CVDR298773_1Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning 2013nlregelingSteenbergen2018-06-26SteenbergenSteenbergse BodeVerordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Steenbergen 2013Wet maatschappelijke ondersteuning gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-05-30De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-06-012015-01-01nieuwe regelingBM1301226Geen.Geen.Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning 2013De raad van de gemeente Steenbergen;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 24 april 2013;gelet op: Wet maatschappelijke ondersteuningbesluit vast te stellen de volgende verordening;Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning 2013HOOFDSTUK 1. BEGRIPSBEPALINGENArtikel 1. BegripsbepalingenIn deze verordening en de daarop gebaseerde nadere regelgeving wordt
verstaan onder: Lid 1 WetWet maatschappelijke ondersteuning. Lid 2. CollegeCollege van burgemeester en wethouders. Lid 3 CompensatieplichtDe plicht van het college aan personen met een beperking, een
chronisch psychisch of een psychosociaal probleem voorzieningen
te bieden ter compensatie van hun beperkingen op het gebied van
zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie teneinde hen in
staat te stellen een huishouden te voeren, zich te verplaatsen
in en om de woning, zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel
en medemensen te ontmoeten en op basis daarvan sociale verbanden
aan te gaan. Daarbij legt artikel 4 van de wet het college de
plicht op om een resultaat te bereiken dat als compensatie mag
gelden en dat in het individuele geval maatwerk is. Lid 4 BelanghebbendeEen persoon met een aantoonbare beperking, een chronisch
psychisch probleem of een psychosociaal probleem die behoefte
heeft aan compensatie ten behoeve van het bevorderen van zijn[1]
deelname aan het maatschappelijk verkeer en het zelfstandig
functioneren, die voor zichzelf of met behulp van een
machtiging, door een ander of een wettelijk vertegenwoordiger
een melding of een aanvraag doet of laat doen. Onder
belanghebbende kan ook verstaan worden de mantelzorger(s). Lid 5 Psychosociaal probleemEen situatie van verlies van zelfstandigheid en, met name, een
gebrek aan mogelijkheden tot deelname aan het maatschappelijk
verkeer, veroorzaakt door belemmeringen die iemand ondervindt in
zijn relatie met anderen en/of met zijn sociale
omgeving[2]. Lid 6 MeldingHet door een belanghebbende, aan het college, kenbaar maken van
een belemmering op het gebied van maatschappelijke participatie
en/of het zelfstandig functioneren. Lid 7 AanvraagHet verzoek van een belanghebbende aan het college, om in
aanmerking te komen voor één of meerdere -individuele-
voorzieningen. Lid 8 GesprekHet eerste contact na een melding of aanvraag waarin met degene
die maatschappelijke ondersteuning zoekt zijn gehele situatie
wordt geïnventariseerd ten aanzien van de beperkingen en de
gevolgen daarvan, de te bereiken resultaten, de te kiezen
oplossingen via eigen mogelijkheden of via mogelijkheden van het
netwerk dan wel via algemene, algemeen gebruikelijke,
collectieve, (wettelijk) voorliggende en individuele
voorzieningen. Lid 9 ProfessionalDegene die namens het college een gesprek voert met de
belanghebbende, zoals aangegeven in lid 8. Lid 10 Voorliggende voorzieningEen voorziening die normaal in de maatschappij aanwezig en
beschikbaar is en bedoeld voor iedereen die daar behoefte aan
heeft. Lid 11 Algemene voorzieningEen voorziening die wordt geleverd op basis van directe
beschikbaarheid, een eenvoudige toegangsbeoordeling heeft en die
een snelle, regelarme en compenserende oplossing biedt voor de
belemmeringen die een belanghebbende ondervindt. Lid 12 Algemeen gebruikelijke voorzieningEen voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een
beperking, dus ook door anderen gebruikt kan worden, algemeen
verkrijgbaar is en niet – aanzienlijk – duurder is dan
vergelijkbare producten. Lid 13 Collectieve voorzieningEen voorziening die individueel wordt verstrekt maar die door
meerdere personen tegelijk wordt gebruikt. Lid 14 Wettelijk voorliggende voorzieningEen voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling dan
de Wet maatschappelijke ondersteuning, waarmee het
resultaat door belanghebbende geheel of gedeeltelijk kan worden
bereikt. Lid 15 Individuele voorzieningEen voorziening die door het college ten behoeve van één persoon
op basis van artikel 4 Wmo wordt verstrekt. Lid 16 Gebruikelijke zorgDe normale, dagelijkse ondersteuning die partners en inwonende
kinderen geacht worden elkaar onderling te bieden, omdat ze als
leefeenheid een gezamenlijk huishouden voeren en op die grond
een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het
functioneren van een huishouden. Lid 17 MantelzorgerEen persoon die mantelzorg in de zin van artikel 1, lid 1 onder b van de wet biedt. Lid 18 Sociaal netwerkEen verzamelnaam voor het netwerk van personen om de
belanghebbende heen dat kan functioneren als ondersteuningsbron
voor het welzijn en welbehagen van de belanghebbende. Lid 19 HoofdverblijfDe plaats waar een persoon daadwerkelijk de meeste nachten per
jaar doorbrengt. Lid 20 Voorziening in naturaEen voorziening die in eigendom, in bruikleen, in huur of in de
vorm van persoonlijke dienstverlening wordt verstrekt om het
resultaat te bereiken. Lid 21 Persoonsgebonden budgetEen geldbedrag waarmee belanghebbende een of meer aan hem te
verlenen voorzieningen kan verwerven om het resultaat te
bereiken, als alternatief voor een voorziening in natura. Lid 22 Financiële tegemoetkomingEen tegemoetkoming in de kosten van een voorziening, bedoeld om
een voorziening mee aan te schaffen voor het te bereiken
resultaat. Lid 23 Eigen aandeelEen door het college vast te stellen bijdrage, die bij
verstrekking van een financiële tegemoetkoming voor rekening van
de belanghebbende komt. De hoogte van het eigen aandeel is
inkomensafhankelijk en wordt bepaald en geïnd door het Centraal
Administratie Kantoor (CAK). Lid 24 Eigen bijdrageEen door het college vast te stellen bijdrage, die bij
verstrekking van een voorziening in natura en persoonsgebonden
budget voor rekening van de belanghebbende komt. De hoogte van
de eigen bijdrage is inkomensafhankelijk en wordt bepaald en
geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK).HOOFDSTUK 2. RESULTAATGERICHTE COMPENSATIEArtikel 2. De te bereiken resultatenDe op basis van artikel 4 lid 1 van de wet via compenserende
maatregelen te bereiken resultaten zijn:Het voeren van een huishoudenWonen in een schoon en leefbaar huis;Wonen in een geschikt huis;Beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften;Beschikken over schone, draagbare en doelmatige
kleding.VerplaatsenZich verplaatsen in en om de woning;Zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel.DaginvullingDe mogelijkheid om contacten te hebben met medemensen en
deel te nemen aan recreatieve, maatschappelijke en/of
religieuze activiteiten.HOOFDSTUK 3. MELDING, AANVRAAG, GESPREK EN BESLUITArtikel 3. Melding Lid 1Door of namens een persoon als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder g sub 4, 5 en 6 van de wet
wordt een belemmering op het gebied van maatschappelijke
participatie en/of het zelfstandig functioneren kenbaar gemaakt
middels een melding. Lid 2De in lid 1 genoemde melding wordt schriftelijk, digitaal,
mondeling of telefonisch kenbaar gemaakt bij door het college
aangewezen personen of instellingen.Artikel 4. Aanvraag Lid 1Door of namens een persoon als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder g sub 4, 5 en 6 van de wet
kan ten alle tijden een aanvraag voor een specifieke individuele
voorziening worden ingediend bij door het college aangewezen
personen of instellingen. Lid 2De in het vorige lid genoemde aanvraag wordt schriftelijk of
digitaal ingediend door middel van een door of namens het
college ter beschikking gesteld formulier.Artikel 5. Gesprek Lid 1Naar aanleiding van een melding of aanvraag vindt een gesprek
plaats tussen belanghebbende en professional met als doel het
vaststellen van de ondersteuningsbehoefte van de belanghebbende
en het zoeken naar hiervoor passende oplossingen. Lid 2Bij het voeren van het gesprek wordt de International
Classification of Functions, Disabilities and Health, de
zogenaamde ICF classificatie, als basis voor het begrippenkader
gehanteerd[3]. Lid 3Als de belanghebbende een mantelzorger is, wordt met de
mantelzorger en zo mogelijk met de verzorgde geïnventariseerd
welke belemmeringen de belanghebbende ondervindt bij en/of als
gevolg van de uitvoering van de mantelzorg. Lid 4De inhoud van het gesprek wordt door de professional vastgelegd
en op basis daarvan wordt door de professional een rapportage
opgesteld.Artikel 6. Besluit Lid 1De in artikel 5 lid 4
genoemde rapportage is een besluit op de ingediende melding of
aanvraag en wordt naar de belanghebbende toegezonden.HOOFDSTUK 4. DE TE BEREIKEN RESULTATENPARAGRAAF 1. HET MAKEN VAN EEN AFWEGINGArtikel 7. Het maken van een afweging Lid 1Mogelijkheden in het kader van gebruikelijke zorg, alle
wettelijk voorliggende voorzieningen en alle voorliggende
voorzieningen zoals algemene voorzieningen, algemeen
gebruikelijke voorzieningen en collectieve voorzieningen die
beschikbaar en bruikbaar zijn, worden, als ze al niet tot een
oplossing hebben geleid eerst beoordeeld. Lid 2Het college neemt bij het beoordelen van de te treffen
–individuele- voorzieningen de in artikel 5 lid 4 genoemde
rapportage als uitgangspunt.PARAGRAAF 2. DE TE BEREIKEN RESULTATEN TE BEREIKEN RESULTATEN TEN AANZIEN VAN HET VOEREN VAN EEN
HUISHOUDENArtikel 8. Wonen in een schoon en leefbaar huis Lid 1Een schoon en leefbaar huis ten aanzien van de woonkamer,
slaapvertrek of slaapvertrekken, de keuken en sanitaire
ruimten. Lid 2Een individuele voorziening kan getroffen worden voor het lichte
en/of het zware huishoudelijke werk.Artikel 9. Wonen in een geschikt huis Lid 1Een geschikt huis ten aanzien van het normaal gebruik van de
woonkamer, slaapvertrek of slaapvertrekken, keuken, sanitaire
ruimten, berging, tuin of balkon. Lid 2Een individuele voorziening kan getroffen worden ten aanzien van
de bereikbaarheid, toegankelijkheid en bruikbaarheid van de in
lid 1 genoemde vertrekken.Artikel 10. Beschikken over goederen voor primaire
levensbehoeften Lid 1Beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften zoals
eten en drinken, toiletartikelen en schoonmaakartikelen. Lid 2Een individuele voorziening kan getroffen worden ten aanzien van
het doen van boodschappen, voor wat betreft levensmiddelen,
schoonmaakmiddelen en toiletartikelen, alsmede het bereiden en
aanreiken van maaltijden.Artikel 11. Beschikken over schone, draagbare en doelmatige
kleding Lid 1Beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleding in
gewassen en zo nodig gestreken, opgevouwen of opgehangen
staat. Lid 2Een individuele voorziening kan getroffen worden ten aanzien van
het wassen, drogen, strijken en/of opruimen van de dagelijkse
was. TE BEREIKEN RESULTATEN TEN AANZIEN VAN HET
VERPLAATSENArtikel 12. Zich verplaatsen in en om de woning Lid 1Belanghebbende is in staat zijn woonkamer, het slaapvertrek of
slaapvertrekken, het toilet en de douche, de berging, de tuin of
het balkon te bereiken en kan zich er zodanig redden dat normaal
functioneren mogelijk is. Lid 2Met het oog op het verplaatsen in en om de woning kan een
individuele voorziening worden getroffen.Artikel 13. Zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel Lid 1Belanghebbende kan zich zodanig verplaatsen dat hij in staat is
dagelijkse boodschappen te doen, familie en/of kennissen kan
bezoeken en andere gewenste activiteiten kan ondernemen, alles
binnen de directe woon- en leefomgeving. Lid 2Een individuele voorziening kan getroffen worden ten aanzien van
het verplaatsen over de korte afstand rond de woning en het
verplaatsen over de langere afstand binnen de directe woon- en
leefomgeving. TE BEREIKEN RESULTATEN TEN AANZIEN VAN DAGINVULLINGArtikel 14. De mogelijkheid om contacten te hebben met medemensen
en deel te nemen aan recreatieve, maatschappelijke en/of religieuze
activiteiten Lid 1Belanghebbende heeft de mogelijkheid medemensen te ontmoeten en
deel te nemen aanrecreatieve, maatschappelijke en/of religieuze activiteiten,
inclusief het kunnen afleggen van gewenste bezoeken. Lid 2Met het oog op de mogelijkheid om contacten te hebben met
medemensen en deel te nemen aan recreatieve, maatschappelijke
en/of religieuze activiteiten kan een individuele voorziening
worden getroffen.HOOFDSTUK 5. COMPENSATIE DOOR MIDDEL VAN EEN INDIVIDUELE
VOORZIENINGArtikel 15. Compensatie door middel van een individuele
voorziening Lid 1Ter compensatie van een belemmering op het gebied van
maatschappelijke participatie en/of het zelfstandig functioneren
kan een individuele voorziening worden toegekend voor
zover:De noodzaak voor het te bereiken resultaat langdurig is,
tenzij kortdurende hulp bij het huishouden leidt tot het
te bereiken resultaat;De te verstrekken voorziening als de
goedkoopst-compenserende voorziening aan te merken
is. Lid 2Ter compensatie van een belemmering op het gebied van
maatschappelijke participatie en/of het zelfstandig functioneren
wordt geen individuele voorziening toegekend:Indien (wettelijk) voorliggende voorzieningen en/of
gebruikelijke zorg voldoende compensatie bieden en
leiden tot het beoogde resultaat;Indien het hoofdverblijf van de belanghebbende niet in
de gemeente Steenbergen is;Voor zover de melding of aanvraag betrekking heeft op
kosten die de belanghebbende voorafgaand aan het moment
van melden of aanvragen of voorgaand aan het moment van
beschikken heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of
deze voorziening noodzakelijk was en als
goedkoopst-compenserend aan te merken valt;Indien een voorziening als die waarop de melding of
aanvraag betrekking heeft reeds eerder krachtens deze
verordening, of krachtens de aan deze verordening
voorafgaande Verordeningen voorzieningen
maatschappelijke ondersteuning is verstrekt en de
normale afschrijvingstermijn van de voorziening nog niet
verstreken is, tenzij de eerder vergoede of verstrekte
voorziening verloren is gegaan als gevolg van
omstandigheden die niet aan de belanghebbende zijn toe
te rekenen;Indien het college door belanghebbende niet in staat
wordt gesteld om door middel van onderzoek de
compensatienoodzaak vast te stellen.HOOFDSTUK 6. VERSTREKKING IN NATURA, ALS PERSOONSGEBONDEN BUDGET EN
ALS FINANCIËLE TEGEMOETKOMINGArtikel 16. Mogelijke verstrekkingwijzenDe te treffen individuele voorzieningen kunnen als voorziening in
natura, als persoonsgebonden budget of als financiële tegemoetkoming
worden verstrekt.Artikel 17. Overwegende bezwaren persoonsgebonden budgetHet college legt in het Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning
Steenbergen vast in welke situaties sprake is van
overwegende bezwaren waardoor er geen persoonsgebonden budget
verstrekt wordt.HOOFDSTUK 7. EIGEN BIJDRAGE EN EIGEN AANDEELArtikel 18. Eigen bijdrage en eigen aandeel Lid 1Bij het verstrekken van een individuele voorziening is een eigen
bijdrage of een eigen aandeel verschuldigd ten aanzien van de
volgende resultaten:Wonen in een schoon en leefbaar huis;Wonen in een geschikt huis;Beschikken over goederen voor primaire
levensbehoeften;Beschikken over schone, draagbare en doelmatige
kleding;Zich verplaatsen in en om de woning voor zover het geen
rolstoelvoorziening betreft;Zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel;De mogelijkheid om contacten te hebben met medemensen en
deel te nemen aan recreatieve, maatschappelijke en/of
religieuze activiteiten. Lid 2Het college legt in het Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke
ondersteuning Steenbergen de eigen bijdrage,
respectievelijk het eigen aandeel vast. Lid 3Als er sprake is van een te betalen eigen bijdrage of eigen
aandeel wordt dit in de artikel
5 lid 4 genoemde rapportage opgenomen.HOOFDSTUK 8. PROCEDURELE BEPALINGEN RONDOM BESLISTERMIJNEN,ONDERZOEK, ADVISERING, BESLUITVORMING, INTREKKING EN
TERUGVORDERINGArtikel 19. BeslistermijnenDe termijn waarbinnen een besluit ten behoeve van een individuele
voorziening genomen moet worden bedraagt maximaal 8 weken voor:Een voorziening voor het wonen in een schoon en leefbaar
huis;Een voorziening voor het beschikken over goederen voor
primaire levensbehoeften;Een voorziening voor het beschikken over schone, draagbare
en doelmatige kleding;Een voorziening voor het zich verplaatsen in en om de
woning;Een voorziening voor het zich lokaal verplaatsen per
vervoermiddel;Een voorziening voor het ontmoeten van medemensen en het op
basis daarvan sociale verbanden aangaan;Een voorziening voor het wonen in een geschikt huis: Als het
gaat om een voorziening waarvoor geen bouwkundige offertes
opgevraagd moeten worden.De termijn waarbinnen een besluit genomen moet worden bedraagt
maximaal 13 weken voor:Een voorziening voor het wonen in een geschikt huis: Als het
gaat om voorzieningen waarvoor bouwkundige offertes
opgevraagd moeten worden.De termijn waarbinnen een besluit genomen moet worden bedraagt
maximaal 27 weken voor:Een voorziening voor het wonen in een geschikt huis: Als het
gaat om complexe voorzieningen waarvoor bouwkundige offertes
opgevraagd moeten worden.Artikel 20. Onderzoek en advisering Lid 1Het college is bevoegd om, voor zover dit van belang is voor de
vaststelling van de compensatienoodzaak en de beoordeling van de
melding of aanvraag, degene door wie een melding of aanvraag is
ingediend, of bij gebruikelijke zorg diens relevante
huisgenoten:Op te roepen in persoon te verschijnen op een door het
college te bepalen plaats en tijdstip en hem te
bevragen;Op een door het college te bepalen plaats en tijdstip
door een of meer daartoe aangewezen (medische)
deskundigen te doen bevragen en/of onderzoeken. Lid 2Wanneer er sprake is van de in het vorige lid genoemde
advisering, wordt door de (medisch) adviseur de ICF
classificatie als basis voor het begrippenkader gehanteerd. Lid 3Indien het voor het vaststellen van de compensatienoodzaak en de
beoordeling van de melding of aanvraag noodzakelijk is om
medische informatie over de belanghebbende op te vragen bij
(medische) deskundigen, is een ondertekende door of namens het
college ter beschikking gestelde toestemmingsverklaring van
belanghebbende noodzakelijk.Artikel 21. Wijziging situatieDegene aan wie krachtens deze verordening een voorziening is
verstrekt, is verplicht zo spoedig mogelijk en schriftelijk aan het
college mededeling te doen van feiten en omstandigheden waarvan
redelijkerwijs duidelijk is dat deze van invloed kunnen zijn op het
recht op een voorziening.Artikel 22. HeronderzoekIn geval er op grond van de Wmo eerder een toekenning van een
(individuele) voorziening heeft plaatsgevonden, is het college
bevoegd om op eigen initiatief een heronderzoek in te (laten)
stellen.Artikel 23. Intrekking Lid 1Het college kan een besluit, genomen op grond van deze
verordening, geheel of gedeeltelijk intrekken indien:Niet of niet meer is of wordt voldaan aan de voorwaarden
gesteld bij of krachtens deze verordening;Beschikt is op grond van gegevens waarvan gebleken is
dat die gegevens zodanig onjuist waren dat, waren de
juiste gegevens bekend geweest, een andere beslissing
zou zijn genomen. Lid 2Een besluit tot verlening van een financiële tegemoetkoming of
een persoonsgebonden budget kan worden ingetrokken indien blijkt
dat de tegemoetkoming of het budget binnen drie maanden na
uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van het
resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.Artikel 24. Terugvordering Lid 1Ingeval het recht op een voorziening is ingetrokken of gewijzigd
kan het college een op basis daarvan reeds uitbetaalde
financiële tegemoetkoming of persoonsgebonden budget
terugvorderen tot het tijdstip vanaf wanneer de voorziening is
toegekend tot maximaal 5 jaar vanaf heden, tenzij bij de
intrekking of wijziging anders is bepaald. Lid 2In geval het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is
ingetrokken kan het college deze voorziening terugvorderen,
indien de voorziening is verleend op basis van valselijk
verstrekte gegevens. Lid 3In geval het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is
ingetrokken kan het college deze voorziening terugvorderen,
indien de voorziening is verleend op basis van valselijk
verstrekte gegevens. Lid 4Ingeval uit de verantwoording van het persoonsgebonden budget
blijkt dat het budget niet of niet volledig is besteed aan de
voorziening waarvoor het persoonsgebonden budget is verstrekt,
of in het geval dat niet of niet tijdig een verantwoording is
ingediend, kan het college het reeds uitbetaalde
persoonsgebonden budget terugvorderen tot het tijdstip vanaf
wanneer de voorziening is toegekend.HOOFDSTUK 8. SLOTBEPALINGENArtikel 25. HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de
belanghebbende afwijken van hetgeen bij of krachtens deze
verordening is bepaald, indien strikte toepassing daarvan tot
onbillijkheden van overwegende aard leidt.Artikel 26. IndexeringHet college kan jaarlijks de hoogte van de in het kader van deze
verordening en het op deze verordening berustende Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning
Steenbergen geldende bedragen indexeren.Artikel 27. EvaluatieHet door het college gevoerde beleid kan (jaarlijks) worden
geëvalueerd. Indien deze evaluatie daar aanleiding toe geeft, wordt
de verordening aangepast.Artikel 28. InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op 1 juni 2013, onder
gelijktijdige intrekking van “Verordening voorzieningen
maatschappelijke ondersteuning Steenbergen 2011”.Artikel 29. CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als “Verordening voorzieningen
maatschappelijke ondersteuning Steenbergen 2013”.Steenbergen, 30 mei 2013De raad voornoemd,de griffier,de voorzitterToelichting[1] Overal waar in deze tekst de mannelijke vorm staat kan ook de vrouwelijke
vorm worden gelezen.[2] Ontleend aan uitspraak CRvB 29-04-2009. LJN: BI6832. Dit is een omgewerkt
citaat uit de parlementaire behandeling in die uitspraak geciteerd.[3]Toelichting amendement van het lid van Miltenburg c.s. TK 2005-2006, 30131
nr. 65: “Voor de gemeentelijke uitvoeringspraktijk biedt de International
Classification of Functions, Disabilities and Impairments (ICF classificatie)
een uniform begrippenkader dat als grondslag kan dienen om de behoefte aan
voorzieningen in individuele gevallen vast te stellen.”INLEIDINGDeze verordening geeft invulling aan de in de Wet maatschappelijke ondersteuning
(Wmo) gegeven opdracht regels te stellen bij verordening.Met de invoering van de Wmo op 1 januari 2007 heeft de gemeente de
verantwoordelijkheid gekregen voor de beleidsbepaling en uitvoering van de
maatschappelijke ondersteuning.Artikel 5 van de Wmo schrijft voor dat de gemeenteraad een verordening vaststelt
waarin regels worden vastgelegd over de door het college van burgemeester en
wethouders te verlenen-individuele- voorzieningen en onder welke voorwaarden personen die aanspraak
hebben op dergelijke voorzieningen recht hebben op het ontvangen van die
-individuele- voorzieningen in natura, het ontvangen van een financiële
tegemoetkoming of een persoonsgebonden budget.ACHTERGRONDDe kern van de Wmo wordt gevormd door het begrip “compensatieplicht”. Artikel 4
van de Wmo geeft aan dat ter compensatie van de beperkingen die een persoon als
bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder g, onderdeel 4°, 5° en 6°, ondervindt in
zijn zelfredzaamheid en zijn maatschappelijke participatie, het college van
burgemeester en wethouders voorzieningen treft op het gebied van
maatschappelijke ondersteuning die hem in staat stellen:Een huishouden te voeren;Zich te verplaatsen in en om de woning;Zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel;Medemensen te ontmoeten en op basis daarvan sociale verbanden aan te
gaan.Vanwege de op de langere termijn toenemende vergrijzing, met als gevolg een
toenemende druk op (individuele) voorzieningen binnen de Wmo, is het
noodzakelijk de compensatieplicht anders vorm te geven. Hierbij moet een omslag
worden gemaakt van het huidige claim- en aanbodgericht werken (aanvraag -
voorziening) naar het nieuwe probleem- en ondersteuninggericht werken
(belemmering – oplossing). Deze laatste werkwijze vraagt om een nieuwe manier
van denken en doen. De relatie tussen burger en gemeente wordt hiermee meer
wederkerig. Het is niet langer de burger die een voorziening vraagt en de
gemeente die de aanvraag beoordeelt, maar de burger die samen met de gemeente
tijdens een gesprek in beeld brengt wat de belemmeringen zijn, wat het gewenste
resultaat is en hoe dit resultaat behaald kan worden. Het uitgangspunt hierbij
is maatwerk waarbij de participatie en eigen kracht van de burger en zijn
leefomgeving (nog meer) centraal komen te staan.Om een probleem- en ondersteuninggerichte werkwijze uit te kunnen voeren in de
praktijk, zijn op basis van de hierboven genoemde vier domeinen zeven resultaten
geformuleerd:Het voeren van een huishoudenWonen in een schoon en leefbaar huis;Wonen in een geschikt huis;Beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften;Beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleding.VerplaatsenZich verplaatsen in en om de woning;Zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel.DaginvullingDe mogelijkheid om contacten te hebben met medemensen en deel te nemen
aan recreatieve, maatschappelijke en/of religieuze activiteiten.te behalen resultaten vormen de basis van deze verordening en worden na
de begripsbepalingen en het procesverloop verder uitgewerkt.HOOFDSTUK 1. BEGRIPSBEPALINGENArtikel 1. BegripsbepalingenIn deze verordening en de daarop gebaseerde nadere regelgeving wordt verstaan
onder:Lid 1 WetWet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).Lid 2 CollegeDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 3 CompensatieplichtDe begripsomschrijving van het cruciale begrip “compensatieplicht” is ontleend
aan de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 10 december 2008. In deze
uitspraak wordt voor het eerst een fundamenteel standpunt gegeven over de
Wmo.Het letterlijke citaat luidt:“4.2.2. Artikel 4 van de Wmo verplicht het college aan de in dat artikel
genoemde personen voorzieningen te bieden ter compensatie van hun beperkingen op
het gebied van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie teneinde hen in
staat te stellen een huishouden te voeren, zich te verplaatsen in en om de
woning, zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel en medemensen te ontmoeten
en op basis daarvan sociale verbanden aan te gaan. Dit artikel brengt mee dat de
zelfredzaamheid en de maatschappelijke participatie van deze personen de
doeleinden zijn waarop de compensatieplicht van het college gericht moet zijn.
Het is - gelet op de artikelen 3 en 5 van de Wmo - in beginsel aan de
gemeenteraad en - gelet op artikel 4 van de Wmo - aan het college om te bepalen
op welke wijze invulling wordt gegeven aan de in artikel 4 van de Wmo bedoelde
compensatieplicht. De rechter dient de keuze(n) die de gemeenteraad en het
college daarbij hebben gemaakt in beginsel te respecteren, onverminderd de
rechtsplicht van het college om in elk concreet geval een voorziening te treffen
die zich kwalificeert als compensatie van beperkingen op het gebied van
zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. Artikel 4 van de Wmo legt het
college, wat dat aangaat, de plicht op om een resultaat te bereiken dat als
compensatie mag gelden. De Raad heeft noch in de wet, noch in de
wetsgeschiedenis aanknopingspunten gevonden voor een terughoudende beoordeling
van een ter uitvoering van artikel 4 van de Wmo genomen besluit. Wel heeft hij
daarin aanknopingspunten gevonden voor het oordeel dat een dergelijk besluit in
het individuele geval maatwerk dient te zijn. Onder omstandigheden kan dit
leiden tot het oordeel dat algemene keuzen die de gemeenteraad en het college
bij de uitvoering van de artikelen 3, 4, 5 en 6 van de Wmo hebben gemaakt in het
concrete, individuele geval niet kunnen worden toegepast wegens strijd met de in
artikel 4 van de Wmo bedoelde compensatieplicht. De Raad vindt hiervoor steun in
de parlementaire geschiedenis, meer in het bijzonder in het verslag van het
wetgevingsoverleg (Tweede Kamer 2005-2006, 30 131, nr. 98, p. 58 en 61), de
brief van de staatssecretaris van 30 oktober 2006 (Tweede Kamer 2006-2007, 30
131, nr. 122, p. 6), de memorie van antwoord (Eerste Kamer 2005-2006, 30131, C,
p. 7, 9, 10 en 57), de nadere memorie van antwoord (Eerste Kamer 2005-2006, 30
131, E, p. 19 en 25) en de Handelingen (Eerste Kamer 27 juni 2006, p.
34-1645).”Uit dit citaat zijn de belangrijkste bestanddelen samengevoegd tot de volgende
begripsomschrijving: “Compensatieplicht: De plicht van het college van
burgemeester en wethouders aan personen met een beperking, een chronisch
psychisch of een psychosociaal probleem, voorzieningen te bieden ter compensatie
van hun beperkingen op het gebied van zelfredzaamheid en maatschappelijke
participatie teneinde hen in staat te stellen een huishouden te voeren, zich te
verplaatsen in en om de woning, zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel en
medemensen te ontmoeten en op basis daarvan sociale verbanden aan te gaan (met
als doeleinden de zelfredzaamheid en de maatschappelijke participatie van deze
personen). Daarbij legt artikel 4 van de Wmo het college de plicht op om een
resultaat te bereiken dat als compensatie mag gelden en dat in het individuele
geval maatwerk is”De compensatieplicht houdt een plicht in voor het college. Die plicht geldt in
ieder geval ten aanzien van personen met een beperking, een chronisch psychisch
of een psychosociaal probleem, waaronder ook ouderen kunnen vallen. Daarbij moet
het gaan om ondervonden beperkingen op het gebied van de zelfredzaamheid en de
maatschappelijke participatie. Doel is betrokkenen in staat te stellen een
huishouden te voeren, zich te verplaatsen in en om de woning, zich lokaal te
verplaatsen per vervoermiddel en medemensen te ontmoeten en op basis daarvan
sociale verbanden aan te gaan.Bij wat het college ook besluit geldt: het moet gaan om maatwerk. Uitgegaan moet
worden van de persoonskenmerken en behoeften van de betrokkene. Dat legt een
beperking op aan de mogelijkheid algemene maatregelen te treffen, zoals het
hanteren van primaten. Dat is toegestaan, mits in het individuele geval steeds
wordt nagegaan of die algemene maatregel wel leidt tot maatwerk. Of zoals de
Centrale Raad het zegt: “Onder omstandigheden kan dit (maatwerk) leiden tot het
oordeel dat algemene keuzen die de gemeenteraad en het college bij de uitvoering
van de artikelen 3, 4, 5 en 6 van de Wmo hebben gemaakt in het concrete,
individuele geval niet kunnen worden toegepast wegens strijd met de in artikel 4
van de Wmo bedoelde compensatieplicht.”Lid 4 BelanghebbendeIn de wet wordt gesproken over mantelzorgers als doelgroep voor de
compensatieplicht.Het college is onder de Wmo verplicht mantelzorgers te ondersteunen op basis van
artikel 1 lid 1 onder g onderdeel 4 Wmo. Het college moet ter compensatie van de
beperkingen die een persoon als bedoeld in artikel 1 lid 1 onder g onderdeel 4
Wmo, dus ook de mantelzorger, ondervindt in zijn zelfredzaamheid en
maatschappelijke participatie voorzieningen treffen.De staatssecretaris heeft hierover aangegeven dat gemeenten tot taak hebben
mantelzorgers te ondersteunen, maar niet verplicht zijn mantelzorgers
individuele voorzieningen aan te bieden (EK 2005-2006, 30 131, E, bijlage 1, p.
9). Het begrip ‘belanghebbende’ kan dus ruimer zijn dan alleen betrokkene zelf.
Onder belanghebbende kan dus ook verstaan worden de mantelzorgers van
betrokkene.Lid 5 Psychosociaal probleemNaar aanleiding van een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB
29-04-2009, LJN:B16832) wordt binnen de Wmo onder het begrip psychosociaal
probleem verstaan:“Een situatie van verlies van zelfstandigheid en, met name, een gebrek aan
mogelijkheden tot deelname aan het maatschappelijk verkeer, veroorzaakt door
belemmeringen die iemand ondervindt in zijn relatie met anderen en/of met zijn
sociale omgeving.”Lid 6 MeldingDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 7 AanvraagDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 8 GesprekDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 9 ProfessionalDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 10 Voorliggende voorzieningVoorliggende voorzieningen kunnen onder andere zijn algemene voorzieningen,
algemeen gebruikelijke voorzieningen en collectieve voorzieningen. Voorliggende
voorzieningen gaan voor op individuele voorzieningen als deze voldoende
compensatie bieden en leiden tot het beoogde resultaat.Lid 11 Algemene voorzieningIn een aantal gevallen kan de belanghebbende gebruik maken van een
(voorliggende) algemene voorziening. Het gaat hier om direct of uit voorraad
beschikbare voorzieningen die met een minimum aan bureaucratie kunnen worden
verstrekt. Voorbeelden zijn:Dagrecreatie voor ouderen;Sociale alarmering;Plusbus, supermarktservice, de (vrijwillige)
boodschappenhulp/boodschappendienst;Maaltijdenservice en het eetcafé;Klusjesdiensten om kleine woningaanpassingen te realiseren zoals een
conciërge van een woongebouw en de klussendienst;(Ramen)wasservice;Rolstoel- en scootmobielpools voor incidenteel gebruik;Kinderopvang in al zijn verschijningsvormen.Een algemene voorziening is geen individuele voorziening en wordt altijd in
natura verleend, nooit als financiële tegemoetkoming of persoonsgebonden budget.
Ook aan ondersteuning via algemene voorzieningen kan een melding of aanvraag en
eventueel een gesprek vooraf gaan.Lid 12 Algemeen gebruikelijke voorzieningVoorzieningen waarover de belanghebbende, gezien zijn individuele situatie, ook
zonder functionele of psycho-sociale beperking zou kunnen beschikken. Het begrip
‘algemeen gebruikelijk’ is geconcretiseerd in de jurisprudentie van de Centrale
Raad van Beroep. Deze jurisprudentie geeft aan dat een voorziening algemeen
gebruikelijk is wanneer voldaan is aan de volgende voorwaarden:Het aan te schaffen object kan voor een niet-ondersteuningsbehoevende in
een financieel vergelijkbare positie tot het normale
aanschaffingspatroon worden gerekend;Het aan te schaffen object is niet speciaal voor de
ondersteuningsbehoevende, zodat deze ook op grote schaal door
niet-ondersteuningsbehoevende kan worden gebruikt;Het is gewoon in een normale winkel te koop en niet speciaal in de
revalidatie-vakhandel of soortgelijke winkels;Het is niet (aanzienlijk) duurder dan soortgelijke producten.Daarnaast geeft de jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep aan dat er in
principe een uitzondering moet worden gemaakt als het gaat om vervanging van een
zaak die (nog lang) niet is afgeschreven.Lid 13 Collectieve voorzieningEen voorziening die individueel wordt verstrekt maar die door meerdere personen
tegelijk wordt gebruikt, in casu het collectief vraagafhankelijk vervoer.Lid 14 Wettelijk voorliggende voorzieningDe wettelijk voorliggende voorzieningen zijn die voorzieningen die in wetgeving
en regelgeving zijn vastgelegd, die op basis van artikel 2 van de wet voorgaan
op de Wmo. Te denken valt hierbij aan onder meer de Zorgverzekeringswet, de
Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, de Wet op de kinderopvang en de
verschillende arbeidsongeschiktheidswetten.Als een wettelijk voorliggende voorziening het probleem kan compenseren is er
geen aanspraak op maatschappelijke ondersteuning op grond van de Wmo.Lid 15 Individuele voorzieningEen individuele voorziening is niet voor iedereen beschikbaar, maar uitsluitend
voor diegenen die onder artikel 4 van de wet vallen. Gebruikelijke zorg en
(wettelijk) voorliggende voorzieningen gaan voor op individuele voorzieningen
als deze voldoende compensatie bieden en leiden tot het beoogde resultaat.Individuele voorzieningen worden bij besluit toegekend en er staat bezwaar en
beroep open. Verder zijn alle regels van de Wmo van toepassing, zoals die rond
eigen bijdragen en eigen aandeel.Lid 16 Gebruikelijke zorgAls in een leefeenheid meerderjarige personen wonen hebben zij gezamenlijk de
taak al het zich voordoende huishoudelijke werk te verrichten. Zij zijn zelf
verantwoordelijk voor de (her)verdeling en dit uitgangspunt heeft een
verplichtend karakter. In geval de leefeenheid mede bestaat uit kinderen, dient
ervan te worden uitgegaan dat zij, afhankelijk van hun leeftijd en psychosociaal
functioneren, een (kleine) bijdrage kunnen leveren aan het huishoudelijk werk.
In de beleidsregels wordt nader omschreven welke taken en activiteiten het hier
betreft.Lid 17 MantelzorgerDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 18 Sociaal netwerkDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 19 HoofdverblijfDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 20 Voorziening in naturaDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 21 Persoonsgebonden budgetEen persoonsgebonden budget (pgb) is een geldbedrag wat onder bepaalde
voorwaarden, gesteld door het college van burgemeester en wethouders, wordt
verstrekt aan een belanghebbende, waarmee hij één of meer aan hem te verlenen
voorzieningen kan verwerven om het resultaat te bereiken, als alternatief voor
een voorziening in natura. Met een pgb ontstaat er een keuzevrijheid voor de
belanghebbende.Lid 22 Financiële tegemoetkomingEen financiële tegemoetkoming is een geldbedrag dat is bedoeld om een
voorziening mee aan te schaffen voor het te bereiken resultaat. Het is niet
persé een kostendekkende vergoeding, maar een bedrag, bedoeld als tegemoetkoming
in de kosten.Lid 23 Eigen aandeelDefinitie behoeft geen verdere toelichting.Lid 24 Eigen bijdrageDefinitie behoeft geen verdere toelichting.HOOFDSTUK 2. RESULTAATGERICHTE COMPENSATIEArtikel 2. De te bereiken resultatenOp basis van artikel 4 lid 1 van de wet worden compenserende maatregelen bereikt
op de vier benoemde domeinen:Het voeren van een huishouden;Zich verplaatsen in en om de woning;Zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel;De mogelijkheid om contacten te hebben met medemensen en deel te nemen
aan het recreatieve, maatschappelijke of religieuze activiteiten.Op basis van de bovengenoemde vier domeinen zijn er zeven te bereiken resultaten
opgesteld:Het voeren van een huishoudenWonen in een schoon en leefbaar huis;Wonen in een geschikt huis;Beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften;Beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleding.VerplaatsenZich verplaatsen in en om de woning;Zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel.DaginvullingDe mogelijkheid om contacten te hebben met medemensen en deel te nemen
aan recreatieve, maatschappelijke en/of religieuze activiteiten.Op bovenstaande terreinen heeft het college een resultaatverplichting. Wanneer
een belanghebbende niet of niet volledig in staat is om eigen oplossingen te
realiseren voor de ondervonden belemmeringen, treft het college compenserende
maatregelen om het beoogde resultaat te bereiken.HOOFDSTUK 3. MELDING, AANVRAAG, GESPREK EN BESLUITArtikel 3. MeldingLid 1De belanghebbende, waaronder ook wordt verstaan een mantelzorger, maakt via een
meldingkenbaar dat hij een belemmering op het gebied van maatschappelijke participatie
en/of het zelfstandig functioneren ondervindt. Dit wordt ook wel een probleem-
en ondersteuningsgerichte benadering genoemd. Deze manier van benaderen voorkomt
dat de belanghebbende door middel van een aanvraag voor een specifieke
(individuele) voorziening zijn behoefte al vertaald heeft in een oplossing
terwijl het juist van belang is om eerst de ondersteuningsbehoefte van de
belanghebbende vast te stellen voordat er naar passende oplossingen kan worden
gezocht.Het moment dat de melding door de belanghebbende kenbaar wordt gemaakt is het
begin van de toegangsbepaling. De melding wordt vervolgens geregistreerd en op
dat moment start de beslistermijn.Lid 2De in lid 1 genoemde melding kan door belanghebbende op meerdere manieren
kenbaar worden gemaakt bij de door het college aangewezen personen of
instellingen, namelijk: Schriftelijk, digitaal, maar ook mondeling of
telefonisch.In Artikel 4:1 van de Algemene wet bestuursrecht is bepaald dat een aanvraag tot
het geven van een beschikking schriftelijk wordt ingediend, tenzij bij wettelijk
voorschrift anders is bepaald. Bij wettelijk voorschrift kan hier dus van worden
afgeweken en is het mogelijk een aanvraag, in deze een melding, mondeling of
telefonisch in te dienen.Artikel 4. AanvraagLid 1Het is noodzakelijk om eerst de ondersteuningsbehoefte van de belanghebbende
vast te stellen voordat er naar passende oplossingen kan worden gezocht. Hierbij
is het kenbaar maken van een belemmering op het gebied van maatschappelijke
participatie en/of het zelfstandig functioneren middels een melding het ideale
startpunt. Wanneer een belanghebbende zijn belemmering op het gebied van
maatschappelijke participatie en/of het zelfstandig functioneren niet kenbaar
wil maken middels een melding, maar expliciet een aanvraag voor een specifieke
individuele voorziening wil indienen, kan dit te allen tijden op grond van
artikel 4:1 van de Algemene wet bestuursrechtLid 2In lid 2 is geregeld dat een aanvraag voor een individuele voorziening altijd
schriftelijk moet worden ingediend, waarbij digitaal een vorm van schriftelijk
is. Dit is een verplichting op grond van artikel 4:1 van de Algemene wet
bestuursrecht dat bepaalt dat, tenzij bij wettelijk voorschrift anders bepaald,
een aanvraag tot het geven van een beschikking schriftelijk moet worden
ingediend op een daartoe beschikbaar gesteld aanvraagformulier.De aanvraag in het kader van de wet die niet op het beschikbaar gestelde
aanvraagformulier is ingediend, kan echter niet zonder meer buiten behandeling
worden gelaten. De Algemene wet bestuursrecht bepaalt dat de aanvraag in ieder
geval naam en adres van de belanghebbende en een aanduiding van de beschikking
die gevraagd wordt, dient te bevatten en verder ondertekend moet zijn.
Jurisprudentie leert dat een ondertekend formulier, dat overigens niet is
ingevuld, geaccepteerd dient te worden als de overige benodigde bescheiden
daarbij zijn gevoegd. Het ligt voor de hand in een dergelijke situatie te
verzoeken om aanvulling van de gegevens.Artikel 5. GesprekLid 1Na het kenbaar maken van een melding of het indienen van een aanvraag voor een
individuele voorziening door de belanghebbende, vindt er een gesprek plaats
tussen belanghebbende en professional. Het gesprek kan telefonisch, bij
Vraagwijzer of bij de belanghebbende thuis gevoerd worden. Tijdens het gesprek
wordt er gezamenlijk met de belanghebbende een inventarisatie gemaakt, met als
doel het vaststellen van de ondersteuningsbehoefte en het zoeken naar hiervoor
passende oplossingen. Bij het zoeken naar de oplossingen staat maatwerk
centraal, geen belanghebbende is tenslotte hetzelfde. Het gesprek leidt
uiteindelijk naar één of meer passende oplossingen, ook wel een arrangement
genoemd. Tijdens het samenstellen van een arrangement gaan (wettelijk)
voorliggende voorzieningen en gebruikelijke zorg voor op individuele
voorzieningen als deze voldoende compensatie bieden en leiden tot het beoogde
resultaat.De volgende punten worden tijdens het gesprek in ieder geval
geïnventariseerd:De belemmeringen die de belanghebbende als gevolg van zijn beperkingen
ondervindt;Hetgeen belanghebbende inmiddels zelf heeft gedaan om bestaande
belemmeringen op te lossen en om de gewenste resultaten te
bereiken;De mogelijkheden die de belanghebbende heeft ondanks zijn
beperkingen;De mogelijkheden die belanghebbende heeft om de resultaten eventueel in
samenwerking met het sociale netwerk en/of via (wettelijk) voorliggende
voorzieningen te bereiken;De resultaten die belanghebbende wil bereiken als gevolg van zijn
belemmeringen op de verschillende in deze verordening weergegeven
terreinen;De beperking, het chronisch psychisch probleem of het psychosociaal
probleem dat de basis is van de behoefte aan compensatie;Indien van toepassing de oplossingen die de gemeente in principe biedt
om de belemmeringen via een individuele voorziening op te lossen.Lid 2 geeft aan dat de ICF de basis is voor het begrippenkader van het gesprek.
Dit wil niet zeggen dat tijdens het gesprek de ICF wordt doorgenomen of dat de
belanghebbende bekend moet zijn met de ICF. De ICF zal aan de basis liggen van
de lijst met te bespreken punten en de daarbij te gebruiken begrippen. Wel
betekent dit dat de professional de ICF dient te kennen.Lid 3 bepaalt dat als de melding of aanvraag gedaan is door een mantelzorger,
het gesprek met de mantelzorger en zo mogelijk ook met degene die door de
mantelzorger verzorgd wordt, gevoerd zal worden.Lid 4De inhoud van het gesprek wordt door de professional vastgelegd en op basis
daarvan wordt door de professional een rapportage opgesteld. In de rapportage
worden onder andere alle in artikel 5 genoemde punten, voor zover relevant,
vastgelegd. Belangrijk hierbij is de formulering van het te bereiken resultaat,
de daarbij behorende oplossingen, ook wel een arrangement genoemd, en de
onderbouwing/motivatie van deze onderdelen.De verslaglegging middels bovengenoemde punten is noodzakelijk daar uit
jurisprudentie is gebleken dat rechters een breed onderzoek naar de persoonlijke
behoeften van de belanghebbende eisen. Middels bovenstaande verslaglegging wordt
hier onder andere aan voldaan.Artikel 6. BesluitLid 1De rapportage genoemd in artikel 5 lid 4 wordt naar de belanghebbende
toegezonden waarbij onder andere de mogelijkheid tot het indienen van een
bezwaarschrift wordt aangegeven. Dit is noodzakelijk omdat artikel 1:3 van de
Algemene wet bestuursrecht de volgende omschrijving voor het begrip besluit
hanteert: een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een
publiekrechtelijke rechtshandeling. De rapportage kan in deze dus worden
beschouwd als een besluit.Als er in het samengestelde arrangement een individuele voorziening geselecteerd
is, wordt er in de rapportage een omschrijving van de toegekende individuele
voorziening gegeven en de daaraan gestelde voorwaarden. Ook als er sprake is van
een te betalen eigen bijdrage of aandeel zoals aangegeven in artikel 18 lid 3
wordt dit in de artikel 5 lid 4 genoemde rapportage opgenomen.HOOFDSTUK 4. DE TE BEREIKEN RESULTATENIn paragraaf 1 van dit hoofdstuk worden de algemene regels die voor alle zeven
te bereiken resultaten gelden weergegeven. Het betreft dan met name het maken
van een afweging.In paragraaf 2 zijn er zeven te bereiken resultaten geformuleerd aan de hand van
de ICF classificatie. Per te bereiken resultaat wordt besproken wat de (globale)
kaders zijn. Er is bewust gekozen voor het niet noemen van de (individuele)
voorzieningen die mogelijk zijn omdat er gewerkt wordt met een probleem- en
ondersteuningsgerichte benadering. Het noemen van de mogelijke (individuele)
voorzieningen kan er namelijk voor zorgen dat een bepaalde (individuele)
voorziening centraal in de procedure komt te staan in plaats van het te bereiken
resultaat en de daarbij passende oplossing hiervoor.PARAGRAAF 1. HET MAKEN VAN EEN AFWEGINGArtikel 7. Het maken van een afwegingLid 1 bepaalt dat de mogelijkheden in het kader van gebruikelijke zorg en alle
voorliggende voorzieningen zoals algemene voorzieningen, algemeen gebruikelijke
voorzieningen, collectieve voorzieningen en wettelijk voorliggende voorzieningen
die beschikbaar en bruikbaar zijn eerst beoordeeld dienen te worden. Dat wil
zeggen dat allereerst bekeken moet worden of via deze, in de maatschappij
voorhanden voorzieningen, de te bereiken resultaten ook daadwerkelijk bereikt
kunnen worden. Als deze voorzieningen toch niet of gedeeltelijk leiden tot het
te bereiken resultaat zal naar andere oplossingen gezocht moeten worden waarbij
onder andere gedacht kan worden aan individuele voorzieningen.In lid 2 van artikel 7 is vastgelegd dat het college de in artikel 5 lid 4
opgestelde rapportage als uitgangspunt neemt bij het beoordelen van de te
treffen –individuele- voorzieningen. Het college gaat hierbij uit van de
persoonskenmerken en behoeften van de belanghebbende, zoals artikel 4 van de wet
voorschrijft. "Uitgaan van" betekent dat het college die persoonskenmerken en
behoeften als vertrekpunt van het onderzoek en de afweging neemt. Bij het
onderzoek zal gekeken worden naar de ondersteuningsbehoefte van belanghebbende
en wordt er middels maatwerk gezocht naar hiervoor passende oplossingen. Het
college kijkt daarbij onder andere ook naar de mogelijkheden van belanghebbende
om het resultaat zelf te bereiken en/of de mogelijkheden van ondersteuning
vanuit het sociale netwerk en/of de mogelijkheden van gebruikelijke zorg en/of
voorliggende voorzieningen.PARAGRAAF 2. DE TE BEREIKEN RESULTATENTE BEREIKEN RESULTATEN TEN AANZIEN VAN HET VOEREN VAN EEN
HUISHOUDENArtikel 8. Wonen in een schoon en leefbaar huisIn het eerste lid van dit artikel wordt geschetst wat het te bereiken resultaat
is ten aanzien van een schoon en leefbaar huis. Dit resultaat houdt in dat
iedereen moet kunnen wonen in een huis dat schoon en leefbaar is volgens de
aanvaarde maatschappelijke normen. Die normen zijn ontleend aan gangbare ideeën
die bestaan in de maatschappij. Uitgangspunt hierbij is dat men zelf al beschikt
of zal beschikken over een woning. Het is niet zo dat het college voor een
woning moet zorgen: dat is een eigen verantwoordelijkheid van de
belanghebbende.Ten aanzien van de omvang van de woning is het uitgangspunt hierbij de omvang
van een nieuwe woning binnen de sociale woningbouw. Dit uitgangspunt is niet
star: er zijn altijd mogelijkheden om van dit uitgangspunt af te wijken
(bijstelling naar boven of naar beneden) om het gewenste maatwerk te kunnen
leveren. De ruimten die onder dit principe vallen zijn: een woonkamer, de
aanwezige en in gebruik zijnde slaapkamer(s), de keuken en de sanitaire
ruimten.Lid 2van artikel 8 geeft aan welke individuele compenserende maatregelen getroffen
kunnen worden om het gestelde resultaat te bereiken. Dat gaat via licht en/of
zwaar huishoudelijk werk en wil zeggen het droog, nat schoon en stofvrij maken
en houden van de woning. In de beleidsregels staat nader omschreven welke taken
en activiteiten er onder dit resultaat vallen. Het reinigen van de ramen aan de
buitenkant van de woning valt niet onder de compensatieplicht, omdat daarvoor
een algemeen gebruikelijke voorziening bestaat: de glazenwasser.Artikel 9. Wonen in een geschikt huisLid 1gaat over het normaal gebruik kunnen maken van de woning waar men over beschikt.
Uitgangspunt is daarbij dat men zelf al beschikt of zal beschikken over een
woning. Het is niet zo dat het college voor een woning moet zorgen: dat is een
eigen verantwoordelijkheid van debelanghebbende. Het college kan wel ondersteunen of bemiddelen bij het zoeken
naar een (geschikte) woning indien op medische gronden een andere woning nodig
is. Daarbij is uitgangspunt dat iedereen altijd zoekt naar een voor hem op dat
moment meest geschikte beschikbare woning, uiteraard passend bij het
bestedingspatroon.Heeft de belanghebbende een woning, dan zal de compensatieplicht betekenen dat
eventuele belemmeringen met betrekking tot het normale gebruik van de woning
opgelost worden ten aanzien van de woonkamer, de aanwezige en in gebruik zijnde
slaapvertrekken, de keuken, de sanitaire ruimten, tuin of balkon en ook een
eventuele berging die daadwerkelijk in gebruik is. Het uitgangspunt hierbij is
de omvang van een nieuwe woning binnen de sociale woningbouw. Er kan altijd
afgeweken worden naar boven of beneden, maar omvangrijke woningen en zeer grote
ruimten zullen niet als uitgangspunt voor compensatie gelden.Lid 2.Als het gaat om een geschikte woning is er een reeks aan mogelijke wijzen van
compensatie. Het kan mogelijk zijn de woning aan te passen, maar ook kan het
mogelijk zijn dat er een andere woning beschikbaar is die geschikt is, of een
woning die gemakkelijker geschikt te maken is. In die situatie zal een afweging
moeten worden gemaakt van de diverse mogelijkheden. Goedkoopst-compenserend is
leidraad tijdens deze afweging. De verschillende regels die gelden bij het maken
van afwegingen zijn in de beleidsregels opgenomen.Artikel 10. Beschikken over goederen voor primaire
levensbehoeftenLid 1van artikel 10 heeft betrekking op het resultaat beschikken over goederen voor
primaire levensbehoeften. Het kunnen beschikken over goederen voor primaire
levensbehoeften betekent dat de dagelijks benodigde hoeveelheid voedsel voor
maaltijden en andere momenten waarop iets genuttigd wordt, beschikbaar moet
zijn. Hetzelfde geldt voor toiletartikelen en schoonmaakmiddelen. De
compensatieplicht van het college gaat niet over de belanghebbende financieel in
staat stellen te kunnen beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften.
De hierboven genoemde dagelijkse benodigdheden kunnen op vele manieren in huis
komen. Compensatie houdt niet per definitie in dat de aanvrager zelf de
boodschappen moet kunnen doen. Er zal via maatwerk gezocht moeten worden naar
een passende en compenserende oplossing waarmee het resultaat bereikt wordt.
Hierbij kan onder andere gedacht worden aan een boodschappendienst of -service,
waarbij wel opgelet wordt dat de supermarkt qua prijsniveau past bij het
bestedingspatroon van de aanvrager.Dit resultaat gaat niet alleen om het aanschaffen van goederen voor primaire
levensbehoeften, maar ook om het bereiden en aanreiken van de maaltijden zelf.
Compensatie hiervoor betekent dat de belanghebbende beschikt over de
verschillende maaltijden door de dag heen. Daarbij dient onder andere rekening
te worden met medisch geïndiceerde diëten.Lid 2van artikel 10 heeft betrekking op welke individuele compenserende maatregelen
getroffen kunnen worden om het gestelde resultaat te bereiken.
Goedkoopst-compenserend zal bij de afweging leidraad zijn, zodat het doen van
boodschappen niet perse door de aanvrager zelf met hulp hoeft te worden gedaan.
Boodschappen kunnen namelijk op verschillende manieren gedaan worden. Ook hier
is het te bereiken resultaat van belang en is de manier waarop daaraan
ondergeschikt. In individuele gevallen kan er gekozen worden voor het inzetten
van hulp om de boodschappen te doen. Het onderdeel bereiden en aanreiken van de
maaltijd kan onder andere behaald worden via een maaltijdservice, via kant- en
klare (magnetron)maaltijden, via het gebruik maken van gezamenlijke maaltijden
of via het – met behulp van een vrijwilliger of anderszins – zelf bereiden van
maaltijden. Als de persoonlijke situatie van de belanghebbende dit vereist, kan
het bereiden van maaltijden worden overgenomen.Artikel 11. Beschikken over schone, draagbare en doelmatige
kledingLid 1van artikel 11 geeft aan dat het college de belanghebbende in staat moet stellen
te beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleiding. Wat doelmatige
kleding precies is verschilt per situatie. Het moge duidelijk zijn dat het gaat
om dagelijkse kleding en niet om exceptionele kleding zoals bijvoorbeeld
speciale gelegenheidskleding.Dit resultaat is beperkt tot het verzorgen van kleding die iemand in zijn bezit
heeft. Het bieden van financiële ondersteuning voor het aanschaffen van kleding
valt, net als begeleiding bij het kopen van kleding, niet onder de
compensatieplicht.Lid 2Schone, draagbare en doelmatige kleding betekent dat er compenserende
maatregelen getroffen kunnen worden voor het wassen, drogen, strijken en/of
opruimen van de dagelijkse was. Alles voor zover de belanghebbende daartoe zelf
niet in staat is. Het wassen zal veelal gebeuren met de ‘algemeen gebruikelijke’
wasmachine en het drogen van de was vindt indien mogelijk plaats met een
wasdroger. Voor zover het noodzakelijk is de kleding te strijken valt dit onder
de compensatieplicht. Ook bij dit resultaat is het uitgangspunt wat in de
maatschappij als algemeen gangbaar wordt beschouwd. Goedkoopst-compenserend is
leidraad tijdens het maken van de afweging(en).TE BEREIKEN RESULTATEN TEN AANZIEN VAN HET VERPLAATSENArtikel 12. Zich verplaatsen in en om de woningLid 1 geeft aan dat het te bereiken resultaat betekent dat de belanghebbende
zich in, om en nabij de woning moet kunnen verplaatsen en zich daardoor zodanig
kan redden dat, voor zover mogelijk, normaal functioneren mogelijk is. Bij al
deze verplaatsingen staat de woning centraal. Ook de verplaatsingen naar een
centrale hal in een flat, waar veelal de brievenbussen zijn, vallen onder
artikel 12. Alle verplaatsingen, die verder gaan dan de woning (zoals
bijvoorbeeld het posten van een brief, het bezoeken van een buurman of het maken
van een ommetje) vallen onder artikel 13: zich lokaal verplaatsen per
vervoermiddel.In de woning moeten de normale en in gebruik zijnde woonruimten bereikt kunnen
worden. Te denken valt daarbij aan de woonkamer, de aanwezige en in gebruik
zijnde slaapkamer(s), het toilet en de douche. Ook een balkon of tuin moeten
bereikbaar zijn. Wat de tuin betreft moet het mogelijk zijn in de tuin te komen,
de inrichting van de tuin is een eigen verantwoordelijkheid. Als er een berging
is die belanghebbende daadwerkelijk gebruikt, moet ook de berging bereikt kunnen
worden.Lid 2 geeft aan dat om dit resultaat te bereiken compensatie kan worden geboden
in de vorm van individuele voorzieningen. Bijvoorbeeld een rolstoel voor
verplaatsingen in de woning en ook een verrijdbare tillift kan worden gezien als
een dergelijk middel. Daarnaast kan het voorkomen dat het verstrekken van één
(individuele) voorziening niet voldoende is om het gestelde resultaat te
bereiken. Het verstrekken van een tweede (individuele) voorziening kan in
sommige situaties noodzakelijk zijn. Goedkoopst-compenserend is leidraad tijdens
het maken van de afweging(en).De hulpmiddelen die het te bereiken resultaat kunnen bevorderen kunnen nieuw of
gebruikt zijn. Het is niet zo dat de compensatieplicht betekent dat iemand een
nieuwe voorziening moet ontvangen, de compensatieplicht betekent dat iemand met
de verstrekking het te bereiken resultaat moet kunnen bereiken.Artikel 13. Zich lokaal verplaatsen per vervoermiddelLid 1 geeft aan dat als het gaat om het zich lokaal verplaatsen per
vervoermiddel het te bereiken resultaat is dat de belanghebbende zich met een
vervoermiddel binnen zijn eigen woonplaats en het direct daaromheen gelegen
gebied kan verplaatsen. Die verplaatsingen moeten passen in het kader van het
leven van alledag. Dat zijn alle verplaatsingen die niet uitsluitend te maken
hebben met verplaatsingen in het kader van betaalde arbeid. Deze vallen niet
onder de compensatieplicht van de Wmo. Verder zijn ook vakanties en ander
verblijf buiten het gebied zoals omschreven met woonplaats en omgeving
uitgesloten. Voor dit laatste is als aanvulling op de door de Wmo te compenseren
voorzieningen en vallend buiten de verantwoordelijkheid van het college door het
Ministerie van VWS de Valys beschikbaar gesteld. Het college is verantwoordelijk
voor de vervoersbehoefte van de pashouder tot en met vijf OV-zones vanaf diens
woonadres of wanneer het vertrekadres is gelegen binnen vijf OV-zones vanaf
diens woonadres. Valys regelt het vervoer wanneer de pashouder een
vervoersbehoefte heeft die verder reikt dan 5 OV-zones vanaf het woonadres van
de pashouder of wanneer het vertrekadres is gelegen op een afstand van meer dan
5 OV-zones vanaf het woonadres van de pashouder.Onder dit resultaat vallen ook de verplaatsingen die noodzakelijk zijn voor het
doen van de boodschappen (zodat ook op deze wijze het resultaat van het kunnen
beschikken over de eerste levensbehoeften wordt bereikt), het op bezoek gaan en
het afleggen van bezoeken aan artsen/specialisten, paramedici en
ziekenhuisonderzoek. Ook het vervoer om in de natuur te zijn, al dan niet met
familie of vrienden, of het vervoer om een kerk, een sporthal, of een museum te
bezoeken, valt onder de compensatieplicht.Lid 2 geeft aan dat om dit resultaat te bereiken compensatie kan worden geboden
in de vorm van individuele voorzieningen. Om hierbij te komen tot maatwerk zal
de vervoersbehoefte van de belanghebbende uitgangspunt zijn van de beoordeling
welke voorziening nodig is om het te bereiken resultaat te bereiken.
Goedkoopst-compenserend is leidraad tijdens het maken van de afweging(en).TE BEREIKEN RESULTATEN TEN AANZIEN VAN DAGINVULLINGArtikel 14. De mogelijkheid om contacten te hebben met medemensen en deel
te nemen aan recreatieve, maatschappelijke en/of religieuze
activiteitenLid 1 gaat over het te bereiken resultaat ten aanzien van de mogelijkheid om
contacten te hebben met medemensen en deel te nemen aan recreatieve,
maatschappelijke en/of religieuze activiteiten. Deze bestaat uit het kunnen
afleggen van gewenste bezoeken en het deel kunnen nemen aan gewenste
activiteiten. Daarbij kan gedacht worden aan familiebezoek, aan het bezoeken van
bijeenkomsten of het bezoeken van kerkdiensten, het deelnemen aan het
verenigingsleven (o.a. sportvereniging), maar ook het volgen van cursussen om de
vrije tijd op een aangename wijze te kunnen invullen. Voorwaarden hiervoor is
onder andere het zich kunnen verplaatsen naar deze bestemmingen.Lid 2 geeft aan dat om dit resultaat te bereiken compensatie kan worden geboden
in de vorm van individuele voorzieningen. Goedkoopst-compenserend is leidraad
tijdens het maken van de afweging(en).HOOFDSTUK 5. COMPENSATIE DOOR MIDDEL VAN EEN INDIVIDUELE
VOORZIENINGArtikel 15. Compensatie door middel van een individuele
voorzieningLid 1 onder a bepaalt dat een individuele voorziening kan worden toegekend als
deze langdurig noodzakelijk is. Op deze regel bestaat een duidelijke
uitzondering: hulp bij het huishouden na een ziekte of ziekenhuisopname. Als
deze kortdurende hulp bij het huishouden niet geleverd kan worden als algemene
voorziening, waardoor geen individuele voorziening meer nodig zal zijn, zal deze
hulp als individuele voorziening verstrekt moeten worden.Wat langdurig noodzakelijk is hangt geheel af van de situatie, maar ook een te
bereiken resultaat voor een belanghebbende die terminaal is, dient gerekend te
worden tot langdurig noodzakelijk. De voorziening zal immers iemands gehele
verdere leven noodzakelijk zijn.Lid 1 onder b bepaalt dat een individuele voorziening wordt toegekend als deze
voorziening als goedkoopst-compenserend kan worden aangemerkt. In de eerste
plaats gaat het erom dat een voorziening compenseert, zodat het te bereiken
resultaat daadwerkelijk wordt bereikt. Maar wanneer er meerdere voorzieningen in
de situatie compenserend blijken te zijn, mag volstaan worden met de goedkoopste
voorziening.Lid 2 bepaalt onder a, b en c dat geen individuele voorziening wordt toegekend
als (wettelijk) voorliggende voorzieningen en/of gebruikelijke zorg voldoende
compensatie bieden en leiden tot het beoogde resultaat. Verder wordt geen
individuele voorziening toegekend als het hoofdverblijf van de belanghebbende
niet in de gemeente Steenbergen is of wanneer niet meer is na te gaan of de
voorziening noodzakelijk was en of er wel sprake was van een goedkoopst
compenserende voorziening. In dit laatste geval kan na het vaststellen van de
ondersteuningsbehoefte en de hiervoor passende oplossing(en) het college
volstaan met het vergoeden van een lager bedrag conform de
goedkoopst-compenserende voorziening.Lid 2 bepaalt onder d dat geen individuele voorziening wordt toegekend als het
gaat om een vergoeding of verstrekking die reeds eerder heeft plaatsgehad,
terwijl het aan de belanghebbende verwijtbaar is dat het middel verloren is
gegaan, bijvoorbeeld door roekeloosheid of verwijtbare onachtzaamheid. Indien
een ander aansprakelijk is voor het verloren gaan, dient bekeken te worden of
het mogelijk is deze derde aansprakelijk te stellen om zodoende de kosten te
kunnen verhalen. Hiervoor is de belanghebbende zelf aansprakelijk. Dit geldt
eveneens voor het afsluiten van verzekeringen van in eigendom verstrekte
goederen.Lid 2 onder e bepaalt tot slot dat geen individuele voorziening wordt toegekend
als het college door belanghebbende niet in staat wordt gesteld door middel van
(medisch) onderzoek de compensatienoodzaak vast te stellen. Het college moet
hiervoor onderzoek kunnen verrichten naar de persoonlijke situatie van
belanghebbende en/of diens sociale netwerk.HOOFDSTUK 6. VERSTREKKING IN NATURA, ALS PERSOONSGEBONDEN BUDGET EN ALS
FINANCIËLE TEGEMOETKOMINGArtikel 16. Mogelijke verstrekkingwijzenIn dit artikel wordt behandeld in welke vormen individuele voorzieningen
verstrekt kunnen worden. Artikel 6 van de Wmo geeft aan dat het college de
belanghebbende die aanspraak heeft op een individuele voorzieningen de keuze
biedt tussen een voorziening in natura of een persoonsgebonden budget. Daarnaast
geeft artikel 7 van de Wmo aan dat er ook een mogelijkheid is voor een
financiële tegemoetkoming voor een bouwkundige of woontechnische ingreep in of
aan een woonruimte.Artikel 17. Overwegende bezwaren persoonsgebonden budgetArtikel 17 bepaalt dat die situaties waarin geen persoonsgebonden budget
verstrekt wordt door het college opgenomen moeten worden in het Financieel
besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Steenbergen. Het aantal
situaties waarin dit is voorgekomen is nog zeer beperkt, maar in de loop der
jaren zullen meer situaties ontstaan waarin tegen het verstrekken van een pgb
overwegende bezwaren bestaan. Dit kan onder andere zijn als vast staat dat
belanghebbende niet in staat is de gelden te beheren. De keuze hiervoor moet
altijd onderbouwd worden en uitzonderingen moeten mogelijk zijn.HOOFDSTUK 7. EIGEN BIJDRAGE EN EIGEN AANDEELArtikel 18. Eigen bijdrage en eigen aandeelArtikel 15 van de wet biedt de mogelijkheid bij verstrekking van voorzieningen
in natura of een pgb, een eigen bijdragen te vragen. Artikel 19 van de wet biedt
de mogelijkheid de hoogte van financiële tegemoetkomingen af te stemmen op het
inkomen van degene aan wie maatschappelijke ondersteuning wordt verleend: het
zogeheten eigen aandeel.In dit artikel stelt de raad vast van deze mogelijkheid gebruik te maken, zoals
opgedragen in artikel 15 lid 1 van de wet. Bovendien wordt bepaald dat de wijze
waarop dit wordt uitgevoerd door het college in het Financieel besluit
voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Steenbergen wordt vastgelegd. Het
college heeft hierbij ingevolge de Algemene Maatregel van Bestuur de
mogelijkheid binnen de grenzen die de Algemene Maatregel van Bestuur stelt de
verschillende bedragen vast te stellen. Deze bedragen worden in het Financieel
besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Steenbergen opgenomen.Als er sprake is van een te betalen eigen bijdrage of aandeel wordt dit in de
artikel 5 lid 4 genoemde rapportage opgenomen.HOOFDSTUK 8. PROCEDURELE BEPALINGEN RONDOM BESLISTERMIJNEN,ONDERZOEK, ADVISERING, BESLUITVORMING, INTREKKING EN
TERUGVORDERINGArtikel 19. BeslistermijnDe Wmo zelf bepaalt niets over beslistermijnen. De Algemene wet bestuursrecht
regelt dat, als bij wettelijk voorschrift niet anders is bepaald, een besluit
genomen dient te worden binnen een redelijke termijn. Dit redelijke termijn is 8
weken.Voor het te bereiken resultaat; wonen in een geschikt huis, is het hanteren van
langere termijnen noodzakelijk wanneer er bouwkundige offertes opgevraagd dienen
te worden.Artikel 20. Onderzoek en adviseringArtikel 20 bepaalt dat het college bevoegd is om, voor zover dit van belang kan
zijn voor de vaststelling van de compensatienoodzaak en de beoordeling van de
melding of aanvraag voor een individuele voorziening, degene door wie een
melding of aanvraag is ingediend of bij gebruikelijke zorg diens relevante
huisgenoten op te roepen in persoon te verschijnen op een door het college te
bepalen plaats en tijdstip en hem te bevragen en/of hem door één of meer daartoe
aangewezen (medische) deskundigen te doen bevragen en/of onderzoeken. Deze
laatste mogelijkheid biedt ook de gelegenheid tot (medisch) onderzoek,
bijvoorbeeld door een arts. Hierbij zal de ICF terminologie gebruikt worden met
het oog op de consistentie van verslag, onderzoek en beoordeling.Van bovenstaande mogelijkheden wordt alleen gebruik gemaakt als zonder dit
onderzoek geen zorgvuldige besluitvorming plaats kan vinden. In principe mag van
de belanghebbende verwacht worden mee te werken. Is de belanghebbende niet
bereid tot medewerking, dan zal het college moeten beoordelen of zonder deze
medewerking een zorgvuldig besluit genomen kan worden. Is het maken van een
zorgvuldig besluit wel mogelijk dan zal dat besluit genomen moeten worden.Lid 3geeft aan dat wanneer voor het vaststellen van de compensatienoodzaak en de
beoordeling van de melding of aanvraag voor een individuele voorziening het
noodzakelijk is om medische informatie over de belanghebbende op te vragen bij
(medisch) deskundigen, een ondertekende toestemmingsverklaring van
belanghebbende dan noodzakelijk is op grond van onder andere de privacywet. Het
opvragen van de medische informatie zal geschieden door de in lid 1 van dit
artikel genoemde aangewezen (medische) deskundige(n). De toestemming kan door
belanghebbende worden verleend middels het ondertekenen van een door of namens
het college ter beschikking gestelde toestemmingsverklaring.Artikel 21. Wijziging situatieDit artikel voorziet erin dat bij een gewijzigde situatie voor de belanghebbende
de plicht bestaat het college hiervan op de hoogte te stellen als men kan
vermoeden dat dit invloed kan hebben op de verstrekte voorziening. Bij een
aantal situaties kan de gemeente ook via het GBA kennis hebben genomen van deze
gewijzigde omstandigheid, maar dat is niet bij alle situaties zo. In die
situaties kan men op basis van dit artikel verwachten dat wijzigingen worden
doorgegeven.Artikel 22. HeronderzoekIn geval er op grond van de Wmo eerder een toekenning van een (individuele)
voorziening heeft plaatsgevonden, is het college bevoegd om op eigen initiatief
een heronderzoek in te (laten) stellen. Maatschappelijke, financiële, juridische
ontwikkelingen kunnen het noodzakelijk maken een heronderzoek uit te voeren. Een
heronderzoek wordt ingesteld met als doel te toetsen of de (individuele)
voorziening nog als goedkoopst-compenserend aangemerkt kan worden. Indien
collectieve voorzieningen zijn gerealiseerd die in de plaats kunnen komen van
individuele voorzieningen zal de toekenning van de individuele voorziening
hierop aangepast worden. Hierbij worden de persoonlijke omstandigheden
meegewogen.Artikel 23. IntrekkingEen besluit, genomen op basis van deze verordening, kan in bepaalde
omstandigheden geheel of gedeeltelijk ingetrokken worden als bij de toekenning
voorwaarden gesteld zijn en daar op enig moment niet of niet meer aan is voldaan
of als de situatie beslist is op onjuist verstrekte gegevens. Wanneer het
besluit geheel of gedeeltelijk is ingetrokken bestaat tevens de mogelijkheid tot
terugvordering, indien de voorziening zich daartoe leent. Dat is in artikel 24
geregeld. Een besluit wordt genomen met de bedoeling dat men daar een
voorziening mee treft. Als binnen drie maanden na het nemen van het besluit de
voorziening nog niet is getroffen, is er ook de mogelijkheid een beslissing
geheel of ten dele in te trekken. Uitzondering op deze drie maanden is het
indienen van een gereedmelding na uitvoering van een (complexe) woonvoorziening
ten behoeve van het resultaat: wonen in een geschikt huis.Artikel 24. TerugvorderingIndien een besluit is ingetrokken kan tot terugvordering worden overgegaan
indien de voorziening zich daartoe leent. Voorwaarde voor terugvordering is dat
het recht op de voorziening is ingetrokken. Een voorziening verstrekt middels
een financiële tegemoetkoming of persoonsgebonden budget of een voorziening in
eigendom of natura kunnen worden teruggevorderd. Er wordt aangesloten bij
wettelijke termijnen van verhaal zoals opgenomen in de Awb (artikel 4:104 en
artikel 4:111. Een vordering verjaart na vijf jaar.Als blijkt dat een financiële tegemoetkoming of een pgb binnen drie maanden na
de uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor
deze verleend is, wordt deze teruggevorderd. Het gaat hierbij om voorzieningen
waarbij de uitbetaling van de tegemoetkoming of de vergoeding, aan de aanschaf
van de voorziening vooraf is gegaan.Uitzondering op deze drie maanden is het indienen van een gereedmelding na
uitvoering van een (complexe) woonvoorziening ten behoeve van het resultaat:
wonen in een geschikt huis.HOOFDSTUK 8. SLOTBEPALINGENArtikel 25. HardheidsclausuleArtikel 25 bepaalt dat het college in bijzondere gevallen ten gunste van de
belanghebbende kan afwijken van de bepalingen van deze verordening en dus niet
van de in de wet genoemde bepalingen. Zo nodig wordt hierbij advies ingewonnen
van de in artikel 20 genoemde aangewezen (medische) deskundige(n). Het gebruik
maken van de hardheidsclausule moet beschouwd worden als een uitzondering en
niet als een regel. Het college moet in verband met precendentwerking dan ook
duidelijk aangeven waarom in een bepaalde situatie van de verordening wordt
afgeweken.Artikel 26. IndexeringDeze bepaling maakt het mogelijk alle bedragen, genoemd in het op de verordening
gebaseerde Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning
Steenbergen aan te passen.Artikel 27. EvaluatieDe wet vereist evaluatie. Indien de evaluatie daar aanleiding toe geeft wordt de
verordening aangepast.Artikel 28. InwerkingtredingDit artikel regelt de inwerkingtreding van deze verordening.Artikel 29. CiteertitelDit artikel regelt hoe deze verordening geciteerd gaat worden.