CVDR305685_1Monumentenverordening Ridderkerk 2013nlregelingRidderkerk2013-10-11Ridderkerkgemeentejournaal, 10-10-2013Monumentenverordening Ridderkerk 2013Gemeentewet, art. 149Monumentenwet 1988, art. 12Monumentenwet 1988, art. 15Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, art. 2.1Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, art. 2.2gemeenteraadruimtelijke ordening, verkeer en vervoer2013-09-12De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-10-112024-01-01Nieuwe regelingGemeentestukken 2013 - 267ruimtelijke ordening, verkeer en vervoerGeen.De Monumentenverordening 1997 gemeente Ridderkerk, vastgesteld 29 september 1997 wordtingetrokken op het moment dat de Monumentenverordening Ridderkerk 2013 in werking treedt.Er is overgangsrecht van toepassing (zie artikel 20 van deze verordening).Monumentenverordening Ridderkerk 2013De raad van de gemeente Ridderkerk;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 6 augustus
2013;gelet op artikel 149 van de Gemeentewet, de artikelen 12 en 15 van deMonumentenwet 1988 en de artikelen 2.1 en 2.2 van Wet algemene
bepalingenomgevingsrecht (Wabo);b e s l u i t :vast te stellen de:MONUMENTENVERORDENING RIDDERKERK 20131.Algemeen1.BegripsbepalingenDeze verordening verstaat onder:
gemeentelijk monument: een in overeenstemming met de bepalingen
van deze verordening als beschermd gemeentelijk monument
aangewezen:
zaak, die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid,
betekenis voor de wetenschap of cultuurhistorische
waarde;
terrein dat van algemeen belang is wegens een daar
aanwezige zaak bedoeld onder 1;
gemeentelijke monumentenlijst: de lijst waarop zijn
geregistreerd de in overeenstemming met deze verordening als
gemeentelijk monument aangewezen zaken of terreinen bedoeld in
onderdeel a;
rijksmonument: beschermd monument, als bedoeld in artikel 1.1,
eerste lid van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
kerkelijke monumenten: onroerende monumenten die eigendom zijn
van een kerkgenootschap, kerkelijke gemeente of parochie of van
een kerkelijke instelling die uitsluitend of voor een overwegend
deel worden gebruikt voor de uitoefening van de eredienst;
beeldbepalende kwaliteiten: kwaliteiten van een onroerende zaak
of terrein die van betekenis zijn voor de directe omgeving van
betreffende onroerende zaak of terrein;
beeldbepalend pand: door de gemeente Ridderkerk aangewezen
object of pand met beeldbepalende kwaliteiten en/of overige
cultuurhistorische waarden die voorkomt op een door het college
vastgestelde lijst;
erfgoedcommissie: de op basis van artikel 15 Monumentenwet 1988
ingestelde commissie met als taak het college op verzoek of uit
eigen beweging te adviseren over de toepassing van de
Monumentenwet 1988, de Wabo, de verordening met betrekking tot
het cultureel erfgoed, het cultuurhistorisch beleid en het
archeologiebeleid;
bouwhistorisch onderzoek: in een schriftelijke rapportage
vastgelegd onderzoek naar de bouwgeschiedenis en/of
bouwhistorische waarden van een monument;
het college: het college van Burgemeester en Wethouders van de
gemeente Ridderkerk;
bevoegd gezag: bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1 van de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
vergunning: een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1,
eerste lid, of 2.2 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht.
Wabo: Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
2.Aanwijzing gemeentelijke monumenten2.Het gebruik van het monumentBij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument.3.De aanwijzing tot gemeentelijk monument1.Het college kan al dan niet op aanvraag van een belanghebbende een
monument aanwijzen als gemeentelijk monument.2.Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt, vraagt het
college advies aan de Erfgoedcommissie.3.De aanwijzing kan geen monument betreffen dat al is aangewezen op
grond van artikel 3 van de Monumentenwet 1988.4.VoorbeschermingMet ingang van de datum waarop de eigenaar van een monument de
kennisgeving van het voornemen tot aanwijzing als beschermd gemeentelijk
monument ontvangt tot het moment dat de aanwijzing en registratie als
bedoeld in artikel 7 plaatsvindt, dan wel vaststaat dat het monument
niet wordt geregistreerd, zijn de artikelen 10 tot en met 12 van
overeenkomstige toepassing.5.Termijnen advies en aanwijzingsbesluit1.De Erfgoedcommissie adviseert schriftelijk binnen 4 weken na
ontvangst van het verzoek van het college.2.Het college beslist binnen 4 weken na ontvangst van het advies van
de Erfgoedcommissie, maar in ieder geval binnen 8 weken na de
adviesaanvraag.6.Mededeling aanwijzingsbesluitDe aanwijzing als bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt medegedeeld
aan degenen die als zakelijk gerechtigden in de kadastrale legger bekend
staan.7.Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst1.Het college registreert het gemeentelijke monument op de
gemeentelijke monumentenlijst.2.De gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke aanduiding,
de datum van de aanwijzing, de kadastrale aanduiding en een
beschrijving van het gemeentelijke monument.8.Wijzigen van de aanwijzing1.Het college kan al dan niet op aanvraag van een belanghebbende de
aanwijzing wijzigen.2.Artikel 3, tweede en derde lid en artikel 4, 5 en 6 zijn van
overeenkomstige toepassing op het wijzigingsbesluit.3.Als de wijziging naar het oordeel van het college van ondergeschikte
betekenis is, dan blijft de toepassing van lid 2 achterwege.4.De inhoud en de datum van de wijziging worden op de gemeentelijke
monumentenlijst aangetekend.9.Intrekken van de aanwijzing1.Als het college de aanwijzing intrekt, zijn artikel 3, tweede lid,
en artikelen 4 en 5 van overeenkomstige toepassing.2.De aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn, als toepassing wordt
gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet 1988.3.De intrekking wordt op de gemeentelijke monumentenlijst
geregistreerd.3.Instandhouding van gemeentelijke monumentale zaken10.Instandhoudingbepaling
Het is verboden een gemeentelijk monument, als bedoeld in
artikel 1, onder a, sub 1 en 2, te beschadigen of te
vernielen.
Het is verboden zonder vergunning van het bevoegd gezag:
een gemeentelijk monument, als bedoeld in artikel 1,
onder a, sub 1 en 2, te slopen, te verstoren, te
verplaatsen of in enig opzicht te wijzigen;
een gemeentelijk monument, als bedoeld in artikel 1,
onder a, sub 1, te herstellen, te gebruiken of te laten
gebruiken op een dusdanige wijze, dat het wordt ontsierd
of in gevaar gebracht.
Het verbod en de vergunningplicht, als bedoeld in het tweede
lid, gelden niet als het collegenadere regels stelt met
betrekking tot de wijze waarop werkzaamheden moeten worden
uitgevoerd.
Het bevoegd gezag verleent, met betrekking tot een monument met
een religieuze bestemming, geen vergunning als bedoeld in het
tweede lid, dan in overeenstemming met de eigenaar, als en voor
zover het een vergunning betreft waarbij wezenlijke belangen van
de godsdienstoefening in dat monument in het geding zijn.
Het verbod en de vergunningplicht, als bedoeld in het tweede
lid, is niet van toepassing indien deze activiteit betrekking
heeft op:
gewoon onderhoud, voor zover detaillering, profilering,
vormgeving, materiaalsoort en kleur niet wijzigen, en
bij een tuin, park of andere aanleg, de aanleg niet
wijzigt, of
een activiteit die uitsluitend leidt tot inpandige
veranderingen van een onderdeel van het monument dat uit
het oogpunt van monumentenzorg geen waarde heeft.
verdere activiteiten zoals genoemd in Bijlage 2,
Hoofdstuk IIIa, artikel 4a van het Besluit
omgevingsrecht (Bor)
11.De schriftelijke aanvraagEen aanvraag als bedoeld in artikel 4.2. van het Besluit omgevingsrecht
voor een vergunningals bedoeld in artikel 10 en de daarbij te overleggen
gegevens en stukken worden in 3-voudingediend.12Termijnen advies en vergunningverlening1.Het bevoegd gezag stuurt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een gemeentelijk monument
aan de Erfgoedcommissie voor advies.2.Binnen vier weken na de datum van verzending van het afschrift
brengt de Erfgoedcommissie schriftelijk advies uit aan het
college.3.Het college kan in het belang van het behoud van monumentale en
bouwhistorische waarden bepalen dat voorafgaande aan de
vergunningverlening bouwhistorisch onderzoek wordt verricht.13WeigeringsgrondenDe vergunning kan alleen worden verleend indien het belang van de
monumentenzorg zich daartegen niet verzet. Bij de beslissing houdt het
bevoegd gezag rekening met het gebruik van het monument.14Intrekken van de vergunningDe vergunning kan door het bevoegd gezag worden ingetrokken als:
blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;
de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich
zodanig hebben gewijzigd, dat het belang van het monument
zwaarder moet wegen.
4.Beschermde monumenten (rijksmonumenten)15Vergunning voor beschermd (rijks)monument1.Het bevoegd gezag stuurt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een beschermd monument aan
de Erfgoedcommissie.2.De Erfgoedcommissie adviseert schriftelijk over de aanvraag binnen
vier weken als het een reguliere voorbereidingsprocedure betreft en
binnen acht weken als het een uitgebreide voorbereidingsprocedure
betreft, ingaand de dag na de datum van verzending van het
afschrift5Overige bepalingen16Schadevergoeding1.Wanneer en voor zover blijkt dat een belanghebbende schade lijdt of
zal lijden, die redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen laste
behoort te blijven, kent het college hem op zijn aanvraag een naar
billijkheid te bepalen schadevergoeding toe, als de schade in
relatie staat tot:
de weigering van het bevoegd gezag een vergunning als
bedoeld in artikel 10 te verlenen;
de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan een
vergunning als bedoeld in artikel 10;
de door het college nader te stellen regels als bedoeld in
artikel 10, derde lid;
2.Voor de behandeling van de verzoeken zijn de bepalingen van de
Procedureverordening Planschade bij toepassing van artikel 6.1 van
de Wet ruimtelijke ordening van overeenkomstige toepassing.17StrafbepalingDegene, die handelt in strijd met de artikel 10 van deze verordening,
wordt gestraft met een geldboete van de tweede categorie of een
hechtenis van ten hoogste drie maanden.18ToezichthoudersMet het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening zijn belast, naast de in artikel 141 van het Wetboek van
strafvordering genoemde opsporingsambtenaren, de bij besluit van het
college dan wel de burgemeester aan te wijzen personen.6Slotbepalingen19Intrekken oude regelingDe Monumentenverordening 1997 gemeente Ridderkerk, vastgesteld 29
september 1997 wordt ingetrokken op het moment dat de Monumentenverordening Ridderkerk 2013
in werking treedt.20Overgangsrecht1.De op grond van de onder artikel 19 ingetrokken
Monumentenverordening gemeente Ridderkerk 1997 aangewezen en
geregistreerde gemeentelijke monumenten, worden geacht aangewezen en
geregistreerd te zijn overeenkomstig de bepalingen van deze
verordening.2.Aanvragen om vergunning die zijn ingediend vóór de inwerkingtreding
van deze verordening worden afgehandeld met inachtneming van de in
artikel 19 ingetrokken verordening.21InwerkingtredingVoor zover deze verordening betrekking heeft op gemeentelijke monumenten
treedt zij de dag na bekendmaking in werking.22CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als “Monumentenverordening Ridderkerk
2013”.Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van12 september 2013de griffier, de voorzitter,Dhr. J.G. van Straalen Mw. A. AttemaTOELICHTING OP DE MONUMENTENVERORDENING RIDDERKERK 2013A. ALGEMENE TOELICHTING De wijzigingen van ten opzichte van de oude monumentenverordening uit 1997
houden verband met de inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (hierna te noemen: Wabo), de Invoeringswet algemene bepalingen
omgevingsrecht (hierna te noemen: Invoeringswet Wabo), het Besluit
omgevingsrecht (hierna te noemen: Bor) en de Regeling omgevingsrecht (hierna te
noemen: Mor).Hiernaast is aansluiting gezocht bij de vanaf 1 januari 2012 gewijzigde
regelgeving voor vergunningsvrijbouwen bij rijksmonumenten (Artikel 3a in
Bijlage II van het Bor)Hierin is bepaald dat voor geen omgevingsvergunning is vereist voor gewoon
onderhoud en een activiteit die uitsluitend leidt tot inpandige veranderingen
van een onderdeel van het monument dat uit het oogpunt van monumentenzorg geen
waarde heeft.In de nieuwe verordening wordt hier voor gemeentelijke monumenten op
aangesloten.Met uitzondering van enkele kleine aanpassingen is de model Erfgoedverordening
van de VNG één op één overgenomen in de Monumentenverordening Ridderkerk 2013.
De aanpassingen houden verband met de hierboven genoemde wijzigingen ten aanzien
van vergunningsvrijbouwen welke nog niet in de modelverordening waren opgenomen.
B. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHOOFDSTUK 1. ALGEMEEN Artikel 1. Begripsbepalingen Sub a Bij de omschrijving van het begrip 'gemeentelijk monument' is aansluiting
gezocht bij de omschrijving van een monument in de Monumentenwet 1988. Aan deze
omschrijving is het begrip natuurwaarde toegevoegd. Dit met als oogmerk om ook
terreinen en landschappelijke structuren met cultuurhistorische waarde aan te
wijzen als beschermd gemeentelijk monument. De cultuurhistorische waarde is
volgens de Memorie van Toelichting de aan een bouwwerk of gebied toegekende
waarde, gekenmerkt door het beeld dat is ontstaan en het gebruik dat de mens in
de loop van de geschiedenis van dat bouwwerk of dat gebied heeft gemaakt. Dit is
een zo ruime omschrijving dat het ook betrekking kan hebben op zaken en gebieden
met een geschiedkundige en of bouwhistorische waarde.Het begrip ‘terreinen’, als bedoeld in sub 2 van artikel 1, dient ruim te worden
uitgelegd. Hoofdzakelijk betreft het locaties waar archeologische waarden in de
bodem (kunnen) zitten, maar daarnaast kan het bijvoorbeeld ook gaan om parken,
tuinen en een perceel met een of meer bomen. Het is niet vereist dat op het
terrein ook een bouwkundig monument voorkomt om over een gemeentelijk monument
te kunnen spreken. Een 'zaak' is immers een veel ruimer begrip. Onder terreinen
dient in elk geval ook te worden verstaan water. Het gaat dus om 'cultuurlijke'
terreinen die (historisch-geografisch) van belang zijn. Daarbij kan het ook om
'natuur' gaan maar dat hoeft helemaal niet.Net als voor rijksmonumenten (na wijziging van de Monumentenwet per 1-1-2012)
geldt er voor gemeentelijke monumenten geen leeftijdsgrens. Ook gebouwen met van
recente datum kunnen als monument worden aangewezen.Uitgangspunt in deze verordening is dat onder het begrip ‘zaak’ alleen
onroerende zaken worden verstaan. Immers, het effectueren van de bescherming
vormt een probleem, aangezien roerende monumenten meestal eenvoudig kunnen
worden verplaatst en daardoor ongemerkt over de gemeentegrens en daarmee buiten
de werking van de verordening worden gebracht. Zaken die naar hun aard roerend
zijn, zoals een kerkorgel, kunnen wel de beschermde status krijgen, op basis van
de redengevende omschrijving. Met het voorgaande in het achterhoofd is het
echter aan gemeenten zelf om met de verordening ook roerende monumenten aan te
wijzen. Daarnaast is het ook mogelijk dat gemeenten door middel van aanvullende
regelgeving voorkomen dat cultuurhistorische voorwerpen, die als gemeentelijk
monument zijn aangewezen, buiten de gemeentegrenzen verdwijnen. Controle en
handhaving van deze regelgeving zijn echter nauwelijks mogelijk.Sub b Dit betreft de lijst waarop de gemeente de overeenkomstig de verordening
aangewezen monumenten registreert. Het plaatsen op de monumentenlijst heeft geen
rechtsgevolg. Het betreft slechts een administratieve handeling. Voorafgaand aan
de plaatsing op de lijst is het de aanwijzing tot gemeentelijk monument die
rechtsgevolg beoogt. Het is inzichtelijker om de aanwijzing en de plaatsing op
de lijst uit elkaar te trekken. Zie ook de toelichting op artikel 3, lid 1, en
artikel 7.Sub c Voor de begripsomschrijving van een 'rijksmonument' is aangesloten bij de
begripsomschrijving uit de Wabo. De Wabo zelf verwijst weer naar de
Monumentenwet 1988. Deze wet omschrijft een beschermd monument als een onroerend
monument die is ingeschreven in een ingevolge de Monumentenwet 1988 vastgesteld
register. Op de vergunningverlening voor rijksmonumenten zijn de bepalingen uit de Wabo
van toepassing.Sub gSinds de komst van de Wet dualisering gemeentebestuur in 2002 kan elk bevoegd
orgaan in de gemeente (raad, college en burgemeester) zelf zijn commissies
instellen. De monumentencommissie is een commissie die adviseert aan het bevoegd
gezag. In de Monumentenverordening wordt door de raad bepaald dat een
monumentencommissie advies moet uitbrengen aan het bevoegd gezag. Dit vloeit
voort uit de Monumentenwet 1988. In artikel 15 van deze wet is bepaald dat de
gemeente in een verordening de inschakeling van een commissie moet regelen die
adviseert aan het bevoegd gezag over aanvragen om een omgevingsvergunning voor
een activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder f van de Wabo. De
wetgever geeft hier dus aan dat het college in dit geval geen keuzevrijheid
heeft ten aanzien van het instellen van een commissie. Het instellen van de
monumentencommissie door het college moet door middel van een apart
collegebesluit. Er bestaat geen modelbesluit voor het instellen van een
(monumenten) commissie door het college. Wij adviseren het college bij het
besluit tot instellen van een monumentencommissie gebruik te maken van de
VNG-modelverordening op de raadscommissie. Deze verordening is te downloaden via
de databank van de Sdu Uitgevers, www.modelverordeningen.nl .De taken van de monumentencommissie strekken zich uit over de Erfgoedverordening
de Monumentenwet 1988 en de Wabo. Door de monumentencommissie in deze
begripsomschrijving bevoegd te verklaren over de toepassing van de Wabo te
adviseren aan het bevoegd gezag, is voldaan aan het vereiste, genoemd in artikel
15 van de Monumentenwet 1988.Mocht een gemeente niet over een monumentenbeleid beschikken, dan moet dit niet
in de bepaling opgenomen worden. Overigens kan de monumentencommissie worden
gecombineerd met een welstandscommissie.Overige begripsbepalingenDe overige begripsbepalingen zijn in hun definitie al ruim omschreven, zodat
deze geen nadere toelichting behoeven. Wat nog wel een nadere toelichting
behoeft is het bouwhistorisch onderzoek. Dit begrip was al bij de vorige
gedereguleerde verordening geschrapt.HOOFDSTUK 2. AANWIJZING GEMEENTELIJKE MONUMENTENDe Wabo is niet van toepassing op dit hoofdstuk. De Wabo ziet alleen op
toestemmingstelsels (vergunningen en ontheffingen).Hierdoor blijft het college van burgemeester en wethouders bevoegd gezag
betreffende de aanwijzing van gemeentelijke monumenten.Artikel 2. Het gebruik van een monument Het betreft hier vooral de gebruiksmogelijkheden die de eigenaar/gebruiker zelf
aan het object toekent. Deze gebruiksmogelijkheden slaan op de constructie en de
ligging van het object, maar ook het feitelijke gebruik van het object
zelf.Artikel 3. De aanwijzing tot gemeentelijk monument Lid 1 De aanwijzing tot gemeentelijk monument en het plaatsen op de monumentenlijst
zijn twee zaken met verschillend rechtsgevolg. De aanwijzing heeft rechtsgevolg,
het daarna registreren op de gemeentelijke monumentenlijst is slechts een
administratieve handeling. Het besluit tot aanwijzing is een discretionaire bevoegdheid van het college. Na
afweging van alle betrokken belangen kan tot aanwijzing worden besloten. De
afweging van de belangen van de rechthebbende ten opzichte van de te beschermen
monumentale waarden moet uitdrukkelijk gemotiveerd in het besluit naar voren
komen (de redengeving). De aanwijzing geeft geen recht op schadevergoeding. De
aanwijzing verandert immers over het algemeen niets aan het bestaande gebruik
van het monument. Een aanwijzing heeft echter wel gevolgen voor de mogelijkheden
wat betreft het toekomstige gebruik van een monumentaal object. Immers, de
monumentaal aangewezen onderdelen mogen slechts met een vergunning (zie art. 10,
tweede lid) of slechts op grond van de nadere regels (zie art. 10, derde lid)
worden gewijzigd. Het wijzigen van niet-monumentale onderdelen is alleen
vergunningvrij wanneer ook geen omgevingsvergunning voor het bouwen is vereist.
Om deze, weliswaar toekomstige, last voor de burger in te perken, dient bij de
aanwijzing in de redengevende omschrijving zorgvuldig bekeken te worden wat wel
en wat niet van het object tot monumentaal beschermingswaardig onderdeel wordt
aangewezen en voor welk deel een vergunningplicht achterwege kan blijven.
Mogelijke afweging kan zijn om alleen de vanuit openbare ruimten zichtbare
bijzondere onderdelen tot monument aan te wijzen, zodat bijvoorbeeld voor
wijzigingen aan de achterkant en het interieur in dat geval geen
omgevingsvergunning voor monumenten is vereist maar bijvoorbeeld alleen een
omgevingsvergunning voor het bouwen.Lid 2 Het college moet het advies inwinnen van de monumentencommissie als bedoeld
onder artikel 1, sub f. De verordening bindt het advies niet aan bepaalde
voorschriften over vorm en inhoud. Een regeling die de taak en werkwijze van de
monumentencommissie bepaalt, is daarvoor de aangewezen plaats. In de verordening
is geen bepaling opgenomen dat voordat het college over een aanwijzing een
besluit neemt de aanvrager en andere belanghebbenden worden gehoord. Dit is
namelijk al geregeld in (de artikelen 4:8 en 4:9 van) de Algemene wet
bestuursrecht (Awb).Lid 3 Monumenten die op grond van een aanwijzing door het Rijk al op een
monumentenlijst zijn geplaatst, komen niet voor aanwijzing als gemeentelijk
monument in aanmerking.Artikel 4. Voorbescherming Dit artikel regelt de voorbescherming voor toekomstige gemeentelijke monumenten,
zoals die ook voor rijksmonumenten geldt. Dat betekent dat in de periode van
kennisgeving van het voornemen van het college om een monument op de
gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen tot het daadwerkelijke
aanwijzingsbesluit (dit kan ook een afwijzing zijn), de artikelen 10 tot en met
12 van deze verordening van toepassing zijn.Dat betekent onder andere dat een monument tijdens de aanwijzingsprocedure tot
gemeentelijk monument niet mag worden afgebroken, gewijzigd, verplaatst (etc.)
zonder een omgevingsvergunning voor monumenten of anders dan de bij nadere
regels opgestelde wijze. Het gebruik van de voorbeschermingsprocedure is
gebonden aan een motivatieplicht, aangezien hieraan voor de eigenaar/gebruiker
financiële consequenties zijn verbonden. Immers, gedurende de voorbescherming
dienen bouwactiviteiten te worden opgeschort. Het inroepen van de
voorbescherming van een object is een publiekrechtelijke beperking en een
beperkingenbesluit in de zin de van artikel 1, onder a, sub 1 juncto artikel 1,
onder b, sub 5 van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen onroerende
zaken. Daarmee is ook onder andere artikel 13 van deze wet van toepassing wat
betreft de aansprakelijkheid van gemeenten voor geleden schade. Daarom moet een
gemeente gegronde redenen kunnen aanvoeren voor het inroepen van de
voorbescherming. Zie hiertoe ook de toelichting bij artikel 6 van deze
verordening.Artikel 5. Termijnen advies en aanwijzingsbesluit In dit artikel worden de termijnen genoemd waarbinnen de monumentencommissie
moet adviseren (lid 1) en het college een beslissing moet nemen (lid 2). Door de
besluitvorming aan een termijn te binden, weten alle belanghebbenden waar ze aan
toe zijn. In het kader van de vermindering van administratieve lasten dient goed
nagedacht te worden over de specifieke invulling met betrekking tot de duur van
de termijnen. Over het algemeen geldt hoe korter de termijnen zijn, des te
minder zijn de administratieve lasten voor de burger. Het bepaalde in lid 2
heeft tot gevolg dat, wanneer de monumentencommissie niet tijdig adviseert, het
college de volgende keuze kan maken: zonder advies een beslissing nemen, of
besluiten om een (te laat uitgebracht advies als bedoeld in het eerste lid) toch
in hun overwegingen te betrekken. Als het college niet tijdig beslist, is op
grond van de Awb sprake van een fictieve weigering. Ingevolge artikel 6:2 staat
voor de aanvrager dan de mogelijkheid van bezwaar of administratief beroep open
die ook tegen een reëel besluit open zou staan. Het artikel bevat geen
bepalingen over bekendmaking van het besluit, omdat de Awb dat afdoende regelt
(afdeling 3.6). Hoewel formeel niet verplicht vraagt het college van
burgemeester en wethouders ook advies aan de Monumentenraad. De Monumentenwet
1988 erkent echter alleen het advies van de monumentencommissie. De
Monumentenwet 1988 kent ook alleen maar de monumentencommissie. Artikel 6. Mededeling aanwijzingsbesluit De ontvangst van de (veelal aangetekende) mededeling (zijnde een afschrift van
de inschrijving) van het college is voor alle aan het monumentale object
verbonden zakelijk gerechtigden van essentieel belang. De kenbaarheid van de
aanwijzing tot monumentaal object is ook te herleiden tot artikel 1, onder a,
sub 1 juncto artikel 1, onder b, sub 6 van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke
beperkingen onroerende zaken. Daarmee zijn de voorschriften uit deze wet ook van
toepassing op een aanwijzingsbesluit als bedoeld in artikel 6 van deze
verordening. Dit artikel regelt overigens niet specifiek dat de aanwijzing wordt
bekendgemaakt aan de eigenaar en de aanvrager, omdat de Awb dat al bepaalt
(afdeling 3.6).Indien artikel 4:8 Awb is toegepast (horen van geadresseerde en
derdebelanghebbenden) dan dienen de betrokkenen op grond van het bepaalde in
artikel 3:43 Awb eveneens een mededeling te ontvangen.Artikel 7. Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst De registratie van de aanwijzing is een administratieve handeling (en geen
besluit). De bedoeling van de bij te houden monumentenlijst is om een ieder snel
inzicht te geven in welke zaken als gemeentelijk monument zijn aangewezen en de
redengeving daartoe. Wat betreft dit laatste aspect zij tevens verwezen naar de
toelichting bij artikel 3, eerste lid (aanwijzing).Artikel 8. Wijziging van de aanwijzing Op grond van dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van gemeentelijke
monumenten te wijzigen (lid 1). Hiervoor geldt dezelfde voorbereidingsprocedure
als voor de aanwijzing zelf (lid 2), tenzij de wijziging van ondergeschikte
betekenis is (lid 3). Wijzigingen van de aanwijzing worden doorgevoerd op de
gemeentelijke monumentenlijst (lid 4).Artikel 9. Intrekken van de aanwijzing Dit artikel geeft de mogelijkheid om de aanwijzing van gemeentelijke monumenten
in te trekken (lid 1). Voor intrekking van de aanwijzing is het advies van de
monumentencommissie nodig. Monumenten op de gemeentelijke monumentenlijst
waarvan de aanwijzing is ingetrokken (omdat ze zijn gesloopt of anderszins
volledig teloor gegaan), worden door het college van de monumentenlijst gehaald.
Het kan zinvol zijn om voor een gebouw, waarvoor een aanvraag tot intrekking van
de aanwijzing loopt een (uitvoerige) documentatie te eisen. Enerzijds kan deze
voor een goede afweging van de aanvraag dienen, anderzijds wordt het gebouw
voorafgaand aan de sloop voor de lokale geschiedenis gedocumenteerd.HOOFDSTUK 3. INSTANDHOUDING VAN GEMEENTELIJKE MONUMENTALE
ZAKENArtikel 10. Instandhoudingbepaling De verbodsbepaling in het eerste lid van artikel 10 vertoont gelijkenis met
artikel 2.2, eerste lid, onder f van de Wabo waarbij het gaat om de beschermde
monumenten uit de Monumentenwet 1988. In dit artikel gaat het alleen over
gemeentelijke monumenten. Ten aanzien van de omgevingsvergunningaanvraag voor
gemeentelijke monumenten is van belang dat het verkrijgen van gegevens en
ontbrekende gegevens geregeld is in de Awb (artikel 4:2 respectievelijk 4:5 en
4:15). In het kader van de Wabo dient de gemeente een aanvraag langs
elektronische weg mogelijk te maken. Een schriftelijke aanvraag wordt ingediend
met behulp van een door de Minister van VROM vastgesteld formulier.De Mor voorziet in nadere regels met betrekking tot de indieningsvereisten voor
de aanvragen voor een omgevingsvergunning. In paragraaf 5.2 van de Mor zijn
specifieke indieningsvereisten opgenomen voor activiteiten met betrekking tot
monumenten. De aard, de omvang en de locatie van de werkzaamheden bepalen welke
indieningsvereisten gelden. Het bevoegd gezag heeft niet de mogelijkheid van
deze indieningsvereisten af te wijken. In het kader van de vermindering van
administratieve lasten voor burgers en bedrijven dienen de indieningsvereisten
bij de vergunningaanvraag zo beperkt mogelijk gehouden te worden. Zo kan het
overleggen van bouwtekeningen worden beperkt tot 1 exemplaar.In lid 3 van artikel 10 wordt de mogelijkheid geschapen voor het college om
nadere regels te stellen die in de plaats kunnen worden gesteld van het verbod
uit het eerste lid en de vergunningplicht uit het tweede lid. De Wabo ziet
alleen op vergunningen en ontheffingen. Deze bepaling over het stellen van
nadere regels valt daarom buiten de Wabo. Het college blijft hiervoor het
bevoegde gezag. Het zal hierbij over het algemeen gaan om wijzigingen aan
gemeentelijke monumenten die niet van ingrijpende aard zijn. Voornamelijk het reguliere onderhoud kan in vastomlijnde regels worden
opgenomen, zodat burgers niet voor relatief eenvoudige wijzigingen (bijvoorbeeld
met betrekking tot kleurstelling of het gebruik van identieke materialen) worden
geconfronteerd met een vergunningprocedure. In deze nadere regels kunnen dan
expliciet die situaties worden benoemd waarin de burger geen vergunning hoeft
aan te vragen. Indien echter duidelijk is wat het toetsingskader is voor grote
(niet-reguliere) wijzigingen aan een monument, kan ook dit toetsingskader in
algemene regels worden opgenomen, zodat burgers nog minder met administratieve
lasten worden geconfronteerd.In de nadere regels (uitvoeringsrichtlijnen of programma´s van eisen) kunnen de
uitgangspunten, functionele toetsen en aanwijzingen in het kader van de
monumentenzorg worden opgenomen. Hierbij dient de bouwkundige en monumentale
kwaliteit (behoudtechnische optiek) voorop te staan. Voorts staat het voeren van
(voor)overleg centraal bij dit artikel, zodat maatwerk kan worden geleverd.
Praktisch gezien gaat een medewerker monumentenzorg van de gemeente, op locatie
en gezamenlijk met de initiatiefnemer, onderzoeken welke aanpassingen mogelijk
zijn aan de hand van de algemene regels, zodat de monumentale waarde van het
object niet of zo min mogelijk wordt aangetast.In lid 4 is de bepaling betreffende de religieuze monumenten teruggeplaatst. Is er sprake van een vergunning voor het monument dan is overeenstemming tussen
de eigenaar en de vergunningverlener nodig. Overleg en overeenstemming betreffen
de wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het religieuze monument.
Dat betekent dat voor bijvoorbeeld een pastorie of catechisatieruimte deze
bepaling dan ook niet geldt.Met lid 5 is voor gemeentelijke monumenten aangesloten op de regelgeving die
geldt voor rijksmonumenten. In het kader van de Modernisering van de
monumentenzorg is het streven om – waar mogelijk – het aantal regels te
verminderen. Dit heeft er in geresulteerd dat met ingang van 1 januari 2012 voor
het plegen van gewoon onderhoud van rijksmonumenten geen omgevingsvergunning
meer aangevraagd hoeft te worden. Dit op voorwaarde dat er:
geen wijzigingen optreden in materiaalsoort, kleur, vormgeving,
detaillering en profilering, detaillering of materiaalgebruik;
er sprake is van een technische noodzaak voor het vervangen of
herstellen van materiaal op beperkte schaal.
Voor alle overige werkzaamheden – dus ook voor onderhoud met gevolgen voor de
monumentale waarde – blijft het aanvragen van een omgevingsvergunning
verplicht.Artikel 11. De schriftelijke aanvraagEen aanvraag voor een omgevingsvergunning kan op grond van het Bor zowel
digitaal als op papier worden ingediend. Een burger heeft de keuze tussen het
digitaal dan wel schriftelijk aanvragen van de omgevingsvergunning. Voor
ondernemingen en personen met een zelfstandig beroep geldt in beginsel geen
keuzevrijheid, zij kunnen uitsluitend een aanvraag langs digitale weg indienen.
aangezien een aantal, met name kleinere, bedrijven nog niet over de benodigde
voorzieningen beschikken om een aanvraag digitaal in te dienen is in overleg met
diverse brancheorganisaties besloten om de verplichting na verloop van twee
jaren in werking te laten treden.Het Bor bepaalt dat in het kader van de vermindering van de administratieve
lasten voor burgers en bedrijven het bevoegd gezag bij een schriftelijke
aanvraag maar maximaal 4 exemplaren van de aanvraag en de daarbij behorende
bescheiden mag opvragen. In bepaalde gevallen kan op grond van het derde lid van
artikel 4.2 Bor hiervan worden afgeweken. Er moet dan sprake zijn van twee of
meer adviezen of verklaringen van geen bedenkingen.Artikel 12. Termijnen van advies en vergunningverlening Op grond van artikel 3.7 Wabo is voor de voorbereiding van een
omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 10 de reguliere
voorbereidingsprocedure van toepassing. Echter indien er meerdere activiteiten
voor het project moeten worden uitgevoerd en voor één van de andere activiteiten
de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure op grond van de Wabo gevolg moet
worden dan wordt voor het hele project de uitgebreide openbare
voorbereidingsprocedure gevolgd. De reguliere voorbereidingsprocedure sluit voor het overgrote deel aan bij titel
4.1 van de Awb. De procedure vangt aan met een verplichte ontvangstbevestiging
van het indienen van een aanvraag. Het bevoegd gezag zendt de aanvrager nadat
het de aanvraag heeft ontvangen een bericht waarin het vermeldt dat zij bevoegd
gezag is, welke procedure zal worden doorlopen, de beslistermijn en de
beschikbare rechtsmiddelen en indien de reguliere procedure wordt gevolgd
vermeldt het bevoegd gezag tevens dat een beslissing van rechtswege is gegeven,
indien niet tijdig op de aanvraag is beslist. Indien de verstrekte gegevens en
bescheiden onvoldoende zijn voor de beoordeling van de aanvraag, stelt het
bevoegd gezag de aanvrager in de gelegenheid de aanvraag binnen de door hem
gestelde termijn aan te vullen.Het bevoegd gezag geeft van de aanvraag met vermelding van de ontvangstdatum
kennis in een of meer dag, nieuws- of huis-aan-huisbladen of op een andere
geschikte wijze. Het bevoegd gezag moet op grond van artikel 3.9 Wabo binnen 8
weken een beslissing op de aanvraag nemen. In deze periode moet het bevoegd
orgaan eventuele belanghebbenden de mogelijkheid geven om zienswijzen in te
brengen (artikel 4:8 Awb). Het bestuursorgaan kan bij verordening op grond van artikel 2.26, derde lid,
Wabo ‘andere instanties’ aanwijzen die in de gelegenheid worden gesteld advies
uit te brengen. Voor het uitbrengen van advies is geen termijn opgenomen. Van
belang is dat de adviseur in de gelegenheid moet worden gesteld om advies uit te
brengen. Het is echter aan de adviseur om te bepalen of hij van deze gelegenheid
gebruik wil maken. Het uitbrengen van een advies staat het nemen van een besluit
niet in de weg. Wordt het advies niet binnen de gestelde termijn gegeven dan kan
het bevoegd gezag de procedure vervolgen.Het bevoegd gezag dient altijd de termijn van 8 weken in acht te nemen. De
termijn van 8 weken kan met ten hoogste zes weken worden verlengd. Het bevoegde
gezag dient hiervan op dezelfde manier mededeling te doen als van de
kennisgeving van de aanvraag. Deze verlenging van 6 weken is voornamelijk
bedoeld om de adviseur meer tijd te geven voor het uitbrengen van een
advies.Op grond van artikel 3.6 Awb dient het bestuursorgaan zelf een termijn te
stellen voor het uitbrengen van advies, indien dit niet al bij wettelijk
voorschrift is bepaald. Deze termijn mag niet zodanig kort zijn, dat de adviseur
zijn taak niet naar behoren kan vervullen. Gelet op de beslistermijn dient het
uitbrengen van het advies door de monumentencommissie parallel te lopen aan de
beoordeling van de aanvraag door het bevoegde gezag. Dit parallel lopen van het
advies en de beoordeling gebeurt ook al in het kader van de verlening van de
evenementenvergunning waarbij een advies van de brandweer is vereist. Het
definitieve besluit wordt gepubliceerd en zes weken ter inzage gelegd waarbij
het wordt opengesteld voor het indienen van bezwaar. Het besluit treedt in
werking met ingang van de dag na haar bekendmaking en wordt opgeschort totdat de
termijn voor het indienen van een bezwaarschrift is verstreken.In lid 3 van artikel 3.9 van de Wabo is een positieve fatale beslistermijn
opgenomen.Deze positieve fatale beslistermijn houdt in dat de overschrijding van de
beslistermijn leidt tot een omgevingsvergunning van rechtswege. De
omgevingsvergunning wordt conform de aanvraag verleend. Men spreekt ook wel van
de fictieve vergunningverlening. De bepalingen uit paragraaf 4.1.3.3 van de Awb
zijn van toepassing verklaard, met uitzondering van artikel 4:20b, derde lid en
4:20f. De van rechtswege verleende vergunning treedt in werking met ingang van
de dag na de bekendmaking en wordt opgeschort totdat de termijn voor het
indienen van een bezwaarschrift is verstreken of indien bezwaar is gemaakt, op
dit bezwaar is beslist.Artikel 13. Weigeringsgronden De omgevingsvergunning wordt geweigerd, indien er strijd is met één van de
toetsingscriteria uit het bestaande toetsingskader. De afzonderlijke
toetsingskaders zijn onder de Wabo namelijk blijven bestaan. In het kader van
dit artikel moet worden afgewogen in hoeverre het belang van monumenten in het
geding is. Inhoudelijk kan aangegeven worden dat het belang van de
monumentenzorg zwaarder weegt dan andere belangen (bijvoorbeeld het economisch
belang). De tekst van het artikel geeft namelijk aan dat het belang van de
monumentenzorg zich niet tegen de vergunningverlening mag verzetten. Hierdoor
wordt de monumentenzorg centraal gesteld. De vergunning moet op grond van dit
artikel worden verleend in de gevallen dat het niet strijdig is met het belang
van de monumentenzorg.Artikel 14. Intrekken van de vergunning Dit artikellid bevat de mogelijke gronden om een vergunning in te trekken. HOOFDSTUK 4. BESCHERMDE MONUMENTEN (RIJKSMONUMENTEN)Artikel 15. Vergunning voor beschermd monument Lid 1 De procedure voor de afgifte door het bevoegd gezag van de vergunning voor
beschermde monumenten staat in paragraaf 3.3 van de Wabo en afdeling 3.4 van de
Awb. De uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure is van toepassing. Hierin
verschilt de omgevingsvergunning voor beschermde monumenten van de
omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten.Voor een vergunning als bedoeld in artikel 10 dient namelijk de reguliere
procedure gevolgd te worden. Door dit onderscheid in procedures is de
beslistermijn voor beide omgevingsvergunningen niet gelijk. Dit heeft tot gevolg
dat de adviestermijn voor beschermde monumenten ook langer zal zijn. Door de
komst van de Wabo wordt de kring van belanghebbenden vergroot. Gedurende de
termijn van terinzagelegging kan een ieder een zienswijze indienen. Voorheen
konden alleen belanghebbenden zienswijzen indienen. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed moet binnen 8 weken (art. 6.4 Bor) na
verzending van de adviesaanvraag adviseren. Het definitieve besluit moet binnen
zes maanden na ontvangst van de aanvraag worden genomen. Op het definitieve
besluit kan nog slechts door belanghebbenden beroep worden ingesteld. De verplichte advisering is in verband met onder meer beperking van de
ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een omgevingsvergunning voor
monumenten los gelaten. Alleen wanneer er sprake is van activiteiten die
ingrijpende gevolgen (kunnen) hebben voor de monumentale waarden is de
adviesplicht van toepassing. Het gaat dan om:
sloop van het monument of een deel daarvan voor zover van ingrijpende
aard;
ingrijpende wijziging van het monument of een belangrijk deel daarvan,
voor zover de gevolgen voor de monumentale waarde vergelijkbaar zijn met
die van gedeeltelijke sloop van ingrijpende aard;
reconstructie van het rijksmonument of een belangrijk deel daarvan,
waarbij het monument wordt teruggebracht in een (veronderstelde) eerdere
staat; of
wijziging van het monument of een belangrijk deel daarvan als gevolg van
een functiewijziging.
Ter compensatie van het wegvallen van het advies van de rijksdienst zullen alle
gemeenten vanaf 2009 een monumentencommissie moeten hebben aangesteld, die
onafhankelijk en deskundig is. Het overgangsartikel 64 in de Monumentenwet 1988,
waarin de rijksdienst bij afwezigheid van een monumentencommissie in diens
advisering trad, is ingetrokken. Indien het beschermd monument buiten de
bebouwde kom ligt, is het college van B&W verplicht om een afschrift van de
aanvraag aan GS te zenden.GS kunnen de adviesbevoegdheid vervolgens naar eigen inzicht invullen en al dan
niet tot advisering overgaan, waarvoor men twee maanden de tijd heeft. Het is
gewenst dat GS al op voorhand kenbaar maken in welke gevallen zij niet
adviseren, zodat de beoogde tijdswinst ook daadwerkelijk kan worden
gehaald.Lid 2 De Monumentenwet 1988 schrijft voor dat de monumentencommissie bij de aanvragen
om een omgevingsvergunning voor beschermde monumenten wordt ingeschakeld. HOOFDSTUK 5. OVERIGE BEPALINGENArtikel 16. Tegemoetkoming in schade In deze verordening is gekozen voor een schadevergoedingsbepaling, waarin de
specifieke gevallen zijn opgenomen op grond waarvan het bevoegd gezag mogelijk
een schadevergoeding aan een belanghebbende dient toe te kennen. Artikel 17. Strafbepaling Deze strafbepaling is met de komst van de Wabo alleen nog van toepassing op de
nadere voorschriften die het college kan stellen op grond van artikel 10, derde
lid en artikel 15, met uitzondering van het tweede lid, onder e. De
strafbaarstelling van de omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten is
geregeld in de Wet economische delicten (Wed). Het handelen zonder vereiste
omgevingsvergunning of in strijd met de voorschriften daarvan wordt aangemerkt
als economisch delict. Voor de strafbaarstelling van de nadere regels geldt dat
artikel 154, lid 1, van de Gemeentewet aan de raad een keuzemogelijkheid laat om
op overtreding van verordeningen straf te stellen, maar geen andere of zwaardere
dan hechtenis van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie,
al dan niet met openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. In artikel 23 van
het Wetboek van Strafrecht zijn de geldboetecategorieën opgenomen. De op te
leggen boete voor strafbare feiten in de eerste categorie is maximaal € 380,-
(januari 2010); in de tweede categorie maximaal € 3800,- (januari 2010). Het is
de gemeente niet toegestaan om een hogere geldboete op te nemen dan in genoemde
categorieën. Op gemeentelijk niveau is, gelet op de ernst van dit vergrijpen de
wens om enige preventieve werking te bereiken, de keuze voor de geldboete van de
tweede categorie of een hechtenis van drie maanden voor het overtreden van de
nadere regels voor de hand liggend.Artikel 18. Toezichthouders In dit artikel worden toezichthouders aangewezen overeenkomstig modelbepaling
90.M van de Aanwijzingen voor de decentrale regelgeving.Het is de bedoeling dat bij het eerste lid, onder a en b, functies van de
ambtenaren die belast zijn met de opsporing worden ingevuld. Het aanwijzen van
toezichthouders ingevolge het tweede lid kan door het college geschieden. Deze
aanwijzingsbevoegdheid staat los van de vergunningverlening en valt derhalve
buiten het bereik van de Wabo.De basis voor deze aanwijzingsbevoegdheid wordt gevonden in hoofdstuk 5 van de
Awb, waarin algemene regels worden gegeven voor de bestuursrechtelijke
handhaving van algemeen geldende rechtsregels en individueel geldende
voorschriften. Toezichthouders worden in artikel 5:11 Awb omschreven als zijnde personen, die
bij of krachtens wettelijk voorschrift belast zijn met het houden van toezicht
op de naleving van het bepaalde bij of krachtens enig wettelijk voorschrift,
zodat de aanwijzing van toezichthouders derhalve in de Erfgoedverordening kan
plaatsvinden. In artikel 5:13 Awb is het evenredigheidsbeginsel neergelegd, wat
inhoudt dat een toezichthouder zijn bevoegdheid slechts mag uitoefenen voor
zover dit redelijkerwijs voor de vervulling van zijn taak noodzakelijk is. Een
toezichthouder kan daarom niet te allen tijde gebruik maken van alle
bevoegdheden die in de Awb standaard aan toezichthouders worden toegekend.
Steeds zal de afweging gemaakt moeten worden of het voor de vervulling van zijn
taak redelijkerwijs noodzakelijk is. Bepalend hiervoor is de aard van het
voorschrift op de naleving waarvan een toezichthouder moet toezien.Op basis van artikel 5:15 Awb is een toezichthouder bevoegd elke plaats te
betreden met uitzondering van woningen zonder toestemming van de bewoner.
'Plaatsen' is daarbij een ruim begrip en omvat niet alleen erven en andere
terreinen, maar ook gebouwen (niet-woningen). Nadrukkelijk zij hier vermeld dat
het college op grond van dit artikel niet zelf opsporingsambtenaren aanwijst als
bedoeld in artikel 141 Strafvordering. Dat kan en hoeft het college ook niet te
doen aangezien artikel 142 lid 1 sub c Wetboek van Strafvordering regelt dat bij
verordening aangewezen toezichthouders ook opsporingsbevoegdheid toekomt. Deze
buitengewone opsporingsambtenaren hebben in de regel een opsporingsbevoegdheid
voor een beperkt aantal strafbare feiten.HOOFDSTUK 6. SLOTBEPALINGENArtikel 19. Intrekken oude regeling Dit artikel regelt de intrekking van de Monumentenverordening gemeente
Ridderkerk 1997, zodat niet twee verordeningen van kracht zijn die hetzelfde
onderwerp regelen. Het uitdrukkelijk intrekken van een oude regeling mag niet
achterwege worden gelaten met een beroep op het beginsel dat een vroegere
regeling ter zijde wordt gesteld door een latere regeling.Artikel 20. OvergangsrechtIn de praktijk blijkt het overgangsrecht vaak problemen te geven. Indien
bijvoorbeeld een regeling wordt ingetrokken, is het niet altijd duidelijk welke
gevolgen de intrekking moet hebben voor op die regeling gebaseerde
beschikkingen. Vanwege de rechtszekerheid en de eerbiediging van bestaande
rechten is daarom in deze verordening een overgangsbepaling opgenomen. De
bestaande rechten betreffen in dit geval de aanwijzing tot monument (artikel 3)
en de vergunning verlening (artikel 10). In het eerste lid worden de op grond
van de oude verordening op de gemeentelijke monumentenlijst voorkomende
monumenten geacht te zijn aangewezen en geregistreerd overeenkomstig deze nieuwe
verordening.In het tweede lid is geregeld dat aanvragen om een omgevingsvergunning voor
gemeentelijke monumenten, die zijn ingediend vóór het van kracht worden van deze
verordening, worden afgehandeld op grond van de oude verordening. Voor een
bepaalde overgangsperiode zullen er dus twee procedures gelden. Artikel 21. Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking één dag na de publicatie hiervan.Artikel 22. Citeertitel Dit artikel noemt de naam van de verordening.