CVDR30443_1Toeslagenverordening Wet Investeren in Jongeren gemeente TynaarlonlregelingTynaarlo2017-09-26TynaarloOostermoer 16 december 2009Toeslagenverordening Wet Investeren in Jongeren gemeente Tynaarloartikel 147, eerste lid Gemeentewetartikelen 12, eerste lid, onderdeel e en 35, eerste lid Wet Investeren in Jongerengemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2009-12-08De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-12-072011-01-01Niet van toepassingRaadsvergaderingGeenToeslagenverordening Wet Investeren in Jongeren gemeente TynaarloRaadsbesluit nr.15Betreft: Toeslagenverordening Wet Investeren in Jongeren gemeente
TynaarloDe raad van de gemeente Tynaarlo;gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van
17 november jl.; gelet op artikel 147, eerste lid Gemeentewet, en de artikelen 12, eerste
lid, onderdeel e en 35, eerste lid, van de Wet Investeren in Jongeren, overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken en het verlagen van
uitkeringen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar bij verordening
te regelen; B E S L U I T:De “Toeslagenverordening Wet Investeren in Jongeren gemeente
Tynaarlo” vast te stellen 1.ALGEMENE BEPALINGEN1:BegripsomschrijvingIn deze verordening wordt verstaan onder:
De wet: de Wet investeren in jongeren;
Gehuwdennorm: de norm bedoeld in artikel 28, eerste lid
onderdeel d, van de wet;
College: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Tynaarlo;
Woning: een woning als bedoeld in artikel 1, onderdeel j, Wet op
de huurtoeslag, als mede een woonwagen of woonschip, als bedoeld
in artikel 3, zesde lid, Wet werk en bijstand;
Woonkosten:
Indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand
geldende huurprijs, bedoeld in artikel 1, onderdeel d,
van de Wet op de huurtoeslag;
Indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag
per maand omgerekende som van de verschuldigde
hypotheekrente en de in verband met het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en een
naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud.
2:ReikwijdteDe bepalingen van deze verordening gelden alleen voor jongeren van 21
jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar. In geval van gehuwden gelden de
bepalingen van deze verordening alleen indien de gehuwden beiden 21 jaar
of ouder doch jonger dan 27 jaar zijn. 2.CRITERIA VOOR HET VERHOGEN VAN DE NORM3.Toeslag Alleenstaande of Alleenstaande ouder1.De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt 20
procent van de gehuwdennorm voor de jongere in wiens woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft; 2.De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor de jongere die met één of meer
anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft. 3.CRITERIA VOOR HET VERLAGEN VAN DE NORM OF TOESLAG4.Verlaging gehuwdenDe verlaging bedoeld in artikel 31 van de wet bedraagt 10 procent van de
gehuwdennorm voor gehuwden die met één of meer anderen hun hoofdverblijf
in dezelfde woning hebben. 5.Verlaging woonsituatieDe verlaging bedoeld in artikel 32 van de wet bedraagt 20 procent van de
gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan voor de jongere
geen woonkosten verbonden zijn.6.Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaar1.De verlaging bedoeld in artikel 34 van de wet is als volgt
vastgesteld:a.In afwijking van artikel 3 bedraagt de toeslag 10 procent van de
gehuwdennorm voor de alleenstaande van 22 jaar in wiens woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft; b.In afwijking van artikel 3 bedraagt de toeslag 5 procent van de
gehuwdennorm voor de alleenstaande van 22 jaar in wiens woning een
of meer anderen het hoofdverblijf hebben;.c.In afwijking van artikel 3 bedraagt de toeslag 5 procent van de
gehuwdennorm voor de alleenstaande van 21 jaar in wiens woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft; d.In afwijking van artikel 3 bedraagt de toeslag 2 en een half procent
voor de alleenstaande van 21 jaar in wiens woning een of meer
anderen het hoofdverblijf hebben.7.Anti-cumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 6 geschiedt zodanig, dat de
toepasselijke norm voor de jongere tenminste bedraagt:
50 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande;
70 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande
ouder;
80 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden.
4.SLOTBEPALINGEN8.inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 oktober 2009.
Deze verordening wordt aangehaald als “Toeslagenverordening Wet
Investeren in Jongeren gemeente Tynaarlo”.
Vries, 8 december 2009De raad voornoemd,F.A. van Zuilen, voorzitterJ.L. de Jong, griffierALGEMENE TOELICHTINGOp grond van de Wet Investeren in Jongeren (WIJ) heeft de gemeenteraad de
opdracht een verordening vast te stellen met betrekking tot het verhogen en
verlagen van de normen die voor de inkomensvoorziening gelden (artikel 12,
eerste lid sub e, WIJ). Hoofdstuk 4 van de WIJ kent voor de vaststelling van de inkomensvoorziening een
systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen. De hoogte van de norm is
geregeld in de artikelen 26 tot en met 29 WIJ. De artikelen 30 tot en met 34
voorzien in de toeslagen en verlagingen. Uit overwegingen van uitvoerbaarheid heeft de wetgever ervoor gekozen om de
normensystematiek die thans is vastgelegd in de WWB zoveel mogelijk over te
nemen in de WIJ. Dat betekent enerzijds dat onderscheid is gemaakt tussen de
normen die gelden voor jongmeerderjarigen (jongeren van 18 tot 21 jaar) en
oudere jongeren (21 tot 27 jaar). Anderzijds zijn de normen voor beide
leeftijdsgroepen identiek aan de normen die thans in de WWB voor beide groepen
gelden. Hetzelfde geldt voor de normen die van toepassing zijn bij het verblijf
in een inrichting. De overgang naar de WIJ leidt op dit onderdeel dus niet tot
een wijziging van de financiële positie van de jongeren die afhankelijk worden
van een inkomensvoorziening. De toeslagenverordening heeft een categoriaal karakter, dat wil zeggen dat voor
een aantal categorieën uitkeringsgerechtigden de hoogte van de toeslag dan wel
verlaging van de norm of de toeslag in de verordening is beschreven. Bij het
afbakenen van de categorieën is aansluiting gezocht bij de Toeslagenverordening
Wet werk en bijstand en daarmee gekozen voor eenvoudig te hanteren criteria. In
deze verordening is daarom bewust gekozen de schoolverlaterskorting van artikel
33 WIJ niet op te nemen. Voorts is gekozen voor een forfaitaire benadering.
Alleen situaties waarin iemand geacht wordt lager bestaanskosten te hebben zijn
omschreven. Dit voorkomt rekenwerk met werkelijke kosten per individueel geval. IndividualiseringHet is niet nodig c.q. mogelijk om alle mogelijke situaties uitputtend te
beschrijven. In niet geregelde gevallen is het college immers bevoegd én
verplicht om de inkomensvoorziening bij wijze van individualisering afwijkend
vast te stellen (artikel 35, vierde lid, WIJ). De werking van de verordening beperkt zich tot uitkeringsgerechtigden van 21 tot
27 jaar, hoewel de WIJ de mogelijkheid biedt verlagingen toe te passen op
inkomensgerechtigden van 18, 19 of 20 jaar. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1 Evenals in de model-toeslagenverordening WWB is het begrip ‘gehuwdennorm’
omschreven, omdat het uitkeringsgebouw in de WIJ, inclusief toeslagen en
verlagingen, voor 21- tot 27-jarigen daaraan is gerelateerd. Volstaan is met een
verwijzing naar artikel 28, tweede lid, sub d, WIJ. De daar genoemde
gehuwdennorm is gelijk aan de gehuwdennorm genoemd in artikel 21, sub c, WWB. Evenmin als in de WWB wordt het begrip ‘woning’ in de WIJ omschreven. Gelet op
de analogie met de WWB mag aangenomen worden dat daarmee hetzelfde begrip is
bedoeld als in de WWB, te weten het begrip ‘woning’, bedoeld in de Wet op de
huurtoeslag, “een gebouwde onroerende zaak voor zover deze als zelfstandige
woonruimte, onvrije etage dan wel andere onzelfstandige woonruimte is verhuurd,
alsmede de onroerende aanhorigheden”. Het begrip ‘woonkosten’ is nader gedefinieerd, omdat dit van belang is voor de
toepassing van artikel 5 (verlaging woonsituatie). Aangesloten is bij de
begripsomschrijving die voorheen onder de vigeur van de Algemene Bijstandswet in
het Besluit landelijke normering (tot 1996) was opgenomen. Deze omschrijving
wordt in veel verordeningen nog gebruikt. Het is aan het college overgelaten om
de onderhoudskosten vast te stellen. Het is ook denkbaar dat geen gebruik wordt
gemaakt van het begrip ‘woonkosten’, maar van de begrippen ‘huur’ en
‘hypotheek’. Het verdient aanbeveling deze dan nader te omschrijven. Omdat een woning ook een woonwagen of woonschip kan zijn, is tevens verwezen
naar artikel 3, zesde lid WWB, waarin deze woonruimtes met een woning worden
gelijkgesteld. Begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader zijn omschreven
hebben dezelfde betekenis als in de WIJ. Zo wordt in deze verordening meerdere
malen het begrip ‘jongere’ gebruikt. Artikel 2, eerste lid, WIJ omschrijft dit
begrip. Onder jongere wordt verstaan: een hier te lande woonachtige Nederlander
(of daarmee gelijkgestelde vreemdeling) 16 jaar of ouder doch jonger dan 27
jaar. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder jongeren echter
verstaan de jongeren in de leeftijd van 21 jaar of ouder maar jonger dan 27 jaar
(zie ook artikel 2). Artikel 2De werking van de verordening is beperkt tot uitkeringsgerechtigden in de
leeftijdscategorie van 21 tot 27 jaar. De artikelen 31 en 32 WIJ maken ook
categoriale verlagingen mogelijk voor uitkeringsgerechtigden van 18, 19 en 20
jaar. Deze uitkeringsgerechtigden hebben echter al een lagere norm (de
jongerennorm), omdat zij in principe een beroep kunnen doen op de ouderlijke
onderhoudsplicht.Artikel 3 Op grond van artikel 35, tweede lid, sub a, WIJ is de gemeenteraad verplicht om
te bepalen dat de toeslag 20 procent van de gehuwdennorm bedraagt voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft (onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van norm of
toeslag op andere gronden). Dit is vastgelegd in lid 1. Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat
er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur
en stookkosten). Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet
er echter van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een
toeslag blijft op zijn plaats. Artikel 4 Artikel 4 vormt het spiegelbeeld van artikel 3. Waar de norm voor een
alleenstaande (ouder) wordt verhoogd met 10% als een woning gedeeld wordt met
een ander, is dit ook gerealiseerd voor gehuwde jongeren in dezelfde situatie.
De jongeren kunnen in dat geval namelijk ook kosten delen met een ander en
daarom is een verlaging op zijn plaats. Artikel 5 Als aan een woning geen woonkosten verbonden zijn, is sprake van lagere
bestaanskosten dan in andere gevallen. Artikel 32 WIJ opent om die reden de
mogelijkheid om de norm of de toeslag te verlagen. Dat is in artikel 5
gerealiseerd. Het bepaalde onder a leidt ertoe dat de norm of toeslag met 20%
wordt verlaagd als de jongere geen woonlasten betaalt. Dat kan zich voordoen bij
krakers, of als de woonkosten worden betaald door een derde, bijv. de ouders of
de ex-partner. Onder woonkosten wordt in dit verband verstaan de huur of, als de
jongere een eigen woning bewoont, de verschuldigde hypotheekrente en de aan het
eigendom verbonden zakelijke lasten alsmede een naar omstandigheden vast te
stellen bedrag voor onderhoud (CRvB 6 november 2001, nrs. 99/7 en 99/29 NABW). Artikel 6 Artikel 34 WIJ geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te passing
indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum jeugdloon er een
drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het minimum jeugdloon
voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige ligt het voor de hand om
voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan voor een 22-jarige. In het tweede lid wordt geregeld, dat -overeenkomstig het bepaalde in artikel 34
WIJ- de verlaging voor een 21- of 22-jarige alleen kan plaatsvinden op de
toeslag. Artikel 7Als gebruik wordt gemaakt van alle verlagingsmogelijkheden dan leidt dit
mogelijk tot nadelige effecten. De jongere komt dan in een situatie waarin niet
in de noodzakelijke kosten van het bestaan kan worden voorzien. Dit lid regelt
dat in het voorkomende geval op grond van het individualiseringsbeginsel de
verlaging beperkt moet worden.