CVDR308691_2Verordening Wet inburgering 2013nlregelingCapelle aan den IJssel2018-05-01Capelle aan den IJsselGemeenteblad Jaargang 2014 Nr. 1944 Verordening Wet Inburgering 2013Wet tot wijzinging van de Wet Inburgering, art. Xartikelen 8, 19, vijfde en zesde lid, 23, derde lid, 24 e, 24f en 35 van de Wet inburgeringgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-11-11De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2014-01-162013-01-01nieuwe regeling531232maatschappelijke zorg en welzijnGeenDeze verordening vervangt de Verordening Wet inburgering 2010.De verordening Wet inburgering 2010zoals deze gold op 31 december 2012 wordt bij inwerkingtreding van de Verordening Wet inburgering 2013 ingetrokken, met dien verstande dat deze van toepassing blijft op:a. de handhaving van inburgeringsplichtigen van wie de inburgeringstermijn vóór 1 januari 2013 is begonnen;b. de handhaving van vrijwillige inburgeraars met wie de gemeente vóór 1 januari 2013 een inburgeringsovereenkomst heeft gesloten.Verordening Wet inburgering 2013De raad van de gemeente Capelle aan den Ussel; gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Capelle aan den Ussel; nr. 531213, inzake de vervanging van de
Verordening inburgering Capelle aan den Ussel 2010 door een nieuwe
verordening; gelet op de artikelen 8, 19, vijfde en zesde lid, 23, derde lid, 24 e, 24f
en 35 van de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31 december 2012 en
artikel X van de wet van 13 september 2012 tot wijziging van de Wet
inburgering (2012, 430); overwegende dat de raad bij verordening regels dient te stellen over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
inburgeringsplichtigen en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld, alsmede dat de raad bij verordening
het bedrag dient vast te stellen van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd; overwegende dat als gevolg van de wijziging van de Wet inburgering de taken
van gemeenten op het terrein van inburgering op termijn beëindigd zullen
worden; overwegende dat gedurende een overgangsperiode gemeenten nog een aantal
taken op het terrein van inburgering zullen uitoefenen; overwegende dat daarom de onder de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31
december 2012 opgestelde verordening dient te worden vervangen door een
nieuwe verordening; besluit per 1 januari 2013: a. de Verordening Wet Inburgering Capelle aan den Ussel 2010 in te trekken; b. vast te stellen de volgende verordening: Verordening wet inburgering Capelle aan den Ussel 2013 1BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN EN INFORMATIEVERSTREKKING1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Capelle aan den IJssel;
de wet: de Wet inburgering zoals deze luidde op 31 december
2012;
de wetswijziging: de wet van 13 september 2012 tot wijziging
van de Wet inburgering en enkele andere wetten in verband
met de versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige (Stb. 2012, 430);
inburgeringsplichtige: persoon, bedoeld in artikel X,
2e t/m 5e lid van de
wetswijziging.
2.De begripsomschrijvingen in de wet, de wetswijziging en de daarop
berustende regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in
deze verordening worden gebruikt. 2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen1.Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun rechten
en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en de toegang
tot inburgeringsvoorzieningen. 2DOELGROEPEN EN SAMENSTELLING VAN DE INBURGERINGS VOORZIENING OF TAALKENNISVOORZIENING 3InburgeringsaanbodHet college biedt een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening
aan de inburgeringsplichtige, te weten:
de houder van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 28
van de Vreemdelingenwet 2000 en
de geestelijke bedienaar, bedoeld in artikel 1, onderdeel g van
de wet, die geen oudkomer is als bedoeld in artikel 1, onderdeel
c, van de wet, voor zover deze uiterlijk 31 december 2012
inburgeringsplichtig is geworden.
4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening of de
taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige bedoeld in
artikel 3 onder a af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige.2.Indien de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 onder a een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt
het college er zorg voor dat de inburgeringsvoorziening op de
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt afgestemd. 3.Aan de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 onder a biedt het
college maatschappelijke begeleiding aan.4.Een inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening kan, naast
datgene dat in de wet is geregeld, een of meer van de volgende
onderdelen bevatten:
een taalstage voor inburgeringsplichtigen zonder werk of
re-integratievoorziening;
trajectbegeleiding bij de gemeente;
een module kennis van de Nederlandse samenleving;
nader te ontwikkelen modules in het kader van de Wet
participatiebudget.
5De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet wordt
in ten hoogste 36 maandelijkse termijnen betaald. 6Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 bij
beschikking een of meer van de volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
het deelnemen aan door het college geïnitieerde
(voortgangs)gesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een tijdstip
dat door het college wordt bepaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan.
3HET AANBOD VAN EEN INBURGERINGSVOORZIENING OF TAALKENNISVOORZIENING7De procedure van het doen van een aanbodHet college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede lid
van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt gezonden naar het adres waar de inburgeringsplichtige
bedoeld in artikel 3 in de gemeentelijke basisadministratie is
ingeschreven, of persoonlijk overhandigd.
In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening die wordt
aangeboden en worden de rechten en verplichtingen vermeld die
aan die voorziening worden verbonden.
De inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 aan wie een aanbod
wordt gedaan, deelt binnen twee weken het college schriftelijk
mee of hij het aanbod al dan niet aanvaardt.
Wanneer de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 het aanbod
aanvaardt, neemt het college binnen vier weken na ontvangst van
deze mededeling het besluit tot vaststelling van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening overeenkomstig
het gedane aanbod.
8De inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn behaald;
de mogelijke consequenties indien het inburgeringsexamen niet
voor de in sub c bedoelde datum is behaald;
de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage als
bedoeld in artikel 5 van deze verordening. Indien het college de
eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt dat in
de beschikking vastgelegd.
4DE BESTUURLIJKE BOETE9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250,- indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtige is
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid van de wet. 2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,- indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening, bedoeld in artikel 23, eerste lid van de
wet of aan de verplichtingen, bedoeld in artikel 6 van deze
verordening. 3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a van de wet verlengde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald. 10Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding *De bestuurlijke boete bedraagt € 1.000,- indien de inburgeringsplichtige
niet binnen de door het college op grond van artikel 32 of 33 van de wet
vastgestelde termijn het inburgeringsexamen heeft behaald. 5SLOTBEPALINGEN11Inwerkingtreding en overgangsbepalingDeze verordening treedt in op de dag na bekendmaking en werkt terug tot
1 januari 2013.De verordening zoals deze gold op 31 december 2012 wordt bij
inwerkingtreding van onderhavige Verordening Wet inburgering 2013
ingetrokken, met dien verstande dat deze van toepassing blijft
op:
de handhaving van inburgeringsplichtigen van wie de
inburgeringstermijn vóór 1 januari 2013 is begonnen;
de handhaving van vrijwillige inburgeraars met wie de gemeente
vóór 1 januari 2013 een inburgeringsovereenkomst heeft
gesloten.
12CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet inburgering
gemeente Capelle aan den IJssel 2013. Vastgesteld in de openbare vergadering van 11 november 2013,de griffier, de voorzitter,ALGEMENE TOELICHTINGMet ingang van 1 januari 2013 is de Wet inburgering gewijzigd.In de wet zoals die gold tot 31 december 2012 was aan gemeenten een
aantal belangrijke taken toebedeeld. Door de gewijzigde wet vervallen de
taken van de gemeenten. Wel blijven de gemeenten op grond van het
overgangsrecht met name de eerste jaren na inwerkingtreding van de
wetswijziging een aantal taken uitoefenen. Dit betreft met name
inburgeraars die al met een traject gestart zijn in staat te stellen dit
af te maken. Daarnaast blijven de gemeenten de oude inburgeraars
handhaven.De voor de gemeenten belangrijkste wijzigingen zijn:De verantwoordelijkheid voor inburgering wordt bij de
inburgeringsplichtige gelegd.Dit betekent dat het tot de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige behoort om te bepalen hoe hij aan zijn
inburgeringsplicht voldoet en dat hij daarvoor zelf de kosten draagt.
Daarmee vervalt de plicht van gemeenten om voor
inburgeringsvoorzieningen en taalkennisvoorzieningen te zorgen. De taken
die de gemeente heeft ten aanzien van het oproepen van (potentieel)
inburgeringsplichtigen en het doen van een onderzoek (intake) vervallen
daarmee eveneens.
De doelgroep wordt beperkt tot vreemdelingen die op of na de
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel rechtmatig verblijf
verkrijgen voor verblijf in Nederland en (direct of in een later
stadium) een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd krijgen voor
een niet-tijdelijk doel (asiel of gezinsvorming/hereniging) of
als geestelijke bedienaar.
De mogelijkheid voor gemeenten om vrijwillige inburgeraars
(EU-onderdanen en genaturaliseerde Nederlanders) op grond van de
Wet inburgering een inburgeringsvoorziening aan te bieden
vervalt. Vrijwillige inburgeraars kunnen net als iedere andere
burger via het reguliere onderwijs de noodzakelijke
(taal)vaardigheid en kennis verwerven om volledig deel te kunnen
nemen aan de samenleving.
Het vervallen van bovengenoemde bevoegdheden van gemeenten en
het verschuiven van de resterende bevoegdheden van gemeenten
naar de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
(BZK).
Een overgangsregeling, die erin voorziet:
dat gemeenten diegenen die al een aanbod hebben gehad en zich
momenteel voorbereiden op het inburgeringsexamen in staat
stellen dit voort te zetten en het examen af te leggen;
dat gemeenten handhaven dat inburgeraars die vóór 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden aan hun inburgeringsplicht
voldoen;
dat gemeenten een aanbod doen aan asielgerechtigden en
geestelijke bedienaren die voor 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden maar nog geen aanbod hebben
gehad voor die datum. Daarbij blijft ongewijzigd dat voor
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening ook uit
maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid van de wet)
bestaat.
Met ingang van 1 januari 2013 zullen de gemeenten per nieuwe
inburgeringsplichtigeasielgerechtigde van de regering een eenmalige bijdrage ontvangen van €
1.000,-. Dat bedragis tijdelijk verhoogd naar € 2.000,- (alleen voor inburgeringsplichtige
asielgerechtigden eninburgeringsplichtige nareizende gezinsleden die gedurende 2013 hun
verblijfsvergunningkrijgen; daarna wordt de bijdrage weer € 1.000,-).De verordening Wet inburgering 2013 is aangepast aan de gewijzigde wet. In deze verordening wordt het bestaande aanbodstelsel gehandhaafd. Dit
stelsel houdt in dat het college de inburgeringsplichtige een aanbod
doet en de voorziening vaststelt overeenkomstig het aanbod als de
inburgeringsplichtige het aanbod heeft aanvaard.Op basis van het overgangsrecht kan de gemeente na 1 januari 2013 alleen
een aanbod doen aan asielgerechtigden en geestelijk bedienaren, die
uiterlijk 31 december 2012 inburgeringsplichtig zijn geworden en nog
geen voorziening hebben aangeboden gekregen. Aan anderen kunnen
gemeenten nog wel voorzieningen aanbieden maar niet meer op grond van de
Wet inburgering.Gemeenten blijven de opdracht houden om de inburgeringsplichtigen in de
gemeente die onder het overgangsrecht vallen goed te informeren over de
rechten en plichten die voortvloeien uit deze wet.Ook moeten gemeenten de inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen
handhaven die onder het overgangsrecht vallen. Dit betreft
inburgeringsplichtigen die voor 1 januari hun inburgeringsplicht
opgelegd hebben gekregen en voor die datum een gemeentelijk aanbod
hebben gekregen.Omdat na 1 januari 2013 zich nog geschillen kunnen voordoen tussen
gemeenten en degenen die op grond van de wet zoals die gold tot en met
31 december 2012 inburgeringsplichtig zijn, werken deze
handhavingsbepalingen ook door na 1 januari 2013.In verband met deze taken draagt de wetswijziging gemeenten op om bij
verordening regels te stellen over de volgende onderwerpen.1.Regels over de informatieverstrekking aan
inburgeringsplichtigenArtikel 8 van de wet bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt over de informatie-verstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen. Het gaat dan om informatie over de rechten en
plichten uit hoofde van de wet en informatie over het aanbod van
inburgeringsvoorzieningen en de toegang tot die voorzieningen.2.Regels met betrekking tot het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningenHet uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Gemeenten kunnen inburgeringsplichtigen ondersteunen
door het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. Onder het overgangsrecht zijn gemeenten verplicht
een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan te bieden aan
alle asielgerechtigde inburgeringsplichtigen en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren (artikel 19, tweede
lid van de wet) die voor 1 januari 2013 inburgeringsplichtig zijn
geworden en nog geen voorziening hebben aangeboden gekregen. Een
inburgeringsvoorziening leidt toe naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en omvat het eenmaal
kosteloos afleggen van dat examen. De inburgeringsplichtige is verplicht
een eigen bijdrage van € 270,- te betalen. Een taalkennisvoorziening is gericht op de verwerving van de kennis van
de Nederlands taal die noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een
mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19, derde lid van de wet).Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een
inburgeringsvoorziening of eentaalkennisvoorziening ook uit maatschappelijke begeleiding (artikel 19,
zesde lid van de wet).De wet draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te stellen
met betrekking tot het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of een
taalkennisvoorziening (artikel 19, vijfde lid, enartikel 23, derde lid van de wet). In de wet is ook vastgelegd over
welke onderwerpen in ieder geval regels moeten worden gesteld.
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen
van een aanbod aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde
lid, onderdeel a van de wet).
De criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod
aan inburgeringsplichtigen artikel 19, vijfde lid, onderdeel a
van de wet).
De vaststelling door het college van een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip
van de totstandkoming en de samenstelling van die voorziening
(artikel 19, vijfde lid, onderdeel b van de wet).
De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld.
Deze regels hebben in ieder geval betrekking op de inning van de
eigen bijdrage door het college en de mogelijkheid van betaling
in termijnen (artikel 23, derde lid van de wet).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke
boete
Artikel 35 van de wet draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van
de bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende
overtredingen kan worden opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het
bedrag dat ten hoogste als bestuurlijke boete kan worden opgelegd.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGNB: In de Wet inburgering worden de begrippen “inburgeringsvoorziening”
en“taalkennisvoorziening”gebruikt. In de hieronder staande toelichting
worden beide begrippen waar mogelijk afzonderlijk genoemd. In een enkel
geval wordt uit overweging van leesbaarheid het woord “voorziening”
gehanteerd, waarmee zowel inburgeringsvoorziening als
taalkennisvoorziening wordt aangeduid.1BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die
worden gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit
inburgering en de Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze
verordening.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen in haar gemeente
goed te informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de
Wet inburgering en over het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen. De wet laat gemeenten vrij om zelf te bepalen
op welke wijze de informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen
wordt georganiseerd. Wel bepaalt artikel 8 van de wet dat de
gemeenteraad bij verordening hiervoor regels vaststelt.Dit artikel vormt de uitwerking van deze verplichting. Gelet op de
afnemende taakstelling van de gemeente is ervoor gekozen om in de
verordening alleen het kader vast te stellen voor een adequate
informatievoorziening door het college aan de
inburgeringsplichtigen.3InburgeringsaanbodVanaf 1 januari 2013 is het college alleen verplicht een
inburgeringsvoorziening of eentaalkennisvoorziening aan te bieden aan asielgerechtigden en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren die voor 1 januari
2013 inburgeringsplichtig zijn geworden.4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en
samenstelling van die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b,
WI). In dit artikel worden de kaders vastgesteld waarbinnen het college
de opdracht heeft voor de asielgerechtigde inburgeringsplichtige, een op
de persoon toegesneden inburgeringsvoorziening samen te stellen.In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een
passende inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening moet
vaststellen. Bij het bepalen van de geschiktheid van een voorziening
kunnen de volgende factoren een rol spelen:
De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal
en de Nederlandse samenleving en zijn of haar
leercapaciteit.
De maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of
gaat vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden
gedacht aan het verrichten van betaalde arbeid en/of het
opvoeden van kinderen.
De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij
kan bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen.
De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke
bedienaren wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben
dus niet de mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan
geestelijke bedienaren aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen
opleveren de inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt
is wel, zo blijkt uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod
voor een inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde
inburgeringsplichtige niet wordt gedaan, indien dat diens
arbeidsinschakeling belemmert.De Wet inburgering bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd
moet worden met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
(reïntegratievoorziening) als een inburgeringsvoorziening wordt
aangeboden aan een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of
een uitkering ontvangt op grond van een andere socialezekerheidswet of
socialezekerheidsregeling én die verplicht is om arbeid te verkrijgen of
te aanvaarden (artikel 20, eerste lid van de wet). Het college is
verantwoordelijk voor het aanbieden van de gecombineerde
inburgeringsvoorziening (artikel 20, tweede lid van de wet). Het tweede
lid van artikel 4 van de verordening draagt het college op om er voor te
zorgen dat de inburgeringsvoorziening wordt afgestemd op de
re-ïntegratievoorziening.Aangezien deze voorzieningen in het kader van de uitkeringsverstrekking
op grond vansocialezekerheidswetten of –regelingen ook door andere partijen dan het
college (kunnen) worden verstrekt, zal het college afspraken moeten
maken met de verantwoordelijke uitvoerders van de socialezekerheidswet
of –regeling: het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV),
eigenrisicodragers of overheidswerkgevers (artikel 21 van de wet).Het derde en vierde lid regelen de bijkomende faciliteiten die het
college als onderdeel van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening kan opnemen. In de wet is geregeld waaruit een
inburgeringsvoorziening in ieder geval moet bestaan: een cursus die
toeleidt naar het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als
tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos afleggen van het
desbetreffende examen (artikel 19, derde lid van de wet).Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen maakt ook maatschappelijke
begeleiding een verplicht onderdeel uit van de inburgeringsvoorziening
of de taalkennisvoorziening (artikel 19, zesde lid van de wet). Wat
betreft de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan de
inburgeringsplichtigen kan opnemen, kan worden gedacht aan
trajectbegeleiding of het (periodiek) houden van voortgangsgesprekken
met de inburgeringsplichtingen. Ook kan worden gedacht aan een
uitbreiding van de opleiding, bijvoorbeeld in de vorm van een
maatschappelijke stage of een aparte module die gericht is op het
verwerven van kennis van de Nederlandse samenleving. Trajectbegeleiding
en het houden van voortgangsgesprekken zullen vooral van belang zijn bij
inburgeringsplichtigen die geen inburgeringsvoorziening in combinatie
met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling krijgen. 5De inning van de eigen bijdrageIn de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op
de inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het
college en de mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde
lid van de wet). De hoogte van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet
en bedraagt € 270,-. Dit bedrag kan bij algemene maatregel van bestuur
worden gewijzigd (artikel 23, tweede lid van de wet). Voor de betaling
is gekozen is voor een maximum van ten hoogste 36 maandelijkse
termijnen.6Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid van de wet dat
bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten
en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld. Dit
artikel delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen
die in het artikel worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het
kader van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening op te
leggen. Het college legt in de beschikking tot de vaststelling van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening dezeverplichtingen vast.7De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die ervoor moeten zorgen
dat het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van
belang omdat zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het
goed is – leidt tot een besluit tot het toekennen van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het college het
aanbod van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan de
inburgeringsplichtige op schriftelijke wijze doet en dat het aanbod
wordt toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige staat
ingeschreven in de GBA. Daarnaast is de mogelijkheid opgenomen om het
aanbod persoonlijk te overhandigen. In de praktijk blijkt het vaak beter
een dergelijk aanbod direct te overhandigen aan de inburgeringsplichtige
zodat dit direct doorgesproken en geaccepteerd kan worden. Dit bevordert
de snelheid waarmee een voorziening van start kan gaan. Het komt zelden
voor dat een aanbod geweigerd wordt. Bovendien mag de gemeente per
januari 2013 nog slechts een aanbod doen aan asielgerechtigden die
uiterlijk 31 december 2012 een verblijfsvergunning toegekend hebben
gekregen. Asielgerechtigden die zich voor het eerst in een gemeente
vestigen ontvangen over het algemeen een bijstandsuitkering en zullen
vanuit de WWB verplicht worden het aanbod aan te nemen. Mocht het nodig
zijn, dan kan een aanbod alsnog verzonden worden.Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de
uiteindelijke beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming
met het aanbod tevens worden opgevat als instemming met de beschikking
tot het vaststellen van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd).
Deze beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (het
vierde lid).De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de
inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit
schriftelijk aan de gemeente meedeelt (het derde lid). Het meest
praktisch is dat deze schriftelijke mededeling geschiedt in de vorm van
het laten ondertekenen door de inburgeringsplichtige van een verklaring
die door de gemeente is opgesteld. Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de
gemeente meldt dat hij wel een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening wil, maar dat hij gelet op zijn situatie bepaalde
wijzigingen aangebracht zou willen zien in het aanbod van de
gemeente.Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het gedane aanbod
moeten aanpassen.Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert
de inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen.8De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is een beschikking. Dit betekent dat de
inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in bezwaar
en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in
ieder geval in de beschikking moeten worden neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan
verbonden rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig
moeten worden vermeld (onderdelen a en b).De inburgeringsplichtige is verplicht zijn medewerking te verlenen aan
de uitvoering van deinburgeringsvoorziening (artikel 23, eerste lid van de wet). Handhaving
hiervan is alleen mogelijk als de verplichtingen van de
inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan de betrokkene
(onder andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt.De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen
moet hebben behaald, ligt vast in de wet (artikel 7, eerste lid, van de
wet). In de beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding
worden gemaakt (onderdeel c).Onderdeel e bepaalt dat in de beschikking moet worden vastgelegd in
hoeveel termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze
de betaling plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de
bijstandsuitkering). 9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 van de wet draagt de gemeenteraad op bij verordening de
hoogte van de bestuurlijke boete vast te stellen die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn
voor de verschillende overtredingen de maximumbedragen van de
bestuurlijke boete vastgelegd.De gemeente kan deze boetebedragen in haar verordening overnemen, maar
ze kan ook lagere bedragen vaststellen.De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn
maximumbedragen en géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke
overtreding de bestuurlijke boete moeten afstemmen op de ernst van de
overtreding en de mate waarin deze aan de overtreder kan worden
verweten. Bovendien moet het college daarbij ook zonodig rekening houden met de
omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd (artikel 38, tweede
lid van de wet).Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij elke op te leggen
bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete passend is, gelet op de
individuele omstandigheden van de betrokken inburgeringsplichtige.Er is voor gekozen om de maximale bedragen te hanteren om zodoende het
college de grootst mogelijke bandbreedte te geven bij het bepalen van de
hoogte van de boete.10Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingAls de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een
bestuurlijke boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd is
neergelegd in artikel 9, derde lid van de verordening. Op grond van
artikel 32 van de wet moet het college in de boetebeschikking een nieuwe
termijn vaststellen waarbinnen de inburgeringsplichtige alsnog het
inburgeringsexamen moet behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen
deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen verwijtbaar niet heeft
behaald, is in artikel 10 geregeld dat het college een boete van
maximaal € 1.000,- (artikel 34, onderdeel d van de wet) vaststelt. In de
boetebeschikking zal weer een nieuwe termijn moeten worden opgenomen
waarbinnen de inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet behalen.
Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze (derde) termijn het
inburgeringsexamen niet heeft behaald, kan een boete van wederom
maximaal € 1.000,- worden opgelegd. Deze maximumboete geldt ook voor
alle hierop volgende overschrijdingen van termijnen door
inburgeringsplichtige. 11Inwerkingtreding en overgangsbepalingDit artikel spreekt voor zich.12CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.