CVDR301983_1Monumentenverordening gemeente Oisterwijk 2010nlregelingOisterwijk2010-10-01OisterwijkOnbekendMonumentenverordening gemeente Oisterwijk 2010 incl. toelichting.docOnbekendgemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2010-07-01De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-10-012024-01-01OnbekendOnbekendGeenMonumentenverordening gemeente Oisterwijk 20101ALGEMENE BEPALINGEN1BegripsbepalingenDeze verordening verstaat onder:
monument:
zaak die van algemeen belang is vanwege zijn schoonheid,
betekenis voor de wetenschap of cultuurhistorische
waarde;
terrein dat van algemeen belang is wegens een daar
aanwezige zaak als bedoeld onder 1;
gemeentelijk monument:
onroerend monument, dat overeenkomstig deze verordening als beschermd
gemeentelijk monument is aangewezen.c.gemeentelijke monumentenlijst:de lijst waarop zijn geregistreerd de overeenkomstig deze verordening
als gemeentelijk monument aangewezen zaken of terreinen bedoeld in
onderdeel a;d.beschermd rijksmonument:beschermd monument, als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht;e.kerkelijk monument:onroerend monument, dat eigendom is van een kerkgenootschap, kerkelijke
gemeente of parochie of van een kerkelijke instelling en dat uitsluitend
of voor een overwegend deel wordt gebruikt voor de uitoefening van de
eredienst;f.monumentencommissie:de op basis van art. 15 Monumentenwet 1988 ingestelde commissie met als
taak het college op verzoek of uit eigen beweging te adviseren over de
toepassing van de Monumentenwet 1988, de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht, de verordening en het monumentenbeleid;g.bouwhistorisch onderzoek:in schriftelijke rapportage vastgelegd onderzoek naar de
bouwgeschiedenis en de bouwhistorische kwaliteit van een monument;h.gemeentelijk beschermde stads- en dorpsgezicht:een groep van onroerende zaken en terreinen, hieronder begrepen banen,
straten, pleinen, plantsoenen, parken, bruggen en water, die een
samenhangend deel vormt en die van algemeen belang is wegens haar
schoonheid, haar onderlinge ruimtelijke of structurele samenhang dan wel
haar wetenschappelijke of cultuurhistorische waarde en welke groep
geplaatst is op de gemeentelijke monumentenlijst;i.redengevende omschrijving:de omschrijving van de specifiek te beschermen waarden en kwaliteiten
van gemeentelijke monumenten en beschermde stads- en
dorpsgezichten;j.beschermde straatwanden:een groep van gevels van onroerende zaken die een samenhangend geheel
vormt en die van belang is vanwege haar schoonheid, het karakter van het
geheel, de onderlinge ruimtelijke of structurele samenhang en/of
wetenschappelijke of cultuurhistorische waarde;k.bevoegd gezag:bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht;l.het college:het college van burgemeester en wethouders van de gemeente
Oisterwijk;m.vergunning:een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, of 2.2
van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;n.Wabo:Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.2GEMEENTELIJKE MONUMENTEN2Gebruik van het monumentBij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument.3Aanwijzing tot gemeentelijk monument
Het college kan, al dan niet op aanvraag van een belanghebbende,
een monument aanwijzen als gemeentelijk monument.
Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt, vraagt
het college advies aan de monumentencommissie. In spoedeisende
gevallen kan het vragen van dit advies achterwege blijven.
Het college kan ten behoeve van de aanwijzing van een
gemeentelijk monument bepalen dat bouwhistorisch onderzoek wordt
verricht.
Het college brengt de gemeenteraad in kennis van het besluit
over de aanwijzing van een gemeentelijk monument.
Voordat het college een kerkelijk monument als gemeentelijk
monument aanwijst, voert het college overleg met de
eigenaar.
Met ingang van de datum waarop de eigenaar van een monument de
kennisgeving van het voornemen tot aanwijzing als gemeentelijk
monument ontvangt tot het moment dat de registratie als bedoeld
in artikel 6 plaatsvindt, dan wel vaststaat dat het monument
niet wordt geregistreerd, zijn de artikelen 9 tot en 13 van
overeenkomstige toepassing.
De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is aangewezen op
grond van artikel 3 van de Monumentenwet 1988 of dat is
aangewezen op grond van de monumentenverordening van de
provincie Noord-Brabant.
4Termijnen advies en aanwijzingsbesluit
De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen acht weken
na ontvangst van het verzoek van het college.
Het college beslist binnen twaalf weken na ontvangst van het
advies van de monumentencommissie, maar in ieder geval binnen 20
weken na de adviesaanvraag.
5Mededeling aanwijzingsbesluitDe aanwijzing als bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt medegedeeld
aan degenen die als zakelijk gerechtigden in de kadastrale legger bekend
staan en aan de ingeschreven hypothecaire schuldeisers.6Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst
Het college registreert het gemeentelijke monument op de
gemeentelijke monumentenlijst.
De gemeentelijke monumentenlijst bevat:
de plaatselijke aanduiding;
de datum van de aanwijzing;
de kadastrale aanduiding;
de tenaamstelling;
een redengevende omschrijving.
7Wijzigen van de aanwijzing
Het college kan de aanwijzing ambtshalve of op aanvraag van een
belanghebbende wijzigen.
Artikel 3, tweede lid tot en met zesde lid, alsmede artikel 4 en
5 zijn van overeenkomstige toepassing op het
wijzigingsbesluit.
Indien de wijziging naar het oordeel van het college van
ondergeschikte betekenis is, blijft overeenkomstige toepassing,
als bedoeld in lid 2, achterwege.
De inhoud en de datum van de wijziging worden op de
gemeentelijke monumentenlijst aangetekend.
Van het besluit tot wijzigen van de aanwijzing wordt een kopie
aan de monumentencommissie gezonden.
8Intrekken van de aanwijzing
Het college kan de aanwijzing intrekken.
Indien het college de aanwijzing intrekt, zijn artikel 3,
tweede, vierde en vijfde lid, en artikel 4 van overeenkomstige
toepassing.
De aanwijzing wordt geacht te zijn ingetrokken, indien
toepassing wordt gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet 1988
of aan de monumentenverordening van de provincie
Noord-Brabant.
De intrekking wordt op de gemeentelijke monumentenlijst
geregistreerd.
Van het besluit tot het intrekken van de aanwijzing wordt een
kopie gezonden aan de monumentencommissie.
9VerbodsbepalingHet is verboden een gemeentelijk monument te beschadigen of te
vernielen.10VergunningHet is verboden zonder vergunning van het bevoegd gezag of in strijd met
bij zodanige vergunning gestelde voorschriften:
een gemeentelijk monument af te breken, te verstoren, te
verplaatsen of in enig opzicht te wijzigen;
een gemeentelijk monument te herstellen, te gebruiken of te
laten gebruiken op een dusdanige wijze, dat het wordt ontsierd
of in gevaar gebracht.
11De schriftelijke aanvraagEen aanvraag als bedoeld in artikel 4.2. Besluit omgevingsrecht voor een
vergunning als bedoeld in artikel 10 en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden worden in drievoud ingediend.12Termijnen advies
Het bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een gemeentelijk
monument aan de monumentencommissie voor advies.
Binnen acht weken na de datum van verzending van het afschrift
brengt de monumentencommissie schriftelijk advies uit aan het
college.
13WeigeringsgrondenDe vergunning kan slechts worden verleend indien het belang van de
monumentenzorg zich daartegen niet verzet. Bij de beslissing houdt het
bevoegd gezag rekening met het gebruik van het monument.14Kerkelijk monumentHet bevoegd gezag verleent, met betrekking tot een kerkelijk monument,
geen vergunning als bedoeld in artikel 10, dan in overeenstemming met de
eigenaar indien en voor zover het een vergunning betreft, waarbij
wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het monument in het
geding zijn.15Intrekken van de vergunning
De vergunning kan door het bevoegd gezag worden ingetrokken
indien:
blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;
blijkt dat de vergunninghouder de voorschriften als
bedoeld in artikel 10 niet naleeft;
de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder
zich zodanig hebben gewijzigd dat het belang van het
monument zwaarder dient te wegen.
Van het besluit tot intrekking van een vergunning wordt een
kopie aan de monumentencommissie gezonden.
3BESCHERMDE RIJKSMONUMENTEN16Vergunning voor beschermd rijksmonument
Het bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een beschermd
rijksmonument aan de monumentencommissie.
De monumentencommissie adviseert schriftelijk over de aanvraag
binnen acht weken na de datum van verzending van het
afschrift.
Bij overschrijding van de in het tweede lid genoemde termijn
wordt de monumentencommissie geacht geadviseerd te hebben.
Het college kan, al dan niet op aanvraag van een belanghebbende,
besluiten een groep van gevels welke voor bescherming in
aanmerking komen aan te wijzen als een beschermde
straatwand.
Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt, vraagt
het college advies aan de monumentencommissie. In spoedeisende
gevallen kan het vragen van dit advies achterwege blijven.
Op de aanwijzing van beschermde straatwanden zijn artikel 3,
derde tot en met zesde lid, alsmede artikel 4 en 5 van
toepassing.
De aanwijzing kan geen betrekking hebben op panden die zijn
aangewezen op grond van artikel 6 en 35 van de Monumentenwet
1988 of artikel 3 en 20 van deze verordening. De aanwijzing tot
beschermde straatwand vervalt, indien de objecten worden
aangewezen als monumenten of als onderdeel van een beschermd
stads- of dorpsgezicht als bedoeld in artikel 6 respectievelijk
35 van de Monumentenwet of artikel 3 respectievelijk 20 van deze
verordening.
Het college registreert de beschermde straatwand op de
gemeentelijke monumentenlijst. Artikel 6, tweede lid, is van
overeenkomstige toepassing.
18Wijzigen en intrekken van de aanwijzing
De artikelen 7 en 8 zijn van overeenkomstige toepassing, met
dien verstande dat in artikel 8, tweede lid voor “artikel 3 van
de Monumentenwet 1988” wordt gelezen “artikel 35 van de
Monumentenwet 1988 of artikel 20 van deze verordening”.
De aanwijzing als beschermde straatwand wordt ingetrokken als
het besluit tot aanwijzing krachtens artikel 35 van de
Monumentenwet 1988 of krachtens artikel 20 van deze verordening
onherroepelijk is geworden.
19VerbodsbepalingHet is verboden een beschermde straatwand te beschadigen of te
vernielen.20Vergunning
Het is verboden zonder vergunning van het college van het
bevoegd gezag of in strijd met bij zodanige vergunning gestelde
voorschriften:
een beschermde straatwand af te breken, te verstoren, te
verplaatsen of in enig opzicht te wijzigen;
een beschermde straatwand te herstellen, te gebruiken of
te laten gebruiken op een dusdanige wijze, dat het wordt
ontsierd of in gevaar gebracht.
Geen vergunning is vereist voor het uitvoeren van werkzaamheden
ingevolge een aanschrijving van het college.
21De schriftelijke aanvraagEen aanvraag als bedoeld in artikel 4.2. Besluit omgevingsrecht voor een
vergunning als bedoeld in artikel 18 en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden worden in drievoud ingediend.22Termijnen adviesVoor het verlenen van een vergunning als bedoeld in artikel 18, eerste
lid, is artikel 12 van overeenkomstige toepassing.5BESCHERMDE GEMEENTELIJKE STADS- OF DORPSGEZICHTEN23Aanwijzing tot beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht
De gemeenteraad kan, op voorstel van het college, stads- en
dorpsgezichten aanwijzen als beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht.
Voordat het college de gemeenteraad een voorstel doet tot
aanwijzing, vraagt zij advies aan de monumentencommissie.
De aanwijzing kan geen stads- of dorpsgezicht betreffen dat is
aangewezen op grond van artikel 35 van de Monumentenwet
1988.
Het college maakt het besluit van de raad omtrent aanwijzing van
een beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht bekend binnen
4 weken na de datum van het besluit in een plaatselijk
weekblad(en).
24Termijn advies en aanwijzingsbesluit
De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen 8 weken na
ontvangst van het verzoek van het college.
De gemeenteraad beslist binnen 16 weken na ontvangst van het
advies van de monumentencommissie, maar in ieder geval binnen 20
weken na de adviesaanvraag.
25Registratie op de gemeentelijke
monumentenlijst
Het college registreert het beschermde gemeentelijke stads- of
dorpsgezicht op de gemeentelijke monumentenlijst.
De gemeentelijke monumentenlijst bevat:
de plaatselijke aanduiding;
de datum van aanwijzing;
de gebiedsaanwijzing van het beschermde stads- of
dorpsgezicht;
een verwijzing naar de redengevende omschrijving.
26Bescherming in bestemmingsplan
De gemeenteraad stelt ter bescherming van een gemeentelijk
beschermd stads- of dorpsgezicht een bestemmingsplan vast als
bedoeld in de Wet ruimtelijke ordening.
Bij het besluit tot aanwijzing van een gemeentelijk beschermd
stads- of dorpsgezicht wordt door de gemeenteraad bepaald, met
inachtneming van het advies van het college, in hoeverre
geldende bestemmingsplannen als beschermend plan in de zin van
het eerste lid kunnen worden aangemerkt.
Alvorens het college de gemeenteraad ter zake een voorstel doet,
wordt de monumentencommissie gehoord.
De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen 8 weken na
ontvangst van het verzoek van het college.
27Wijziging en intrekking van de aanwijzing
De artikelen 7 en 8 zijn van overeenkomstige toepassing, met
dien verstande, dat de raad de besluiten neemt en in artikel 8,
derde lid voor “artikel 3 van de Monumentenwet 1988” wordt
gelezen “artikel 35 van de Monumentenwet 1988”.
De aanwijzing als beschermd stads- en dorpsgezicht wordt
ingetrokken als het besluit tot aanwijzing krachtens artikel 35
van de Monumentenwet 1988 onherroepelijk is geworden.
28Verbodsbepaling1.Het is verboden bouwwerken die gelegen zijn in een beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht te beschadigen of te vernielen.29Vergunning
Het is verboden in een beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht zonder vergunning van het bevoegd gezag of in
strijd met de bij zodanige vergunning gestelde
voorschriften:
bouwwerken te verstoren, te plaatsen, op te richten, af
te breken, te verplaatsen of in enig ander opzicht te
wijzigen;
bouwwerken te herstellen, te gebruiken of te laten
gebruiken op een wijze waardoor het stads- of
dorpsgezicht wordt ontsierd of in gevaar gebracht;
onroerende zaken, geen bouwwerk zijnde, hieronder
begrepen straten, wegen, pleinen, wateren, bomen,
erfscheidingen - niet zijnde een bouwwerk - te
wijzigen.
Geen vergunning is vereist voor het afbreken ingevolge een
aanschrijving van het bevoegd gezag.
De vergunning kan, ingeval van afbraak als bedoeld in het tweede
lid, in ieder geval worden geweigerd wanneer de totstandkoming
van de nieuwbouw binnen de karakteristieke eigenschappen van het
beschermde gebied onvoldoende is verzekerd.
30De schriftelijke aanvraagEen aanvraag als bedoeld in artikel 4.2. Besluit omgevingsrecht voor een
vergunning als bedoeld in artikel 27 en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden worden in drievoud ingediend.31Termijnen adviesVoor het verlenen van een vergunning als bedoeld in artikel 27, eerste
lid, is artikel 12 van overeenkomstige toepassing.6OVERIGE BEPALINGEN32Schadevergoeding
Indien en voor zover blijkt dat een belanghebbende schade lijdt
of zal lijden, die redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen
last behoort te blijven, kent het bevoegd gezag hem op zijn
aanvraag een naar billijkheid te bepalen schadevergoeding toe,
indien de schade in relatie staat tot:
de weigering van het bevoegd gezag een vergunning als
bedoeld in de artikelen 10, 20 en 29 te verlenen;
de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan
een vergunning als bedoeld in de artikelen 10, 20 en
29.
Voor de behandeling van de aanvragen zijn de bepalingen van de
procedureregeling bij toepassing van afdeling 6.1 van de Wet
ruimtelijke ordening van overeenkomstige toepassing.
33Strafbepaling(Vervallen)34ToezichthoudersMet het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening zijn belast de bij besluit van het college dan wel de
burgemeester aan te wijzen personen.7SLOTBEPALINGEN35Intrekken oude regelingDe Monumentenverordening gemeente Oisterwijk 2008, vastgesteld op 14
februari 2008 wordt ingetrokken.36Overgangsrecht
De op grond van de onder artikel 35 ingetrokken
Monumentenverordening gemeente Oisterwijk 2008 aangewezen en
geregistreerde gemeentelijke monumenten, beschermde straatwanden
en beschermde gemeentelijke stads- of dorpsgezichten worden
geacht aangewezen en geregistreerd te zijn overeenkomstig de
bepalingen van deze verordening.
Aanvragen om vergunning die zijn ingediend vóór de
inwerkingtreding van deze verordening worden afgehandeld met
inachtneming van de in artikel 35 ingetrokken verordening.
37InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op het tijdstip waarop de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht in werking treedt.38CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als Monumentenverordening gemeente
Oisterwijk 2010.Aldus vastgesteld in de vergadering van de raad van Oisterwijk van 1
juli 2010.de griffier, de voorzitter, Nelleke van Wijk Hans JanssenTOELICHTING BIJ "MONUMENTENVERORDENING GEMEENTE OISTERWIJK 2010”A ALGEMENE TOELICHTINGDe huidige wijziging van de Monumentenverordening houdt verband met de
inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (hierna te
noemen: Wabo), de Invoeringswet algemene bepalingen omgevingsrecht (hierna te
noemen: Invoeringswet Wabo), het Besluit omgevingsrecht (hierna te noemen: Bor)
en de Regeling omgevingsrecht (hierna te noemen: Mor).Wet algemene bepalingen omgevingsrechtDe Wabo regelt de omgevingsvergunning die in de plaats komt van een reeks
vergunningen, ontheffingen of toestemmingen voor het realiseren van een fysiek
project. De meest bekende daarvan zijn:
de bouwvergunning;
de aanlegvergunning;
de sloopvergunning;
de monumentenvergunning;
de milieuvergunning;
de kapvergunning.
De Wabo beoogt tegemoet te komen aan het belang van een snelle dienstverlening.
Het bevorderen van de tijdige besluitvorming vormt hiervan een onderdeel.Eén aanvraag; één bevoegd gezag; één loketDe centrale gedachte bij de ontwikkeling van de Wabo is de “één loket gedachte”.
Dit houdt in dat de aanvrager vanaf een nader te bepalen moment in 2010 één
omgevingsvergunning hoeft aan te vragen voor zijn project. De aanvrager geeft
aan op welke activiteiten (bouw, aanleg, sloop enz.) zijn aanvraag betrekking
heeft. Voor de monumentenverordening betekent dit dat bijvoorbeeld de
omgevingsvergunning voor het bouwen en de omgevingsvergunning voor monumenten in
één verzoek worden aangevraagd. De omgevingsvergunning wordt vervolgens door één bevoegd gezag beoordeeld en
doorloopt één procedure. De beslissing op de aanvraag kent ook één procedure van
rechtsbescherming. Bevoegd gezagHet bevoegd gezag is in de meeste gevallen het college van burgemeester en
wethouders van de gemeente waar het project in hoofdzaak zal worden verricht.
Het bevoegd gezag is integraal verantwoordelijk voor het te nemen besluit en is
tevens belast met de bestuursrechtelijke handhaving. In het Bor wordt een aantal uitzonderingen op deze hoofdregel gemaakt. Een
minister dan wel het college van gedeputeerde staten wordt in deze gevallen als
het bevoegde gezag aangewezen. Deze gevallen zijn aangewezen in artikel 3.3 van
de Wabo. Gedeputeerde staten van de provincie zijn bevoegd gezag indien het gaat
om de meer complexere categorieën inrichtingen. Deze zijn specifiek in bijlage I
van het Bor omschreven. Toestemmingsstelsels Er bestaan verschillende methoden om de toestemmingstelsels (=vergunning en
ontheffing) te integreren in de omgevingsvergunning. De toestemmingstelsels die
altijd zien op plaatsgebonden activiteiten zijn volledig in de Wabo
geïntegreerd; de bestaande toestemmingstelsels in de betreffende wetten of
verordeningen vervallen. Het gaat om een procedurele integratie van de
verschillende toestemmingstelsels. De inhoudelijke beoordeling vindt
gecoördineerd plaats. Dit betekent dat de verschillende toetsingskaders niet
zijn geïntegreerd. Het toetsingskader van de Wabo bestaat derhalve uit een
optelling van de afzonderlijke toetsingskaders. Deze verschillende
toetsingskaders wegen allen even zwaar. De procedureIn de Wabo is onderscheid gemaakt tussen de reguliere voorbereidingsprocedure en
de uitgebreide voorbereidingsprocedure. Slechts op een enkel punt is voor deze
beide procedures afgeweken van de reguliere- en de uitgebreide openbare
voorbereidingsprocedure van de Awb. Wanneer voor een project meerdere toestemmingen uit de Wabo nodig zijn wordt
door de aanvrager één aanvraag voor een omgevingsvergunning ingediend. De
aanvrager kan er echter ook voor kiezen zijn project op te delen in
deelprojecten en voor elk van die deelprojecten een afzonderlijke
omgevingsvergunning aan te vragen. Het moet gaan om een onderdeel van het
project dat fysiek te scheiden is van de andere onderdelen van het totale
project. Ook wel de zogenaamde “onlosmakelijke verbondenheid”. Het criterium van
de onlosmakelijkheid is neergelegd in artikel 2.7 Wabo. Van
onlosmakelijke samenhang is sprake als de activiteiten zien op dezelfde
handeling. Het gaat dan om een activiteit die tegelijkertijd ook aangemerkt moet
worden als een andere activiteit als omschreven in de artikelen 2.1 en 2.2. van
de Wabo. Deze activiteiten overlappen elkaar en zijn niet te scheiden. Zij
vormen een en dezelfde handeling die binnen twee of meer
activiteitenomschrijvingen vallen. Vanwege de overlap in de
activiteitenomschrijvingen is het in deze gevallen niet mogelijk om de handeling
op te knippen in deelvergunningen.Een omgevingsvergunning voor een deelproject geeft de bevoegdheid het
deelproject ook daadwerkelijk al uit te voeren. Hieraan bestaat bijvoorbeeld
behoefte bij een project waarbij voor de nieuwbouw van woningen grond bouwrijp
gemaakt moet worden en/of enkele oude opstallen gesloopt moeten worden wat door
verschillende partijen wordt uitgevoerd. De omgevingsvergunning voor het
bouwrijp maken en/of het slopen van opstallen kan aangevraagd worden en de
werkzaamheden kunnen na het verlenen van dit gedeelte van de omgevingsvergunning
ook starten. Vervolgens kan een omgevingsvergunning voor de bouw van de woningen
worden aangevraagd. Het gaat om verschillende besluiten waartegen een
afzonderlijke rechtsbeschermingsprocedure open staat.Daarnaast heeft de aanvrager de mogelijkheid om een gefaseerde
omgevingsbeschikking aan te vragen. Hij bepaalt zelf welke activiteit wordt
gefaseerd. De beoordeling in de eerste fase is erop gericht te onderzoeken of
één van de door de aanvrager voorgenomen activiteiten, bijvoorbeeld het
oprichten en inwerking hebben van een inrichting, kan worden verricht en dus een
gerede kans heeft om een omgevingsvergunning te krijgen. Het betreft een
volledige toetsing. Tenuitvoerlegging van een omgevingsvergunning is pas
mogelijk nadat ook een omgevingsbeschikking tweede fase is verleend en een
volledige vergunning is verkregen. De tweede fase omgevingsbeschikking bevat de
noodzakelijke toestemmingen die niet in een eerste fase zijn vergund. Door
aanvraag van een omgevingsbeschikking eerste fase kan een financieel risico voor
de aanvrager worden beperkt. Hij hoeft in dit geval nog niet aan alle
indieningsvereisten te voldoen. Het rechtsgevolg van een eerste fase-beschikking
is dat bij de beoordeling van de gedetailleerde aanvraag voor de overige
activiteiten (de tweede fase-aanvraag) niet meer getoetst wordt aan de criteria
van de eerste fase. De eerste fase-beschikking kan door het bevoegd gezag worden
ingetrokken, indien niet binnen twee jaar nadat deze beschikking is genomen een
aanvraag voor een tweede fase-beschikking is ingediend. Beide beschikkingen
treden tezamen in werking. Tegen beide beschikkingen staat rechtsbescherming op
grond van de Awb open. De Wabo en de MonumentenverordeningDe monumentenvergunning uit de Monumentenverordening integreert volledig in de
omgevingsvergunning, omdat het om plaatsgebonden activiteiten gaat. Daarom is in
artikel 2.2 van de Wabo bepaald dat het verboden is zonder een
omgevingsvergunning een krachtens een verordening aangewezen monument te slopen,
te verstoren, te verplaatsen of in enig opzicht te wijzigen of te herstellen, te
gebruiken of te laten gebruiken op een wijze waarop het wordt ontsierd of in
gevaar wordt gebracht. Een extra overweging voor het volledig integreren van de
monumentenvergunning in de omgevingsvergunning is dat de verlening van de
monumentenvergunning in de praktijk vaak samenliep met de verlening van de
bouwvergunning of de aanlegvergunning. Er is voor gekozen om de
instandhoudingsvergunning van archeologische terreinen op grond van artikel 2.2,
tweede lid, Wabo aan te haken bij de omgevingsvergunning (facultatieve
integratie). Zolang gemeentelijke bestemmingsplannen nog niet ‘Malta-proof’
zijn, kan op deze wijze in de omgevingsvergunning bescherming aan archeologische
waarden in de bodem worden geboden bij de realisatie van een fysiek project. Het inhoudelijke toetsingskader van de omgevingsvergunning inzake de
gemeentelijke monumenten is in de verordening bepaald. B ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1 BegripsbepalingenSub a. monument:Bij de omschrijving van het begrip 'monument' is aansluiting gezocht bij de
omschrijving in de Monumentenwet 1988. Cultuurhistorische waarde is volgens de
Memorie van Toelichting de aan een bouwwerk of gebied toegekende waarde,
gekenmerkt door het beeld dat is ontstaan en het gebruik dat de mens in de loop
van de geschiedenis van dat bouwwerk of dat gebied heeft gemaakt. Het begrip
cultuurhistorische waarde is dermate ruim dat het ook betrekking kan hebben op
zaken en gebieden met een geschiedkundige waarde. De onder 2 bedoelde terreinen kunnen bijvoorbeeld parken, tuinen en een perceel
met één of meer bomen zijn. Het is niet vereist dat op het terrein ook een
bouwkundig monument voorkomt teneinde over een monument te kunnen spreken. Een
'zaak' is immers een veel ruimer begrip. De vijftig-jaargrens die voor
rijksmonumenten geldt, is niet voor gemeentelijke monumenten overgenomen.
Daardoor biedt de verordening ook de mogelijkheid om monumenten die (nog) niet
op de rijkslijst kunnen komen omdat ze te jong zijn, reeds op de gemeentelijke
monumentenlijst te plaatsen.Sub b. gemeentelijk monumentSub d. beschermd rijksmonumentSub e. kerkelijk monumentHier wordt gesproken over onroerende monumenten. Roerende monumenten worden
derhalve niet beschermd. Reden hiervoor is dat het effectueren van de
bescherming een probleem vormt. Roerende monumenten kunnen meestal eenvoudig
worden verplaatst en daardoor ongemerkt over de gemeentegrens en daarmee buiten
de werking van de verordening worden gebracht. Roerende zaken zijn bijvoorbeeld
schepen, voertuigen, schilderijen, kerkschatten en gebruiksvoorwerpen. Zaken die
naar hun aard onroerend zijn, zoals een kerkorgel, kunnen wel de beschermde
status krijgen, op basis van de redengevende omschrijving. Sub c. gemeentelijke monumentenlijstDit betreft de lijst waarop de gemeente de overeenkomstig de verordening
aangewezen monumenten registreert. Het plaatsen op de monumentenlijst heeft geen
rechtsgevolg. Het betreft slechts een administratieve handeling. Voorafgaand aan
de plaatsing op de lijst is het de aanwijzing tot gemeentelijk monument die
rechtsgevolg beoogt. Sub d. beschermd rijksmonument Het is nodig om een begripsomschrijving van een 'beschermd rijksmonument' in de
gemeentelijke monumentenverordening op te nemen. Deze verordening is namelijk
een voorwaarde voor het verkrijgen door het college van burgemeester en
wethouders van de bevoegdheid om vergunningen voor de wijziging en sloop van
rijksmonumenten te verlenen. Op de vergunningverlening voor rijksmonumenten zijn
met name de artikelen 11 tot en met 21 van de Monumentenwet 1988 van
toepassing.Sub e. kerkelijk monumentIn geval van aanwijzing van een kerkelijk monument tot gemeentelijk monument is
overleg tussen eigenaar en gemeente nodig (zie artikel 3, lid 4). Is er sprake
van een vergunning voor het gemeentelijke of rijksbeschermde kerkelijke
monument, dan kan overeenstemming tussen eigenaar en vergunningverlener nodig
zijn (zie artikel 12). Overleg en overeenstemming betreffen de wezenlijke
belangen van de godsdienstuitoefening in het kerkelijke monument. Voor
bijvoorbeeld een pastorie of verblijven van kloosterlingen geldt deze
verbijzondering voor kerkelijke monumenten in de regel dan ook niet. Zij vallen
onder de voorschriften die voor de andere monumenten gelden.Sub f. monumentencommissieDe taken van de monumentencommissie strekken zich uit over de
monumentenverordening en de Monumentenwet 1988. Door de monumentencommissie in
deze begripsomschrijving bevoegd te verklaren over de toepassing van de
Monumentenwet 1988 te adviseren aan het college, is voldaan aan het vereiste,
genoemd in artikel 15, lid 1, van de Monumentenwet 1988. In het gedualiseerde bestel is een belangrijke vernieuwing dat elk bevoegd
orgaan in de gemeente (raad, college en burgemeester) zelf zijn commissies
instelt. De monumentencommissie is een commissie die adviseert aan het college.
Het is dan ook het college die deze commissie instelt op grond van artikel 84
Gemeentewet. De samenstelling en werkwijze dient het college nader uit te
werken. In een dualistisch stelsel is het normaal gesproken niet mogelijk dat de
raad in haar verordening bepaalt dat er een commissie is ingesteld welke
adviseert aan het college. Het is immers aan het college om te bepalen of zij
een adviescommissie willen.Deze redenering gaat niet op voor wat betreft de monumentencommissie. In de
monumentenverordening wordt door de raad bepaald dat er een monumentencommissie
is die advies uitbrengt aan het college. Dit vloeit voort uit de Monumentenwet.
In artikel 15 van deze wet is bepaald dat de gemeente in een verordening de
inschakeling van een commissie moet regelen die adviseert aan het bevoegd gezag
over aanvragen van om een omgevingsvergunning voor een activiteit als bedoeld in
artikel 2.1, eerste lid, onder f van de Wabo. De wetgever geeft hier dus aan dat
het college in dit geval geen keuzevrijheid heeft ten aanzien van het instellen
van een commissie. Door het ontbreken van deze keuzevrijheid is er geen
strijdigheid met het duale uitgangspunt als de raad in haar verordening bepaalt
dat er een commissie is die adviseert aan het college.Het instellen van de monumentencommissie door het college moet middels een apart
collegebesluit. Het instellen van de monumentencommissie, evenals de
samenstelling en de werkwijze van de monumentencommissie, heeft het college van
burgemeester en wethouders nader uitgewerkt in het Reglement monumentencommissie
gemeente Oisterwijk 2006.Op grond van artikel 84, tweede lid, in samenhang met artikel 83, tweede lid van
de Gemeentewet mogen raadsleden geen deel uitmaken van collegecommissies. In het
vierde lid van artikel 84 Gemeentewet is bepaald dat de instelling van een
commissie op dezelfde wijze moet worden bekendgemaakt als algemeen verbindende
voorschriften.Sub g. bouwhistorisch onderzoekHet bouwhistorisch onderzoek van een gebouw geeft meer inzicht in de historische
geschiedenis van een gebouw. Beoogd is het bouwhistorisch onderzoek een
nadrukkelijke rol te laten spelen bij de bepaling van het gemeentelijk
monumentenbeleid, zowel bij een aanwijzing als bij een wijziging van een
gemeentelijk of rijksmonument. De kennis die met bouwhistorisch onderzoek wordt
verkregen kan bij uitstek worden ingezet voor een verantwoorde omgang met
monumenten al dan niet in samenhang met veranderingen en het beheer hiervan. Het
onderzoek levert informatie over de bouwmassa, de toegepaste constructie,
materialen en interieurafwerking. De uitkomst van een onderzoek is van belang
voor een op te stellen restauratieplan en kan tevens worden gebruikt bij het
analyseren en vaststellen van constructieve gebreken. In een bouwhistorisch onderzoek kunnen vier fasen worden onderscheiden:
de bouwhistorische inventarisatie vindt in het algemeen plaats om de
omgeving en het pand in beeld te brengen. In deze fase is literatuur en
bronnenonderzoek van belang;
de bouwhistorische verkenning is een beperkt onderzoek met verwerking
van de gegevens uit het bronnenonderzoek, de literatuur en de
bouwdossiers;
de bouwhistorische opname is een uitgebreidere opname dan een verkenning
en onderzoekt de zichtbare en in zicht gebrachte delen van een
gebouw;
de bouwhistorische ontleding is het meest diepgaande onderzoek. Hierin
worden alle te voren verkregen informatie en een ontleding van het
gehele gebouw verwerkt. Deze ontleding heeft meestal plaats tijdens een
verbouwing of restauratie.
Direct na ontvangst van een aanvraag om vergunning dient in het kader van de
volledigheidstoets te worden vastgesteld of voor de behandeling van de aanvraag
een bouwhistorisch onderzoek noodzakelijk is en met welke diepgang. Indien een
eigenaar bouwhistorisch onderzoek laat uitvoeren voorafgaand aan een
restauratieplan, kunnen deze kosten bij de bepaling van de subsidiabele kosten
worden betrokken. Sub h. stads- en dorpsgezicht:Voor de omschrijving van het begrip 'stads- en dorpsgezicht’ is aangesloten bij
artikel 1, lid f van de Monumentenwet 1988.Sub i. redengevende omschrijving: De redengevende omschrijving is een beschrijving van het monument of het
beschermd stads- en dorpsgezicht waarin zonodig die onderdelen zijn genoemd
waarop de bescherming betrekking heeft. In geval van een monument is het gehele pand, inclusief het interieur, door de
plaatsing op de monumentenlijst onder de werking van de verordening geplaatst.
Andere zaken die zich op het perceel van het beschermde monument bevinden, zoals
bijgebouwen, tuininrichting, bomen etc., moeten expliciet in de redengevende
omschrijving staan, willen zij onder de werking van de verordening vallen.Als ‘het pand van belang is vanwege de voorgevel’ is voor iedere wijziging van
het pand eenmonumentenvergunning nodig. De vergunningaanvraag zal dan met name worden
beoordeeld op de gevolgen die de (bouwkundige) ingreep kan hebben op het behoud
van de monumentale voorgevel. Ook is het mogelijk om onderdelen van een pand van
de bescherming uit te zonderen, bijvoorbeeld door de formulering ‘de bescherming
betreft alleen het voorhuis’ of ‘het achterhuis valt niet onder de
bescherming’.Sub j. beschermde straatwandenDe bescherming heeft uitsluitend betrekking op de gevels van objecten en niet op
het exterieur of het interieur ervan. Met een geheel of gedeeltelijke
bescherming van straatwanden blijft de mogelijkheid van
ontwikkelingsmogelijkheden achter de wand bestaan.Sub k. bevoegd gezagZoals ook in de algemene toelichting is aangegeven is de hoofdregel dat
burgemeester en wethouders van de gemeente waar het project zich in hoofdzaak
afspeelt het bevoegd gezag is. Voor een verdere toelichting wordt verwezen naar
de algemene toelichting behorend bij deze verordening.De overige begripsbepalingen zijn in hun definitie al ruim omschreven, zodat
deze geen nadere toelichting behoeven.HOOFDSTUK 2 GEMEENTELIJKE MONUMENTENDe Wabo is niet van toepassing op dit hoofdstuk. De Wabo ziet alleen op
toestemmingstelsels (vergunningen en ontheffingen). Hierdoor blijft het college
van burgemeester en wethouders bevoegd gezag betreffende de aanwijzing van
gemeentelijke monumenten.Artikel 2 Gebruik van het monumentHet betreft hier niet zozeer de publiekrechtelijke, planologische bestemming,
maar de gebruiksmogelijkheid die de eigenaar/gebruiker daaraan toekent. Een en
ander mede gelet op de constructie en ligging van het pand. Dit artikel is van
belang als een motiveringsplicht bij de aanwijzing van monumenten en bij de
vergunningverlening.Artikel 3 Aanwijzing tot gemeentelijk monumentLid 1De aanwijzing tot gemeentelijk monument en het plaatsen op de monumentenlijst
zijn twee zaken met verschillend rechtsgevolg. De aanwijzing heeft rechtsgevolg,
het daarna registreren op de gemeentelijke monumentenlijst is slechts een
administratieve handeling.Het besluit tot aanwijzing is een discretionaire bevoegdheid van het college van
burgemeester en wethouders. Na afweging van alle betrokken belangen kan tot
aanwijzing worden besloten. De afweging van de belangen van de rechthebbende ten
opzichte van de te beschermen monumentale waarden moet uitdrukkelijk gemotiveerd
in het besluit naar voren komen (de redengevende omschrijving). De aanwijzing
geeft geen recht op schadevergoeding. De aanwijzing verandert immers over het
algemeen niets aan het gebruik van het monument.Lid 2Het college van burgemeester en wethouders moet het advies inwinnen van de
monumentencommissie. De verordening bindt het advies niet aan bepaalde
voorschriften over vorm en inhoud. Dit is geregeld in het Reglement
monumentencommissie gemeente Oisterwijk 2006. Er wordt niet bepaald dat de aanvrager en andere belanghebbenden de gelegenheid
hebben om mondeling of schriftelijk hun zienswijzen naar voren te brengen
voordat het college over een aanwijzing een besluit neemt, omdat dit is geregeld
in de artikelen 4:8 en 4:9 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Nadat de
belanghebbenden zijn gehoord, vraagt het college advies aan de
monumentencommissie. De spoedprocedure kan in situaties die ernstige gevolgen voor het aan te wijzen
monument hebben, bewerkstelligen dat binnen korte tijd de verbodsbepalingen van
de verordening van toepassing zijn. Er moeten dan gegronde redenen aanwezig zijn
om de spoedprocedure te kunnen gebruiken. In spoedeisende gevallen kan het
advies van de monumentencommissie of het horen van belanghebbenden achterwege
blijven.Belanghebbenden zijn de zakelijk gerechtigden die in de kadastrale legger bekend
staan en de ingeschreven hypothecaire schuldeisers (artikel 5).Lid 3In de Monumentenwet 1988 is geen bepaling over bouwhistorisch onderzoek
opgenomen. Het laten verrichten van bouwhistorisch onderzoek behoort daarmee tot
de beleidsvrijheid van de gemeente. Er is een drietal momenten te onderscheiden
wanneer een gemeente bouwhistorisch onderzoek kan vragen.
Bij een (aanvraag tot) aanwijzing als gemeentelijk monument. De
informatie over de bouwhistorische waarde van een gebouw kan van invloed
zijn op de beslissing van het college van burgemeester en wethouders om
het gebouw al dan niet als gemeentelijk monument aan te wijzen en op de
wijze waarop het pand in de registers wordt ingeschreven;
Bij aanvragen voor vergunning tot wijziging van een gemeentelijk
monument. De bouwhistorische waarde die door een verbouwing of andere
wijziging aangetast wordt is van invloed op de beslissing van het
college van burgemeester en wethouders;
Bij aanvragen voor vergunning tot sloop van een beschermd gemeentelijk
monument. De bouwhistorische waarde, die door sloop onherroepelijk
aangetast wordt, heeft invloed op de uiteindelijke beslissing van het
college van burgemeester en wethouders om al dan niet een
sloopvergunning te verstrekken voor een gemeentelijke monument of
onderdeel, behorend bij een gemeentelijk monument en opgenomen in de
redengevende omschrijving van het desbetreffende gemeentelijk
monument.
Lid 4Dit lid geeft de raad een rol bij de besluiten tot aanwijzing als een
gemeentelijk monument. Door middel van dit lid kan de raad haar controlerende
functie gemakkelijker uitvoeren. De aanwijzings- en of wijzigingsbesluiten voor
de gemeentelijke monumenten kunnen daardoor door de raad worden getoetst aan het
beleidskader monumenten.Lid 5Dit lid is nodig ondanks het bepaalde in de Awb dat belanghebbenden zienswijzen
naar voren kunnen brengen (artikel 4:8). Overleg is immers meer dan het naar
voren kunnen brengen van zienswijzen.Lid 6Dit lid regelt de voorbescherming voor toekomstige gemeentelijke monumenten
zoals die ook voor rijksmonumenten geldt. Dat betekent dat in de periode van
kennisgeving van het voornemen van het college van burgemeester en wethouders om
een monument op de gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen tot het
daadwerkelijke aanwijzingsbesluit (dit kan ook een afwijzing zijn) artikel 9 tot
en met 13 van deze verordening van toepassing zijn. Dat betekent onder andere
dat een monument tijdens de aanwijzingsprocedure tot beschermd gemeentelijk
monument niet mag worden afgebroken, gewijzigd, verplaatst (etc.) zonder een
gemeentelijke monumentenvergunning.Lid 7Monumenten die al op een rijkslijst of een provinciale lijst staan, komen niet
voor aanwijzing als gemeentelijk monument in aanmerking. In Noord-Brabant
bestaat (nog) geen provinciale monumentenlijst, respectievelijk Provinciale
Monumentenverordening. Artikel 4 Termijnen advies en aanwijzingsbesluitIn dit artikel worden de termijnen genoemd waarbinnen de monumentencommissie
moet adviseren (lid 1) en het college van burgemeester en wethouders een
beslissing moet nemen (lid 2). Het artikel bevat geen bepalingen over
bekendmaking van het besluit, omdat de Awb dat afdoende regelt (afdeling
3.6).Artikel 5 Mededeling aanwijzingsbesluitDe mededeling van het college van burgemeester en wethouders is voor de eigenaar
en de anderszins zakelijk gerechtigden van essentieel belang. Het is dan ook
zaak dat de mededeling door de geadresseerde wordt ontvangen. In de regel zal de
mededeling bij aangetekend schrijven uitgaan. In latere instantie kan hij zich
er dan niet op beroepen van niets te weten.Dit artikel regelt niet dat de aanwijzing wordt bekendgemaakt aan de eigenaar en
de aanvrager, omdat de Awb zulks bepaalt (afdeling 3.6). Is artikel 4:8
toegepast (het horen van geadresseerde en van derde belanghebbenden) en is van
de daar geboden mogelijkheid gebruik gemaakt, dan dienen de betrokkenen op grond
van het bepaalde in artikel 3:43 Awb een mededeling te ontvangen.Artikel 6 Registratie op de gemeentelijke monumentenlijstDoor aanwijzing als gemeentelijk monument is het gehele pand, inclusief het
interieur, onder de werking van de verordening geplaatst. Andere zaken die zich
op het perceel van het monument bevinden, zoals bijgebouwen, tuininrichting en
bomen moeten expliciet worden aangegeven, willen zij onder de werking van de
verordening vallen. Voor elke wijziging van het monument is dus een vergunning nodig. Voor de
duidelijkheid, bijvoorbeeld in verband met kadastrale vernummering, kan ook een
plattegrond worden aangehecht.De registratie van de aanwijzing is een administratieve handeling (en geen
besluit). De bedoeling van de aldus bij te houden monumentenlijst is om eenieder
snel inzicht te geven in welke zaken om welke reden als gemeentelijk monument
zijn aangewezen.Artikel 7 Wijzigen van de aanwijzingVia dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van gemeentelijke monumenten te
wijzigen (lid 1). Hiervoor geldt dezelfde voorbereidingsprocedure (advies van
monumentencommissie of eigenaar van een kerkelijk monument) als voor de
aanwijzing (lid 2), tenzij de wijziging van ondergeschikte betekenis is (lid 3).
Wijzigingen van de aanwijzing worden doorgevoerd op de gemeentelijke
monumentenlijst (lid 4).Artikel 8 Intrekken van de aanwijzingVia dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van gemeentelijke monumenten in
te trekken (lid 1 en 2). Ook hiervoor geldt dat het advies van de
monumentencommissie nodig is, tenzij het gaat om spoedeisende gevallen (lid 3).
Monumenten op de gemeentelijke monumentenlijst waarvan de aanwijzing is
ingetrokken (omdat ze zijn gesloopt of anderszins volledig teloor gegaan),
worden door het college van burgemeester en wethouders van de monumentenlijst
gehaald.Lid 4 regelt dat monumenten die na aanwijzing als gemeentelijk monument worden
geregistreerd als rijksmonument, vanaf dat tijdstip geacht worden niet meer te
zijn aangewezen. Voor de situatie waarin een provinciale monumentenlijst bestaat
is een vergelijkbare regeling opgenomen. Ook is het mogelijk dat de provinciale
monumentenverordening dit regelt. Artikel 9 VerbodsbepalingDe verbodsbepaling in het eerste lid van artikel 10 vertoont gelijkenis met
artikel 2.1, eerste lid, onder b van de Wabo waarbij het gaat om de beschermde
monumenten uit de Monumentenwet 1988.Artikel 10 VergunningIn dit artikel gaat het alleen over gemeentelijke monumenten. Ten aanzien van de
omgevingsvergunningaanvraag voor gemeentelijke monumenten is van belang dat het
verkrijgen van gegevens en ontbrekende gegevens geregeld is in de Awb (artikel
4:2 respectievelijk 4:5 en 4:15). In het kader van de Wabo dient de gemeente een
aanvraag langs elektronische weg mogelijk te maken. Een schriftelijke aanvraag
wordt ingediend met behulp van een door de Minister van VROM vastgesteld
formulier. De Mor voorziet in nadere regels met betrekking tot de indieningsvereisten voor
de aanvragen voor een omgevingsvergunning. In paragraaf 5.2 van de Mor zijn
specifieke indieningsvereisten opgenomen voor activiteiten met betrekking tot
monumenten. De aard, de omvang en de locatie van de werkzaamheden bepalen welke
indieningsvereisten gelden. Het bevoegd gezag heeft niet de mogelijkheid van
deze indieningsvereisten af te wijken. In het kader van de vermindering van
administratieve lasten voor burgers en bedrijven dienen de indieningsvereisten
bij de vergunningaanvraag zo beperkt mogelijk gehouden te worden. Zo kan het
overleggen van bouwtekeningen worden beperkt tot 1 exemplaar.Artikel 11 De schriftelijke aanvraagEen aanvraag voor een omgevingsvergunning kan op grond van het Bor zowel
digitaal als op papier worden ingediend. Een burger heeft de keuze tussen het
digitaal dan wel schriftelijk aanvragen van de omgevingsvergunning. Voor
ondernemingen en personen met een zelfstandig beroep geldt in beginsel geen
keuzevrijheid, zij kunnen uitsluitend een aanvraag langs digitale weg indienen.
Aangezien een aantal, met name kleinere, bedrijven nog niet over de benodigde
voorzieningen beschikken om een aanvraag digitaal in te dienen is in overleg met
diverse brancheorganisaties besloten om de verplichting na verloop van twee
jaren in werking te laten treden. Het Bor bepaalt dat in het kader van de vermindering van de administratieve
lasten voor burgers en bedrijven het bevoegd gezag bij een schriftelijke
aanvraag maar maximaal 4 exemplaren van de aanvraag en de daarbij behorende
bescheiden mag opvragen. In bepaalde gevallen kan op grond van het derde lid van
artikel 4.2 Bor hiervan worden afgeweken. Er moet dan sprake zijn van twee of
meer adviezen of verklaringen van geen bedenkingen.Artikel 12Termijnen adviesOp grond van artikel 3.7 Wabo is voor de voorbereiding van een
omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 10 de reguliere
voorbereidingsprocedure van toepassing. Het betreft hier een wijziging ten
opzichte van de oude Monumentenverordening. Op basis hiervan was op de
voorbereiding van deze vergunningaanvraag de uitgebreide openbare
voorbereidings-procedure uit de Awb van toepassing verklaard. Op grond van de
Wabo is deze procedure niet meer nodig geacht voor de vergunning betreffende de
gemeentelijke monumenten. Echter indien er meerdere activiteiten voor het
project moeten worden uitgevoerd en voor één van de andere activiteiten de
uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure op grond van de Wabo gevolgd moet
worden, dan wordt voor het hele project de uitgebreide openbare
voorbereidingsprocedure gevolgd. Uitgangspunt van de Wabo is dat altijd maar één
procedure geldt. Indien er sprake is van een samenloop van procedure geldt de
zwaarste procedure (de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure).Aangezien veelal de reguliere procedure gevolgd zal worden is ervoor gekozen om
deze hieronder nader toe te lichten. De reguliere voorbereidingsprocedure komt tegemoet aan één van de doelen van de
Wabo, namelijk het bevorderen van een snelle besluitvorming. De reguliere voorbereidingsprocedure sluit voor het overgrote deel aan bij titel
4.1 van de Awb. De procedure vangt aan met een verplichte ontvangstbevestiging
van het indienen van een aanvraag. Het bevoegd gezag zendt de aanvrager nadat
het de aanvraag heeft ontvangen een bericht waarin het vermeldt dat zij bevoegd
gezag is, welke procedure zal worden doorlopen, de beslistermijn en de
beschikbare rechtsmiddelen en indien de reguliere procedure wordt gevolgd,
vermeldt het bevoegd gezag tevens dat een beslissing van rechtswege is gegeven,
indien niet tijdig op de aanvraag is beslist. Indien de verstrekte gegevens en
bescheiden onvoldoende zijn voor de beoordeling van de aanvraag, stelt het
bevoegd gezag de aanvrager in de gelegenheid de aanvraag binnen de door hem
gestelde termijn aan te vullen. Het bevoegd gezag geeft van de aanvraag met
vermelding van de ontvangstdatum kennis in een of meer dag, nieuws- of
huis-aan-huisbladen of op een andere geschikte wijze. Het bevoegd gezag moet op
grond van artikel 3.9 Wabo binnen 8 weken een beslissing op de aanvraag nemen.
In deze periode moet het bevoegd orgaan eventuele belanghebbenden de
mogelijkheid geven om zienswijzen in te brengen (artikel 4:8 Awb). Het bestuursorgaan kan bij verordening op grond van artikel 2.26, derde lid,
Wabo ‘andere instanties’ aanwijzen die in de gelegenheid worden gesteld advies
uit te brengen. Hierbij kan onder meer gedacht worden aan de (gemeentelijke)
monumentencommissie.Voor het uitbrengen van advies is geen termijn opgenomen. Van belang is dat de
adviseur in de gelegenheid moet worden gesteld om advies uit te brengen. Het is
echter aan de adviseur om te bepalen of hij van deze gelegenheid gebruik wil
maken. Het uitbrengen van een advies staat het nemen van een besluit niet in de
weg. Wordt het advies niet binnen de gestelde termijn gegeven dan kan het
bevoegd gezag de procedure vervolgen. Het bevoegd gezag dient altijd de termijn
van 8 weken in acht te nemen. De termijn van 8 weken kan met ten hoogste zes
weken worden verlengd. Het bevoegde gezag dient hiervan op dezelfde manier
mededeling te doen als van de kennisgeving van de aanvraag. Deze verlenging van
6 weken is voornamelijk bedoeld om de adviseur meer tijd te geven voor het
uitbrengen van een advies. Op grond van artikel 3.6 Awb dient het bestuursorgaan zelf een termijn te
stellen voor het uitbrengen van advies, indien dit niet reeds bij wettelijk
voorschrift is bepaald. Deze termijn mag niet zodanig kort zijn, dat de adviseur
zijn taak niet naar behoren kan vervullen. Gelet op de beslistermijn dient het
uitbrengen van het advies door de monumentencommissie parallel te lopen aan de
beoordeling van de aanvraag door het bevoegde gezag. Dit parallel lopen van het
advies en de beoordeling gebeurt ook al in het kader van de verlening van de
evenementenvergunning waarbij een advies van de brandweer is vereist. Het definitieve besluit wordt gepubliceerd en zes weken ter inzage gelegd
waarbij het wordt opengesteld voor het indienen van bezwaar. Het besluit treedt
in werking met ingang van de dag na haar bekendmaking en wordt opgeschort totdat
de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift is verstreken.In lid 3 van artikel 3.9 van de Wabo is een positieve fatale beslistermijn
opgenomen. Deze positieve fatale beslistermijn houdt in dat de overschrijding
van de beslistermijn leidt tot een omgevingsvergunning van rechtswege. De
omgevingsvergunning wordt conform de aanvraag verleend. Men spreekt ook wel van
de fictieve vergunningverlening. De bepalingen uit paragraaf 4.1.3.3 van de Awb
zijn van toepassing verklaard, met uitzondering van artikel 4:20b, derde lid en
4:20f. De van rechtswege verleende vergunning treedt in werking met ingang van
de dag na de bekendmaking en wordt opgeschort totdat de termijn voor het
indienen van een bezwaarschrift is verstreken of indien bezwaar is gemaakt, op
dit bezwaar is beslist. Artikel 13 WeigeringsgrondenDe omgevingsvergunning wordt geweigerd, indien er strijd is met één van de
toetsingscriteria uit het bestaande toetsingskader. De afzonderlijke
toetsingskaders zijn onder de Wabo namelijk blijven bestaan. In het kader van
dit artikel moet worden afgewogen in hoeverre het belang van monumenten in het
geding is. Inhoudelijk kan aangegeven worden dat het belang van de
monumentenzorg zwaarder weegt dan andere belangen (bijvoorbeeld het economisch
belang). De tekst van het artikel geeft namelijk aan dat het belang van de
monumentenzorg zich niet tegen de vergunningverlening mag verzetten. Hierdoor
wordt de monumentenzorg centraal gesteld. De vergunning moet op grond van dit
artikel worden verleend in de gevallen dat het niet strijdig is met het belang
van de monumentenzorg. Artikel 14 Kerkelijk monumentZijn er geen wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het geding, dan
is overeenstemming niet vereist. Zie de toelichting op artikel 1, sub e.Artikel 15 Intrekken van de vergunningLid 1Dit artikellid bevat de mogelijke intrekkingsgronden. De bepaling onder c heeft
de volgende achtergrond: als de omstandigheden bij de vergunninghouder ten
aanzien van het monument wijzigen, dan zou het zo kunnen zijn dat als er een
nieuwe belangenafweging zou kunnen plaatsvinden, de belangen van het monument
behoren voor te gaan. In dat geval moet de vergunningverlener (het college van
burgemeester en wethouders) de mogelijkheden hebben om de vergunning in te
trekken.Lid 2Gelet op de taak van de monumentencommissie, ligt het voor de hand dat een
afschrift van de intrekking aan die commissie wordt gezonden. Er kunnen zich
omstandigheden voordoen waarin het aanbeveling verdient om de
monumentencommissie om advies te vragen. De commissie kan ook ongevraagd
adviseren. Het in kennis stellen van de vergunninghouder en het met redenen
omkleed moeten zijn van het besluit zijn weggelaten, omdat artikel 3:41 Awb dit
regelt.HOOFDSTUK 3 BESCHERMDE RIJKSMONUMENTENArtikel 16 Vergunning voor beschermd rijksmonumentLid 1De procedure voor de afgifte door het bevoegd gezag van de vergunning voor
rijksmonumenten staat paragraaf 3.3 van de Wabo en afdeling 3.4 van de Awb. De
uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure is van toepassing. Hierin verschilt
de omgevingsvergunning voor rijksmonumenten van de omgevingsvergunning voor
gemeentelijke monumenten. Voor een vergunning als bedoeld in artikel 10 dient
namelijk de reguliere procedure gevolgd te worden. Door de inwerkingtreding van
de Wabo vindt er geen wijziging in de voorbereidingsprocedure voor de
omgevingsvergunning voor rijksmonumenten plaats. Door dit onderscheid in
procedures is de beslistermijn voor beide omgevingsvergunningen niet gelijk. Dit
heeft tot gevolg dat de adviestermijn voor beschermde monumenten ook langer zal
zijn. Door de komst van de Wabo wordt de kring van belanghebbenden vergroot.
Gedurende de termijn van terinzagelegging kan een ieder een zienswijze indienen.
Voorheen konden alleen belanghebbenden zienswijzen indienen. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, en buiten de bebouwde kom ook
Gedeputeerde Staten (hierna: GS), moet binnen 8 weken (art. 6.4 Bor) na
verzending van de adviesaanvraag adviseren. Het definitieve besluit moet binnen
zes maanden na ontvangst van de aanvraag worden genomen. Op het definitieve
besluit kan nog slechts door belanghebbenden beroep worden ingesteld.Overigens blijken provincies in de praktijk hieraan op verschillende wijzen
invulling te geven. De voorgenomen beperking adviesplicht van de rijksdienst
vanaf 2009 zal op bovenstaande van invloed zijn. Daarom wordt de verplichte
advisering in het wetsvoorstel ‘Wijziging van de Monumentenwet 1988 in verband
met onder meer beperking van de ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een
omgevingsvergunning voor monumenten’ los gelaten. Alleen wanneer er sprake is
van reconstructie, sloop en herbestemming van een beschermd monument zal de
adviesplicht van toepassing blijven. Ter compensatie van het wegvallen van het
advies van de rijksdienst zullen alle gemeenten vanaf 2009 een
monumentencommissie moeten hebben aangesteld, die onafhankelijk en deskundig is.
Het overgangsartikel 64 in de Monumentenwet 1988, waarin de rijksdienst bij
afwezigheid van een monumentencommissie in diens advisering trad, is
ingetrokken. Indien het beschermd monument buiten de bebouwde kom ligt, is het
college van B&W verplicht om een afschrift van de aanvraag aan GS te zenden.
GS kunnen de adviesbevoegdheid vervolgens naar eigen inzicht invullen en al dan
niet tot advisering overgaan, waarvoor men twee maanden de tijd heeft. Het is
gewenst dat GS al op voorhand kenbaar maken in welke gevallen zij niet
adviseren, zodat de beoogde tijdswinst ook daadwerkelijk kan worden
gehaald.Leden 2 en 3De Monumentenwet 1988 schrijft voor dat de monumentencommissie bij de aanvragen
om vergunning voor rijksmonumenten wordt ingeschakeld. Om te voorkomen dat dit
wettelijke vereiste door het ontbreken van het advies van de monumentencommissie
tot moeilijkheden leidt bij de afgifte van de vergunning, is in lid 3 bepaald
dat de monumentencommissie geacht wordt te hebben geadviseerd na het verstrijken
van de in lid 2 gestelde adviestermijn.HOOFDSTUK 4 BESCHERMDE STRAATWANDENArtikel 17Aanwijzing beschermde straatwandenIn een aantal gevallen is het plaatsen van panden op de gemeentelijke
monumentenlijst een te zwaar instrument, omdat dan het gehele pand, zowel
exterieur als interieur, monumentale bescherming geniet. Met een geheel of
gedeeltelijke bescherming van straatwanden blijft de mogelijkheid van
ontwikkelingsmogelijkheden achter de wand bestaan.Artikel 18Wijzigen en intrekken van de aanwijzingZie toelichting bij artikelen 7 en 8.Artikel 19VerbodsbepalingZie toelichting bij artikel 9.Artikel 20 VergunningZie toelichting bij artikel 10.Artikel 21 De schriftelijke aanvraagZie toelichting bij artikel 11.Artikel 22Termijnen adviesZie toelichting bij artikel 12.HOOFDSTUK 5 GEMEENTELIJKE STADS- OF DORPSGEZICHTENArtikel 23Aanwijzing tot beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezichtDe Monumentenwet verstaat onder een stads- of dorpsgezicht groepen van
onroerende zaken, die van algemeen belang zijn wegens hun schoonheid, hun
onderlinge ruimtelijke en structurele samenhang dan wel hun wetenschappelijke of
cultuurhistorische waarde en in welke groepen zich één of meer monumenten
bevinden. Bij het beschermd stads- of dorpsgezicht gaat niet alleen om de schoonheid van
de architectonische waardevolle bebouwing, maar ook om andere factoren die voor
het gebied bepalend zijn, zoals het historisch gegroeide stedenbouwkundige
patroon, ondermeer gevormd door de verhouding tussen de bebouwde en de
onbebouwde ruimten, de bouwvormen en de samenhang in het gebruik van de gronden
en opstallen.Afhankelijk van de omgeving wordt gesproken van een stads- dan wel dorpsgezicht.
In juridisch opzicht is er echter geen verschil tussen beide gezichten. Op grond van haar verordenende bevoegdheid kan de gemeenteraad op basis van deze
verordening gemeentelijk beschermde stads- of dorpsgezichten aanwijzen. De
aanwijzing als gemeentelijk beschermd stads- of dorpsgezicht is een erkenning
van het bijzondere historische karakter van het gebied. Doorgaans bestaat dit
karakter uit een samenspel van stedenbouwkundige structuur, het aanzien van de
bebouwing en de wijze waarop grond en gebouwen worden benut. De bedoeling van de
aanwijzing is de historische karakteristieken te behouden en nadrukkelijk een
plaats te geven in de toekomstige ontwikkelingen. De bescherming heeft dus niet
de bedoeling om de bestaande situatie te bevriezen of elke verandering tegen te
houden, maar om de bestaande bijzondere waarden van een dergelijk gebied bij
plannen tot verandering zwaar te laten meewegen. Het moet daarbij mogelijk
blijven dat ruimtelijke ontwikkelingen zich ook in beschermde stads- en
dorpsgezichten voor blijven doen. Voorwaarde daartoe is dat een dergelijke
ontwikkeling moet aansluiten bij de bestaande kwaliteiten van dergelijke
waardevolle gebieden.Lid 1De procedure tot aanwijzing en bescherming van beschermde gemeentelijke stads-
en dorpsgezichten volgt de systematiek van de artikelen 35 tot en met 37 van de
Monumentenwet 1988.De beslissingsbevoegdheid ligt bij de gemeenteraad, conform artikel 35 van de
Monumentenwet 1988, waarin de bevoegdheid van de gemeenteraad is opgenomen om de
Minister te adviseren over de aanwijzing van beschermde stads- en dorpsgezichten
door het rijk. Het besluit van de gemeenteraad wordt voorzien van een
toelichting waarin in de vorm van een redengevende beschrijving de te beschermen
cultuurhistorische waarden worden aangegeven.Lid 2 Dit lid regelt dat de monumentencommissie bij de voorbereiding wordt
ingeschakeld. Het horen van belanghebbenden is niet geregeld, omdat de Awb
daarin voorziet.Voordat het voorstel tot aanwijzing bij de raad wordt ingediend, legt het
college van burgemeester en wethouders het concept-aanwijzingsbesluit vier weken
ter visie en vraagt het college van burgemeester en wethouders, met de
ingebrachte zienswijzen, advies aan de Monumentencommissie. Deze commissie
adviseert schriftelijk binnen 8 weken na ontvangst van het verzoek van het
college van burgemeester en wethouders.Lid 4Er is sprake van een beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht wanneer het
besluit van de gemeenteraad tot aanwijzing bekend is gemaakt in een plaatselijk
weekblad(en).Artikel 24Termijn advies en aanwijzingsbesluitIn dit artikel worden de termijnen genoemd waarbinnen de monumentencommissie
moet adviseren (lid 1) en de gemeenteraad een beslissing moet nemen (lid 2). Het
artikel bevat geen bepalingen over bekendmaking van het besluit, omdat de Awb
dat afdoende regelt (afdeling 3.6).Artikel 25Registratie op de gemeentelijke monumentenlijstDe registratie op de gemeentelijke monumentenlijst van de aanwijzing van een
gebied als beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht vindt plaats op
dezelfde manier als de registratie van gemeentelijke monumenten.Artikel 26Bescherming in bestemmingsplanLid 1De gemeenteraad stelt ter bescherming van een gemeentelijk beschermd stads- of
dorpsgezicht een bestemmingsplan vast, eventueel aangevuld met een daarop van
toepassing zijnde Beeldkwaliteitplan, als bedoeld in de Wet ruimtelijke
ordening, waarin de aanwezige cultuurhistorische waarden zijn opgenomen.Dit bestemmingsplan moet de historische karakteristieken en waardevolle
elementen van het stads- of dorpsgezicht juridisch beschermen. De in een
bestemmingsplan op te nemen voorschriften zullen zodanig moeten zijn, dat
voorkomen wordt dat het aspect van een beschermd stads- of dorpsgezicht door
wijziging van één van de onderdelen wordt geschaad. De te beschermen waarden
moeten daarom goed in de beschrijving in hoofdlijnen, de doeleindenomschrijving
van een bestemming en/of de bebouwingsvoorschriften staan. Bij de bescherming
van stads- en dorpsgezichten door bestemmingsplannen kan men bereiken dat:
de hoofdstructuur (wegen, wateren, perceelindeling, rooilijnen, schaal,
plaats, dichtheid en situering van bebouwing, schaal van de open
ruimten, enz.) in stand blijft;
de functionele ontwikkeling van de beschermde nederzetting in
hoofdlijnen blijft aansluiten op de historische ontwikkeling;
veranderingen aan gebouwen en nieuwbouw aan de historische
karakteristiek worden getoetst.
Lid 2Indien het gemeentelijk beschermd stads- of dorpsgezicht een gebied betreft
waarvoor één of meerdere bestemmingsplannen vigeren, neemt de gemeenteraad een
besluit waarin wordt bepaald in hoeverre deze bestemmingsplannen als beschermend
plan in de zin van lid 1 kunnen worden aangemerkt. Het college van burgemeester
en wethouders doet de gemeenteraad een voorstel hieromtrent.Leden 3 en 4Voordat het college van burgemeester en wethouders de gemeenteraad een voorstel
ter zake doen vragen zij hierover advies aan bij de monumentencommissie. De
monumentencommissie adviseert binnen 8 weken na de ontvangst van het verzoek van
het college van burgemeester en wethouders.Artikel 27Wijziging en intrekking van de aanwijzingVoor de wijziging en intrekking van de aanwijzing als beschermd gemeentelijke
stads- of dorpsgezicht worden de overeenkomstige bepalingen van toepassing
verklaard die de wijziging en intrekking van de aanwijzing als gemeentelijk
monument regelen. Een belangrijk verschil is dat het college van burgemeester en
wethouders de besluiten wel voorbereidt, maar deze ter besluitvorming voorlegt
aan de gemeenteraad.Artikel 28VerbodsbepalingVoor de (sloop)vergunningprocedure is het van belang te weten om welke elementen
het beschermd stads- en dorpsgezicht het gaat. Voor de toetsing van
vergunningaanvragen moet de redengevende omschrijving bij de aanwijzing van het
beschermde stads- en dorpsgezicht aangeven wat de waarde van die elementen voor
het karakter van het beschermde gezicht is. Voor de interpretatie daarvan kan
het college van burgemeesters en wethouders de monumentencommissie om advies
vragen. Artikel 29VergunningZie toelichting bij artikel 10.Lid 3Voor de bescherming van een beschermd stads- of dorpsgezicht is het van
wezenlijk belang dat er geen ‘gaten’ vallen tengevolge van sloop. Daarom is in
dit lid een weigeringsgrond opgenomen wanneer herbouw in dezelfde stijl als het
bestaande gezicht of ensemble niet voldoende verzekerd is.Artikel 30De schriftelijke aanvraagZie toelichting bij artikel 11.Artikel 31Termijnen adviesZie toelichting bij artikel 12.HOOFDSTUK 6 OVERIGE BEPALINGENArtikel 32SchadevergoedingDe Afdeling rechtspraak van de Raad van State heeft uitgemaakt dat de
monumentenverordening zonder een schadevergoedingsregeling rechtsgeldig is (BR
86,604). Dit artikel is dus niet verplicht. Alternatief voor een
schadevergoedingsregeling is de civielrechtelijke jurisprudentie over
schadevergoeding bij rechtmatige overheidsdaad. Het aanwijzen, wijzigen of
intrekken van de aanwijzing als gemeentelijk monument is uit het
schadevergoedingsartikel weggelaten. Dit heeft als reden dat eventuele schade
pas optreedt als voor bepaalde activiteiten geen of niet de gewenste vergunning
is verleend. Lid 2 van deze bepaling is ten opzichte van de vorige Monumentenverordening
geschrapt. Er is geen procedure voorgeschreven voor het bepalen van de
tegemoetkoming. De procedure op grond van afdeling 6.1 Wro jo. afdeling 6.1 Bro
kan worden toegepast, echter alvorens daartoe te besluiten is het zinvol een
inschatting te maken van de schade ten opzichte van de kosten en omvang van deze
procedure. Artikel 33StrafbepalingDeze strafbepaling is met de komst van de Wabo vervallen. De strafbaarstelling
van de omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten is geregeld in de Wet
economische delicten (Wed). Het handelen zonder vereiste omgevingsvergunning of
in strijd met de voorschriften daarvan wordt aangemerkt als economisch
delict.Artikel 34ToezichthoudersHet aanwijzen van toezichthouders vindt plaats bij afzonderlijk besluit door het
college van buremeester en wethouders dan wel de burgemeester. Deze
aanwijzingsbevoegdheid staat los van de vergunningverlening en valt derhalve
buiten het bereik van de Wabo. De basis voor deze aanwijzingsbevoegdheid wordt gevonden in hoofdstuk 5 van de
Awb, waarin algemene regels worden gegeven voor de bestuursrechtelijke
handhaving van algemeen geldende rechtsregels en individueel geldende
voorschriften. Toezichthouders worden in artikel 5:11 Awb omschreven als zijnde
personen, die bij of krachtens wettelijk voorschrift belast zijn met het houden
van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens enig wettelijk
voorschrift, zodat de aanwijzing van toezichthouders derhalve in de
Monumentenverordening kan plaatsvinden.In artikel 5:13 Awb is het evenredigheidsbeginsel neergelegd, wat inhoudt dat
een toezichthouder zijn bevoegdheid slechts mag uitoefenen voor zover dit
redelijkerwijs voor de vervulling van zijn taak noodzakelijk is. Een
toezichthouder kan daarom niet te allen tijde gebruik maken van alle
bevoegdheden die in de Awb standaard aan toezichthouders worden toegekend.
Steeds zal de afweging gemaakt moeten worden of het voor de vervulling van zijn
taak redelijkerwijs noodzakelijk is. Bepalend hiervoor is de aard van het
voorschrift op de naleving waarvan een toezichthouder moet toezien.Op basis van artikel 5:15 Awb is een toezichthouder bevoegd elke plaats te
betreden met uitzondering van woningen zonder toestemming van de bewoner.
'Plaatsen' is daarbij een ruim begrip en omvat niet alleen erven en andere
terreinen, maar ook gebouwen (niet-woningen). Nadrukkelijk zij hier vermeld dat
het college op grond van dit artikel niet zelf opsporingsambtenaren aanwijst als
bedoeld in artikel 141 Strafvordering. Dat kan en hoeft het college ook niet te
doen aangezien artikel 142 lid 1 sub c Wetboek van Strafvordering regelt dat bij
verordening aangewezen toezichthouders ook opsporingsbevoegdheid toekomt. Deze
buitengewone opsporingsambtenaren hebben in de regel een opsporingsbevoegdheid
voor een beperkt aantal strafbare feiten.HOOFDSTUK 7 SLOTBEPALINGENArtikel 35Intrekken oude regelingDit artikel regelt de intrekking van de oude Monumentenverordening, zodat niet
twee verordeningen van kracht zijn die hetzelfde onderwerp regelen. Het
uitdrukkelijk intrekken van een oude regeling mag niet achterwege worden gelaten
met een beroep op het beginsel dat een vroegere regeling ter zijde wordt gesteld
door een latere regeling.Artikel 36OvergangsrechtIn de praktijk blijkt het overgangsrecht vaak problemen te geven. Indien
bijvoorbeeld een regeling wordt ingetrokken, is het niet altijd duidelijk welke
gevolgen de intrekking moet hebben voor op die regeling gebaseerde
beschikkingen. Vanwege de rechtszekerheid en de eerbiediging van bestaande
rechten is daarom in deze verordening een overgangsbepaling opgenomen. De
bestaande rechten betreffen in dit geval de aanwijzing tot gemeentelijk
monument, beschermde straatwand en beschermde gemeentelijke stads- of
dorpsgezichten (artikelen 3, 17 en 23) en de vergunningverlening (artikel 10, 20
en 29).In het eerste lid worden de op grond van de oude verordening op de gemeentelijke
monumentenlijst voorkomende monumenten geacht te zijn aangewezen en
geregistreerd overeenkomstig deze nieuwe verordening. In het tweede lid is
geregeld dat aanvragen om een omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten,
die zijn ingediend vóór het van kracht worden van deze verordening, worden
afgehandeld op grond van de oude verordening. Voor een bepaalde overgangsperiode
zullen er dus twee procedures gelden. Indien de verordening niet tijdig aan de
Wabo is aangepast, terwijl deze wet al wel in werking is getreden zet de Wabo de
bepalingen uit de verordening aan de kant. De Wabo gaat namelijk voor op lagere
regelgeving. De bepalingen uit de verordening zijn van rechtswege onverbindend.
Bij een nieuwe aanvraag voor een vergunning gelden dan de bepalingen uit de
Wabo. Artikel 37InwerkingtredingDe inwerkingtreding van deze verordening en het vervallen van de oude
verordening is gekoppeld aan de datum van inwerkingtreding van de Wabo.
Bekendmaking van deze verordening moet op grond van artikel 142 van de
Gemeentewet plaatsvinden tenminste acht dagen voor inwerkingtreding.Artikel 38CiteertitelDit artikel noemt de naam van de verordening.HOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1 BegripsbepalingenHOOFDSTUK 2 GEMEENTELIJKE MONUMENTENArtikel 2 Gebruik van het monumentArtikel 3 Aanwijzing tot gemeentelijk monumentArtikel 4 Termijnen advies en aanwijzingsbesluitArtikel 5 Mededeling aanwijzingsbesluitArtikel 6 Registratie op de gemeentelijke monumentenlijstArtikel 7 Wijzigen van de aanwijzingArtikel 8 Intrekken van de aanwijzingArtikel 9 VerbodsbepalingArtikel 10 VergunningArtikel 11 De schriftelijke aanvraagArtikel 12 Termijnen adviesArtikel 13 WeigeringsgrondenArtikel 14 Kerkelijk monumentArtikel 15 Intrekken van de vergunningHOOFDSTUK 3 BESCHERMDE RIJKSMONUMENTENArtikel 16 Vergunning voor beschermd rijksmonumentHOOFDSTUK 4 BESCHERMDE STRAATWANDENArtikel 17 Aanwijzing beschermde straatwandenArtikel 18 Wijzigen en intrekken van de aanwijzingArtikel 19 VerbodsbepalingArtikel 20 VergunningArtikel 21 De schriftelijke aanvraagArtikel 22 Termijnen adviesHOOFDSTUK 5 BESCHERMDE GEMEENTELIJKE STADS- EN DORPSGEZICHTENArtikel 23 Aanwijzing tot beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezichtArtikel 24 Termijn advies en aanwijzingsbesluit Artikel 25 Registratie op de gemeentelijke monumentenlijstArtikel 26 Bescherming in bestemmingsplanArtikel 27 Wijziging en intrekking van de aanwijzingArtikel 28 VerbodsbepalingArtikel 29 VergunningArtikel 30 De schriftelijke aanvraagArtikel 31 Termijnen adviesHOOFDSTUK 6 OVERIGE BEPALINGENArtikel 32 SchadevergoedingArtikel 33 StrafbepalingArtikel 34 ToezichthoudersHOOFDSTUK 7 SLOTBEPALINGENArtikel 35 Intrekken oude regelingArtikel 36 OvergangsrechtArtikel 37 InwerkingtredingArtikel 38 Citeertitel