CVDR32680_2Afstemmings- en fraudeverordening Wet werk en bijstand 2010nlregelingDronten2018-01-30DrontenGemeenteblad 2011, nr. 5Afstemmings- en fraudeverordening Wet werk en bijstand 2010Gemeentewet, artikel 147, eerste lid;Wet werk en bijstand, artikelen 8, eerste lid, onder b en 18, tweede lidgemeenteraadbestuur en recht2011-02-17De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-03-102012-03-15wijzigingB11.0000171.Geen.Afstemmings- en fraudeverordening Wet werk en bijstand 2010Geconsolideerde tekst van de regelingDe raad van de gemeente Dronten,gelezen het voorstel van het college van 11 mei 2010, No.
B10.000622gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet en artikel 8, lid 1
onder b en artikel18, lid 2 van de Wet werk en bijstand (Wwb);gezien het advies van de raadscommissie van juni 2010;B E S L U I T:vast te stellen de: Afstemmings- en fraudeverordening Wet werk en
bijstand 20101ALGEMENE BEPALINGEN1.Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
wet: de Wet werk en bijstand (Wwb);
bijstand: De bijstandsnorm als bedoeld in hoofdstuk 3,
paragraaf 2 en 3 van de wet;
bijzondere bijstand: de bijstand als bedoeld in artikel 35
van de wet;
college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Dronten.
2.Afstemming1.Onverminderd artikel 13 van de wet, verlaagt het college,
overeenkomstig deze verordening, het bedrag van de aan de belanghebbende toegekende
uitkering, als de belanghebbende naar het oordeel van het college de op hem rustende
verplichtingen,bedoeld in hoofdstuk 2 en 6 van de wet, of de uit artikel 30c, tweede
lid of derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen voortvloeiende
verplichtingen, niet of onvoldoende nakomt, dan wel zich jegens het college zeer ernstig
misdraagt.2.Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate
van verwijtbaarheid en de omstandigheden van de belanghebbende en kan
daarom afwijken van de in deze verordening genormeerde maatregelen.3.Berekeningsgrondslag1.De maatregel wordt toegepast op de voor de belanghebbende van
toepassing zijnde bijstandsnorm, inclusief de toepasselijke gemeentelijke
toeslag.2.In voorkomende gevallen kan de maatregel ook worden toegepast op de bijzondere bijstand als de woonsituatie daartoe aanleiding geeft.4.Het besluit tot opleggen van een maatregelIn het besluit tot opleggen van een maatregel worden in ieder geval
vermeld: de reden enduur van de maatregel, het percentage waarmee de uitkering wordt
verlaagd en, indien vantoepassing, de reden om af te wijken van een standaardmaatregel. In het
geval dat in eenperiode van 12 maanden voor de huidige maatregel eveneens een maatregel
is opgelegd,wordt indien er sprake is van recidive, dit eveneens meegedeeld.5.Horen van belanghebbende1.Voordat een maatregel wordt opgelegd, wordt de belanghebbende in de
gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.
Het horen van de belanghebbende kan achterwege worden gelaten
als:
de vereiste spoed zich daartegen verzet;
de belanghebbende reeds eerder in de gelegenheid is
gesteld zijn zienswijze naar
voren te brengen en zich sindsdien geen nieuwe feiten of
omstandigheden hebben voorgedaan;c.de belanghebbende niet heeft voldaan aan een verzoek van het college
om binnen een gestelde termijn inlichtingen te verstrekken als bedoeld in artikel
17 danwel artikel 54 van de wet.6.Afzien van het opleggen van een maatregel1.Onverminderd artikel 13, eerste lid, van de wet, ziet het college af
van het opleggen van een maatregel als:a.de gedraging meer dan één jaar vóór constatering
van die gedraging door het college heeft plaatsgevonden, tenzij de gedraging een schending van
de inlichtingenplicht inhoudt en als gevolg van die gedraging ten onrechte
bijstand is verleend. Een maatregel wegens schending van de inlichtingenplicht
wordt niet opgelegd na verloop van vijf jaren nadat de
betreffende gedraging heeft plaatsgevonden;
het college dringende redenen aanwezig acht.
naar oordeel van het college kan worden volstaan met een
waarschuwing bij
geringe verwijtbaarheid.2.Als het college afziet van het opleggen van een maatregel wordt de
belanghebbende daarvan schriftelijk mededeling gedaan.7.Ingangsdatum1.De maatregel wordt opgelegd met ingang van de kalendermaand volgend op
de datum waarop het besluit tot het opleggen van de maatregel aan de
belanghebbende is bekendgemaakt. Daarbij wordt uitgegaan van de voor die maand
geldende bijstandsnorm.2.In afwijking van het eerste lid kan de maatregel worden opgelegd met
ingang van de datum waarop de maatregelwaardige gedraging is geconstateerd, als de
uitkering over die periode nog niet is uitbetaald.3.De maatregel wordt niet ten uitvoer gebracht als de uitkering al is
beëindigd.8.Samenloop1.Als er sprake is van een gedraging die schending oplevert van meerdere
in de wet genoemde verplichtingen, wordt één maatregel opgelegd. Indien voor
schending van die verplichtingen maatregelen van verschillende hoogten gelden, wordt de
hoogste maatregel opgelegd.2.Indien sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren van
één of meerdere in de wet genoemde verplichtingen, wordt voor iedere gedraging een
afzonderlijke maatregel opgelegd. Deze maatregelen worden gelijktijdig opgelegd,
tenzij dit gelet op artikel 2, tweede lid, niet verantwoord is.2.HET NIET NAKOMEN VAN DE VERPLICHTINGEN9.Indeling in categorieënGedragingen van de belanghebbende inhoudende het niet of onvoldoende
nakomen van deverplichtingen bedoeld in artikel 9 en artikel 55 van de wet, alsmede
gedragingen bedoeld inartikel 18 lid 2 van de wet, worden onderscheiden in de volgende
categorieën:
Eerste categorie:
het niet ingeschreven staan als werkzoekende bij het UWV
werkbedrijf.
het niet voldoen aan een opgelegde verplichting van
artikel 55 van de wet.
het niet dan wel niet tijdig voldoen aan een oproep om
op een aangegeven plaats
en tijdstip aanwezig te zijn, zonder tegenbericht.d.het langer dan de wettelijke vakantieduur verblijven in het
buitenland, ook als dit heeft geleid tot het beëindigen van het recht op bijstand.
Tweede categorie:
het onvoldoende meewerken aan een onderzoek met
betrekking tot de
arbeidsinschakeling, waaronder begrepen het onvoldoende meewerken aan
het opstellen van een reïntegratietraject;b.het niet of onvoldoende meewerken aan het vinden van algemeen
geaccepteerde arbeid;c.het niet of onvoldoende meewerken aan de aangeboden activiteiten
of werkzaamheden, gericht op de arbeidsinschakeling waaronder begrepen
het langer dan de afgesproken periode vakantie houden waardoor het traject niet kan worden gevolgd;
Derde categorie:
het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde
arbeid;
het door eigen toedoen niet behouden van arbeid in
dienstbetrekking;
het beroep moeten doen op een bijstandsuitkering als
gevolg van het door
eigen toedoen verliezen van arbeid in dienstbetrekking.10.De hoogte en duur van de maatregel
De maatregel wordt vastgesteld op:
10 procent van de bijstandsnorm bij gedragingen van de
eerste categorie;
20 procent van de bijstandsnorm bij gedragingen van de
tweede categorie;
100 procent van de bijstandsnorm bij gedragingen van de
derde categorie.
De duur van de maatregel bedoeld in het eerste lid wordt
vastgesteld op een maand.
3.NIET NAKOMEN VAN DE INLICHTINGENPLICHT11.Schending inlichtingenplicht zonder benadeling gemeente1.Indien het niet, niet tijdig of niet behoorlijk nakomen van de
inlichtingenplicht, bedoeld in artikel 17 en/of artikel 54, van de wet, niet heeft geleid tot het ten
onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen van bijstand, wordt een maatregel opgelegd van 5
procent van de bijstandsnorm.
De duur van de maatregel bedoeld in het eerste lid wordt
vastgesteld op een maand.
In afwijking van het tweede lid kan de duur van de maatregel
worden verdubbeld, indien
de belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking van een
besluit waarbij een maatregel wordt opgelegd opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde als verwijtbaar aan te merken gedraging. Met een besluit waarmee een
maatregel is opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om daarvan af te zien met
uitzondering van het gestelde in artikel 6, eerste lid, onder a.12.Schending inlichtingenplicht met benadeling gemeente1.Als het niet of niet behoorlijk nakomen van de inlichtingenplicht,
bedoeld in artikel 17 en/of artikel 54 van de wet heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te
hoog bedrag verlenen van bijstand, wordt de maatregel afgestemd op de hoogte van het
benadelingsbedrag. Onverminderd de mogelijkheid tot terugvordering van de ten onrechte
ontvangen bijstand.
De maatregel bedoeld in het eerste lid wordt op de volgende
wijze vastgesteld:
bij een benadelingsbedrag tot € 1000,-: 10 procent van
de bijstandsnorm;
bij een benadelingsbedrag van € 1000,- tot € 2000,-: 20
procent van de
bijstandnorm;c.bij een benadelingsbedrag van € 2000,- tot € 4000,-: 40 procent van
de bijstandsnorm;d.bij een benadelingsbedrag van € 4000,- of meer: 100 procent van
de bijstandsnorm.
De duur van de maatregel, bedoeld in het eerste lid, wordt
vastgesteld op een maand.
Van een maatregel wordt afgezien:
zodra ter zake van de gedraging strafvervolging is
ingesteld en het onderzoek ter
terechtzitting een aanvang heeft genomen;b.zodra het recht tot strafvervolging is vervallen, doordat het Openbaar
Ministerie een schikking met belanghebbende heeft getroffen.13.Verlaging van de bijstand in verband met te snel interen van
vermogen1.Indien de belanghebbende blijk heeft gegeven van tekortschietend besef
van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan, door te snel
interen van vermogen wordt de bijstand verlaagd.
De maatregel bij een gedraging als bedoeld in artikel 1
bedraagt:
bij te snel interen van minder dan € 2.300,00: 20% van
de bijstandnorm
gedurende 6 maanden;b.bij te snel interen van € 2.300,00 tot € 4.700,00: 20% van de
bijstandnorm gedurende 9 maanden;c.bij te snel interen van € 4.700,00 tot € 11.700,00: 20% van de
bijstandnorm gedurende 12 maanden;d.bij te snel interen van meer dan € 11.700,00: 20% van de
bijstandnorm gedurende 18 maanden.14.Verlaging in verband met het niet gebruik maken van een
voorliggendevoorzieningIndien belanghebbende door eigen toedoen geen gebruik maakt van een
voorliggendevoorziening op de bijstand, verlaagt het college, indien deze gedraging
heeft geleid tothogere financiële uitgaven voor de gemeente, de bijstand met 10% voor de
duur van devoorliggende voorziening met een maximum van 6 maanden.4.ZEER ERNSTIGE MISDRAGINGEN15.Zeer ernstige misdragingen1.Als de belanghebbende zich tegenover het college of zijn ambtenaren
zeer ernstig misdraagt als bedoeld in artikel 18, eerste lid van de wet, wordt een
maatregel opgelegd van 40% van de bijstandsnorm.
De duur van de maatregel, bedoeld in het eerste lid, wordt
vastgesteld op een maand.
Van het opleggen van de maatregel bedoeld in het eerste lid kan,
indien sprake is van
verbaal geweld, worden afgezien en worden volstaan met het geven van
een schriftelijke waarschuwing, tenzij het verbale geweld plaatsvindt binnen een periode
van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan belanghebbende een schriftelijke waarschuwing in verband met ernstige misdragingen is
gegeven.4.In afwijking van het eerste lid kan een maatregel worden opgelegd van
100 procent van de bijstandsnorm, indien binnen twaalf maanden na bekendmaking van een
besluit waarbij een maatregel als bedoeld in het eerste lid, is opgelegd, sprake is van
eenzelfde als verwijtbaar aan te merken gedraging. Met een besluit waarmee een
maatregel is opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om daarvan af te zien met
uitzondering van het gestelde in artikel 6, eerste lid, onder a.5.RECIDIVE16.Recidive en cumulatie1.De duur van de verlaging wordt verdubbeld, indien de belanghebbende
binnen 12 maanden na de vorige als verwijtbaar aangemerkte gedraging opnieuw
schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging uit dezelfde of een hogere categorie. Met
een besluit waarmee een verlaging is opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om
daarvan af te zien.2.Indien de belanghebbende na de recidive volhardt in de gedraging kan
het college de uitkering voor langere tijd verlagen dan wel het verlagingpercentage
hoger vaststellen. Wanneer de verlaging wordt opgelegd over meer dan drie maanden,
heroverweegt het college dit besluit telkens binnen een periode van ten hoogste twee
maanden.3.Als de belanghebbende binnen 12 maanden nadat een verlaging is
opgelegd opnieuw de inlichtingenplicht niet of niet behoorlijk nakomt en dit leidt tot
een benadelingsbedrag uit dezelfde of hogere categorie, wordt de duur van de verlaging
verdubbeld. De minimale hoogte van de verlaging van de uitkering bedraagt in het geval
van recidive 10%. Met een besluit waarmee een verlaging is opgelegd wordt
gelijkgesteld het besluit om daarvan af te zien met uitzondering van het gestelde in artikel 6,
eerste lid, onder a.4.Indien er sprake is van verschillende verwijtbare gedragingen die zich
tegelijk voordoen, vindt in beginsel, onverminderd artikel 2, tweede lid, cumulatie van
de verlagingspercentages plaats.17.Het handhavingsbeleidHet college informeert jaarlijks de gemeenteraad over het te voeren
beleid op hetgebied van handhaving, bestrijding van misbruik en oneigenlijk
gebruik.6.SLOTBEPALINGEN18.Onvoorziene omstandigheden en hardheidsclausule
In alle gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist
het college.
Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de
bepalingen in deze verordening, als
toepassing daarvan tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.19.Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking op 15 juli 2010 en werkt terug tot
1 jui 2010. De “Verordening maatregelen” wordt ingetrokken.20.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Afstemmings- en fraudeverordening
Wet werk enBijstand 2010. Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 24 juni 2010.ALGEMENE TOELICHTINGIngevolge artikel 18 van de wet stemt het college de bijstand en de
daaraan verbonden verplichtingen af op de omstandigheden, mogelijkheden
en middelen van de belanghebbende. Indien de belanghebbende naar het
oordeel van het college tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
betoont voor de voorziening in het bestaan of de uit de wet
voortvloeiende verplichtingen niet nakomt, verlaagt het college
overeenkomstig deze verordening de algemene bijstand en/of de bijzondere
bijstand. De normering van de op te leggen maatregelen bestaat uit een
categorisering van gedragingen die betrekking hebben op het niet nakomen
van de aan de uitkering verbonden verplichtingen. In deze verordening
komt tot uitdrukking welk gewicht het college toekent aan het niet
voldoen van bepaalde verplichtingen door belanghebbende. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1In artikel 1 worden een aantal begrippen omschreven. Het college heeft
de mogelijkheid om de algemene bijstand te verlagen en /of de bijzondere
bijstand te verlagen.2Eerste lidDe WWB verbindt aan het recht op een
bijstandsuitkering de volgende verplichtingen: 1. Het tonen van
voldoende besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het
bestaan (artikel 18, tweede lid). 2. De plicht tot arbeidsinschakeling
artikel; 9 WWB. Deze plicht bestaat uit twee soorten
verplichtingen:
de plicht om naar vermogen algemeen geaccepteerde arbeid te
verkrijgen en deze te aanvaarden; en
de plicht gebruik te maken van een door het college aangeboden
voorziening gericht op ondersteuning bij arbeidsinschakeling.
Deze verplichtingen zijn nader uitgewerkt in de verordening
activering en reïntegratie.
3. De informatieplicht (art. 17 WWB, eerste lid). Op een
uitkeringsgerechtigde rust de verplichting aan het college op verzoek of
onverwijld uit eigen beweging mededeling te doen van alle feiten en
omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij
van invloed kunnen zijn op zijn arbeidsinschakeling of het recht op
bijstand. 4. De medewerkingsplicht (artikel 17 WWB, tweede lid). Dit is
de plicht van uitkeringsgerechtigden om desgevraagd het college de
medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering
van de wet. De medewerkingsplicht kan uit allerlei concrete
verplichtingen bestaan, zoals:
het toestaan van huisbezoek;
het meewerken aan een psychologisch onderzoek.
Artikel 18, tweede lid, noemt een gedraging die in ieder geval een
schending van de medewerkingsplicht inhoudt: 'het zich jegens
het college zeer ernstig misdragen' .Tweede lidIn de maatregelenverordening zijn
voor allerlei gedragingen die een schending van een verplichting
betekenen, standaardmaatregelen vastgesteld in de vorm van een vaste
verlaging van de bijstandsnorm. In het tweede lid is de hoofdregel
neergelegd: het college dient een op te leggen maatregel af te stemmen
op de individuele omstandigheden van de belanghebbende en de mate van
verwijtbaarheid. Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij
elke op te leggen maatregel zal moeten nagaan of gelet op de individuele
omstandigheden van de betrokken uitkeringsgerechtigde afwijking van de
hoogte en de duur van de voorgeschreven standaardmaatregel geboden is.
Afwijking van de standaardmaatregel kan zowel een verzwaring als een
matiging betekenen.Dit betekent dat het college bij het beoordelen of een maatregel moet
worden opgelegd, en zo ja welke, telkens de volgende drie stappen moet
doorlopen:
Stap 1: vaststellen van de ernst van de gedraging.
Stap 2: vaststellen van de verwijtbaarheid.
Stap 3: vaststellen van de omstandigheden van de
uitkeringsgerechtigde.
De ernst van de gedraging komt tot uitdrukking in het
standaardpercentage waarmee de bijstand wordt verlaagd. Matiging van de
opgelegde maatregel wegens persoonlijke omstandigheden kan bijvoorbeeld
in de volgende gevallen aan de orde zijn:
bijzondere financiële omstandigheden van de belanghebbende,
zoals bijvoorbeeld hoge woonlasten of andere vaste lasten of
uitgaven van bijzondere aard waarvoor geen financiële
tegemoetkoming mogelijk is;
sociale omstandigheden, gezinnen met kinderen bijvoorbeeld;
bij een opeenstapeling van maatregelen: de zwaarte van het
geheel van maatregelen is niet evenredig aan de ernst van de
gedraging en de mate van verwijtbaarheid.
3In het eerste lid is het uitgangspunt vastgelegd dat een maatregel wordt
opgelegd over de bijstandsnorm. Onder de bijstandsnorm wordt verstaan de
wettelijke norm, inclusief gemeentelijke toeslag of verlaging. In het
tweede lid wordt de mogelijkheid gegeven om een maatregel ook op te
leggen over de bijzondere bijstand als de woonsituatie daartoe
aanleiding geeft. Het gaat in hier om jong meerderjarigen die gedwongen
zelfstandig wonen. Voor deze jongeren wordt de bijstandsnorm aangevuld
tot de bijstandsnorm voor een 23-jarige middels de bijzondere
bijstand.4In dit artikel wordt aangegeven wat in het besluit in ieder geval moet
worden vermeld. Deze eisen vloeien rechtstreeks voort uit de Algemene
wet bestuursrecht (Awb) en dan met het motiveringsbeginsel. Het
motiveringsvereiste houdt onder andere in dat een besluit kenbaar is en
van een deugdelijke motivering wordt voorzien. 5Op grond van afdeling 4.1.2. van de Awb is in een aantal gevallen het
horen van de belanghebbende verplicht bij de voorbereiding van
beschikkingen. Deze hoorplicht geldt echter niet bij de voorbereiding
van beschikkingen die betrekking hebben op een financiële aanspraak
(artikel 4:12). In dit artikel wordt het horen van de belanghebbende voordat een
maatregel wordt opgelegd in beginsel voorgeschreven. Het tweede lid bevat een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht. De
onderdelen a en b. staan ook genoemd in artikel 4:11 van de Algemene wet
bestuursrecht. 6Eerste lidHet college kan in beleidsregels neerleggen hoe het van plan is om te
gaan met de beoordeling van de verwijtbaarheid, door bijvoorbeeld aan te
geven welke gedragingen in principe altijd verwijtbaar worden geacht en
welke gedragingen in beginsel nooit. Ook kan in beleidsregels worden
vastgelegd in welke gevallen sprake is of kan zijn van verzachtende
omstandigheden.Een andere reden om af te zien van het opleggen van een maatregel is dat
de gedraging te lang geleden heeft plaatsgevonden (verjaring). Omwille
van de effectiviteit (‘lik op stuk’) is het nodig dat een maatregel
spoedig nadat de gedraging heeft plaatsgehad, wordt opgelegd. Om deze
reden wordt onder a. geregeld dat het college geen maatregelen opgelegd
voor gedragingen die langer dan één jaar geleden hebben plaatsgevonden.
Gemeenten kunnen uiteraard voor een kortere of langere periode kiezen. Voor gedragingen die een schending van de informatieplicht inhouden en
als gevolg waarvan ten onrechte bijstand is verleend of een te hoog
bedrag aan bijstand is verleend, geldt in de verordening een
verjaringstermijn van vijf jaar. Een termijn van vijf jaar ligt voor de
hand gelet op de ernst van de gedraging (fraude) en gelet op het feit
dat de gemeente vaak tijd nodig zal hebben om de omvang van de fraude
(het benadelingsbedrag) vast te stellen. Onder b. wordt geregeld dat het college kan afzien van het opleggen van
een maatregel indien het daarvoor dringende redenen aanwezig acht. Wat
dringende redenen zijn, is afhankelijk van de concrete situatie en kan
dus niet op voorhand worden vastgelegd. Onder c wordt geregeld dat het
college wenst te volstaan met het opleggen van een waarschuwing.Tweede lid Het doen van een schriftelijke mededeling dat het college afziet van het
opleggen van een maatregel wegens dringende redenen is van belang in
verband met eventuele recidive. 7Eerste lid Het opleggen van een maatregel vindt plaats door het verlagen van de
uitkering. Verlaging van de uitkering kan in beginsel op twee manieren:
met terugwerkende kracht, door middel van een herziening van de
uitkering; of
door middel van verlaging van het uitkeringsbedrag in de
eerstvolgende maand(en).
Het verlagen van de uitkering die in de nabije toekomst wordt verstrekt,
is de gemakkelijkste methode. Gemeenten hoeven in dat geval niet over te
gaan tot herziening van de bijstand en het te veel betaalde bedrag aan
bijstand terug te vorderen. Om die reden is in dit lid vastgelegd dat
een maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerstvolgende
kalendermaand, waarbij wordt uitgegaan van de voor die maand geldende
bijstandsnorm.Tweede lidWanneer een uitkeringsbedrag nog niet (volledig) aan de belanghebbende
is uitbetaald, kan het praktisch zijn om de verlaging van de uitkering
te verrekenen met het bedrag dat nog moet worden uitbetaald. In dat
geval moet de bijstand wel worden herzien en teruggevorderd. 8De regeling voor de samenloop van gedragingen heeft betrekking op
verschillende gedragingen van een belanghebbende die (min of meer)
gelijktijdig plaatsvinden. De regeling geldt dus niet voor een bepaalde
gedraging die verschillende schendingen van verplichtingen met zich
meebrengt. Indien sprake is van schending van meerdere verplichtingen door één
gedraging, dan dient voor het toepassen van de maatregel te worden
uitgegaan van de gedraging waarop de zwaarste maatregel van toepassing
is.9De gedragingen die verband houden met het geen of onvoldoende
medewerking verlenen aan het verkrijgen of behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid, worden in drie categorieën onderscheiden. Hierbij
is de ernst van de gedraging het onderscheidend criterium. Een gedraging
wordt ernstiger geacht naarmate de gedraging concretere gevolgen heeft voor het niet verkrijgen of behouden van betaalde arbeid.10Dit artikel bepaalt de algemene duur van een maatregel op 1 maand. Door
de duur van de maatregel in de algemene bepalingen op te nemen, wordt
voorkomen dat overal waar een maatregel wordt genoemd steeds weer moet
worden aangegeven dat deze voor 1 maand wordt opgelegd. 11Lid 1 van dit artikel regelt dat een maatregel van 5% kan worden
opgelegd bij het niet, niet tijdig of niet behoorlijk nakomen van de
inlichtingenplicht. In lid 3 wordt de mogelijkheid gegeven om de duur
van de maatregel te verdubbelen indien belanghebbende zich binnen twaalf
maanden na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel wordt
opgelegd opnieuw schuldig maakt aan dezelfde als verwijtbare aan te
merken gedraging. 12In het eerste en tweede lid is bepaald dat de maatregel wegens het niet
of niet behoorlijk nakomen van de inlichtingenplicht afhankelijk wordt
gesteld van de hoogte van het bedrag aan inkomensvoorziening dat als
gevolg van de schending van die verplichting ten onrechte of te veel aan
belanghebbende is betaald.In het vierde lid is vastgelegd dat van een maatregel wordt afgezien als
inmiddels vervolging is ingesteld door het OM of als een schikking is
getroffen. In dergelijke situaties is een maatregel niet meer
opportuun.13De verplichting om voldoende besef van verantwoordelijkheid te tonen
voor de voorziening in het bestaan, geldt reeds voordat een bijstandsuitkering wordt
aangevraagd. Dit betekent dat wanneer iemand in de periode voorafgaand
aan de bijstandaanvraag een tekortschietend besef van
verantwoordelijkheid heeft getoond, waardoor hij niet langer beschikt
over de middelen om in de kosten van het bestaan te voorzien en als
gevolg daarvan een bijstandsuitkering aanvraagt, de gemeente bij de
toekenning van de bijstand hiermee rekening kan houden door het opleggen
van een maatregel.14Het niet gebruik maken van een voorliggende voorziening, kan voor de
gemeente grote financiële consequenties hebben. In dergelijke gevallen
kan het college dan ook besluiten tot een verlaging van de
uitkering.15Als betrokkene zich zeer ernstig misdraagt jegens een medewerker die
belast is met de uitvoering van de wet, zal dit tevens tot een zware
maatregel leiden. Of er sprake is van het “zich ernstig misdragen”, zal
beoordeeld worden aan de hand van het agressieprotocol sociale zaken van
de gemeente Dronten. Er zal in ieder geval altijd sprake moeten zijn van
een gedraging waarvoor de gemeente aangifte heeft gedaan bij de
politie.16Indien belanghebbende binnen 12 maanden na de eerste maatregel of
waarschuwing opnieuw een maatregelwaardige gedraging vertoont uit
dezelfde of hogere categorie, zal de duur van de verlaging worden
verdubbeld.17,18, 19 en 20Deze artikelen spreken voor zich.Dronten, 24 juni 2010de raad van Dronten,D.Petrusma mr. A.B.L. de Jongegriffier voorzitter