CVDR29937_1Verordening Wet inburgeringnlregelingTerneuzen2009-01-01TerneuzenZeeuws Vlaams Advertentieblad, 1 juli 2009Verordening Wet inburgeringWet inburgering, artt. 8, 19, 23 en 35gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2009-05-28De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-01-012023-09-01OnbekendOnbekendGeenVerordening Wet inburgeringDe raad van de gemeente Terneuzen;gelezen het voorstel van Burgemeester en Wethouders d.d. 21 april 2009;gelet op de artikelen 8, 19, vijfde lid, 23, derde lid, en 35 van de Wet
inburgering;overwegende dat de raad bij verordening regels dient te stellen over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
inburgeringsplichtigen en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld, alsmede dat de raad bij verordening
het bedrag dient vast te stellen van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd;overwegende dat de raad groot maatschappelijk belang hecht aan
inburgering;Besluit vast te stellen de navolgende verordening:Verordening Wet inburgering1Begripsomschrijving1.In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet inburgering;
het college: het College van Burgemeester en Wethouders van de
gemeente Terneuzen;
de gemeenteraad: de gemeenteraad van de gemeente Terneuzen;
trajectplan: een met de belanghebbende overeengekomen, dan wel
door het college aan hem opgelegd geheel van activiteiten
gericht op het inburgeren dan wel het verkrijgen van betaalde
arbeid dan wel het participeren en integreren in de Nederlandse
maatschappij;
2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt, voor zover niet
anders bepaald, hebben dezelfde betekenis als in de Wet inburgering (WI)
en de daarop berustende regelingen.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenHet college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun rechten en
plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen. 3Aanwijzen van de doelgroepen
Het college wijst de groepen inburgeringsplichtigen aan waaraan hij
bij voorrang een inburgeringsvoorziening of een
taalkennisvoorziening kan aanbieden op basis van de volgende
criteria:
het ontbreken van economische zelfstandigheid;
het ontbreken van actieve deelname aan informele verbanden,
vrijwilligerswerk en
sport in combinatie met het niet spreken van de Nederlandse taal en het
hebben van een opvoedingstaak.2 . Afgeleid uit deze criteria wordt aan de volgende groepen
inburgeringsplichtigen prioriteit gegeven bij het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningen:
uitkeringsgerechtigden;
niet uitkeringsgerechtigden met een opvoedingstaak.
4De procedure van het doen van een aanbod1.Het college roept de inburgeringsplichtigen genoemd in artikel 3
schriftelijk op voor het doen van een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening.2.In onderling overleg word(t)(en) de inburgeringsvoorziening(en) of
taalkennisvoorziening bepaald en schriftelijk vastgelegd in een
trajectplan.3.Het trajectplan wordt gezonden naar het adres waar de
inburgeringsplichtige in de gemeentelijke basisadministratie is
ingeschreven. 4.In het aanbod worden de rechten en verplichtingen vermeld die aan de
inburgeringsvoorziening zijn verbonden. 5.De inburgeringsplichtige aan wie een aanbod wordt gedaan, deelt binnen
10 werkdagen, door middel van het ondertekenen van het trajectplan, het
college schriftelijk mee of hij het aanbod al dan niet aanvaardt. 6.Het college legt de voorziening vast door middel van een beschikking.
7.Indien de inburgeringsplichtige het in het vijfde lid genoemde aanbod
weigert zal hij zich zelfstandig moeten voorbereiden op het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II;8.Indien er sprake is van zelfstandige voorbereiding op het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II
legt het college dit vast in een handhavingsbeschikking.5De samenstelling van de inburgeringsvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening, met uitzondering van de
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, of de
taalkennisvoorziening af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige;2.Indien de inburgeringsplichtige een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt het college er zorg voor
dat de inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd. De voorzieningen uit de
Re-integratieverordening WWB kunnen ook voor deze trajecten worden
ingezet.3.Een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan, naast datgene
dat in de wet is geregeld, een of meer van de volgende onderdelen
bevatten:
trajectbegeleiding, stage;
kinderopvang, scholing, kosten van leermiddelen;
persoonlijk inburgeringsbudget (PIB)
overige kosten.
6De inhoud van de beschikkingHet besluit tot toekenning van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening(en), de
taalkennisvoorziening en het trajectplan;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II moet zijn behaald;
de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage;
in geval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van handhaving
van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van de wet,
aanvangt.
7De inning van de eigen bijdrageHet college legt in de beschikking tot toekenning van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening de termijnen van betaling
vast. Indien het college de eigen bijdrage verrekent met de algemene
bijstand, wordt dat in de beschikking vastgelegd. 8Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bij beschikking een of meer van de
volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan het overeengekomen trajectplan;
het nakomen van het overeengekomen trajectplan en de daarin
opgenomen afspraken; het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II moet zijn behaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan.
9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college op
redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is geen of
onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld in artikel
25, vierde lid, van de wet.2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan de
uitvoering van de voor hem vastgestelde inburgeringsvoorziening, bedoeld
in artikel 23, eerste lid, van de wet of aan de verplichtingen, bedoeld
in artikel 8 van deze verordening.3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van de
wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van artikel
31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.10Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 1000 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 van de wet vastgestelde termijn het inburgeringsexamen heeft
behaald.2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 1000 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 33 van de wet vastgestelde termijn het inburgeringsexamen heeft
behaald.11BeleidHet college kan ten behoeve van de uitvoering van deze verordening nadere
beleidsregels vaststellen. 12Hardheidsclausule1.Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in
deze verordening, indien onverkorte toepassing zou leiden tot
onredelijkheid of onbillijkheid.2.In gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.13CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als “Verordening WI”.14InwerkingtredingDeze verordening treedt direct na publicatie in werking en werkt terug tot 1
januari 2009. De verordening Wet inburgering vastgesteld op 5 april 2007
komt hiermee te vervallen.Besloten in de openbare vergadering van de gemeenteraad d.d. 28 mei
2009.griffier (wnd.), drs. T.A.M. Leeraertvoorzitter, J.A.H. LoninkArtikel 1 BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de
Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.Artikel 2 De informatieverstrekking aan
inburgeringsplichtigenDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen in haar gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de Wet inburgering.
De wet laat gemeenten vrij om zelf te bepalen op welke wijze de
informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen wordt georganiseerd. Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van deze verplichting. Er is
voor gekozen om in de verordening alleen het kader vast te stellen voor een
adequate informatievoorziening door het college aan de inburgeringsplichtigen. De informatievoorziening aan inburgeringsplichtigen kan op allerlei manieren
worden vormgegeven. Het college kan hierover nadere besluiten nemen. Zo is het
mogelijk om de informatievoorziening aan inburgeringsplichtigen onder te brengen
bij een centraal informatiepunt of kunnen bepaalde organisaties (bijvoorbeeld
educatie-instellingen, bibliotheken, moskeeën of andere zelforganisaties) een
rol krijgen bij de informatievoorziening aan inburgeringsplichtigen. Bij informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen kan bijvoorbeeld worden
gedacht aan: het inrichten van een informatiepunt, het toezenden van
schriftelijk voorlichtingsmateriaal, het organiseren van
voorlichtingsbijeenkomsten of het inrichten van een digitaal informatiepunt op
de gemeentelijke website.Artikel 3 Aanwijzen van de doelgroepenArtikel 19, eerste lid, WI bepaalt dat het college aan twee groepen
inburgeringsplichtigen een inburgeringsvoorziening kán aanbieden:
inburgeringsplichtigen die algemene bijstand of een uitkering op grond
een bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen
socialezekerheidswetten of socialezekerheidsregelingen ontvangen;
oudkomers die zelf geen inkomsten uit werk of uitkering hebben.
De gemeenteraad moet bij verordening regels stellen met betrekking tot de
criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan deze twee groepen
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, WI). Dit artikel
vorm de uitwerking van deze verplichting. De prioriteit voor de in dit artikel
genoemde doelgroepen is afgeleid van het beleidsplan Wet inburgering 2007-2011.
De prioriteit van inburgeren en van het re-integratiebeleid is werk boven
bijstand, snel richting duurzame arbeid, economische onafhankelijkheid:
werk staat centraal bij het al dan niet met
positief resultaat kunnen inburgeren. De groep waar in de gemeente de hoogste
prioriteit aan wordt gegeven bij inburgering zijn dan ook de
uitkeringsgerechtigden. Omdat opvoeders (moeders) vaak de sleutelrol spelen bij het voorkomen van
achterstanden bij de jongste jeugd ligt de volgende prioriteit bij de groep niet
uitkeringsgerechtigden met een opvoedingstaak.Het aangeven van deze prioriteiten wil niet zeggen dat er geen aanbod wordt
gedaan aan de overige inburgeringsplichtigen. Genoemde groepen zullen met
voorrang worden benaderd.Om te voorkomen dat inburgeringsplichtigen die behoren tot de genoemde groepen
die zijn aangewezen, aan deze aanwijzing een recht gaan ontlenen op het krijgen
van een aanbod, bepaalt dit artikel dat het college aan de groepen die hij
aanwijst een inburgeringsvoorziening kan aanbieden. Artikel 4 De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen dat
het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang omdat
het aanbod de start is van een procedure die – als het goed is – leidt tot een
besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het
college het aanbod van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
de inburgeringsplichtige op schriftelijke wijze doet en dat het aanbod wordt
toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige staat ingeschreven in
de GBA (vierde lid). Op deze wijze kan er geen onduidelijkheid ontstaan over het
feit dat het college de inburgeringsplichtige een aanbod heeft gedaan. Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking hebben als de uiteindelijke
beschikking. Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens worden opgevat als
instemming met de beschikking tot de toekenning van de inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige het
aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente
meedeelt (het vijfde lid). Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de gemeente meldt
dat hij wel een inburgeringsvoorziening wil, maar dat hij gelet op zijn situatie
bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in het aanbod van de gemeente.
Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het gedane aanbod worden
aangepast. In het zevende lid is geregeld dat als een inburgeringsplichtige een aanbod niet
accepteert, hij zich dan zelfstandig zal moeten voorbereiden op het
inburgeringsexamen. Gaat het om een oudkomer, dan zal het college in een
dergelijke situatie een handhavingsbeschikking opleggen: een besluit op grond
van artikel 26 WI waarmee de termijn van start gaat waarbinnen de
inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moeten hebben behaald (drie en een
half jaar na aanvang van deze termijn). Artikel 5 De samenstelling van de inburgeringsvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling van
de inburgeringsvoorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, WI). In dit
artikel worden de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht heeft
voor iedere inburgeringsplichtige die daarvoor in aanmerking komt, een op de
persoon toegesneden inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening samen te
stellen. In het eerste lid wordt aangegeven dat het college een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening moet vaststellen. Bij het
bepalen van de passendheid van een dergelijke voorziening, kunnen de volgende
factoren een rol spelen:
de kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit;
de maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of gaat
vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan
het verrichten van betaalde arbeid of het opvoeden van kinderen;
de persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen.
De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren
wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de
mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren
aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een voorziening
gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt is wel, zo blijkt
uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtige niet
wordt gedaan, indien dat diens arbeidsinschakeling belemmert. De Wet inburgering bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd moet
worden met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
(re-integratievoorziening) als een inburgeringsvoorziening wordt aangeboden aan
een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt
op grond van een andere socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling
én die verplicht is om arbeid om arbeid te
verkrijgen of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid, WI). Indien in deze
specifieke situatie geen re-integratievoorziening wordt aangeboden, kan de
gemeente derhalve geen inburgeringsvoorziening aanbieden. Het college is
verantwoordelijk voor het aanbieden van de gecombineerde inburgeringsvoorziening
(artikel 20, tweede lid, WI). Het tweede lid van draagt het college op om er
voor te zorgen dat de inburgeringsvoorziening wordt afgestemd op de
re-integratievoorziening. Aangezien deze voorzieningen in het kader van de
uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of -regelingen ook
door andere partijen dan het college (kunnen) worden verstrekt, kan het college
nadere afspraken maken met de verantwoordelijke uitvoerders van de
socialezekerheidswet of -regeling: het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of overheidswerkgevers
(artikel 21 WI). Het derde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel
van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
inburgeringsplichtigen kan aanbieden. In de wet is geregeld waaruit een
inburgeringsvoorziening in ieder geval moet bestaan: een cursus die toe leidt
naar het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II en het eenmaal kosteloos afleggen van dat examen (artikel 19, derde lid, WI).
Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) maakt ook
maatschappelijke begeleiding een verplicht onderdeel uit van de
inburgeringsvoorziening (artikel 19, zesde lid, WI). Wat betreft de bijkomende
faciliteiten die het college als onderdeel van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan inburgeringsplichtigen kan aanbieden worden hier een
aantal mogelijkheden genoemd. Artikel 6 De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is een beschikking. Dit betekent dat de
inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in bezwaar en
beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in ieder geval
in de beschikking moeten worden neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening en de daaraan verbonden rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige worden vermeld (onderdelen a en b). De
inburgeringsplichtige is verplicht zijn medewerking te verlenen aan de
uitvoering van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (artikel 23,
eerste lid, WI). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als de verplichtingen van
de inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan de betrokkene (onder
andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet. In de beschikking wordt van deze termijn
alleen melding gemaakt (onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd in hoeveel
termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze de betaling
plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de bijstandsuitkering).
Dit is geregeld in artikel 7 van de verordening.Onderdeel e heeft betrekking op beschikkingen voor oudkomers. Indien het college
een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening vaststelt voor een
oudkomer, dan moet het college in de betreffende beschikking ook de dag opnemen
waarop de termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat
(artikel 22, tweede lid, juncto artikel 26 WI). Binnen drie en een half jaar ná
deze datum moet de betreffende oudkomer het inburgeringexamen hebben behaald.
Het college kan zelf bepalen wanneer de termijn van handhaving van de
inburgeringsplicht van start gaat. Artikel 7 De inning van de eigen bijdrage In de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de
inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college en de
mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, WI). In dit artikel van de verordening wordt geregeld dat de inburgeringsplichtige
het recht heeft de eigen bijdrage in een aantal termijnen te betalen. Het
aantaal termijnen wordt afgestemd om de financiële omstandigheden van
betrokkene. Als de inburgeringsplichtige een uitkering van het UWV ontvangt, kan het college
het UWV verzoeken de eigen bijdrage te verrekenen met of in te houden op de
uitkering van het UWV (artikel 24, tweede lid, WI). In dit geval int het UWV de
eigen bijdrage ten behoeve van de gemeente. Deze wijze van verrekening geschiedt
door het UWV en niet door de gemeente, en wordt dus niet in deze verordening
geregeld. Artikel 8 Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, WI dat bepaalt dat de
gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld. Dit artikel delegeert de bevoegdheid aan
het college om de verplichtingen die in het artikel worden genoemd aan
inburgeringsplichtigen in het kader van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening op te leggen. Het college legt in de beschikking tot de
toekenning van de inburgeringsvoorziening deze verplichtingen vast. Artikel 9 De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 WI draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn voor de verschillende overtredingen de
maximumbedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De gemeente heeft de
maximale boetebedragen in de verordening overgenomen, maar ze kan ook lagere
bedragen vaststellen. Het college zal bij elke overtreding de bestuurlijke boete afstemmen op de ernst
van de overtreding en de mate waarin deze aan de overtreder kan worden verweten.
Bovendien zal het college daarbij ook zonodig rekening houden met de
omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd (artikel 38, tweede lid,
WI). Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij elke op te leggen
bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete passend is, gelet op de
individuele omstandigheden van de betrokken inburgeringsplichtige. In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde re-integratie- en
inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde gedraging (bijvoorbeeld
het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en gegevens te verstrekken)
zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van een bestuurlijke boete als voor
het verlagen van de bijstand (een maatregel op grond van artikel 18, tweede lid,
Wet werk en bijstand) of het opleggen van een boete of maatregel op grond van
een andere socialezekerheidswet of -regeling. Artikel 37 WI bevat een regeling
voor deze samenloop. In dit artikel wordt bepaald dat het college in dat geval
géén bestuurlijke boete kan opleggen. Artikel 10 Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 9 mogelijk
is. Om te kunnen spreken van een herhaling van een overtreding, moeten de
overtredingen zich wel binnen 12 maanden voordoen. Artikel 34, onderdeel d, WI
biedt de mogelijkheid voor gemeenten om de bestuurlijke boete te verhogen van
maximaal € 500 naar maximaal € 1000 in het geval dat de inburgeringsplichtige
bij herhaling niet voldoet aan de verplichting binnen de gestelde termijn het
inburgeringsexamen te behalen. Dit is geregeld in artikel 10. Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald, dan kan het college hem een bestuurlijke boete
opleggen. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in artikel 9,
derde lid, van de verordening. Op grond van artikel 32 WI moet het college in de
boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen waarbinnen de
inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet behalen. Als de
inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen niet
heeft behaald, maakt het eerste lid van artikel 10 het mogelijk dat het college
een hogere boete vaststelt. Het hier vastgestelde maximum bedraagt € 1000. Ook
in dat geval kan in de boetebeschikking een nieuwe termijn opgenomen worden
waarbinnen de inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze (derde) termijn het
inburgeringsexamen niet heeft behaald, regelt het tweede lid dat het college
wederom een hogere bestuurlijke boete kan opleggen. De maximumboete van € 1000
in het tweede lid geldt ook voor alle hierop volgende overschrijdingen van
termijnen door de inburgeringsplichtige. Artikel 11 BeleidHet college kan voor de wijze van uitvoering van deze verordening eventueel
nadere beleidsregels vaststellen. Artikel 12 HardheidsclausuleIndien de toepassing van deze verordening tot onbillijkheden leidt, kan het
college ten gunste van de belanghebbende afwijken van de bepalingen. Van deze
mogelijkheid dient zeer terughoudend gebruik gemaakt te worden, om het scheppen
van precedenten tegen te gaan.Artikel 13 CiteertitelDit artikel spreekt voor zich. Artikel 14 InwerkingtredingDe verordening werkt terug tot 1 januari 2009 tenzij de Wet inburgering anders
bepaalt. De handhavingstermijn van 3,5 jaar treedt conform het bepaalde in de
Wet inburgering op 1 juli 2009 in werking. Iedere inburgeraar die voor die tijd
een beschikking krijgt heeft een handhavingstermijn van 5 jaar.