CVDR304077_2Re-integratieverordening Wet werk en bijstand RSD 2007nlregelingRegionale Dienst Werk en Inkomen Kromme Rijn Heuvelrug2019-01-15BunnikDe BiltUtrechtse HeuvelrugWijk bij DuurstedeZeisthuis- aan huisbladen deelnemende gemeentenRe-integratieverordening Wet werk en bijstand RSD 20071. artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet,2. de artikelen 7 en 8 en 10 tweede lid van de Wet werk en bijstand,3. de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet inkomensvoorzieningen oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers,4. artikelen 34, 35 en 36 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschkte gewezen zelfstandigen,algemeen bestuurmaatschappelijke zorg en welzijn2012-02-08De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-01-012012-01-012015-07-01toevoeging artikel 24bOnbekendgeengeenGeenRe-integratieverordening Wet werk en bijstand 2007Het Algemeen Bestuur van de gemeenschappelijke regelinge "Regionale Sociale
Dienst Kromme Rijn Heuvelrug (RSD)"gezien het voorstel van het Dagelijks Bestuur,gelet op het advies van het MT van de RSD,gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, de artikelen 7 en 8 en
10 tweede lid van de Wet werk en bijstand, de artikelen 34, 35 en 36 van de
Wet inkomensvoorzieningen oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
werknemers en de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschkte gewezen zelfstandigen,gelet op de EG-verordening Werkgelegenheidssteun (nr. 2204/2002, Pb EG 2002,
L 337/3) en de EG-verordening de minimissteun (nr. 69/2001, Pb EG 2001, L
10/30), alsmede de Beleidsaanbeveling van belang voor het opstellen van de
gemeentelijke re-integratieverordeningen in het kader van de Wet Werk en
Bijstand (Verzamelcirculaire SZW, 7 april 2004),besluit vast te stellen de volgende verordeningRe-integratieverordening Wet werk en bijstand 2007Hoofdstuk 1. Algemene bepalingenArtikel 1. BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand;
de gemeenten: alle aan de gemeenschappelijke regeling Regionale
Sociale Dienst Kromme Rijn Heuvelrug deelnemende gemeenten;
het algemeen bestuur: het algemeen bestuur van de
gemeenschappelijke regeling Regionale Sociale Dienst Kromme Rijn
Heuvelrug;
het dagelijks bestuur: het dagelijks bestuur van de
gemeenschappelijke regeling Regionale Sociale Dienst Kromme Rijn
Heuvelrug;
uitkeringsgerechtigden: personen met een uitkering ingevolge de
Wet werk en bijstand, de IOAW of de IOAZ;
IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
Anw-ers: personen met een uitkering volgens de Algemene
nabestaandenwet die ingeschreven zijn bij de Centrale
organisatie werk en inkomen;
Nuggers: personen die als werkzoekenden zijn geregistreerd bij
de Centrale organisatie werk en inkomen en die geen
uitkeringsgerechtigden zijn;
cliënten: personen tot 65 jaar die op basis van artikel 10 van
de wet aanspraak maken op ondersteuning bij
arbeidsinschakeling;
jongeren: uitkeringsgerechtigden, Anw-ers en Nuggers niet ouder
dan 23 jaar;
kind: personen als bedoeld in artikel 4 onder d. van de
wet;
re-integratiebedrijf: een organisatie die in opdracht van, of
namens de gemeente (een deel van) het re-integratiebeleid
uitvoert
voorziening: een voorziening die het dagelijks bestuur ter
beschikking stelt voor het bieden van ondersteuning als bedoeld
in artikel 7 eerste lid onder a van de wet;
maatregelenverordening: de verordening als bedoeld in artikel 8,
eerste lid, onderdeel b en artikel 18 van de wet.
Hoofdstuk 2. Beleid en financiënArtikel 2. Opdracht dagelijks bestuur
Het dagelijks bestuur biedt aan cliënten ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling aan en, voor zover het dagelijks bestuur dat
noodzakelijk acht, een voorziening gericht op die
arbeidsinschakeling.
Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het
aanbieden van voorzieningen wordt door het dagelijks bestuur een
afweging gemaakt, waarbij gekeken wordt of de ondersteuning of
de voorziening, gelet op de mogelijkheden en capaciteiten van de
cliënt, het meest doelmatig is met het oog op inschakeling in de
arbeid.
Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het
aanbieden van voorzieningen kan het dagelijks bestuur
prioriteiten stellen in verband met de financiële mogelijkheden
en maatschappelijke, economische en conjuncturele
ontwikkelingen.
Het dagelijks bestuur bevordert de beschikbaarheid van
voorzieningen voor de opvang van kinderen jonger dan 12 jaar
voor cliënten, voor zover die opvang nodig is voor het volgen
van een traject waarbij gebruikgemaakt wordt van een voorziening
Artikel 3. Sluitende aanpak
Elke jongere krijgt binnen 12 maanden na inschrijving bij de
Centrale organisatie werk en inkomen een aanbod voor een
voorziening gericht op inschakeling in algemeen geaccepteerde
arbeid.
Het eerste lid is niet van toepassing indien het dagelijks
bestuur heeft bepaald dat voor deze persoon een volledige
ontheffing van de arbeidsverplichting geldt.
Het dagelijks bestuur kan in individuele gevallen afwijken van
het gestelde in het eerste lid.
Artikel 4. Budget- en subsidieplafondsHet dagelijks bestuur kan bij uitvoeringsbesluit een of meer subsidie-
of budgetplafonds vaststellen voor de verschillende voorzieningen. Een
door het dagelijks bestuur ingesteld subsidie- of budgetplafond vormt
een weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke voorzieningOndersteuningHoofdstuk 3. OndersteuningArtikel 5. Doel van de ondersteuningHet dagelijks bestuur biedt aan een cliënt ondersteuning bij het vinden
van algemeen geaccepteerde arbeid zodat de cliënt via de kortste weg een
regulier baan vindt.Artikel 6. Aanspraak op ondersteuning
Uitkeringsgerechtigden, ANW-ers, Nuggers alsmede personen als
bedoeld in artikel 10, tweede lid van de wet, hebben aanspraak
op ondersteuning bij arbeidsinschakeling en op de naar het
oordeel van het dagelijks bestuur noodzakelijk geachte
voorziening gericht op arbeidsinschakeling.
Het dagelijks bestuur doet een aanbod dat past binnen de
criteria die gesteld zijn in deze verordening en de
beleidsnotitie Re-integratie.
Artikel 7. Vorm van ondersteuning
Ondersteuning kan geboden worden door het aanbieden van een
traject, waarbij voorzieningen worden ingezet, praktische hulp
of advies wordt geboden of waarbij doorverwezen wordt naar
andere instanties.
Bij de inzet van voorzieningen wordt gekozen voor de voorziening
die beschikbaar is en adequaat en toereikend is voor het
bereiken van het doel.
Voorzieningen die gericht zijn op arbeidsinschakeling worden
alleen ingezet als zonder die inzet het vinden van algemeen
geaccepteerde arbeid niet mogelijk is.
Artikel 8. OnderzoekHet dagelijks bestuur kan, voordat besloten wordt tot een traject en/of
tot de inzet van voorzieningen, een onderzoek (laten) doen naar de
mogelijkheden van de cliënt en naar de geschiktheid van de voorzieningen
of andere vormen van begeleiding in zijn of haar individuele
situatie.Artikel 9. Verplichtingen van de cliënt
Een persoon die door het dagelijks bestuur een voorziening wordt
aangeboden is verplicht hiervan gebruik te maken.
De persoon die deelneemt aan een voorziening is gehouden aan de
volgende verplichtingen:
Inschrijven bij het CWI, dan wel de inschrijving tijdig
verlengen;
Het verstrekken van inlichtingen aan het dagelijks
bestuur volgens artikel 17 van de wet, die nodig zijn
voor het bepalen van een geschikt traject en/of een
geschikte voorziening;
Het meewerken aan een onderzoek naar de mogelijkheden
van arbeidsinschakeling;
Het voldoen aan een oproep om in verband met de
arbeidsinschakeling op een aangegeven plaats en tijd te
verschijnen;
Het ondertekenen van een trajectplan of plan van aanpak
dat gericht is op het vergroten van de mogelijkheden tot
arbeidsinschakeling;
Het naar vermogen uitvoering geven aan de verschillende
onderdelen van het traject;
Het naar vermogen trachten arbeid in dienstbetrekking te
bemachtigen;
Het aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid.
Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een
voorziening, niet voldoet aan het gestelde in het tweede lid,
dan kan het dagelijks bestuur de uitkering verlagen conform
hetgeen hierover is bepaald in de maatregelenverordening.
Indien de persoon, niet zijnde een uitkeringsgerechtigde, die
gebruik maakt van een voorziening, niet voldoet aan het gestelde
in het tweede lid, kan het dagelijks bestuur de kosten van de
voorziening dan wel de subsidie geheel of gedeeltelijk
terugvorderen.
Hoofdstuk 4. VoorzieningenArtikel 10. Algemene bepalingen over voorzieningen
In de beleidsnotitie Re-integratie is vastgelegd welke
voorzieningen het dagelijks bestuur in ieder geval aanbiedt
alsmede de voorwaarden die daarbij gelden voor zover daarover in
deze verordening geen nadere bepalingen zijn opgenomen.
Het dagelijks bestuur kan een voorziening beëindigen:
indien de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichting als bedoeld in de artikel 9 van de wet niet
nakomt;
indien de persoon die deelneemt niet meer behoort tot de
doelgroep van de wet, bijvoorbeeld omdat de persoon
algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt, waardoor geen
gebruik meer wordt gemaakt van deze voorziening;
indien naar het oordeel van het dagelijks bestuur de
voorziening onvoldoende bijdraagt aan een snelle
arbeidsinschakeling.
Bij uitvoeringsbesluit kan het dagelijks bestuur ten aanzien van
de voorzieningen, bedoeld in de artikelen 15 tot en met 19, met
inachtneming van hetgeen daarover in de beleidsnotitie
Re-integratie is bepaald, nadere regels stellen. Deze regels
kunnen betrekking hebben op:
de voorwaarden waaronder een voorziening wordt
aangeboden;
de weigeringsgronden bij het aanbieden van
voorzieningen;
de intrekking of wijziging van de subsidieverlening of
-vaststelling;
de aanvraag van en de besluitvorming over subsidies en
premies;
de betaling van subsidies en het verlenen van
voorschotten;
het vragen van een eigen bijdrage;
overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en
het verstrekken van subsidies.
Afdeling1.Trajecten gericht op arbeidsinschakelingArtikel 11. Vormen1.Het dagelijks bestuur kan aan de cliënt de volgende trajecten als vorm
van ondersteuning, als bedoeld onder artikel 7, eerste lid, van deze
verordening aanbieden:
Arbeidstrajecten;
Trajecten gericht op sociale activering als voorloper van een
arbeidstraject.
Artikel 12. Arbeidstraject
Het doel van dit traject is zo snel mogelijk de afstand te
overbruggen die de belanghebbende naar algemeen geaccepteerde
arbeid heeft.
Het arbeidstraject heeft een tijdelijk karakter met de duur van
maximaal twee jaar.
De cliënt behoudt gedurende het arbeidstraject zijn uitkering op
grond van de wet, tenzij in deze verordening anders is
aangegeven.
Artikel 13. Traject gericht op sociale activering
Het dagelijks bestuur kan aan uitkeringsgerechtigden als
onderdeel van een re-integratietraject activiteiten aanbieden in
het kader van sociale activering.
Onder sociale activering wordt verstaan het verrichten van
maatschappelijk nuttige activiteiten ter voorbereiding op een
traject gericht op arbeidsinschakeling of gericht op het
voorkomen van sociaal isolement.
Het doel van dit traject is een eerste stap op weg naar regulier
werk te zetten of, als dat doel niet bereikbaar is, een eerste
stap naar zelfstandige maatschappelijke participatie.
Dit traject wordt ingezet indien een cliënt een grote afstand
tot de arbeidsmarkt heeft.
Het traject gericht op sociale activering heeft een tijdelijk
karakter met de duur van maximaal een jaar.
De cliënt behoudt gedurende het traject gericht op sociale
activering zijn uitkering op grond van de wet, tenzij in deze
verordening anders is aangegeven.
Afdeling2.VoorzieningenArtikel 14. VormenOnder de trajecten als bedoeld in artikel 11 tot en met 13 van deze
verordening vallen in ieder geval de volgende voorzieningen:
Doelgroepbepaling;
Diagnose;
Sociale activering en zorg;
Leerwerkstage;
Proefplaatsing;
Opstapbaan;
Scholing;
Nazorg;
Work-first;
Wiw-dienstbetrekking (voormalig verstrekt);
ID-baan (voormalig verstrekt).
Artikel 15. Leerwerkstages
Het dagelijks bestuur kan cliënten een leerwerkstage aanbieden,
gericht op arbeidsinschakeling.
Het doel van de werkstage is het opdoen van werkervaring en
ontwikkelen van vaardigheden in een bepaald vakgebied.
Deze leerwerkstage duurt maximaal 6 maanden, waarbij verlenging
tot een jaar mogelijk is.
Een leerwerkstage kan gecombineerd worden met scholing of
training.
Het dagelijks bestuur plaatst de cliënt alleen indien door zijn
plaatsing de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden
beïnvloed en indien door zijn plaatsing geen verdringing
plaatsvindt.
In een schriftelijke overeenkomst worden tenminste vastgelegd
het doel van de leerwerkstage, alsmede de wijze waarop de
begeleiding plaatsvindt.
Artikel 16. Proefplaatsing
Het dagelijks bestuur kan cliënten een proefplaatsing aanbieden,
gericht op arbeidsinschakeling.
Het doel van de proefplaatsing is het opdoen van werkervaring
dan wel het leren functioneren in een arbeidsrelatie.
Deze proefplaatsing duurt maximaal 6 maanden.
Het dagelijks bestuur plaatst de cliënt alleen indien door zijn
plaatsing de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden
beïnvloed en indien door zijn plaatsing geen verdringing
plaatsvindt.
In een schriftelijke overeenkomst worden tenminste vastgelegd
het doel van de proefplaatsing, alsmede de wijze waarop de
begeleiding plaatsvindt.
Artikel 17. Opstapbaan
Het dagelijks bestuur kan cliënten met een korte afstand tot de
arbeidsmarkt een opstapbaan aanbieden, gericht op
arbeidsinschakeling.
Het doel van de opstapbaan is het opdoen van werkervaring en
ontwikkelen van vaardigheden in een bepaald vakgebied.
De opstapbaan kan in elke sector worden gerealiseerd.
Deze opstapbaan duurt maximaal twee jaar.
De bemiddeling en begeleiding zal plaatsvinden door de RSD of
een re-integratiebedrijf.
De opstapbaan wordt vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst
tussen zowel werkgever en de gemeente als tussen werknemer en de
werkgever.
De opstapbaan behoudt zijn titel zolang de werkgever een
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 18 van deze
verordening ontvangt.
De werknemer is voor 36 uur per week in dienst, dan wel zo veel
uur als nodig is om niet meer afhankelijk te zijn van de
uitkering, en ontvangt daarvoor loon, die door de werkgever
bepaald is.
Zodra de cliënt loon van de werkgever als bedoeld onder lid 6
ontvangt, wordt de uitkering van de cliënt beëindigd.
De opstapbaan kan gecombineerd worden met scholing of
training.
Een werknemer wordt alleen geplaatst indien door zijn plaatsing
de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed
en indien door zijn plaatsing geen verdringing plaatsvindt.
Artikel17a. Detachering als opstapbaan
Het dagelijks bestuur kan cliënten met een korte afstand tot de
arbeidsmarkt een detachering als opstapbaan aanbieden, gericht
op arbeidsinschakeling.
Artikel 17 lid 2 tot en met 11 zijn ook van toepassing op deze
vorm van opstapbanen.
De werknemer wordt voor het verrichten van arbeid gedetacheerd
bij een onderneming. De detachering wordt vastgelegd in een
schriftelijke overeenkomst.
Artikel 18. Loonkostensubsidies gericht op re-integratie
Het dagelijks bestuur kan subsidie verstrekken aan werkgevers
die met een cliënt als bedoeld in artikel 17 en 17a van deze
verordening een arbeidsovereenkomst sluiten gericht op
arbeidsinschakeling;
Het dagelijks bestuur kan subsidie verstrekken aan werkgevers
die met een cliënt met een middellange afstand tot en met een
grote afstand tot de arbeidsmarkt een arbeidsovereenkomst
sluiten gericht op arbeidsinschakeling;
Bij uitvoeringsbesluit stelt het dagelijks bestuur regels ten
aanzien van de duur van de subsidies, de hoogte, en de
verplichtingen die aan de subsidies worden verbonden.
De subsidies worden alleen verstrekt indien hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en
er geen verdringing plaatsvindt.
Artikel 19. Scholing
Het dagelijks bestuur kan een vorm van scholing aanbieden
gericht op arbeidsinschakeling.
Het doel van scholing is het ontwikkelen van vaardigheden in een
bepaald vakgebied.
Deze scholing is beroepsgericht en duurt zo kort mogelijk.
Het dagelijks bestuur stelt bij uitvoeringsbesluit regels ten
aanzien van de noodzakelijkheid van de scholing, de duur en de
maximale kosten.
Artikel 20. Nazorg
Het dagelijks bestuur kan nazorg aanbieden.
Het doel van nazorg is het voorkomen dat de cliënt terugvalt in
de uitkering.
Deze nazorg duurt maximaal 6 maanden.
Artikel 21. Vrijlating van inkomsten
Wanneer de uitkeringsgerechtigde arbeid in deeltijd aanvaardt,
waarmee een inkomen wordt verworven dat minder bedraagt dan de
voor de uitkeringsgerechtigde van toepassing zijnde norm, kan
gedurende maximaal 6 maanden vrijlating van inkomsten uit arbeid
plaatsvinden zoals bedoeld in artikel 31 tweede lid onder o van
de wet.
Voor de verlening van de vrijlating kan het dagelijks bestuur
aanvullende voorwaarden stellen.
Artikel 22. Premie aanvaarding algemeen geaccepteerde arbeid of
vrijwilligerswerk
Het dagelijks bestuur kan aan personen een activeringspremie
toekennen.
De uitkeringsgerechtigde die minimaal 6 maanden een uitkering
ontvangt en die algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt of
zelfstandige activiteiten ontplooit waardoor het inkomen meer
bedraagt dan de van toepassing zijnde uitkering, heeft recht op
een eenmalige premie.
De cliënt die vanuit een door de gemeente gesubsidieerde baan
algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt of zelfstandige
activiteiten ontplooit waardoor het inkomen meer bedraagt dan de
van toepassing zijnde bijstandsuitkering, heeft recht op een
eenmalige premie.
De premie bedraagt eenmalig E 500 en wordt verstrekt nadat de
dienstbetrekking zes maanden aaneengesloten heeft geduurd.
De uitkeringsgerechtigde die minimaal 6 maanden een uitkering
ontvangt en die vrijwilligerswerk aanvaardt in het kader van
zijn/haar re-integratietraject, van ten minste 10 uren per week
gedurende ten minste 6 maanden, heeft recht op een eenmalige
premie ter hoogte van E 250.
De premies genoemd in dit artikel dienen schriftelijk
aangevraagd te worden.
Geen recht op een premie heeft diegene wiens recht op uitkering
met terugwerkende kracht is ingetrokken wegens verzwijgen van
werkzaamheden.
Artikel 23. Overige vergoedingenHet dagelijks bestuur kan een vergoeding verstrekken voor kosten die
gemaakt zijn in het kader van de arbeidsinschakeling. Artikel 24. Persoonsgebonden re-integratiebudget
Het dagelijks bestuur kan aan cliënten een subsidie verstrekken
in de vorm van een op arbeidsinschakeling gericht
persoonsgebonden re-integratiebudget.
Onder een persoonsgebonden re-integratiebudget wordt verstaan
een subsidie ter voldoening van de noodzakelijk te maken kosten
van werkzaamheden die zijn gericht op arbeidsinschakeling.
Het dagelijks bestuur stelt bij uitvoeringsbesluit regels met
betrekking tot de uitvoering van dit artikel.
Artikel24a. Experimenteerartikel
Het dagelijks bestuur kan besluiten om bij wijze van experiment,
in verband met het vergroten van de doeltreffendheid en
doelmatigheid van het re-integratiebeleid, bij de uitvoering van
deze verordening afwijken van het bepaalde bij of krachtens de
artikelen 9 tot en met 18 van deze verordening.
In het besluit van het dagelijks bestuur wordt geregeld op welke
wijze en in hoeverre van welke artikelen wordt afgeweken.
Een experiment als bedoeld in lid 1 duurt maximaal twee jaar.
het dagelijks bestuur meldt aan de het algemeen bestuur hoe een
experiment is verlopen, alsmede het standpunt inzake de
voortzetting ervan anders dan als experiment.
Artikel 24b. Afwijkende bepalingen voor jongerenIn afwijking van hetgeen in deze verordening is bepaald, kunnen de
volgende voorzieningen bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b van
de wet niet worden ingezet voor de arbeidsinschakeling van
belanghebbenden jonger dan 27 jaar:
onbeloonde additionele arbeid als bedoeld in artikel 10a van de
wet;
de voorzieningen bedoeld in artikel 31, vijfde lid van de
wet.
Het dagelijks bestuur kan in bijzondere gevallen ten gunste van
de cliënt afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien
toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende
aard leidt.
Het dagelijks bestuur beslist in gevallen waarin de verordening
niet voorziet.
Artikel 26. Citeertitel, inwerkingtreding en intrekking
Deze verordening kan worden aangehaald als
“Re-integratieverordening Wet werk en bijstand RSD 2007”.
Deze verordening treedt in werking op 2007.
De verordeningen Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand
van alle aan de gemeenschappelijke regeling Regionale Sociale
Dienst Kromme Rijn Heuvelrug deelnemende gemeenten, vastgesteld
in 2005 worden gelijktijdig met de inwerkingtreding van deze
verordening ingetrokken.
Aldus vastgesteld door het Algemeen Bestuur van de gemeenschappelijke
regeling “Regionale Sociale Dienst kromme Rijn Heuvelrug” in zijn openbare
vergadering van 28 juni 2007.De directeur, De voorzitter,Toelichting Re-integratieverordeningInleidingDeze verordening regelt de ondersteuning die de gemeente biedt bij de
arbeidsinschakeling van cliënten. Die ondersteuning wordt verplicht in artikel 7
van de Wet werk en bijstand (WWB) waarin het college van B&W de opdracht
bijstandsgerechtigden, Nuggers en Anw-ers en mensen met een gesubsidieerde baan
op basis van de Wet inschakeling werkzoekenden of het besluit Instroom/
Doorstroom-banen te ondersteunen. Het voorschrift om deze ondersteuning in een
verordening vast te stellen volgt uit artikel 8 en artikel 10 WWB.
Artikel 8 lid 1 onder a:Het algemeen bestuur stelt bij verordening regels met
betrekking tot het ondersteunen bij arbeidsinschakeling en
het aanbieden van voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling, bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onderdeel a.Artikel 8 lid 2:De regels, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, hebben in
ieder geval betrekking op de evenwichtige aandacht voor de
in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, genoemde groepen,
alsmede voor de verschillende doelgroepen daarbinnen, en de
wijze waarop rekening wordt gehouden met zorgtaken.Artikel 10 lid 1en 2:1. Personen die algemene bijstand ontvangen, personen met
een nabestaanden- of halfwezenuitkering op grond van de
Algemene nabestaandenwet en niet-uitkeringsgerechtigden
hebben, overeenkomstig de verordening, bedoeld in artikel 8,
eerste lid, onderdeel a, aanspraak op ondersteuning bij
arbeidsinschakeling en op de naar het oordeel van het
college noodzakelijk geachte voorziening gericht op
arbeidsinschakeling.2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op
personen die vanwege een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling niet tot een van de groepen, bedoeld in
het eerste lid, behoren.
Naast deze wettelijke basis valt uit de memorie van toelichting af te leiden
welke zaken in of via de verordening geregeld moeten of kunnen worden:
De aanspraak van de doelgroepen op ondersteuning door de gemeente;
het beleid ten aanzien van de diverse doelgroepen en
subdoelgroepen;
het beleid ten aanzien van de combinatie van werk en zorgtaken;
De beschikbaarheid van financiële middelen.
Artikelgewijze toelichting1.Algemene bepalingenArtikel 1.BegripsomschrijvingenHierbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de
Wet werk en bijstand. 2.Beleid en financiënArtikel 2. Opdracht dagelijks bestuurDe WWB geeft aan het dagelijks bestuur de verantwoordelijkheid voor het
bieden van ondersteuning. Hoewel belanghebbenden aanspraak kunnen maken op
ondersteuning, is er geen afdwingbaar recht op ondersteuning op de manier
zoals de belanghebbende dat het liefst zou zien. Het is aan het dagelijks
bestuur om te zorgen voor een voldoende aanbod van voorzieningen. Echter,
het dagelijks bestuur heeft daarbij te maken met beperkte middelen, terwijl
de vraag naar ondersteuning afhankelijk is van een veelheid aan
sociaal-economische factoren.Artikel 3. Sluitende aanpakDe WIW kende een wettelijke sluitende aanpak voor jongeren (artikel 9).
Daarnaast zijn in het kader van de Agenda voor de Toekomst afspraken gemaakt
over een sluitende aanpak voor nieuwe instroom en voor het zittend bestand.
De WWB kent geen bepaling over sluitende aanpak. De wetgever gaat ervan uit
dat door de systematiek van de wet er in de praktijk de facto een sluitende
aanpak ontstaat.Desondanks is de gemeente van oordeel dat een sluitende aanpak geregeld
dient te worden voor jongeren en gewenst is voor nieuwe instroom. Het eerste lid geeft de algemene formulering. Het tweede lid geeft aan dat de sluitende aanpak niet van toepassing is op
diegenen die een ontheffing van de arbeidsverplichting hebben gekregen. Het derde lid geeft de mogelijkheid om van de algemene sluitende aanpak in
specifieke, individuele gevallen af te wijken.Artikel 4. Budget- en subsidieplafondsDe gemeente maakt, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Het uitgeput zijn van
begrotingsposten kan nooit een reden zijn om aanvragen voor voorzieningen te
weigeren. Echter, de gemeente kan wel subsidie- of budgetplafonds
instellen.Een subsidieplafond geldt voor voorzieningen die subsidies inhouden. Een
subsidieplafond dient bekendgemaakt te worden vóór de periode waarvoor deze
geldt (art. 4:27 lid 1 Awb).Een budgetplafond geldt voor de overige uitgaven die het dagelijks bestuur
doet in het kader van voorzieningen.De WWB stelt dat het ontbreken van financiële middelen alléén geen reden kan
zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient dan na te gaan
welke andere, goedkopere alternatieven beschikbaar zijn. Dit houdt dus in
dat er geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Het is wel mogelijk om
per voorziening een plafond in te bouwen, waardoor naar een andere
voorziening kan worden uitgeweken.Bij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van het dagelijks bestuur
om plafonds in te stellen. Bij de vaststelling van de plafonds wordt
verwezen naar de bedragen die in het beleidsplan en/of in de begroting voor
de verschillende voorzieningen worden gereserveerd.3.OndersteuningArtikel 5. Doel van de ondersteuningOp het moment dat een traject met de cliënt wordt uitgezet met als doel dat
de cliënt een reguliere baan vindt, moet gekeken worden naar de kortste weg
tot dit doel. Het kan zijn dat hier een voortraject op het gebied van de
sociale activering voor nodig is. In dat geval heeft het traject een
tussendoel van zelfstandige maatschappelijke participatie. Echter, het
einddoel blijft gelijk: een reguliere baan vinden.Artikel 6. Aanspraak op ondersteuningDe WWB stelt niet zo expliciet dat de aanspraak op voorzieningen in de
verordening geregeld moet worden. Immers, het is ook al in de WWB zelf
geregeld. Toch is er uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie voor
gekozen een algemene bepaling over de aanspraak op te nemen (eerste
lid).In het tweede lid wordt expliciet de koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de cliënt en de criteria die gehanteerd worden bij het
aanbieden van voorzieningen. Daarbij wordt verwezen naar de documenten
waarin die criteria geformuleerd zijn.Artikel 7. Vorm van ondersteuningLid 1 laat zien dat ondersteuning door het aanbieden van een traject een
“kan-bepaling” is. Ondersteuning op deze wijze kan, maar moet niet.
Ondersteuning kan bestaan uit een door derden uitgevoerde diagnose, gevolgd
door een vastgesteld traject met één of meerdere voorzieningen. Met de term “adequaat” in lid 2 wordt bedoeld dat bij de toepassing van
ondersteuning en inzet van een voorziening voorop dient te staan dat een
cliënt zo snel mogelijk uit de uitkering stroomt. Met “zo snel mogelijk”
wordt niet alleen de tijd bedoeld tussen de inzet van de voorziening en de
werkaanvaarding, maar ook de inspanningen die het kost om dat doel te
bereiken. De diagnose is hierin leidend. In lid 3 wordt benadrukt dat re-integratie de kortste weg naar arbeid moet
zijn. Dus als de voorzieningen niet nodig zijn, mogen ze niet aangeboden
worden. Voorzieningen worden alleen ingezet als zonder die inzet het vinden
van algemeen geaccepteerde arbeid (bijna) niet of niet binnen afzienbare
tijd mogelijk is.De uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de inhoud van het traject ligt
bij het dagelijks bestuur, dat immers ook verantwoordelijk is voor de
effectieve en doelgerichte inzet van schaarse middelen. Binnen de grenzen
van die verantwoordelijkheid wordt rekening gehouden met de wensen van de
cliënt. Voor het slagen van het traject is uiteraard de motivatie van de
cliënt belangrijk. Bovendien wordt, voordat tot het traject wordt besloten,
de inhoud van het traject. Besproken met de cliënt, waarna het trajectplan
door beide partijen ondertekend wordt.Artikel 8. OnderzoekZoals gezegd is de diagnose leidend. Aan de hand van de diagnose moet worden
bepaald hoe de cliënt het snelst richting de arbeidsmarkt kan worden
begeleid.In de meeste gevallen wordt een advies van een bedrijf dat gespecialiseerd
is in diagnoses gevraagd, voordat tot de inzet van voorzieningen wordt
besloten. Eventueel kan na een zelf verricht onderzoek besloten worden
alsnog advies van derden in te winnen. Ook is het denkbaar dat uit het eigen onderzoek al blijkt dat een diagnose
door derden en/of de inzet van voorzieningen niet nodig is. In lid 2 staat vermeld dat het dagelijks bestuur geen gebruik zal maken van
de mogelijkheden genoemd in artikel 55 Wwb, inhoudende iemand met een
uitkering te dwingen een medische behandeling te ondergaan.Artikel 55 Wwb geeft het dagelijks bestuur de bevoegdheid om, naast de
verplichtingen die aan het recht op bijstand verbonden zijn of kunnen
worden, bepaalde andere verplichtingen op te leggen die strekken tot
arbeidsinschakeling, dan wel verband houden met aard en doel van een
bepaalde vorm van bijstand of strekken tot vermindering of te beëindiging
van de bijstand.Het dagelijks bestuur kan en zal niemand dwingen tot het ondergaan van een
medische behandeling, omdat dit op gespannen voet staat met het recht op
bescherming van de integriteit van het menselijk lichaam. Artikel 9. Verplichtingen van de cliëntIn de WWB is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen gelden bij het
recht op een uitkering. Wederom uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie
zijn in het eerste en tweede lid de verplichtingen conform de wet
geformuleerd. Buiten het handhaven van de verplichtingen conform de wet,
moet te allen tijde het doel, duurzame regulier arbeid, in het oog worden
gehouden. Tijdelijk werk mag zodoende een traject gericht op duurzame
uitstroom niet frustreren.Deelname aan re-integratie is niet vrijblijvend. Bijstandsgerechtigden zijn
reeds door het ontvangen van een uitkering aan bepaalde verplichtingen
gehouden. Het derde lid, onder a biedt de verbinding met artikel 11 van de
maatregelenverordening. Deze verordening regelt het opleggen van een
maatregel indien de uitkeringsgerechtigde niet aan zijn verplichtingen
voldoet. Deze maatregel bestaat uit het verlagen van de uitkering gedurende
één maand met een bepaald percentage. Echter, voor personen zonder uitkering, ANW-ers en personen in
gesubsidieerde arbeid kan de gemeente de uitkering niet verlagen als
maatregel. Voor hen moeten voorwaarden re-integratietraject gekoppeld
worden. Het niet nakomen van de verplichtingen geeft de mogelijkheid om een
traject af te breken of gevraagde ondersteuning te weigeren, bijvoorbeeld
als iemand niet mee wil werken aan een onderzoek. Het derde lid, onder b geeft criteria aan waarbij tijdelijke ontheffing
mogelijk is. Deze criteria zijn nader uitgewerkt in uitvoeringsrichtlijnen.
Een cliënt die meent dat hij/zij voor tijdelijke ontheffing in aanmerking
komt, zal zelf een beroep moeten doen op het dagelijks bestuur om voor
ontheffing in aanmerking te komen.Ook wordt het door het vierde lid mogelijk gemaakt kosten op de cliënt te
verhalen, als door verwijtbaar handelen een traject niet tot het gewenste
resultaat leidt. Om van die mogelijkheid gebruik te kunnen maken, is het
wenselijk om de belangrijkste voorwaarden voor het behalen van succes als
verplichting op te nemen. Let erop dat dit artikel niet de grondslag vormt
voor een eventuele terugvordering. Terugvordering dient te geschieden op
basis van de bepalingen in het burgerlijk wetboek.Natuurlijk heeft de cliënt ook rechten. Deze rechten zijn meestal elders in
wet- of regelgeving ondergebracht. Tegen beslissingen op grond van deze
verordening staat bezwaar en beroep open op grond van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb). Het recht op inzage in gegevens en zonodig correctie
daarvan, is geregeld in de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp).4.VoorzieningenArtikel 10. Algemene bepalingen over voorzieningenIn de lijn van het systeem van deze verordening strekt dit artikel ertoe
enkele zaken te regelen die te maken hebben met alle voorzieningen, ook die
voorzieningen die niet met naam in de verordening zijn opgenomen. Het eerste
lid geeft daarom aan dat de verordening geen uitputtende opsomming van
voorzieningen bevat.Het tweede lid geeft aan dat het dagelijks bestuur een voorziening kan
beëindigen en in welke gevallen zij dat kan doen. Onder beëindigen wordt
hierbij ook verstaan het stopzetten van de subsidie aan een werkgever.Een bijzonder aandachtspunt is hier het uitbesteden van voorzieningen aan
re-integratiebedrijven. Immers, bij uitbesteden wordt een deel van de regie
uit handen gegeven. In het contract met het re-integratiebedrijf moet worden
verklaard dat deze re-integratieverordening van toepassing is.Het derde lid geeft het dagelijks bestuur de algemene bevoegdheid om voor
voorzieningen nadere regels te stellen. Dit heeft met name tot doel om bij
subsidieverstrekking de uitvoering zoveel mogelijk aan het dagelijks bestuur
over te laten. Bepaling f over het vragen van een eigen bijdrage heeft
betrekking op de doelgroep Nuggers. Immers, van deze groep is het niet
vanzelfsprekend dat zij op een laag inkomensniveau zitten. Het vragen van
een eigen bijdrage, gerelateerd aan de hoogte van het inkomen, is dan op
zijn plaats. Dit is ook met zoveel woorden terug te vinden in de Nota naar
aanleiding van het verslag van de WWB.1.Trajecten gericht op arbeidsinschakelingArtikel 11. VormenHet re-integratieaanbod kent twee soorten trajecten: arbeidstrajecten en
trajecten gericht op sociale activering. De diagnose van de cliënt is
hierbij leidend. In de diagnosefase wordt bepaald hoe de cliënt het snelst
richting de arbeidsmarkt kan worden begeleid. Daarbij is regulier werk
altijd het einddoel.De voorbereiding op regulier werk houdt in dat de gemeente de overgang van
uitkeringsgerechtigheid naar regulier werk zo vloeiend mogelijk moet laten
verlopen. Dat betekent dat tijdens een traject zo veel mogelijk een
werkrelatie wordt nagebootst. Er moet worden gestreefd naar een traject dat
minimaal 20 uur per week in beslag neemt. De rest van de 40 uur heeft de
cliënt dan tijd voor arbeidsinschakeling. Op deze wijze kan worden bereikt
dat een belanghebbende leert omgaan met aspecten van betaalde arbeid, zoals
regelmaat. Artikel 12. ArbeidstrajectAls uit de diagnose naar voren is gekomen dat iemand een reëel perspectief
heeft op regulier werk, dan zal een arbeidstraject worden ingezet. Een
casemanager bepaalt in samenwerking met een re-integratiebedrijf welke
voorziening wordt ingezet en hoe lang het traject precies zal duren
(maximaal 2 jaar). Uitgangspunt hierbij is dat de kortst mogelijke weg wordt
genomen.Artikel 13. Traject gericht op sociale activeringAls uit de diagnose naar voren is gekomen dat iemand nog geen reëel
perspectief heeft op regulier werk, dan zal een traject gericht op sociale
activering ingezet worden. Volgens de WWB dient sociale activering
uiteindelijk gericht te zijn op arbeidsinschakeling. Maar omdat
arbeidsinschakeling nog een te hoog gegrepen doel is, staat niet
re-integratie, maar participatie voorop. Hiermee wordt voorkomen dat deze
mensen buitengesloten raken of blijven in het maatschappelijk verkeer. Na
het traject gericht op sociale activering kan een arbeidstraject aangeboden
worden. Uitgangspunt hierbij is dat het traject gericht op sociale
activering maximaal 1 jaar duurt.2.VoorzieningenArtikel 14. VormenDit artikel geeft aan welke vormen van voorzieningen met naam in deze
verordening genoemd worden. Er kunnen nog meer vormen van voorzieningen
worden ontwikkeld. Dit moet in het beleidsplan vermeld worden. In artikel 10
is reeds opgenomen dat deze verordening ook op deze extra vormen van
voorzieningen van toepassing is.Artikel 15. LeerwerkstagesDe leerwerkstage heeft als doel het opdoen van vaardigheden in een
vakgebied, waardoor uitstroom naar regulier werk mogelijk wordt gemaakt
(training on the job). Voor de term leerwerkstage is gekozen om te
benadrukken dat het gaat om een soort scholingsinstrument: niet de arbeid
zelf, maar het leren werken staat centraal. Het is belangrijk in de gaten te houden onder welke voorwaarden de
leerwerkstage aangeboden wordt. Dit vanwege het gevaar dat de leerwerkstage
beschouwd kan worden als een gewone arbeidsovereenkomst. Volgens het
arbeidsrecht is er sprake van een arbeidsovereenkomst indien voldaan wordt
aan de volgende voorwaarden:
er dient sprake te zijn van de persoonlijke verplichting om arbeid
te verrichten;
die arbeid wordt verricht onder gezag van een ander;
die ander betaalt voor de arbeid een bepaald bedrag aan loon;
de arbeid wordt verricht gedurende enige tijd.
De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij leerwerkstages weliswaar sprake is van
het persoonlijk verrichten van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op
het uitbreiden van de kennis en ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij
een leerwerkstage in de regel geen sprake van beloning. Het is daarom
verstandig terughoudend te zijn met het verstrekken van een gerichte
stagevergoeding. Er kan wel een onkostenvergoeding worden gegeven, maar
daarbij moet dan ook daadwerkelijk sprake zijn van een vergoeding van
gemaakte kosten.Het is in dit kader ook van belang te wijzen op de Modelaanpak
Jeugdwerkloosheid die door de Raad voor Werk en Inkomen is opgesteld. Deze
modelaanpak beschrijft onder meer de voorwaarden waaronder werken met behoud
van uitkering vormgegeven zou moeten worden. Over de leerwerkstage wordt daarover het volgende gezegd:Doel: Jongeren aanvullende kennis en ervaring op laten doen om daarmee hun
kansen op de arbeidsmarkt te vergroten.Arbeidsrelatie: tijdelijke en boventallige leerwerkstage van maximaal 6
maanden, geconditioneerd met scholing dan wel uitzicht op een aanstelling,
en het recht om als interne kandidaat te solliciteren op vacatures.Financiering: behoud van bijstandsuitkering.Jongeren kunnen een bonus krijgen, die voor zover verstrekt binnen de kaders
van de Wet werk en bijstand door gemeenten niet wordt ingehouden op de
uitkering.Het eerste lid van artikel 15 geeft de algemene bepaling voor het aanbieden
van een leerwerkstage. Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de
leerwerkstage, om het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te
geven. Dit is met name van belang om te voorkomen dat de cliënt claimt dat
sprake is van een arbeidsovereenkomst, en bij de rechter loonbetaling
afdwingt.De leerwerkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om
het opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de
zogenaamde ‘snuffelstage’, waarbij de cliënt de gelegenheid krijgt om te
bezien of het soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de tweede
plaats kan het gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie. In de
leerwerkstage kan de cliënt wennen aan aspecten als gezag, op tijd komen,
werkritme en samenwerken met collega’s.Het derde lid geeft de maximale duur van de werkstage aan. De duur is
beperkt tot een half jaar. Het vijfde lid geeft aan dat er bij plaatsing geen verdringing plaatsvindt,
of dat de concurrentieverhoudingen niet nadelig worden beïnvloed. Het
dagelijks bestuur kan dit doen door expliciet na te gaan dat het werk dat
verricht gaat worden niet productief is, of dat er geen recent ontslag heeft
plaatsgevonden.In het zesde lid wordt bepaald dat er voor de leerwerkstage een
schriftelijke overeenkomst (stage-overeenkomst) wordt opgesteld. Hierin kan
expliciet het doel van de stage worden opgenomen, alsmede de wijze van
begeleiding. Door deze schriftelijke overeenkomst kan nog eens gewaarborgd
worden dat het bij een leerwerkstage niet gaat om een reguliere
arbeidsverhouding.Artikel 16. ProefplaatsingDe proefplaatsing heeft als doel het opdoen van werkervaring dan wel het
leren functioneren in een arbeidsrelatie. Hiermee wordt bedoeld dat de
cliënt gedurende een bepaalde periode “proefdraait” als werknemer om na de
periode regulier mee te kunnen draaien in het arbeidsproces.Het is, net als bij de leerwerkstage, belangrijk in de gaten te houden onder
welke voorwaarden de proefplaatsing aangeboden wordt. Dit vanwege het gevaar
dat de proefplaatsing beschouwd kan worden als een gewone
arbeidsovereenkomst. Volgens het arbeidsrecht is er sprake van een
arbeidsovereenkomst indien voldaan wordt aan de volgende voorwaarden:
Er dient sprake te zijn van de persoonlijke verplichting om arbeid
te verrichten;
Die arbeid wordt verricht onder gezag van een ander;
Die ander betaalt voor de arbeid een bepaald bedrag aan loon;
De arbeid wordt verricht gedurende enige tijd.
Bij de proefplaatsing is weliswaar sprake van het persoonlijk verrichten van
arbeid, maar dit is overwegend gericht op het uitbreiden van de kennis en
ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij een proefplaatsing in de regel
geen sprake van beloning. Het is daarom verstandig terughoudend te zijn met
het verstrekken van een gerichte stagevergoeding. De cliënt behoudt immers
zijn bijstandsuitkering gedurende de proefplaatsing. Er kan wel een
onkostenvergoeding worden gegeven, maar daarbij moet dan ook daadwerkelijk
sprake zijn van een vergoeding van gemaakte kosten.Het eerste lid van artikel 16 geeft de algemene bepaling voor het aanbieden
van een proefplaatsing. Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de
proefplaatsing, om het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te
geven. Dit is met name van belang om te voorkomen dat de cliënt claimt dat
sprake is van een arbeidsovereenkomst, en bij de rechter loonbetaling
afdwingt.Het derde lid geeft de maximale duur van de werkstage aan. De duur is
beperkt tot een half jaar. Het vierde lid geeft aan dat er bij plaatsing geen verdringing plaatsvindt,
of dat de concurrentieverhoudingen niet nadelig worden beïnvloed. Het
dagelijks bestuur kan dit doen door expliciet na te gaan dat het werk dat
verricht gaat worden niet productief is, of dat er geen recent ontslag heeft
plaatsgevonden.In het vijfde lid wordt bepaald dat er voor de proefplaatsing een
schriftelijke overeenkomst wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel
van de stage worden opgenomen, alsmede de wijze van begeleiding. Door deze
schriftelijke overeenkomst kan nog eens gewaarborgd worden dat het bij een
proefplaatsing niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding.Artikel 17. OpstapbaanDe opstapbaan is een gesubsidieerde baan die bedoeld is om de cliënt sneller
op een reguliere baan geplaatst te krijgen. De opstapbaan is alleen bedoeld
voor mensen die op korte of middellange termijn naar regulier werk kunnen
uitstromen. Gehuwden, of degenen die daarmee gelijk te stellen zijn, worden
niet op een opstapbaan geplaatst als zij een partner hebben met een inkomen
dat hoog genoeg is om in het gezinsinkomen te voorzien. De cliënt treedt in dienst bij de werkgever en ontvangt van de werkgever
loon. De werkgever ontvangt van de gemeente een loonkostensubsidie ter
hoogte van het wettelijk minimumloon, wanneer de cliënt door de opstapbaan
niet meer afhankelijk is van de inkomensverstrekking van de gemeente. De
duur van een opstapbaan is beperkt tot 2 jaar. De bemiddeling en begeleiding
vindt plaats vanuit een re-integratiebedrijf, die de relatie tussen zowel
werkgever en werknemer als tussen werkgever en gemeente vastlegt in een
overeenkomst. De kracht van deze voorziening is dat er sprake is van een baangarantie van
minimaal een jaar. De werkgever wordt aangespoord de dienstbetrekking zonder
subsidie voort te zetten waardoor een reguliere arbeidsovereenkomst
ontstaat. Artikel 17a. Detachering als opstapbaanDe werkgever in artikel 17 kan ook een (re-integratie)bedrijf zijn dat de
werknemer detacheert. In dat geval dient de rechtspositie van de cliënt
bekeken te worden. De baangarantie van minimaal een jaar dient van
toepassing te zijn, waarbij tussen gemeente en werkgever afgesproken moet
worden in hoeverre de inlener aangespoord wordt de werknemer in dienst te
nemen. Verder dienst de detachering vastgelegd te worden in een
schriftelijke overeenkomst tussen werkgever en inlener, waarvan ook de
gemeente op de hoogte gesteld dient te worden.Artikel 18. Loonkostensubsidies gericht op re-integratieHet instrument loonkostensubsidies gericht op re-integratie is onder de WWB
geheel vormvrij geworden. Bij uitvoeringsbesluit komt de regels tot
uitdrukking ten aanzien van de hoogte van de subsidie (eventueel gekoppeld
aan de mate van productiviteit), de termijn en de aan de subsidie verbonden
verplichtingen (b.v. bieden van scholing en begeleiding). Gemeenten dienen hierbij rekening te houden met de EG-regelgeving rond
staatssteun.Artikel 19. ScholingScholing betreft educatie op diverse niveaus, of een beroepsgerichte
scholing of training die gericht is op het verwerven van functionele
vaardigheden voor een specifiek beroep. Deze voorziening kan naast andere
voorzieningen worden ingezet. In verband met de andere begripsbepaling
(onder de WWB moet een cliënt algemeen geaccepteerde arbeid aanvaarden)
krijgt deze voorziening een andere betekenis. Er hoeft niet meer primair
gekeken te worden naar opleiding, werkervaring etc, maar het aanbod op de
markt moet bepalend zijn. Omscholing kan dus noodzakelijk zijn als een
cliënt is opgeleid voor een beroep waarnaar geen vraag (meer) is. Is de
vraag er nog wel, maar ontbeert de cliënt kennis, dan kan scholing worden
ingezet om deze brug te slaan. In alle gevallen is de kortste weg naar
regulier werk het uitgangspunt. Artikel 20. NazorgMede gezien de beperkte budgetten is het belangrijk ervoor te zorgen dat
cliënten na uitstroom niet na een korte periode terugvallen in de uitkering.
Daarom moet aandacht besteed worden aan nazorg, met als doel een werkelijk
duurzame plaatsing te realiseren. Bij dit artikel is ervan uitgegaan dat
nazorg geboden wordt ná acceptatie van algemeen geaccepteerde arbeid, dus
niet bij gesubsidieerde arbeid. Bij gesubsidieerde arbeid maakt begeleiding
en advisering normaalgesproken al onderdeel uit van het traject. De nazorg
duurt maximaal 6 maanden.Artikel 21. Vrijlating van inkomstenMet artikel 31 tweede lid onder o van de WWB wordt het mogelijk gemaakt de
inkomsten van uitkeringsgerechtigden die in deeltijd werken voor een deel
vrij te laten. De wettelijk geldende bedragen voor de vrijlating van
inkomsten zijn in Artikel 31, lid 2o van de WWB te vinden.In het tweede lid van dit artikel heeft het dagelijks bestuur de bevoegdheid
om aanvullende voorwaarden te bepalen. Deze voorwaarden zijn vermeld in
beleidsnotities in het kader van re-integratie.Artikel 22. Premie aanvaarding algemeen geaccepteerde arbeidOndanks dat de cliënt een eigen verantwoordelijkheid heeft in activiteiten
gericht op arbeidsinschakeling, wordt uitstroom naar regulier werk toch
beloond. In de WWB is geregeld in art. 31 lid 2 sub j dat jaarlijks een
activeringspremie van maximaal € 1.944 kan worden verstrekt. Deze premie is
onbelast, en telt dus ook niet mee bij de toepassing van
inkomensafhankelijke regelingen. Indien de cliënt, uitkeringsgerechtigde of met een gesubsidieerde
baan, er in slaagt om naar regulier werk uit te
stromen, staat er een eenmalige premie van € 470 tegenover nadat de
dienstbetrekking 6 maanden aaneengesloten heeft geduurd en de
dienstbetrekking geen gesubsidieerde baan is. In het vijfde lid is aangegeven dat aan iemand wiens uitkering met
terugwerkende kracht is ingetrokken wegens verzwijgen van werkzaamheden geen
premie wordt verstrekt. Het toekennen van een premie in een dergelijke
situatie zou in strijd zijn met de geest van de WWB. Fraude mag niet lonen. Artikel 23. Overige vergoedingenHet is denkbaar dat de gemeente, ter stimulering van de arbeidsinschakeling,
besluit diverse kosten te vergoeden voor activiteiten die daaraan bijdragen.
Men kan denken aan reiskosten, verhuiskosten en kosten voor
kinderopvang.Artikel 24. Persoonsgebonden re-integratiebudgetHet Persoonsgebonden Re-integratiebudget (PRB) is een relatief nieuwe
voorziening, waarmee nog niet veel ervaring is opgedaan.Om te bekijken in hoeverre PRB als voorziening kan worden aangeboden, wordt
een experiment opgezet. De juridische grondslag voor dit experiment is in
deze verordening geregeld. Er zullen nadere voorwaarden gesteld moeten
worden in de uitvoeringsregels.Artikel 24b. Afwijkende bepalingen voor jongerenIn 2009 heeft het Algemeen Bestuur van de RSD de verordening Werkleeraanbod
WIJ vastgesteld. Daarmee is voldaan aan de wettelijke opdracht om, middels
een verordening, regels te stellen over de inhoud van het werkleeraanbod.
Door het intrekken van de WIJ zal daarmee van rechtswege tevens de
verordening Werkleeraanbod WIJ komen te vervallen. De verordening
Werkleeraanbod WIJ heeft een andere inhoud dan de Re-integratieverordening
WWB. Enerzijds is dit veroorzaakt door het afdwingbare recht op
ondersteuning middels een werkleeraanbod, anderzijds door de beperking van
het aantal ‘incentives’ dat gemeenten konden verstrekken aan jongeren die
gingen werken. Daarnaast is in veel verordeningen Werkleeraanbod WIJ het
beleid m.b.t. de arbeidsinschakeling van jongeren opgenomen, of verwezen
naar een beleidsnota waarin dit was opgenomen.Bij een beleidsarme overgang moet minimaal worden geregeld dat voor wat
betreft jongeren niet tot het re-integratie-instrumentarium behoren de
volgende ‘incentives’: inkomstenvrijlating, premies, vrijlating van
onkostenvergoedingen voor vrijwilligerswerk en plaatsing in
participatieplaatsen. Dat is met lid 2 van dit artikel beoogd. Verwezen is
naar artikel 31, vijfde lid WWB. In dat artikel wordt aangegeven welke
middelen niet vrijgelaten worden bij de verlening van algemene bijstand aan
jongeren. (Conform artikel 31, vijfde lid WWB. Zie ook Memorie van
Toelichting, TK 32 815, nr. 3, p. …)5.SlotbepalingenArtikel 25. HardheidsclausuleDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 26. Citeertitel, inwerkingtreding en intrekkingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.