CVDR293089_1Verordening naamgeving en nummering (adressen) 2013nlregelingSchagen2013-05-17SchagenSchager Weekblad, 10 april 2013Verordening naamgeving en nummering (adressen) 2013Wet basisregistraties adressen en gebouwen, artikel 6Gemeentewet, artikel 147, 108 lid 1, 149 en 156 lid 1gemeenteraadbestuur en recht2013-03-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-04-112020-05-06Nieuwe regeling2013-24Straatnaamgeving en huisnummeringGeenVerordening naamgeving en nummering (adressen) 2013De raad van de gemeente Schagen;gezien het voorstel van het college van …..;gelet op artikel 6 van de Wet basisregistraties adressen en gebouwen en
artikel 147 van de Gemeentewet (medebewindstaken), en de artikelen 108,
eerste lid en 149 Gemeentewet (autonome taken), en artikel 156, eerste lid
Gemeentewet (delegatiebesluit);overwegende dat gelet op de basisregistraties adressen en gebouwen (bag),
het wenselijk is regels vast te stellen voor naamgeving van (delen van) de
openbare ruimte en de nummering van objecten;besluit:vast te stellen de Verordening naamgeving en nummering (adressen) 20131.ALGEMENE BEPALINGEN1BegripsomschrijvingenIn deze verordening (en de daarop berustende bepalingen) wordt verstaan
onder:
Adres: door het college aan een
verblijfsobject, een standplaats of een ligplaats toegekende
benaming, bestaande uit een combinatie van de naam van een
openbare ruimte, een nummeraanduiding en de naam van de
woonplaats.
Afgebakend terrein: een terrein met een
kunstmatige of natuurlijke afbakening, waarop zich geen
verblijfsobjecten bevinden en dat betreedbaar en afsluitbaar
is.
College: het college van burgemeester en
wethouders.
Convenant: het tussen de minister van VROM,
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en Koninklijke TPG Post
BV gesloten convenant en Nader Convenant inzake postcodes;
Ligplaats: een door het college als zodanig
aangewezen plaats in het water, al dan niet aangevuld met een op
de oever aanwezig terrein of een gedeelte daarvan, dat is
bestemd voor het permanent afmeren van een voor woon-,
bedrijfsmatige of recreatieve doeleinden geschikt vaartuig.
NEN 1772:2010: normering van het Nederlands
Normalisatie-instituut voor wat betreft straatnaam- en
nummerborden.
Nummeraanduiding: door het college als
zodanig toegekende aanduiding van een verblijfsobject, een
standplaats, een ligplaats en een afgebakend terrein dat bestaat
uit een of meer Arabische cijfers, al dan niet met toevoeging
van een letter- en/of cijfercombinatie.
Openbare ruimte: door het college als zodanig
aangewezen en van een naam voorziene openbare buitenruimte die
binnen één woonplaats gelegen is.
Pand: kleinste bij de totstandkoming
functioneel en bouwkundig-constructief zelfstandige eenheid die
direct en duurzaam met de aarde is verbonden en betreedbaar en
afsluitbaar is.
Rechthebbende: eenieder die krachtens eigendom of een beperkt
zakelijk recht zodanig de beschikking heeft over een onroerende
zaak dat hij naar burgerlijk recht bevoegd is om in die zaak te
handelen zoals in de verordening is voorgeschreven, alsmede de
beheerder.
Standplaats: door het college als zodanig
aangewezen terrein of een gedeelte daarvan dat is bestemd voor
het permanent plaatsen van een niet direct en duurzaam met de
aarde verbonden en voor woon-, bedrijfsmatige of recreatieve
doeleinden geschikte ruimte.
Uitvoeringsvoorschriften: nadere bepalingen
inzake naamgeving en nummering (adressen).
Verblijfsobject: de kleinste binnen één of
meerdere panden gelegen en voor woon-, bedrijfsmatige of
recreatieve doeleinden geschikte eenheid van gebruik die
ontsloten wordt via een eigen afsluitbare toegang vanaf de
openbare weg, een erf of een gedeelde verkeersruimte, die
onderwerp kan zijn van goederenrechtelijke rechtshandelingen en
in functioneel opzicht zelfstandig is.
Wijk- en buurtindeling: een indeling van de
gemeente in wijken en buurten conform de eisen die het CBS aan
deze indeling verbindt.
Woonplaats: een door het college als zodanig
aangewezen en van een naam voorzien gedeelte van het grondgebied
van de gemeente.
De wet: Wet basisregistraties adressen en
gebouwen.
2.NAAMGEVING EN BEGRENZING VAN WOONPLAATSEN, TOEKENNEN VAN NAMEN AAN DE
OPENBARE RUIMTE, HET NUMMEREN VAN VERBLIJFSOBJECTEN, LIGPLAATSEN,
STANDPLAATSEN EN AFGEBAKENDE TERREINEN
Het college stelt de grens en de naam van de woonplaats(en) vast
en kan desgewenst de woonplaats(en), al dan niet op basis van
bouwblokken, in wijken en buurten verdelen en aanduiden met
namen, zonodig met letters en nummers.
Het college kent per woonplaats namen toe aan delen van de
openbare ruimte en zonodig aan gemeentelijke gebouwen en
bouwwerken.
Onder vaststellen, verdelen, aanduiden en toekennen, zoals
bedoeld in het eerste lid en tweede lid, wordt tevens begrepen
het wijzigen en intrekken daarvan.
Het college stelt de ligplaatsen en standplaatsen vast.
Het college kent binnen het grondgebied van de gemeente nummers
toe aan verblijfsobjecten, ligplaatsen en standplaatsen.
Het college bepaalt de afbakening van panden, verblijfsobjecten,
standplaatsen en ligplaatsen.
De toekenning of afbakening, zoals bedoeld in het tweede en
derde lid, kan ook op voor personen toegankelijke objecten, niet
zijnde verblijfsobjecten of op afgebakende terreinen worden
toegepast, indien dat naar oordeel van het college noodzakelijk
is.
Onder vaststellen, toekennen en bepalen, zoals bedoeld in het
eerste tot en met vierde lid, wordt tevens begrepen het wijzigen
en intrekken daarvan.
De door het college toegekende namen, zoals vervat in artikel 2,
worden door of in opdracht van de gemeente blijvend zichtbaar en
in voldoende aantallen ter plaatse aangebracht.
Aan objecten, zoals aangegeven in artikel 3, waarvoor een nummer
is vastgesteld moet dat nummer op een doeltreffende wijze zijn
aangebracht.
Het is eenieder die daartoe niet bevoegd is, verboden namen aan
de openbare ruimten en woonplaatsen, wijken en buurten toe te
kennen door deze op zichtbare wijze aan te brengen.
Het is eenieder die daartoe niet bevoegd is, verboden aan een
pand of verblijfsobject, stand- of ligplaats of afgebakend
terrein nummers toe te kennen door deze op zichtbare wijze aan
te brengen.
3.PLAATSEN VAN NAAM- EN NUMMERBORDEN
Indien het college het nodig oordeelt dat borden met een wijk-
of buurtaanduiding, borden met namen van de openbare ruimte,
naamverwijsborden, nummerborden, nummerverzamelborden en andere
(verwijs)aanduidingen aan een bouwwerk, gebouw, muur, schutting
of een ander soort terreinafscheiding worden aangebracht, draagt
de rechthebbende er zorg voor dat de hier bedoelde borden
vanwege of op verzoek en overeenkomstig de aanwijzingen van het
college worden aangebracht, onderhouden, gewijzigd of
verwijderd.
Indien het college het noodzakelijk acht om een naambord, waarop
de vervallen naam is doorgehaald, tijdelijk naast het naambord
met de nieuwe naam te handhaven, zal de rechthebbende dit
toelaten als daaraan door het college een termijn van niet
langer dan een jaar is verbonden.
De rechthebbende zorgt ervoor dat in het eerste en tweede lid
bedoelde borden vanaf de openbare weg duidelijk leesbaar
blijven.
Tenzij het college anders heeft besloten, zorgt de rechthebbende
van een object ervoor dat de nummers, zoals bedoeld in artikel
3, tweede lid, worden aangebracht op een wijze zoals krachtens
artikel 7 is bepaald.
De rechthebbende draagt er zorg voor dat de in het eerste lid
genoemde nummers binnen vier weken na kennisgeving van het
besluit van het college zijn aangebracht.
Indien een verblijfsobject, ligplaats, standplaats of afgebakend
terrein nog niet is voltooid, wordt het nummer binnen vier weken
na voltooiing aangebracht.
Indien het college heeft besloten om een nummerbord, waarop het
vervallen nummer is doorgehaald, naast het nummerbord met het
nieuwe nummer te handhaven, zal de rechthebbende dit toelaten of
daar uitvoering aan geven als daaraan door het college een
termijn van niet langer dan een jaar is verbonden.
Het college kan de in het tweede en derde lid genoemde termijn
verlengen.
4.NADERE VOORSCHRIFTEN
Het college kan uitvoeringsvoorschriften vaststellen betreffende
het proces en de wijze van: a. naamgeving en begrenzing van
woonplaatsen, wijken, buurten en bouwblokken; b. naamgeving en
begrenzing van de openbare ruimte; c. nummering van
verblijfsobjecten, ligplaatsen en standplaatsen en afgebakende
terreinen; d. opmaak van formulieren, besluiten en
verklaringen.
De uitvoeringsvoorschriften zijn niet strijdig met het convenant
inzake postcodes.
De uitvoering van de borden voor openbare ruimten en
nummeraanduidingen en de plaatsing hiervan dienen te worden
uitgevoerd conform NEN 1772:2010. Deze normering is in deze
verordening opgenomen als bijlage 1.
5.STRAF-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
Overtreding van artikel 4, tweede, derde en vierde lid, artikel
5, en artikel 6, eerste tot en met het vierde lid, wordt
bestraft met een geldboete van de eerste categorie.
Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening is belast de in artikel 141 van het
Wetboek van Strafvordering genoemde opsporingsambtenaren en de
bij besluit van het college aangewezen afdeling c.q.
personen.
De verordening treedt in werking op de eerste dag na die waarop zij
bekend is gemaakt.Met de inwerkingtreding van deze verordening worden de volgende
gemeentelijke verordeningen ingetrokken:
gemeente Zijpe: Verordening op de naamgeving van delen van de
openbare ruimte en de nummering van gebouwen, complexen,
afgebakende terreinen, lig- en standplaatsen van 1 januari
2009;
gemeente Harenkarspel: Verordening op de naamgeving van delen
van de openbare ruimte en de nummering van gebouwen, complexen,
afgebakende terreinen, lig- en standplaatsen van 31 oktober
2008.
Namen en nummers die op grond van de in artikel 10 genoemde
regels en voorschriften aan objecten zijn toegekend, blijven na
inwerkingtreding van deze verordening bestaan.
Het college kan in afwijking van het eerste lid besluiten dat op
grond van de in het eerste lid genoemde regels en voorschriften
aangebrachte namen en nummers binnen een door hen te bepalen
termijn moeten worden vervangen door namen en nummers die
voldoen aan de bij of krachtens deze verordening gestelde
voorschriften.
Deze verordening kan worden aangehaald als: Verordening naamgeving en
nummering (adressen) 2013.Aldus besloten in de vergadering van: 2013De raad van de gemeente Schagen,griffier, voorzitter,Mevrouw E. van der Voorde, De heer G. Westerink TOELICHTING OP DE MODELVERORDENING NAAMGEVING EN NUMMERING (ADRESSEN)
ALGEMEEN Wettelijke grondslag Op 1 juli 2009 is de Wet basisregistraties adressen en gebouwen (hierna: Wet
bag), in werking getreden. Deze wet omvat ondermeer regels betreffende de methodische registratie van adresgegevens.
Met de invoering van de Wet bag is de gemeente de plicht opgelegd om ten behoeve
van de basisregistratie adressen bepaalde, expliciet in de Wet bag genoemde
zaken, van een naam, nummer of begrenzing te voorzien. Voor zover het deze zaken
betreft is er sprake van medebewind als bedoeld in artikel 108, tweede lid, van
de Gemeentewet. Hoeveel vrijheid de gemeente nog heeft om zelf een regeling rond
naamgeving en nummering te treffen wordt aangegeven in artikel 121 Gemeentewet.
Dit artikel stelt, dat de gemeentelijke regeling niet in strijd mag zijn met
wetten, algemene maatregelen van bestuur en provinciale verordeningen. Deze
bevoegdheidsafbakening betekent, dat de gemeente een aanvullingsbevoegheid heeft
op de hogere regelgeving. De gemeente heeft ter voorbereiding daarvan wel
rekening te houden met twee grenzen. Een benedengrens (niet treden in de
bijzondere belangen van de ingezetenen) en een bovengrens (regels mogen niet in
strijd zijn met hogere regelgeving). Al met al staat het de gemeente dus vrij om, met het oog op een goede uitvoering
van het medebewind, de wijze van naamgeving en nummering in het kader van de Wet
bag nader te regelen. Het gaat hier om het zogeheten ‘vrije medebewind’, omdat
in de Wet bag geen regels worden gegeven voor het meer creatieve proces dat aan
de eerder genoemde methodische registratie vooraf gaat; onder andere het
bedenken en toekennen van namen aan woonplaatsen en aan delen van de openbare
ruimte en de methode van toekennen van nummeren aan objecten en plaatsen. Het is de gemeente, in het kader van regeling en bestuur van de eigen
huishouding, toegestaan om in de verordening inzake naamgeving en nummering
bepalingen op te nemen over zaken waarin de Wet bag in het geheel niet voorziet. Daaronder vallen bijvoorbeeld zaken als de afbakening en aanduiding van wijken,
buurten en bouwblokken, alsmede het nummeren van afgebakende en afsluitbare
terreinen en de naamgeving van gemeentelijke bouwwerken. De verordening
naamgeving en nummering heeft daardoor een dubbele grondslag nodig. Met
betrekking tot de beslissingen, als bedoeld in artikel 6 van de Wet bag, is er
sprake van regeling van bestuur in medebewind, waarvoor artikel 108, tweede lid,
en artikel 149 van de Gemeentewet de grondslag biedt. Voor de overige
beslissingen betreft het regeling en bestuur op grond van artikel 108, eerste
lid en artikel 149 van de Gemeentewet. De twee grondslagen voor deze verordening
worden dan ook in de aanhef van de verordening genoemd. Op het punt van de taaktoedeling bepaalt de Wet bag, dat de in artikel 6 van die
wet genoemde beslissingen door de gemeenteraad moeten worden genomen, waarmee
wordt aangesloten op de voorheen bestaande taaktoedeling op basis van artikel
108, eerste lid en hoofdstuk IX van de Gemeentewet. Het is zodoende – mede
ingevolge artikel 149 van de Gemeentewet - de raad die, naast het autonome deel,
ook het onderwerpelijke medebewindsdeel in een regeling kan uitwerken. In de
verordening zelf kan delegatie van beslissingen aan het college worden geregeld
op grond van de algemene delegatiebevoegdheid van artikel 156, eerste lid, van
de Gemeente. Dit is in deze verordening ook het geval. (Zie verder ook hierna
onder dualistisch bestel) Belang van naamgeving en nummering (adressen) Adressen vervullen een essentiële functie in het maatschappelijk verkeer. Niet
alleen voor dienstverlenende instanties als politie, brandweer, posterijen en ambulancebedrijven, maar ook voor
bijvoorbeeld de makelaardij, de advocatuur, het notariaat en het bedrijfsleven.
Zij kunnen veelal hun werkzaamheden niet uitvoeren zonder goed sluitende
informatie over adressen. Ook de burger heeft belang bij een goede adressering
van zijn woonverblijf. Hij wenst in brede zin vindbaar te zijn. Adressen
vervullen binnen het openbaar bestuur eveneens een wezenlijke functie. Enerzijds
is een groot deel van de overheidsregistraties geordend (toegankelijk) op
alfanumerieke volgorde van adressen. Anderzijds zijn adressen van wezenlijke
betekenis voor het koppelen en maken van selecties uit deze registraties. Het
benoemen van delen van de openbare ruimte (voorheen straatnamen) en het
toekennen van nummers aan verblijfsobjecten (voorheen huisnummers) is een taak
die de gemeente met extra zorg moet omgeven. Algemene wet bestuursrecht Het toekennen van een naam of nummer (adressen) op grond van de verordening is
een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het besluit zal aan de formele en materiële
eisen van de Awb moeten voldoen. Op grond van de Awb is het mogelijk tegen een
besluit een bezwaarschrift in te dienen bij het besluitende bestuursorgaan.
Tevens staat de mogelijkheid open om een beroepschrift in te dienen bij de
sector bestuursrecht van de rechtbank. Met name ten aanzien van naamgeving kan de vraag rijzen of er wel sprake is van
een besluit. Deze vraag kan bevestigend worden beantwoord indien het besluit zich richt op bepaalde,
concreet aanwijsbare objecten en het besluit gebaseerd is op een
publiekrechtelijke regeling die een gedoogplicht inhoudt voor de rechthebbende
op onroerende zaken in verband met het op deze objecten aanbrengen van naam- en
nummerborden. Op grond van deze verordening zal derhalve sprake zijn van een
besluit tot naamgeving of nummering. Ook wijziging of intrekking van een naam of
nummer of het afwijzen van een verzoek daartoe valt binnen de reikwijdte van de
Awb. Indien een aanvraag voor een naam of een nummering moet worden afgewezen of
een besluit tot naamgeving of nummering een belanghebbenden zou treffen, moet
worden bezien of artikel 4:7, 4:8 dan wel 4:9 van de Awb van toepassing is. Deze
artikelen houden de verplichting in de aanvrager of belanghebbende te horen
voordat het besluit wordt genomen. Gemeentewet De kaderstellende en controlerende bevoegdheden liggen bij de raad en de
bestuursbevoegdheden liggen bij het college. Er kunnen drie typen
bestuursbevoegdheden worden onderscheiden: a.)bestuursbevoegdheden die in de
Gemeentewet zijn opgenomen, b.) de bestuursbevoegdheden in medebewindswetten en
c.) de autonome bevoegdheden. De bestuurlijke bevoegdheden die in de Gemeentewet
zijn opgenomen zijn met de inwerkingtreding van de Wet dualisering
gemeentebestuur (Stb.2002, 111) bij het college gelegd. De verordende
bevoegdheid ligt bij de raad. Dit betekent dat de bevoegdheid tot vaststelling
van een verordening op de naamgeving en nummering bij de raad berust.De naamgeving en nummering kan worden aangemerkt als een autonome
bestuursbevoegdheid. Deze bevoegdheid ligt bij de raad. De raad kan er echter
voor kiezen om de bevoegdheid ter zake van naamgeving en nummering op grond van
artikel 156 Gemeentewet aan het college te delegeren. Daar is in deze
modelverordening ook voor gekozen. Regelen van de gevolgen Bij het gebruik van de bevoegdheid tot naamgeving en nummering moet het college
rekening houden met het belang van vooral bewoners en bedrijven. Wijziging van
een naam of een nummer treft immers de belangen van bewoners en bedrijven. In
bepaalde gevallen kan er sprake zijn van een gemeentelijke gehoudenheid tot
regeling van de gevolgen van de wijzigingsbesluiten. Een aantal punten is
hierbij van belang:
Tussen het besluit tot wijziging en de uitvoering van de wijziging dient
voldoende tijd te liggen, zodat bewoners en bedrijven zich op de
gewijzigde naam of het veranderde nummer kunnen voorbereiden. Hoe langer
deze periode is, hoe minder de gemeenten gehouden is tot compenserende
maatregelen. De in artikel 11 genoemde periode kan voor gewone gevallen
als een redelijke voorbereiding worden gezien. Gevallen die hiervan
afwijken, zoals sterk naar buiten tredende bedrijven met een groot
klanten potentieel, moeten op zichzelf worden bezien. Het verdient
aanbeveling in een vroeg stadium contact op te nemen met de betrokken
bewoners en bedrijven. De Algemene wet bestuursrecht (Awb) kent deze
verplichting op grond van artikel 4:8.
Voor de gevallen waarin de gemeente gehouden kan worden tot het
vergoeden van de gemaakte kosten, is geen algemene norm aan te geven
waaruit de hoogte of de vorm van de vergoeding kan worden afgeleid.
Indien de wijziging bewoners betreft en er een korte
voorbereidingsperiode geldt, is het beschikbaar stellen van een aantal
adreswijzigingskaarten in de meeste gevallen een redelijke vorm van
schadeloosstelling.
Bedrijven die ook bij een voorbereidingsperiode van een jaar onredelijk
in hun belangen worden getroffen, kunnen aanspraak maken op vergoeding
van een deel van de kosten die ze maken. Daarbij zijn de volgende
aspecten te overwegen:
De bevoegdheid van de gemeente om tot wijziging te besluiten;
Het maatschappelijk risico dat een bedrijf dientengevolge is toe
te rekenen, waarbij de keuze voor vermelding van het adres op
verpakkingsmateriaal, winkelruiten, markiezen, bedrijfsauto’s of
productieonderdelen geacht worden tot het ondernemersrisico te
behoren;
De lengte van de voorbereidingsperiode;
De specifieke aspecten van het bedrijf;
De voorraad naar buiten gerichte kantoorbescheiden en
andersoortige productieonderdelen die niet tot het
ondernemingsrisico zijn te rekenen;
De actualiteit van de onder punt e. genoemde zaken;
Het gemiddelde gebruik of de omzet per tijdsperiode van de onder
punt e genoemde zaken;
De mogelijkheid tot bedrijfseconomische en fiscale afschrijving
van de onder punt e. genoemde zaken.
ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1. De begripsomschrijvingen zijn aangepast aan de omschrijving zoals opgenomen in
artikel 1 van de wet. Daardoor zijn de voorheen in de verordening gehanteerde
begrippen straatnaam, huisnummer, object, gebouw, complex en bouwwerk komen te
vervallen. Verblijfsobject, pand, nummeraanduiding, wijk- en buurtindeling,
woonplaats en convenant zijn aan de begripsomschrijvingen toegevoegd. De overige
begrippen zijn ongewijzigd gebleven. Voor de goede orde wordt gewezen op het
feit dat het begrip “openbare ruimte” onder punt g. niet precies overeenkomt met
het begrip openbare ruimte die wordt gebezigd in het spraakgebruik. Artikel 2. Het eerste lid regelt het vaststellen en begrenzen van de woonplaats(en). Het
totale grondgebied van de gemeente moet in een of meer woonplaatsen worden
opgedeeld. Dit betekent, dat de gemeentegrens altijd samenvalt met de
woonplaatsgrenzen. Verder biedt het eerste lid de mogelijkheid om woonplaatsen
te verdelen in wijken en buurten. In het kader van de Volkstelling 1971 is
tussen gemeenten, de provinciale planologische diensten en het Centraal Bureau
voor de Statistiek (CBS) een gebiedsindeling overeengekomen, die wordt aangeduid
met de term CBS wijk- en buurtindeling. Deze indeling werd noodzakelijk geacht,
omdat op provinciaal en landelijk niveau behoefte bestond aan inzicht in de
onderverdeling van het gemeentelijk grondgebied. Sinds 1971 heeft het echter
ontbroken aan systematisch interbestuurlijk overleg waardoor onduidelijkheid kon
ontstaan over de te hanteren wijk- en buurtindeling. De minister van Economische
Zaken is voornemens zijn coördinerende rol inzake wijk- en buurtindeling te
reactiveren, maar dat heeft nog niet geleid tot nadere bijhoudingsregels.
Gemeenten doen er voorlopig verstandig aan - bij het opdelen van een woonplaats
in wijken en buurten - de CBS-voorschriften inzake de wijk- en buurtindeling uit
1970 aan te houden. Het tweede lid regelt het per woonplaats benoemen van openbare ruimte. In de Wet
bag zijn geen bepalingen opgenomen over de grenzen van benoemde delen van de openbare ruimte. Daar is in
de verordening wel voor gekozen om te voorkomen dat delen van de openbare
ruimte, onbedoeld, een dubbele naam krijgen of deels geen naam krijgen vanwege
onduidelijkheid over de begrenzingen. Voor de meeste gemeenten is het vastleggen
van begrenzingen van benoemde delen van de openbare ruimte al dagelijkse
praktijk. Verder is in het tweede lid de naamgeving van gemeentelijke gebouwen
en bouwwerken meegenomenMet de wettelijke regeling inzake de naamgeving van de openbare ruimte komt een
einde aan discussies over de naamgeving van rijkswegen en provinciale wegen. De Wet bag schrijft namelijk
voor dat alle verblijfsobjecten van een nummer moeten zijn voorzien en dat geldt
dus ook voor bijvoorbeeld benzinestations, restaurants of hotels die alleen via
een rijks- of provinciale weg zijn te bereiken. Nummers kunnen alleen worden
uitgegeven als zij worden gerelateerd aan een door het college vastgestelde naam
aan een deel van de openbare ruimte. Gemeenten moeten derhalve ex artikel 6 van
de Wet bag voor rijks- en provinciale wegen een naambesluit nemen. Gemeenten
moeten hier verstandig met hun bevoegdheid omgaan. In dit soort gevallen kan
worden aangesloten bij de al jaren door veel gemeenten toegepaste werkwijze,
waarbij de naamgeving louter wordt gebaseerd op het nummer en het type weg.
Bijvoorbeeld door de A9 in een bepaalde woonplaats de naam toe te kennen.
Daarmee blijft de A-nummering in tact en ook het type weg (rijksweg) blijft
onveranderd. (E-aanduidingen moeten niet in de naamgeving van rijkswegen worden
betrokken.) Zo kan ook bijvoorbeeld de provinciale weg N245 de naam worden
toegekend. Ook hier blijft het type weg en de N-nummering volledig in tact. Tot
op heden hebben gemeenten zich aan deze werkwijze gehouden. Anders ligt dat bij de naamgeving van rivieren en wateren van internationale
betekenis. Na ampel beraad is besloten over de naamgeving van dit soort openbare
buitenruimten geen regels op te nemen in de verordening. Er bestaat voor de
gemeente immers geen enkele aanleiding of noodzaak tot het herbenoemen van deze
rivieren en wateren. Het behoeft bovendien geen nadere uitleg dat het tot
onoverzichtelijke situaties leidt als bijvoorbeeld een rivier per woonplaats een
andere naam krijgt toebedeeld. Het toekennen van nummeringen aan een object of
plaats dient te worden gekoppeld aan de naam van de openbare ruimte naast
voornoemde rivieren en wateren. Als zich de bijzondere situatie al mocht
voordoen om een naam van een rivier of water van internationale betekenis te
wijzigen, dan kan dat niet eerder plaatsvinden dan na gehouden overleg met het
bestuursorgaan die dat aangaat. Het derde lid bepaalt, dat onder de termen bepalen, vaststellen, verdelen en
toekennen, zoals bedoeld in het eerste en twee lid, tevens het wijzigingen of
intrekken daarvan omvat. Deze passage is opgenomen, omdat hierover in het
verleden problemen zijn gerezen. Artikel 3. Het eerste en tweede lid regelen het vaststellen van standplaatsen en
ligplaatsen en het toekennen van nummers aan verblijfsobjecten, ligplaatsen,
standplaatsen en afgebakende terreinen. Hier is niet voor de term huisnummer
gekozen, omdat bij afgebakende terreinen, lig- en standplaatsen niet kan worden
gesproken van een huis. Vandaar dat de term nummeraanduiding wordt gebruikt. Een burger kan overigens een aanvraag voor een nummeraanduiding bij burgemeester
en wethouders indienen. Deze aanvraag zal in de regel zijn aan te merken als een
verzoek van een belanghebbende om een besluit te nemen in de zin van artikel
1:3, derde lid, van de Awb. Op de afwikkeling van de aanvraag zijn de hoofdstuk
3 en 4 van de Awb van toepassing (zie hierover ook de algemene toelichting). De strekking van het derde lid spreekt voor zich en behoeft geen verdere
toelichting. Het vierde lid regelt, dat het eerste tot en met het derde lid ook
kan worden toegepast op andere betreedbare en afsluitbare objecten - zoals
bijvoorbeeld afgebakende terreinen - als het college dat nodig oordeelt. Het vijfde lid bepaalt dat onder de termen vaststellen, verdelen en toekennen,
zoals bedoeld in het eerste en twee lid, tevens het wijzigingen of intrekken
daarvan omvat. Deze passage is opgenomen om hierover expliciete duidelijkheid te
geven.Artikel 4. De toegekende namen moeten overeenkomstig de wens van het college worden
aangebracht. De kosten daarvan komen voor rekening van de gemeente. De in het eerste lid vervatte zinsnede ‘in
voldoende aantallen ter plaatse’ verdient nadere toelichting. Onder dit begrip wordt verstaan, dat een
verkeersdeelnemer bij het oprijden van een kruising van wegen, door in voldoende aantallen aangebrachte naamborden, zonder
omkijken en in een oogopslag de naam van de dwarsstraat moet kunnen lezen. Dit
betekent doorgaans dat op alle hoeken van de kruising borden dienen te worden
aangebracht. Het tweede lid bepaalt dat een object of plaats of terrein een door het college
toegekend nummer ook feitelijk moet dragen. Het college wordt de mogelijkheid
geboden toe te zien op de naleving van het aanbrengen van nummers. Met het oog
op de dienstverlening is het immers noodzakelijk dat de nummers, die door het
college zijn toegekend, ook ter plaatse terug zijn te vinden. Voor de hieraan
verbonden kosten wordt verwezen naar de algemene toelichting. Het derde lid verbiedt een ieder die daartoe niet is bevoegd, namen toe te
kennen aan delen van de openbare ruimte door naamborden zichtbaar ter plaatse
aan te brengen. Het komt steeds vaker voor dat burgers - om de meest
uiteenlopende redenen - een straatnaambord in de tuin plaatsen of aan de
onroerende zaak bevestigen. Dat geeft veelal verwarring met de door de gemeente
toegekende namen aan de openbare ruimte. Het derde lid geeft de gemeente de
bevoegdheid om hiertegen op te treden. Voor de goede orde wordt erop gewezen dat
het iedereen vrij staat om een naam toe te kennen aan zijn onroerende zaak,
zolang dat geen verwarring geeft met de door de gemeente toegekende namen aan de
openbare ruimte. Het vierde lid verbiedt een ieder die daartoe niet is bevoegd nummers toe te
kennen aan onroerende zaken die privé bezit zijn door deze op zichtbare wijze
aan te brengen. Het aanbrengen van zelf gekozen nummers door eigenaren,
gebruikers of beheerders aan objecten, plaatsen en terreinen is de laatste
decennia hand over hand toegenomen. Bovendien is bij de invoering van de bag ook
gebleken dat nummers vaak zijn verdwenen. Ook worden nummers soms zo abstract
vormgegeven dat zij niet meer aan het criteria van doeltreffendheid, zoals
bedoeld in het tweede lid, voldoen. Deze criteria zijn uitgewerkt in de
uitvoeringsvoorschriften, zoals bedoeld in artikel 7. Artikel 5. Vanuit een weloverwogen algemeen maatschappelijk belang dienen naamborden door
of namens de gemeente ter plaatse goed zichtbaar en in voldoende mate te worden
aangebracht. Veelal is het noodzakelijk om naamborden te bevestigen aan
gebouwgevels, terreinafscheidingen of aan paaltjes die op privéterrein worden
geplaatst. De betrokken rechthebbenden zijn verplicht dat toe te laten. Het
artikel houdt verder rekening met de omstandigheid dat de borden niet door de
gemeente zelf, maar op verzoek van de gemeente door derden worden aangebracht. Het tweede lid geeft de gemeente de mogelijkheid om een bord met de oude
(doorgehaalde) naam enige tijd te handhaven naast een bord met de nieuwe naam. Op deze wijze wordt voorkomen dat
zij, die niet van de herbenoeming op de hoogte zijn, hun bestemming niet kunnen
vinden. Het derde lid is opgenomen om te voorkomen dat de leesbaarheid/zichtbaarheid van
een aangebracht naambord door bijvoorbeeld hoog opschietend groen, zonnescherm
of reclamebord wordt belemmerd. Vandaar dat is bepaald dat de rechthebbende
ervoor dient te zorgen dat de bedoelde borden vanaf de openbare weg leesbaar
blijven. Artikel 6. Met betrekking tot dit artikel wordt gewezen op het feit dat het aanbrengen van
nummerborden per gemeente verschillend is geregeld. Sommige gemeenten brengende nummers zelf aan. Het
aanbrengen van de nummers wordt echter ook uitbesteed of overgelaten aan de
aannemer. Bijvoorbeeld als onderdeel van het uitvoeren van een bouwwerk. Ten
slotte wordt het ook vaak aan de rechthebbende opgedragen om de nummers, conform
de gemeentelijke voorschriften, aan te brengen. In de verordening is gekozen voor een formulering waarbij de rechthebbende het
nummer dient aan te brengen, tenzij het college anders besluit. Het laatste zal
vaak het geval zijn bij nieuwbouwprojecten, waarbij een uniform uitgevoerde
nummering wenselijk wordt geacht. Het verdient aanbeveling de
verantwoordelijkheid voor het aanbrengen van een nummer in de tekst van het
nummerbesluit te regelen. In het tweede en derde lid is bepaald dat het door het college toegekende nummer
binnen een bepaalde termijn moet zijn aangebracht. Voor gevallen waarin het
object nog niet is voltooid, moet het nummer vier weken na de voltooiing zijn
aangebracht. Het vierde lid biedt de gemeente de mogelijkheid om een bord met het oude
(doorgehaalde) nummer enige tijd te handhaven naast een bord met het nieuwe nummer. Op deze wijze wordt voorkomen
dat zij, die niet van dehernummering op de hoogte zijn, hun bestemming niet kunnen vinden. Het handhaven
van het oude (doorgehaalde) nummer wordt soms bij omvangrijke of ingewikkelde
vernummeringen toegepast. Het vijfde lid geeft het college de mogelijkheid de in het tweede en derde lid
genoemde termijnen te verlengen. Artikel 7. Het eerste lid biedt de mogelijkheid om uitvoeringsvoorschriften vast te stellen
ten aanzien van naamgeving en nummering. Deze uitvoeringsvoorschriften zijn gericht op vast gemeentelijk
beleid. Dat kan van belang zijn bij beroeps- en bezwaarprocedures. De
uitvoeringsvoorschriften kunnen bepalingen bevatten met betrekking tot de
bestuurlijke, taalkundige en inhoudelijke aspecten van de naamgeving, alsmede
bepalingen over de wijk- en buurtindeling, de toekenning van nummers, de wijze
van nummeren, de uitvoering en plaatsing van borden en voorschriften van
administratief-organisatorische aard. Ook kunnen modellen worden voorgeschreven
voor verklaringen, besluiten en formulieren. Artikel 2 bepaalt dat de uitvoeringsvoorschriften niet in strijd mogen zijn met
het postcodeconvenant. Artikel 3 bepaalt de vormgeving en plaatsing van de borden volgens NEN
1772:2010. Deze normering is als bijlage 1 opgenomen in deze verordening.Artikel 8. Het opleggen van verplichtingen, zoals vervat in de verordening, heeft alleen
zin wanneer deze verplichtingen bij nalatigheid of overtreding kunnen worden afgedwongen, zodra deze worden
overtreden. Het is gebruikelijk aan lichte overtredingen een geldboete van de
eerste categorie te verbinden. In het tweede lid wordt de afdeling of dienst aangewezen, die op de naleving van
de bepalingen in de verordening moet toezien. Dat kan bijvoorbeeld de afdeling
handhaving zijn. Artikel 9. Dit artikel regelt de inwerkingtreding van de verordening. Artikel 10. Dit artikel regelt het vervallen van de oude bepalingen. De strekking van dit
artikel spreekt voor zich. Artikel 11. Het principe van het benoemen van de openbare ruimte en het nummeren van
verblijfsobjecten, ligplaatsen, standplaatsen en afgebakende terreinen dateert al uit de vorige eeuw. In de loop
der jaren zijn veel opvolgende voorschriften van kracht geweest. Het is niet zinvol bij de invoering van de
verordening te eisen dat alle nummers in de gemeente dienen te worden aangepast
aan de nieuwe uitvoeringsvoorschriften, zoals vervat in artikel 7. Nummers die
onder het oude regime tot stand zijn gekomen, blijven gehandhaafd. Het college
heeft wel de mogelijkheid om aanpassing van de nummers te eisen. Artikel 12. Omdat de term huisnummer in principe geen juiste term is voor het nummeren van
verblijfsobjecten, afgebakende terreinen, standplaatsen en ligplaatsen en de term straatnaam geen juiste term
is voor plantsoenen, wegen e.d., is gekozen voor de citeertitel Verordening naamgeving en nummering (adressen).