbij een redelijk termijn te noemen waarbinnen de beschikking wel tegemoet
kan worden gezien (artikel 4:14, derde lid, van de Awb). Deze termijnen zijn maximumtermijnen. Indien nodig, kan en zal na een aanvraag
al binnen enkele dagen een individuele jeugdhulpvoorziening worden verstrekt. In
complexe situaties zal in de regel in het belang van een zorgvuldig onderzoek
een langere termijn nodig zijn. Bijvoorbeeld, indien een langer durend
diagnosetraject benodigd is. Van belang is dat het jeugd- en gezinsteam zelf een
professionele inschatting maakt van wat een redelijke termijn is, gezien de aard
en mate van urgentie van de jeugdhulpvraag. Dit sluit aan bij een van de
uitgangspunten van het jeugd- en gezinsteam: “doen wat nodig is”. Artikel 12 Beschikking individuele jeugdhulpvoorzieningIn artikel 2.9 onder a van de Jeugdwet is bepaald dat in de verordening regels
moeten worden gesteld over de voorwaarden voor toekenning van een individuele
jeugdhulpvoorziening, over de wijze van beoordeling van en de afwegingfactoren
bij een individuele jeugdhulpvoorziening. Dit artikel is een uitwerking van deze
opdracht. Bij de besluitvorming hanteert het college de wettelijke termijn (Awb)
van maximaal 8 weken.Onder a van dit artikel wordt bepaald dat alleen een individuele
jeugdhulpvoorziening kan worden verstrekt als de jeugdige niet op eigen kracht
of met hulp van zijn ouders of andere personen uit zijn naaste omgeving een
oplossing voor zijn jeugdhulpvraag kan vinden. Hiermee wordt aangesloten bij de
regionale visie jeugdhulp “Op eigen kracht” (bijlage van Beleidsplan Hart voor
de Jeugd): “Voor iedereen is het van belang steun te krijgen uit de directe
omgeving van het sociale netwerk. Familie, vrienden, buren en vrijwilligers
zijn essentieel bij de opvoeding. Daarom kijken we altijd eerst welke steun
en hulp het eigen sociale netwerk kan bieden en hoe we het eigen sociale
netwerk kunnen versterken. Steun dichtbij, hoe klein ook is effectief en
duurzaam”.Onder b van dit artikel wordt verder bepaald dat alleen een individuele
jeugdhulpvoorziening kan worden verstrekt als de jeugdige geen oplossing voor
zijn jeugdhulpvraag kan vinden door gebruik te maken van een vrij toegankelijke
jeugdhulpvoorziening, zoals omschreven in artikel 3. Daarmee worden individuele
voorzieningen pas ingezet wanneer vrij toegankelijke voorzieningen niet
toereikend zijn.Artikel 13 Inhoud beschikking individuele jeugdhulpvoorzieningWanneer jeugdigen of ouders een formele aanvraag bij het college hebben
ingediend, moet het college een schriftelijke beschikking opstellen. Ook op deze
beschikking is de Algemene wet bestuursrecht (Awb) van toepassing.Jeugdigen en ouders kunnen tegen de beschikking bezwaar en beroep indienen. De
mogelijkheid om bezwaar in te dienen tegen de beschikking en ook de daarop
volgende mogelijkheid van beroep bij de rechter is geregeld in de Awb. Weigering
of uitblijven van een beschikking, geeft de burger op grond van de Awb de
mogelijkheid om bezwaar in te dienen. De Awb is ook van toepassing als het
college het ontvangen van aanvragen en het nemen van besluiten op aanvragen voor
individuele jeugdhulpvoorzieningen mandateren aan medewerkers van het jeugd- en
gezinsteam. Het tweede en derde lid regelen welke onderdelen in de beschikking moeten worden
opgenomen, indien sprake is van een voorziening in natura dan wel een
voorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb).Het vierde lid gaat over een eventuele ouderbijdrage. De ouderbijdrage geldt
alleen in situaties van jeugdhulp met verblijf buiten de thuissituatie (zie
artikel 8.2.1 van de Jeugdwet). In de beschikking wordt een eventuele
ouderbijdrage alleen als informatie opgenomen. De vaststelling en inning
geschieden namelijk niet door de gemeente maar door het bestuursorgaan dat
namens de gemeente met de inning is belast. Dit bestuursorgaan zal het CAK
zijn.Lid 5 maakt mogelijk dat niet bij elke verlening en verstrekking van een
individuele jeugdhulpvoorziening een beschikking wordt afgegeven. Tevens wordt
geregeld dat in elk geval wel een beschikking wordt afgegeven bij een pgb,
weigering van een aangevraagde voorziening of als de jeugdige en/of ouders dat
wensen. De laatste twee gevallen zijn van belang omdat dit hiermee de
rechtszekerheid van de burger wordt geregeld. Als in overleg tussen het jeugd-
en gezinsteam en de jeugdige en/of ouders wordt besloten dat geen beschikking
wordt afgegeven, wordt wel geregistreerd in het dossier van de jeugdige dat een
individuele voorziening is verstrekt. Hoofdstuk 5.
Individuele jeugdhulpvoorzieningen via persoonsgebonden budget
(pgb)Een persoonsgebonden budget (pgb) is een geldbedrag waarmee een persoon zelf
zorg, begeleiding, hulp, hulpmiddelen of voorzieningen in kankopen.In 2015 wordt het pgb via trekkingsrecht geregeld. Bij trekkingsrechten komt het
budget niet meer op de rekening van de budgethouder, maar bij de Sociale
Verzekeringsbank (SVB) op de bankrekening te staan. De budgethouder stuurt de
rekeningen voor het betalen van zorgverleners naar de SVB en zij controleert
vooraf of het om verzekerde zorg gaat.Artikel 14 Individuele jeugdhulpvoorziening via persoonsgebonden budget
(pgb) In het eerste lid is verankerd dat het college op grond van artikel 8.1.1 van de
Jeugdwet een pgb kan verstrekken. Er is een verwijzing opgenomen naar het
centrale pgb artikel (8.1.1) van de Jeugdwet. Daarin wordt een compleet beeld
gegeven van de rechten en plichten van de cliënt. Als aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan, kan van een verplichting van het
college worden gesproken (zie ook de tekst van artikel 8.1.1, eerste lid:
“Indien de jeugdige of zijn ouders dit wensen …”) om een pgb te verstrekken in
plaats van een voorziening in natura. Van belang is dat een pgb slechts wordt verstrekt indien (zie artikel 8.1.1,
derde lid):de jeugdige of zijn ouders op eigen kracht of met hulp uit hun sociale
netwerk of met hulp van een curator, bewindvoerder, mentor of
gemachtigde, voldoende in staat zijn de aan een persoonsgebonden budget
verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren; de jeugdige of zijn ouders gemotiveerd kunnen aantonen dat de
individuele jeugdhulpvoorziening die door een aanbieder wordt geleverd,
niet passend is;gewaarborgd is dat de jeugdhulp die tot de individuele
jeugdhulpvoorziening behoort en die de jeugdige of zijn ouders van het
budget willen betrekken, van goede kwaliteit is.Het tweede lid van artikel 14 berust op artikel 2.9, onder c, van de Jeugdwet.
In deze wetsbepaling staat dat in de verordening in ieder geval wordt bepaald op
welke wijze de hoogte van een pgb wordt vastgesteld. Deze bevoegdheid wordt in
het tweede lid gedelegeerd aan het college. In het derde lid is beschreven dat het college in nadere regels uitwerkt onder
welke voorwaarden de persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt
verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot zijn
sociale netwerk. Dit is een uitwerking van het bepaalde in artikel 8.1.1 lid 4
van de Jeugdwet. Hoofdstuk 6. Overige wijzen van toegang tot jeugdhulp
Artikel 15 Verwijzing naar jeugdhulp door de huisarts, medisch specialist
of jeugdartsIn artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat, naast
de door de gemeente georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de huisarts,
medisch specialist en jeugdarts kunnen verwijzen naar de jeugdhulp. Dit laatste
geldt zowel voor de vrij-toegankelijke voorzieningen als de individuele (niet
vrij-toegankelijke) voorzieningen. In de praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder zijn die na de verwijzing
beoordeelt welke jeugdhulp precies nodig is. Deze bepaalt in overleg met de
jeugdige of ouder daadwerkelijk de concrete inhoud, vorm, omvang en duur van de
benodigde jeugdhulp. Deze aanbieder stelt dus vast wat naar zijn oordeel de
inhoud van de benodigde voorziening dient te zijn en hij zal zijn oordeel mede
baseren op de protocollen en richtlijnen die voor een professional de basis van
zijn handelen vormen. De verwijzing van de huisarts, medisch specialist of jeugdarts geeft dus
rechtstreeks toegang tot de jeugdhulp. Er zal geen beschikking volgen van de
gemeente. De gemeente moet wel zorgen dat er voldoende zorg beschikbaar is. Als
de jeugdige en/of ouders het niet eens kunnen worden, kan de jeugdhulpaanbieder
de jeugdige en- of ouders erop wijzen dat zij een aanvraag voor jeugdhulp kunnen
indienen bij het jeugd- en gezinsteam.Het is van belang dat de verwijzing goed verloopt. De gemeente zal daarom
afspraken maken met artsen en aanbieders over de verwijzing naar jeugdhulp. Dit
wordt benoemd in artikel 23 van deze verordening.Artikel 16 Jeugdhulp bij kinderbeschermingsmaatregel en in spoedeisend
gevalHet artikel gaat over de verplichtingen die de gemeente heeft als er een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering is opgelegd door de rechter.
Zowel de kinderbeschermingsmaatregel als de jeugdreclassering worden uitgevoerd
door een gecertificeerde instelling. De jeugdbeschermer en jeugdreclassering
mogen in het kader van de maatregel, besluiten tot inzet van jeugdhulp. Dat de
jeugdbeschermer en de jeugdreclasseerder deze bevoegdheid hebben staat in
artikel 3.5 van de Jeugdwet.In het eerste lid wordt verwoord dat de gemeente zorg draagt voor een toereikend
aanbod van jeugdhulpvoorzieningen, zodat de uitspraak van de rechter (of een
andere instantie) kan worden uitgevoerd. Hiervoor verstrekt het college geen
beschikking als bedoeld in artikel 12.Artikel 17 Jeugdhulp in spoedeisend gevalIn dit artikel staat dat het college in spoedeisende gevallen een tijdelijke
voorziening kunnen te treffen. Dit is het geval als een spoedmachtiging is
afgegeven door de rechter (of andere instantie) omdat onmiddellijke verlening
van jeugdhulp noodzakelijk is en de reguliere machtiging niet kan worden
afgewacht. De Jeugdwet noemt de inzet jeugdhulp in spoedeisende gevallen in
artikel 6.1.3 en 6.1.8. In dit artikel wordt specifiek genoemd dat het college dit besluit neemt in
afwijking van artikel 11 en 12. Het kan zijn dat vanwege de spoed er nog geen
goed gemotiveerde aanvraag is en dat nog niet echt duidelijk is of aan de
voorwaarden voor een individuele voorziening is voldaan. Na het treffen van een
tijdelijke voorziening zal daarin later worden voorzien. Hoofdstuk 7. Overige bepalingenArtikel 18 Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering Volgens de wet is een jeugdige en/of de ouders verplicht mede te delen wanneer
er zich nieuwe feiten en omstandigheden voordoen waarvan men redelijkerwijs kan
verwachten dat die van invloed op de individuele jeugdhulpvoorziening kunnen
zijn. Dit wordt benadrukt in lid 1. In lid 2 wordt aangegeven dat de gemeente ook zelf de situatie kan bekijken en
kan besluiten om een beslissing over individuele jeugdhulpvoorziening te
herzien, in te trekken of terug te vorderen en onder welke omstandigheden de
gemeente dit mag doen.Lid 3 regelt dat als door de jeugdige en/of de ouders onjuiste of onvolledige
gegevens zijn verstrekt die bij volledigheid en/of juistheid tot een andere
beslissing hadden geleid, het pgb of de geldswaarde van de voorziening (de
daadwerkelijke kosten van de voorziening) kunnen worden teruggevorderd. Lid 4 geeft aan dat als een pgb na een jaar nog niet is gebruikt voor het doel
waarvoor het is verstrekt het besluit kan worden ingetrokken. Tot slot geeft lid 5 aan dat het college de besteding van het pgb kan
controleren. Artikel 19 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en
uitvoerders kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering In artikel 2.12 van de Jeugdwet staat omschreven dat de gemeente in de
verordening moet regelen dat het college hierover afspraken moet maken. Via dit
artikel voldoet de gemeente hieraan en geeft de raad deze opdracht aan het
college. Naast de in dit artikel genoemde aspecten kunnen ook andere zaken in
overweging genomen worden, zoals de NZA-richtlijnen (Nederlandse Zorgautoriteit)
voor prijzen van jeugdhulp.Artikel 20 VertrouwenspersoonDe vertrouwenspersoon wordt landelijk geregeld. Gemeenten hebben er gezamenlijk
voor gekozen dat de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) dit namens alle
gemeenten inkoopt bij het Advies- en Klachtenbureau Jeugdzorg (AKJ), een
stichting die op dit moment ook het vertrouwenswerk voor de jeugdzorg
uitvoert.Artikel 21 Inspraak en medezeggenschapIn dit artikel zijn bepalingen opgenomen over inspraak en medezeggenschap bij de
gemeente. Demogelijkheid tot inspraak en medezeggenschap tegenover de aanbieder is al
geregeld in artikel 4.2.4en verder van de wet. Opgemerkt wordt dat regeling van de inspraak en
medezeggenschap in artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015, op grond van
artikel 2.10 van de Jeugdwet van overeenkomstige toepassing wordt verklaard. Dit
leidt ertoe dat bij verordening moet worden bepaald op welke wijze ingezetenen
worden betrokken bij de uitvoering van deze wet.In lid 1 van dit artikel verwijst naar de regelgeving van artikel 150 van de
Gemeentewet. Lid 2 waarborgt dat er wordt dat voor het jeugdhulpbeleid een
zelfde inspraakprocedure geldt als voor andere terreinen. De inspraak geldt voor
alle ingezetenen. Dit is uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat
iedereen op enig moment aangewezen kan raken op ondersteuning. Lid 3 regelt dat
inwoners kunnen deelnemen aan een regulier overleg. Inwoners kunnen onderwerpen
aandragen voor dit overleg en ondersteuning krijgen. In lid 4 wordt het aan het
college de mogelijkheid geboden om de exacte invulling van de medezeggenschap
vorm te geven.Artikel 22 KlachtregelingDeze bepaling is aanvullend op de klachtregeling uit artikel 4.2.1 van de
Jeugdwet en hoofdstuk 9 Klachtenbehandeling van de Algemene wet bestuursrecht.
Het is zo dat de aanbieder in eerste instantie zal (moeten) worden aangesproken
bij klachten van jeugdigen en/of ouders over de behandeling. Het Beleidsplan
Hart voor de jeugd zegt daarover “Het effectief en laagdrempelig bemiddelen bij
en afhandelen van klachten van cliënten is een verantwoordelijkheid van de
jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen”.Artikel 23 Toepassen verordening en stellen nadere regelsOmdat de interpretatie van de verordening tot misverstanden kan leiden is in lid
1 van dit artikel geregeld dat bij dergelijke misverstanden moet worden
teruggegrepen naar de Jeugdwet (inclusief memorie van toelichting). Zo kan
worden achterhaald wat er precies met een bepaald woord of bepaalde term wordt
bedoeld. In lid 2 geeft de raad aan het college de bevoegdheid om nadere regels te
stellen ten behoeve van de uitvoering van deze verordening. Lid 3 regelt dat het college met huisartsen, medisch specialisten en jeugdartsen
afspraken zal maken over de voorwaarden waaronder en de wijze waarop de
verwijzing zoals bedoeld in artikel 15 plaatsvindt. Dit komt overeen met artikel
2.7, lid 4 van de Jeugdwet. Waarschijnlijk zullen deze afspraken regionaal of op
landelijk niveau worden gemaakt en worden daarna lokaal onder regie van de
gemeente uitgewerkt. Artikel 24 HardheidsclausuleDit artikel geeft het college de bevoegdheid om van deze verordening af te
wijken in zeer schrijnende gevallen waarvoor geen passende voorziening volgens
de regelgeving mogelijk is. De hardheidsclausule kan dan door het college
ingezet worden bij uitzonderingsgevallen. Artikel 25 OvergangsrechtDit artikel regelt dat jeugdigen die al aanspraak maken op jeugdhulp (dus vóór
de inwerkingtreding van de Jeugdwet) en deze verordening, deze jeugdhulp kunnen
blijven houden tot uiterlijk 1 januari 2016. Dit overgangsrecht geldt voor jeugdigen die een indicatiebesluit of verwijzing
voor (jeugd)zorg in het kader van de AWBZ Wjz en Zvw hebben. De bedoeling daarvan is dat deze jeugdigen een overgangsperiode krijgen waarin
er voor hen niets verandert en zij zich kunnen instellen op de nieuwe situatie.
De overgangsperiode verschilt naar gelang de resterende looptijd van het
indicatiebesluit, maar eindigt in elk geval een jaar na inwerkingtreding van
deze wet.Voor pleegzorg is een uitzondering gemaakt en is er geen einddatum indien vóór
de inwerkingtreding van deze wet een indicatiebesluit is afgegeven waarin is
vastgesteld dat de jeugdige is aangewezen op pleegzorg. Artikel 26 InwerkingtredingDit artikel regelt de inwerkingtreding. De verordening zelf dient voor 1
november 2014 te zijn vastgesteld door de raad.Artikel 27 CiteertitelDit artikel geeft de officiële benaming weer. De verordening zal via deze naam
zijn terug te vinden (conform de wet elektronische bekendmaking).Bijlage 1 van de Toelichting op de verordening Jeugdhulp Leiderorp
2015Artikel 1.1 Jeugdwet Artikel 1.1In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:- calamiteit: niet-beoogde of onverwachte gebeurtenis, die betrekking heeft op
de kwaliteit van de jeugdhulp en die tot een ernstig schadelijk gevolg voor of
de dood van een jeugdige of een ouder heeft geleid; - college: college van burgemeester en wethouders;- dossier: geheel van schriftelijk of elektronisch vastgelegde gegevens met
betrekking tot de verlening van jeugdhulp aan een jeugdige of ouder of de
uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering;- familiegroepsplan: hulpverleningsplan of plan van aanpak opgesteld door de
ouders, samen met bloedverwanten, aanverwanten of anderen die tot de sociale
omgeving van de jeugdige behoren;- gecertificeerde instelling: rechtspersoon die in het bezit is van een
certificaat of voorlopig certificaat als bedoeld in artikel 3.4 en die een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering uitvoert; - gekwalificeerde gedragswetenschapper: gedragswetenschapper behorende tot een
bij regeling van Onze Ministers aangewezen categorie; - gesloten accommodatie: bouwkundige voorziening of deel van een bouwkundige
voorziening met het daarbij behorende terrein, waar gesloten jeugdhulp wordt
verleend;- gesloten jeugdhulp: opname, verblijf en jeugdhulp in een gesloten accommodatie
op basis van een machtiging als bedoeld in artikel 6.1.2;- geweld bij de verlening van jeugdhulp of de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering: lichamelijk, geestelijk of
seksueel geweld jegens een jeugdige of een ouder, of bedreiging daarmee, door
iemand die werkzaam is voor de jeugdhulpaanbieder of een gecertificeerde
instelling, of door iemand die werkzaam is voor een rechtspersoon die in
opdracht van de aanbieder of gecertificeerde instelling jeugdhulp verleent of
door een andere jeugdige of ouder met wie de jeugdige of ouder gedurende het
etmaal of een dagdeel bij de aanbieder verblijft;- huiselijk geweld: huiselijk geweld als bedoeld in artikel 1 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning;- hulpverleningsplan: plan betreffende de verlening van jeugdhulp als bedoeld in
artikel 4.1.3 en hoofdstuk 6; - inspectie: inspectie jeugdzorg, bedoeld in artikel 9.1; - jeugdarts: arts die als jeugdarts KNMG is ingeschreven in het door het -
College Geneeskundig Specialismen van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij
ter bevordering van de Geneeskunst ingestelde profielre-gister
jeugdgezondheidszorg;- jeugdgezondheidszorg: jeugdgezondheidszorg als bedoeld in artikel 1 van de Wet
publieke gezondheid; jeugdhulp: ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen
en hun ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen
van of omgaan met de gevolgen van psychische problemen en stoornissen,
psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke
beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouders of
adoptiegerelateerde problemen; het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van
het zelfstandig functioneren van jeugdigen met een somatische,
verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, een chronisch
psychisch probleem of een psychosociaal probleem en die de leeftijd van
achttien jaar nog niet hebben bereikt, enhet ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van
de persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan
zelfredzaamheid bij jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijke of
zintuiglijke beperking of een somatische of psychiatrische aandoening of
beperking, die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt,
met dien verstande dat de leeftijdgrens van achttien jaar niet geldt
voor jeugdhulp in het kader van jeugdstrafrecht;- jeugdhulpaanbieder: natuurlijke persoon die, het verband van natuurlijke personen dat of de
rechtspersoon die bedrijfsmatig jeugdhulp doet verlenen onder
verantwoordelijkheid van het college; solistisch werkende jeugdhulpverlener onder verantwoordelijkheid van
het college;- jeugdhulpverlener: natuurlijke persoon die beroepsmatig jeugdhulp verleent; - jeugdige: persoon die: de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, de leeftijd van achttien jaar heeft bereikt en ten aanzien van wie op
grond van artikel 77c van het Wetboek van Strafrecht recht is gedaan
overeenkomstig de artikelen 77g tot en met 77gg van het Wetboek van
Strafrecht, of de leeftijd van achttien jaar doch niet de leeftijd van drieëntwintig
jaar heeft bereikt, en voor wie de voortzetting van jeugdhulp als
bedoeld in onderdeel 1°, die was aangevangen, of voor wie het college
vóór het bereiken van de leeftijd van achttien jaar heeft bepaald dat
een voorziening op het gebied van jeugdhulp noodzakelijk is of voor wie,
na beëindiging van jeugdhulp die was aangevangen vóór het bereiken van
de leeftijd van achttien jaar, binnen een termijn van een half jaar
hervatting van de jeugdhulp noodzakelijk is;- jeugdreclassering: reclasseringswerkzaamheden, genoemd in artikel 77hh, eerste
lid, van het Wetboek van Strafrecht, begeleiding, genoemd in artikel 77hh,
tweede lid, van dat wetboek en het begeleiding van en toezicht houden op
jeugdigen die deel nemen aan een scholings- en trainingsprogramma als bedoeld in
artikel 3 van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen, het geven van de
aanwijzingen, bedoeld in artikel 12, vijfde lid, van die wet, of de overige
taken die bij of krachtens de wet aan de gecertificeerde instellingen zijn
opgedragen;- kinderbeschermingsmaatregel: voogdij en de voorlopige voogdij op grond van
Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, de ondertoezichtstelling, bedoeld in artikel
254, eerste lid, Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en de voorlopige
ondertoezichtstelling, bedoeld in artikel 255 Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek; - kindermishandeling: elke vorm van voor een minderjarige bedrei-gende of
gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard, die de ouders
of andere personen ten opzichte van wie de minder-jarige in een relatie van
afhankelijkheid of van onvrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor
ernstige schade wordt berokkend of dreigt te worden berokkend aan de
minderjarige in de vorm van fysiek of psychisch letsel; - maatschappelijke ondersteuning: maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in
artikel 1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning; machtiging gesloten jeugdhulp: de machtiging, bedoeld in artikel 6.1.2. - medisch specialist: geneeskundig specialist die als specialist is ingeschreven
in een door het College Geneeskundig Specialismen van de Koninklijke
Nederlandsche Maatschappij ter bevordering van de Genees-kunst ingestelde
register als bedoeld in artikel 14 van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg; - Onze Ministers: Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en Onze
Minister van Veiligheid en Justitie tezamen; - opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen: psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen,
gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige,
opvoedingsproblemen van de ouders of adoptiegerelateerde problemen;beperkingen in de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie in
verband met een somatische, verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke
beperking, een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal
probleem bij een jeugdige die de leeftijd van achttien jaar nog niet
heeft bereikt, eneen tekort aan zelfredzaamheid in verband met een verstandelijke,
lichamelijke of zintuiglijke beperking of een somatische of
psychiatrische aandoening of beperking bij een jeugdige die de leeftijd
van achttien jaar nog niet heeft bereikt; - ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een
jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een
pleegouder; -persoonsgegevens, verwerking, bestand, onderscheidenlijk verantwoordelijke:
hetgeen daaronder wordt verstaan in de Wet bescherming persoonsgegevens; - plan van aanpak: plan betreffende de uitvoering van een
kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering als bedoeld in artikel 4.1.3; - pleegouder: persoon die een jeugdige die niet zijn kind of stiefkind is, als
behorende tot zijn gezin verzorgt en daartoe een pleegcontract als bedoeld in
artikel 5.2, eerste lid, heeft gesloten met een pleegzorgaanbieder; - pleegoudervoogd: pleegouder die tevens belast is met voogdij als bedoeld in
boek 1 Burgerlijk Wetboek; - pleegzorgaanbieder: jeugdhulpaanbieder die pleegzorg biedt;- preventie: op preventie gerichte ondersteuning van jeugdigen met of jeugdigen
met een risico op psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen,
gedragsproblemen of een verstandelijke beperking of van de ouders met of met een
risico op opvoedingspro-blemen; - strafrechtelijke beslissing: beslissing van de officier van justitie of de
strafrechter met toepassing van titel VIII A van het Eerste Boek van het Wetboek
van Strafrecht of een beslissing als bedoeld in artikel 493 van het Wetboek van
Strafvordering; - vertrouwenspersoon: persoon die jeugdigen, ouders of pleegouders op hun
verzoek ondersteunt in aangelegenheden die samenhangen met de wettelijke taken
en verantwoordelijkheden van het college, de jeugdhulpaanbieder, de
gecertificeerde instelling en het advies- en meldpunt huiselijk geweld en
kindermishandeling; - verwijsindex: verwijsindex risicojongeren als bedoeld in artikel 7.1.2.1; - woonplaats: woonplaats als bedoeld in artikel 12 van Boek 1 van het Burgerlijk
Wetboek;ingeval de voogdij over de jeugdige berust bij een instelling als
bedoeld in artikel 302 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek: de plaats
van het werkelijke verblijf van de jeugdige;ingeval de woonplaats, bedoeld onder 1° en 2°, onbekend is dan wel
buiten Nederland is: de plaats van het werkelijke verblijf van de
jeugdige op het moment van de hulpvraag.