CVDR33609_1Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2010nlregelingBerkelland2018-05-29BerkellandBerkelbericht 2 februari 2010Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2010Gemeentewet, artikel 44, lid 2 en 3, 95 tot en met 99 en 147gemeenteraadbestuur en recht2010-01-27De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-03-112012-01-01Nieuwe regelingRaadsvergadering 27 januari 2010GeenVerordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2010Raadsvergadering : 27 januari 2010Agendanummer : 25 ADe raad van de gemeente Berkelland;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 17 december
2009;gelet op de artikelen 44, tweede en derde lid, 95 tot en met 99 en 147 van
de Gemeentewet;gelet op het Rechtspositiebesluit wethouders en het Rechtspositiebesluit
raads- en commissieleden;b e s l u i t :vast te stellen de VERORDENING RECHTSPOSITIE WETHOUDERS, RAADS- EN COMMISSIELEDEN
2010IBegripsomschrijvingen1In deze verordening wordt verstaan onder:
commissie: een commissie als bedoeld in hoofdstuk V van de
Gemeentewet;
Rechtspositiebesluit wethouders: het Koninklijk Besluit van 22
maart 1994, Stb. 243;
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden: het Koninklijk
Besluit van 22 maart 1994, Stb. 244;
Regeling rechtspositie wethouders: de ministeriële regeling van
20 februari 2001, Stcrt. 41 als bedoeld in artikel 23 van het
Rechtspositiebesluit wethouders;
Verplaatsingskostenregeling 1989: het besluit van de minister
van Binnenlandse Zaken van 20 oktober 1989, nr.
AB87/74/U6DGMP/AV/FAR, Stcrt. 212;
Reisregeling binnenland: het besluit van de minister van
Binnenlandse Zaken van 16 maart 1993, nr. AB93/U280, Stcrt. 56;
Reisregeling buitenland: het besluit van de minister van
Binnenlandse Zaken van 12 september 1994, nr. AD94/U1011, Stcrt.
181;
raadslid: lid van de gemeenteraad, niet zijnde wethouder;
griffier: de griffier, bedoeld in artikel 107 van de
Gemeentewet;
gemeentesecretaris: de secretaris, bedoeld in artikel 102 van de
Gemeentewet.
IIVoorzieningen voor raadsleden2Vergoeding voor de werkzaamhedenDe vergoeding voor de werkzaamheden bedoeld in artikel 2, eerste lid,
van het Rechtspositiebesluit raads en commissieleden, is gelijk aan het
door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor
gemeenteklasse 10 vastgestelde maximum. 3Onkostenvergoeding1.De vergoeding voor aan de uitoefening van het raadslidmaatschap
verbonden kosten is gelijk aan het bedrag voor gemeenteklasse 10,
vermeld in tabel II van het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden. 2.Ten aanzien van een raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge
artikel 4, aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting
1964 voor de toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt
aangemerkt, is in afwijking van het eerste lid de onkostenvergoeding
gelijk aan het bedrag voor Gemeenteklasse 10, vermeld in tabel III
van het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden. 4Berekening en betaling vaste vergoedingen1.Hij die gedurende een gedeelte van het kalenderjaar raadslid is
geweest ontvangt de vergoedingen, bedoeld in de artikelen 2 en 3,
naar evenredigheid van het aantal dagen dat hij in dat jaar raadslid
is geweest. 2.De betaling van de vergoedingen, bedoeld in de artikelen 2 en 3,
geschiedt in maandelijkse termijnen5Reiskosten1.Aan het raadslid worden de ten behoeve van de gemeente gemaakte
kosten in verband met reizen buiten het grondgebied van de gemeente
ter uitvoering van een beslissing van het gemeentebestuur vergoed.
2.De in het eerste lid bedoelde vergoeding betreft:
bij gebruik van openbare middelen van vervoer en van een
taxi: een volledige vergoeding van de in redelijkheid
gemaakte noodzakelijke reiskosten;
bij gebruik van een eigen vervoermiddel: een vergoeding van
de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke reiskosten
overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, onderdeel b, van
de Regeling rechtspositie wethouders.
6VerblijfkostenDe in redelijkheid noodzakelijk gemaakte verblijfskosten ter zake van
reizen buiten het grondgebied van de gemeente worden aan het raadslid
vergoed.7Cursus, congres, seminar of symposium1.De kosten van deelname van een raadslid aan cursussen, congressen,
seminars en symposia die in het gemeentelijk belang door of namens
de gemeente worden aangeboden of verzorgd komen voor rekening van de
gemeente. 2.Het raadslid dat wil deelnemen aan een cursus, congres, seminar of
symposium dat niet door of namens de gemeente wordt aangeboden of
verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde aanvraag in. De aanvraag
gaat vergezeld van inhoudelijke informatie en een
kostenspecificatie. De kosten komen voor rekening van de gemeente
als deelname van algemeen belang is in verband met de vervulling van
het raadslid-maatschap.8Computer en internetverbinding1.Op aanvraag verleent het college het raadslid ten laste van de
gemeente voor de uitoefening van het raadslidmaatschap een vaste
maandelijkse vergoeding voor
aanschaf van een computer, bijbehorende apparatuur en
software, of
gebruik van een eigen computer, bijbehorende apparatuur en
software.
2.Daarbij wordt ten hoogste uitgegaan van de aanschafwaarde van een
computer, bijbehorende apparatuur en software die algemeen
gebruikelijk is. De vergoeding wordt gebaseerd op een
afschrijvingstermijn van 3 jaar.3.Op aanvraag vergoedt het college het raadslid de aanlegkosten en
verleent een vaste vergoeding voor de kosten voor de
internetverbinding voor de in het eerste lid genoemde
computerapparatuur.9Kinderopvang(vervallen)10Spaarloonregeling/levensloopregeling1.Het raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge artikel 4,
aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting 1964 voor de
toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt aangemerkt kan op
aanvraag deelnemen aan de voor het gemeentelijk personeel geldende
spaarloonregeling. 2.Het raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge artikel 4,
aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting 1964 voor de
toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt aangemerkt kan
deelnemen aan de levensloopregeling als bedoeld in artikel 19g van
de Wet op de loonbelasting 1964. 3.Deelname aan de spaarloonregeling is niet mogelijk indien het
raadslid gebruik maakt van de wettelijke levensloopregeling. 4.Gelet op het bepaalde in artikel 99 van de Gemeentewet bestaat geen
aanspraak op enige vergoeding van de gemeente. 10aFietsregeling1.Het raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge artikel 4,
aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting 1964 voor de
toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt aangemerkt kan
deelnemen aan de fietsregeling als bedoeld in artikel 37 van de
Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001. Naar keuze van het raadslid
wordt de raadsvergoeding dan wel vaste onkostenvergoeding verminderd
met de vergoeding voor de fiets als bedoeld in de
Uitvoeringsregeling. 2.Gelet op het bepaalde in artikel 99 van de Gemeentewet bestaat geen
aanspraak op enige vergoeding van de gemeente. 11Verlaging vergoeding werkzaamheden bij
arbeidsongeschiktheidDe vergoeding voor de werkzaamheden, bedoeld in artikel 2, kan op
verzoek van een raadslid worden verlaagd in het geval hij een uitkering
ontvangt in verband met gehele of gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid.
12Compensatie korting werkloosheidsuitkering1.In het geval een raadslid een uitkering op grond van de
Werkloosheidswet ontvangt en de na toepassing van artikel 20 van die
wet ontstane korting op deze uitkering ten gevolge van het
uitoefenen van het raadslidmaatschap meer bedraagt dan de in artikel
2 bedoelde vergoeding voor de werkzaamheden die het raadslid
ontvangt, wordt deze vergoeding ten laste van de gemeente verhoogd
tot het bedrag van bedoelde korting. 2.In het geval dat een raadslid een uitkering op grond van het Besluit
Werkloosheid onderwijs- en onderzoekpersoneel ontvangt en de na
toepassing van artikel 6, vierde lid, van dat besluit ontstane
korting op deze uitkering ten gevolge van het uitoefenen van het
raadslidmaatschap meer bedraagt dan de in artikel 2 bedoelde
vergoeding voor de werkzaamheden die het raadslid ontvangt, wordt
deze vergoeding ten laste van de gemeente verhoogd tot het bedrag
van bedoelde korting. 13Vergoeding voor waarneming voorzitterschap van de
gemeenteraad1.Een raadslid dat op grond van artikel 77 van de Gemeentewet meer dan
30 dagen onafgebroken het voorzitterschap van de gemeenteraad
waarneemt, ontvangt voor die waarneming een toeslag van 8% van de in
artikel 2 bedoelde vergoeding voor de werkzaamheden over de tijd van
de waarneming. 2.Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van de
onkostenvergoeding, bedoeld in artikel 3. 13aZiektekostenvoorziening1.De tegemoetkoming in de kosten van een ziektekostenverzekering als
bedoeld in artikel 11 van het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden bedraagt € 175 per jaar. 2.In het geval een raadslid gedurende een gedeelte van het
kalenderjaar lid van de raad is geweest ontvangt hij de
tegemoetkoming, bedoeld in het eerste lid, naar evenredigheid van
het aantal dagen dat hij in dat jaar raadslid is geweest. 3.De betaling van de tegemoetkoming, bedoeld in het eerste lid,
geschiedt in maandelijkse termijnen. 13bVoorzieningen bij tijdelijk ontslag wegens zwangerschap en
bevalling of ziekte1.De artikelen 2 tot en met 4, 8, 10 tot en met 12 en 13a blijven van
toepassing op het raadslid aan wie ingevolge artikel X 10 van de
Kieswet tijdelijk ontslag is verleend wegens zwangerschap en
bevalling of ziekte, met dien verstande dat de onkosten-vergoeding
die dit raadslid op grond van artikel 3, eerste of tweede lid,
ontvangt de helft bedraagt van het bedrag dat op grond van die
bepalingen van toepassing is. 2.De artikelen 1 tot en met 7, 8, eerste, tweede, vierde en vijfde
lid, en 11 tot en met 13a van deze verordening zijn van toepassing
op raadsleden die tijdelijk worden benoemd ter vervanging van een
raadslid dat ingevolge artikel X10 van de Kieswet tijdelijk ontslag
heeft verkregen wegens zwangerschap en bevalling of ziekte. IIIVoorzieningen voor wethouders14OnkostenvergoedingDe vergoeding voor aan de uitoefening van het wethouderschapschap
verbonden kosten is gelijk aan het bedrag vermeld in artikel 25 van het
Rechtspositiebesluit wethouders. 15Reiskosten woon-werkverkeerDe tegemoetkoming voor het reizen tussen zijn woning en de plaats van
tewerkstelling van de wethouder is gelijk aan de vergoeding bedoeld in
artikel 3 van de Regeling rechtspositie wethouders. 16Zakelijke reiskosten1.Aan de wethouder wordt naast de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 15
vergoeding verleend voor reiskosten ter zake van andere dan de in
artikel 15 bedoelde reizen ten behoeve van de gemeente gemaakt. De vergoeding betreft:
bij gebruik van openbare middelen van vervoer en van een taxi:
een volledige vergoeding van de reiskosten;
bij gebruik van een eigen personenauto: de vergoeding als
bedoeld in artikel 4, onderdeel b, van de Regeling rechtspositie
wethouders;
een vergoeding van de noodzakelijke en redelijkerwijs gemaakte
verblijfkosten;
Op aanvraag worden de reiskosten voor de zakelijke reizen van de
wethouder gesaldeerd overeenkomstig de regeling voor
gemeentelijk personeel. Indien geen regeling als bedoeld in de
eerste volzin is vastgesteld vindt op aanvraag saldering van de
reiskosten voor de zakelijke reizen van de wethouder plaats
overeenkomstig artikel 4a van de Reisregeling binnenland,
artikel 2a van de Reisregeling buitenland en artikel 13a van de
krachtens het Verplaatsingskostenbesluit 1989 vastgestelde
Verplaatsingskostenregeling 1989.
17Dienstauto(vervallen)18Verblijfkosten(vervallen) 19Buitenlandse dienstreis1.Indien de wethouder in het gemeentelijk belang een reis buiten
Nederland maakt worden de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke
reis- en verblijfkosten vergoed. 2.Voor een reis in het gemeentelijk belang buiten Nederland, niet
zijnde een reis naar een Europese instelling, is vooraf toestemming
van het college vereist. De gemeenteraad kan aan deze toestemming
voorwaarden verbinden. 20Cursus, congres, seminar of symposium
De kosten van deelname van een wethouder aan cursussen,
congressen, seminars en symposia die in het gemeentelijk belang
door of namens de gemeente worden aangeboden of verzorgd komen
voor rekening van de gemeente.
De wethouder die wil deelnemen aan een cursus, congres, seminar
of symposium dat niet door of namens de gemeente wordt
aangeboden of verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde aanvraag
in. De aanvraag gaat vergezeld van inhoudelijke informatie en
een kostenspecificatie.
De kosten komen voor rekening van de gemeente als deelname van algemeen
belang is in verband met de uitoefening van het ambt van wethouder.
21Computer en internetverbinding1.Op aanvraag verleent het college de wethouder ten laste van de
gemeente voor de uitoefening van het raadslidmaatschap een vaste
maandelijkse vergoeding voor
aanschaf van een computer, bijbehorende apparatuur en
software, of
gebruik van een eigen computer, bijbehorende apparatuur en
software.
2.Daarbij wordt ten hoogste uitgegaan van de aanschafwaarde van een
computer, bijbehorende apparatuur en software die algemeen
gebruikelijk is. De vergoeding wordt gebaseerd op een
afschrijvingstermijn van 3 jaar.3.Op aanvraag vergoedt het college de wethouder de aanlegkosten en
verleent een vaste vergoeding voor de kosten voor de
internetverbinding voor de in het eerste lid genoemde
computerapparatuur. 22Mobiele telefoon1.Op aanvraag wordt de wethouder voor uitsluitend de uitoefening van
zijn ambt een mobiele telefoon in bruikleen ter beschikking gesteld.
2.De wethouder ondertekent daartoe een bruikleenovereenkomst met de
gemeente. 3.Het college stelt het model van de bruikleenovereenkomst vast. 4.Voor zover de in bruikleen beschikbaar gestelde mobiele telefoon
voor privé-doeleinden is gebruikt, vindt maandelijks een verrekening
van de gesprekskosten plaats. 23Spaarloonregeling/levensloopregeling1.De wethouder kan op aanvraag deelnemen aan de voor het gemeentelijk
personeel geldende spaarloonregeling. 2.De wethouder kan deelnemen aan de levensloopregeling als bedoeld in
artikel 19g van de Wet op de loonbelasting 1964. 3.Deelname aan de spaarloonregeling is niet mogelijk indien de
wethouder gebruik maakt van de wettelijke levensloopregeling. 4.Gelet op het bepaalde in artikel 44 van de Gemeentewet bestaat geen
aanspraak op enige vergoeding van de gemeente. 23aFietsregeling1.De wethouder kan deelnemen aan de fietsregeling als bedoeld in artikel
37 van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001. Naar keuze van de wethouder wordt de bezoldiging dan wel vaste
onkostenvergoe-ding dan wel eindejaarsuitkering verminderd met de
vergoeding voor de fiets als bedoeld in de Uitvoeringsregeling. 2.Gelet op het bepaalde in artikel 44 van de Gemeentewet bestaat geen
aanspraak op enige vergoeding van de gemeente. 24Reis- pensionkosten en verhuiskosten bij benoemingDe wethouder die bij benoeming nog niet over woonruimte in de gemeente
beschikt heeft ten laste van de gemeente aanspraak op vergoeding van:
reis- en pensionkosten overeenkomstig het bepaalde in artikel 1
van de Regeling rechtspositie wethouders;
verhuiskosten in verband met de benoeming als wethouder
overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van de Regeling
rechtspositie wethouders.
25Kinderopvang(vervallen) IVVoorzieningen voor commissieleden26Vergoeding voor het bijwonen van vergaderingen1.De vergoeding voor het bijwonen van de vergaderingen van een
commissie en haar subcommissies bedoeld in artikel 14 van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is gelijk aan het door
de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor
gemeenteklasse 3 vastgestelde maximum. 2.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op degene die
als lid van een commissie een vaste vergoeding voor de werkzaamheden
als bedoeld in artikel 96 van de Gemeentewet ontvangt. 3.Geen vergoeding ontvangt degene die zitting heeft in een commissie
als raadslid of wethouder;
uit hoofde van dan wel als rechtstreeks uitvloeisel van een
ambtelijke of bestuurlijke hoedanigheid dan wel van een
functie bij een instelling die grotendeels van overheidswege
wordt gesubsidieerd;
als vertegenwoordiger van een belanghebbende instelling,
organisatie of groepering, tenzij zijn lidmaatschap van de
commissie tevens in belangrijke mate het gemeentelijk belang
dient.
4.Het college kan in afwijking van het bepaalde in het eerste lid een
hogere vergoeding vaststellen, ten aanzien van:
een lid van een commissie die op grond van zijn bijzondere
beroepsmatige deskundigheid op het taakgebied van de
commissie voor deelname aan haar werkzaamheden is
aangetrokken, en
een lid van een commissie ten aanzien waarvan de vergoeding
niet geacht kan worden in een redelijke verhouding te staan
tot de zwaarte van zijn taak en de omvang van de door hem te
verrichten arbeid.
27Reis- en verblijfkosten1.Aan het lid van een commissie dat geen raadslid of wethouder is en
niet in zijn hoedanigheid van ambtenaar tot lid van de commissie is
benoemd worden de reiskosten voor het bijwonen van de vergaderingen van
de commissie vergoed. De vergoeding betreft:
bij gebruik van openbare middelen van vervoer en van een taxi:
een volledige vergoeding van de in redelijkheid gemaakte
noodzakelijke reiskosten;
bij gebruik van een eigen vervoermiddel: een vergoeding van de
in redelijkheid gemaakte noodzakelijke reiskosten overeenkomstig
het bepaalde in artikel 4, onderdeel b, van de Regeling
rechtspositie wethouders;
Onverminderd het bepaalde in het eerste lid worden de in
redelijkheid noodzakelijk gemaakte verblijfskosten ter
zake van reizen binnen en buiten het grondgebied van de
gemeente vergoed overeenkomstig het bepaalde in artikel
4, onderdeel c, van de Regeling rechtspositie
wethouders.
28Buitenlandse excursie of reis1.De gemeenteraad kan een commissie uit de gemeenteraad toestemming
verlenen voor een excursie of reis naar het buitenland. De
gemeenteraad kan aan de toestemming voorwaarden verbinden. 2.De in het eerste lid bedoelde excursie of reis wordt door of vanwege
de gemeente georganiseerd. 3.De in redelijkheid gemaakte reis- en verblijfkosten komen voor
rekening van de gemeente. 29Cursus, congres, seminar of symposium
De kosten van deelname van een commissielid aan cursussen,
congressen, seminars en symposia die in het gemeentelijk belang
door of namens de gemeente worden aangeboden of verzorgd komen
voor rekening van de gemeente.
Het commissielid dat wil deelnemen aan een cursus, congres,
seminar of symposium dat niet door of namens de gemeente wordt
aangeboden of verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde aanvraag
in. De aanvraag gaat vergezeld van inhoudelijke informatie en
een kostenspecificatie.
De kosten komen voor rekening van de gemeente als deelname van algemeen
belang is in verband met de vervulling van het commissielidmaatschap.
30Computer en internetverbinding1.Op aanvraag verleent het college een lid van een op grond van
artikel 82 van de Gemeentewet ingestelde commissie ten laste van de
gemeente voor de uitoefening van het raadslidmaatschap een vaste
maandelijkse vergoeding voor
aanschaf van een computer, bijbehorende apparatuur en
software, of
gebruik van een eigen computer, bijbehorende apparatuur en
software.
2.Daarbij wordt ten hoogste uitgegaan van de aanschafwaarde van een
computer, bijbehorende apparatuur en software die algemeen
gebruikelijk is. De vergoeding wordt gebaseerd op een
afschrijvingstermijn van 3 jaar.3.Op aanvraag vergoedt het college het in het eerste lid bedoelde
commissielid de aanlegkosten en verleent een vaste vergoeding voor
de kosten voor de internetverbinding voor de in het eerste lid
genoemde computerapparatuur. VDe procedure van declaratie31Betaling van kostenBetaling van kosten op grond van deze verordening vindt plaats door
betaling uit eigen middelen; of
rechtstreekse toezending van de factuur aan de gemeente.
32Declaratie van vooruit betaalde kosten1.Voor de vergoeding van de kosten, bedoeld in de artikelen 5, 6, 16,
19, 24 en 27 wordt gebruik gemaakt van een declaratieformulier,
waarvan het model door het college is vastgesteld, indien deze
kosten uit eigen middelen vooruit zijn betaald. 2.Het declaratieformulier wordt volledig ingevuld en ondertekend. Het
raadslid, onderscheidenlijk de wethouder of het commissielid dient
het declaratieformulier binnen 2 maanden bij de griffier,
onderscheidenlijk de gemeentesecretaris of een door hem aangewezen
ambtenaar in, onder bijvoeging van de originele bewijsstukken. 33Rechtstreekse facturering bij de gemeente1.De vergoeding van kosten, bedoeld in de artikelen 7, 16, 19, 20 en
24 kan plaats-vinden door rechtstreekse toezending van de door het
raadslid, onderscheidenlijk de wethouder voor akkoord ondertekende
factuur aan de gemeente. 2.Verantwoording van deze wijze van vergoeding vindt plaats door het
begeleidings-formulier, waarvan het model door het college is
vastgesteld, volledig in te vullen en te ondertekenen. 3.Het raadslid, onderscheidenlijk de wethouder dient het
begeleidingsformulier en de factuur binnen 2 maanden in bij de
griffier, onderscheidenlijk de gemeentesecretaris of de door hem
aangewezen ambtenaar. VlCiteertitel en inwerkingtreding34Intrekking oude regelingDe Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2007,
vastgesteld door de raad op 12 juni 2007 wordt ingetrokken.35InwerkingtredingDeze regeling treedt in werking op 11 maart 2010.36CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden 2010. Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van27 januari 2010de griffier, de voorzitter, TOELICHTING ALGEMEEN Wettelijke regelingen De regeling van de rechtspositie van wethouders, raadsleden en leden van
gemeentelijke commissies vindt op drie of vier niveaus plaats, te weten bij wet,
AMvB, ministeriële regeling (alleen wethouders) en gemeentelijke verordening.
Wettelijk is voor wethouders in de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers
(Appa) de uitkering na aftreden en het pensioen geregeld. In de Gemeentewet is
aangegeven dat de nadere invulling van de rechtspositie van wethouders, raads-
en commissieleden moet worden geregeld bij AMvB. Daartoe zijn totstandgekomen
het Rechtspositiebesluit wethouders en het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden. Enkele vergoedingen voor wethouders die gelijk zijn die voor
rijksambtenaren, maar voor hen voorheen in verschillende regelingen waren
opgenomen waarnaar in het verleden werd verwezen, zijn om pragmatische redenen
sinds 1 januari 2004 opgenomen in een ministeriële regeling, de Regeling
rechtspositie wethouders. In deze wetten en nadere regelgeving zijn alle voor de
rechtspositie van belang zijnde onderwerpen geregeld. Een aantal voorzieningen,
zoals de hoogte van de bezoldiging en de verschillende onkostenvergoedingen, is
in de rechtspositiebesluiten overwegend geregeld in dwingende bepalingen. Voor
secundaire voorzieningen, zoals bijvoorbeeld een regeling tegemoetkoming in de
kosten van een ziektekostenverzekering of een uitkering bij aftreden als
raadslid, geldt dat de gemeente de vrijheid heeft om deze voorzieningen te
treffen. Hoofdlijnen gemeentelijke verordening In de verordening zijn bepalingen opgenomen inzake de rechtspositie van
wethouders, raadsleden en leden van gemeentelijke commissies. De grondslag
hiervoor is te vinden in de Gemeentewet en genoemde rechtspositiebesluiten.
Buiten hetgeen hun bij of krachtens de wet is toegekend genieten de wethouders
als zodanig geen inkomsten, in welke vorm dan ook, ten laste van de gemeente
(artikel 44 van de Gemeentewet). Dit betekent dat de rechtspositionele
aanspraken voor zittende wethouders uitsluitend te vinden zijn in
respectievelijk de Gemeentewet, het Rechtspositiebesluit wethouders, de Regeling
rechtspositie wethouders en de plaatselijke Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden. Gewezen wethouders ontlenen hun aanspraak
op een ontslaguitkering en pensioen aan de Algemene pensioenwet politieke
ambtsdragers. Een soortgelijke bepaling als artikel 44 is voor raads- en
commissieleden opgenomen in artikel 99 van de Gemeentewet. Het tweede lid van
die bepaling voegt daaraan toe dat bij gemeentelijke verordening aan raads- en
commissieleden voordelen, anders dan in de vorm van vergoedingen en
tegemoetkomingen, mogen worden toegekend. Daarvoor is wel de goedkeuring van
gedeputeerde staten vereist. De rechtspositionele aanspraken voor raads- en
commissieleden zijn dan ook uitsluitend te vinden zijn in respectievelijk de
Gemeentewet, het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden en de
plaatselijke Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden. De verordening bevat bepalingen inzake:
de beloning voor de werkzaamheden van raads- en commissieleden
(artikelen 2 en 26), waarbij is op te merken dat voor wethouders niets
is opgenomen omdat hun bezoldiging uitputtend is geregeld in het
Rechtspositiebesluit wethouders;
een vaste algemene onkostenvergoeding voor wethouders en raadsleden
(artikelen 3 en 14);
reis- en verblijfkosten van wethouders, raads- en commissieleden,
waarbij voor wethouders een onderscheid is gemaakt tussen
woon-werkverkeer en zakelijke reizen (artikelen 5, 6, 15 t/m 19, 27 en
28);
reis- en pensionkosten en verhuiskosten van de bij benoeming
verhuisplichtige wethouder (artikel 24)
beschikbaarstelling van computer- en communicatieapparatuur aan
wethouders, raads-en commissieleden (artikelen 8, 21, 22 en 30) en
faciliteiten in de vorm van deelname van wethouders, raads- en
commissieleden aan cursussen, congressen e.d. (artikelen 7, 20 en
29);
een aantal secundaire voorzieningen voor raadsleden, zoals voor zowel
wethouders als raadsleden zoals de spaarloonregeling of
levensloopregeling (artikelen 10 en 23);
de procedure van declareren (artikelen 31 t/m 34).
De arbeidsverhouding van de wethouder en het raadslid Raadsleden zijn niet in dienstbetrekking bij de gemeente. De gemeente is dus
niet de werkgever. Dat betekent bijvoorbeeld dat zij voor zover het betreft het
raadslidmaatschap niet vallen onder de werknemersverzekeringen zoals de
Werkloosheidswet, Ziektewet en WIA. Raadsleden worden ook niet aangemerkt als
werknemer in de zin van de Zorgverzekeringswet en hebben derhalve op grond van
die wet geen recht op vergoeding door de gemeente van de over de raadsvergoeding
verschuldigde inkomensafhankelijke bijdrage in de kosten van de
basisverzekering. Als gevolg van een wijziging van artikel 11 van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden van 6 december 2006 (Stb. 2006,
660) kan de raad echter bij verordening wel een tegemoetkoming in de kosten van
een ziektekostenverzekering worden toegekend. Daardoor is tegemoet gekomen aan
de inhouding van de inkomensafhankelijke bijdrage. Omdat er geen
dienstbetrekking met de gemeente is vallen raadsleden niet onder de Wet op de
loonbelasting 1964 maar worden hun inkomsten getoetst aan de Wet
inkomstenbelasting 2001. Wel kan een raadslid opteren voor de loonbelasting door
te kiezen voor het fictief werknemerschap (zie hieronder). Wethouders zijn sinds de dualisering van het gemeentebestuur ingevolge de
Ambtenarenwet als benoemde bestuurders in openbare dienst aangesteld en vallen
onder de werking van die wet. Echter de bepalingen over het materiële
ambtenarenrecht uit de Ambtenarenwet zijn niet van toepassing op wethouders. Hun
rechtspositie wordt, zoals hiervoor is aangegeven, beheerst door specifieke wet-
en regelgeving. De aanstelling in openbare dienst houdt voor de toepassing van
de fiscale wetgeving in dat sprake is van een arbeidsverhouding die als
dienstbetrekking wordt aangemerkt. Dit betekent dat wethouders direct onder de
werking van de Wet op de loonbelasting vallen. Er is sinds de dualisering van
het gemeentebestuur derhalve geen mogelijkheid meer om wel of niet voor de
loonbelasting te opteren. Wethouders vallen niet onder de werking van de
Ziektewet, Werkloosheidswet en WIA. Evenmin geldt voor hen de
pensioenvoorziening bij het ABP. Wachtgeld na aftreden en ouderdoms- en
nabestaandenpensioen zijn voor wethouders geregeld in de Algemene pensioenwet
politieke ambtsdragers (Appa). Wethouders zijn werknemers in de zin van de
Zorgverzekeringswet en hebben derhalve op grond van die wet recht op vergoeding
door de gemeente van de over hun bezoldiging verschuldigde inkomensafhankelijke
bijdrage in de kosten van de basisverzekering. De loon- en inkomstenbelasting Opting in regeling Raadsleden kunnen opteren voor de loonbelasting. Het raadslid kan met de
gemeente overeenkomen dat deze loonheffing inhoudt. Dat wordt de “opting in
regeling” genoemd. De administratie van de gemeente is zodanig ingericht dat
wordt voldaan aan de daaraan gestelde wettelijke eisen. In een gezamenlijke
verklaring melden de gemeente en het raadslid aan de Belastingdienst dat wordt
geopteerd voor de loonbelasting. Als gezamenlijk wordt gekozen voor het
loonbelastingsysteem dan draagt de gemeente de ingehouden loonheffing af aan de
Belastingdienst. Omdat een raadslid geen werknemer in de formele zin van het woord is, valt hij
zoals gezegd vanwege het raadslidmaatschap niet onder de sociale
zekerheidswetgeving. Om die reden worden over de raadsvergoeding ook geen
premies sociale zekerheid ingehouden. De inkomsten worden als loon belast in box 1. Het raadslid hoeft in dat geval
geen administratie bij te houden. Kosten die worden gemaakt kunnen niet worden
afgetrokken. Wel kan de gemeente onder voorwaarden bepaalde vergoedingen
onbelast verstrekken en bepaalde faciliteiten onbelast in bruikleen beschikbaar
stellen. Genoemd kunnen worden de vergoeding van reis- en verblijfkosten en de
zakelijke deelname aan cursussen en congressen. Er zijn ook vergoedingen die
niet belastingvrij kunnen worden verstrekt. Deze vergoedingen worden gebruteerd
toegekend waardoor na inhouding van de loonheffing de netto bedoelde vergoeding
resteert. Het meest duidelijke voorbeeld is de onkostenvergoeding, die aan
raadsleden die gekozen hebben voor ‘opting-in’ als een bruto bedrag wordt
verstrekt. Raadsleden die gekozen hebben voor de standaard regeling ontvangen
een lager bedrag dat vergelijkbaar is met het netto resultaat van de bruto
vergoeding. Raadsleden kunnen ook deelnemen aan de spaarloonregeling of de
levensloopregeling en de fietsregeling. Fiscale standaardpositie Als niet voor de loonbelasting wordt geopteerd dan geldt voor het raadslid dat
hij voor de Wet inkomstenbelasting 2001 resultaat uit een werkzaamheid geniet.
In dat geval is het winstsysteem van toepassing. Betrokkene moet dan alle
ontvangsten verantwoorden als winst en kan de gemaakte kosten daarop in
mindering brengen. Raadsleden die gekozen hebben voor de standaard regeling
zullen dan ook over het lagere bedrag dat zij als onkostenvergoeding ontvangen
inkomstenbelasting moeten betalen, tenzij zij aan de hand van bewijsmateriaal
aan kunnen tonen dat de vergoeding is besteed aan onkosten voortvloeiend uit het
raadslidmaatschap. Zij kunnen niet deelnemen aan de spaarloonregeling en de levensloopregeling en
fietsregeling. Betrokkenen kunnen bij de aangifte inkomstenbelasting hun werkelijke
beroepskosten, met inachtneming van een aantal wettelijke beperkingen en
normeringen, in mindering brengen op hun belastbaar inkomen (belastbare
resultaat). De gemeente dient jaarlijks alle betalingen en verstrekkingen op
grond van deze verordening aan de Belastingdienst te melden middels een opgave
IB47. Verstrekkingen moeten naar de waarde in het economische verkeer worden
opgegeven. Het daadwerkelijk zakelijk gebruik leidt dan tot aftrek. Ook voor de
hoogte van de vaste kostenvergoeding maakt het verschil uit of het raadslid wel
of niet heeft geopteerd voor de loonbelasting (zie daarvoor hieronder de
toelichting op artikel 3). Eénmalige keuze per zittingsperiode Zoals hierboven naar voren is gekomen kan de keuze om al of niet te opteren voor
de loonbelasting voor het raadslid ingrijpende gevolgen hebben. De beslissing om
voor de loonbelasting te opteren kan eenmaal per zittingsperiode worden gemaakt
en geldt in beginsel voor de (resterende) zittingsperiode. Wel kan betrokkene
als spijtoptant terugkomen op deze beslissing voor de resterende periode.
Opteren voor de loonbelasting hoeft niet bij aanvang van de zittingsperiode te
gebeuren maar kan ook gedurende de zittingsperiode voor de resterende periode. De vergoedingssystematiek Voor de uitoefening van het politieke ambt moeten bestuurders niet het eigen
inkomen hoeven aan te spreken. Een adequate vergoedingssystematiek is daarom van
belang. Waar er functionele uitgaven zijn, verdient het aanbeveling terughoudend te zijn
met een financieringswijze waarin de bestuurder deze uit eigen middelen vooruit
betaalt en de gemeente ze terugbetaalt. Eigen middelen en publieke middelen
moeten zoveel mogelijk gescheiden worden gehouden. Vanuit die overweging heeft
het de voorkeur de kosten direct in rekening te brengen bij de gemeente. Aan de
mogelijkheid om zo nodig declaraties in te dienen zal echter behoefte blijven
bestaan. Als vergoedingssystematiek is gekozen voor de volgende wijze van
redeneren:
welke voorzieningen worden aangeboden door de organisatie
(bedrijfsvoering en bestuurskosten);
welke voorzieningen zijn noodzakelijk voor de uitoefening van het ambt,
maar zijn niet rechtstreeks aan te bieden door de organisatie;
kan voor deze voorzieningen nog een onbelaste vergoeding worden
aangeboden (indien de loonbelasting geldt);
voor voorzieningen die niet onbelast aangeboden kunnen worden, kan een
(bruto) vergoeding worden verstrekt.
Concreet betekent deze vergoedingssystematiek het volgende. Voorzieningen die zijn ondergebracht in de bedrijfsvoering
bruikleen van computer- en communicatieapparatuur;
zakelijk gebruik van dienstauto’s;
deelname aan cursussen en congressen e.d.
De zakelijke uitgaven hoeven niet te worden voorgeschoten door de wethouder of
het raadslid maar worden direct door de gemeente voldaan en de voorzieningen
worden om niet in bruikleen gegeven. Zij vallen derhalve buiten de
vergoedingssfeer. Voorzieningen die niet in de bedrijfsvoering zitten maar onbelast kunnen worden
vergoed Voor een aantal zakelijke uitgaven, zoals reis- en verblijfkosten, blijft het
systeem overeind dat de gedane zakelijke uitgaven de wethouder of het raadslid
op basis van declaratie worden vergoed. Deze kunnen, als is voldaan aan de
gestelde voorwaarden, onbelast worden vergoed. Voorzieningen die niet in de bedrijfsvoering zitten en niet onbelast kunnen
worden vergoed Voor een aantal andere beroepskosten wordt een vaste (bruto) kostenvergoeding
verstrekt. In de toelichting op de artikelen 3 en 14 is aangegeven om welke
beroepskosten het gaat. Voor raadsleden die niet voor de loonbelasting hebben geopteerd geldt dezelfde
systematiek maar zijn de fiscale gevolgen anders. Zij dienen alle vergoedingen
en verstrekkingen naar de waarde in het economische verkeer als opbrengst te
verantwoorden. Omdat zij hun werkelijk gemaakte kosten fiscaal kunnen verrekenen
worden hun vergoedingen niet gebruteerd toegekend. Controle en verantwoording Voor de bestuurlijke uitgaven is - net als voor de besteding van alle andere
publieke middelen transparantie van groot belang. Daartoe dienen enerzijds
inzichtelijke regels en richtlijnen die voor het vergoedingen- en
voorzieningenstelsel gelden en anderzijds een duidelijke verantwoording van het
daadwerkelijk gebruik. Op deze wijze kan worden voorkomen dat er onnodige
discussies plaatsvinden omtrent het gebruik van onkostenregelingen of
voorzieningen door gemeentebestuurders en over de eventueel verschuldigde belasting. Dat is ook in hun belang omdat zij hun
functie moeten kunnen uitoefenen zonder te worden gehinderd door onzekerheden
omtrent de financiering van de functionele uitgaven. Daartoe is vereist dat er een zodanig sluitende financiële en administratieve
organisatie is ingericht dat er vertrouwen kan bestaan omtrent de juistheid en
rechtmatigheid van de uitgaven. In hoofdstuk V is in verband hiermee, in aanvulling op de in de beheers- en
controleverordening vastgestelde regels, een aantal belangrijke procedures
vastgelegd over rechtstreekse facturering van functionele uitgaven, declaratie
van vooruit betaalde kosten en het gebruik van creditcards. Daarnaast zijn er in
de bruikleenovereenkomsten heldere afspraken vastgelegd over het gebruik van
computer- en communicatieapparatuur die beschikbaar wordt gesteld voor de
uitoefening van de politieke functie. In aanvulling hierop is een gedragscode
ontwikkeld waarin nadere gedragsregels zijn vastgelegd. Daarbij gaat het onder
meer om afspraken omtrent de bestuurlijke uitgaven die in aanmerking komen voor
bespreking en zonodig besluitvorming in het college. In die gedragscode is ook
het beleid rond buitenlandse reizen en de bekostiging van zakendiners met derden
opgenomen. Verder zijn er aanvullende administratieve procedures beschreven over
de afwikkeling van declaraties en facturen en de daarbij te hanteren verdeling
van verantwoordelijkheden en hoe bijvoorbeeld om te gaan met interpretatie- of
meningsverschillen. ARTIKELGEWIJZE TOELICHTING 2vergoeding voor de werkzaamheden van het raadslidIn het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is geregeld dat
raadsleden voor hun werkzaamheden een vergoeding ontvangen. De hoogte van de
vergoeding wordt bij gemeentelijke verordening bepaald. Wel is in het
Rechtspositiebesluit het maximale bedrag van de vergoeding voor de
werkzaamheden aangegeven. In artikel 2 is de hoogte van de vergoeding bepaald op het maximale bedrag.
De gemeenteraad kan besluiten naar beneden af te wijken van het door de
minister vastgestelde maximum. De afwijking naar beneden kan op drie
manieren:
de raad stelt de raadsvergoeding in algemene zin lager vast op een
percentage tussen 80 en 100 van het door de minister vastgestelde
maximum;
de raad stelt vast dat een deel van de raadsvergoeding wordt
uitbetaald als presentiegeld. Dat deel mag maximaal 20% van de
raadsvergoeding zijn.
de raad stelt een combinatie van bovenstaande mogelijkheden
vast.
Wat er ook wordt vastgesteld, er mag geen onderscheid worden gemaakt tussen
raadsleden, dus een presentievergoeding of een lagere raadsvergoeding geldt
voor alle raadsleden. Het bedrag van de vergoeding voor de werkzaamheden is
geïndexeerd. Het wordt jaarlijks per 1 januari herzien aan de hand van het
indexcijfer CAO lonen overheid. Hiervoor is in de gemeente geen nadere
besluitvorming nodig als in de verordening in algemene zin is aangegeven dat
de raadsvergoeding gelijk is aan het door de minister te bepalen maximum of
een percentage daarvan. Raadsleden die een WAO-uitkering ontvangen kunnen sinds 1 januari 2006
verzoeken hun raadsvergoeding te verlagen. Daardoor kan het nadeel van
indeling in een lagere arbeidsongeschiktheidsklasse worden voorkomen. Deze
keuzemogelijkheid moet bij verordening worden toegestaan en is opgenomen in
artikel 11 van deze verordening. Artikelen 3 en 14 vaste onkostenvergoeding Hierin is de vaste vergoeding geregeld voor aan het ambt van wethouder c.q.
aan het raadslidmaatschap verbonden kosten. De vergoeding is opgebouwd op
basis van de volgende kostencomponenten:
representatie
vakliteratuur
contributies, lidmaatschappen
telefoonkosten
bureaukosten, porti
zakelijke giften
bijdrage aan fractiekosten
ontvangsten thuis
excursies.
Sedert 1 januari 2001 zitten daarin niet langer de kostensoorten fax/pc en
cursussen en congressen. Daarvoor zijn vanaf dat tijdstip specifieke
voorzieningen getroffen (zie de artikelen 7, 8, 20, 21, 29 en 30). De
onkostenvergoeding is in verband hiermee vanaf die datum neerwaarts
bijgesteld. De vaste kostenvergoeding kan sinds 1 januari 2001 niet meer
onbelast worden verstrekt. Om netto het bedrag van de vaste kostenvergoeding
gelijk te houden is het bedrag gebruteerd tegen het belastingtarief van 52%.
Deze brutering heeft echter geen betrekking op raadsleden die niet hebben
geopteerd voor het loonbelastingregime. Voor hen blijven de
aftrekmogelijkheden van de werkelijk gemaakte kosten op het resultaat uit
onderneming bestaan. Zij ontvangen de vaste kostenvergoeding zonder de
brutering. Voor zover zij de uitgaven daaruit kunnen onderbouwen, blijft de
raadsvergoeding onbelast. Wat niet kan worden aangetoond, zal alsnog worden
belast bij de aangifte Inkomstenbelasting. De hoogte van de kostenvergoeding wordt bij gemeentelijke verordening
bepaald. Wel is in de rechtspositiebesluiten voor wethouders en raadsleden
het maximale bedrag van de kostenvergoeding aangegeven. In de artikelen 3 en
14 is de hoogte van de kostenvergoeding bepaald op het maximale bedrag. Ook
de onkostenvergoeding kan door de raad op een lager bedrag worden bepaald,
dat echter niet lager mag zijn dan 80% van het door de minister vastgestelde
maximum. Het bedrag van de kostenvergoeding is geïndexeerd. Het wordt jaarlijks per 1
januari herzien aan de hand van de consumentenprijsindex. Hiervoor is in de
gemeente geen nadere besluitvorming nodig als in de verordening in algemene
zin is aangegeven of de onkostenvergoeding gelijk is aan het door de
minister te bepalen maximum of een percentage daarvan. 5,6 en 27 reis- en verblijfkosten raads- en commissieledenDe Gemeentewet voorziet niet in een vergoeding voor ‘woon-werk-verkeer’ voor
raadsleden. Het is dan ook in strijd met artikel 99 van de Gemeentewet als
raadsleden van de gemeente een vergoeding ontvangen voor reizen binnen het
grondgebied van de gemeente. Artikel 97 van de Gemeentewet voorziet voor
raads- en commissieleden wel in een vergoeding van de reis- en
verblijfkosten voor reizen buiten het grondgebied van de gemeente ter
uitvoering van een beslissing van het gemeentebestuur. Aan commissieleden kan krachtens artikel 96, eerste lid, van de Gemeentewet
echter wel een vergoeding worden gegeven de reis- en verblijfkosten in
verband met reizen binnen de gemeente. Tot 2004 werd in de rechtspositiebesluiten verwezen naar, in dit geval, de
Reisregeling binnenland en de Reisregeling buitenland zoals die voor de
sector Rijk zijn vastgesteld. Sinds 1 januari 2004 is voor wethouders de
‘Regeling rechtspositie wethouders’ en voor burgemeesters de ‘Regeling
rechtspositie burgemeesters’ ingevoerd. De vergoedingen in deze regelingen
zijn in principe dezelfde als in de genoemde reisregelingen zijn opgenomen,
maar de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft door
deze specifieke regelingen voor politieke ambtsdragers de mogelijkheid meer
op het ambt toegespitste vergoedingen vast te stellen. De huidige regelingen
voor burgemeesters en wethouders kennen in beginsel dezelfde bedragen als de
rijksregeling. De vergoeding voor noodzakelijke en redelijkerwijs gemaakte
verblijfkosten is niet nader ingevuld. Daarmee is dit een lokale aangelegenheid die kan worden vastgelegd in een
voor de wethouders door het college en voor de raadsleden door de raad vast
te stellen uitvoeringsregeling, waarbij eventueel aansluiting gezocht kan
worden bij de rijksregelingen. Het is aan te bevelen de lokale
uitvoeringsregelingen op elkaar af te stemmen. Omdat in het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden geen eigen
vergoedingsregeling is opgenomen, is in artikel 5, tweede lid, onderdeel b,
aansluiting gezocht bij de vergoedingsregeling voor wethouders, die, zoals
gezegd, overeenkomt met de vergoedingen in de Reisregeling binnenland.
Daardoor wordt het aantal regelingen waarnaar verwezen zou kunnen worden,
beperkt. De vergoeding van noodzakelijke en redelijkerwijs gemaakt
verblijfkosten is ook voor raads- en commissieleden een lokale
aangelegenheid die kan worden vastgelegd in een door de raad vast te stellen
uitvoeringsregeling, waarbij aansluiting gezocht kan worden bij de
uitvoeringsregeling voor de wethouders.Voor raadsleden die niet hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de
verstrekte vergoedingen bij de aangifte inkomstenbelasting als opbrengst
moeten worden verantwoord. De reiskosten kunnen binnen de geldende
randvoorwaarden als aftrekbare beroepskosten worden opgevoerd. Vergoed kunnen worden de kosten van openbaar vervoer of bij gebruik van
eigen vervoermiddelen een kilometervergoeding zoals die voor het
rijkspersoneel geldt De vergoeding van de reiskosten met het openbaar
vervoer is onbelast. De kilometervergoeding is voor € 0,19 onbelast,
ongeacht het gebruikte vervoermiddel. In het Handboek loonheffingen 2007
wordt over de kilometervergoeding opgemerkt: Vergoedingen voor reiskosten die u naast de € 0,19 per kilometer betaalt,
zijn ook loon. Dat zijn bijvoorbeeld vergoedingen voor parkeer- en
tolgelden, voor (extra) afschrijving en slijtage aan de auto, voor het
inbouwen van een carkit of navigatiesysteem, voor extra benzineverbruik
wegens gebruik van een aanhangwagen of voor schade aan de auto. Vergoedingen
voor parkeer-, veer- en tolgelden en voor overeenkomstige verstrekkingen
vallen onder de eindheffing. Kilometervergoedingen die hoger zijn dan € 0,19 zijn voor dat hogere deel
belast. Artikelen 7 en 20 Cursus, congres, seminar of symposium Zoals hierboven al aangegeven is deze voorziening in de bedrijfsvoering
gebracht en komen de kosten rechtstreeks voor rekening van de gemeente. Zij
zijn in verband hiermee uit de vaste kostenvergoeding gehaald. Een
onderscheid is gemaakt tussen cursussen, congressen e.d. die door of vanwege
de gemeente in het gemeentelijk belang zijn georganiseerd en cursussen,
congressen e.d. waaraan het individuele raadslid in verband met de
vervulling van het raadslidmaatschap op eigen initiatief deelneemt. Partijgebonden bijeenkomsten kunnen niet ten laste van de gemeente worden
gebracht. Om die reden wordt in het tweede lid het algemeen belang van de
cursus etc. benadrukt. In het laatste geval zijn er aanvullende voorwaarden
gesteld (inhoudelijke informatie over de cursus of het congres en een
kostenspecificatie). Hierbij kan de fractievoorzitter een rol spelen. In het
aanvraagformulier is een vraag opgenomen of de fractievoorzitter de aanvraag
ondersteunt. De in deze artikelen bedoelde cursussen en congressen hebben een zakelijk
karakter en zijn aan te merken als beroepskosten waarvan de vergoeding c.q.
verstrekking van loonbelasting is vrijgesteld. Voor raadsleden die niet
hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de vergoedingen en
verstrekkingen naar de waarde in het economische verkeer bij de aangifte
inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden verantwoord en dat de
gemaakte kosten binnen de geldende randvoorwaarden als aftrekbare
beroepskosten kunnen worden opgevoerd. Artikelen 8, 21 en 30 Computer en internetverbinding Voor de uitoefening van het raadslidmaatschap, het ambt van wethouder of het
lidmaatschap van een commissie wordt maandelijks een vaste vergoeding
beschikbaar gesteld. De grondslag voor deze faciliteit is te vinden in de
rechtspositiebesluiten voor wethouders en raads- en commissieleden. De aanleg- en abonnementskosten van de internetvoorziening komen ten laste
van de gemeente. Hier is er eveneens van uitgegaan dat de internetverbinding
niet geheel of nagenoeg geheel voor zakelijk gebruik is. In dat geval is de
vergoeding onbelast. Zie pag. 153 Handboek loonheffingen 2007. 10en 23 Spaarloon/levensloopRaadsleden die gekozen hebben voor het fictieve werknemerschap en wethouders
kunnen deelnemen aan de spaarloonregeling dan wel aan de levensloopregeling.
Een combinatie van beide is niet toegestaan. Evenmin het mogelijk een
‘werkgeversbijdrage’ te verstrekken. Het gaat hier niet om een
rechtspositionele aangelegenheid maar om een fiscale faciliteit voor
werknemers. Het levensloopsaldo kan niet omgezet worden in verlof, omdat raadsleden noch
wethouders in hun politieke functie verlof kennen. Het saldo valt bij
beëindiging van het ambt vrij en kan worden meegenomen naar een andere
levensloopregeling. 10aen 23a FietsregelingRaadsleden die gekozen hebben voor het fictieve werknemerschap en wethouders
kunnen deelnemen aan de fietsregeling. Het gaat hier niet om een
rechtspositionele aangelegenheid maar om een fiscale faciliteit voor
werknemers. Het is niet mogelijk een ‘werkgeversbijdrage’ te verstrekken.
Afhankelijk van de kostprijs van de fiets bedraagt de vermindering ten
hoogste het bedrag dat in artikel 37 van de Uitvoeringsregeling
loonbelasting 2001 is vastgelegd. 11Verlaging vergoeding werkzaamheden bij arbeidsongeschiktheidIn de motie Slob (Kamerstukken II, 2004-2005, 29 800 VII, nr. 21) is
aangegeven dat de gemeenteraad een brede afspiegeling van de bevolking dient
te vormen. Om deze reden moeten drempels om raadslid te worden of te
blijven, worden weggenomen. In WAO en WIA geldt het algemene principe dat
indien een persoon inkomen uit arbeid geniet, dit in de regel zal leiden tot
verlaging of intrekking van de wettelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering.
Dit omdat een dergelijke uitkering is bedoeld om het als gevolg van
arbeidsongeschiktheid ontstane verlies aan verdienvermogen te vergoeden.
Voor raadsleden kan dit ertoe leiden dat een geringe verhoging van het
inkomen door een raadsvergoeding een grote teruggang betekent voor de hoogte
van de wettelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering als gevolg van de
anticumulatieregeling. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen bij aanvaarding
van een raadszetel of bij verhoging van de vergoeding voor de werkzaamheden.
Op grond van artikel 12 van het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden kunnen gemeenten hiervoor een voorziening treffen. Die is te
vinden in artikel 11 van de verordening. Daarin is geregeld dat op aanvraag
een raadslid een lagere vergoeding voor de werkzaamheden wordt gegeven om te
voorkomen dat de anticumulatieregeling zal leiden tot een verlaging van de
wettelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering van het raadslid. 12Compensatie korting werkloosheidsuitkeringArtikel 20 van de Werkloosheidswet (WW) komt erop neer dat op het moment dat
iemand een werkloosheidsuitkering op grond van die wet ontvangt, nieuwe
werkzaamheden aanvangt, de WW- uitkering wordt gekort met het aantal uren
dat in de nieuwe functie wordt gewerkt. Het Besluit werkloosheid onderwijs
en onderzoekpersoneel kent een soortgelijke bepaling. De hoogte van het
inkomen uit de nieuwe betrekking is daarbij niet relevant. Indien derhalve
iemand tot raadslid wordt gekozen, zal de WW-uitkering worden verlaagd met
het aantal uren dat het UWV voor het raads- lidmaatschap in aanmerking
neemt. Indien deze verlaging van de WW-uitkering groter is dan de vergoeding
voor de werkzaamheden zal er een negatief inkomenseffect optreden. Het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden biedt gemeenten de
mogelijkheid dit nadeel te compenseren. Dat is geregeld in artikel 12 van de
verordening. 13Vergoeding voor waarneming voorzitterschap van de
gemeenteraadIn artikel 77 van de Gemeentewet is geregeld dat het voorzitterschap van de
gemeenteraad bij verhindering of ontstentenis van de burgemeester wordt
waargenomen door het langstzittende raadslid. De gemeenteraad kan ook een
ander raadslid met de waarneming van het voorzitterschap belasten. In
overeenstemming met het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is in
artikel 13 van de verordening geregeld dat bij een onafgebroken waarneming
van meer dan 30 dagen het betreffende raadslid over de tijd van waarneming
recht heeft op een toeslag van 8% van de vergoeding voor de werkzaamheden en
van de vaste onkostenvergoeding. 13aZiektekostenvoorzieningOngeacht of een raadslid gekozen heeft voor het fictieve werknemerschap of
de status van fiscaal zelfstandige moet over de raads- en onkostenvergoeding
een inkomensafhankelijke bijdrage worden betaald van 4,4%. Bij degenen die hebben gekozen voor het fictieve werknemerschap wordt deze
door de gemeente ingehouden; zelfstandigen betalen deze via de
inkomstenbelasting. Na afloop van het belastingjaar zal aan de hand van de vaststelling van het
maximum inkomen waarover de bijdrage wordt geheven (dus alle belastbare
inkomsten die in welke hoedanigheid dan ook zijn ontvangen) worden
vastgesteld of te veel is ingehouden resp. betaald. In dat geval zal dat
door de Belastingdienst worden terugbetaald, te beginnen bij de inhoudingen
van 4,4%. Met terugwerkende kracht tot 1 januari 2006 kan de raad op grond van artikel
11 van het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden besluiten dat deze
tegemoetkoming wordt vastgesteld. Dit moet bij verordening worden bepaald.
Deze tegemoetkoming is door tussenkomst van de VNG tot stand gekomen op
verzoek van een groot aantal gemeenten als reactie op de inhouding van de
inkomensafhankelijke bijdrage waardoor de netto raadsvergoeding vermindert.
De tegemoetkoming kan worden gezien als een compensatie hiervoor. 13bVoorzieningen bij tijdelijk ontslag wegens zwangerschap en bevalling
of ziekteRaadsleden kunnen tijdelijk worden vervangen wegens zwangerschap en
bevalling dan wel wegens langdurige ziekte. De regeling daarvan is opgenomen
in de Kieswet, omdat het te vervangen raadslid tijdelijk ontslagen wordt. In
de vacature wordt voorzien door de tijdelijke benoeming van de vervanger. Er
is steeds sprake van een vaste periode van 16 weken. Door zowel het
tijdelijk ontslag, de tijdelijke benoeming en de vaste periode van
vervanging is het niet nodig dat tussen beiden een afspraak wordt gemaakt
over de duur van de vervanging. Het is hierdoor ook niet mogelijk weer
binnen de termijn van 16 weken het raadslidmaatschap te hervatten. Evenmin
is het mogelijk de vervanging nog even voort te laten duren, tenzij opnieuw
een verzoek wordt gedaan voor een tijdelijk ontslag. Bij inwilliging van dat
verzoek, is opnieuw sprake van een periode van 16 weken. In de artikelen X10, X11 en X12 van de Kieswet zijn de voorwaarden opgenomen
waaraan moet worden voldaan voor een vervanging, de datum van ingang en
beëindiging van de vervanging. De verklaring van een verloskundige dan wel
behandelend arts is bepalend voor de aanvang van de vervanging. De benoeming
van de vervanger kan later plaatsvinden, maar wijzigt het tijdstip van het
einde van het tijdelijk ontslag niet. De feitelijke vervanging kan daardoor
korter zijn dan 16 weken. Na afloop van de termijn van 16 weken wordt zonder
enig verzoek of besluit de oude situatie hersteld. Dat geldt zowel voor de
hervatting van het raadslidmaatschap, het einde van het tijdelijk
raadslidmaatschap als de rechtspositionele aspecten daarvan. Artikelen 15 en 16 Reiskosten woon/werk en zakelijke reiskosten
Voor wethouders is in artikel 15 een belastingvrije vergoeding voor het
woon-werkverkeer geregeld overeenkomstig de bepalingen bij en krachtens het
Rechtspositiebesluit wethouders en de Regeling rechtspositie wethouders. Bij
gebruik van de eigen personenauto bedraagt de vergoeding in 2007 € 0,14 per
afgelegde kilometer. Ingevolge artikel 16 worden zakelijke reiskosten, indien gemaakt met het
openbaar vervoer of met een taxi, volledig vergoed (mits in redelijkheid
gemaakt) en indien gemaakt met de eigen personenauto in 2007 € 0,28 per
afgelegde kilometer. De kilometervergoeding is, voor zover die meer bedraagt
dan € 0,19, belast. Voor zakelijke kilometers (waaronder mede te verstaan de kilometers voor het
woon/werkverkeer) kan, zoals gezegd, een onbelaste vergoeding worden
verleend van maximaal € 0,19 per kilometer, ongeacht het gebruikte
vervoermiddel. Vergoedingen die daarboven uitgaan zijn voor dat hogere deel
belast. In het Handboek loonheffingen 2007 (§ 18.5.3) wordt over de
kilometervergoeding opgemerkt: Vergoedingen voor reiskosten die u naast de € 0,19 per kilometer betaalt,
zijn ook loon. Dat zijn bijvoorbeeld vergoedingen voor parkeer- en
tolgelden, voor (extra) afschrijving en slijtage aan de auto, voor het
inbouwen van een carkit of navigatiesysteem, voor extra benzineverbruik
wegens gebruik van een aanhangwagen of voor schade aan de auto. Vergoedingen
voor parkeer-, veer- en tolgelden en voor overeenkomstige verstrekkingen
vallen onder de eindheffing. De fiscus staat toe de reiskostenvergoedingen voor de verschillende
doeleinden te salderen. Dat houdt in dat als bijvoorbeeld de verstrekte
reiskostenvergoeding voor dienstreizen hoger is dan de fiscaalwettelijk
vastgestelde belastingvrije vergoeding van maximaal € 0,19 per kilometer een
verstrekte lagere vergoeding dan € 0,19 voor woon/werkverkeer daarop in
mindering mag worden gebracht. Die salderingsmogelijkheid moet wel in een
formele vergoedingsregeling zijn vastgelegd. Die is opgenomen in artikel 16,
tweede lid. Indien voor het gemeentelijk personeel een salderingsregeling
geldt wordt daarbij aangesloten. Ontbreekt een dergelijke regeling, dan
geldt in ieder geval de salderingsregeling voor het rijkspersoneel. In het
volgende voorbeeld wordt toegelicht wat het vorenstaande betekent voor het
salderen en de berekening van de loonheffing over het bovenmatig deel van
reiskostenvergoedingen. Voorbeeld Betrokkene krijgt in een kalenderjaar van zijn werkgever een
reiskostenvergoeding van in totaal € 2.240, bestaande uit:
een vergoeding voor 10.000 woon/werkkilometers x € 0,14 = € 1.400
en
een vergoeding voor 3.000 kilometers wegens dienstreizen x € 0,28 =
€ 840.
Als er geen salderingsregeling is moet de inhoudingsplichtige in ieder
tijdvak het bovenmatig bedrag van de vergoeding voor de dienstreizen in de
heffing betrekken (in totaal 3.000 km x € 0,09 = € 270). Als er wel een
salderingsregeling is mag de inhoudingsplichtige deze heffing uitstellen
(dit is niet verplicht). Saldering leidt dan tot het volgende resultaat:
totale reiskostenvergoeding € 2.240 gedeeld door het totaal aantal
kilometers 13.000 = gemiddelde vergoeding per km van € 0,17 per kilometer.
Na saldering blijft de vergoeding onder de € 0,19 per km waardoor de totale
reisvergoeding onbelast blijft. Indien de werkgever het “bovenmatige’
gedeelte van € 0,09 van de dienstreiskilometers reeds heeft belast (in
totaal 3.000 km x € 0,09 = € 270) mag de inhoudingsplichtige uiterlijk in de
eerste maand van het nieuwe kalenderjaar in zijn loonadministratie als
negatief loon opnemen: € 270. Reiskostenvergoedingen mogen dus ook onderling worden gesaldeerd. Kilometers
die betrekking hebben op het reizen per openbaar vervoer waarvoor een
vergoeding in geld is ontvangen, alsmede kilometers die als meerijder zijn
afgelegd zonder dat sprake is van vervoer vanwege de werkgever en zonder dat
de betrokkene daarvoor een vergoeding heeft ontvangen, mogen eveneens bij de
saldering worden betrokken. Saldering, respectievelijk belastingheffing over het bovenmatig deel dat na
saldering overblijft, mag worden uitgesteld. Afrekening met de fiscus op
basis van saldering kan na afloop van een bepaald loontijdvak, maar dient
uiterlijk plaats te vinden in de eerste maand van het nieuwe kalenderjaar.
Saldering na afloop van een kalenderkwartaal, half kalenderjaar of heel
kalenderjaar is mogelijk zolang de vergoeding niet definitief is toegekend.
In verband daarmee wordt de reiskostenvergoeding in eerste instantie bij
wijze van voorschot uitbetaald. Voor de berekening van de loonheffing over het bovenmatig deel van de in een
gekozen periode uitbetaalde reiskostenvergoedingen dient te worden uitgegaan
van alle daadwerkelijk afgelegde dienstkilometers, vermeerderd met de
daadwerkelijk afgelegde woon/werkkilometers. 17DienstautoVervallen.Artikelen 19 en 28 Buitenlandse dienstreis Bij buitenlandse dienstreizen in het gemeentelijk belang kunnen aan de
wethouder de in redelijkheid gemaakte werkelijke reis- en verblijfkosten
worden vergoed. De tarieven in het voor het rijkspersoneel geldende
Reisbesluit buitenland zijn daarbij richtsnoer. In de eerder genoemde
gedragscode zijn nadere gedragsregels vastgesteld. Daarbij gaat het om
expliciete besluitvorming in het college over buitenlandse reizen en over
uitnodigingen daartoe op kosten van derden. Maar ook om bijvoorbeeld de
rekening en verantwoording achteraf (zowel inhoudelijk als financieel), het
meereizen van de partner en het combineren van een dienstreis met een
(direct voorafgaande of aansluitende) privé-reis. Ook gemeenteraden of raadscommissies maken wel eens in het gemeentelijk
belang excursies of reizen naar het buitenland. Hiervoor moet de
gemeenteraad expliciet toestemming verlenen. De reis of excursie wordt in
alle gevallen door of vanwege de gemeente georganiseerd. Hetgeen hierboven
is geschreven over buitenlandse dienstreizen van wethouders geldt mutatis
mutandis ook voor buitenlandse excursies en reizen van de gemeenteraad of
raadscommissies. Voor raadsleden die niet hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de
vergoedingen en verstrekkingen naar de waarde in het economische verkeer bij
de aangifte inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden verantwoord en
dat de gemaakte kosten binnen de geldende randvoorwaarden als aftrekbare
beroepskosten kunnen worden opgevoerd. 22mobiele telefoonMet ingang van 1 januari 2007 zijn de vergoedingen of verstrekkingen van een
mobiele telefoon geheel onbelast als het zakelijk gebruik meer dan 10%
bedraagt. In de vaste onkostenvergoeding is een component telefoonkosten opgenomen.
Voor deeltijdwethouders is dat 12% van de onkostenvergoeding en voor voltijd
wethouders 9%. Bij het verstrekken van een mobiele telefoon kan sprake zijn
van overbedeling. De component telefoonkosten kan om die reden verminderd
worden. Anderzijds is ook bij wethouders sprake van gebruik van de privé
telefoon voor zakelijke doeleinden. Voor dit doel ontvangen burgemeesters
maandelijk bruto een bedrag van € 25,--. Het is redelijk om, wanneer
plaatselijk de component telefoonkosten wordt gekort, deze korting tot een
bedrag van € 25,-- per maand van de bruto onkostenvergoeding achterwege te
laten. 23Spaarloonregeling/levensloopregelingEen wethouder is een werknemer en kan dientengevolge gebruik maken van de
spaarloonregeling dan wel de levensloopregeling. Wanneer de wethouder
gebruik maakt van de gemeentelijke levensloopregeling is het niet toegestaan
een levensloopbijdrage ten laste van de gemeente te verstrekken. De opbouw
van de levensloopvoorziening mag uitsluitend ten laste van de
wethouderswedde plaatsvinden. Aangezien wethouders geen verlof kennen, is
het slechts mogelijk dat de opgebouwde voorziening bij de beëindiging van
het wethouderschap wordt meegenomen naar een volgende werkgever of dat
uitbetaling ineens plaatsvindt. 24Reis- en pensionkosten en verhuiskostenSinds de dualisering van het gemeentebestuur kunnen personen van buiten de
gemeenteraad tot wethouder worden benoemd. Dat kunnen ook personen zijn die
niet in de gemeente zelf wonen. Die zijn op grond van de Gemeentewet
verplicht om te gaan wonen in de gemeente waar zij wethouder zijn
geworden.In artikel 24 is geregeld dat zij bij verhuizing naar de gemeente in
aanmerking komen voor een verhuiskostenvergoeding en eventueel voor
vergoeding van reis- en pensionkosten in afwachting van de verhuizing. De
vergoedingen zijn onbelast. 26Vergoeding voor het bijwonen van commissievergaderingenIn dit artikel is het presentiegeld voor leden van gemeentelijke commissies
geregeld. Deze bepaling geldt niet voor raadsleden en wethouders die in de
commissie zitten. Hun vergoeding is immers al geregeld in de
rechtspositiebesluiten en elders in deze verordening. Uitgezonderd zijn
verder onder meer ambtenaren en bestuurders die in die hoedanigheid in de
commissie zitting hebben. Uitgezonderd zijn tenslotte vertegenwoordigers van
belangengroepen e.d. tenzij hun lidmaatschap tevens in belangrijke mate het
gemeentelijk belang dient. De hoogte van het presentiegeld wordt bij gemeentelijke verordening bepaald.
De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties stelt jaarlijks
per 1 januari het maximum vast zoals dat is herzien aan de hand van het
indexcijfer CAO lonen overheid. In artikel 26, eerste lid, is er voor gekozen de hoogte van de vergoeding te
bepalen op het door de minister vastgestelde maximum. De raad kan ook een
lager bedrag vaststellen. Het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden biedt echter ook de
mogelijkheid om in de gemeentelijke verordening te regelen dat in bepaalde
gevallen een hoger bedrag aan presentiegeld wordt toegekend dan het eerder
bedoelde maximumbedrag. Dat is geregeld in artikel 26, vierde lid, van de
verordening. Er kan gekozen worden voor een procentuele verhoging, maar het
is ook mogelijk om het bedrag uit een hogere gemeenteklasse te kiezen. Artikelen 31 t/m 33 De procedure van declaratie In artikel 31 zijn de drie wijzen van betaling aangegeven. In de artikelen
37 t/m 39 is vervolgens aangegeven in welke gevallen welke betalingswijze
aan de orde is en welke procedurevoorschriften in achtgenomen moeten worden. Declaratie van vooruitbetaalde kosten Daarbij gaat het om vergoeding van de volgende kosten:
reis- en verblijfkosten van raadsleden;
zakelijke reis- en verblijfkosten van wethouders
reis- en verblijfkosten bij buitenlandse dienstreizen van
wethouders
reis- en pensionkosten en verhuiskosten;
reis- en verblijfkosten van leden van gemeentelijke commissies
Rechtstreekse facturering bij de gemeente Rekeningen kunnen rechtreeks bij de gemeente in rekening worden gebracht in
de volgende gevallen:
deelname aan cursussen, congressen, seminars en symposia door
raadsleden en wethouders;
zakelijke reis- en verblijfkosten van wethouders;
reis- en pensionkosten en verhuiskosten
reis- en verblijfkosten bij buitenlandse dienstreizen van
wethouders.
Artikelen 34 t/m 36 Citeertitel en inwerkingtredingSpreekt voor zich.