CVDR328111_1Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2014nlregelingBoekel2014-03-01BoekelGemeenteblad Boekel, d.d. 1 april 2014Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2014Wet werk en bijstand, artikel 8Wet werk en bijstand, artikel 30gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-02-20De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2014-03-012014-01-012015-01-01Nieuwe regelingZ/023320 AB/012312GeenGeenToeslagenverordening Wet werk en bijstand 2014RaadsbesluitDe raad van de gemeente Boekel;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 14 januari
2014gelet op:artikel 8, lid 1, onderdeel c en artikel 30 Wet werk en bijstand;BESLUIT:vast te stellen de navolgendeToeslagenverordening Wet werk en bijstand 20141– Begripsbepalingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
a.Gehuwdennorm:De norm als bedoeld in artikel 21, onderdeel c
WWB;b.Verzorgingsbehoevende:Degene die is aangewezen op verzorging ter
voorkoming van opname in een verpleeg- of
verzorgingshuis;c.Woning:Een woning zoals bedoeld in artikel 1, onderdeel j
Wet op de huurtoeslag, evenals een woonwagen of
woonschip, zoals bedoeld in artikel 3, lid 6
WWB;d.Woonkosten:1.Als een huurwoning wordt bewoond, de tot een
bedrag per maand geldende basishuur als bedoeld in
de Wet op de huurtoeslag;2.Als een eigen woning wordt bewoond, de per maand
omgerekende som van de ten behoeven van de
financiering van de woning verschuldigde
hypotheekrente, de in verband met het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en
een naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud;e.WWB:Wet werk en bijstand.
2– Doelgroep1.De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor
belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan de AOW
gerechtigde leeftijd. In geval van gehuwden gelden de bepalingen van
deze verordening alleen als beide echtgenoten 21 jaar of ouder maar
jonger dan de AOW gerechtigde leeftijd zijn.2.De bepalingen in de artikelen 3, 4, 5, 6 en 7 laten de toepassing
van artikel 18, lid 1 WWB onverlet.3– Toeslagen1.De toeslag als bedoeld in artikel 25, lid 1 WWB bedraagt 20 procent
van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en alleenstaande ouder in
wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft.2.De toeslag als bedoeld in artikel 25, lid 1 WWB bedraagt 10 procent
van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en alleenstaande ouder die
met één of meer anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde woning
heeft.3.Voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet
in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft:
kinderen van 18 jaar of ouder met een inkomen van ten
hoogste het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud
voor hoger onderwijs, genoemd in artikel 3.18 Wet
studiefinanciering 2000;
kinderen met studiefinanciering op grond van de Wet
studiefinanciering 2000 of een tegemoetkoming op grond van
de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten;
verzorgingsbehoevenden die door belanghebbende worden
verzorgd.
4– Verlaging gehuwden1.De verlaging als bedoeld in artikel 26 WWB bedraagt 10 procent van
de gehuwdennorm voor gehuwden die met één of meer anderen hun
hoofdverblijf in dezelfde woning hebben.2.Artikel 3, lid 3 is van overeenkomstige toepassing.5– Verlaging woonsituatie1.De verlaging als bedoeld in artikel 27 WWB bedraagt 20 procent van
de gehuwdennorm als geen woning wordt bewoond of een woning wordt
bewoond waaraan voor belanghebbende geen kosten van huur of
hypotheeklasten verbonden zijn.2.Voor belanghebbenden zonder adres als bedoeld in artikel 1 van de
Wet basisregistratie persoonsgegevens en artikel 1.1. van de Wet
basisregistratie personen geldt dat in afwijking van lid 1 de
verlaging niet wordt toegepast als en voor zover aantoonbaar en
structureel kosten voor thuis- en daklozenopvang worden
gemaakt.6– Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaarDe toeslag als bedoel in artikel 30 WWB wordt voor een jongere van 21 of
22 jaar, in afwijking van artikel 3 van deze verordening, op nihil
gesteld.7– Anti-cumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 6 gebeurd zodanig, dat
belanghebbende in ieder geval kan blijven beschikken over een inkomen
van 75 procent van de toepasselijke norm zoals in artikel 21 WWB is
bepaald.8– CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening Wet
werk en bijstand 2014.9– Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op 1 maart 2014 en werkt
terug tot en met 1 januari 2014.
De eerder vastgestelde Toeslagenverordening Wet werk en bijstand
2012 vervalt bij inwerkingtreding van deze verordening.
Aldus besloten in de openbare vergadering vande raad van de gemeente Boekel, gehouden op 20 februari 2014de griffier, de voorzitter,M.R.P. Philipse P.M.J.H. BosALGEMENE TOELICHTINGHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van
het bestaan een systeem van basisnormen, toeslagen en verlagingen. De
bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 3 WWB. Daarnaast voorziet
paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de artikelen 25 tot en met 29
WWB. Het college is verplicht om in voorkomende gevallen de norm te
verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te
passen hoeft geen gebruik gemaakt te worden.Normen Wet werk en bijstand; toeslagen en verlagingenVoor personen van 21 jaar tot en met de AOW gerechtigde leeftijd bestaan
er een drietal wettelijke basisnormen (artikel 21 WWB), te weten:
gehuwden: 100 procent van het wettelijk minimumloon (= de
gehuwdennorm);
alleenstaande ouders: 70 procent van de gehuwdennorm;
alleenstaanden: 50 procent van de gehuwdennorm.
Een toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande
ouder als de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel
gedeeld kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt
aanwezig geacht als naast de betreffende belanghebbende nog één of meer
anderen hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning.De toeslag mag ten hoogste 20 procent van de gehuwdennorm bedragen, in
overeenstemming met de wettelijke bepalingen, zodat de uitkering
maximaal bedraagt voor:
alleenstaande ouders: 90 procent van de gehuwdennorm;
alleenstaanden: 70 procent van de gehuwdennorm.
Het vaststellen van de hoogte van de toeslag is een bevoegdheid van het
college. De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit
maximum van 20 procent van de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het
niveau van de noodzakelijke bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel
3 van deze verordening.De WWB noemt de volgende verlagingen:
verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen
met een ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan
bij gehuwden (artikel 26 WWB);
verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB);
verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een
studie (artikel 28 WWB), hiervan is en wordt geen gebruik
gemaakt;
verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij
alleenstaanden (artikel 29 WWB).
De verlagingen zijn uitgewerkt in de artikelen 4 tot en met 6.De Toeslagenverordening Wet werk en bijstand
2014In artikel 8, lid 1, onder c juncto artikel 30 WWB is geregeld dat de
gemeenteraad bij verordening moet vaststellen voor welke categorieën de
bijstandsnorm verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria
de hoogte van die verhoging of verlaging wordt bepaald.Het beleid ten aanzien van de toeslagen moet worden vastgelegd in de
Toeslagenverordening, opdat het college het beleid kan uitvoeren.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal
karakter moet hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds
geprobeerd te komen tot in de praktijk eenvoudig te hanteren criteria.
Gehandhaafd is de forfaitaire benadering van een toeslag- of
verlagingspercentage van 10 procent, in overeenstemming met het
bestaande beleid. Zie hiervoor ook de toelichting onder norm, toeslag en
verlaging.Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening alle mogelijke situaties
uitputtend te regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke gevallen
heeft het college immers de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand op
grond van artikel 18, lid 1 WWB bij wijze van individualisering
afwijkend vast te stellen.In de WWB zelf is in artikel 24 en 32 geregeld hoe de uitkering moet
worden vastgesteld bij gehuwden waarvan een partner geen recht heeft op
bijstand, bijvoorbeeld op grond van leeftijd, detentie of andere
redenen.In deze Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling
gegeven aan verlagingen die de WWB mogelijk maakt. In artikel 7 van deze
verordening wordt echter het effect van samenloop van verschillende
verlagingen beperkt door minimum hoogtes voor te schrijven waaraan de
bijstand moet voldoen na toepassing van de verlagingen.Met belanghebbende is in de verordening bedoeld degene die als
alleenstaande, alleenstaande ouder of gehuwde een uitkering aanvraagt op
grond van de WWB.Berekening toepasselijke bijstandsnormIn de WWB is niet voorgeschreven, dat in gevallen waarin zowel de
toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de verlaging met voorrang op
de toeslag moet plaats vinden. Het bovenstaande in acht nemend kan de hoogte van de uitkering algemene
bijstand voor personen van 21 tot aan de AOW gerechtigde leeftijd als
volgt worden berekend:
Basisnorm;
Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders)
OF2b.Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen
(alleen bij gehuwden);3 Korten met verlaging wegens woonsituatie;4.Korten met verlaging op grond van leeftijd 21/22 jaarLeidt de uitkomst tot een lager bedrag aan bijstand dan de gestelde
minimum bedragen in artikel 7 van deze verordening, dan moet het college
de bijstand vaststellen op de van toepassing zijnde minimum hoogte
volgens dit artikel. De uitkomst van deze berekening laat ook een
eventueel aan de orde zijnde afstemming van de bijstand bij wijze van
individualisering onverlet.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1– BegripsbepalingenEr is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB of
Algemene wet bestuursrecht (Awb) niet afzonderlijk te definiëren. Dit
voorkomt dat in geval van wijziging van betreffende definities in de WWB
of Awb ook de verordening moet worden gewijzigd. Voor het gebruik van
het begrip gehuwdennorm is gekozen, omdat de hoogte van deze norm in de
WWB zelf wordt gegeven in artikel 21, onder c. Dit bedrag is feitelijk
gelijk aan het netto minimumloon.Om een persoon als verzorgingsbehoevende in de zin van de
Toeslagenverordening aan te kunnen merken, moet een belanghebbende
aannemelijk maken, dat de door hem/haar verzorgde persoon bij ontbreken
van de verzorging zou zijn aangewezen op een verpleeg- of
verzorgingstehuis. Er moet een duidelijke indicatie zijn op grond
waarvan de verzorgingsbehoevendheid kan worden aangenomen, bij voorkeur
een verklaring van deze strekking die is afgegeven door een
onafhankelijk arts.Lid 1, onderdeel
c: WoningHet begrip ‘woning’ is in artikel 1 van deze verordening gedefinieerd
omdat de tekst van de WWB nergens een omschrijving geeft van dit begrip.
Wel vermeldt artikel 3, lid 6 WWB dat in de WWB en de daarop berustende
bepalingen onder een woning mede een woonwagen of een woonschip verstaan
moet worden. Verder volgt uit de geschiedenis van totstandkoming van de
WWB dat voor de invulling van het begrip woning kan worden aangesloten
bij de Wet op de huurtoeslag. Lid 1, onderdeel d: WoonkostenHet begrip ‘woonkosten’ is nader gedefinieerd, omdat dit van belang is
voor de toepassing van artikel 5 van deze verordening (verlaging
woonsituatie).Aangesloten is bij de begripsomschrijving die voorheen onder de Algemene
bijstandswet (Abw) in het Besluit landelijke normering (tot 1996) was
opgenomen. Volgens de CRvB volgt uit de geschiedenis van de
totstandkoming van de Algemene bijstandswet dat het begrip woonkosten
ten tijde van de Abw (nog steeds) moest worden uitgelegd conform de
bepalingen van het tot 1 januari 1996 geldende Bijstandsbesluit
landelijke normering. Aangenomen moet worden dat deze rechtspraak ook
onder de WWB nog van betekenis is. Bij “het in eigendom hebben van de woning te betalen zekere zakelijke
lasten” kan worden gedacht aan het rioolrecht, het eigenaarsdeel van de
onroerend zaakbelasting, de opstalverzekering, het eigenaarsdeel van de
waterschapslasten en het erfpachtcanon. Met voorgaande afbakening wordt
duidelijk dat onder het begrip woonkosten dus niet vallen de kosten voor
gas, elektriciteit, water, telefoon, kabel, internet en overige
abonnementen.2– DoelgroepDe bepalingen van deze verordening gelden, gelet op de WWB, alleen voor
belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan de AOW gerechtigde
leeftijd. In geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze
verordening alleen als beide echtgenoten 21 jaar of ouder maar jonger
dan de AOW gerechtigde leeftijd zijn. Vanwege de lagere jongerennorm in
de WWB is ervoor gekozen geen verdere verlaging toe te passen bij
belanghebbenden van 18 tot 21 jaar.De in lid 2 opgenomen verplichting voor het college om – zo nodig in
afwijking van de in deze verordening voortvloeiende hoogte van de
bijstand – de bijstand anders vast te stellen, als dat gelet op de
omstandigheden, mogelijkheden en middelen van belanghebbende opportuun
is, volgt uit artikel 30, lid 4 WWB. De individualiseringsplicht geldt
evenzeer in situaties waarin de verordening niet voorziet. Om hierover
bij de uitvoering geen misverstand te laten bestaan is deze plicht
expliciet in deze verordening opgenomen.3– ToeslagenDe hoogte van 20 procent van de gehuwdennorm als hoogte van de toeslag
voor de alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander
zijn hoofdverblijf heeft, is wettelijk verplicht op grond van artikel
30, lid 2 WWB. Ingeval in de woning een ander ook zijn hoofdverblijf
heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van het bestaan
gedeeld kunnen worden (bijv. huur). Daarbij is de mate waarin de kosten
ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een
verantwoordelijkheid van belanghebbende zelf.Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter
van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een
toeslag blijft op zijn plaats. In deze verordening is gehandhaafd de
forfaitaire toeslag van 10 procent van de gehuwdennorm in het geval dat
ook een ander in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft, in
overeenstemming met het bestaande beleid.In het derde lid wordt geregeld dat kinderen niet (meer) in de norm
begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het
niet aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het
huishouden, niet meetellen als personen die in de woning hun
hoofdverblijf hebben. De feitelijke mogelijkheid tot het kunnen delen
van de kosten moet namelijk wel aanwezig zijn.Deze mogelijkheid wordt niet aanwezig geacht als het thuiswonende kind
een inkomen ontvangt, bijv. uit arbeid of een uitkering, dat niet hoger
is dan het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger
onderwijs, genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 200
(WSF), in overeenstemming met het bepaalde in artikel 25 en 26 WWB. De
bepalingen van artikel 25 en 26 WWB zien op alle thuiswonende
meerderjarige kinderen. Daarbij geldt geen maximum leeftijd. Het kan dus
gaan om een volwassen kind dat inwoont bij zijn/haar ouders van bijv. 27
jaar maar ook van 40 jaar of ouder.Ook bij inwonende kinderen die daadwerkelijke aanspraak maken op WSF of
Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten (Wtos) wordt de
mogelijkheid om kosten te kunnen delen niet aanwezig geacht, gezien de
hoogte van de studiefinanciering. Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat
in de WSF en Wtos aan thuiswonende studenten al een lager bedrag wordt
verstrekt. Eventuele (incidentele of tijdelijke) bijverdiensten bijv. in
verband met een vakantiebaantje, tellen niet mee. Bepalend is alleen of
het inwonende kind studiefinanciering of een tegemoetkoming Wtos
heeft.Dit mede om praktische redenen en omdat andere wettelijke regelingen als
kinderbijslag en studiefinanciering, uitgevoerd door de Sociale
Verzekeringsbank en de Dienst Uitvoering Onderwijs eveneens de
mogelijkheid kennen om beperkt bij te verdienen, zonder dat dit gevolgen
heeft.Aangezien de betreffende kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is
het aan de alleenstaande ouder om zodanige inlichtingen te verstrekken
dat kan worden vastgesteld of de onderdelen a en b van toepassing
zijn.In lid 3, onderdeel c wordt geregeld dat ook zorgbehoevenden niet worden
meegeteld als personen die in dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben.
Uitgangspunt daarbij is dat het niet wenselijk is om belanghebbende
vanwege deze verzorgingstaken te confronteren met een lagere toeslag.
Dat zou het opvangen van zorgbehoevenden ontmoedigen. Om die reden geldt
de uitzondering niet voor de zorgbehoevende voor het geval deze zelf een
beroep moet doen op bijstand.4– Verlaging gehuwdenIn de gehuwdennorm is al rekening gehouden met het feit dat beide
echtgenoten de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met
elkaar. Als in de woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen
de algemene noodzakelijke kosten van het bestaan nog verder gedeeld
worden. Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld
worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van
belanghebbenden zelf.Gehandhaafd is de forfaitaire verlaging van 10 procent van de
gehuwdennorm, ongeacht het aantal anderen dat in de woning zijn
hoofdverblijf heeft, in overeenstemming met de forfaitaire benadering
van de toeslagverlening aan alleenstaanden in artikel 3.In het tweede lid wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in de norm
begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het
niet aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het
huishouden, niet meetellen als personen die in de woning hun
hoofdverblijf hebben. De feitelijke mogelijkheid tot het kunnen delen
van de kosten moet immers wel aanwezig zijn. Deze mogelijkheid wordt
niet aanwezig geacht als het thuiswonende kind een inkomen ontvangt,
bijv. uit arbeid of een uitkering dat niet hoger is dan het normbedrag
voor de kosten van levensonderhoud voor hoger onderwijs, genoemd in
artikel 3.18 van de WSF, in overeenstemming met het bepaalde in artikel
25 en 26 WWB.Ook bij inwonende kinderen die daadwerkelijke aanspraak maken op WSF of
Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten (Wtos) wordt de
mogelijkheid om kosten te kunnen delen niet aanwezig geacht. Daarbij is
nadrukkelijk overwogen dat in de WSF en Wtos aan thuiswonende studenten
al een lager bedrag wordt verstrekt. Zie hiervoor verder de toelichting
op artikel 3.Aangezien de in lid 2 bedoelde kinderen niet in de bijstand begrepen
zijn, is het aan de ouders om zodanige inlichtingen te verstrekken dat
kan worden vastgesteld of de onderdelen a en b van toepassing zijn.Zorgbehoevenden worden eveneens niet meegeteld als personen die in
dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben. Uitgangspunt daarbij is dat
het niet wenselijk is om belanghebbende vanwege deze verzorgingstaken te
confronteren met een verlaging van de norm. De uitzondering geldt niet
voor de zorgbehoevende voor het geval deze zelf een beroep moet doen op
bijstand.5– Verlaging woonsituatieArtikel 27 WWB geeft het college de mogelijkheid d enorm of de toeslag
te verlagen in zoverre belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke
kosten van het bestaan heeft als gevolg van zijn woonsituatie. Artikel
27 WWB is aanvullend bedoeld op de artikelen 25 en 26 WWB. Volgens de toelichting op artikel 27 WWB kan ook in geval er helemaal
geen woning wordt bewoond, een verlaging worden toegepast.In artikel 5, lid 1 is bepaald dat de norm of toeslag wordt verlaagd met
20 procent van de gehuwdennorm als geen woning wordt bewoond of als een
woning wordt bewoond waaraan voor belanghebbende geen woonkosten zijn
verbonden. In artikel 1 is bepaald wat onder woonkosten moet worden
verstaan. Van lagere bestaanskosten als gevolg van de woonsituatie kan
sprake zijn:
bij het niet aanhouden van een woning. Deze bepaling ziet op de
mogelijkheid om de uitkering van dak- en thuislozen te verlagen
omdat deze lagere bestaanskosten hebben dan belanghebbenden die
een woning bewonen;
bij bewoning van een woning waaraan geen woonlasten zijn
verbonden, bijvoorbeeld in het geval van krakers;
als een derde, bijvoorbeeld een onderhoudsplichtige, de
woonlasten van de woning betaalt. Als een derde, bijvoorbeeld de
ex-echtgenoot, de woonlasten van de door belanghebbende bewoonde
woning draagt wordt het verkregen voordeel door vertaald naar de
norm of toeslag te verlagen op grond van artikel 27 WWB.
Lid 2Tegenover het ontbreken van kosten omdat geen woonruimte wordt
aangehouden staat dat dak- en thuislozen regelmatig kosten zullen maken
voor dak- en thuislozen opvang. Als dat in het individuele geval aan de
orde is moet dit bij de vaststelling van de uitkeringshoogte (i.c. de
toeslag) worden betrokken. Als kosten voor opvang verschuldigd zijn kan
het college aan de bijstand de voorwaarde verbinden dat deze kosten
rechtstreeks worden overgemaakt aan de betreffende instelling. Dit kan
zich voordoen bij het stelselmatig niet betalen van dergelijke kosten
door belanghebbende zelf. Tot slot bestaat de mogelijkheid de bijstand
in natura te verstreken in de vorm van het aanbieden van
dag/nachtverblijf. Artikel 57 WWB biedt hiervoor de grondslag.In de verordening wordt overigens niet het begrip ‘woonkosten’
gehanteerd, maar ‘kosten van huur of hypotheeklasten’. Daarmee wordt
duidelijk, dat het hebben van kosten voor water, gas, elektriciteit en
dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging
krachtens dit artikel te voorkomen.6– Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaarArtikel 29 WWB geeft het college bevoegdheid om een verlaging toe te
passen als het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum
jeugdloon er een drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Om dit
te voorkomen is net als in de voormalige Toeslagenverordening Wet
investeren in jongeren geregeld dat de toeslag voor een alleenstaande
van 21 of 22 jaar op nihil wordt vastgesteld.7– Anti-cumulatiebepalingDe verschillende verlagingen zien op verschillende omstandigheden bij
belanghebbenden en kunnen elk afzonderlijk als redelijk worden beschouwd
in de betreffende omstandigheden. Zonder dit artikel zou dat echter
kunnen betekenen, dat het college de bijstand bij samenloop zo laag zou
moeten vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer zou zijn van
adequate bijstandsverlening. In voorkomende individuele gevallen zou het
college, op grond van artikel 18 lid 1 WWB, de bijstand dan weer hoger
moeten vaststellen. Daarom is in deze verordening een minimum bedrag
gehandhaafd van 75 procent van de toepasselijke basisnorm, waarop de
bijstand tenminste moet worden vastgesteld.8– CiteertitelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.9– InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.