CVDR327005_1Toeslagenverordening WWB 2014 RSDnlregelingRegionale Dienst Werk en Inkomen Kromme Rijn Heuvelrug2019-01-15BunnikDe BiltUtrechtse HeuvelrugWijk bij DuurstedeZeistdoor deelnemende gemeentenToeslagenverordening WWB 2014 RSDartikel 8 lid 1 onderdeel c en artikel 30 van de Wet werk en bijstandalgemeen bestuurmaatschappelijke zorg en welzijn2014-02-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012015-07-01nieuwe regelingOnbekendGeenGeenToeslagenverordening WWB 2014 RSD Het Algemeen Bestuur van de gemeenschappelijke regeling “Regionale Dienst
Werk en Inkomen Kromme Rijn Heuvelrug (RDWI)”gezien het voorstel van het Dagelijks Bestuur d.d. 12 februari 2014, met
overneming van de daarin vermelde motieven; gelet op het advies van het MT van de RSD;gelet op artikel 8 lid 1 onderdeel c en artikel 30 van de Wet werk en
bijstand; BESLUIT: vast te stellen de volgende verordeningToeslagenverordening WWB 2014 RSD.1Algemene bepalingen 1.Begrippen
Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die
niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de
Wet werk en bijstand (WWB), de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
en de Gemeentewet.
In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de WWB
de gehuwdennorm: de norm,
zoals bedoeld in artikel 21 onderdeel c WWB
woning: een woning zoals
bedoeld in artikel 1 onderdeel j Wet op de huurtoeslag,
alsmede een woonwagen of woonschip, zoals bedoeld in
artikel 3 lid 6 WWB;
woonkosten:
indien een huurwoning wordt bewoond:
de op dat moment per maand geldende huurprijs
als bedoeld in Wet op de huurtoeslag;
indien een eigen woning wordt bewoond:
de tot een bedrag per maand omgerekende som
van de ten behoeve van de financiering van de woning
verschuldigde hypotheekrente, de in verband met
het in eigendom hebben van de woning te betalen
zakelijke lasten en een naar de omstandigheden
vast te stellen bedrag voor groot onderhoud;
- onder zakelijke lasten wordt verstaan:
de rioolrechten, de onroerend-zaakbelasting,
de brandverzekering, de opstalverzekering, het
eigenaarsaandeel van de waterschapslasten en het
erfpachtcanon
basishuur :het bedrag dat
voor de vaststelling van het recht op huurtoeslag bij
een inkomen op bijstandsniveau voor eigen rekening
blijft, zijnde het bedrag van de normhuur dat is genoemd
in artikel 17 lid 2 van de Wet op de huurtoeslag
verhoogd met het bedrag van de inkomensonafhankelijke
eigen bijdrage genoemd in artikel 16 eerste lid van de
Wet op de huurtoeslag.
commerciële huurprijs:
woonkosten ten bedrage van de basishuur als bedoeld in
artikel 1 lid 1 onderdeel e, indien het betreft de
woonkosten zoals gedefinieerd in artikel 1 onderdeel d
van deze verordening. Indien het om woonkosten gaat,
waarin zijn begrepen water- en energielasten, wordt
onder commerciële huurprijs verstaan het bedrag waarvan
de basishuur 60 % is. In het geval van het huren van
woonruimte van de ouder(s) door een kind is geen sprake
van een commerciële huurprijs, ongeacht de hoogte van de
huurprijs.
verzorgingsbehoevende, de persoon
die::
volgens een AWBZ-indicatie is aangewezen op tien
of meer uren zorg per week;
geen persoonsgebonden budget ontvangt of geen
zorg door een zorgaanbieder zoals bedoeld in
artikel 1 onderdeel j Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten ontvangt, voor ten minste tien van de
uren zorg per week waarop hij is aangewezen;
en
zorg ontvangt van de verzorgende voor tenminste
tien van de uren zorg per week waarop hij is
aangewezen.
verzorgende: de persoon die de zorg verleent aan de
verzorgingsbehoevende.
3. De noodzakelijke kosten van het bestaan kunnen
worden gedeeld met een ander, waaronder begrepen een niet ten laste
komend kind, die in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft en die geen
deel uitmaakt van de gezamenlijke huishouding als bedoeld in artikel 3,
lid 3 van de wet. De noodzakelijk kosten van het bestaan kunnen gedeeld
worden, indien het inkomen van die ander gelijk is aan of hoger is dan
de vergoeding voor het levensonderhoud voor de studerende thuiswonende
in het Hoger Onderwijs zoals genoemd in artikel 3.18 van de Wet
studiefinanciering 2000, vermeerderd met 10% van de gehuwdennorm. 2.DoelgroepDeze verordening is uitsluitend van toepassing op belanghebbenden van 21
jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd. In geval
van een gezin gelden de bepalingen van deze verordening uitsluitend
indien alle gezinsleden jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd zijn
en tenminste twee gezinsleden 21 jaar of ouder. 2Criteria voor het verhogen van de norm3.Toeslag alleenstaande (ouder)1.De toeslag, zoals bedoeld in artikel 25 WWB, bedraagt:
20 procent van de gehuwdennorm voor een belanghebbende in
wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft.
10 procent van de gehuwdennorm voor een belanghebbende die
met één ander in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft,
of met één echtpaar dat in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft, en met wie de noodzakelijke kosten van
het bestaan kunnen worden gedeeld.
5 procent van de gehuwdennorm voor de hoofdbewoner die met
meer dan één ander en/of meer dan één echtpaar in dezelfde
woning zijn hoofdverblijf heeft, en met wie de noodzakelijke
kosten van het bestaan kunnen worden gedeeld.
5 procent van de gehuwdennorm wanneer drie of meer personen
voor gezamenlijke rekening een woning huren en alle kosten
daarvan delen.
2.In afwijking van het eerste lid bedraagt de toeslag voor de
alleenstaande of de alleenstaande ouder op wie lid 1a niet van
toepassing is, en die een commerciële huurprijs betaalt, 20% van de
gehuwdennorm. Bij een niet commerciële huur wordt de toeslag bepaald
op 10% van de gehuwdennorm.3.Van het niet kunnen delen van de noodzakelijke kosten van het
bestaan is in ieder geval sprake, indien de woning wordt bewoond met
uitsluitend:
verzorgingsbehoevenden die door belanghebbende worden
verzorgd;
verzorgenden die de zorgbehoevende belanghebbende
verzorgen.
4.In afwijking van het eerste lid bedraagt de toeslag voor een
alleenstaande van 21 jaar:
5 procent van de gehuwdennorm indien in zijn woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft;
0 procent van de gehuwdennorm indien hij met één of meer
anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.
5.In afwijking van het eerste lid bedraagt de toeslag voor een
alleenstaande van 22 jaar:
10 procent van de gehuwdennorm indien in zijn woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft;
0 procent van de gehuwdennorm indien hij met één of meer
anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.
3Criteria voor het verlagen van de norm 4.Verlagen norm gezin1.De verlaging zoals bedoeld in artikel 26 WWB bedraagt
10 procent van de gehuwdennorm voor belanghebbenden die met
één ander die in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft,
of met één ander echtpaar dat in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft en de noodzakelijke kosten van het
bestaan kunnen delen.
15 procent van de gehuwdennorm voor belanghebbenden die met
meer dan één persoon of echtpaar die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft als de hoofdbewoner, en met wie de
noodzakelijke kosten van het bestaan kunnen worden
gedeeld.
2.Het derde lid van artikel 3, is van overeenkomstige
toepassing..5.Verlagen algemene bijstand wegens ontbreken woonkostenDe algemene bijstand van de hoofdbewoner wordt verlaagd met het bedrag
van de basishuur indien de hoofdbewoner een woning bewoont waaraan geen
woonkosten zijn verbonden. 4Slotbepalingen6.Anti-cumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 5 van deze verordening
geschiedt zodanig dat de toepasselijke bijstandsnorm tenminste bedraagt:
50 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande;
70 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande ouder;
80 procent van de gehuwdennorm voor een gezin.
7IndividualiseringVerhoging of verlaging van de norm vindt plaats onverminderd het
bepaalde in artikel 18, eerste lid, van de wet.8.InwerkingtredingDeze verordening treedt met terugwerkende kracht in werking met ingang
van 1 januari 2013 onder gelijktijdige intrekking van de
Toeslagenverordening WWB 2012 RSD.9.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Toeslagenverordening WWB 2014
RSD. Aldus besloten door het Algemeen Bestuur van de gemeenschappelijke regeling
“Regionale Dienst Werk en Inkomen Kromme Rijn Heuvelrug (RDWI)De directeur, De voorzitter,Algemene toelichtingUitgangspuntenBij het maken van een Toeslagenverordening kunnen verschillende invalshoeken
gekozen worden, die leiden tot meerdere varianten:
een forfaitaire benadering of een benadering waarbij ook rekening
gehouden wordt met werkelijke kosten van de belanghebbende;
een ‘strenge’ of een ‘soepele’ variant.
Bij het opstellen van deze Toeslagenverordening is gekozen voor één variant,
de forfaitaire benadering. Uit de praktijk is gebleken dat de meeste
gemeenten gekozen hebben voor de forfaitaire variant. Daarbij lijkt de
forfaitaire benadering per saldo ook de meest efficiënte uitvoering op te
leveren.Forfaitaire benadering of rekening houden met werkelijke
kostenHet grote voordeel van de forfaitaire benadering is de eenvoudige uitvoering
van de Toeslagenverordening. Door enkel de situaties te omschrijven waarin
iemand geacht wordt lagere noodzakelijke kosten van het bestaan te hebben,
kan rekenwerk met werkelijke kosten en de controle daarop achterwege
blijven. Een mogelijk nadeel is dat de Toeslagenverordening onder
omstandigheden in de praktijk tot onredelijke uitkomsten kan leiden,
waardoor het college in die gevallen gebruik zal moeten maken van zijn
bevoegdheid van artikel 18 lid 1 WWB en de bijstand alsnog afwijkend zal
moeten vaststellen.De voor- en nadelen van het rekening houden met werkelijke kosten zijn
feitelijk gespiegeld aan die bij de forfaitaire benadering. Er is standaard
meer werk aan de uitvoering van de toeslagen en verlagingen, maar er zal
minder reden zijn om toepassing te moeten geven aan artikel 18 lid 1
WWB.2. NORM, TOESLAG EN VERLAGINGHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen. Dit systeem
is grotendeels overgenomen uit de tot 1 januari 2004 vigerende Algemene
bijstandswet (Abw) In de WWB maakt het voor de financiering door het Rijk
echter geen verschil of bijstand is toegekend als norm of als toeslag.De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot en
met 24 WWB. Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de
artikelen 25 tot en met 29 WWB. Het college is verplicht om in voorkomende
gevallen de norm te verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een
verlaging toe te passen hoeft geen gebruik gemaakt te worden.NormVoor personen van 21 jaar tot en met de pensioengerechtigde leeftijd bestaan
er een drietal basisnormen (artikel 21 WWB),te weten:
gezinnen: 100% van het wettelijk minimumloon (= de
gehuwdennorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 50% van de gehuwdennorm
ToeslagenEen toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande
ouder indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel
gedeeld kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt
aanwezig geacht als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen
hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas,
water en licht, maar ook krant etc. gedeeld worden. De toeslag bedraagt ten
hoogste 20% van de gehuwdennorm, zodat de uitkering maximaal bedraagt
voor:
alleenstaande ouders: 90% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 70% van de gehuwdennorm
De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20%
van de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening.
Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol
spelen. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een
toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de
mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader
onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken. (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52
en 53.)VerlagingenDe WWB noemt de volgende verlagingen:
verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met
een ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij
gehuwden (artikel 26 WWB);
verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB);
verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie
(artikel 28 WWB);
verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij
alleenstaanden (artikel 29 WWB).
De verlagingen zijn uitgewerkt in de artikelen 3, lid 4 en 5 en artikel 4 en
5 van de verordening.3. DE TOESLAGENVERORDENINGIn artikel 8 lid 1 onder c jo. artikel 30 WWB is geregeld dat de
gemeenteraad (lees: Algemeen Bestuur) bij verordening dient vast te stellen
voor welke categorieën de bijstandsnorm verhoogd of verlaagd wordt en op
grond van welke criteria de hoogte van die verhoging of verlaging wordt
bepaald. Het door het college (lees: Dagelijks Bestuur) voorgestane beleid
ten aanzien van de toeslagen moet dus worden vastgelegd in de
Toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het college het beleid kan
uitvoeren.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal karakter
moet hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen
tot in de praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen voor
een forfaitaire benadering. Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening
alle mogelijke situaties uitputtend te regelen. In niet geregelde of
uitzonderlijke gevallen heeft het college immers de bevoegdheid c.q. de
plicht om de bijstand op grond van artikel 18 lid 1 WWB bij wijze van
individualisering afwijkend vast te stellen.In deze Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven
aan een aantal verlagingen die de WWB mogelijk maakt. In artikel 6 van de
Toeslagenverordening wordt daarentegen het effect van samenloop van
verschillende verlagingen beperkt door minimum hoogtes voor te schrijven
waaraan de bijstand moet voldoen na toepassing van de verlagingen.
Eenvoudigheidshalve is ook de werking van de verordening beperkt tot
belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde
leeftijd, hoewel de WWB de mogelijkheid biedt om de verlagingen ook toe te
passen op belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar. In een uitzonderlijke
situatie waarin een belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan de
pensioengerechtigde leeftijd slechter af zou zijn dan een belanghebbende van
18, 19 of 20 jaar in overigens vergelijkbare omstandigheden, is het denkbaar
dat het college eveneens op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand
aanpast. (Zie ook de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2 van de
Toeslagenverordening.)4. BEREKENING TOEPASSELIJKE BIJSTANDSNORMIn de WWB is -in tegenstelling tot in de Abw- niet voorgeschreven, dat in
gevallen waarin zowel de toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de
verlaging met voorrang op de toeslag dient plaats te vinden. De reden van
het vervallen van het voorschrift is gelegen in de financieringsstructuur
van de WWB, waarbij het niet uitmaakt of de norm of de toeslag verlaagd
wordt. Voor de toepassing van de leeftijdsverlaging maakt dit echter wel
uit. Omdat noch uit de wettekst noch uit de Memorie van toelichting kan
worden opgemaakt dat de wetgever heeft beoogd de leeftijdsverlaging een
zwaarder gewicht te geven, blijft het bij voorrang toepassen van de
verlaging op de toeslag de aangewezen volgorde. In de praktijk leidt dit
overigens alleen bij de combinatie verlaging wegens woonsituatie en
leeftijdsverlaging (een andere verlaging is niet mogelijk in combinatie met
de leeftijdsverlaging) tot verschillende uitkomsten. Bovenstaande in acht
nemend kan hoogte van de uitkering algemene bijstand voor personen van 21
tot de pensioengerechtigde leeftijd als volgt worden berekend:
Basisnorm;
Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders)
OF
Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen
(alleen bij gehuwden)
Korten met verlaging wegens woonsituatie;
Korten met verlaging voor 21- en 22-jarige alleenstaanden op (het
restant van) de toeslag.
Leidt de uitkomst tot en lager bedrag aan bijstand dan de gestelde minima in
artikel 6 van de Toeslagenverordening, dan moet het college de bijstand
vaststellen op de van toepassing zijnde minimum hoogte volgens dit artikel.
De uitkomst van deze berekening laat ook een eventueel aan de orde zijnde
afstemming van de bijstand bij wijze van individualisering onverlet.Artikelsgewijze toelichting Toeslagenverordening WWB 2014 RSD1.BegrippenEr is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB, Awb of de
Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit
voorkomt dat in geval van wijziging van betreffende definities in de
betreffende wetten ook de Verordening moet worden gewijzigd. Lid 2 onderdeel b: gehuwdennorm Voor het begrip ‘gehuwdennorm’ wordt verwezen naar de norm voor een gezin
waarvan alle meerderjarige gezinsleden jonger dan de pensioengerechtigde
leeftijd zijn, zoals bedoeld in artikel 21 lid 1 WWB. Deze norm komt overeen
met de gehuwdennorm zoals die luidde vóór 1 januari 2012 waarbij beide
echtgenoten jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd zijn. Lid 2 onderdeel c: woning Het begrip ‘woning’ is in artikel 1 van deze verordening gedefinieerd omdat
de tekst van de WWB nergens een omschrijving geeft van dit begrip. Wel
vermeldt artikel 3 lid 6 WWB dat in de WWB en de daarop berustende
bepalingen onder een woning mede een woonwagen of een woonschip verstaan
moet worden. Voorts volgt uit de totstandkomingsgeschiedenis van de WWB dat
voor de invulling van het begrip woning kan worden aangesloten bij de Wet op
de huurtoeslag. Daarom is in deze verordening bepaald dat onder ‘woning’
wordt verstaan: een woning zoals bedoeld in artikel 1 onderdeel j Wet op de
huurtoeslag, alsmede een woonwagen of woonschip, zoals bedoeld in artikel 3
lid 6 WWB. Lid 2 onderdeel d: woonkosten Het begrip ‘woonkosten’ is nader gedefinieerd, omdat dit van belang is voor
de toepassing van artikel 5 van deze verordening (verlaging woonsituatie).
Aangesloten is bij de begripsomschrijving die voorheen onder de vigeur van
de Algemene Bijstandswet in het Besluit landelijke normering (tot 1996) was
opgenomen. Volgens de CRvB volgt uit de geschiedenis van de totstandkoming
van de Abw dat het begrip woonkosten ten tijde van de Abw (nog steeds) moest
worden uitgelegd conform de bepalingen van het tot 1 januari 1996 geldende
Bijstandsbesluit landelijke normering. Aangenomen moet worden dat deze
rechtspraak ook onder de WWB nog van betekenis is.Bij “het in eigendom hebben van de woning te betalen zakelijke lasten” kan
worden gedacht aan het rioolrecht, de onroerende zaakbelasting, de
brandverzekering, de opstalverzekering, het eigenaarsdeel van de
waterschapslasten en het erfpachtcanon. Lid 2 onderdeel e: basishuurIn de omschrijving wordt verwezen naar het artikel 17 lid 2 en artikel 16
lid 1 van de Wet op de huurtoeslag. In artikel 17 is geregeld de normhuur en
in artikel 16 de inkomensonafhankelijke bijdrage. Een huur ten bedrage van
de som van beide blijft bij een inkomen op bijstandsniveau voor eigen
rekening. Dit wordt de basishuur genoemd. In de woonkosten worden geacht te
zijn begrepen de elementen die in het geval van huur meetellen voor het
vaststellen van het recht op huurtoeslag.Lid 2 onderdeel f. Commerciële huurprijsHet bedrag van de commerciële ‘kale’ huurprijs is het bedrag van de
basishuur, zoals omschreven in de toelichting op artikel 1 lid 1 onderdeel e
van deze verordening. In deze huur zijn begrepen de elementen die voor het
bepalen van het recht op huurtoeslag meetellen. De normhuur, die deel
uitmaakt van de basishuur, behoort bij het minimum-inkomensijkpunt van lid 1
van artikel 17 van de Wet op de huurtoeslag. In dit artikellid wordt onder
het minimum-inkomensijkpunt verstaan de bijstandsnorm voor een alleenstaande
(inclusief de maximale toeslag) en de bijstandsnorm voor gehuwden. Uit het
feit dat de normhuur in de bijstandsnorm is begrepen, zijnde de norm voor de
algemene noodzakelijke bestaanskosten, valt af te leiden dat het om een
commerciële huur gaat. De belastingdienst hanteert als bedrag voor commerciële huur een bedrag
inclusief kosten van water en energie. 60% van dit bedrag komt overeen met
de basishuur. 40% komt overeen met de som van de bedragen die de
belastingdienst hanteert voor de waarde die waterverbruik en energieverbruik
voor verschillende doeleinden in het economische verkeer vertegenwoordigen.
Hieruit blijkt in de eerste plaats eveneens dat de basishuur als ondergrens
voor de commerciële huur kan worden gehanteerd. In de tweede plaats blijkt
dat een commerciële all-in huur is af te leiden op de wijze zoals in dit
artikelonderdeel is aangegeven.2.DoelgroepDe werking van de verordening is beperkt tot belanghebbenden in de
leeftijdscategorie van 21 tot de pensioengerechtigde leeftijd. Vanwege de
lagere jongerennorm is ervoor gekozen geen verdere verlaging toe te passen
bij belanghebbenden van 18 tot 21 jaar. 3.Toeslag alleenstaande (ouder)Lid 1 Op grond van artikel 25 WWB kan het college de norm voor een alleenstaande
(ouder) van 21 jaar of ouder verhogen met een toeslag indien een
belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft
dan waarin de norm voorziet als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen
delen van deze kosten met een ander. Artikel 3 van deze verordening vormt
overigens het spiegelbeeld van artikel 4 van deze verordening. De RSD is op grond van artikel 30 lid 2 WWB verplicht te bepalen dat de
toeslag 20 procent van de gehuwdennorm bedraagt voor de alleenstaande of
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft
(onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van de norm of toeslag op andere
gronden). Dit is vastgelegd in artikel 3 lid 1 onderdeel a van deze
verordening. Als in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat
noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden. Zolang geen
sprake is van een gezinslid of van een gezamenlijke huishouding moet ervan
worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag
blijft op zijn plaats. Gekozen is voor 10 procent van de gehuwdennorm (zie
artikel 3 lid 1 onderdeel b van deze verordening). Indien meer dan één ander
en/of meer dan één echtpaar in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft,
wordt een toeslag van 5 procent van de gehuwdennorm gehanteerd voor de
hoofdbewoner. Lid 3 Uit artikel 25 lid 1 WWB en artikel 26 WWB volgt dat een belanghebbende de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan niet kan delen met
thuisinwonende kinderen van 18 jaar of ouder met een laag inkomen. Hiervan
is sprake indien dat kind een in aanmerking te nemen inkomen heeft van ten
hoogste het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger
onderwijs genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000. Uit het systeem van de WWB volgt dat een alleenstaande ouder in theorie
kosten kan delen met zijn inwonend studerend kind tussen 18 en 27 jaar dat
per maand een in aanmerking te nemen inkomen heeft dat meer bedraagt dan het
bedrag zoals bedoeld in artikel 25 lid 1 WWB (€ 618,29) n deze verordening is er voor gekozen te bepalen dat in het geheel geen
kosten kunnen worden gedeeld met een inwonend kind van 21 jaar of ouder voor
zover zij studiefinanciering ontvangen op grond van de Wet
studiefinanciering 2000 dan wel een tegemoetkoming op grond van de Wet
tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten en hun overige inkomsten
niet met 10% van de gehuwdennorm te boven gaan.In het derde lid, is geregeld dat zowel zorgbehoevenden (sub b) als
verzorgers (sub c) niet worden meegeteld als personen waarmee kosten gedeeld
kunnen worden. Uitgangspunt daarbij is dat het niet wenselijk is om
belanghebbende vanwege deze verzorgingstaken te confronteren met een lagere
toeslag. Ook als er sprake is van een zakelijke relatie (bijv. huurders of
kostgangers) wordt geen mogelijkheid tot kostendeling aangenomen.Lid 4 en 5 Op grond van artikel 29 lid 1 WWB kan het college de toeslag voor een
alleenstaande van 21 of 22 jaar afwijkend vaststellen. Dat is geregeld in
artikel 3 lid 4 en 5 van deze verordening. In het vierde lid is de toeslag
geregeld voor een alleenstaande van 21 jaar. In het vijfde lid is de toeslag
vastgesteld voor een alleenstaande van 22 jaar.4.Verlagen norm gezinOp grond van artikel 26 WWB kan de RSD de gehuwdennorm verlagen indien
belanghebbenden lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben
dan waarin de norm voorziet als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen
delen van deze kosten met een ander. Artikel 4 van deze verordening vormt het spiegelbeeld van artikel 3 van deze
verordening. Ingeval in de woning van het gezin een ander zijn hoofdverblijf
heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van het bestaan
gedeeld kunnen worden. Gekozen is voor een verlaging van 10 procent van de
gehuwdennorm als sprake is van één ander en/of meer dan één echtpaar die in
dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. (zie artikel 4 lid 1a van deze
verordening). Bij meer dan één persoon of meer dan één echtpaar vindt
verlaging van 15% van de gehuwdennorm plaats.Artikel 4 lid 2 van deze verordening komt overeen met de bepaling zoals
opgenomen in artikel 3 lid 3 van deze verordening. Verwezen wordt dan ook
naar de toelichting zoals opgenomen bij artikel 3 van deze verordening.
5.Verlagen algemene bijstand wegens ontbreken woonkostenOp grond van artikel 27 WWB kan de RSD de norm voor een alleenstaande
(ouder) of gezin, of de toeslag voor een alleenstaande (ouder) lager
vaststellen indien een belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten
van het bestaan heeft dan waarin de norm of de toeslag voorziet als gevolg
van zijn woonsituatie, waaronder begrepen het niet aanhouden van een
woning.Geen woonkosten In artikel 5 van deze verordening is bepaald dat de norm of toeslag wordt
verlaagd met het bedrag van de basishuur, indien een woning wordt bewoond
waaraan voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. In artikel 1 van
deze verordening is bepaald wat onder woonkosten moet worden verstaan:
indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand geldende huurprijs
zoals bedoeld in Wet op de huurtoeslag;
indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag per maand
omgerekende som van de ten behoeve van de financiering van de woning
verschuldigde hypotheekrente en de in verband met het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en een naar
omstandigheden vast te stellen bedrag voor onderhoud.
Hieronder valt ook de situatie waarin er geen huur of hypotheeklasten zijn,
maar anderszins wel sprake is van andere woonlasten. Ook in dat geval wordt
de algemene bijstand verlaagd met het bedrag van de basishuur. Van lagere
bestaanskosten als gevolg van de woonsituatie kan sprake zijn:
bij het niet aanhouden van een woning;
bij bewoning van een woning waaraan geen woonlasten zijn verbonden,
bijvoorbeeld in het geval van krakers;
indien een derde, bijvoorbeeld een onderhoudsplichtige, de
woonlasten betaalt van de woning.
Als een derde, bijvoorbeeld de ex-echtgenoot, de woonlasten van de door
belanghebbende bewoonde woning draagt, heeft de RSD de keuze om het aldus
verkregen woongenot aan te merken als inkomen in natura of de norm of
toeslag te verlagen op grond van artikel 27 WWB (zie ook TK 20022003, 28
870, nr. 3, p. 5455). De RSD heeft ervoor gekozen de norm of toeslag te
verlagen.Overigens kan de RSD, indien noch in het kader van artikel 27 WWB noch in
het kader van artikel 33 lid 1 WWB rekening wordt gehouden met de situatie
waarin een ander dan belanghebbende de woonkosten betaalt, de bijstand in
voorkomende gevallen lager vaststellen op grond van het
individualiseringsbeginsel van artikel 18 lid 1 WWB.6.Anti-cumulatiebepalingDe verlagingen in de Toeslagenverordening zien op verschillende
omstandigheden en kunnen elk afzonderlijk als redelijk worden aangemerkt.
Zonder een anticumulatiebepaling zou dat echter kunnen betekenen dat het
college de bijstandsnorm (vanwege de samenloop van verlagingen) dermate laag
moet vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer is van een toereikende
uitkering. In voorkomende gevallen zou het college de bijstand op grond van
het individualiseringsbeginsel van artikel 18 lid 1 WWB hoger moeten
vaststellen. Er is voor gekozen reeds in de Toeslagenverordening een
absoluut minimumbedrag vast te leggen waarop de RSD de bijstandsnorm (norm
inclusief eventuele toeslag en verlagingen) tenminste moet vaststellen. Het
individualiseringsbeginsel kan echter met zich meebrengen dat bij samenloop
ook bij een resterende bijstandsnorm die boven de in dit artikel genoemde
percentages ligt, toch aanleiding bestaat om tot verhoging daarvan over te
gaan, gelet op alle omstandigheden van de belanghebbende.7.InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zicht.9.CiteertitelIn dit artikel is de citeertitel neergelegd van deze verordening.