CVDR309817_1verordening Begraafplaatsrechten 2014nlregelingZandvoort2017-10-18ZandvoortZandvoortse courant, d.d. 5 december 2013OnbekendGemeentewet, art. 216Gemeentewet, art. 229, lid 1gemeenteraadbestuur en recht2013-11-05De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2014-01-012015-01-01GeenZaaknummer 2013-004400, registratienummer 2013/09/001032wonen en leefomgevingGeenverordening Begraafplaatsrechten 2014De raad van de gemeente Zandvoort, gelezen het voorstel van het college van Burgemeester en Wethouders van 24
september 2013, nummer 2013/09/000641, gelet op de overwegingen van de Gemeenteraad van 5 november 2013, gelet op artikel 216 en 229, eerste lid, aanhef en onderdelen a en b van de
Gemeentewet; besluit de volgende verordening, inclusief toelichting en tarieventabel vast
te stellen:Verordening begraafplaatsrechten 20141BegripsomschrijvingenVoor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
de begraafplaats: de algemene begraafplaats van de
gemeente Zandvoort aan de Tollensstraat 67;
particulier graf: een graf waarvoor aan een
natuurlijk of rechtspersoon het uitsluitend recht is verleend
tot:
het doen begraven en begraven houden van lijken;
het doen bijzetten en bijgezet houden van asbussen met
of zonder urnen;
het doen verstrooien van as.
algemeen graf: een graf bij de gemeente in beheer
waarin gelegenheid wordt geboden tot het doen begraven van
lijken;
particulier urnengraf: een graf waarvoor aan een
natuurlijk persoon of rechtspersoon het uitsluitend recht is
verleend tot:
het doen bijzetten en bijgezet houden van asbussen met
of zonder urnen;
het doen verstrooien van as.
particuliere urnennis: een nis waarvoor aan een
natuurlijk persoon of rechtspersoon het recht is verleend tot
het doen bijzetten en bijgezet houden van asbussen met of zonder
urnen;
asbus: een bus ter berging van as van een
overledene;
urn: een voorwerp ter berging van één of meer
asbussen;
verstrooiingsplaats: een plaats waarop as wordt
verstrooid;
particuliere gedenkplaats: een plaats waarvoor aan
een natuurlijk persoon of rechtspersoon het uitsluitend recht is
verleend om overledenen te gedenken;
grafkelder: betonnen of gemetselde constructie waarin
een of meerdere lijken worden bijgezet; grafkelders kunnen
onderdeel zijn van een bovengrondse muur of wand;
algemeen kindergraf: een graf bij de gemeente in
beheer, waarin gelegenheid wordt geboden tot het doen begraven
van lijken van kinderen tot de leeftijd van 12 jaar;
algemeen urnengraf: een graf bij de gemeente in
beheer, waarin gelegenheid wordt geboden tot het doen bijzetten
van asbussen met of zonder urnen;
grafbedekking: gedenkteken en/of grafbeplanting op
een graf, urnennis, gedenkplaats of verstrooiingsplaats;
het college: het college van burgemeester en
wethouders van de gemeente Zandvoort;
ambtenaar belast met de heffing: de gemeenteambtenaar
die door het college is aangewezen als ambtenaar belast met de
heffing van de gemeentelijke belastingen.
2Belastbaar feitOp basis van deze verordening worden rechten geheven voor het gebruik
van de begraafplaats, en voor het door de gemeente verlenen van diensten
in verband met de begraafplaats.3BelastingplichtDe rechten worden geheven van degene op wiens aanvraag dan wel ten
behoeve van wie de dienst wordt verricht of van degene die van de
bezittingen, werken of inrichtingen gebruik maakt.4Maatstaf van heffing en belastingtarief1.De rechten worden geheven naar de maatstaven en de tarieven,
opgenomen in de bij deze verordening behorende tarieventabel.2.Voor de berekening van de rechten wordt een gedeelte van een in de
tarieventabel genoemde eenheid als een volle eenheid
aangemerkt.5Belastingjaar1.Met betrekking tot de rechten die per jaar worden geheven is het
belastingjaar gelijk aan het kalenderjaar.2.Met betrekking tot de rechten genoemd in hoofdstuk 1 artikel 1.1.1
tot en met 1.1.4 en 1.1.9 en hoofdstuk 4 artikel 4.1.2 van de
tarieventabel is het belastingtijdvak gelijk aan de periode waarvoor
wordt afgekocht.6Wijze van heffingDe rechten genoemd in de tarieventabel worden geheven bij wege van
aanslag, met dien verstande dat per belastbaar feit een afzonderlijke
aanslag kan worden opgelegd.7Ontstaan van de belastingschuld en heffing naar tijdsgelang voor
de jaarlijks verschuldigde rechten1.OOnderhoudsrechten, als bedoeld in hoofdstuk 4 artikel 4.1.1, 4.1.3
en 4.1.4 van de tarieventabel worden voor een vol kalenderjaar
geheven.2.Indien de belastingplicht in de loop van het belastingtijdvak
eindigt, bestaat geen aanspraak op ontheffing voor de
onderhoudsrechten als bedoeld in hoofdstuk 4 van de
tarieventabel.8Ontstaan van de belastingschuld voor de overige rechtenAndere rechten dan die bedoeld in hoofdstuk 4 van de tarieventabel zijn
verschuldigd bij de aanvang van de dienstverlening of bij de aanvang van
het gebruik van de bezittingen, werken of inrichtingen.9Termijnen van betaling1.In afwijking van artikel 9, eerste lid, van de Invorderingswet 1990
moeten de aanslagen worden betaald uiterlijk op de laatste dag van
de tweede maand volgend op de maand die in de dagtekening van het
aanslagbiljet is vermeld.2.Met betrekking tot een ingevolge artikel 2, tweede lid, onderdeel c,
van de Invorderingswet 1990 met een belastingaanslag gelijkgestelde
beschikking inzake een bestuurlijke boete is het eerste lid van
overeenkomstige toepassing.3.De Algemene termijnenwet is niet van toepassing op de voorgaande
leden gestelde termijnen.10Nadere regels door het collegeHet college kan nadere regels geven met betrekking tot de heffing en de
invordering van de begraafplaatsrechten.11KwijtscheldingBij de invordering van de begraafplaatsrechten wordt geen kwijtschelding
verleend.12BevoegdhedenDe ‘ambtenaar belast met de heffing’ is belast met de uitvoering van
deze verordening.13Inwerkingtreding en citeertitel
De “Verordening Begraafplaatsrechten 2013” vastgesteld bij
raadsbesluit van 7 november 2012 wordt ingetrokken met ingang
van de in het derde lid genoemde datum van ingang van de
heffing, met dien verstande dat zij van toepassing blijft op de
belastbare feiten die zich voor die datum hebben
voorgedaan;
Deze verordening treedt in werking met ingang van de eerste dag
na die van de bekendmaking;
De datum van ingang van de heffing is 1 januari 2014;
Deze verordening wordt aangehaald als “Verordening
begraafplaatsrechten 2014”
Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 5 november 2013De griffier, De voorzitter,Z2013-004400 reg nr 2013/09/001032Verordening Begraafplaatsrechten 2014Hoofdstuk 1 Verlenen van rechten
Hoofdstuk 1: verlenen van rechten1.1De kosten voor het verlenen van het uitsluitend recht op een
particulier graf,particulier urnengraf en het recht op een
particuliere urnennis bedragen:1.1.1Voor het verlenen van het uitsluitend recht op een
particulier graf van 2 x 1 meter voor een periode van 10
jaar of een veelvoud daarvan per periode van 10 jaar
(inclusief onderhoudsbijdrage):€1.593,301.1.2Voor het verlenen van het uitsluitend recht op een
particulier urnengraf van 1 x 1 meter voor een periode van
10 jaar of een veelvoud daarvan per periode van 10 jaar
(inclusief onderhoudsbijdrage):€ 749,501.1.3Voor het verlenen van het recht op een particuliere urnennis
(honingraat) voor een periode van 10 jaar of een veelvoud
daarvan per periode van 10 jaar (inclusief
onderhoudsbijdrage):€ 677,101.1.4Voor het verlenen van het recht op een particuliere urnennis
(in een zuil) voor een periode van 10 jaar of een veelvoud
daarvan per periode van 10 jaar (inclusief
onderhoudsbijdrage):€ 910,001.1.5Voor het tussentijds verlengen van het uitsluitend recht als
bedoeld in 1.1.1 in verband met een bijzetting per
jaar:€ 152,001.1.6Voor het tussentijds verlengen van het uitsluitend recht als
bedoeld in 1.1.2 in verband met een bijzetting per
jaar:€ 67,601.1.7Voor het tussentijds verlengen van het uitsluitend recht als
bedoeld in 1.1.3 in verband met een bijzetting per
jaar:€ 60,301.1.8Voor het tussentijds verlengen van het recht als bedoeld in
1.1.4 in verband met een bijzetting per jaar:€ 83,601.1.9De rechten als bedoeld in onderdeel 1.1.1 tot en met 1.1.4
kunnen na het verlopen van de periode van het (uitsluitend)
recht worden verlengd voor een periode van minimaal 10 jaar
of een veelvoud daarvan. De kosten bedragen het vastgestelde
tarief ten tijde van het tijdstip van verlenging.Hoofdstuk 2: Begraven, gebruik aula en
condoleanceruimte2.1In de kosten voor het begraafrecht wordt vanaf aankomst een
eerste uur berekend (uitsluitend op hele en halve
uren).2.1.1Begraafrecht, overledene 12 jaar en ouder, tijdsduur 1
uur:€ 802,402.1.2Begraafrecht, overledene tussen 1 en 12 jaar, tijdsduur 1
uur:€ 377,902.1.3Begraafrecht, overledene 1 jaar of jonger, tijdsduur 1
uur:€ 160,502.2Toeslagen
begraven:2.2.1Voor verlenging van de in 2.1.1 tot en met 2.1.3 aangegeven
tijdsduur van 1 uur van maandag tot en met zondag van 09.00
uur tot 15.00 uur geldt een toeslag per half uur van:€ 90,002.2.2Bij vertrek van de begraafplaats na 15.00 uur van de in
2.1.1 tot en met 2.1.3 aangegeven tijdsduur van maandag tot
en met zondag geldt een toeslag per half uur van:€ 135.002.2.3Op zaterdag en zondag geldt voor het begraafrecht genoemd in
2.1.1 tot en met 2.1.3 een toeslag van:€ 517,702.3Gebruik aula en
condoleanceruimte2.3.1Het tarief voor het gebruik van de aula en/of de
condoleanceruimte zonder dat er wordt begraven op de
begraafplaats, van maandag tot en met zondag van 9:00 uur
tot 15:00 uur bedraagt per half uur:€ 90,002.3.2Bij vertrek van de begraafplaats na 15:00 uur van de in
2.3.1 aangegeven tijdsduur van maandag tot en met zondag
geldt een toeslag per half uur van:€ 135,002.3.3Op zaterdag en zondag geldt een toeslag van:€ 180,00Hoofdstuk 3: bijzetten van asbussen, urnen en
verstrooien van as3.1In de kosten van een bijzetting van een asbus/urn en het
verstrooien van as wordt vanaf aankomst een eerste uur
berekend (uitsluitend op hele en halve uren).3.1.1Voor bijzetting van een asbus/urn in een urnengraf,
tijdsduur 1 uur:€ 284,703.1.2Voor bijzetting van een asbus/urn in een urnennis, tijdsduur
1 uur:€ 129,403.1.3Voor het verstrooien van as op de verstrooiingsplaats,
tijdsduur 1 uur:€ 100,403.2Toeslagen bijzetten asbussen, urnen
en verstrooien van as:3.2.1Voor verlenging van de in 3.1.1 tot en met 3.1.3 aangegeven
tijdsduur van 1 uur van maandag tot en met zondag van 9.00
uur tot 15.00 uur geldt een toeslag per half uur van:€ 90,003.2.2Bij vertrek van de begraafplaats na 15.00 uur van de in 3.11
tot en met 3.1.3 aangegeven tijdsduur van maandag tot en met
zondag geldt een extra toeslag per half uur van:€ 135,003.2.3Op zaterdag en zondag geldt voor het bijzetting van een
asbus/urn genoemd in 3.1.1 tot en met 2.1.3 geldt een
toeslag van:€ 517,70Hoofdstuk 4: Grafbedekking en onderhoud4.1De onderhoudsbijdrage voor het door of vanwege de gemeente
onderhouden van de graven, ornamenten en de begraafplaats,
als bedoeld in artikel 20 van de “Beheersverordening
algemene begraafplaats van Zandvoort 2014” bedragen:4.1.1Voor een particulier graf 90X190 cm, bij voortzetting
voldoen jaarlijkseonderhoudsbijdrage inclusief de algemene
onderhoudbijdrage (niet zijnde eentussentijdse verlenging in
verband met een bijzetting) per jaar:€ 80,004.1.2Voor een algemeen graf, algemeen urnengraf, algemeen
urnennis en algemeen kindergraf voor 10 jaar:€ 362,304.1.3Voor een particulier urnengraf en een particuliere urnennis
bij voortzetting voldoen jaarlijkse onderhoudsbijdrage
inclusief de algemene onderhoudbijdrage per jaar:€ 40,004.1.4Voor een particulier graf als bedoeld in hoofdstuk 1, waarop
geen gedenkteken is aangebracht, bij voortzetting voldoen de
jaarlijkse algemene onderhoudsbijdrage (niet zijnde een
tussentijdse verlenging in verband met bijzetting) per
jaar:€ 20,404.2Voor bestaande particuliere graven, particuliere urnengraven
of particuliere urnennissen met een jaarlijks
onderhoudsrecht zoals bedoeld onder 4.1.1; 4.1.3 en 4.1.4
geldt, als er een bijzetting plaatsvindt in het graf of nis,
een automatische afkoop van het onderhoudsrecht voor de
periode van minimaal 10 jaar.Hoofdstuk 5: rechten verwijderen en plaatsen
voorwerpen5.1Verwijdering en herplaatsing van ornamenten en grafbedekking
op een particulier graf€ 207,60Hoofdstuk 6: Opgraven, ruimen, herbegraven6.1Samenvoeging per stoffelijk overschot, voorafgaande aan een
bijzetting:€ 310,606.1.1Opgraven / ruiming per stoffelijk overschot, op
verzoek:€ 362,306.1.2Opgraven / herbegraven per stoffelijk overschot: € 724,80
Wettelijke basisDe verordening begraafplaatsrechten worden geheven op basis van artikel 229,
eerste lid, aanhef en onderdelen a en b en tweede lid van de Gemeentewet. De
verschillende rechten dragen zowel kenmerken van gebruik- als
genotsretributies in zich en op sommige punten hebben de rechten kenmerken
van leges (overigens een begrip dat vanaf de inwerkingtreding van de Wet
materiële belastingbepalingen niet meer in de Gemeentewet voorkomt).
Gebruiksretributies worden geheven voor het gebruik overeenkomstig de
bestemming van voor de openbare dienst bestemde gemeentebezittingen,
-inrichtingen of -werken. Genotsretributies zijn rechten ter zake van het
genot van door of vanwege de gemeente verleende diensten. Op grond van de
bij de verordening behorende tarieventabel kan bijvoorbeeld voor de volgende
diensten worden geheven: begraven, herbegraven, ruimen van graven. Sommige
rechten, zoals het recht voor het inschrijven of overboeken van graven,
hebben het karakter van leges. Ondanks dat karakter zijn uit een oogpunt van
overzichtelijkheid, die rechten opgenomen in deze verordening. Alle
heffingen voor het gebruik van de begraafplaats en voor de daarmee
samenhangende diensten worden zodoende in één verordening geregeld.1BegripsomschrijvingenOm duidelijkheid te scheppen over de inhoud van een aantal in de verordening
voorkomende begrippen is daarvan een omschrijving opgenomen in artikel 1.
Daarbij is zoveel mogelijk aansluiting gezocht bij de in de praktijk meest
gehanteerde omschrijvingen. Er is bewust gekozen voor een tamelijk
uitgebreide opsomming en definiëring van begrippen. Er is bijvoorbeeld
onderscheid gemaakt tussen een particulier graf en een particulier
urnengraf.In de Wet op de lijkbezorging is in artikel 28 een regeling opgenomen over
het vestigen van een uitsluitend recht op een graf. Deze wet noemt niet met
zoveel woorden de mogelijkheid om een dergelijk recht te vestigen op
bijvoorbeeld een urnennis. Dit is de reden dat wij de term 'uitsluitend
recht' hebben gereserveerd voor graven. Bij urnennissen wordt slechts
gesproken over een 'recht'.Veel begrippen zijn ook gedefinieerd in de beheersverordening
begraafplaatsen. De omschrijving van gelijkluidende begrippen uit beide
verordeningen zijn identiek.2Belastbaar feitDe verordening kent zeer uiteenlopende diensten waarvoor rechten worden
geheven. Er is voor gekozen om in artikel 2 een zeer algemene omschrijving
van het belastbaar feit op te nemen.3BelastingplichtVanwege het uiteenlopende karakter van de verschillende diensten is gekozen
voor een ruime omschrijving van de belastingplicht om te voorkomen dat in
bepaalde situaties geen belastingplichtige aangewezen zou kunnen worden.
Aannemelijk is dat de aanvrager van het gebruik van de begraafplaats en van
de diensten, verleend bij het begraven, belastingplichtig is. De kring van
belastingplichtigen omvat onder meer de erfgenamen en andere nabestaanden,
uitvaartondernemers en instellingen van weldadigheid welke zich, behoudens
vrijstelling ter zake, belasten met lijkbezorging. Ten tweede is er de
belastingplicht voor rechten voor het gebruik vande begraafplaats en de
diensten verleend na de voltooiing van de begrafenis. Dit zijn met name de
jaarlijks terugkerende onderhoudsrechten indien deze rechten niet zijn
afgekocht. Belastingplichtig zijn de erfgenamen en andere nabestaanden,
omdat ten behoeve van hen de dienst wordt verleend. Echter, omdat het een
jaarlijks terugkerend recht is, is het minder eenvoudig steeds een
belastingplichtige daarvoor in de heffing te betrekken, omdat zij op den
duur in verband met verhuizing, overlijden e.d. moeilijk zijn te traceren.
Daarom kan het onderhoudsrecht worden afgekocht. In het arrest van 9
februari 1955, nr. 11 932, BNB 1955/125 preciseert de Hoge Raad de
aanwijzing van de belastingplichtige voor het onderhoud van eigen
(particuliere) graven door te spreken over de rechthebbende. Dat is degene
aan wie het recht is verleend om lijken in een eigen (particulier) graf te
doen begraven en begraven te houden c.q. zijn rechtsopvolger(s).In zijn arrest van 25 oktober 2002, nr. C00/282, Belastingblad 2003, blz.
765, besliste de Hoge Raad dat graftekens e.d. door natrekking eigendom van
de eigenaar van de grond zijn. De wetgever heeft daarop ingegrepen door
invoering van artikel 32a van de Wet op de lijkbezorging per 1 januari 2010.
De grafbedekking blijft eigendom van de rechthebbende op het graf. Voor
zover de grafbedekking door het arrest was overgegaan op de eigenaar van de
grond, herstelt artikel 84b van de wet de oude situatie (ingevoerd bij
Reparatiewet BZK 2010, Stb. 2011, 4; artikel XIV, onderdeel F). Overigens
had het arrest van de Hoge Raad geen gevolgen voor de belastingplicht voor
het onderhoudsrecht, omdat de dienst wordt geleverd aan de genothebbende tot
het graf, de rechthebbende in de zin van artikel 28 van de Wet op de
lijkbezorgingBij de andere rechten die op basis van artikel 229, eerste lid, onderdelen a
en b, van de Gemeentewet kunnen worden geheven, dient eveneens de aanvrager
als belastingplichtige te worden aangemerkt. Diensten waaraan u in dit
verband moet denken zijn bijvoorbeeld het gebruik van de aula.4Maatstaf van heffing en belastingtariefVoor de maatstaf van heffing en de belastingtarieven is verwezen naar de
tarieventabel. De reden waarom voor een tarieventabel is gekozen is gelegen
in het feit dat het eenvoudiger is om de verordening aan te passen aan de
omstandigheden.Lijkbezorging op kosten van de gemeenteIn artikel 21 van de Wet op de lijkbezorging is bepaald dat indien niemand
voorziet in de lijkschouwing en lijkbezorging, de burgemeester daarvoor zorg
draagt. De kosten daarvan komen als gevolg van artikel 22 van de Wet op de
lijkbezorging ten laste van de gemeente. De gemeente heeft verschillende
mogelijkheden om deze kosten te dekken. Zij kan de opbrengst van de goederen
die bij een lijk worden aangetroffen hiervoor aanwenden. Zij heeft ook de
mogelijkheid om de kosten te verhalen op de nalatenschap en, bij
ongenoegzaamheid van deze, op de bloed- en aanverwanten die op grond van de
artikelen 392-396 van Boek I van het Burgerlijk Wetboek tot onderhoud van de
overledene verplicht zouden zijn geweest. Soms kan op grond van artikel 416
van het Wetboek van Koophandel bij uit zee opgehaalde of aangespoelde lijken
verhaal op een reder plaatsvinden. Paragraaf 6.5 van de Wet werk en bijstand
is voor zover mogelijk met betrekking tot het kostenverhaal van
overeenkomstige toepassing.TariefdifferentiatieEr is tot dusverre voor de lijkbezorgingsrechten geen jurisprudentie gewezen
inzake tariefdifferentiatie die betrekking heeft op de periode na de
inwerkingtreding van de Wet materiële belastingbepalingen (1 januari 1995).
De jurisprudentie die betrekking heeft op de oude wetgeving is geheel in
lijn met de overige jurisprudentie op dit terrein. Zo heeft de Hoge Raad
beslist dat tariefdifferentiatie in het recht voor hetalgemene onderhoud van
de begraafplaats slechts is toegestaan als er sprake is van verschil in
genot bij dat onderhoud. Een tariefdifferentiatie voor het algemene
onderhoud van de begraafplaats tussen algemene graven en eigen(particuliere)
graven kan volgens de Hoge Raad alleen als de infrastructuur rond de eigen
(particuliere) graven uitgebreider is dan rond de algemene graven (Hoge Raad
7 mei 1997, nr. 31 920, Belastingblad 1997, blz. 451).Zie ook Hoge Raad 28 februari 2003, nr. 37 716, Belastingblad 2003, blz. 462
(Zaanstad) In dit arrest oordeelt de Hoge Raad dat een verschil in tarief
voor algemeen onderhoud van de begraafplaats tussen eigen (particuliere)
graven en algemene graven alleen geoorloofd is als er een
rechtvaardigingsgrond is. Na verwijzing oordeelt Hof Den Haag dat aanleiding
voor een tariefdifferentiatie bijvoorbeeld kan zijn dat de infrastructuur
van de begraafplaats bij eigen (particuliere) graven uitgebreider is dan bij
algemene graven. Op de Algemene begraafplaats van Zaandam is dit echter niet
het geval. Het Hof oordeelt dat het gelijkheidsbeginsel is geschonden. De
tarieven voor eigen (particuliere) graven zijn onverbindend voor zover de in
de tarieven begrepen component voor het algemene onderhoud de in de tarieven
voor de algemene graven begrepen component voor het algemene onderhoud
overtreffen. (Hof Den Haag, 10 december 2003, nr. 03/00687, LJN: AO1414).
Daarmee wijkt de Hoge Raad af van uitspraken over andere heffingen (zie
bijv. Hoge Raad 25 oktober 2002, nr. 36 638, LJN: AD8499, over
rioolrechten). Bedacht moet echter worden dat ook onder de nieuwe wetgeving
een tariefdifferentiatie gemotiveerd moet worden (verbod van
willekeur).Met betrekking tot de verordening lijkbezorgingsrechten van de gemeente
Grootegast heeft het Hof Leeuwarden beslist dat voor het afgeven van een
vergunning voor het plaatsen van een grafsteen geen gedifferentieerd tarief
mag worden geheven, afhankelijk van de aanschafprijs van die steen (Hof
Leeuwarden 4 september 1992, nr. 968/90, Belastingblad 1993, blz. 114).LeveringIn het algemeen moet worden aangenomen dat het niet mogelijk is 'diensten'
die in feite de vorm van een privaatrechtelijke levering hebben, onder het
bereik van de verordening te brengen. In verband hiermee kan worden gewezen
op het Koninklijk besluit van 26 juni 1986, nr. 7, Belastingblad 1986, blz.
546, inzake een besluit van het algemeen bestuur van het Openbaar Lichaam
Crematorium Twente, waarin wordt gesteld: 'dat het verzorgen van koffie.
thee, broodjes en dergelijke niet is aan te merken als een dienst in de zin
van artikel 277, eerste lid, onderdeel b, ten tweede, van de gemeentewet
(oud) maar als een levering (...)'. Het feit dat de levering tegen kostprijs
plaatsvindt doet daaraan niet af. Het besluit van het algemeen bestuur van
het Openbaar Lichaam Crematorium Twente is derhalve in strijd met artikel
272, juncto artikel 277 van de gemeentewet (oud) en kan niet voor
goedkeuring in aanmerking komen. Als de vergoeding voor het verstrekken van
broodjes, koffie et cetera als een onbenoemd deel in het algemene tarief
voor het begraven of cremeren wordt opgenomen, is naar onze mening verhaal
van die kosten langs fiscale weg niet bij voorbaat uitgesloten. Het
verstrekken van consumpties gaat dan geheel op in de meeromvattende
begrafenis- of crematiedienst. Wij geven echter de voorkeur aan verhaal van
deze kosten langs privaatrechtelijke weg.KostendekkendheidOp grond van artikel 229b Gemeentewet mag de verordening
lijkbezorgingsrechten niet meer dan kostendekkend zijn. Een
opbrengstoverschrijding leidt echter niet zonder meer tot onverbindendheid
van de verordening. Zie daarvoor Hoge Raad 3 november 1999, nr. 34616, LJN:
AA2917, Belastingblad 2000, blz. 15) en Hoge Raad 10 april 2009, nr. 43747,
LJN: BC36915BelastingjaarEerste lidVoor zover in de verordening tarieven zijn opgenomen die per jaar worden
geheven is het belastingtijdvak gelijk aan het kalenderjaar. Het betreft
hier de rechten voor onderhoud van een eigen (particulier) graf, van een
eigen (particulier) urnengraf of van een eigen (particuliere) urnennis of
van een particuliere gedenk- of verstrooiingsplaats en van
grafbedekking.Tweede lidIndien de onderhoudsrechten worden afgekocht is ingevolge het tweede lid het
belastingtijdvak gelijk aan de periode waarvoor wordt afgekocht. De regeling
heeft daarmee een fiscaal gelegitimeerd karakter. Hier kan immers niet
gesproken worden van een vooruitbetaling van onderhoudsrechten, omdat in het
fiscale geen betaling mogelijk is voor belastbare feiten die zich kunnen
voordoen in belastingtijdvakken die nog niet zijn aangevangen. Derhalve was
een regeling noodzakelijk waarin het belastingtijdvak wordt afgestemd op de
periode waarvoor wordt afgekocht.6Wijze van heffingIngevolge artikel 233 van de Gemeentewet kunnen gemeentelijke belastingen
worden geheven bij wege van aanslag, bij wege van voldoening op aangifte en
op andere wijze. In deze verordening is gekozen voor heffing bij wege van
aanslag7Ontstaan van de belastingschuld en heffing naar tijdsgelang voor de
jaarlijks verschuldigde rechtenEerste lidIn het eerste lid wordt geregeld dat de onderhoudsrechten als bedoeld in
hoofdstuk 4 onderdeel 4.1.1, 4.1.3 en 4.1.4 van de tarieventabel voor een
vol kalenderjaar worden geheven.Tweede lid.In het tweede lid wordt geregeld dat indien de belastingplicht in de loop
van het belastingtijdvak eindigt, er geen aanspraak gemaakt kan worden op
ontheffing.8Ontstaan van de belastingschuld voor de overige rechtenDe overige rechten van de tarieventabel zijn verschuldigd bij de aanvang van
de dienstverlening dan wel bij de aanvang van het gebruik van de
bezittingen, werkenof inrichtingen. Dit betekent dat op dat moment tot heffing wordt
overgegaan.9Termijnen van betalingEerste lidEr bestaat een wettelijke regeling omtrent de betaaltermijnen. Deze is
opgenomen in artikel 9 van de Invorderingswet 1990. Op grond van artikel 250
van de Gemeentewet kan hiervan in de belastingverordening worden afgeweken.
In het eerste lid van artikel 9 is afgeweken van de wettelijke
betalingstermijn om doelmatigheidsredenen ten aanzien van de invordering. Er
is voor gekozen dat de aanslagen betaald worden uiterlijk op de laatste dag
van de tweede maand volgend op de maand die in de dagtekening van het
aanslagbiljet is vermeld.Tweede lidMet betrekking tot de bij het vaststellen van een belastingaanslag op te
leggen boete zijn de betaaltermijnen gelijk aan die voor de
belastingaanslag, ook indien in de belastingverordening van artikel 9 van de
Invorderingswet 1990 afwijkende betaaltermijnen zijn opgenomen. Dit volgt
uit artikel 9, derde lid, van de Invorderingswet 1990. Het is dus niet nodig
om in de belastingverordening betaaltermijnen voor bestuurlijke boeten op te
nemen.Derde lidDe Algemene termijnenwet (ATW) is van toepassing op in een wet gestelde
termijnen (artikel 1). Hiermee wordt een wet in formele zin bedoeld. Artikel
9, tiende lid, van de Invorderingswet 1990 bepaalt echter dat de ATW niet
van toepassing is op de in de leden 1 tot en met 9 gestelde termijnen.
Indien gemeenten afwijkende termijnen in de belastingverordening hebben
opgenomen en dus artikel 9, tiende lid, van de Invorderingswet 1990 niet
geldt, is voor de betaling van de definitieve aanslag de ATW wel van
toepassing. Dit volgt ook uit artikel 145 van de Gemeentewet, waarin is
bepaald dat de ATW van toepassing is op in een verordening gestelde
termijnen, tenzij in de verordening anders is bepaald.Indien voor de betaling van aanslagen een regeling is getroffen in de
belastingverordening en voor voorlopige aanslagen, navorderingsaanslagen of
naheffingsaanslagen niet, betekent dit dat voor de laatste drie genoemde
aanslagen artikel 9 van de Invorderingswet 1990 geldt. In dat geval is de
ATW wel van toepassing op de betaaltermijnen voor aanslagen en niet van
toepassing op de betaaltermijnen voor voorlopige aanslagen,
navorderingsaanslagen en naheffingsaanslagen. Teneinde te voorkomen dat voor
de verschillende belastingaanslagen een verschillend juridisch regime geldt,
is in artikel 9 derde lid, overeenkomstig artikel 9, tiende lid, van de
Invorderingswet – de ATW buiten toepassing verklaard.10Nadere regels door het collegeOp grond van artikel 231 van de Gemeentewet zijn bij de heffing en de
invordering van gemeentelijke belastingen onder meer de Algemene wet inzake
rijksbelastingen (AWR) en de Invorderingswet 1990 van toepassing. De
heffingsbevoegdheden komen toe aan de daartoe aangewezen heffingsambtenaar
en de invorderingsbevoegdheden aan de daartoe aangewezen
invorderingsambtenaar.De AWR en de Invorderingswet 1990 kennen ook bepalingen op grond waarvan de
minister van Financiën de bevoegdheid wordt toegekend nadere regels te geven
over bepaalde heffings- en invorderingsaangelegenheden. Voor de
gemeentelijke belastingen komt die bevoegdheid op grond van artikel 231 toe
aan het college. Verder is het college als bestuursverantwoordelijke voor de
heffings- en invorderingsambtenaar bevoegd om beleidsregels vast te stellen
(artikel 4:81 Algemene wet bestuursrecht, hierna Awb). Op grond van artikel
160, eerste lid, onderdeel b, van de Gemeentewet is het college eveneens
bevoegd beslissingen van de raad (lees: belastingverordeningen) uit te
voeren.Met het oog hierop kan het college over uitvoeringsaangelegenheden regels
stellen. Te denken valt hierbij aan het vaststellen van de modellen voor het
formulier van de onderscheiden aangiftebiljetten.Met de inwerkingtreding van de derde tranche Awb op 1 januari 1998 is een
aantal bevoegdheden van de raad op belastinggebied overgegaan op het
college. In verband hiermee is in elke belastingverordening een bepaling
opgenomen dat het college nadere regels kan geven met betrekking tot de
heffing en invordering van de betreffende belasting. Op deze wijze is het
voor de belastingplichtigen duidelijk dat er nog nadere regels kunnen
gelden. In de (uitvoerings)regeling gemeentelijke belastingen is een en
ander uitgewerkt.11KwijtscheldingOp grond van artikel 255 van de Gemeentewet volgen gemeenten het
kwijtscheldingsbeleid van de rijksoverheid zoals dat is geregeld in de
Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990. Indien gemeenten niets regelen
geldt deze ministeriële regeling automatisch voor alle gemeentelijke
belastingen.Artikel 255 van de Gemeentewet biedt echter de mogelijkheid om van de
ministeriële regeling af te wijken. Omdat geen kwijtschelding bij de
invordering van Begraafplaatsrechten wordt verleend is dit expliciet
opgenomen in artikel 11.12Inwerkingtreding en citeertitel OvergangsrechtAls een verordening wordt gewijzigd of een vervangende verordening wordt
vastgesteld, verdient het aanbeveling eerbiedigende werking aan de oude
verordening te geven. Dit houdt in dat de verordening die wordt ingetrokken,
van toepassing blijft op de belastbare feiten die zich vóór de datum van
ingang van de heffing van de nieuwe verordening hebben voorgedaan. Voor die
belastbare feiten blijft heffing dus mogelijk op basis van de oude
verordening, ook al is die verordening ingetrokken. Een eventuele opgenomen
zinsnede ‘laatstelijk gewijzigd bij raadsbesluit van <datum>’ is
opgenomen als het vaststellen van een ‘basis’ belastingverordening is
gevolgd door wijzigingsverordeningen. In dat geval moet worden verwezen naar
de laatst vastgestelde wijziging.Opgemerkt wordt dat er geen sprake is van het overdragen aan het college
vanburgemeester en wethouders van de bevoegdheid tot het vaststellen van de
belastingverordening of de wijziging daarvan op grond van
artikel 156, tweede lid, aanhef en
onderdeel h, van de Gemeentewet.InwerkingtredingOp grond van artikel 139 van de Gemeentewet
moeten gemeenten de besluiten tot het vaststellen, wijzigen of intrekken van
belastingverordeningen bekend maken. Hetniet voldoen aan de bekendmakingsplicht leidt tot onverbindendheid van de
belastingverordening (HR 31 maart 1993, nr. 28.034, BNB 1993/182,
Belastingblad1993, blz. 274; Hoge Raad 10 augustus 1998, nr. 33.632, LJN: AA2624). Een
belastingverordening treedt dus pas in werking na haar bekendmaking
(afgezien van terugwerkende kracht in bijzondere gevallen). In de
verordening is de inwerkingtreding bepaald op de eerste dag na die van de
bekendmaking. Er isafgezien van het noemen van een concrete datum. Voor de gevallen dat de
verordening onverhoopt niet zelf in haar inwerkingtreding voorziet, biedt
artikel 142
Gemeentewet een vangnet: de
inwerkingtreding is dan de achtste dag na die van de bekendmaking.Zeker als een belasting wordt ingevoerd is een reële termijn tussen
bekendmakingen inwerkingtreding van de belastingverordening noodzakelijk om een goede
uitvoering daarvan mogelijk te maken. De datum van inwerkingtreding moet
zodanig worden vastgesteld, dat niet alleen de heffings- en
invorderingsambtenaar de nodige voorbereidingshandelingen kunnen treffen,
maar ook de toekomstige belastingplichtigen de gelegenheid hebben om tijdig
kennis te nemen van de nieuwe verordening.BekendmakingBekendmaking geschiedt door plaatsing van de integrale tekst van het besluit
tot vaststelling of wijziging van de belastingverordening in het
gemeenteblad of als een gemeenteblad ontbreekt (sinds 1 januari 2010) door
terinzagelegging gedurende twaalf weken op de gemeentesecretarie of een
andere door het college bepaalde plaats. Van die terinzagelegging moet
mededeling worden gedaan in een plaatselijkverschijnend dag-, nieuws- of
huis-aan-huisblad (artikel 139, tweede lid,
Gemeentewet ). Met deze
bepaling heeft de wetgever de jurisprudentie van de Hoge Raad over de
bekendmaking van belastingverordeningen gecodificeerd. Zie:
Hoge Raad 24 december 1997, nrs. 31643 (Albrandswaard), 32325
(Velsen) en 32569, Belastingblad 1998, blz. 146, 148 en 320: de
gemeente moet aan de burger, in bijvoorbeeld een huis-aan-huisblad,
meedelen dat de tekst van een bepaald besluit tot vaststelling of
wijziging van de belastingverordening verkrijgbaar is en (kosteloos)
ter inzage ligt bij de gemeente;
Hoge Raad 28 maart 2001, nr. 35954, LJN:AB0763, Belastingblad 2001,
blz. 467, en nr. 35949, LJN:AR5974 (Alkmaar): deze wijze van
mededeling/publicatie in bijv. een huis-aan-huisblad geldt niet als
de tekst van de belastingverordening in het gemeenteblad is
opgenomen. Naar de bedoeling van de wetgever is met opneming van de
integrale tekst van verordeningen en besluiten in het gemeenteblad
voldaan aan het vereiste van bekendmaking in een externe, met het
Staatsblad of Provincieblad vergelijkbare publicatie, hoewel
daarnaast bekendmaking via andere media onder omstandigheden door de
wetgever wenselijk werd geacht.
De enige eisen die voor een gemeenteblad gelden, zijn een register en een
nummering voor de overzichtelijkheid. Gemeentebesturen zijn voor het overige
volledig vrij in de wijze waarop zij het gemeenteblad vormgeven en uitvoeren
en in de frequentie van de verschijning ervan. De editie van het
gemeenteblad waarin de verordening is geplaatst, moet algemeen verkrijgbaar
zijn, dat wil zeggen in het algemeen voor het nemen van inzage en het
verkrijgen van een exemplaar of een afschrift voor de burgers beschikbaar
zijn. Dit behoeft niet kosteloos te geschieden. Legesheffing is mogelijk ter
bestrijding van de kosten voor het maken van een afschrift.Het gemeenteblad kan ook elektronisch worden uitgegeven
(artikel 139, derde lid,
Gemeentewet ). Vanaf een nog
nader te bepalen moment moet bekendmaking plaatsvinden in het gemeenteblad
en moet dat gemeenteblad elektronisch op een algemeen toegankelijke wijze
worden uitgegeven (Wet elektronische bekendmaking, Stb. 2008, 551). De Wet
elektronische bekendmaking geeft niet alleen de mogelijkheid om regelgeving
elektronisch bekend te maken, maar zij legt ook de verplichting op om
doorlopende (‘geconsolideerde’) teksten van verordeningen en keuren op het
internet beschikbaar te stellen (nieuw artikel 140
Gemeentewet ). Door de beschikbaarstelling van
doorlopende teksten van regelgeving krijgt de burger niet alleen toegang tot
de bekendmaking van nieuwe regels, maar ook tot een volledig overzicht van
alle op enig moment geldende voorschriften. Er is wat dat betreft een
belangrijk onderscheid tussen bekendmaking (als voorwaarde voor
inwerkingtreding) en andere vormen van kennisgeving, waaronder het
beschikbaar houden van geconsolideerde teksten, die niet van belang zijn
voor de inwerkingtreding, maar wel voor de verspreiding en de
toegankelijkheid van de betrokken teksten. De Regeling elektronische
bekendmaking en beschikbaarstelling regelgeving decentrale overheden
verplicht provincies, gemeenten enwaterschappen de geconsolideerde teksten op internet beschikbaar te stellen
overeenkomstig het Internetpublicatiemodel Decentrale Regelgeving. Dit
betekent onder meer dat geconsolideerde regelingen ter beschikking worden
gesteld aan dedoor het ministerie van BZK in het leven geroepen Centrale Voorziening voor
Decentrale Regelgeving (CVDR).Het verdient aanbeveling ook een mededeling in een huis-aan-huisblad op te
nemen. Een dergelijke mededeling zou als volgt kunnen luiden:Burgemeester en wethouders delen mee dat de raad van de gemeente
<gemeentenaam> op <datum> heeft vastgesteld <naam
(wijzigings)verordening>. De <naam (wijzigings)verordening> treedt
in werking op de <achtste> dag na de datum zoals vermeld op dit blad.
[Het besluit is opgenomen in het gemeenteblad op <datum>, onder nummer
<getal>.] De <naam (wijzigings)verordening> ligt kosteloos ter
inzage op <de gemeentesecretarie of een andere door het college te
bepalen plaats>. Een ieder kan op verzoek <tegen betaling van een
bedrag aan leges of gratis> een afschrift verkrijgen van het genoemde
besluit.Als er geen gemeenteblad is en dus bekendmaking in een dag-, nieuws- of
huis-aan-huisblad moet plaatsvinden en de publicatie op verschillende data
en/of in meerdere huis-aan-huisbladen geschiedt, moet de tekst hierop
aangepast te worden om te vermijden dat er verschillende
inwerkingtredingsdata ontstaan. Geadviseerd wordt om in dat geval de
hierboven vermelde tekstsuggestie te hanteren voor de eerste publicatie en
in latere publicaties de tweede volzin als volgt te herschrijven:‘De <naam van de (wijzigings)verordening> treedt in werking (is in
werking getreden) op <datum>.’ De datum van inwerkingtreding kan
hierbij afgeleid worden uit de eerste publicatie. Voorbeeld: de bekendmaking
is voor de eerste keer gepubliceerd in een huis-aan-huisblad d.d. 18 januari
2011 en treedt dus in werking op (bijvoorbeeld) de achtste dag daarna, 26
januari 2011. In latere publicatie kan 26 januari 2011 als datum van
inwerkingtreding worden vermeld.Op grond van artikel 142 van de Gemeentewet
treedt het bekend gemaakte besluit in werking met ingang van de achtste dag
na de dag van de bekendmaking, tenzij in de verordening een ander tijdstip
is aangegeven (vroeger of later). De datum van inwerkingtreding van een
belastingverordening mag echter niet liggen voor de vaststelling én
bekendmaking ervan.Het feit dat de belastingverordening pas in werking treedt na bekendmaking,
houdt slechts in dat de gemeente vóór dat tijdstip geen belastingaanslagen
kan opleggen. De aanslagen kunnen echter wel betrekking hebben op de periode
vanaf de datum van ingang van de heffing. Een voorbeeld kan dit
toelichten.Op 4 november 2010 stelt de gemeenteraad de verordening vast met als datum
van inwerkingtreding de achtste dag na de bekendmaking en als tijdstip van
ingang van de heffing 1 januari 2011. De verordening wordt door de gemeente
bekendgemaakt op 18 januari 2011.De verordening treedt in werking op 26 januari 2011 (achtste dag na de dag
van bekendmaking). Vanaf dat moment kan de gemeente aanslagen opleggen. Deze
aanslagen kunnen echter betrekking hebben op de periode vanaf het tijdstip
van ingang van de heffing (in dit geval 1 januari 2011).Datum ingang heffingArtikel 217 van de gemeentewet bepaalt dat een belastingverordening een
datum van ingang van de heffing moet vermelden. De datum van ingang van de
heffing geeft aan vanaf welke datum de in de belastingverordening genoemde
(belastbare) feiten in de heffing worden betrokken. Ook bij het wijzigen van
een verordening is het nodig om voor de wijzigingsverordening te bepalen
vanaf welk moment de (gewijzigde) heffing wordt toegepast.CiteertitelEen citeertitel vereenvoudigt de verwijzing naar een bepaalde verordening.
Wij hebben in de modelbepaling in de citeertitel een jaartal genoemd. Het
lijkt verstandig om als jaartal op te nemen het eerste jaar waarin de
gemeente de <naam heffing> op basis van deze verordening heft.OndertekeningAlle stukken die van de raad uitgaan, worden ondertekend door de
burgemeester (in zijn hoedanigheid van voorzitter) en mede-ondertekend door
de griffier (artikel 32a
Gemeentewet ). Bij
verhindering of ontstentenis van de burgemeester worden de stukken
ondertekend door degene die de burgemeester als voorzitter van de raad
vervangt (het langst zittende raadslid; artikel
32a jo. 77
Gemeentewet ). Aan het slot van het besluit tot
vaststelling van de belastingverordening hebben wij daarom als
ondertekenaars ‘de voorzitter’ en ‘de griffier’ genoemd.Ten overvloede merken wij nog op dat de stukken die van het college uitgaan
worden ondertekend door de burgemeester en mede-ondertekend door de
secretaris (artikel 59a, eerste lid,
Gemeentewet ).TOELICHTING OP DE TARIEVENTABELIn dit hoofdstuk is een regeling opgenomen voor het verlenen van een
uitsluitend recht op graven, urnengraven en dergelijke. Een recht op een
graf kan ingevolge artikel 28 van de Wet op de lijkbezorging gevestigd
worden, hetzij voor de tijd van minstens 10 jaren.Een voor bepaalde tijd verleend uitsluitend recht op een graf kan worden
verlengd. Het verlenen van het recht om met uitsluiting van anderen lijken
in een bepaald graf te doen begraven en begraven te houden is de belaste
dienst en niet het begraven zelf.De Wet op de lijkbezorging noemt niet met zoveel woorden de mogelijkheid om
een uitsluitend recht te vestigen op de ruimte waar een asbus is bijgezet of
de plaats waarop as wordt verstrooid. Dit is de reden dat wij de term
'uitsluitend recht' hebben gereserveerd voor graven. Bij urnennissen wordt
gesproken over een 'recht'. Omdat het vestigen van een recht op een
urnengraf, urnennis of verstrooiingsplaats niet wettelijk is geregeld,
gelden er ook geen eisen voor wat betreft de uitgiftetermijn van een
dergelijk recht. De gemeente kan hiervoor zelf een termijn stellen. Het
verdient echter aanbeveling om bij een urnengraf en een urnennis te kiezen
voor een uitgiftetermijn van 20 jaren. Ingevolge het tweede lid van artikel
65 van de Wet op de lijkbezorging mag een asbus zonder toestemming van de
rechthebbenden namelijk pas na twintig jaar worden verstrooid. Een gemeente
die de uitgiftetermijn van een urnengraf stelt op 10 jaren, kan, als de
termijn niet wordt verlengd, de asbus na 10 jaren weliswaar uit het graf
halen, maar zij dient de urn dan nog 10 jaren te bewaren alvorens zij de as
mag verstrooien.Met betrekking tot het verstrooien van as dient te worden opgemerkt dat dit
alleen mogelijk is op een permanent daartoe aangewezen terrein of plaats.
Het verstrooien van as in een graf is dus alleen mogelijk als dat graf is
gelegen op een (deel van een) begraafplaats dat daartoe permanent is
aangewezen.In dit hoofdstuk zijn regelingen opgenomen voor het begraven van stoffelijk
overschotten. Voor het begraven op buitengewone uren is een apart tarief
opgenomen. Gezien de extra kosten, zoals gemaakte overuren door het
gemeentepersoneel, is het mogelijk hiervoor een hoger rechtte heffen. In de tarieventabel is ook een apart lager tarief opgenomen voor
het begraven van kinderen beneden één jaar en voor kinderen beneden de 12
jaar, omdat er sprake is van een kortere arbeidstijd in vergelijking met het
begraven van een persoon van 12 jaar of ouder.Het komt voor dat er gebruik wordt gemaakt van de aula en/of
condoleanceruimte zonder dat er begraven wordt op de begraafplaats. De
begrafenis zelf of crematievindt in dit geval elders plaats. Hiervoor is in de tarieventabel een apart
tarief opgenomen.De heffingen in hoofdstuk 2 kunnen worden gezien als het verstrekken van
benodigdheden voor de begraving of crematie vanwege de gemeente.AlgemeenVoor het bijzetten van een asbus of een urn is een apart tarief in de tabel
opgenomen. Na de crematie kunnen de stoffelijke resten ook worden
verstrooid.Verstrooien van de asNa de verbranding wordt de as geborgen in een bus. Artikel 59, eerste lid
van de Wet op de lijkbezorging bepaalt dat de as een maand nadat zij in een
bus is geborgen, kan worden verstrooid. De verstrooiing geschiedt ingevolge
artikel 10 van het Besluit op de lijkbezorging (Stb. 1991, 252) op een
uitsluitend daartoe bestemde verstrooiingsplaats of in open zee uit een
vaartuig of uit een luchtvaartuig.AlgemeenDe regeling in dit hoofdstuk maakt het mogelijk om de kosten van het
onderhoud van de algemene voorzieningen van de begraafplaats in aanmerking
te laten komen voor de heffing van onderhoudsrechten. Deze voorzieningen
staan mede ten dienste van de graven, door onder andere bezoek te
faciliteren en ongewenst bezoek te weren (Hof Leeuwarden 24-12-1999 nr.
391/99).Het is volgens de Hoge Raad niet mogelijk om voor het algemene onderhoud aan
de begraafplaats alleen te heffen bij particuliere graven en niet bij
algemene graven. Het karakter van het Grafrecht laat een differentiatie in
het tarief voor het algemene onderhoud van de begraafplaats slechts toe
indien die differentiatie zich richt naar het genot dat een rechthebbende
tot een graf heeft van dit onderhoud (Hoge Raad 28 februari 2003, nr. 37716,
LJN: AF5108, VN 2003/15.31). Dit arrest wijkt af van de uitspraak van de
Hoge Raad van 25 oktober 2002, nr. 36638, LJN: AD8499, Belastingblad 2002,
blz. 1226 (Spijkenisse), inzake rioolrecht. Daarin heeft de Hoge Raad
beslist dat het karakter van een retributie zich niet verzet tegen een
differentiatie van het tarief anders dan naar het genot.Voor het afnemen en weer plaatsen van voorwerpen op een graf wordt een apart
recht geheven. Ook voor het tijdelijk wegruimen en herplanten van een
graftuin of boompje wordt een apart recht geheven.AlgemeenIn dit hoofdstuk is een regeling opgenomen voor het opgraven van een
stoffelijk overschot, het herbegraven van een stoffelijk overschot en het
ruimen van een graf.OpgravenVoor het opgraven van een lijk wordt een tarief in rekening gebracht. Indien
het lijk weer opnieuw begraven wordt, is hiervoor een hoger bedrag
verschuldigd.RuimenOnder ruimen wordt verstaan het opgraven en naar een andere plaats
overbrengen van stoffelijke resten. Het stoffelijk overschot wordt namelijk
niet meer in hetzelfde graf begraven. Bij het ruimen wordt een andere
bestemming aan het stoffelijk overschot gegeven. De bestemming van het
stoffelijk overschot is meestal een speciale beenderverzamelplaats of de
stoffelijke resten worden alsnog gecremeerd. Onder samenvoegen wordt
verstaan het opgraven van stoffelijke resten en (her)begraven in hetzelfde
graf.Zowel bij ruimen als bij samenvoegen van stoffelijke resten geldt de
wettelijk voorgeschreven grafrusttermijn van 10 jaren, genoemd in artikel
31, tweede lid, van de Wet op de lijkbezorging.