CVDR306717_1Toeslagenverordening WWB 2013nlregelingLaren2019-01-30LarenLarens Journaal 26-7-2013Toeslagenverordening WWB 2013Wet werk en bijstand, art. 30Wet werk en bijstand, art. 8, lid 1gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-06-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-08-032013-01-01nieuwe regelingRaadsbesluit 2013/24-IIIMaatschappelijke zorg en welzijnGeen.Deze verordening vervangt de Toeslagenverordening WWB 2012-A en treedt met terugwerkende kracht per 1 januari 2013 in werking.Toeslagenverordening WWB 2013De raad van de gemeente Laren;gelezen voorstel 2013/24 van burgemeester en wethouders d.d. 14 mei
2013;gelet op artikel 8 lid 1 onder c en artikel 30 van de Wet werk en
bijstand;B E S L U I T : vast te stellen de Toeslagenverordening WWB 2013.1- ALGEMENE BEPALINGEN1Begripsomschrijving en bereik Alle begrippen, die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand (WWB), de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en de
Gemeentewet. In deze verordening wordt verstaan onder: a. wet: de
Wet werk en bijstand b. toeslag: de toeslag genoemd in artikel 25,
lid 2 van de wet c. bijstandsnorm : de op grond van paragraaf 3.2
van de wet op de belanghebbende van toepassing zijnde norm,
vermeerderd of verminderd met de op grond van paragraaf 3.3. van de
wet, door het college vastgestelde verhoging of verlaging; d. norm:
de normen als bedoeld in artikel 21 van de wet; e. woonkosten:
1.Indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand geldende
huurprijs, bedoeld in artikel 1,onderdeel d, van de Wet op de
huurtoeslag; 2.Indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een
bedrag per maand omgerekende som van de verschuldigde hypotheekrente
en de in verband met het in eigendom hebben van de woning te betalen
zakelijke lasten en een naar omstandigheden vast te stellen bedrag
vooronderhoud; Deze verordening is van toepassing op belanghebbenden van 21 jaar
of ouder maar jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd, die niet
in een inrichting verblijven. In geval van gehuwden gelden de
bepalingen van deze verordening uitsluitend indien beide echtgenoten
21 jaar of ouder maar jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd
zijn. Voor de toepassing van deze verordening wordt niet als "een ander"
aangemerkt: a. een inwonend kind tot 21 jaar; b. een inwonend kind
vanaf 21 jaar indien dit kind een in aanmerking te nemen inkomen
heeft van ten hoogste het normbedrag voor de kosten van
levensonderhoud voor hoger onderwijs genoemd in artikel 3.18 van de
Wet studiefinanciering. Voor de toepassing van deze verordening
wordt een gezin beschouwd als “een ander”. 2:CATEGORIEËN2.Categorieën Voor belanghebbenden ten aanzien van wie de bijstand kan worden
verhoogd of verlaagd, geldt een categorieaanduiding als nader
uitgewerkt in dit artikel. De categorieën worden aangeduid als: a.
alleenstaande; b. alleenstaande ouder; c. gehuwden; 3:CRITERIA VOOR HET VERHOGEN VAN DE BIJSTANDSNORM VOOR EEN
ALLEEN-STAANDE OF ALLEENSTAANDE OUDER3.Verhogingen norm alleenstaande of alleenstaande ouder De norm voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder met zijn
ten laste komende kinderen of met thuisinwonende kinderen als
bedoeld in artikel 25 van de wet, in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft, wordt verhoogd met een toeslag van 100 procent.
De norm voor een alleenstaande of alleenstaande ouder wordt verhoogd
met een toeslag van 100 procent, indien hij zijn kosten niet kan
delen met een ander. De norm voor een alleenstaande of alleenstaande
ouder wordt verhoogd met een toeslag van 50 procent indien hij zijn
kosten met een ander kan delen. De norm voor een alleenstaande of
alleenstaande ouder wordt verhoogd met een toeslag van 25 procent,
indien hij zijn kosten met twee of meer anderen kan delen. 4:CRITERIA VOOR HET VERLAGEN VAN DE BIJSTANDSNORM OF DE
TOESLAG4.Verlagingen norm gezin De norm wordt lager vastgesteld indien de gehuwden hun kosten
kunnen delen met één of meer anderen. De verlaging op grond van dit
artikel bedraagt 50 procent van de toeslag als de gehuwden hun
kosten kunnen delen met één ander. De verlaging op grond van dit
artikel bedraagt 75 procent van de toeslag als de gehuwden hun
kosten kunnen delen met twee of meer anderen. 5.Verlaging bij ontbreken woonkostenDe norm of de toeslag wordt verlaagd met 75 procent van de toeslag
als de alleenstaande, de alleenstaande ouder of het gezin lagere
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de
norm of de toeslag voorziet als gevolg van het bewonen van een
woning waaraan geen woonkosten zijn verbonden of het niet aanhouden
van een woning.6.Verlaging toeslag alleenstaande van 21 en 22 jaar De verlaging bedoeld in artikel 29 van de wet bedraagt: a. 100
procent van de toeslag indien het een jongere van 21 jaar betreft;
b. 50 procent van de toeslag indien het een jongere van 22 jaar
betreft. In afwijking van lid 1 wordt de verlaging vastgesteld op de
hoogte van de toeslag, die op grond van artikel 3 van deze
verordening zou worden toegekend, indien deze minder bedraagt dan de
verlaging, waartoe toepassing van lid 1 van dit artikel zou leiden.
5:OVERIGE BEPALINGEN7.Anticumulatie De bijstandsnorm van de alleenstaande of alleenstaande ouder
bedraagt: minimaal de norm genoemd in artikel 21, sub a of artikel
21 sub b van de wet. maximaal de norm genoemd in artikel 21,sub a of
artikel 21 sub b van de wet, verhoogd met de maximale toeslag van
artikel 25, lid 2 van de wet. De bijstandsnorm voor gehuwden
bedraagt: 1. minimaal de norm genoemd in artikel 21 sub c van de
wet, verlaagd met de maximale toeslag van artikel 25, lid 2 van de
wet. 2. maximaal de norm genoemd in artikel 21 sub c van de wet.
8.Uitvoering Burgemeester en wethouders zijn belast met de uitvoering van deze
verordening. In gevallen, waarin deze verordening niet voorziet,
beslissen burgemeester en wethouders. 9.CiteerwijzeDeze verordening kan worden aangehaald als "Toeslagenverordening WWB
2013.10.InwerkingtredingDe Toeslagenverordening WWB 2013 treedt in werking op de 8e dag na
bekendmaking en werkt terug tot en met 1 januari 2013. Per 1 januari
2013 vervalt de Toeslagenverordening WWB 2012-A. Vastgesteld door de raad in zijn openbare vergadering van 26 juni 2013.drs. T.W. Zwemmer drs. E.J. Roestgriffier voorzitterALGEMENE TOELICHTING (Toeslagenverordening WWB 2013)De leeftijd waarop men recht krijgt op het AOW-ouderdomspensioen wordt vanaf 1
januari 2013 stapsgewijs verhoogd naar 67 jaar in 2023 en vanaf 2024 gekoppeld
aan de stijging van de levensverwachting. De Algemene Ouderdomswet (AOW) is een
fundamenteel onderdeel van de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving. De
leeftijdsgrens van 65 jaar is daardoor diep geworteld in het Nederlandse recht
en speelt ook op tal van andere terreinen een rol. De verhoging van de
AOW-leeftijd vraagt daarom ook om aanpassingen op andere terreinen dan de AOW.
Ook de WWB is hierop aangepast met als gevolg dat ook de Toeslagenverordening
moet worden veranderd.Omdat mensen door het stapsgewijs verhogen van de AOW-leeftijd verschillende
AOW-leeftijden kunnen hebben, is er voor gekozen in de wetgeving de
leeftijdsgrens van «65 jaar» – daar waar mogelijk – te vervangen door «de
pensioengerechtigde leeftijd, bedoeld in artikel 7a, eerste lid, van de Algemene
Ouderdomswet». Hoewel om wetgevingstechnische redenen in artikel 1 van de AOW
een definitiebepaling is opgenomen van het begrip «pensioengerechtigde leeftijd»
wordt verwezen naar het nieuwe artikel 7a van de AOW omdat in dat artikel de
AOW-leeftijd is verwerkt.Systeem van toeslagen en verlagingenDe WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan een systeem
van basisnormen, toeslagen en verlagingen. De normen zijn geregeld in paragraaf
3.2 WWB. Paragraaf 3.3 WWB voorziet in toeslagen en verlagingen. De som van deze
drie onderdelen (normen, toeslagen en verlagingen) levert de bijstandsnorm op.
Het gaat dan om de bijstandsnorm voor personen van 21 tot en de
pensioengerechtigde leeftijd die niet in een inrichting verblijven.De WWB kent verschillende normen voor alleenstaanden, alleenstaande ouders en
gehuwden. Alleenstaanden en alleenstaande ouders komen in aanmerking voor een
toeslag indien zij hogere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben
dan waarin de norm voorziet, als gevolg van het niet of niet geheel kunnen delen
van deze kosten met een ander. De woonsituatie is hierbij van doorslaggevende
betekenis. De hoogte van de toeslag, die wordt aangegeven in de
toeslagenverordening, bedraagt maximaal de volledige toeslag, zoals opgenomen in
artikel 25 lid 2 WWB en moet aansluiten bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Voor een alleenstaande van 21 of 22 jaar kan de toeslag
afwijkend worden vastgesteld.De WWB kent de volgende grondslagen om de norm of toeslag voor personen van 21
tot en met de pensioengerechtigde leeftij die niet in een inrichting verblijven
te verlagen: het kunnen delen van kosten met een ander; de woonsituatie; de recente
beëindiging van deelname aan onderwijs of beroepsopleiding. Voor de berekening van de bijstandsnorm geldt een vaste volgorde: eerst de norm,
dan eventueel een toeslag en vervolgens de verlagingen. Het college is bevoegd
om de algemene bijstand (de bijstandsnorm na aftrek van eventuele inkomsten) in
afwijking van deze regel hoger of lager vast te stellen indien de individuele
omstandigheden van de belanghebbende daartoe aanleiding geven.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1 Begripsomschrijving en bereikEr is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB, Awb of de
Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit voorkomt
dat in geval van wijziging van de betreffende definities in de betreffende
wetten ook de verordening moet worden gewijzigd.Norm: Omdat de verordening alleen betrekking heeft op belanghebbenden van 21 jaar of
ouder, en jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd wordt verwezen naar de
normen zoals opgenomen in artikel 21 van de wet. Voor belanghebbenden met de
pensioengerechtigde leeftijd gelden aparte normen, zoals vastgelegd in de wet in
artikel 22.Woonkosten: Voor de woonkosten van een huurwoning wordt aangesloten bij de huur, zoals
bedoeld in de Wet op de huurtoeslag. Voor de woonkosten van een koopwoning of
eigen woning gaat het om de hypotheek-rente en de zakelijke lasten, die voor de
woning zijn verschuldigd. Voor wat betreft de hypotheekrente gaat het om de
rente voor dat deel van de hypotheek, die is afgesloten voor de financiering van
de woning. Hypotheekrente, die betrekking heeft op bijvoorbeeld de financiering
van duurzame gebruiks-goederen, wordt niet meegenomen. Het begrip woonkosten
sluit hierdoor aan bij de definitie "woon-kosten" zoals opgenomen in de Algemene
Bijstandswet (Abw), die tot 1 januari 1996 van kracht was. Volgens de Centrale
Raad van Beroep volgt uit de geschiedenis van de totstandkoming van de Abw dat
het begrip woonkosten ten tijde van de Abw (nog steeds) moest worden uitgelegd
conform de bepalingen van het tot 1 januari 1996 geldende Bijstandsbesluit
landelijke normering. Aangenomen moet worden dat deze rechtspraak ook onder de
WWB nog van betekenis is.Bij “het in eigendom hebben van de woning te betalen zakelijke lasten” kan
worden gedacht aan het rioolrecht, het eigenaarsdeel van de onroerende
zaakbelasting, de opstalverzekering, het eigenaarsdeel van de waterschapslasten
en de erfpachtcanon.Doelgroep:De werking van de verordening is beperkt tot belanghebbenden in de
leeftijdscategorie van 21 tot de pensioengerechtigde leeftijd. Vanwege de lagere
jongerennorm is ervoor gekozen geen verdere verlaging toe te passen bij
belanghebbenden van 18 tot 21 jaar.De jongerennormen zijn laag vastgesteld omdat de ouders nog onderhoudsplichtig
zijn jegens kinderen totdat deze de leeftijd van 21 jaar hebben bereikt. De
ouders kunnen bijvoorbeeld voldoen aan hun onderhoudsplicht door hun kind bij
hen in te laten wonen of de huur voor hen te betalen. In dergelijke gevallen zou
als het ware “dubbel gekort” worden als ook nog krachtens de
Toeslagenverordening de uitkering verlaagd zou worden. Bovendien zou de
toepassing van de categoriale verlagingen op belanghebbenden van 18, 19 of 20
jaar de uitvoering nodeloos ingewikkeld maken.Mocht evenwel het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van
artikel 20 WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om
op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand hoger of lager vast te
stellen.Eén ander: Inwonende kinderen worden gezien als "een ander die tevens zijn hoofdverblijf
heeft in de woning van de ouder", indien ze 21 jaar of ouder zijn, tenzij het
inkomen van het kind lager is dan het normbedrag voor de kosten van
levensonderhoud voor hoger onderwijs, genoemd in artikel 3.18 van de Wet
studiefinanciering. Kinderen tot 21 jaar worden, ongeacht de hoogte van hun
inkomsten, niet als een ander gezien. Kinderen vanaf 21 jaar worden niet als een
ander gezien als hun inkomen lager is dan het bedrag van artikel 3.18 van de Wet
studiefinanciering. Op die manier wordt voorkomen dat een bijvoorbeeld een
bijbaantje van een studerend/schoolgaand kind direct gevolgen heeft voor de
uitkering van de ouders. Het bedrag genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering bedraagt €
604,15 (bedrag per 1 januari 2012).Doordat kinderen tot 21 jaar – ongeacht hun inkomen – nooit als een ander worden
gezien, is de verordening hiermee ruimer dan de wettelijke regeling (kosten
kunnen niet worden gedeeld met meerderjarige kinderen met een inkomen lager dan
het normbedrag van artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering).Gezin:Een gezin wordt beschouwd als één ander. Deze bepaling is opgenomen om te
voorkomen dat de inwoning van een echtpaar tot een ongewenste dubbele verlaging
zou leiden. Weliswaar is in die situatie sprake van twee inwonenden, maar het
"schaalvoordeel" is niet groter.Artikel 2 CategorieënDit artikel verwijst naar de wet. Een nadere toelichting is niet nodig. Artikel 3 Criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm voor een alleenstaande
of alleen-staande ouderArtikel 3 lid 1 en 2 De landelijke normen (exclusief toeslagen) gaan er vanuit dat alleenstaanden en
alleenstaande ouders hun noodzakelijke kosten van het bestaan volledig kunnen
delen. Deze noodzakelijke kosten van het bestaan worden mede bepaald door de
mate waarin een belanghebbende deze kosten met een ander kan delen. Met name de
woonsituatie speelt hierbij een belangrijke rol. Echter, ook met andere uitgaven
waarbij sprake kan zijn van schaalvoordeel door het gezamenlijk voldoen van
kosten van huisvesting en huishouding, moet rekening worden gehouden.
Voorbeelden hiervan zijn duur-zame gebruiksgoederen (o.a. woninginrichting en
huishoudelijke apparatuur), maar ook vaste lasten, abonnementen en andere
kosten.Doorslaggevend is niet of de kosten feitelijk worden gedeeld, maar of deze
gedeeld kunnen worden. Burgemeester en wethouders zijn niet verplicht om bij de
verlening van de toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het is
mogelijk om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders de maxi-male toeslag te
verstrekken, en geen gebruik te maken van de verlagingsmogelijkheden.De mate waarin de bestaanskosten kunnen worden gedeeld, bepaalt, zoals gezegd,
de hoogte van de toeslag. De toeslag bedraagt minimaal 0% en maximaal 100% van
het bedrag genoemd in artikel 25, lid 2. Degene die voor een toeslag in
aanmerking wenst te komen, moet aannemelijk maken dat er geen sprake is van de
kosten die kunnen worden gedeeld en dat er derhalve terecht aanspraak op een
toeslag wordt gemaakt. De toeslag maakt een integraal deel van de bijstandsnorm
uit. De algemene inlichtingenverplichting die op aanvrager rust, geldt ook voor het
toeslagendeel. Aanvrager zal dan ook door middel van het overleggen van gegevens
het recht moeten aantonen.In artikel 30 lid 2 van de wet is bepaald dat in de verordening in ieder geval
moet worden vastgelegd dat de maximale toeslag wordt verstrekt indien geen ander
zijn hoofdverblijf heeft in de woning van de alleenstaande of alleenstaande
ouder.Artikel 3 lid 3 Het gezamenlijk bewonen van een woning levert schaalvoordelen op. Deze
schaalvoordelen treden op omdat diverse kosten kunnen worden gedeeld. De kosten
van huur, heffingen, belastingen, verzekeringen, vastrecht nutsbedrijven en
dergelijke zijn voor personen die een woning delen lager, omdat deze kosten per
woning slechts eenmaal in rekening worden gebracht. Indien er op enigerlei wijze
sprake is van het kunnen delen van kosten wordt de toeslag als gevolg van de
optredende schaalvoordelen vastgesteld op maximaal 50 procent van de toeslag.
Dit geldt ook voor de persoon die een kamer verhuurt, huurt of inwoont. Het kan
echter voorkomen dat bijvoorbeeld een kamer-huurder een zodanige huurprijs moet
betalen, dat niet meer gesproken kan worden van schaalvoor-delen. De Centrale
Raad van Beroep onderzoekt altijd de feitelijke (financiële) situatie. Het kan
dus nodig zijn om te individualiseren, indien het resterende inkomen onvoldoende
is om de woonlasten te kunnen voldoen. Daarbij wordt ook rekening gehouden met
een verlies aan huurtoeslag bij kamer-verhuur.Artikel 3 lid 4 Als nog een ander zijn hoofdverblijf in de woning heeft kunnen de kosten nog
meer gedeeld worden. Daarom is in het derde lid bepaald dat de toeslag 25%
bedraagt als er twee of meer medebewoners zijn. Als er nog meer anderen in de woning hun hoofdverblijf hebben, kan er niet
zonder meer van worden uitgegaan dat het delen van kosten in nog sterkere mate
mogelijk is, zodat bijvoorbeeld de toeslag op nihil zou kunnen worden gesteld.
Dat is voorbehouden aan de situatie dat alle bestaanskosten gedeeld worden, nl.
bij een gezamenlijke huishouding.Door de gekozen omschrijving heeft deze bepaling geen invloed op de inwonende
zelf. Bijvoorbeeld: de alleenstaande (hoofd)bewoner die kamers verhuurt aan twee
alleenstaanden heeft geen recht op een toeslag. De beide onderhuurders vallen
onder de omschrijving van lid 3 en hebben ieder dus aanspraak op een toeslag van
50 procent van de toeslag.Artikel 4 Verlagingen norm gezinArtikel 4 lid 1 De hoogte van de uitkering van alleenstaanden en alleenstaande ouders is
afhankelijk van de mate waarin zij de kosten van het bestaan kunnen delen. Hoe
meer kan worden gedeeld, hoe lager de toeslag is. Dit kan zich ook bij gehuwden
voordoen. Als hiervan sprake is, wordt de norm voor gehuwden verlaagd.Artikel 4 lid 2 en 3Met mogelijke schaalvoordelen van een gezin wordt op dezelfde manier rekening
gehouden als bij alleenstaande en alleenstaande ouders (zie artikel 3 van deze
verordening).Artikel 5 Verlaging bij ontbreken woonkostenNiet alleen doordat de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan kunnen
worden gedeeld met een ander, maar bijvoorbeeld ook door het ontbreken van
woonkosten kan sprake zijn van lagere algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan. Bij de bijstandsverlening kan met deze lagere bestaanskosten rekening
worden gehouden. Om die reden is artikel 27 in de wet opgenomen, omdat de
artikelen 25 en 26 van de wet uitsluitend betrekking hebben op het kunnen delen
van kosten met een ander. Dat impliceert dat er sprake is van het gezamenlijk
bewonen van een woning. Van lagere bestaanskosten als gevolg van de woonsituatie
kan in de volgende situaties sprake zijn: Krakers; Derden (bijvoorbeeld een onderhoudsplichtige), die de woonkosten
betaalt van de woning, waarin de bijstandsgerechtigde woont (Centrale Raad van
Beroep, 20 februari 2001, USZ 2001/107). In dit geval bewoont de
bijstandsgerechtigde een woning waaraan voor hem geen woonkosten verbonden zijn.
Er wordt geen huur maar een gebruikersvergoeding betaald aan een vereniging, die
noch huurder noch eigenaar is van een complex (Centrale Raad van Beroep, 6
november 2001, USZ 2002/5). Die daklozen, die niet vallen onder het besluit
“Bijstandsbesluit Adreslozen”. Inwonenden, die geen of nauwelijks ( minder dan €
195 per maand) kostgeld of een bijdrage in de woonlasten betalen. Burgemeester en wethouders zijn niet verplicht om van deze
verlagingsmogelijkheid gebruik te maken. Als wel gebruik wordt gemaakt van deze
mogelijkheid is voor de toepassing van doorslag-gevend belang of jegens een
derde woonkosten verschuldigd zijn. Voordeel van het gebruik maken van deze
verlagingsmogelijkheid is dat ingewikkelde berekeningen achterwege kunnen
blijven.Artikel 6 Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaarArtikel 29 van de wet geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te
passing indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum
jeugdloon er een drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het
minimum jeugdloon voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige ligt
het voor de hand om voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan
voor een 22-jarige.Artikel 7 AnticumulatieOm te voorkomen dat er uitkeringsgerechtigden onder het bestaansminimum terecht
kunnen komen door een stapeling van verlagingen en/of het niet verstrekken van
toeslagen, is ervoor gekozen dat het minimale inkomen van een alleenstaande en
alleenstaande ouder niet lager kan worden dan het toepasselijke normbedrag van
artikel 21 van de wet, en van gehuwden niet lager dan de norm verminderd met de
maximale toeslag.Artikel 10 InwerkingtredingDeze verordening werkt terug tot en met 1 januari 2013.