CVDR296423_1Maatregelenverordening IOAW en IOAZ 2013 gemeente BeverwijknlregelingBeverwijk2019-01-29BeverwijkDe Kennemer, 29-05-2013Maatregelenverordening IOAW/ IOAZ 2013 gemeente Beverwijkartikel 35, lid 1 IOAWartikel 35, lid 1 IOAZgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-05-16De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-05-302015-01-01OnbekendRaadstuk: INT-13-01223bijstand- geen -Maatregelenverordening IOAW/IOAZ 2013De raad van de gemeente Beverwijk;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders, nummer INT-13-01223,
d.d. 26 februari 2013;gehoord de Raadscommissie;gelet op artikel 35, lid 1 IOAW en IOAZ;besluit:vast te stellen de maatregelenverordening IOAW/IOAZ 2013 gemeente
Beverwijk1Algemene bepalingen1Begrippen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
IOAW: de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijke
arbeidsongeschikte werkloze werknemer;
IOAZ: de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
uitkering: de uitkering als bedoeld in artikel 5, derde,
vierde en vijfde lid IOAW/IOAZ;
uitkeringsnorm: de op belanghebbende van toepassing
zijnde netto grondslag als bedoeld in artikel 5, derde,
vierde en vijfde lid IOAW/IOAZ;
maatregel: het verlagen van de uitkeringsnorm op grond
van artikel 20, tweede lid IOAW en artikel 20 eerste lid
IOAZ alsmede het blijvend of tijdelijk (gedeeltelijk)
weigeren van een uitkering op gornd van artikel 20
eerste lid IOAW en artikel 20 tweede lid IOAZ;
belanghebbende: de persoon die recht heeft op een
uitkering op grond van de IOAW dan wel de IOAZ.
2.Voor zover niet anders bepaals, worden begrippen in deze
verordening gebruikt in dezelfde betekenis als in de IOAW/IOAZ
en de Algemene wet bestuursrecht.2Opdracht college1.Het college besluit tot het opleggen van een maatregel in een
individueel geval met inachtneming van de bepalingen van deze
verordening.2.Het college kan nadere regels vaststellen voor de uitvoering van
deze verordening.3.Het college informeert de raad jaarlijks over de uitvoering van
deze verordening.2De ernst van het feit3TekortschietenDe uitkeringsnorm wordt eenmalig met € 100,00 verlaagd wanneer de
belanghebbende naar het oordeel van het college is tekortgeschoten
in het verlenen van medewerking als bedoeld in artike 13 van de
IOAW/IOAZ4Ernstig tekortschietenDe uitkeringsnorm wordt eenmaling met € 200,00 verlaagd wanneer de
belanghebbende naar het oordeel ban het college ernstig is
tekortgeschoten in:
het naar vermogen verkrijgen of behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid;
het meewerken aan een voorziening die in het kader van de
IOAW/IOAZ wordt aangeboden of die, gezien aard en doel
gelijk is te stellen met een IOAW/IOAZ voorziening;
zijn gedrag jegens het college;
het medewerking verlenen aan de door het college opgedragen
onbeloonde maatschappelijk nuttige activiteiten.
5MaximeringAls het recht op uitkering over de maand waarover de maatregel wordt
toegepast minder bedraagt dan de in de artikelen 3 en 4 vastgestelde
verlaging, blijft de verlaging beperkt tot de hoogte van dat
recht.6Zeer ernstig tekortschieten1.De uitkeringsnorm wordt gedurende één maand met het volledige
recht op de uitkering over die maand verlaagd wanneer de
belanghebbende naar het oordeel van het college zeer ernstig is
tekortgeschoten in één of meer van de in de artikelen 3 en 4
genoemde opzichten.2.Van zeer ernstig tekortschieten als bedoeld in het eerste lid is
in elk geval sprake als vaststaat of redelijkerwijs is aan te
nemen dat:
het beroep door belanghebbende op uitkering gedurende
meer dan een maand het gevolg is van diens handelen of
nalaten;
de belanghebbende zich in zijn gedrag jegens het college
schuldig heeft gemaakt aan een misdrijf als bedoeld in
het Tweede Boek van het Wetboek van Strafrecht.
3De mate van verwijtbaarheid7Weging van het gedrag1.Het college kan de maatregelen gelet op de mogelijkheden van de
belanghebbende en de omstandigheden waaronder het verwijtbare
handelen of nalaten paatsvond, hoger of lager vaststellen of
voor een langere periode dan als bepaald in de artikelen 3, 4 en
6.2.Bij de verhoging of verlaging als bedoeld in het eerste lid
houdt het college rekening met eerdere gedragingen in het jaar
voorafgaand aan het besluit waaring wordt vastgesteld dat de
belanghebbende tekortschoot in één of meer van de in de
artikelen 3, 4 sn 6 bedoelde opzichten.4De omstandigheden van persoon of gezin8Weging van de gevolgen van de maatregel1.Het college kan de maatregel, gelet op de omstandigheden van
persoon of gezin hoger of lager vaststellen dan met de
toepassing van de vorige artikelen.2.Bij de toepassing van het eerste lid kan het college, rekening
houdend met gedragingen uit het voorafgaande jaar, de hoogte of
de duur van de maatregel aanpassen.5Het uitvoeren van de maatregel9UitvoeringDe uitvoering van het besluit tot het opleggen van een maatregel
vindt plaats op de eerstvolgende betaling van de uitkering na de
bekendmaking van de maatregel, maar niet laten dan een jaar na de
bekendmaking.6Slotbepalingen10Hardheidsclausulein gevallen waarin de toepassing van deze verordening een bijzondere
hardheid zou betekenen voor de belanghebbende, is het college
bevoegd van de bepalingen van deze verordening af te wijken.11Citeerartikel en inwerkingtreding1.Deze verordening wordt aangehaald al: Maatregelenverordening
IOAW en IOAZ 2013 gemeente Beverwijk.2.Deze verordening treedt in werking op de dag na publicatie van
het raadsbesluit.Beverwijk, 16 mei 2013de raad voornoemd,de griffier, de voorzitterToelichting op de Maatregelenverordening IOAW/IOAZ 2013 gemeente
BeverwijkToelichting algemeenBij de vormgeving van deze verordening is zoveel mogelijk aangesloten
bij de al werkende Maatregelverordening Wet werk en bijstand. Er is
rekening gehouden met de verschillen tussen de WWB en de IOAW/IOAZ.Op 1 januari 2012 is de wet gewijzigd. In artikel 37 lid 1 sub f is als
verplichting voor de belanghebbende opgenomen dat hij naar vermogen door
het college opgedragen onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden
verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet leiden
tot verdringing op de arbeidsmarkt.Samengevat bepalen de IOAW en de IOAZ in artikel 20 dat:
het college de uitkering blijvend of tijdelijk (gedeeltelijk)
kan weigeren naar de mate waarin de belanghebbende inkomen had
kunnen verwerven, maar dat niet heeft gedaan, bijvoorbeel door
verwijtbaar ontslag, of het niet aanvaarden of verkrijgen van
algemeen geaccepteerde arbeid;
het college de uitkering (tijdelijk) verlaagt bij het niet of
niet voldoende nakomen van de medewerkingsplicht waaronder
begrepen het zich jegens het college ernstig misdragen;
van een verlaging (onder b) wordt afgezien als iedere vorm van
verwijtbaarheid ontbreekt.
Het college heeft dus de bevoegdheid en de plicht om de bijstand te
verlagen binnen de kaders die de raad in de verordening bepaalt.Met deze bevoegdheid heeft het college een intrument in handen om het
beoogde re-integratiebeleid en handhavingsbeleid te sturen.Die verlaging van de uitkering moet niet worden gezien als een vorm van
genoegdoening maar als een instrument tot gedragsbeïnvloeding. Doel is
de belanghebbende aan te zetten tot bijstellen van diens verwijtbare
handelen of nalaten.De wet maakt het mogelijk de uitkering blijvend geheel of gedeeltelijk
te weigeren. Wij kiezen daar niet voor. De IOAW en de IOAZ zijn een
minimum inkomensgarantie. Bij blijvende (gedeeltelijke) weigering zou de
belanghebbende een beroep kunnen doen op de WWB waardoor het effect van
de weigeren teniet wordt gedaan. Een tweede argumend is dat er anders
voor vergelijkbare verwijtbare gedragingen verschillend beleid zou
worden gevoerd ten opzichte van de WWB. Deze verordening sluit daarom
ook hier nauw aan bij de Maatregelenverordening WWB. Een weigering of
verlaging vindt in beginsel voor één maand plaats met de mogelijkheid om
af te wijken vanwege de mate van verwijtbaarheid.De verordening deelt verwijtbare gedragingen in drie categorieën:
tekortschieten, ernstig te kortschieten en zeer ernstig
tekortschieten.De afweging van verwijtbaar gedrag in het individuele geval en het
besluit over de omvang van de verlaging van de bijstand wordt
vormgegeven langs drie stappen:- de ernst van het feit: wat wordt de belanghebbende verweten;- de mate van verwijtbaarheid: hoe ernstig moet het handelen of nalaten
de belanghebbende worden aangerekend;- de omstandigheden: wat zijn de gevolgen van de verlaging van de
bijstand voor persoon en gezin.Tot 01 januari 2013 wat het schenden van de inlichtingenplicht een
maatregelwaardige gedraging. Op 1 januari 2012 is de Wet aanscherping
handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving in werking getreden. Deze wet
regelt de gevolgen van die gedraging, met verplichte terugvordering en
het opleggen van een boete. Om deze reden is een maatregel voor dit
gedrag uit deze verordening gehaald.Toelichting per artikelArtikel 1 BegrippenDe in dit artikel beschreben begrippen spreken grotendeels voro zich.
enkele omschrijvingen lichten we nader toe.a. en b. IOAW/IOAZIn deze verordening wordt veelal gelijktijdig naar beide wetten verwezen
omdat de bepalingen grotendeels identiek en gelijk genummerd zijn. Juist
in artikel 20, waar het gaat over de verlaging van de uitkering komen
enige verschillen voor. Volgens informatie van het ministerie van SZW is
dat onbedoeld gebeurd. In reparatiewetgeving zal de IOAZ in
overeenstemming met de IOAW worden gebracht. Deze verordening loopt
hierop vooruit.d. De uitkeringsnormAnders dan de WWB werken de IOAW/Z met bruto grondslagen. Om een
identiek systeem te creëren is het begrip uitkeringsnorm geïntroduceerd
dat verwijst naar een netto norm.e. MaatregelDe IOAW en de IOAz maken het in afwijking van de WWB mogelijk om in
bepaalde gevallen de uitkering blijvend (gedeeltelijk) te weigeren.
Daarom is de begripsomschrijving uitgebreider dan de in de WWB
verordening. Overigens gaven wij in het algemene deel van de toelichting
al aan van de mogelijkheid om blijvend te weigeren geen gebruik te
willen maken.Artikel 2De raad stelt het maatregelenbeleid vast en het college is uitvoerder.
Dat wordt in dit artikel benadrukt. De door het college op grond van de
Algemene wet bestuursrecht op te stellen nadere regels, zijn gericht op
de rechtszekerheid (gelijke gevallen worden gelijk behandeld) en op de
uitvoerbaarheid.Artikel 3 TekortschietenDe wet verplicht de belanghebebnde in artikel 13 IOAW/ IOAZ en in de
artikelen 28 en 29 van de Wet SUWI tot het verlenen van de noodzakelijk
geachte medewerking. We tekenen daarbij aan dat de genoemde bepalingen
uit de Wet SUWI allen betrekking hebben op de inlichtingenplicht tijdens
de aanvraagprocedure. Als voorbeelden kunnen worden genoemd het tijdig
reageren op oproepen of het tijdig overleggen van gegevens of gevraagde
bewijsstukken.Artikel 4 Ernstig tekortschietenUitgangspunt van de wetgever is de zelfstandige bestaansvoorziening van
de belanghebbende. Als deze diens verantwoordelijkheid op dit punt niet
of onvoldoende nakomt, is er sprake van een ernstige vorm van
tekortschietend besef van verantwoordelijkheid.Met de onder b. bedoende (re-integratie) voorziening wordt gelijk
gesteld een voorziening in het kader van een inburgeringstraject of een
traject dat wordt aangeboden door de Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV). In onderdeel c. gaat het om verbaal of fysiek agressief gedrag. Met
gedrag jegens het college wordt mede bedoeld gedrag ten opzichte van
pesonen die in het kader van de uitvoering van de IOAW/Z ten dienste of
in opdracht van het college werkzaam zijn. Daaronder vallen tevens
personen die betrokken zijn de uitvoering van voorzieningen op grond van
de IOAW/Z.Volgens de Centrale Raad van Beroep kan een maatregel wegens agressief
gedrag alleen worden opgelegd als er een direct verband is tussen dit
gedrag en de verlening van de uitkering.Het college kan van de belanghebbende verlangen dat deze onbeloonde
maatschappelijk nuttige activiteiten verricht (tegenprestatie). Onder d.
van dit artikel wordt het niet (voldoende) meewerken beschouwd als een
vorm van ernstig tekortschieten in de opgelegde verplichtingen.Artikel 5 MaximeringEen maatregel is geen boete. Een verlaging kan nooit hoger zijn dan het
recht op uitkering over de maand waarin deze is opgelegd. Onder netto
uitkering wordt in dit verband verstaan de uitkeringsnorm (art. 1, lid
sub d van deze verordening) min de volgens de wet in aanmerking te nemen
inkomsten.Artikel 6 Zeer ernstig tekortschietenHet betreft in dit artikel dezelfde (verwijtbare) gedragingen als in
artikel 4, maar dan in ernstiger mate. Dat rechtvaardigd een zwaardere
maatregel, namelijk 100% van de uitkering over een maand. In het tweede lid is een aantal situaties genoemd waarbij in elk geval
sprake is van zeer ernstig tekortschieten.Artikel 7 Weging van het gedragBij het oordeel van het college over de mate waarin de belanghebbende is
tekortgeschoten wordt meegewogen in hoeverre diens gedraging hem te
verwijten valt. Hiermee wordt recht gedaan aan de omstandigheden in het
individuele geval. Het zal in het algemeen nodig zijn om de
belanghebbende te horen.Deze weging kan zowel tot een lagere als tot een hogere maatregel leiden
dan als geregeld in de artikelen 3, 4 en 6. Let wel: bij het ontbreken
van elke verwijtbaarheid wordt geen maatregel opgelegd.In het tweede lid wordt gedoeld op gevallen waarin sprake is van
herhaald verwijtbaar gedrag (recidive). Dat zal dus meestal leiden tot
een hogere maatregel. Het begrip recidive wordt in de nadere regeld als
bedoeld in artikel 2 tweede lid van deze verordening uitgewerkt.Artikel 8 Weging van de gevolgen van de maatregelAls de maatregel leidt tot onaanvaadbare gevolgen voor de belanghebbende
of diens gezin, kan deze worden gematigd. Ook hier is dus een
individuele afweging vereist.Een maatregel beoogt gedragsbeïnvloeding. Als de belanghebbende
inmiddels aantoonbaar zijn gedrag heeft verbeterd kan dat aanleiding
zijn om de maatregel lager vast te stellen of niet op te leggen als
positieve prikkel. Dit is vastgelegd in het tweede lid. Als er een
maatregel is opgelegd over een periode langer dan drie maanden, wordt
het besluit tot het opleggen van de maatregel binnen drie maanden
heroverwogen.Artikel 9 UitvoeringDe maatregel wordt zo snel als mogelijk opgelegd (lik op stuk) en het
besluit wordt per gemotiveerde beschikking aan de belanghebbende
bekendgemaakt. De verlaging vindt plaats op de eerstvolgende betaling van de uitkering
en is dus toekomstgericht.Dit sluit aan bij de gedachte dat de maatregel een intrument tot
gedragbeïnvloeding is. Let wel: de maatregel kan volgens de
jurisprudentie niet eerder ingaan dan de datum van het verwijtbare
handelen of nalaten. Heeft de belanghebbende geen recht (meer) op uitkering, dan kan de
maatregel niet worden geëffectueerd. Maakt hij echter binnen een jaar
nadien weer aanspraak op uitkering dan wordt de verlaging alsnog
toegepast.Artikel 10, 11Deze artikelen behoeven geen toelichting