CVDR30148_1Verordening op de heffing en invordering van reclamebelastingnlregelingUden2017-09-05UdenInfopagina 31-12-2008Verordening reclamebelastingGemeentewet, art. 227gemeenteraadfinanciën en economie2008-12-18De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2009-01-012011-12-01Nieuwe regeling2008/103N.v.t.GeenVerordening op de heffing en invordering van reclamebelastingDe Raad van de gemeente Uden;gelezen het voorstel van het College van burgemeester en wethouders van 4 november 2008;gelet op artikel 227 van de Gemeentewet;b e s l u i tvast te stellen de Verordening op de heffing en invordering van reclamebelasting Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

opschrift: openbare aankondiging in letter of symbolen, voor zover niet door middel van tijdschriften of nieuwsbladen gedaan;

reclameobject: een openbare aankondiging zichtbaar vanaf de openbare weg;

bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander materiaal, welke op de plaats van bestemming hetzij direct of indirect met de grond verbonden is, hetzij directe of indirecte steun vindt in of op de grond;

tussenpersoon: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die zijn bedrijf maakt van het verlenen van bemiddeling bij het tot stand brengen en sluiten van overeenkomsten in opdracht en op naam van personen tot wie hij niet in vaste betrekking staat;

exploitant: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die zijn bedrijf maakt van het ten behoeve van derden tegen vergoeding aanbrengen van reclameobjecten op door hem daartoe beschikbaar gestelde oppervlakten;

kwartaal: een kalenderkwartaal;

jaar: een kalenderjaar.

Artikel2.Belastbaar feitOnder de naam ‘reclamebelasting’ wordt, binnen het gebied zoals nader aangewezen in de bij deze verordening behorende bijlage 1, een directe belasting geheven ter zake van een openbare aankondiging die zichtbaar is vanaf de openbare weg.Artikel3.Belastingplicht1.De reclamebelasting wordt geheven van degene van wie, dan wel ten behoeve van wie, al dan niet met vergunning, de reclameobjecten worden aangetroffen. 2.In afwijking van het bepaalde in het eerste lid wordt de reclamebelasting ter zake van reclameobjecten die door tussenkomst van een exploitant zijn aangebracht, geheven van die exploitant.Artikel4.Maatstaf van heffing en belastingtarief1.De reclamebelasting wordt geheven naar de maatstaven en de tarieven opgenomen in de bij deze verordening behorende tarieventabel, met inachtneming van het overigens in deze verordening bepaalde. 2.Voor de toepassing van dit artikel worden de op de voet van artikel 5, tweede lid, bepaalde oppervlakten van reclameobjecten, die bij één bouwwerk of deel daarvan behoren, bij elkaar opgeteld. Indien meerdere bouwwerken of delen daarvan tezamen worden gebruikt door één belastingplichtige, worden de oppervlakten van reclameobjecten die bij deze bouwwerken of delen daarvan behoren voor de toepassing van dit artikel bij elkaar opgeteld.3.Reclameobjecten behoren in elk geval tot één bouwwerk indien zij daarmee fysiek zijn verbonden of daarmee tezamen worden gebruikt. Artikel5.Berekening van de reclamebelasting1.Voor de berekening van de reclamebelasting wordt met betrekking tot een in de tarieventabel genoemde oppervlaktemaat een gedeelte daarvan als een volle eenheid aangemerkt. 2.De oppervlakte van een reclameobject wordt bepaald door de lengte c.q. de hoogte en de breedte van de denkbeeldige rechthoek die het opschrift omsluit, dan wel het van de openbare weg zichtbaar gedeelte van het opschrift omsluit. Artikel6.BelastingtijdvakHet belastingtijdvak is gelijk aan het kalenderjaar. Artikel7.Ontstaan van de belastingschuld en heffing naar tijdsgelang1.De belasting is verschuldigd bij het begin van het belastingjaar of, zo dit later is, bij de aanvang van de belastingplicht.2.Indien de belastingplicht in de loop van het jaar aanvangt, is de belasting verschuldigd voor zoveel vierde gedeelten van de voor dat jaar verschuldigde belasting als er in dat jaar, na de aanvang van de belastingplicht, nog volle kwartalen overblijven.3.Indien de belastingplicht in de loop van het belastingjaar eindigt, wordt de aanslag op verzoek van belastingplichtige verminderd voor zoveel vierde gedeelten van de voor dat jaar verschuldigde belasting als er in dat jaar, na het einde van de belastingplicht, nog volle kwartalen overblijven.Artikel8.Wijze van heffing

De reclamebelasting wordt geheven bij wege van aanslag.

Belastingaanslagen met een totaalbedrag van minder dan € 10,-- worden niet opgelegd.

Voor de toepassing van de vorige volzin wordt het totaal van op één aanslagbiljet verenigde aanslagen aangemerkt als één belastingaanslag. Artikel9.VrijstellingenDe reclamebelasting wordt niet geheven ter zake van openbare aankondigingen:

waarvoor op grond van een privaatrechtelijke overeenkomst betaling aan de gemeente moet geschieden onderscheidenlijk een vergoeding aan de gemeente verschuldigd is;

die als algemene bewegwijzering waarmee een algemeen belang wordt gediend kunnen worden aangemerkt;

die door de gemeente of in opdracht van de gemeente is geplaatst of aangebracht, indien en voor zover de openbare aankondiging geschiedt ter uitvoering van de publieke taak;

die door (semi) overheden of cultureel-maatschappelijke instellingen zijn aangebracht en die een cultureel, maatschappelijk, charitatief of ideëel belang dienen;

op parasols welke zijn geplaatst op een terras bij een horecaonderneming;

aangebracht door of namens winkeliersverenigingen of wijkorganen, waarbij het reclameobject uitsluitend bestaat uit een vlag met naam van de winkeliersvereniging of het wijkorgaan;

op zuilen, borden, muren of andere constructies, aangewezen door het bevoegde bestuursorgaan;

voorzien van opschriften aangebracht op bouwterreinen, voor zover deze opschriften rechtstreeks betrekking hebben op de op dat terrein in uitvoering zijnde bouwwerkzaamheden;

die zijn gedaan in verband met de huur of de verkoop van de desbetreffende onroerende zaak.

Artikel10.Betalingstermijn1.In afwijking van artikel 9, eerste lid van de Invorderingswet 1990 moeten de aanslagen worden voldaan binnen één maand na dagtekening van het aanslagbiljet.2.De Algemene termijnenwet is niet van toepassing op de in het eerste lid gestelde termijn. Artikel11.KwijtscheldingVoor deze belasting wordt geen kwijtschelding verleend. Artikel12.Nadere regels door het college van burgemeester en wethoudersHet college van burgemeester en wethouders kan nadere regels geven met betrekking tot de heffing en invordering van de reclamebelasting. Artikel13.Inwerkingtreding en citeertitel

Deze verordening treedt in werking met ingang van de dag na die van bekendmaking.

De datum van ingang van de heffing is 1 januari 2009.

Deze verordening kan worden aangehaald als ‘Verordening reclamebelasting’.

Vastgesteld in de openbare vergadering van 18 december 2008.De Raad voornoemdde griffier de burgemeesterHet tarief bedraagt voor het hebben van een reclameobject, a.voor een reclameobject met een oppervlakte tot 0,5 m²:€ 450,--Per jaarb.voor een reclameobject met een oppervlakte van 0,5 m² tot 10m²:€ 620,--Per jaarc.voor een reclameobject met een oppervlakte van 10 m² tot 20m²:€ 680,--Per jaard.voor een reclameobject met een oppervlakte vanaf 20 m²:€ 740,--Per jaarBehorende bij raadsbesluit van 18 december 2008Mij bekend,De griffier Als aangewezen gebied, bedoeld in artikel 2 van de Verordening reclamebelasting, geldt het gedeelte wat gelegen is binnen de dikke lijn op de kaart (zie volgende pagina). Behorende bij raadsbesluit van 18 december 2008Mij bekend,De griffier A Algemeen 1 Wettelijke basisDe verordening reclamebelasting is gebaseerd op artikel 227 van de Gemeentewet. Het heffen van reclamebelasting is arbeidsintensief. De perceptiekosten kunnen worden beperkt door de heffing te beperken tot een deel van de gemeente of tot bijvoorbeeld permanent aanwezige aankondigingen. In deze is er voor gekozen het gebied te beperken tot het centrum. Omdat sprake is van een belasting, hoeft er tegenover het heffen van de reclamebelasting geen individuele tegenprestatie of kostenpost te staan van de gemeente. Het vereiste van maximaal 100% kostendekkendheid, zoals dat van toepassing is bij de legesheffing, geldt hier niet. De opbrengst vloeit in de algemene middelen en de gemeente kan die aanwenden naar eigen inzicht. De reclamebelasting wordt dan ook primair als een algemeen dekkingsmiddel opgevat. Daarnaast kan de reclamebelasting een regulerend karakter hebben door het opwerpen van een financiële drempel voor openbare aankondigingen.2 OpzetDe verordening reclamebelasting bestaat uit twee gedeelten, namelijk de verordening zelf met de formele en materiële bepalingen en een aparte tarieventabel. Hierdoor zijn tariefwijzigingen op eenvoudige wijze in de tarieventabel te verwerken zonder dat de onderlinge samenhang van de artikelen in de verordening verloren gaat.Als bijlage bij de verordening is een kaart opgenomen waarin het gebied is afgebakend. Bijlage1Als aangewezen gebied, bedoeld in artikel 2 van de Verordening reclamebelasting, geldt het gedeelte wat gelegen is binnen de dikke lijn op onderstaande kaart. B Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsomschrijvingenOm duidelijkheid te scheppen over de inhoud van een aantal in de modelverordening voorkomende begrippen is daarvan een omschrijving opgenomen in dit artikel. Artikel 2 Belastbaar feitIn de verordening is voor de formulering van het belastbare feit direct aangesloten bij de wettekst van artikel 227 Gemeentewet. De wet gaat uit van een belasting ‘ter zake van openbare aankondigingen zichtbaar vanaf de openbare weg.’ Openbare aankondigingArtikel 227 van de Gemeentewet, noch enige andere (fiscale) wet geeft een definitie van het begrip openbare aankondiging. Daardoor moet aansluiting worden gezocht bij het spraakgebruik. In beginsel vallen alle openbare aankondigingen zichtbaar vanaf de openbare weg onder de reclamebelasting. Het gaat overigens om de openbare aankondiging zelf en niet om het voorwerp waarop die aankondiging zich bevindt. Bij een reclametekst op een gevelbord bijvoorbeeld is belast de aankondiging op het bord en niet het bord zelf. Voor de berekening van de oppervlakte van de openbare aankondiging wordt soms wel aangesloten bij de oppervlakte van het bord.Bij openbare aankondigingen kan gedacht worden aan schriftelijke aankondigingen, foto’s, tekeningen, logo’s, stickers, raam- en aanplakbiljetten, teksten en figuren op gevelborden, etalageruiten, lichtbakken en (verkeers)borden en vlaggen, neonreclames, merken, emblemen, beeldbepalende kenmerken en zelfs aankondigingen op door de gemeente rijdende specifieke reclamevoertuigen. Echter, openbare aankondigingen zoals de vermelding van openings- en sluitingstijden en aanduidingen die aangeven waar de hoofdingang van een gebouw zich bevindt, zijn geen openbare aankondiging in de zin van de reclamebelasting. Het hof oordeelde dat dergelijke aankondigingen slechts bijkomstig de aandacht vestigen op het gebouw ten einde deel te nemen aan het economische verkeer en daarmee zakelijke belangen te bevorderen (Hof Amsterdam 30 januari 1998, nr. 96/1387, Belastingblad 1998 blz. 530, LJN: AA4190).Een aankondiging is openbaar indien het publiek vanaf de openbare weg de aankondigingen visueel kan waarnemen. Aankondigingen in gebouwen zijn meestal niet zichtbaar vanaf de openbare weg en in dat geval daardoor niet belastbaar. Aankondigingen in etalages van winkels zijn in beginsel weer wel belastbaar. Het begrip openbare wegDe Gemeentewet geeft geen definitie van het begrip openbare weg. De belastingrechter knoopt voor het begrip ‘openbare weg’ aan bij de definitie uit de Wegenwet (Hof Leeuwarden 30 oktober 1967, BNB 1968/214 inzake de straatbelasting en Hoge Raad 21 september 2001, nr. 35502, Belastingblad 2001, blz. 996 inzake de OZB). Volgens artikel 1 van de Wegenwet moet onder weg mede worden verstaan: voetpad, rijwielpad, jaagpad, dreef, molenweg, kerkweg en andere verkeersbanen voor beperkt gebruik. Ook een brug wordt aangemerkt als weg.Samenvattend geldt dat een weg openbaar is wanneer deze daadwerkelijk voor iedereen toegankelijk is. Het is daarbij niet van belang wie eigenaar is van de weg. Een weg is niet openbaar als deze alleen op verzoek voor een ieder toegankelijk is.Voor winkelcentra die niet kunnen worden afgesloten met bijvoorbeeld een afsluitbaar hekwerk of schuifdeuren heeft dit tot gevolg dat sprake is van openbare weg. Deze zijn immers te allen tijde voor iedereen toegankelijk. Ook ’s-avonds, op feestdagen en in het weekend. Deze situatie is dan vergelijkbaar met een winkelgebied of winkelstraat elders in de gemeente. Voor winkelcentra die wel afsluitbaar zijn (Oranjepassage), ligt dat anders. Hierbij is de vrije toegankelijkheid afhankelijk van de beheerder. Zo’n winkelcentrum is dan niet daadwerkelijk voor iedereen toegankelijk en er kan niet gesproken worden van openbare weg.Artikel 3 BelastingplichtEerste lidDe Hoge Raad heeft bepaald dat in het geval een gemeente de belasting kan opleggen aan degene van wie dan wel ten behoeve van wie een openbare aankondiging wordt aangetroffen, belastingplichtig is degene die bij de openbare aankondiging rechtstreeks belang heeft. De Hoge Raad bepaalde ook dat in het geval meerdere personen een rechtsreeks belang hebben, belastingplichtig is degene wiens belang het meest op de voorgrond treedt. Tweede lidIn het tweede lid is de belastingplicht geregeld voor openbare aankondigingen met vermelding van een tussenpersoon of gedaan door een persoon die beroeps- of bedrijfsmatig openbare aankondigingen voor derden doet. Dit kan leiden tot een andere belastingplicht dan op grond van het eerste lid. Artikel 4 Maatstaf van heffing en belastingtariefEerste lidDe Gemeentewet schrijft geen tarief voor en gemeenten zijn in beginsel vrij om een heffingsmaatstaf voor de reclamebelasting te bepalen, zolang deze maar niet direct of indirect afhankelijk is gesteld van inkomen, winst of vermogen van de belastingplichtige.Wij hebben gekozen voor de oppervlakte van de openbare aankondiging als grondslag voor de heffing Voor de tariefstelling wordt verwezen naar de tarieventabel.Tweede en Derde lidDeze bevatten doelmatigheidsbepalingen, waarmee wordt bereikt dat meer openbare aankondigingen bij één bouwwerk als één openbare aankondiging worden aangemerkt. Artikel 5 Berekening van de reclamebelastingDe reclamebelasting is voor gemeenten een arbeidsintensieve belasting. In de praktijk treft men immers zeer veel openbare aankondigingen aan die verschillen in soort en grootte. Om de reclamebelasting uitvoerbaar te houden is het daarom noodzakelijk dat nadere regels worden gesteld. Een deel van die nadere regels treft men aan bij de vrijstellingen, maar ook voor de berekening van de reclamebelasting kunnen doelmatigheidsregels worden opgenomen. Artikel 5 van de verordening geeft een van die regels. In het eerste lid is opgenomen dat een gedeelte van een vierkante meter wordt aangemerkt als een gehele vierkante meter. In het tweede lid is bepaald hoe de oppervlakte van een reclameobject moet worden bepaald.Artikel 6 BelastingtijdvakEr is gekozen voor het kalenderjaar als belastingtijdvak omdat dit ons het meest doelmatig voorkomt. Artikel 7 Ontstaan van de belastingschuld en heffing naar tijdsgelang Indien de gemeentelijke belasting over een tijdvak wordt geheven en de belastingschuld naar de toestand op een bepaald, aan het begin van het belastingtijdvak vastgesteld tijdstip wordt geheven, moet in de verordening:

worden geregeld dat de belastingschuld ontstaat bij het begin van het belastingtijdvak of zo dit later is bij de aanvang van de belastingplicht.

een regeling worden opgenomen voor de gevallen waarin de belastingplicht in de loop van dit tijdvak ontstaat of eindigt. Bij aanvang van de belastingplicht in de loop van dit tijdvak dient de heffing naar tijdsgelang plaats te vinden. Bij beëindiging van de belastingplicht in de loop van het tijdvak dient ontheffing naar tijdsgelang plaats te vinden. In de verordening is in voorkomend geval gekozen voor een tijdsevenredige herleiding per kwartaal, waarbij gedeelten van een kwartaal niet worden meegerekend. Deze (ont)heffingsregeling is er op gericht dat bij tijdsevenredige toepassing geen te grove afrondingen plaatsvinden.

Artikel 8 Wijze van heffingIngevolge artikel 233 van de Gemeentewet kunnen gemeentelijke belastingen worden geheven bij wege van aanslag, bij wege van voldoening op aangifte of op andere wijze. De heffing bij wege van aanslag ligt bij deze belasting voor de hand.Artikel 9 VrijstellingenIn beginsel vallen alle openbare aankondigingen zichtbaar vanaf de openbare weg onder de reclamebelasting. Dat maakt de heffing van reclamebelasting arbeidsintensief en in de praktijk lastig uitvoerbaar. Het is daarom wenselijk vrijstellingen in de verordening op te nemen. De Gemeentewet kent voor de reclamebelasting geen verplichte vrijstellingen. Wel kan de gemeenteraad in de verordening reclamebelasting zogenoemde facultatieve vrijstellingen opnemen. Zij heeft daarvoor een ruime bevoegdheid. Een beperking bij het opnemen van vrijstellingen in de verordening is, dat een vrijstelling objectief moet zijn om te voorkomen dat toepassing van de vrijstelling leidt tot strijdigheid met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, waaronder het gelijkheidsbeginsel.Verder mogen vrijstellingen er niet toe leiden dat de belasting afhankelijk wordt gesteld van inkomen, winst of vermogen. Of door een vrijstelling strijd ontstaat met enig beginsel, moet van geval tot geval worden beoordeeld. Uit doelmatigheidsoverwegingen zijn de vrijstellingen genoemd in dit artikel opgenomen.Artikel 10 BetalingstermijnOmdat het hier gaat om een belasting die vrijwel altijd wordt geheven van ondernemers en organisaties is een betalingstermijn van een maand aangehouden. Artikel 11 KwijtscheldingIn de verordening is gekozen voor een bepaling die regelt dat in het geheel geen kwijtschelding van reclamebelasting wordt verleend. Het gaat hier immers om een belasting die vrijwel altijd wordt geheven van ondernemers en organisaties. Artikel 12 Nadere regels door het college van burgemeester en wethoudersOp grond van de Gemeentewet zijn bij de heffing en invordering van de gemeentelijke belastingen onder meer de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) en de Invorderingswet 1990 van toepassing. De heffingsbevoegdheden komen toe aan de daartoe aangewezen heffingsambtenaar en de invorderingsbevoegdheden aan de daartoe aangewezen invorderingsambtenaar. De AWR en de Invorderingswet 1990 kennen ook bepalingen op grond waarvan het College van burgemeester en wethouders de bevoegdheid wordt toegekend nadere regels te geven over bepaalde heffings- en invorderingsaangelegenheden. Door het opnemen van dit artikel is het voor de belastingplichtigen duidelijk dat er nog nadere regels kunnen gelden.Artikel 13 Inwerkingtreding en citeerartikel In dit artikel is de inwerkingtreding en citeerartikel opgenomen. C Toelichting op de tarieventabelAangezien is gekozen voor de oppervlakte van de openbare aankondiging als maatstaf van heffing, is in de tarieventabel een tariefstelling per m² van de openbare aankondiging opgenomen.