CVDR307612_2Verordening op de heffing en invordering van reclamebelasting 2013nlregelingCuijk2018-05-22CuijkGemeenteblad d.d. 18 december 2014, nr. 76960Verordening reclamebelasting Cuijk 2013Gemeentewetgemeenteraadfinanciën en economie2014-12-15De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2014-12-192016-01-01Wijziging regelingonbekendbelastingenGeenGeenVerordening op de heffing en invordering van reclamebelasting 2013De raad van de gemeente Cuijk;gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 30
oktober 2012;gelet op artikel 227 van de Gemeentewet;b e s l u i
t:vast te stellen de “Verordening op de heffing en invordering van reclamebelasting
2013” (Verordening reclamebelasting Cuijk 2013)1BegripsomschrijvingenDeze verordening verstaat onder:
reclameobject: een openbare aankondiging in letters,
symbolen of kleuren, of een combinatie daarvan, zichtbaar vanaf de
openbare weg;
bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout,
steen, metaal of ander materiaal, welke op de plaats van bestemming
hetzij direct of indirect met de grond verbonden is, hetzij directe
of indirecte steun vindt in of op de grond;
vestiging:
een onroerende zaak als bedoeld in hoofdstuk III van de Wet
waardering onroerende zaken of een deel daarvan, dat door één
organisatie of bedrijf wordt gebruikt;
verschillende onroerende zaken, als bedoeld in artikel 16 van de Wet
waardering onroerende zaken, die direct naast elkaar gelegen zijn en
door één organisatie of bedrijf tezamen voor één doel worden
gebruikt;.
voorziening: specifiek hulpmiddel bestemd voor het
aanbrengen van één of meer (al dan niet wisselende) openbare
aankondigingen;
jaar: een kalenderjaar.
2GebiedsomschrijvingDeze verordening is van toepassing binnen het gebied van de gemeente Cuijk,
zoals aangegeven op de bij deze verordening behorende en daarvan deel
uitmakende kaart (Bijlage 1).3Belastbaar feitOnder de titel ‘reclamebelasting’ wordt, onder de bij deze verordening
gestelde voorwaarden, binnen het gebied als bedoeld in artikel 2 een directe
belasting geheven ter zake van openbare aankondigingen zichtbaar vanaf de
openbare weg.4BelastingplichtDe reclamebelasting wordt geheven van de gebruiker van de vestiging, waarop
en/of waarbij één of meer reclameobjecten zijn aangebracht.5Grondslag van heffing en belastingtarief1.De reclamebelasting wordt geheven per vestiging.2.Indien de vestiging gelijk is aan de onroerende zaak, als bedoeld in
artikel 16 van de Wet waardering onroerende zaken, bedraagt de
heffingsmaatstaf een vast bedrag, vermeerderd met een bedrag dat
afhankelijk is van de op de voet van hoofdstuk IV van de Wet waardering
onroerende zaken voor de onroerende zaak vastgestelde WOZ-waarde voor
het betreffende kalenderjaar.3.In afwijking van het tweede lid, bedraagt de heffingsmaatstaf, indien de
vestiging deel uitmaakt van één onroerende zaak, als bedoeld in artikel
16 van de Wet waardering onroerende zaken, een vast bedrag vermeerderd
met een bedrag dat afhankelijk is van het deel van de WOZ-waarde van de
onroerende zaak dat aan de vestiging voor het betreffende kalenderjaar
kan worden toegerekend.4.In afwijking van het tweede lid, bedraagt de heffingsmaatstaf voor een
vestiging als bedoeld in artikel 1, onderdeel c, sub 2, een vast bedrag
vermeerderd met een bedrag dat afhankelijk is van de gezamenlijke
WOZ-waarde zoals deze op de voet van hoofdstuk IV van de Wet waardering
onroerende zaken voor de onroerende zaken die samen de vestiging vormen,
is vastgesteld voor het betreffende kalenderjaar.5.Bij de bepaling van de heffingsmaatstaf wordt buiten aanmerking gelaten
de waarde van delen van de vestiging die in hoofdzaak tot woning dienen
dan wel in hoofdzaak dienstbaar zijn aan woondoeleinden.6.Indien met betrekking tot een onroerende zaak geen WOZ-waarde is
vastgesteld op de voet van hoofdstuk IV van de Wet waardering onroerende
zaken wordt de heffingsmaatstaf van die onroerende zaak bepaald met
overeenkomstige toepassing van het bepaalde bij of krachtens de
artikelen 17, 18 en 20, tweede lid, van de Wet waardering onroerende
zaken.7.Het tarief voor de reclamebelasting bedraagt € 200,00 per
vestiging.8.Indien de WOZ-waarde van de vestiging meer bedraagt dan € 50.000,00,
wordt het in het vorige lid genoemde tarief vermeerderd met een bedrag
ad € 2,18 per € 1.000,00 WOZ-waarde boven de € 50.000,00 tot een maximum
van € 581,00. 9.Indien de vastgestelde WOZ-waarde voor het betreffende jaar naar beneden
wordt bijgesteld, wordt de aanslag ambtshalve verminderd indien de
lagere WOZ-waarde leidt tot een lager belastingbedrag voor de
reclamebelasting.6BelastingtijdvakHet belastingtijdvak is gelijk aan het kalenderjaar.7Ontstaan van belastingschuld en heffing naar tijdsgelang1.De belastingschuld ontstaat bij het begin van het belastingtijdvak. 2.Indien de belastingplicht na het begin van het belastingtijdvak
aanvangt, ontstaat de belastingschuld bij de aanvang van de
belastingplicht.3.Indien de belastingplicht in de loop van het belastingtijdvak aanvangt,
is de reclamebelasting verschuldigd voor zoveel twaalfde gedeelten van
de voor dat jaar verschuldigde reclamebelasting als er in dat jaar, na
het tijdstip van de aanvang van de belastingplicht, nog volle
kalendermaanden overblijven. 4.Indien de belastingplicht in de loop van het belastingtijdvak eindigt,
wordt de aanslag op verzoek van belastingplichtige verminderd met zoveel
twaalfde gedeelten van de voor dat jaar verschuldigde reclamebelasting
als er in dat jaar, na het tijdstip van de beëindiging van de
belastingplicht, nog volle kalendermaanden overblijven.8Wijze van heffingDe reclamebelasting wordt geheven bij wege van aanslag. 9VrijstellingenDe reclamebelasting wordt niet geheven voor openbare aankondigingen:
die korter dan 13 weken aanwezig zijn, tenzij deze openbare
aankondigingen zijn aangebracht in een voorziening waarin, waaraan
of waarop wisselende openbare aankondigingen worden aangebracht, die
individueel korter dan 13 weken aanwezig zijn, maar waarbij de
verschillende openbare aankondigingen gezamenlijk 13 weken of meer
aanwezig zijn;
die als algemene bewegwijzering waarmee een algemeen belang wordt
gediend, kunnen worden aangemerkt;
die door de gemeente of in opdracht van de gemeente is geplaatst of
aangebracht, indien en voor zover de openbare aankondiging geschiedt
ter uitvoering van de publieke taak;
die door (semi-)overheden of culturele, maatschappelijke of daarmee
gelijk te stellen lichamen met ideële doelstellingen zijn
aangebracht en betrekking hebben op activiteiten die uitsluitend een
cultureel, maatschappelijk, charitatief of ideëel belang
dienen;
aangebracht door of namens winkeliersverenigingen of
centrummanagement, waarbij het reclameobject uitsluitend bestaat uit
een vlag, banier of zuil met de naam van de winkeliersvereniging of
het centrummanagement;
aangebracht op bouwterreinen, voor zover deze opschriften
rechtstreeks betrekking hebben op de op dat terrein in uitvoering
zijnde bouwwerkzaamheden;
die door politieke partijen zijn aangebracht en die een ideëel
belang dienen;
die onderdeel uitmaken van voor de verkoop of verhuur bestemde
artikelen en producten in een etalage of in de winkel;
bestemd voor de verkoop of verhuur van onroerende zaken, indien deze
aanwezig zijn in de onmiddellijke nabijheid van de te verkopen of te
verhuren zaak;
aangebracht op scholen, zorginstellingen, ziekenhuizen, kerken en
moskeeën, en die uitsluitend betrekking hebben op de functie van het
gebouw.
10Termijnen van betaling1.De aanslagen moeten worden betaald uiterlijk op de laatste dag van de
maand volgende op de maand die in de dagtekening van het aanslagbiljet
is vermeld.2.In afwijking in zoverre van het eerste lid geldt, ingeval het
totaalbedrag van de op één aanslagbiljet verenigde aanslagen, of als het
aanslagbiljet maar één aanslag bevat het bedrag daarvan minder is dan €
4.000,00 dat de aanslagen moeten worden betaald in drie gelijke
maandelijkse termijnen waarvan de eerste termijn vervalt op de laatste
dag van de maand volgende op de maand die in de dagtekening van het
aanslagbiljet is vermeld en elk van de volgende termijnen telkens een
maand later. 3.In gevallen bedoeld in het tweede lid geldt in afwijking in zoverre van
het aldaar bepaalde, zolang de verschuldigde bedragen door middel van
automatische betalingsincasso van de betaalrekening van de
belastingschuldige kunnen worden afgeschreven, dat de aanslagen moeten
worden betaald in elf gelijke termijnen waarvan de eerste termijn
vervalt op de laatste dag van de maand volgende op de maand die in de
dagtekening van het aanslagbiljet is vermeld en elk van de volgende
termijnen telkens een maand later4.De Algemene termijnenwet is niet van toepassing op de in de voorgaande
leden gestelde termijnen.11KwijtscheldingVan deze belasting wordt geen kwijtschelding verleend.12Nadere regels door het college van burgemeester en wethoudersHet college van burgemeester en wethouders kan nadere regels geven met
betrekking tot de heffing en de invordering van de reclamebelasting.13Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking met ingang van de eerste dag na die
van de bekendmaking.2.De datum van ingang van de heffing is 1 januari 2013.14CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als 'Verordening reclamebelasting Cuijk
2013'. Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van de gemeente
Cuijk van 17 december 2012.R.M. van der Weegen Mr. W.A.G. Hillenaargriffier voorzitter1bij de Verordening reclamebelasting Cuijk 2013Als aangewezen gebied, bedoeld in artikel 2 van de verordening, geldt het op de
bijgevoegde kaart gearceerde gedeelte. De afbakening is gebaseerd op de bezoekersstromen. Het argument is dat
ondernemers met een reclame-uiting profiteren van de toenemende bezoekersstromen
vanuit de parkeervoorzieningen én het station Cuijk. Het verhogen van het aantal
bezoekers is een van de doelstellingen van het centrummanagement.De belangrijkste parkeervoorzieningen (buiten de straten zelf) zijn:
Stationsomgeving
Zwaanplein
Maasburg Parkeergarage
Deken van den Ackerhof
Maasboulevard
Markt
Behoort bij raadsbesluit van 17 december 2012De griffier van de gemeente CuijkToelichting op de Verordening reclamebelasting Cuijk 2013A AlgemeenDe verordening is gebaseerd op de tekst van artikel 227van de Gemeentewet.Omdat sprake is van een belasting, hoeft er tegenover het heffen van de
reclamebelasting geen individuele tegenprestatie of kostenpost te staan van de
gemeente. Het vereiste van maximaal 100% kostendekkendheid, zoals dat van
toepassing is bij de legesheffing, geldt hier niet.De opbrengst vloeit in de algemene middelen en de gemeente kan die aanwenden
naar eigen inzicht. De reclamebelasting wordt dan ook primair als een algemeen
dekkingsmiddel opgevat. Over de besteding van de opbrengst van de reclamebelasting oordeelde rechtbank
Zutphen (20 januari 2010, nr. 09/334, Doetinchem, LJN: BL8525), dat het
gerechtvaardigd is dat die wordt gebruikt ten behoeve van de ontwikkeling (van
het centrummanagement) van het centrum van de gemeente. Het staat de raad vrij
om de opbrengst uit de reclamebelasting aan te wenden op de wijze die het beste
past bij het gemeentelijk beleid. In dit geval is het de bedoeling dat de
opbrengst van de reclamebelasting in de vorm van een subsidie aan de stichting
wordt verstrekt ten behoeve van het financieren van activiteiten en
voorzieningen voor de promotie en verbetering van het verblijfsklimaat in het
centrum van de gemeente. De reclamebelasting is dus niet bedoeld om openbare
aankondigingen terug te dringen. Naar het oordeel van de rechtbank is de
gemeentelijke wetgever hiermee niet buiten zijn bevoegdheden getreden. De
reclamebelasting is een objectieve belasting. Dat houdt onder andere in dat in
beginsel alle openbare aankondigingen in de reclamebelasting moeten worden
betrokken. Maar om de heffing in de praktijk uitvoerbaar te houden zijn in
artikel 9 vrijstellingen opgenomen. Zie hiervoor de toelichting op artikel 9. Heffing van reclamebelasting in een beperkt gebied van de gemeente is onder
voorwaarden toegestaan. Omdat slechts in een deel van de gemeente wordt geheven
is een kaart als bijlage bij de verordening opgenomen. Zie bijlage 1. Daarin
staat de begrenzing gedetailleerd beschreven.In de verordening is gekozen voor heffing op basis van de waarde die is
vastgesteld op grond van de Wet waardering onroerende zaken (de WOZ-waarde). De
gemeente mag volgens de Gemeentewet de heffingsmaatstaf voor een belasting
namelijk zelf bepalen. Het bedrag van een gemeentelijke belasting mag echter niet afhankelijk worden
gesteld van het inkomen, de winst of het vermogen. Zowel de WOZ-waarde als het
hebben van een reclame-uiting voldoen hieraan en zijn objectief vast te stellen.
De WOZ-waarde als heffingsgrondslag voor de reclameheffing is eerlijk en
verdedigbaar. De ‘normale’ reclameheffing is op basis van de grootte van de
reclame-uiting. Het is denkbaar dat een grote winkel relatief veel omzet en
weinig reclame-uitingen heeft. Andersom kan een kleine winkel veel
reclame-uitingen hebben terwijl deze relatief veel minder omzet heeft. Een
reclameheffing met als grondslag de WOZ-waarde is daarom veel billijker omdat de
bijdrage is gekoppeld aan de waarde van het pand. In het geval van de WOZ-waarde als grondslag hoeft er alleen gecontroleerd te
worden of er een openbare aankondiging gedaan wordt. Daarnaast wordt gebruik
gemaakt van een bestaand bestand dat tot stand is gebracht en wordt bijgehouden
in het kader van de heffing van onroerende-zaakbelastingen (OZB). Het aantal
administratieve handelingen wordt hierdoor verder beperkt omdat kan worden
aangesloten bij de inning van de OZB-aanslagen. Er is in de verordening gekozen voor een tweedeling in de opbouw van het
heffingsbedrag. Een vast bedrag van € 200,00 wordt bij alle panden geheven
indien er een openbare aankondiging zichtbaar is. Dat geldt voor alle panden met
een WOZ-waarde van maximaal € 50.000. De onderneming waarvan de WOZ-waarde meer
dan € 50.000 aan WOZ-waarde vertegenwoordigt, betaalt boven dit vaste bedrag een
tarief van € 2,18 per € 1.000 WOZ-waarde. Daar is wel een maximum aan verbonden.
Het maximum te heffen bedrag is vastgesteld op € 581,00. Dat geldt dan met name
voor WOZ-waarden vanaf 225.000. Van de in de heffing te betrekken panden zijn 77
WOZ-waarden lager dan € 225.000. Van 90 panden ligt de waarde daarboven. Die
betalen dus dat maximumbedrag.B Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsomschrijvingenOm duidelijkheid te scheppen over de inhoud en toepassing van in de verordening
voorkomende begrippen is daarvan een omschrijving opgenomen in artikel 1.Artikel 2 GebiedsomschrijvingHeffing binnen een beperkt gebiedReclamebelasting kan worden ingevoerd in slechts een deel van de gemeente.
Daarbij geldt wel als voorwaarde dat de gemeente hiervoor een objectieve en
redelijke grond heeft. In verband met haar bewijspositie in een eventuele beroepsprocedure, doet de
gemeente er goed aan om er voor te zorgen dat die objectieve en redelijke grond
uit gemeentelijke stukken duidelijk blijkt. Denk hierbij aan beleidsregels,
collegevoorstellen of raadsvoorstellen. Zie in dit verband Rechtbank Middelburg
30 januari 2008, 07/443, LJN: BC7882. De rechter keurde de invoering van de
reclamebelasting in de binnenstad van Middelburg goed op grond van de extra
investeringen in de binnenstad die de gemeente deed en de door de gemeente
gewenste regulering van het uiterlijk van de binnenstad. Met betrekking tot de heffing in alleen het centrum van de gemeente oordeelt
Rechtbank Zutphen (20 januari 2010, nr. 09/334 Doetinchem, LJN: BL8525) dat de
gemeentelijke autonomie ten aanzien van het invoeren van lokale belastingen het
mogelijk maakt dat de reclamebelasting slechts in een deel van de gemeente wordt
ingevoerd, mits daarvoor een objectieve en redelijke rechtvaardiging bestaat.
Daarvoor kan dienen de wens (beleid) van de gemeente om de opbrengst van de
reclamebelasting in de vorm van een subsidie te verstrekken aan een stichting
(centrummanagement) waarbij die subsidie uitsluitend wordt ingezet ter
versterking van het centrum van de gemeente. Ook onze gemeente zet de opbrengsten uit reclamebelasting, na aftrek van de
perceptiekosten in ten behoeve van het centrummanagement. Dat betekent dat
heffing in een beperkt gebied is toegestaan.Artikel 3 Belastbaar feitGeheven wordt voor openbare aankondigingen zichtbaar vanaf de openbare weg.
Uiteraard onder de voorwaarden die in deze verordening zijn bepaald.Openbare aankondigingArtikel 227 van de Gemeentewet, noch enige andere (fiscale) wet geeft een
definitie van het begrip openbare aankondiging. Daardoor moet aansluiting worden
gezocht bij het spraakgebruik. In beginsel vallen alle openbare aankondigingen
zichtbaar vanaf de openbare weg onder de reclamebelasting. Het gaat overigens om
de openbare aankondiging zelf en niet om het voorwerp waarop die aankondiging
zich bevindt. Bij een reclametekst op een gevelbord bijvoorbeeld is de
aankondiging op het bord belast en niet het bord zelf. Bij openbare aankondigingen kan gedacht worden aan schriftelijke aankondigingen,
foto’s, tekeningen, logo’s, stickers, raam- en aanplakbiljetten, teksten en
figuren op gevelborden, etalageruiten, lichtbakken, vlaggen, neonreclames,
merken, emblemen en andere beeldbepalende kenmerken. De belastingrechter
oordeelde dat een muurschildering met daarnaast een logo van een bedrijf en een
op het bedrijf slaande tekst, een openbare aankondiging is in de zin van de
reclamebelasting (Hoge Raad 30 maart 2007, nr 42353, LJN: AX2154 en de
samenhangende verwijzingsprocedure Hof Amsterdam, 6 maart 2009, nr. 0700180,
LJN: BH6990).De rechtbank Utrecht (11 november 2009, nr. SBR 09/581,Veenendaal, niet
gepubliceerd) oordeelde dat onder het wettelijk begrip ‘openbare aankondiging’
niet slechts reclame in engere zin valt, maar meer in het algemeen elke tot het
publiek gerichte mededeling van commerciële dan wel ideële aard waarmee de
aandacht wordt getrokken voor een dienst, een product of een boodschap. Hieruit
valt naar het oordeel van de rechtbank af te leiden dat het niet gaat om de
vraag welk (commercieel of ideëel) belang beoogd wordt met het betreffende
opschrift, maar louter om de vraag of het opschrift tot doel heeft de aandacht
van het publiek te trekken voor dit object of onderwerp. Ook ideële uitingen
voor een bepaalde boodschap vallen volgens de jurisprudentie onder het begrip
‘openbare aankondiging’. In die zin is voor de vraag of een opschrift al dan
niet als openbare aankondiging belastingplichtig is, niet relevant wat de
achterliggende gedachte is voor het trekken van aandacht van het publiek. Het is
dus ook niet relevant of er met een opschrift al dan niet beoogd wordt reclame
te maken. Het opschrift “huisartsenpraktijk X” is volgens de rechtbank aan te
merken als een openbare aankondiging, omdat het opschrift duidelijk maakt aan
mensen die de praktijk zoeken dat de huisartsenpraktijk in een bepaald pand is
gevestigd. Daarmee richt het opschrift zich tevens tot het publiek in het
algemeen.Echter, openbare aankondigingen zoals de vermelding van openings- en
sluitingstijden en aanduidingen die aangeven waar de hoofdingang van een gebouw
zich bevindt, zijn geen openbare aankondiging in de zin van de reclamebelasting.
Hof Amsterdam oordeelde dat dergelijke aankondigingen slechts bijkomstig de
aandacht vestigen op het gebouw ten einde deel te nemen aan het economische
verkeer en daarmee zakelijke belangen te bevorderen (Hof Amsterdam 30 januari
1998, nr. 96/1387, Belastingblad 1998 blz. 530, LJN: AA4190).Een aankondiging is openbaar indien het publiek vanaf de openbare weg de
aankondigingen visueel kan waarnemen. Aankondigingen in gebouwen zijn meestal
niet zichtbaar vanaf de openbare weg en in dat geval daardoor niet belastbaar.
Rechtbank ’s-Gravenhage oordeelde dat openbare aankondigingen die door de
bladeren van bomen tijdelijk slecht zichtbaar zijn, wel onder de
reclamebelasting vallen (Rb. ’s-Gravenhage 16 augustus 2006, nr. 05/8066, LJN:
AY8441).In artikel 9 is via de vrijstellingen geregeld welke openbare aankondigingen
niet in de heffing worden betrokken omdat het doel en de strekking van deze
reclamebelasting daarvoor aanleiding geeft. Het is immers een heffing waarvan de
middelen na aftrek van de perceptiekosten uitsluitend worden ingezet voor
centrummanagement.Het begrip openbare wegDe Gemeentewet geeft geen definitie van het begrip openbare weg. De
belastingrechter knoopt voor het begrip ‘openbare weg’ aan bij de definitie uit
de Wegenwet (Hof Leeuwarden 30 oktober 1967, BNB 1968/214 inzake de straatbelasting en Hoge Raad 21 september
2001, nr. 35502, Belastingblad 2001, blz. 996 inzake de OZB). Volgens artikel 1
van de Wegenwet moet onder weg mede worden verstaan: voetpad, rijwielpad,
jaagpad, dreef, molenweg, kerkweg en andere verkeersbanen voor beperkt gebruik.
Ook een brug wordt aangemerkt als weg.Volgens artikel 4 van de Wegenwet is een weg openbaar:
wanneer hij, na het tijdstip van dertig jaren vóór het in werking treden
van deze wet, gedurende dertig achtereenvolgende jaren voor een ieder
toegankelijk is geweest;
wanneer hij, na het tijdstip van tien jaren vóór het in werking treden
van deze wet, gedurende tien achtereenvolgende jaren voor een ieder
toegankelijk is geweest en tevens gedurende die tijd is onderhouden door
het rijk, provincie, gemeente of een waterschap;
wanneer de rechthebbende daaraan de bestemming van openbare weg heeft
gegeven.
Samenvattend geldt dat een weg openbaar is wanneer deze daadwerkelijk voor
iedereen toegankelijk is. Het is daarbij niet van belang wie eigenaar is van de
weg. Een weg is niet openbaar als deze alleen op verzoek voor een ieder
toegankelijk is.Artikel 4 BelastingplichtDe reclamebelasting wordt geheven van de gebruiker van de vestiging, waarop
en/of waarbij één of meer reclameobjecten zijn aangebracht.Artikel 5 Grondslag van heffing en belastingtarief Via met name dit artikel wordt de keuze voor de WOZ-waarde als heffingsmaatstaf
geregeld. Verder is in dit artikel geregeld hoe om te gaan met de berekening van de
aanslag voor verschillende onroerende zaken die direct naast elkaar gelegen zijn
en door één organisatie of bedrijf tezamen voor één doel worden gebruik. De
gezamenlijke WOZ-waarde vormt dan de basis voor de heffing. Als er sprake van
een woongedeelte in de WOZ-waarde, wordt deze waarde buiten de berekening van de
aanslag gelaten. Over de wijze waarop de tarieven tot stand zijn gekomen, wordt
kortheidshalve verwezen naar het raadsvoorstel.Artikel 7 Ontstaan van de belastingschuld en heffing naar
tijdsgelangDe belasting is verschuldigd bij het begin van het belastingtijdvak of zo dit
later is, bij de aanvang van de belastingplicht. Hiermee kunnen de aanslagen
tezamen op één aanslagbiljet worden opgelegd met de overige gemeentelijke
jaarheffingen. Wel is het mogelijk dat de belastingplicht in de loop van het
belastingjaar aanvangt of eindigt. Daarvoor zijn bepalingen opgenomen zodat er
alsnog een aanslag kan worden opgelegd of eventueel ontheffing worden verleend. Artikel 9 VrijstellingenDe Gemeentewet kent voor de reclamebelasting geen verplichte vrijstellingen. Wel
kan de gemeenteraad in de verordening reclamebelasting zogenoemde facultatieve
vrijstellingen opnemen. De raad heeft daarvoor een ruime bevoegdheid. Een
beperking bij het opnemen van vrijstellingen in de verordening is, dat een
vrijstelling objectief moet zijn om te voorkomen dat toepassing van de
vrijstelling leidt tot strijdigheid met de algemene beginselen van behoorlijk
bestuur, waaronder het gelijkheidsbeginsel. Het is wenselijk om de heffing in de
praktijk uitvoerbaar te houden en daarom een aantal objectieve vrijstellingen op
te nemen. Het gaat om de volgende de vrijstellingen die voor zich spreken. De
belasting wordt niet geheven voor reclameobjecten:die korter dan 13 weken aanwezig zijn, tenzij deze openbare aankondigingen zijn
aangebracht in een voorziening waarin, waaraan of waarop wisselende openbare
aankondigingen worden aangebracht, die individueel korter dan 13 weken aanwezig
zijn,
maar waarbij de verschillende openbare aankondigingen gezamenlijk 13
weken of meer aanwezig zijn;
die als algemene bewegwijzering waarmee een algemeen belang wordt
gediend, kunnen worden aangemerkt;
die door de gemeente of in opdracht van de gemeente is geplaatst of
aangebracht, indien en voor zover de openbare aankondiging geschiedt ter
uitvoering van de publieke taak;
die door (semi-)overheden of culturele, maatschappelijke of daarmee
gelijk te stellen lichamen met ideële doelstellingen zijn aangebracht en
betrekking hebben op activiteiten die uitsluitend een cultureel,
maatschappelijk, charitatief of ideëel belang dienen;
aangebracht door of namens winkeliersverenigingen of centrummanagement,
waarbij het reclameobject uitsluitend bestaat uit een vlag, banier of
zuil met de naam van de winkeliersvereniging of het
centrummanagement;
aangebracht op bouwterreinen, voor zover deze opschriften rechtstreeks
betrekking hebben op de op dat terrein in uitvoering zijnde
bouwwerkzaamheden;
die door politieke partijen zijn aangebracht en die een ideëel belang
dienen;
die onderdeel uitmaken van voor de verkoop of verhuur bestemde artikelen
en producten in een etalage of in de winkel;
bestemd voor de verkoop of verhuur van onroerende zaken, indien deze
aanwezig zijn in de onmiddellijke nabijheid van de te verkopen of te
verhuren zaak;
aangebracht op scholen, zorginstellingen, ziekenhuizen, kerken en
moskeeën, en die uitsluitend betrekking hebben op de functie van het
gebouw.
Artikel 10 Termijnen van betalingDeze bepaling is identiek aan die in de verordeningen van alle gemeentelijke
jaarheffingen zoals de onroerende-zaakbelastingen en rioolheffing die
gecombineerd op één aanslagbiljet worden opgelegd. Hiermee kan de aanslag
reclamebelasting op ditzelfde biljet worden opgelegd. Artikelen 6, 8, 11, 12 13 en 14Deze (standaard)bepalingen spreken voor zich en behoeven geen nadere
toelichting.