CVDR32938_1Re-integratieverordening WWB 2010, gemeente BerkellandnlregelingBerkelland2018-05-29BerkellandBerkelbericht 2 februari 2010Re-integratieverordening WWB 2010, gemeente BerkellandGemeentewet, artikel 147, lid 1;Wet werk en bijstand, artikelen 7, 8 en 10;Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers, artikelen 34, 35 en 36;Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte zelfstandigen, artikelen 34, 35 en 36;Wet STAP van 29 december 2008, Staatsblad 590;Wet Verbetering Arbeidsmarktpositie Alleenstaande Ouders.gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-01-27De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-02-102010-01-012015-01-01Nieuwe regelingRaadsvergadering 27 januari 2010, collegevoorstel 17 december 2009GeenRe-integratieverordening WWB 2010, gemeente BerkellandDe raad van de gemeente Berkelland;gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 17
december 2009;gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, de artikelen 7 en 8 en
10 tweede lid van de Wet werk en bijstand, de artikelen 34, 35 en 36 van de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers
en de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;gelet op de wet Stap van 29 december 2008 Staatsblad 590,en de wet Verbetering Arbeidsmarktpositie Alleenstaande Ouders van 29
december 2008, staatsblad 595;gelet op de EG-verordening Werkgelegenheidssteun (nr. 2204/2002, Pb EG 2002,
L 337/3) en de EG-verordening de minimissteun (nr. 69/2001, Pb EG 2001, L
10/30), alsmede de Beleidsaanbeveling van belang voor het opstellen van de
gemeentelijke re-integratieverordeningen in het kader van de Wet Werk en
Bijstand (Verzamelcirculaire SZW, april 2004);b e s l u i t :vast te stellen de:RE-INTEGRATIEVERORDENING WET WERK EN BIJSTAND 20101- ALGEMENE BEPALINGEN1.Begripsomschrijvingen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en
bijstand en de Algemenewet bestuursrecht.
In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand (WWB);
IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk
uitkeringsgerechtigde: de persoon met een uitkering ingevolge de
wet, de IOAW of de IOAZ;
Anw-er: de persoon met een uitkering ingevolgde deAlgemene nabestaandenwet die als niet-werkende werkzoekende
ingeschreven staat bij het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen (UWV);
Ngger: niet-uitkeringsgerechtigde zoals omschreven in artikel 6, onder a, van de wet;
WSW: wet sociale werkvoorziening;
ondersteuning: het bieden van ondersteuning bij
arbeidsinschakeling van personen als bedoeld in artikel 7 eerste
lid, onder a van de wet;
voorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 7, eerste
lid,onder a, van de wet; een instrument binnen een
re-integratietraject dat ingezet wordt om belemmeringen bij
aanvaarding van algemeen geaccepteerde arbeid weg te nemen;
algemeen geaccepteerde arbeid: iedere vorm van betaalde arbeid
niet zijnde werk in het kader van de WSW, met uitzondering van illegale arbeid en arbeid tegen een lager loon dan het wettelijk
minimum en rekening houdend met gewetensbezwaren zodanig dat
deze strikt persoonlijke omstandigheden zwaarwegend zijn en een onvermijdelijk conflict opleveren met het te verrichten
werk;
gesubsidieerde arbeid: werk, waarbij de werknemer over het
algemeen wel in staat is om productieve arbeid te verrichten, maar waarbij een verschil bestaat met de loonkosten van de
werkgever en de mate waarin een gemiddelde werknemer deze
productieve arbeid verricht;
werknemer in gesubsidieerde arbeid: de werknemer als bedoeld in
artikel 10, tweede lid, van de wet.
het college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Berkelland;
de raad: de gemeenteraad van de gemeente Berkelland;
2- BELEID EN FINANCIEN2.Opdracht College1.Het college biedt aan de uitkeringsgerechtigde tot 65 jaar, de Nugger
en de Anw-er alsmede de werknemer in gesubsidieerde arbeid,
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en voor zover het college dat
noodzakelijk acht, een voorziening gericht op die
arbeidsinschakeling.Artikel 40, eerste lid, van de wet is overeenkomstig van
toepassing.2.Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het aanbieden
van voorzieningen wordt door het college een afweging gemaakt, waarbij
gekeken wordt of de ondersteuning of de voorziening, gelet op de
mogelijkheden en capaciteiten van de belanghebbenden, het meest
doelmatig is met het oog op inschakeling in de arbeid en/of maatschappelijke participatie.3.Het college draagt zorg voor voldoende diversiteit in het aanbod aan
ondersteuning en voorzieningen en zorgt voor een evenwichtige aanpak
binnen de verschillende doelgroepen.4.Het college kan bij het bepalen van het aanbod van voorzieningen
prioriteiten stellen in verband met de financiële mogelijkheden en
maatschappelijke-, economische- en conjuncturele ontwikkelingen.
Het college bevordert de beschikbaarheid van flankerende
voorzieningen die belemmeringen voor toetreding tot de
arbeidsmarkt kunnen opheffen.
Het college kan, in overeenstemming met het UWV en gelet op
artikel 7 lid 3 van de WWB, de voorzieningen als bedoeld in deze
verordening aanbieden aan personen aan wie het UWV een uitkering
verstrekt.
3.Aanspraak op ondersteuning1.De volgende personen hebben aanspraak op ondersteuning bij
arbeidsinschakeling enop de naar het oordeel van het college noodzakelijk geachte voorziening
gericht op arbeidsinschakeling:
de uitkeringsgerechtigde;
de Anw-er;
de Nugger;
de werknemer in de gesubsidieerde arbeid.
Voor de Nugger en Anw-er geldt, dat slechts eenmalig
aanspraak op ondersteuning en een noodzakelijk geachte
voorziening bestaat, voor zover het partner inkomen niet
meer bedraagt dan 130% van het netto Wettelijk Minimum
Loon als bedoeld in artikel
37 Wwb.
Het college doet een aanbod dat past binnen de criteria die
gesteld zijn in deze verordening, de beleidsregels en
deuitvoeringsbesluiten.
Geen aanspraak op ondersteuning bestaat indien er sprake is van
een voorliggende voorziening welke naar mening van het college
in voldoende mate bijdraagt aan de re-integratie van de
belanghebbende.
4.Verplichtingen van belanghebbende1.Een persoon die door het college een voorziening wordt aangeboden is
verplicht hiervan gebruik te maken.2.De persoon die deelneemt aan een voorziening is gehouden aan de
verplichtingen die voortvloeien uit de wet, deze verordening, alsmede
aan de verplichtingen die het college aan de aangeboden voorziening
heeft verbonden.3.Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening,
niet voldoet aan het gestelde in het tweede lid, dan kan het college de
uitkering verlagen conform hetgeen hierover is bepaald in de
maatregelenverordening en conform hetgeen hierover isbepaald in artikel 20 van de IOAW en artikel 20 van de IOAZ.4.Een persoon die deelneemt aan een voorziening is verplicht tot het
verstrekken van inlichtingen aan het college die nodig zijn voor het
bepalen van een geschikt traject en/of een geschikt
re-integratie-instrument.5.Criteria ontheffing arbeidsverplichting1.Het college kan met inachtneming van artikel 9, tweede lid en artikel
9a, van de wet, onderscheidenlijk artikel 37a en 38 van de IOAW en
artikel 37a en 38 van de IOAZ bepalen dat aan belanghebbende tijdelijk,
geheel of gedeeltelijk, ontheffing wordt verleend van de in artikel 4,
eerste lid en tweede lid, van deze verordening genoemde verplichtingen,
indien:a.het betreft een alleenstaande ouder die de volledige zorg heeft voor
een tot zijn last komend kind tot 5 jaar en die daartoe een verzoek
indient en voldoet aan de bepalingen welke daarvoor zijn opgenomen in de
WWB, IOAW of IOAZ.b.belanghebbende om medische of dringende redenen niet in staat is om
tewerken.2.Ontheffing van de arbeidsplicht wordt slechts verleend voor een door
het college vast te stellen periode.3.Op basis van een herbeoordeling kan het college besluiten een
ontheffing na afloop van de vastgestelde periode te verlengen.4.In aansluiting op het gestelde in het eerste tot met het derde lid,
kan aan een uitkeringsgerechtigde van 57½ jaar en ouder voor de
resterende uitkeringsduur ontheffing van de arbeidsplicht worden
verleend, indien is beoordeeld dat de afstand tot de arbeidsmarkt
nauwelijks meer valt te overbruggen.6.Sluitende aanpak1.Elke persoon die op grond van artikel 3 aanspraak kan maken op
ondersteuning zal, voor zover dit door het college noodzakelijk wordt
geacht, een aanbod voor een voorziening worden gedaan gericht op
inschakeling in algemeen geaccepteerde arbeid.2.Ten behoeve van de uitvoering kan de gemeente een nadere prioriteit
toekennen aan bepaalde doelgroepen.3.Het eerste lid is niet van toepassing indien het college heeft bepaald
dat voor deze persoon een volledige ontheffing van de
arbeidsverplichting geldt.4.Het college kan in individuele gevallen afwijken van het gestelde in
het eerste lid.7.Budget- en subsidieplafond1.Het college kan bij uitvoeringsbesluit één of meer subsidie- of
budgetplafonds vaststellen voor door hen aan te wijzen specifieke
voorzieningen. Een door het college ingesteld subsidie- of
budget-plafond vormt een weigeringsgrond bij de aanspraak op een
specifieke voorziening.2.Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat in
aanmerking komt voor een specifieke voorziening.3- VOORZIENINGEN8.Algemene bepalingen over voorzieningen1.Het college bepaalt welke voorzieningen in elk geval kunnen worden
aangeboden, alsmede de voorwaarden die daarbij gelden voor zover
daarover in deze verordening geen nadere bepalingen zijn opgenomen.2.Het college kan, in aanvulling op de verplichtingen die voortvloeien
uit de wet en deze verordening, aan een voorziening nadere
verplichtingen verbinden.
Het college kan een voorziening beëindigen:
indien de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichting als bedoeld in de artikelen 9 en 17 van de
wet niet nakomt;
b.indien de persoon die deelneemt niet meer behoort tot de doelgroep van
deze verordening;c.indien de persoon algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt, waarbij
geen gebruik wordt gemaakt van deze voorziening;d.indien naar het oordeel van het college de voorziening onvoldoende
bijdraagt aan arbeidsinschakeling.
Bij uitvoeringsbesluit kan het college ten aanzien van het
re-integratiebeleid en de voorzieningen, als bedoeld in dit
artikel, nadere regels stellen. Deze regels kunnen betrekking
hebben op:
het aanbod van voorzieningen;
het aanbod van scholing of opleiding als bedoeld in
artikel 9 lid 8 en 9 en artikel 10a lid 5 van de
wet;
de voorwaarden waaronder een voorziening wordt aangeboden;
de weigeringsgronden bij het aanbieden van voorzieningen;
de intrekking of wijziging van de subsidieverlening of
-vaststelling;
de aanvraag van- en de besluitvorming over subsidies;
de betaling van subsidies en het verlenen van voorschotten;
overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en het
verstrekken van subsidies.
i.de hoogte van het premiebedrag als bedoeld in artikel 10a lid 6 van de
wet.4- SLOTBEPALINGEN9.HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de
verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.10.Nadere regelsHet college is bevoegd om nadere regels te stellen met betrekking tot de
uitvoering van deze verordening.11.UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college.12.VerantwoordingHet college brengt eenmaal per jaar verslag uit aan de raad over de
doeltreffendheid en de effecten van het beleid. Dit verslag sluit aan
bij het verslag als bedoeld in artikel 77 van de wet.13.InwerkingtredingDeze verordening treedt, na de bekendmaking, in werking met
terugwerkende kracht ingaande 1 januari 2010.14.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: “Re-integratieverordening WWB
2010, gemeente Berkelland”.Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 27 januari 2010de griffier, de voorzitter,TOELICHTING OP DE RE-INTEGRATIEVERORDENING WWB 2010Algemene toelichting:De Wet werk en bijstand (WWB) geeft burgemeester en wethouders de opdracht om
zorg te dragen voor de re-integratie van bijstandsgerechtigden, Nuggers en
Anw-ers. De WWB draagt aan de gemeenteraad op om een verordening vast te stellen
waarin het beleid van de gemeente ten aanzien van haar re-integratietaak wordt
neergelegd. Tevens wordt hierin de aanspraak van burgers op ondersteuning bij
re-integratie geregeld.De basis voor de verordening is neergelegd in artikel 8, eerste lid, onder a, en
tweede lid en artikel 10, eerste en tweede lid, van de WWB.Naast deze wettelijke basis valt uit de memorie van toelichting af te leiden
welke zaken in of via de verordening geregeld moeten of kunnen worden. Deze
zaken zijn:
de aanspraak van de doelgroepen op ondersteuning door de gemeente;
het beleid ten aanzien van de diverse doelgroepen en
subdoelgroepen;
het beleid ten aanzien van de combinatie van werk en zorgtaken;
de beschikbaarheid van financiële middelen.
In de gemeente Berkelland wordt het beleid op een aantal niveaus geregeld:1.In de verordening zelf.Gekozen is voor een procedurele vorm. Uitgangspunt hierbij is dat de contouren
van het beleid voor langere tijd kan worden vastgelegd. Een procedureel
ingerichte verordening heeft als voordeel flexibiliteit. Beleid kan verder
ontwikkeld of bijgesteld worden nadat de verordening is vastgesteld zonder dat
deze steeds moet worden aangepast.2.In beleidsregels/uitvoeringsbesluiten.Deze geven aan burgemeester en wethouders de mogelijkheid om ten behoeve van een
adequate uitvoering van het re-integratiebeleid flexibel te kunnen
handelen.In deze verordening wordt onder andere vastgelegd: de verhouding tussen raad en
college alsmede enkele algemene artikelen over de opdracht aan het college, de
aanspraak op ondersteuning, de verplichtingen van belanghebbende, de sluitende
aanpak en de inzet van voorzieningen.StaatssteunOndanks het feit dat gemeenten beleidsvrijheid hebben met betrekking tot de
inrichting van het re-integratiebeleid, worden zij toch gebonden aan de regels
die de Europese Unie stelt.Dit betreft onder meer het onderwerp staatssteun, wat is neergelegd in de
Verordening Werkgelegenheidssteun (Nr. 2204/2002) en de Verordening de
minimis-steun (Verordening (EG) Nr. 69/2001).De Europese regelgeving over staatssteun kan een beperking van de mogelijkheden
voor het gemeentelijke re-integratiebeleid opleveren. Van belang is om na gaan,
in hoeverre de gemeentelijke verordening voldoet aan de voorwaarden uit de
Europese verordeningen.Indien in de gemeentelijke verordening sprake is van een generieke
regeling, dan worden de subsidies niet aangemerkt als staatssteun.
De bepalingen uit de EG-verordeningen zijn dan niet van toepassing. Generiek wil
zeggen, dat niet op voorhand bepaalde bedrijven of groepen
van bedrijven of sectoren expliciet in de verordening worden uitgesloten van
subsidiëring.Naast de inhoudelijke regels vragen de EG-verordeningen om uitgebreide
informatiestromen richting Europese Commissie. Deze informatieverplichtingen
worden beperkt door afspraken van het Ministerie van SZW met de Europese Unie,
die hun weerslag hebben gevonden in het document “Subsidiëring arbeidsplaatsen
in het kader van re-integratie werkzoekenden – beleidsaanbeveling van belang
voor het opstellen van de gemeentelijke re-integratieverordeningen in het kader
van de Wet Werk en Bijstand.”De beperking van de informatieverplichtingen wordt alleen effectief, als
gemeenten een expliciete verwijzing naar deze beleidsaanbeveling opnemen in hun
re-integratieverordening. In deze verordening is ervoor gekozen deze verwijzing
op te nemen in de aanhef van de verordening (gelet op …).
Hiermee wordt aangegeven dat alle bepalingen uit de verordening in
overeenstemming zijn met deze beleidsaanbeveling. Overigens wordt er in de
beleidsaanbeveling van uitgegaan dat de gemeentelijke verordening voldoet aan de
EG-verordeningen ter zake. Daarom is er in deze verordening voor gekozen om ook
deze EG-verordeningen in de aanhef op te nemen.Relatie met de maatregelverordening:De op grond van de WWB opgestelde maatregelenverordening regelt het samenspel
van de rechten en plichten van de cliënt.De re-integratieverordening en de maatregelenverordening zijn nauw met elkaar
verbonden.Immers, aan de plicht tot meewerken aan een traject kunnen sancties worden
verbonden die gevolgen hebben voor de hoogte van de uitkering. Dit sanctiebeleid
wordt geregeld in de maatregelen- en handhavingverordening.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1. BegripsbepalingenIn dit artikel worden een aantal begrippen omschreven, die meer dan eens
voorkomen en waarvan het van belang is dat er telkens hetzelfde onder wordt
verstaan. Er wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de
WWB.Onder college en raad worden verstaan de betreffende organen van de gemeente
Berkelland.Hiermee wordt tot uitdrukking gebracht dat de verordening alleen op de gemeente
Berkelland van toepassing is.Artikel 2. Opdracht collegeDe WWB geeft aan burgemeester en wethouders de verantwoordelijkheid voor het
bieden van ondersteuning. Hoewel cliënten aanspraak kunnen maken op
ondersteuning, is er geen afdwingbaar recht op ondersteuning op de manier zoals
de cliënt dat mogelijk het liefst zou zien. Het is aan burgemeester en
wethouders om zorg te dragen voor voldoende aanbod van voorzieningen, waarbij
zij te maken hebben met beperkte financiële middelen. De vraag naar
ondersteuning zal afhankelijk zijn van een veelheid aan sociaal-economische
factoren.Zoals ook in de algemene toelichting is gesteld, geeft de WWB aan de
gemeenteraad de opdracht om het re-integratiebeleid vast te leggen in een
verordening. In Berkelland wordt gekozen voor een systematiek om de verordening
meer procedureel te houden en voor verdere uitwerking gebruik te maken van
beleidsuitvoeringsvoorschriften (besluiten).Artikel 3. Aanspraak op ondersteuningOndersteuning hoeft niet altijd te bestaan uit een door derden uitgevoerde
diagnose, gevolgd door een vastgesteld traject met één of meerdere
voorzieningen. Als dat kan, kan worden volstaan met advies of doorverwijzing
naar andere instanties. Voorzieningen worden alleen ingezet als zonder die inzet
het vinden van algemeen geaccepteerde arbeid en/of maatschappelijke participatie
niet mogelijk is. Bovendien worden de voorzieningen alleen ingezet als aan de
hand van onderzoek is gebleken dat door de inzet van die voorziening het vinden
van algemeen geaccepteerde arbeid binnen afzienbare tijd mogelijk wordt.
Re-integratie moet bovendien de kortste weg naar (duurzame) arbeid zijn. Daarmee
wordt niet alleen de tijd tussen de inzet van het instrument en de
werkaanvaarding en/of participatie bedoeld, maar ook de inspanningen die het
kost omdat doel te bereiken.De uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de inhoud van het traject ligt bij
burgemeester en wethouders, die immers ook verantwoordelijk zijn voor de
effectieve en doelmatige inzet van de middelen. Binnen de grenzen van die
verantwoordelijkheid wordt rekening gehouden met de wensen van de cliënt. Voor
het slagen van het traject is de motivatie van de cliënt belangrijk. Voordat tot
het inzetten van het traject wordt besloten, wordt de inhoud hiervan met cliënt
besproken, waarna het trajectplan door alle partijen wordt ondertekend.In het tweede lid zijn bepalingen opgenomen om het recht op ondersteuning te
beperken voor Nuggers en Anw-ers, waarmede een relatie wordt gelegd naar de
eigen verantwoordelijkheid en eigen (financiële) mogelijkheden. Het partner
inkomen is als uitgangspunt genomen omdat het beoogde beleid zich richt op
gezinnen met een zwakke economische positie.Voorts beoordeelt het college of en welke voorziening noodzakelijk is. Overigens
kan ook de hardheidsclausule van artikel 9 worden overwogen als daar aanleiding
toe is.In het derde lid wordt expliciet de koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de cliënt en de criteria die gehanteerd worden bij het aanbieden
van voorzieningen. Daarbij wordt verwezen naar de documenten waarin de criteria
worden verwoord.De in het vierde lid genoemde voorliggende voorziening kan bijvoorbeeld zijn: de
bemiddeling richting arbeidsmarkt door het UWV werkbedrijf of
re-integratieactiviteiten die door het Uitvoeringsorgaan Werknemersverzekeringen
worden aangeboden.Artikel 4. Verplichtingen van belanghebbendeIn de WWB is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen gelden bij het recht
op een uitkering. Uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie zijn in het eerste
en tweede lid de verplichtingen conform de wet geformuleerd.Deelname aan re-integratie is niet vrijblijvend. Bijstandsgerechtigden zijn
reeds door het ontvangen van een uitkering aan bepaalde verplichtingen
gehouden.Voor diegene zonder uitkering moeten daarom in deze verordening voorwaarden aan
het Re-integratietraject worden gekoppeld. Deze gelden dan vanzelfsprekend ook
voor de bijstandsgerechtigde. Het niet nakomen van de verplichtingen geeft de
mogelijkheid om een traject af te breken of gevraagde ondersteuning te weigeren,
bijvoorbeeld als iemand niet mee wil werken aan een onderzoek. Het is dan ook
van belang dat de belangrijkste voorwaarden voor het behalen van succes als
verplichting zijn opgenomen. Natuurlijk heeft de cliënt ook rechten. Deze
rechten zijn elders in wet- of regelgeving ondergebracht.Tegen beslissingen op grond van deze verordening staat bezwaar en beroep
openop grond van de Awb. Het recht op inzage in gegevens en zonodig correctie
daarvan is geregeld in de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp).Het derde lid verbindt deze re-integratieverordening met de maatregelen- en
handhaving verordening. Deze verordening regelt het opleggen van een maatregel
indien de uitkeringsgerechtigde niet aan zijn verplichtingen voldoet. Deze
maatregel bestaat uit het verlagen van de uitkering met een bepaald
percentage.Artikel 5. Criteria ontheffing
arbeidsverplichtingDe in het eerste lid onder a opgenomen situatie is een verbijzondering van
hetgeen in artikel 9 vierde lid van de WWB is opgenomen. Hierin is bepaald dat
de verplichting om algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden voor de
alleenstaande ouder met kinderen tot 12 jaar slechts geldt nadat het college
zich genoegzaam heeft overtuigd van de beschikbaarheid van passende
kinderopvang, de toepassing van voldoende scholing en de belastbaarheid van de
cliënt. Onder kinderen tot 12 jaar wordt in Berkelland verstaan kinderen die op
een basisschool onderwijs volgen. De belastbaarheid wordt in principe beoordeeld
door de consulent / casemanager. Bij vergaand verschil van mening over de mate
van belastbaarheid dient gekozen te worden voor een advies van een
onafhankelijke externe deskundige.De toepassing van voldoende scholing en de belastbaarheid van cliënt dient naar
individuele omstandigheden te worden bepaald.Nu is in het 1e lid onderdeel a opgenomen de mogelijkheid om ontheffing van de
arbeidsplicht te vragen zoals bedoeld in de wetgeving van 29 december 2008,
staatsblad 595.De in het 1e lid onder b genoemde situatie wordt bij voorkeur ondersteund door
een extern onafhankelijk deskundig advies. Onder deze omschrijving valt
overigens ook psychische problematiek.In artikel 9 lid 2 van de wet is bepaald dat, indien daarvoor dringende redenen
aanwezig zijn, een ontheffing slechts tijdelijk kan worden verleend. Het tweede
lid van dit artikel sluit hierbij aan. In het derde lid is bepaald dat het college deze periode kan verlengen nadat een
herbeoordeling heeft plaatsgevonden. Dit is aan de orde als na afloop van de
ontheffingsperiode de omstandigheden ongewijzigd zijn of er nieuwe zwaarwegende
factoren voor een nieuwe ontheffing aanwezig zijn. Bij het bepalen van de
periode worden de wettelijke bepalingen, zoals genoemd in artikel 9a Wwb resp.
38 IOAW/IOAZ in acht genomen.Het vierde lid biedt de mogelijkheid, voor wat betreft het tijdelijk karakter
van een ontheffing, een uitzondering te maken voor personen van 57½ jaar en
ouder, mits na een individuele beoordeling is komen vast te staan dat de afstand
tot de arbeidsmarkt nauwelijks valt te overbruggen. In een dergelijke situatie
kan voor de resterende uitkeringsduur blijvende ontheffing van de arbeidsplicht
worden verleend.Artikel 6. Sluitende aanpakIn de WWB is de sluitende aanpak niet meer expliciet geregeld. De wetgever gaat
ervan uit dat door de systematiek van de wet er in facto een sluitende aanpak
ontstaat.Desondanks kan de gemeente van oordeel zijn dat een sluitende aanpak geregeld
dient te worden.Personen die op grond van artikel 3 aanspraak kunnen maken op een voorziening,
doet het college een aanbod voor een voorziening voor zover het college dit
noodzakelijk acht.Hierbij kan prioriteit gegeven worden aan door het college nader te bepalen
doelgroepen.Artikel 7. Budget- en subsidieplafondsDe gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Het uitgeput zijn van
begrotingsposten kan echter nooit een reden zijn om aanvragen voor voorzieningen
te weigeren. Indien dit in verband met de financiële beheersbaarheid
noodzakelijk wordt geacht, kan het college besluiten met betrekking tot
specifiek te benoemen voorzieningen, budget- en subsidieplafonds in te
stellen.De WWB stelt dat het ontbreken van financiële middelen alleen geen reden kan
zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient dan na te gaan welke
andere, goedkopere alternatieven beschikbaar zijn. Dit houdt dus in dat er geen
algemeen plafond ingesteld kan worden. Wel kan per voorziening een plafond
worden ingebouwd. Dit laat de mogelijkheid open naar andere instrumenten uit te
wijken.Artikel 8. Algemene bepalingen over
voorzieningenDit artikel is opgenomen om enkele zaken te regelen die te maken hebben met de
voorzieningen die in het kader van deze verordening worden bedoeld.Zoals bij de toelichting op artikel 3 reeds is beschreven gaat het om
instrumenten die kunnen worden ingezet om re-integratie naar algemeen
geaccepteerde arbeid te bevorderen, zoals bemiddeling, scholing, activering,
leer-werkplekken, activiteiten met behoud van uitkering, gesubsidieerd werk,
sociale activering, premies, zorg- en hulpverlening etc.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard
zijn.Het derde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in
welke gevallen zij dit kan doen. Onder beëindigingen wordt hierbij ook verstaan
het stopzetten van de subsidie aan de werkgever.Het vierde lid geeft het college de algemene bevoegdheid om voor het
re-integratiebeleid en de voorzieningen nadere regels te stellen.Naar aanleiding van de wet Stap en de wet Verbetering arbeidsmarktpositie
alleenstaande ouders van 29 december 2008 zijn de onderdelen b en i aan lid 4
toegevoegd. Deze bepalingen bieden het college de mogelijkheid regels te stellen
betreffende scholing en een premie.Artikel 9. HardheidsclausuleDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 10. Nadere regelsVoor de juiste uitvoering van de verordening kan het noodzakelijk zijn dat
nadere uitvoeringsregels worden vastgesteld. Dit artikel geeft het college de
bevoegdheid om dergelijke regels vast te stellen.Artikel 11. UitvoeringEvenals de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van deze verordening bij het
college.Artikel 12. VerantwoordingDit artikel biedt de basis voor de verantwoording van het beleid. De WWB geeft
aan dat het college elk jaar een voorlopig en een definitief verslag over de
uitvoering (VODU) naar het rijk zendt. Deze verslagen dienen gepaard te gaan van
een verklaring van de gemeenteraad.Daarom is ervoor gekozen expliciet op te nemen dat er een verantwoordingsverslag
aan de raad moet worden gezonden. Het ligt voor de hand dat bij de vormgeving
van het verslag op grond van deze verordening wordt aangesloten bij de inhoud
van het VODU.Artikel 13. InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 14. CiteertitelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.