CVDR311868_1Erfgoedverordening (6.2a)nlregelingHaaksbergen2018-02-28HaaksbergenGemeenteblad, nr. 14171, 18-03-2014ErfgoedverordeningMonumentenwet 1988, art. 15Monumentenwet 1988, art. 38Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, art. 2.1Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, art. 2.2Algemene wet bestuursrechtgemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2013-12-18De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2014-03-192018-03-01Nieuwe regeling (tevens intrekking)OnbekendGeenGeenErfgoedverordening (6.2a)Onderwerp: ErfgoedverordeningSamenvattingDeze verordening regelt de aanwijzing van en vergunningen voor
gemeentelijke monumenten. Daarnaast wordt aangegeven hoe er in
Haaksbergen wordt omgegaan met het in stand houden van archeologische
terreinen.De gemeenteraad van Haaksbergenvoorstel van het college van: wettelijke basis: Gemeentewet (artikel 149), Monumentenwet 1988
(artikelen 15 en 38), Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (artikelen
2.1 en 2.2) en Algemene wet bestuursrecht;besluit:vast te stellen deErfgoedverordening1Algemeen1BegripsbepalingenDeze verordening verstaat onder:
gemeentelijk monument: een overeenkomstig deze verordening als beschermd gemeentelijk
monument aangewezen:
zaak, die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid,
betekenis voor de wetenschap of cultuurhistorische waarde;
terrein dat van algemeen belang is wegens een daar aanwezige
zaak bedoeld onder 1;
gemeentelijke monumentenlijst: de lijst waarop zijn geregistreerd de overeenkomstig deze
verordening als gemeentelijk monument aangewezen zaken of
terreinen bedoeld in onderdeel a;
beschermd monument: beschermd monument als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van
de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
monumentenzorg:de toepassing van de Monumentenwet 1988, de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht en hoofdstuk 3 en 4 van deze
verordening;
monumentenbeleid: alle zaken over monumenten met uitzondering van de zaken
dievallen onder de monumentenzorg;
monumentencommissie:de op basis van artikel 15 Monumentenwet 1988 ingestelde
commissie met als taak het college op verzoek of uit eigen
beweging te adviseren over monumentenzorg;
monumentenraad:de door het college ingestelde adviesraad met als taak het
college op verzoek of uit eigen beweging te adviseren over het
monumentenbeleid;
de gemeentelijke archeologische beleidsadvieskaart:topografische kaart van het gemeentelijke grondgebied of delen
van het grondgebied, waarop archeologische monumenten,
archeologische waarden en archeologische verwachtingsgebieden en
vrijstellingsgrenzen zijn aangegeven, zoals die op 28 oktober
2009 is vastgesteld door de gemeenteraad;
archeologisch verwachtingsgebied:gebied, aangegeven op de gemeentelijke archeologische
waardenkaart, waarvan is aangegeven dat in bepaalde mate
archeologische vondsten of sporen te verwachten zijn;
hoge verwachtingswaarde:grote kans op archeologische vondsten of informatie;
middelhoge verwachtingswaarde:gemiddelde kans op archeologische vondsten of informatie;
lage verwachtingswaarde:kleine kans op archeologische vondsten of informatie;
historische kern:kern zoals deze is aangegeven op de Archeologische waarden- en
verwachtingenkaart en Archeologische beleidsadvieskaart;
plan van aanpak:plan dat weergeeft hoe een archeologische uitvoerder de vragen
zoals omschreven in het programma van eisen denkt te gaan
beantwoorden;
programma van eisen:programma dat door het college wordt vastgesteld en waarmee
kaders worden gesteld voor het ontwerp en de uitvoering van
archeologisch onderzoek.
bevoegd gezag:bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht;
vergunning:een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid,
of 2.2 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.
Wabo:Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
regio-archeoloog:een archeoloog die bij verschillende gemeenten in dezelfde regio
werkzaamheden verricht op het gebied van archeologie.
2Aanwijzing gemeentelijke monumenten2Het gebruik van het monumentBij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument.3De aanwijzing tot gemeentelijk monument1.Het college kan, al dan niet op aanvraag van een belanghebbende, een
zaak of terrein aanwijzen als gemeentelijk
monument. 2.Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt, vraagt het
college advies aan de monumentenraad. In spoedeisende gevallen kan
het vragen van dit advies achterwege blijven. 3.Voordat het college een zaak of terrein met een religieuze
bestemming dat uitsluitend of in overwegend deel wordt gebruikt voor
de uitoefening van de eredienst, als gemeentelijk monument aanwijst,
voert hij overleg met de eigenaar.4.De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is aangewezen op grond
van artikel 3 van de Monumentenwet 1988.4VoorbeschermingMet ingang van de datum waarop de eigenaar van een zaak of terrein de
kennisgeving van het voornemen tot aanwijzing als gemeentelijk monument
ontvangt tot het moment dat de aanwijzing en registratie als bedoeld in
artikel 7 plaatsvindt, dan wel vaststaat dat het monument niet wordt
geregistreerd, zijn de artikelen 10 tot en met 14 van overeenkomstige
toepassing.5Termijnen advies en aanwijzingsbesluit1.De monumentenraad adviseert schriftelijk binnen 8 weken na ontvangst
van het verzoek van het college.2.Het college beslist binnen 8 weken na ontvangst van het advies van
de monumentenraad, maar in ieder geval binnen 16 weken na de
adviesaanvraag.6Mededeling aanwijzingsbesluitDe aanwijzing als bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt meegedeeld aan
degenen die als zakelijk gerechtigden in de kadastrale legger bekend
staan.7Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst1.Het college registreert het gemeentelijke monument op de
gemeentelijke monumentenlijst.2.De gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke aanduiding,
de datum van de aanwijzing, de kadastrale aanduiding en een
beschrijving van het gemeentelijke monument.8Wijzigen van de aanwijzing1.Het college kan, al dan niet op aanvraag van een belanghebbende, de
aanwijzing wijzigen.2.Artikel 3, derde en vierde lid, alsmede artikel 4, 5 en 6 zijn van
overeenkomstige toepassing op het wijzigingsbesluit.3.Indien de wijziging naar het oordeel van het college van
ondergeschikte betekenis is, blijft overeenkomstige toepassing, als
bedoeld in lid 2, achterwege.4.De inhoud en de datum van de wijziging worden op de gemeentelijke
monumentenlijst aangetekend.9Intrekken van de aanwijzing1.Indien het college de aanwijzing intrekt, zijn artikel 3, derde lid,
en artikel 5 van overeenkomstige toepassing.2.De aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn, indien toepassing
wordt gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet 1988.3.De intrekking van de aanwijzing wordt op de gemeentelijke
monumentenlijst geregistreerd.3Instandhouding van gemeentelijke monumentale zaken10Instandhoudingbepaling1.Het is verboden om een gemeentelijk monument te beschadigen of te
vernielen;2.Het is verboden zonder vergunning van het bevoegd gezag:
een gemeentelijk monument te slopen, te
verstoren, te verplaatsen of in enig opzicht te
wijzigen;
een gemeentelijk monument te herstellen, te gebruiken of te
laten gebruiken op een dusdanige wijze, dat het wordt
ontsierd of in gevaar gebracht.
3.Het verbod en de vergunningplicht, als bedoeld in het eerste en
tweede lid, gelden niet indien het college nadere regels stelt over
de wijze waarop werkzaamheden dienen te worden uitgevoerd.4.Het bevoegd gezag verleent, met betrekking tot een monument met een
religieuze bestemming, geen vergunning als bedoeld in het tweede
lid, dan in overeenstemming met de eigenaar indien en voor zover het
een vergunning betreft, waarbij wezenlijke belangen van de
godsdienstuitoefening in het monument in het geding zijn.11De schriftelijke aanvraagEen aanvraag als bedoeld in artikel 4.2 Besluit omgevingsrecht voor een
vergunning als bedoeld in artikel 10 en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden worden in viervoud ingediend.12Termijnen advies1.Het bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een gemeentelijk monument
aan de monumentencommissie voor advies.2.Binnen 8 weken na de datum van verzending van het afschrift brengt
de monumentencommissie schriftelijk advies uit aan het college.13WeigeringsgrondenDe vergunning kan slechts worden verleend indien het belang van de
monumentenzorg zich daartegen niet verzet. Bij de beslissing houdt het
bevoegd gezag rekening met het gebruik van het monument.14Intrekken van de vergunningDe vergunning kan door het bevoegd gezag worden ingetrokken indien:
blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;
de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich
zodanig hebben gewijzigd, dat het belang van het monument
zwaarder dient te wegen;
4.Beschermde monumenten15Vergunning voor beschermd monument1.Het bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een beschermd monument aan
de monumentencommissie.2.De monumentencommissie adviseert schriftelijk over de aanvraag
binnen acht weken na de datum van verzending van het afschrift.5.Instandhouding van archeologische terreinen16Instandhoudingbepaling1.Het is verboden om in een archeologisch monument, bedoeld in artikel
1, onder a, sub 2 of een archeologisch verwachtingsgebied, bedoeld
in artikel 1, onder i, de bodem dieper dan 40 cm onder de
oppervlakte te verstoren.2.Het verbod in lid 1 is niet van toepassing indien:
het een verstoring betreft van een archeologisch monument of
archeologisch verwachtingsgebied als aangegeven op de
gemeentelijke archeologische waarden- en verwachtingenkaart
en de archeologische beleidsadvieskaart met AMZ-adviezen,
bedoeld in artikel 1, onder h, en waarbij die verstoring
plaatsvindt:
in een gebied met een met een lage archeologische
verwachtingswaarde en het te verstoren gebied kleiner is dan
100.000 m2, of
in een gebied met een middelhoge archeologische
verwachtingswaarde en het te verstoren gebied kleiner is dan
5.000 m2; of
in een gebied met hoge archeologische verwachtingswaarde en
het te verstoren gebied kleiner is dan 2.500 m2;
of
in de historische kern van Haaksbergen indien het te
verstoren gebied kleiner is dan 50 m2;
binnen een attentiecirkel rond een (historische) vindplaats
en het te verstoren gebied kleiner is dan 50
m2;
binnen een attentiecirkel rond (een) historische
boerderij(en) en het te verstoren gebied kleiner is dan
2.500 m2;
in het geldend bestemmingsplan bepalingen zijn opgenomen
over archeologische monumentenzorg;
sprake is van een activiteit als bedoeld in artikel 2.12,
eerste en tweede lid, van de Wabo en hierin voorschriften
zijn opgenomen over archeologische monumentenzorg.
het college nadere regels stelt over de uitvoering van
werkzaamheden die leiden tot een verstoring van een
archeologisch monument of archeologisch verwachtingsgebied
als aangegeven op de gemeentelijke archeologische waarden-
en verwachtingenkaart en de archeologische
beleidsadvieskaart;
een rapport is overgelegd waarin de archeologische waarde
van het te verstoren terrein naar het oordeel van het
bevoegd gezag in voldoende mate is vastgesteld en waaruit
blijkt dat:
het behoud van de archeologische waarden in voldoende mate
kan worden geborgd; of
de archeologische waarden door de verstoring niet
onevenredig worden geschaad; of
in het geheel geen archeologische waarden aanwezig
zijn;
het bevoegd gezag beschikt over advies van de
regio-archeoloog en waarin, op basis van specifieke nieuwe
informatie of informatie op basis van voortschrijdend
inzicht, blijkt dat er geen archeologische waarden (meer) te
verwachten zijn en er aldus geen onderzoek vereist
wordt.
17Opgravingen en begeleiding1.Indien binnen het grondgebied van de gemeente Haaksbergen onderzoek
wordt uitgevoerd in het kader van het doen van opgravingen in de zin
van artikel 1, sub h, Monumentenwet 1988, dient, onverminderd de
overige bepalingen van deze wet:
het college een programma van eisen vast te stellen als
bedoeld in artikel 1, onder o, van deze verordening, waarbij
nadere regels worden gesteld over het onderzoek;
de verstoorder, voorafgaande aan het onderzoek, een plan van
aanpak als bedoeld in artikel 1, onder n, van deze
verordening ter goedkeuring aan het college te
overleggen.
2.In de nadere regels neemt het college bepalingen op over het
toezicht op de feitelijke uitvoering van het plan van aanpak.
Tijdens het onderzoek dienen aanwijzingen van het college in acht te
worden genomen.3.Om te kunnen beoordelen of het plan van aanpak aan het programma van
eisen en eventuele nadere regels voldoet, vraagt het bevoegd gezag
advies aan de regio-archeoloog, als bedoeld in artikel 1, onder s,
van deze verordening.4.De regio-archeoloog laat zich bij zijn taken ondersteunen door de
plaatselijk bekende amateur-archeologen.18ProcedureDe bepalingen uit artikel 11, 12, 13 en 14 zijn van overeenkomstige
toepassing op de bepalingen uit artikel 16, tweede lid, onder e, en
artikel 17, eerste lid, onder b, met dien verstande dat waar de
monumentencommissie wordt genoemd, regio-archeoloog dient te worden
gelezen.6Overige bepalingen19Tegemoetkoming in schadeIndien en voor zover blijkt dat een belanghebbende schade lijdt of zal
lijden, die redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen laste behoort
te blijven, kent het bevoegd gezag hem op zijn aanvraag een naar
billijkheid te bepalen tegemoetkoming toe, indien de schade in relatie
staat tot:
de weigering van het bevoegd gezag een vergunning als bedoeld in
artikel 10 te verlenen;
de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan een
vergunning als bedoeld in artikel 10;
de door het college nader te stellen regels als bedoeld in
artikel 10, derde lid;
de door het college nader te stellen regels als bedoeld in
artikel 16, tweede lid, onder d;
een aanwijzing als bedoeld in artikel 17, tweede lid, tweede
volzin.
20StrafbepalingDegene, die handelt in strijd met de nadere regels op grond van artikel
16 met uitzondering van het bepaalde in het tweede lid, onder e, van
deze verordening, wordt gestraft met een geldboete van de tweede
categorie of een hechtenis van ten hoogste drie maanden.21ToezichthoudersMet het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening belast zijn de bij besluit van het college dan wel de
burgemeester aan te wijzen personen.7Slotbepalingen22Inwerkingtreding en overgangsrecht1.Deze verordening treedt in werking op de achtste dag na ontvangst
van het besluit van Gedeputeerde Staten tot goedkeuring van deze
verordening.2.Op het moment dat deze verordening in werking treedt, wordt de op 16
februari 2005 vastgestelde Monumentenverordening ingetrokken.3.De op grond van de in het tweede lid genoemde Monumentenverordening
aangewezen en geregistreerde gemeentelijke monumenten, worden geacht
aangewezen en geregistreerd te zijn overeenkomstig de bepalingen van
deze verordening.4.Aanvragen om vergunning die zijn ingediend vóór de inwerkingtreding
van deze verordening worden afgehandeld met inachtneming van de in
het tweede lid ingetrokken verordening.23CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Erfgoedverordening.Aldus besloten in de openbare raadsvergadering van 18 december
2013.mr. G. Raaben dr. J.C. Gerritsen griffier voorzitterToelichting ErfgoedverordeningArtikelsgewijze toelichtingHoofdstuk 1. AlgemeenArtikel 1 BegripsbepalingenOnder aBij de omschrijving van het begrip 'gemeentelijk monument' is, met uitzondering
van de 50-jaar grens, aansluiting gezocht bij de omschrijving van een monument
in de Monumentenwet 1988. De cultuurhistorische waarde is volgens de Memorie van
Toelichting de aan een bouwwerk of gebied toegekende waarde, gekenmerkt door het
beeld dat is ontstaan en het gebruik dat de mens in de loop van de geschiedenis
van dat bouwwerk of dat gebied heeft gemaakt. Dit is een zo ruime omschrijving
dat het ook betrekking kan hebben op zaken en gebieden met een geschiedkundige
en of bouwhistorische waarde.Het begrip ‘terreinen’, als bedoeld in onder 2 van artikel 1, dient ruim te
worden uitgelegd. Hoofdzakelijk betreft het locaties waar archeologische waarden
in de bodem (kunnen) zitten, maar daarnaast kan het bijvoorbeeld ook gaan om
parken, tuinen en een perceel met een of meer bomen. Het is niet vereist dat op
het terrein ook een bouwkundig monument voorkomt om over een gemeentelijk
monument te kunnen spreken. Een 'zaak' is immers een veel ruimer begrip.Onder bOp de gemeentelijke monumentenlijst staan de door de gemeente aangewezen
monumenten geregistreerd. Het plaatsen van zaken op de monumentenlijst heeft
geen rechtsgevolg. Het betreft slechts een administratieve handeling.
Voorafgaand aan de plaatsing op de lijst is het de aanwijzing tot gemeentelijk
monument die rechtsgevolg beoogt. Het is inzichtelijker om de aanwijzing en de
plaatsing op de lijst uit elkaar te trekken. Zie ook de toelichting op artikel
3, lid 1.Onder cVoor de begripsomschrijving van een 'beschermd monument' is aangesloten bij de
begripsomschrijving uit de Wabo. De Wabo zelf verwijst weer naar de
Monumentenwet 1988. Deze wet omschrijft een beschermd monument als een onroerend
monument die is ingeschreven in een ingevolge de Monumentenwet 1988 vastgesteld
register. Op de vergunningverlening voor rijksmonumenten zijn de bepalingen uit
de Wabo van toepassing. Onder dBij de aanwijzing als gemeentelijk monument kan aandacht worden besteed aan de
omgeving rond het monument. Hierbij kan bijvoorbeeld gaan om bijgebouwen,
inrichting of beplanting. Het kan zijn dat complexbeschrijving onvoldoende is,
omdat het bijzondere nu juist ook ligt in het totaal van het gebied. Als dit
niet nationale, maar wel lokale kwaliteit heeft, kan het worden beschermd door
het aan te wijzen als beschermd gemeentelijk dorpsgezicht. De
begripsomschrijving van een dorpsgezicht is conform de Monumentenwet.Onder e, f. g en hDe gemeente Haaksbergen maakt een onderscheid tussen monumentenbeleid en
monumentenzorg. De monumentencommissie is het adviesorgaan van het college op
het gebied van zorg; de monumentenraad is het adviesorgaan van het college voor
beleid.In de Erfgoedverordening wordt door de gemeenteraad bepaald dat een
monumentencommissie advies moet uitbrengen aan het college. Dit vloeit voort uit
de Monumentenwet 1988. In artikel 15 van deze wet is bepaald dat de gemeente in
een verordening de inschakeling van een commissie moet regelen die adviseert
over aanvragen om een omgevingsvergunning voor een activiteit als bedoeld in
artikel 2.1, eerste lid, onderdeel f, van de Wabo. De wetgever geeft hier dus
aan dat het college in dit geval geen keuzevrijheid heeft ten aanzien van het
instellen van een commissie. Het instellen van de monumentencommissie door het
college moet door middel van een apart collegebesluit.Onder iZolang nog niet alle bestemmingsplannen van de gemeente Haaksbergen Malta-proof
zijn, maken we gebruik van de gemeentelijke archeologische
beleidsadvieskaart.Onder pDe hoofdregel is dat het college in hoofdzaak het bevoegd gezag is.Onder sDe regio-archeoloog die in dienst is bij Het Oversticht en geldt als
onafhankelijke deskundige. Hij verricht voor diverse gemeenten in de regio
werkzaamheden op het gebied van archeologie. Hij wordt gevraagd advies uit te
brengen over een rapport of plan van aanpak. Hoofdstuk 2. Aanwijzing gemeentelijke monumentenDe Wabo is niet van toepassing op dit hoofdstuk. De Wabo ziet alleen op
toestemmingstelsels (vergunningen en ontheffingen). Hierdoor blijft het college
bevoegd gezag voor de aanwijzing van gemeentelijke monumenten.Artikel 2 Het gebruik van een monumentHet betreft hier vooral de gebruiksmogelijkheden die de eigenaar/gebruiker zelf
aan het object toekent. Deze gebruiksmogelijkheden slaan op de constructie en de
ligging van het object, maar ook het feitelijke gebruik van het object
zelf.Artikel 3 De aanwijzing tot gemeentelijk
monumentLid 1De aanwijzing tot gemeentelijk monument en het plaatsen op de monumentenlijst
zijn twee zaken met verschillend rechtsgevolg. De aanwijzing heeft rechtsgevolg,
het daarna registreren op de gemeentelijke monumentenlijst is slechts een
administratieve handeling.Het besluit tot aanwijzing is een discretionaire bevoegdheid van het college. Na
afweging van alle betrokken belangen kan tot aanwijzing worden besloten. De
afweging van de belangen van de rechthebbende ten opzichte van de te beschermen
monumentale waarden moet uitdrukkelijk gemotiveerd in het besluit naar voren
komen (de redengeving). De aanwijzing geeft geen recht op schadevergoeding. De
aanwijzing verandert immers over het algemeen niets aan het bestaande gebruik
van het monument.Een aanwijzing heeft echter wel gevolgen voor de mogelijkheden wat betreft het
toekomstige gebruik van een monumentaal object. Immers, de monumentaal
aangewezen onderdelen mogen slechts met een vergunning (zie artikel 10, tweede
lid) of slechts op grond van de nadere regels (zie artikel 10, derde lid) worden
gewijzigd. Het wijzigen van niet-monumentale onderdelen is alleen
vergunningsvrij wanneer ook geen omgevingsvergunning voor het bouwen is vereist.
Om deze, weliswaar toekomstige, last voor de burger in te perken, dient bij de
aanwijzing in de redengevende omschrijving zorgvuldig bekeken te worden wat wel
en wat niet van het object tot monumentaal beschermingswaardig onderdeel wordt
aangewezen en voor welk deel een vergunningplicht achterwege kan blijven.
Mogelijke afweging kan zijn om alleen de vanuit openbare ruimten zichtbare
bijzondere onderdelen tot monument aan te wijzen, zodat bijvoorbeeld voor
wijzigingen aan de achterkant en het interieur in dat geval geen
omgevingsvergunning voor monumenten is vereist maar bijvoorbeeld alleen een
omgevingsvergunning voor het bouwen.Lid 2Het college moet het advies inwinnen van de monumentenraad als bedoeld onder
artikel 1, onder h. De verordening bindt het advies niet aan bepaalde
voorschriften over vorm en inhoud. Een regeling die de taak en werkwijze van de
monumentenraad bepaalt, is daarvoor de aangewezen plaats.In de verordening is geen bepaling opgenomen dat voordat het college over een
aanwijzing een besluit neemt de aanvrager en andere belanghebbenden worden
gehoord. Dit is namelijk al geregeld in (de artikelen 4:8 en 4:9 van) de
Algemene wet bestuursrecht (Awb).Lid 3Dit lid is nodig ondanks het bepaalde in artikel 4:8 Awb dat belanghebbenden
zienswijzen naar voren kunnen brengen. Overleg is immers meer dan het naar voren
kunnen brengen van zienswijzen.Lid 4Monumenten die op grond van een aanwijzing door het Rijk of provincie al op een
monumentenlijst zijn geplaatst, komen niet voor aanwijzing als gemeentelijk
monument in aanmerking.Artikel 4 VoorbeschermingDit artikel regelt de voorbescherming voor toekomstige gemeentelijke monumenten,
zoals die ook voor rijksmonumenten geldt. Dit betekent dat in de periode van
kennisgeving van het voornemen van het college om een monument op de
gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen tot het daadwerkelijke
aanwijzingsbesluit (dit kan ook een afwijzing zijn), de artikelen 10 tot en met
14 van deze verordening van toepassing zijn. Dat houdt onder andere in dat een
monument tijdens de aanwijzingsprocedure tot gemeentelijk monument niet mag
worden afgebroken, gewijzigd, verplaatst (etc.) zonder een omgevingsvergunning
voor monumenten of anders dan de bij nadere regels opgestelde wijze. Het gebruik
van de voorbeschermingsprocedure is gebonden aan een motivatieplicht, aangezien
hieraan voor de eigenaar/gebruiker financiële consequenties zijn verbonden.
Immers, gedurende de voorbescherming dienen bouwactiviteiten te worden
opgeschort.Het inroepen van de voorbescherming van een object is een publiekrechtelijke
beperking en een beperkingenbesluit in de zin de van artikel 1, onder a, sub 1
juncto artikel 1, onder b, sub 5 van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke
beperkingen onroerende zaken. Daarmee is ook onder andere artikel 13 van deze
wet van toepassing wat betreft de aansprakelijkheid van gemeenten voor geleden
schade. Daarom moet een gemeente gegronde redenen kunnen aanvoeren voor het
inroepen van de voorbescherming. Zie hiertoe ook de toelichting bij artikel 6
van deze verordening.Artikel 5 Termijnen advies en
aanwijzingsbesluitIn dit artikel worden de termijnen genoemd waarbinnen de monumentenraad moet
adviseren (lid 1) en het college een beslissing moet nemen (lid 2). Door de
besluitvorming aan een termijn te binden, weten alle belanghebbenden waar ze aan
toe zijn.Het bepaalde in lid 2 heeft tot gevolg dat, wanneer de monumentenraad niet
tijdig adviseert, het college de volgende keuze kan maken: zonder advies een
beslissing nemen, of besluiten om een (te laat uitgebracht advies als bedoeld in
het eerste lid) toch in hun overwegingen te betrekken.Het artikel bevat geen bepalingen over bekendmaking van het besluit, omdat de
Awb dat afdoende regelt (afdeling 3.6).Artikel 6 Mededeling
aanwijzingsbesluitDe ontvangst van de (veelal aangetekende) mededeling (zijnde een afschrift van
de inschrijving) van het college is voor alle aan het monumentale object
verbonden zakelijk gerechtigden van essentieel belang. De kenbaarheid van de
aanwijzing tot monumentaal object is ook te herleiden tot artikel 1, onder a,
sub 1 juncto artikel 1, onder b, sub 6 van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke
beperkingen onroerende zaken. Daarmee zijn de voorschriften uit deze wet ook van
toepassing op een aanwijzingsbesluit als bedoeld in artikel 6 van deze
verordening.Dit artikel regelt overigens niet specifiek dat de aanwijzing wordt
bekendgemaakt aan de eigenaar en de aanvrager, omdat de Awb dat al bepaalt
(afdeling 3.6). Indien artikel 4:8 Awb is toegepast (horen van geadresseerde en
derde belanghebbenden) dan dienen de betrokkenen op grond van het bepaalde in
artikel 3:43 Awb eveneens een mededeling te ontvangen.Artikel 7 Registratie op de gemeentelijke
monumentenlijstDe registratie van de aanwijzing is een administratieve handeling (en geen
besluit). De bedoeling van de bij te houden monumentenlijst is om een ieder snel
inzicht te geven in welke zaken als gemeentelijk monument zijn aangewezen en de
redengeving daartoe. Wat betreft dit laatste aspect wordt tevens verwezen naar
de toelichting bij artikel 3, eerste lid (aanwijzing).Artikel 8 Wijziging van de aanwijzingOp grond van dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van gemeentelijke
monumenten te wijzigen (lid 1). Hiervoor geldt dezelfde voorbereidingsprocedure
als voor de aanwijzing zelf (lid 2), tenzij de wijziging van ondergeschikte
betekenis is (lid 3). Wijzigingen van de aanwijzing worden doorgevoerd op de
gemeentelijke monumentenlijst (lid 4).Artikel 9 Intrekken van de aanwijzingDit artikel geeft de mogelijkheid om de aanwijzing van gemeentelijke monumenten
in te trekken (lid 1). Voor intrekking van de aanwijzing is het advies van de
monumentenraad nodig. Monumenten op de gemeentelijke monumentenlijst waarvan de
aanwijzing is ingetrokken (omdat ze zijn gesloopt of anderszins volledig teloor
gegaan), worden door het college van de monumentenlijst gehaald.Het kan zinvol zijn om voor een gebouw, waarvoor een aanvraag tot intrekking van
de aanwijzing loopt, een (uitvoerige) documentatie te eisen. Enerzijds kan deze
voor een goede afweging van de aanvraag dienen, anderzijds wordt het gebouw
voorafgaand aan de sloop voor de lokale geschiedenis gedocumenteerd.Hoofdstuk 3. Instandhouding van gemeentelijke monumentale zakenArtikel 10 InstandhoudingbepalingDe verbodsbepaling in het eerste lid van artikel 10 vertoont gelijkenis met
artikel 2.2, eerste lid, onderdeel f, van de Wabo waarbij het gaat om de
beschermde monumenten uit de Monumentenwet 1988. In dit artikel gaat het alleen
over gemeentelijke monumenten. Ten aanzien van de omgevingsvergunningaanvraag
voor gemeentelijke monumenten is van belang dat het verkrijgen van gegevens en
ontbrekende gegevens geregeld is in de Awb (artikel 4:2 respectievelijk 4:5 en
4:15). In het kader van de Wabo dient de gemeente een aanvraag langs
elektronische weg mogelijk te maken. Een schriftelijke aanvraag wordt ingediend
met behulp van een door de Minister van VROM vastgesteld formulier.De Ministeriele regeling omgevingsrecht (Mor) voorziet in nadere regels over de
indieningsvereisten voor de aanvragen voor een omgevingsvergunning. In paragraaf
5.2 van de Mor zijn specifieke indieningsvereisten opgenomen voor activiteiten
over monumenten. De aard, de omvang en de locatie van de werkzaamheden bepalen
welke indieningsvereisten gelden. Het bevoegd gezag heeft niet de mogelijkheid
van deze indieningsvereisten af te wijken. In het kader van de vermindering van
administratieve lasten voor burgers en bedrijven dienen de indieningsvereisten
bij de vergunningaanvraag zo beperkt mogelijk gehouden te worden. Zo kan het
overleggen van bouwtekeningen worden beperkt tot 1 exemplaar.In lid 2 van artikel 10 wordt alleen bepaald dat het verboden is om zonder
vergunning werkzaamheden en dergelijke aan monumenten te verrichten. Het
verrichten van werkzaamheden in afwijking van de voorschriften van de verleende
vergunning is verboden op grond van de Wabo (artikel 2.3) en hoeft daarom niet
in de verordening opgenomen te worden.In lid 3 van artikel 10 wordt de mogelijkheid geschapen voor het college om
nadere regels te stellen die in de plaats kunnen worden gesteld van het verbod
uit het eerste lid en de vergunningplicht uit het tweede lid. De Wabo ziet
alleen op vergunningen en ontheffingen. Deze bepaling over het stellen van
nadere regels valt daarom buiten de Wabo. Het college blijft hiervoor het
bevoegde gezag. Het zal hierbij over het algemeen gaan om wijzigingen aan
gemeentelijke monumenten die niet van ingrijpende aard zijn. Voornamelijk het
reguliere onderhoud kan in vastomlijnde regels worden opgenomen, zodat burgers
niet voor relatief eenvoudige wijzigingen (bijvoorbeeld over kleurstelling of
het gebruik van identieke materialen) worden geconfronteerd met een
vergunningprocedure. In deze nadere regels kunnen dan expliciet die situaties
worden benoemd waarin de burger geen vergunning hoeft aan te vragen. Indien
echter duidelijk is wat het toetsingskader is voor grote (niet-reguliere)
wijzigingen aan een monument, kan ook dit toetsingskader in algemene regels
worden opgenomen, zodat burgers nog minder met administratieve lasten worden
geconfronteerd.In de nadere regels (uitvoeringsrichtlijnen of programma´s van eisen) kunnen de
uitgangspunten, functionele toetsen en aanwijzingen in het kader van de
monumentenzorg worden opgenomen. Hierbij dient de bouwkundige en monumentale
kwaliteit (behoud-technische optiek) voorop te staan. Voorts staat het voeren
van (voor)overleg centraal bij dit artikel, zodat maatwerk kan worden geleverd.
Praktisch gezien gaat een medewerker monumentenzorg van de gemeente, op locatie
en gezamenlijk met de initiatiefnemer, onderzoeken welke aanpassingen mogelijk
zijn aan de hand van de algemene regels, zodat de monumentale waarde van het
object niet of zo min mogelijk wordt aangetast.In lid 4 is de bepaling betreffende de religieuze monumenten teruggeplaatst. Is
er sprake van een vergunning voor het monument dan is overeenstemming tussen de
eigenaar en de vergunningverlener nodig. Overleg en overeenstemming betreffen de
wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het religieuze monument. Dat
betekent dat voor bijvoorbeeld een pastorie of catechisatieruimte deze bepaling
dan ook niet geldt.Artikel 11. De schriftelijke aanvraagEen aanvraag voor een omgevingsvergunning kan op grond van het Bor zowel
digitaal als op papier worden ingediend. Een burger heeft de keuze tussen het
digitaal dan wel schriftelijk aanvragen van de omgevingsvergunning. Voor
ondernemingen en personen met een zelfstandig beroep geldt in beginsel geen
keuzevrijheid, zij kunnen uitsluitend een aanvraag langs digitale weg indienen.
Aangezien een aantal, met name kleinere, bedrijven nog niet over de benodigde
voorzieningen beschikken om een aanvraag digitaal in te dienen is in overleg met
diverse brancheorganisaties besloten om de verplichting na verloop van twee
jaren in werking te laten treden.Het Bor bepaalt dat in het kader van de vermindering van de administratieve
lasten voor burgers en bedrijven het bevoegd gezag bij een schriftelijke
aanvraag maar maximaal 4 exemplaren van de aanvraag en de daarbij behorende
bescheiden mag opvragen. In bepaalde gevallen kan op grond van het derde lid van
artikel 4.2 Bor hiervan worden afgeweken. Er moet dan sprake zijn van twee of
meer adviezen of verklaringen van geen bedenkingen.Artikel 12 Termijnen advies en vergunningverleningOp grond van artikel 3.7 Wabo is voor de voorbereiding van een
omgevingsvergunning de reguliere voorbereidingsprocedure van toepassing. Eerder
was de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure uit de Awb van toepassing
verklaard. Op grond van de Wabo is deze procedure niet meer nodig geacht voor de
vergunning betreffende de gemeentelijke monumenten. Echter indien er meerdere
activiteiten voor het project moeten worden uitgevoerd en voor één van de andere
activiteiten de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure op grond van de
Wabo gevolg moet worden dan wordt voor het hele project de uitgebreide openbare
voorbereidingsprocedure gevolgd. Uitgangspunt van de Wabo is dat altijd maar één
procedure geldt. Indien er sprake is van een samenloop van procedure geldt de
zwaarste procedure (de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure).Artikel 13 WeigeringsgrondenDe omgevingsvergunning wordt geweigerd, indien er strijd is met één van de
toetsingscriteria uit het bestaande toetsingskader. De afzonderlijke
toetsingskaders zijn onder de Wabo namelijk blijven bestaan. In het kader van
dit artikel moet worden afgewogen in hoeverre het belang van monumenten in het
geding is. Inhoudelijk kan aangegeven worden dat het belang van de
monumentenzorg zwaarder weegt dan andere belangen (bijvoorbeeld het economisch
belang). De tekst van het artikel geeft namelijk aan dat het belang van de
monumentenzorg zich niet tegen de vergunningverlening mag verzetten. Hierdoor
wordt de monumentenzorg centraal gesteld. De vergunning moet op grond van dit
artikel worden verleend in de gevallen dat het niet strijdig is met het belang
van de monumentenzorg.Artikel 14 Intrekken van de vergunningDit artikel bevat de mogelijke gronden om een vergunning in te trekken. De
bepaling onder b heeft de volgende achtergrond: als de omstandigheden bij de
vergunninghouder ten aanzien van het monument wijzigen, dan zou het zo kunnen
zijn dat als er een nieuwe belangenafweging zou kunnen plaatsvinden, de belangen
van het monument behoren voor te gaan. In dat geval moet het college
mogelijkheden hebben om de vergunning in te trekken.Hoofdstuk 4. Beschermde monumentenArtikel 15 Vergunning voor beschermd monumentLid 1De procedure voor de afgifte door het bevoegde gezag van de vergunning voor
beschermde monumenten staat in paragraaf 3.3 van de Wabo en afdeling 3.4 van de
Awb. De uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure is van toepassing. Hierin
verschilt de omgevingsvergunning voor beschermde monumenten van de
omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten. Door de inwerkingtreding van
de Wabo vindt er geen wijziging in de voorbereidingsprocedure voor de
omgevingsvergunning voor beschermde monumenten plaats. Door dit onderscheid in
procedures is de beslistermijn voor beide omgevingsvergunningen niet gelijk. Dit
heeft tot gevolg dat de adviestermijn voor beschermde monumenten ook langer zal
zijn. Door de komst van de Wabo wordt de kring van belanghebbenden vergroot.
Gedurende de termijn van terinzagelegging kan een ieder een zienswijze indienen.
Voorheen konden alleen belanghebbenden zienswijzen indienen.De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, en buiten de bebouwde kom ook
Gedeputeerde Staten (hierna: GS), moet binnen 8 weken (art. 6.4 Bor) na
verzending van de adviesaanvraag adviseren. Het definitieve besluit moet binnen
zes maanden na ontvangst van de aanvraag worden genomen. Op het definitieve
besluit kan nog slechts door belanghebbenden beroep worden ingesteld.Lid 2De Monumentenwet 1988 schrijft voor dat de monumentencommissie bij de aanvragen
om een omgevingsvergunning voor beschermde monumenten wordt ingeschakeld.Hoofdstuk 5. Instandhouding van archeologische terreinenArtikel 16 InstandhoudingbepalingDe Wet op de archeologische monumentenzorg van 21 december 2006 verplicht de
raad om, bij de vaststelling van een bestemmingsplan als bedoeld in artikel 3.1
van de Wet ruimtelijke ordening, rekening te houden met de in de grond aanwezige
dan wel te verwachten monumenten. Het uitgangspunt van deze wet (voortvloeiend
uit het Verdrag van Malta) en daarmee aan de hand van deze verordening, is
daarom primair dat in het bestemmingsplan, door middel van een gemeentelijke
archeologische waarden- en verwachtingenkaart en de archeologische
beleidsadvieskaart, wordt vastgelegd waar zich archeologische waarden in de
bodem kunnen bevinden en dat er bij het opstellen van het bestemmingsplan
onderzoek kan worden geëist. Dit artikel voorziet in de behoefte aan een
overgangsperiode tot het moment dat een bestemmingplan ´Malta-proof´ is.Lid 1Tot het moment dat een ´Malta-proof´-bestemmingsplan kan worden vastgesteld,
biedt deze verordening bij wijze van artikel 16 de nodige bescherming aan
archeologische waarden in de bodem. Het eerste lid van artikel 16 biedt
bescherming door het opgenomen verbod om dieper dan 40 cm de bodem te
verstoren.Lid 2In het tweede lid van artikel 16 worden een zestal uitzonderingsmogelijkheden
gegeven op het eerste lid. De gemeentelijke archeologische waarden- en
verwachtingenkaart en de archeologische beleidsadvieskaart hanteert een
driedeling wat betreft de mate waarin archeologische waarden in de bodem kunnen
worden aangetroffen. Deze archeologische verwachtingswaarden zijn vervolgens
gekoppeld aan een aantal m2 te verstoren verwachtingsgebied. Hoe
lager de verwachte archeologische waarden, hoe groter het aantal m2
kan zijn waarbinnen een verstoring mag plaatsvinden. Bij een hoge
verwachtingswaarde zal het aantal m2 waarbinnen een verstoring mag
plaatsvinden echter aanzienlijk kleiner zijn. Bij de bepaling van deze grenzen
dient voldoende rekening gehouden te worden met de vraag wat er binnen het
verwachtingsgebied aan archeologische sporen kan worden aangetroffen. Binnen de
gehanteerde oppervlakte moet voldoende informatie verkregen kunnen worden over
de aard, het karakter en de datering van de (mogelijk) in de bodem aan te
treffen archeologische sporen.Onderdeel b ziet toe op de situatie dat het bestemmingsplan wel up-to-date is
als bedoeld in de inleidende toelichting bij dit artikel. In dat geval biedt het
bestemmingplan, aan de hand van een bijbehorende archeologische waardenkaart,
voldoende bescherming aan de in de bodem aanwezige of te verwachten
archeologische waarden.In onderdeel c wordt een aantal mogelijkheden genoemd die zijn opgenomen in
artikel 2.12 Wabo.Wel geldt nog steeds dat dergelijke besluiten tot stand kunnen komen doordat bij
de aanvraag voorschriften kunnen worden opgenomen over archeologische waarden in
het gebied waarvoor de aanvraag geldt. Aan de aanvraag kan dan de voorwaarde
worden verbonden dat een rapportage wordt overlegd waarin de archeologische
waarden van het te verstoren terrein in voldoende mate is vastgesteld.Onderdeel e ziet op situaties buiten de aanvraag als bedoeld in onderdeel c. Het
gaat hier in de eerste plaats om een verkapt vergunningstelsel ten behoeve van
het realiseren van een fysiek project. Er is voor gekozen om deze bepaling dan
ook onder de Wabo te laten vallen. Op grond van artikel 18 zijn de bepalingen
uit hoofdstuk 3 van overeenkomstige toepassing verklaard op de beoordeling van
het rapport door het bevoegd gezag.Dit rapport kan ook in de nadere regels onder d worden gevraagd en komt overeen
met de mogelijkheid in artikel 39, lid 2, van de Monumentenwet 1988 in geval van
een bestemmingsplan in de geest van het Verdrag van Malta.Op grond van dit artikel 16, lid 2, onder d, kan het college nadere regels
stellen wat betreft de eisen aan de uitvoering van de bodemverstorende
werkzaamheden in een archeologisch monument of verwachtingsgebied. Vooruitlopend
op een ´Malta-proof’ bestemmingsplan´ kunnen deze nadere regels inhoudelijk
aansluiten op de situatie dat (in een bestemmingsplan waarin een archeologische
paragraaf is opgenomen) de verstorende werkzaamheden worden uitgevoerd aan de
hand van een aanlegvergunning, waarin vereisten betreffende de bescherming van
archeologische waarden zijn opgenomen, een en ander conform de handreiking van
de VNG ‘Verder met Valletta’.In afwijking van het VNG model is artikel 16, lid 2, onder f opgenomen.
Onderdeel f is opgenomen omdat er zich altijd informatie kan aandienen waaruit
blijkt dat onderzoek niet hoeft te worden uitgevoerd. De kaart zelf is, ondanks
de redelijke gedetailleerdheid, niet gebouwd op perceelsgewijze informatie. Artikel 17 Opgravingen en begeleiding De verplichtingen die in deze bepaling zijn opgenomen kunnen alleen goed
functioneren, indien een gemeente hierover actief de archeologische onderzoekers
informeert. Immers, indien een gemeente deze bepaling in haar verordening
opneemt, wordt gekozen voor een uitgebreide regiefunctie bij archeologische
opgravingen binnen het gemeentelijk grondgebied. Indien een dergelijk regierol
niet uitdrukkelijk gewenst is, dient deze bepaling niet overgenomen te worden.
In dat geval bestaat nog steeds voldoende bescherming bij opgravingen, aangezien
al in de Monumentenwet 1988 een aantal zaken uitputtend is geregeld. Zo bestaat
een vergunningvereiste voor het doen van opgravingen; dient een rechthebbende
van een terrein te dulden dat de opgravingbevoegde zijn terrein betreedt en
eventueel opgravingen verricht; en is ook de eigendomskwestie van de
archeologische vondsten uitputtend geregeld.Om de bedoelde regierol goed te kunnen uitoefenen dient het college een
programma van eisen op te stellen waarmee de kaders worden gesteld voor het
ontwerp en de uitvoering van archeologisch onderzoek (lid 1, onder a).
Vervolgens wordt van de opgraver verwacht dat hij in een plan van aanpak
weergeeft hoe hij specifiek de gestelde kaders, zoals omschreven in het
programma van eisen, denkt te gaan invullen (lid 1, onder b). Ook hier is sprake
van een verkapt vergunningstelsel ten behoeve van de realisering van een fysiek
project. Net als bij onderdeel e, van het tweede lid van artikel 16 is ervoor
gekozen om deze bepaling onder de werking van de Wabo te laten vallen. Op grond
van de leden 2 en 3 kunnen vervolgens nadere regels worden gesteld over de
feitelijke uitvoering (en het toezicht daarop) en de beoordeling van het plan
van aanpak.Het vierde lid van artikel 17 voorziet in het inschakelen van de plaatselijk
bekende amateur-archeologen. Wij vinden het nuttig dat gebruik gemaakt wordt van
de lokale kennis op dit gebied. Met het opnemen van dit lid wordt het benutten
van deze kennis geborgd. Artikel 18 ProcedureZoals hierboven al is aangegeven is er bij artikel 16, tweede lid, onder e en
artikel 17, eerste lid, onder b sprake van een verkapt vergunningstelsel en de
uitvoering van een fysiek project. Om deze reden is de Wabo van toepassing
verklaard. De bepalingen uit de artikelen 11, 12, 13 en 14, welke zien op de
verlening van de omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten, kunnen
derhalve van overeenkomstige toepassing worden verklaard, met dien verstande dat
de regio-archeoloog advies uitbrengt over het rapport en het op te stellen plan
van aanpak. Voor de toelichting wordt verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting bij deze artikelen.Hoofdstuk 6. Overige bepalingenArtikel 19 Tegemoetkoming in schadeDe Afdeling rechtspraak van de Raad van State heeft uitgemaakt dat de
Erfgoedverordening zonder een schadevergoedingsregeling rechtsgeldig is (BR
86,604). Voor het archeologische deel van de verordening dient echter, op grond
van de Wet op de Archeologische monumentenzorg, wel een
schadevergoedingsregeling in de verordening opgenomen te worden. De
rijksregeling voor excessieve opgravingkosten is ingaande 2009 niet meer van
toepassing. Het veroorzaker-betaalt- principe, zoals dat in de memorie van
toelichting van de Wet op de Archeologische monumentenzorg is verwoord, staat
bij de afweging tot toekenning van schadevergoeding voorop en geldt voor alle
genoemde onderdelen (a t/m e). Als gemeente
zullen we zelf per
geval afwegen wat
‘redelijk’of
‘buitenproportioneel’
is.Er is geen procedure voorgeschreven voor het bepalen van de tegemoetkoming. De
procedure op grond van afdeling 6.1 Wro jo. afdeling 6.1 Bro kan worden
toegepast, echter alvorens daartoe te besluiten is het zinvol een inschatting te
maken van de schade ten opzichte van de kosten en omvang van deze
procedure.Artikel 20 StrafbepalingDeze strafbepaling is met de komst van de Wabo alleen nog van toepassing op de
nadere voorschriften die het college kan stellen op grond van artikel 10, derde
lid en artikel 16, met uitzondering van het tweede lid, onder e. De
strafbaarstelling van de omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten is
geregeld in de Wet economische delicten (Wed). Het handelen zonder vereiste
omgevingsvergunning of in strijd met de voorschriften daarvan wordt aangemerkt
als economisch delict.Voor de strafbaarstelling van de nadere regels geldt dat artikel 154, lid 1, van
de Gemeentewet aan de raad een keuzemogelijkheid laat om op overtreding van
verordeningen straf te stellen, maar geen andere of zwaardere dan hechtenis van
ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie, al dan niet met
openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. In artikel 23 van het Wetboek van
Strafrecht zijn de geldboetecategorieën opgenomen.Hoofdstuk 7. SlotbepalingenArtikel 22 Inwerkingtreding en overgangsrechtIn het derde lid worden de op grond van de oude verordening op de gemeentelijke
monumentenlijst voorkomende monumenten geacht te zijn aangewezen en
geregistreerd overeenkomstig deze nieuwe verordening. In het vierde lid is
geregeld dat aanvragen om een omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten,
die zijn ingediend vóór het van kracht worden van deze verordening, worden
afgehandeld op grond van de oude verordening. Voor een bepaalde overgangsperiode
zullen er dus twee procedures gelden.