CVDR283545_1Toeslagenverordening WWB Asten 2013nlregelingAsten2013-04-26AstenPeelbelang 25-04-2013Toeslagenverordening WWB Asten 2013Gelet op de artikelen 8, eerste lid, onderdeel c en 30 van de Wet werk en bijstand (WWB)gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-04-09De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-04-262015-01-01nieuwe regeling14.04.04maatschappelijke zorg en welzingeentoelichtingToeslagenverordening WWB Asten 2013 De raad van de gemeente Asten;gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders d.d.
26-02-2013;gehoord het advies van de commissie Burgers d.d. 25-03-2013;b e s l u i t:
Vast te stellen de Toeslagenverordening WWB Asten 2013 en
bijbehorende toelichting.
In te trekken de Toeslagenverordening WWB Asten 2012 1e
wijziging en bijbehorende toelichting.
Gelet op de artikelen 8, eerste lid, onderdeel c en 30 van de Wet werk en
bijstand (WWB); 1:Algemene bepalingen1– Begripsbepalingen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand (WWB) en de Algemene wet bestuursrecht (Awb).2.In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand (WWB);
college: het college van burgemeester en wethouders;
gehuwdennorm: de norm bedoeld in artikel 21, onderdeel c,
van de wet;
woning: een woning zoals bedoeld in artikel 1, onderdeel j,
Wet op de huurtoeslag, en een woonwagen of woonschip, zoals
bedoeld in artikel 3, zesde lid, van de wet;
woonkosten:
indien een huurwoning wordt bewoond: de per maand
geldende huurprijs zoals bedoeld in artikel 1,
onderdeel d, Wet op de huurtoeslag;
indien een eigen woning wordt bewoond: de tot een
bedrag per maand omgerekende som van de ten behoeve
van de financiering van de woning verschuldigde
hypotheekrente en de in verband met het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en
een naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud;
2– Toepasselijkheid1.De bepalingen in deze verordening gelden alleen voor belanghebbenden
van 21 jaar of ouder maar jonger dan de pensioengerechtigde
leeftijd. In geval van gehuwden gelden de bepalingen in deze
verordening alleen indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder maar
jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd zijn. 2.De bepalingen van de artikelen 3 tot en met 8 laten de toepassing
van artikel 18, eerste lid, van de wet onverlet.2– criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm3.Toeslagen1.De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en
voor de alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft en die als gevolg daarvan de algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan niet kan delen.2.De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 7 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en voor
de alleenstaande ouder die met een of meer anderen het hoofdverblijf
in dezelfde woning heeft en die als gevolg daarvan de algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan kan delen.3.Voor de toepassing van dit artikel worden thuisinwonende kinderen
van 18 jaar of ouder die een in aanmerking te nemen inkomen hebben
van ten hoogste het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud
voor hoger onderwijs, genoemd in artikel 3.18 van de Wet
studiefinanciering 2000, niet in aanmerking genomen als een ander
die in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. 3– Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of toeslag4.Verlaging gehuwden1.De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 13
procent van de gehuwdennorm voor gehuwden, die met één ander het
hoofdverblijf in dezelfde woning hebben en die als gevolg daarvan de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan kan delen.2.De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 20
procent van de gehuwdennorm voor gehuwden, die met twee of meer
anderen het hoofdverblijf in dezelfde woning hebben en die als
gevolg daarvan de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan kan
delen.3.Artikel 3, derde lid, is van overeenkomstige toepassing.5.Verlaging woonsituatieDe verlaging bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt:
een bedrag gelijk aan het bedrag van de basishuur zoals genoemd
in de Wet op de huurtoeslag indien een woning wordt bewoond
waaraan voor belanghebbenden geen kosten van huur of
hypotheeklasten verbonden zijn;
als sprake is van extra kosten samenhangend met het ontbreken
van kosten van huur of hypotheeklasten kan de verlaging worden
verminderd met een bedrag dat met die extra kosten
overeenkomt.
6.Verlaging schoolverlatersDe verlaging bedoeld in artikel 28 van de wet bedraagt:
het verschil tussen de van toepassing zijnde bijstandsnorm
inclusief de toeslag als bedoeld in artikel 3, en het van
toepassing zijnde bedrag voor levensonderhoud als bedoeld in
artikel 33, tweede lid van de wet bij aanvang van de
bijstandsverlening;
de verlaging vindt bij voorrang plaats op de toeslag;
bij samenloop met andere verlagingen prevaleert de in dit
artikel vermelde verlaging.
7.Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaarDe verlaging bedoeld in artikel 29 van de wet wordt zodanig vorm gegeven
dat de van toepassing zijnde bijstandsnorm vermeerderd met een toeslag
als bedoeld in artikel 3 voor een alleenstaande van 21 of 22 jaar, in
afwijking van het gestelde in artikel 3, maximaal gelijk is aan 75% van
het voor de betreffende leeftijd geldende minimumloon als bedoeld in
artikel 8 derde lid van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag
verminderd met de daarover verschuldigde loonheffing en de daarover
verschuldigde inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 41 van
de Zorgverzekeringswet.8.Anti-cumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 7 van deze verordening
geschiedt zodanig dat de toepasselijke bijstandsnorm ten minste
bedraagt:
50 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande;
70 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande
ouder;
80 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden.
4– Slotbepalingen9.OvergangsbepalingVoor personen als bedoeld in artikel 78w, eerste lid, van de wet blijft
tot uiterlijk 1 januari 2013 van toepassing de derde wijziging van de
Toeslagenverordening WWB Asten 2012 zoals vastgesteld door de raad op 15
mei 2012.10.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de eerste dag na publicatie.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van de gemeente
Asten d.d. 9 april 2013.De raad voornoemd,griffier, mr. M.B.W. van Erp-Sonnemans burgemeester,mr. H. G. Vos ToelichtingAlgemeen 1. InleidingOp 1 januari 2012 is inwerking getreden de “Wet tot wijziging van de Wet werk en
bijstand (WWB) en samenvoeging van die wet met de Wet investeren in jongeren
(WIJ) gericht op bevordering van deelname aan de arbeidsmarkt en vergroting van
de eigen verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden” (kortweg: Wet
Aanscherping WWB). Uitgangspunten van deze wetswijziging zijn:
Grotere nadruk op eigen verantwoordelijkheid burger in de voorziening in
het bestaan;
Versterking van het activerende karakter van de Wet werk en bijstand;
Versterking van de vangnetfunctie van de Wet werk en bijstand.
Deze uitgangspunten leiden ertoe dat het wettelijk bijstandsregime substantieel
van inhoud verandert.Deze veranderingen werken door in de verordeningen die vastgesteld moeten worden
op grond van artikel 8, eerste lid, WWB.AlgemeenIn artikel 8, eerste lid, onderdeel c en 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad
bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de landelijk
vastgestelde norm verhoogd of verlaagd moet worden en op grond van welke
criteria dit geschiedt.De volgende toeslagen en verlagingen zijn mogelijk op grond van de aangescherpte
WWB:
een toeslag voor de alleenstaande (ouder) die de algemene bestaanskosten
niet volledig met een ander kan delen (art. 25 WWB);
een verlaging voor gezinnen die de algemene bestaanskosten kunnen delen
met een ander (art. 26 WWB);
een verlaging als er lagere algemene bestaanskosten zijn in verband met
de woonsituatie (art. 27 WWB);
een verlaging in verband met het recent hebben beëindigd van een
scholing of opleiding waarvoor aanspraak bestond op een tegemoetkoming
in de schoolkosten dan wel studiefinanciering (art. 28 WWB);
een verlaging van de toeslag in verband met de leeftijd van 21 of 22
jaar bij alleenstaanden (art. 29 WWB).
Vooropgesteld moet worden dat de systematiek van het toeslagen- en
verlagingenmodel met aanscherping van de WWB en intrekking van de WIJ in stand
blijft. Zo blijft het een verplichting om een alleenwonende alleenstaande
bijstandsgerechtigde een maximale toeslag toe te kennen (art. 25, eerste lid,
WWB) en blijven de mogelijkheden om verlagingen vast te stellen onaangetast. Wat
wel wijzigt is dat door intrekking van de WIJ de mogelijkheid om voor 21- en
22-jarigen een lagere toeslag vast te stellen weer in de WWB wordt
opgenomen.2. Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen. De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 3.2, in de artikelen 20 tot en met
24 WWB. Daarnaast voorziet paragraaf 3.3 in toeslagen en verlagingen in de
artikelen 25 tot en met 29 WWB. Het college is verplicht om in voorkomende gevallen de norm te verhogen met een
toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te passen hoeft geen gebruik
gemaakt te worden.NormVoor personen van 21 jaar tot de pensioengerechtigde leeftijd bestaan er een
drietal basisnormen (artikel 21 WWB),te weten:
gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 50% van de gehuwdennorm
ToeslagenEen toeslag wordt verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder indien
de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld kunnen
worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht als naast
betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf hebben in
dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht,
vastrechtkosten, maar ook afvalstoffenheffing, krant etc. gedeeld worden. De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de gehuwdennorm, zodat de uitkering
maximaal bedraagt voor:
alleenstaande ouders: 90% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 70% van de gehuwdennorm
De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van
de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening.
Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol
spelen. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een
toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de
mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader
onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken. (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52 en
53.)VerlagingenDe WWB noemt de volgende verlagingen:
Verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een
ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij gehuwden
(artikel 26 WWB). Uitgewerkt in artikel 4 van de
Toeslagenverordening;
Verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB). Uitgewerkt in
artikel 5 van de Toeslagenverordening;
Verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie
(artikel 28 WWB). Uitgewerkt in artikel 6 van de
Toeslagenverordening.
Verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij
alleenstaanden (artikel 29 WWB). Uitgewerkt in artikel 7 van de Toeslagenverordening.
3. De ToeslagenverordeningIn artikel 8 lid 1 onder c jo. artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad
bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm
verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die
verhoging of verlaging wordt bepaald. Het door het college voorgestane beleid
ten aanzien van toeslagen en verlagingen moet dus worden vastgelegd in de
Toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het college het beleid kan
uitvoeren.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal karakter moet
hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen tot in de
praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is zo veel mogelijk gekozen voor
een forfaitaire benadering. Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening alle
mogelijke situaties uitputtend te regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke
gevallen heeft het college immers de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand
op grond van artikel 18 lid 1 WWB bij wijze van individualisering afwijkend vast
te stellen.In deze Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven aan
alle verlagingen die de WWB mogelijk maakt. De werking van de verordening is
beperkt tot belanghebbenden van 21 jaar of ouder maar jonger dan de
pensioengerechtigde leeftijd.Verlaging bij woonsituatieIndien een belanghebbende uitzonderlijk lage woonkosten heeft, kan dat
aanleiding zijn om met toepassing van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager
vast te stellen. In de wet wordt overigens niet het begrip “woonkosten”
gehanteerd, maar “lagere noodzakelijke kosten van het bestaan als gevolg van de
woonsituatie”. Daarmee wordt duidelijk dat het hebben van kosten voor water,
gas, licht en dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging
van uitkering te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling die de
Centrale Raad van Beroep (CRvB) heeft gegeven aan de invulling van het begrip
woonkosten in de zin van artikel 35 lid 1 Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs. 99/7
en 99/29 NABW en CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW). Wanneer met toepassing van
artikel 18 lid 1 WWB overgegaan wordt tot verlaging van bijstand, zal het
college zich zorgvuldig moeten vergewissen van aard en omvang van deze
verlaging.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1. BegripsbepalingenEr is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB, Awb of de
Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit voorkomt
dat in geval van wijziging van betreffende definities in de betreffende wetten
ook de Verordening moet worden gewijzigd.Lid 2 onderdeel c: gehuwdennormVoor het gebruik van het begrip gehuwdennorm is gekozen, omdat de hoogte van
deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in artikel 21 onderdeel c WWB. Dit bedrag
is feitelijk gelijk aan het netto minimumloon.Lid 2 onderdeel d: woningHet begrip ‘woning’ is in artikel 1 van deze verordening gedefinieerd omdat de
tekst van de WWB nergens een omschrijving geeft van dit begrip. Wel vermeldt
artikel 3 lid 6 WWB dat in de WWB en de daarop berustende bepalingen onder een
woning mede een woonwagen of een woonschip verstaan moet worden. Voorts volgt
uit de totstandkomingsgeschiedenis van de WWB dat voor de invulling van het
begrip woning kan worden aangesloten bij de Wet op de huurtoeslag. Daarom is in
deze verordening bepaald dat onder ‘woning’ wordt verstaan: een woning zoals
bedoeld in artikel 1 onderdeel j Wet op de huurtoeslag, en een woonwagen of
woonschip, zoals bedoeld in artikel 3 lid 6 WWB.Lid 2 onderdeel e: woonkostenHet begrip ‘woonkosten’ is nader gedefinieerd, omdat dit van belang is voor de
toepassing van artikel 5 van deze verordening (verlaging woonsituatie).Aangesloten is bij de begripsomschrijving die voorheen onder de vigeur van de
Algemene Bijstandswet in het Besluit landelijke normering (tot 1996) was
opgenomen. Volgens de CRvB volgt uit de geschiedenis van de totstandkoming van
de Abw dat het begrip woonkosten ten tijde van de Abw (nog steeds) moest worden
uitgelegd conform de bepalingen van het tot 1 januari 1996 geldende
Bijstandsbesluit landelijke normering. Aangenomen moet worden dat deze
rechtspraak ook onder de WWB nog van betekenis is. Bij “het in eigendom hebben van de woning te betalen zakelijke lasten” kan
worden gedacht aan het rioolrecht, het eigenaarsdeel van de onroerende
zaakbelasting, de opstalverzekering, het eigenaarsdeel van de waterschapslasten
en de erfpachtcanon.Artikel 2. ToepasselijkheidDe werking van de verordening is beperkt tot belanghebbenden in de
leeftijdscategorie van 21 tot de pensioengerechtigde leeftijd. Vanwege de lagere
jongerennorm is ervoor gekozen geen verdere verlaging toe te passen bij
belanghebbenden van 18 tot 21 jaar.De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om – zo nodig in
afwijking van de uit de Toeslagenverordening voortvloeiende hoogte van de
bijstand – de bijstand anders vast te stellen, als dat gelet op de
omstandigheden, mogelijkheden en middelen van belanghebbende opportuun is, volgt
uit artikel 30 lid 4 WWB. De individualiseringsplicht geldt evenzeer in
situaties waarin de Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de
uitvoering van de Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er
voor gekozen om deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te
nemen.Artikel 3. ToeslagenLid 1Op grond van artikel 25 WWB kan het college de norm voor een alleenstaande
(ouder) van 21 jaar of ouder verhogen met een toeslag indien een belanghebbende
hogere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de norm
voorziet als gevolg van het niet geheel of gedeeltelijk kunnen delen van deze
kosten met een ander. Artikel 3 van deze verordening vormt overigens het spiegelbeeld van artikel 4
van deze verordening.De gemeenteraad is op grond van artikel 30 lid 2 WWB verplicht te bepalen dat de
toeslag 20 procent van de gehuwdennorm bedraagt voor de alleenstaande of
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft
(onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van de norm of toeslag op andere
gronden). Uit het systeem van normen, toeslagen en verlagingen volgt dat bij de
alleenstaande (ouder) inwonende ten laste komende (kind)eren beneden 18 jaar
niet aangemerkt worden als “een ander die in de woning zijn hoofdverblijf
heeft”.Lid 2Als in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat
noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden. Daarbij is de mate
waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een
verantwoordelijkheid van belanghebbende zelf. Zolang geen sprake is van gehuwden
of van een gezamenlijke huishouding moet ervan worden uitgegaan dat niet alle
kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft op zijn plaats. Gekozen is voor
7 procent van de gehuwdennorm. Ook bij onderhuur en kamerhuur is er sprake van
het (gedeeltelijk) kunnen delen van kosten met een ander.Lid 3Uit artikel 25 lid 1 WWB en artikel 26 WWB volgt dat een belanghebbende de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan niet kan delen met thuisinwonende
kinderen van 18 jaar of ouder met een laag inkomen.Hiervan is sprake indien dat kind een in aanmerking te nemen inkomen heeft van
ten hoogste het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger
onderwijs genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000.De wetgever heeft ervoor gekozen om hierbij de hoogte van het normbedrag voor de
kosten van levensonderhoud voor hoger onderwijs als norminkomen aan te merken,
hetgeen inhoudt dat ook inkomsten uit andere inkomstenbronnen tot ten hoogste
het norminkomen hier onder vallen.Het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud is in artikel 3.18 van de Wet
studiefinanciering 2000 voor thuisinwonenden vastgesteld op € 604,15 (per 1
januari 2010) per maand. Sinds september 2007 kent de Wet studiefinanciering
2000 één normbedrag voor levensonderhoud, waarin geen onderscheid wordt gemaakt
naar aparte normbedragen voor levensonderhoud of leermiddelen.Genoemd normbedrag bestaat uit de basisbeurs (€ 95,61), maximale aanvullende
beurs (€ 219,16) en de basislening (€ 289,38).Het bepaalde in lid 3 betekent dus dat ouders geen woonkosten kunnen delen met
eenthuisinwonend niet ten laste komend kind dat enkel inkomsten heeft ter hoogte
van het bedraggenoemd in artikel 3.18 WSF 2000. Dat kan een inkomen uit studiefinanciering
zijn maar ook andere inkomstenbronnen ter hoogte van dat bedrag. Het betreft een
in aanmerking te nemen inkomen van ten hoogste het normbedrag voor de kosten van
levensonderhoud voor hoger onderwijs genoemd in artikel 3.18 WSF 2000. Deze
kinderen vanaf 18 jaar worden niet in aanmerking genomen als een ander die in
dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft.Artikel 4. Verlaging gezinOp grond van artikel 26 WWB kan het college de gehuwdennorm verlagen indien
belanghebbenden lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben dan
waarin de norm voorziet als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen delen
van deze kosten met een ander.Artikel 4 van deze verordening vormt het spiegelbeeld van artikel 3 van deze
verordening. Ingeval in de woning van de gehuwden een ander zijn hoofdverblijf
heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld
kunnen worden. Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld
worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbenden
zelf. Uit het systeem van normen, toeslagen en verlagingen volgt dat inwonende
ten laste komende kind(eren) beneden 18 jaar niet aangemerkt worden als
“anderen” met wie de woning wordt gedeeld. Gekozen is voor een verlaging van 13
procent van de gehuwdennorm in de situatie dat één ander in de woning zijn
hoofdverblijf heeft (zie artikel 4 lid 1 van deze verordening) en een verlaging
van 20% van de gezinsnorm in de situatie dat twee of meer anderen in de woning
hun hoofdverblijf hebben (zie artikel 4 lid 2 van deze verordening).Ingevolge artikel 4 lid 3 worden bepaalde personen niet aangemerkt als een ander
die in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. Ter zake wordt verwezen naar de
toelichting op artikel 3, derde lid.Artikel 5. Verlaging woonsituatieVoor de verlaging omdat woonkosten ontbreken hoeft geen categorisering
ontwikkeld te worden. Wel moeten criteria worden vastgelegd om te kunnen
vaststellen wanneer precies van het ontbreken van deze kosten sprake is. In
artikel 27 van de wet wordt een omschrijving gegeven van het begrip woonkosten. Uitgegaan wordt van een vaste korting. In individuele gevallen kan deze worden
verminderd omdat de belanghebbende kosten in verband met het wonen heeft die
niet onder de definitie van woonkosten vallen. Bijvoorbeeld de kraker die geen
huur betaalt, maar gezien de staat van het pand wel kosten van groot onderhoud
moet maken. Onder het begrip ‘ontbreken van woonkosten’ dient niet alleen te worden verstaan
een woning waaraan geen kosten verbonden zijn, maar ook de situatie dat de
woonkosten door een ander betaald worden (bv. de ex-partner die de woonlasten
van de echtelijke woning blijft voldoen).De vaste korting is gelijk aan het bedrag van de basishuur zoals genoemd in de
Wet op de huurtoeslag.Soms zou misschien aan een hogere korting gedacht kunnen worden (bijv. bij een
grote woning). Juist in die situaties zullen zich echter vaak andere kosten
voordoen, waarvoor de vaste verlaging dan nog ruimte laat. Artikel 6. Verlaging schoolverlatersOvereenkomstig de daartoe door artikel 28 WWB gegeven bevoegdheid wordt
gedurende 6 maanden na beëindiging van de studie een zodanige verlaging van de
uitkering gehanteerd dat deze overeenkomt met het inkomen tijdens de studie. In
artikel 28 van de wet wordt geregeld wie hiertoe wordt gerekend.In dit
artikel wordt bepaald dat tot deze categorie wordt gerekend degene die
recentelijk het onderwijs of de beroepsopleiding heeft beëindigd, op grond
waarvan er recht bestond op een toelage in het kader van de Wet
studiefinanciering 2000 (WSF 2000) of de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten (WTOS). De reden hiervoor is dat de omstandigheden en mogelijkheden
van degenen die recentelijk het onderwijs of de beroepsopleiding hebben
beëindigd gedurende een zekere periode zodanig vergelijkbaar zijn met die van
studerenden, dat voor hen de noodzakelijke bestaanskosten in beginsel op
hetzelfde niveau worden gesteld als dat voor hen tijdens de studieperiode op
grond van de WSF 2000 of WTOS was gegarandeerd. De verlaagde uitkering geldt
voor een periode van zes maanden, aansluitend op de datum waarop het onderwijs
of de beroepsopleiding is beëindigd. Dit volgt rechtstreeks uit artikel 28
WWB.Onderdeel aDe verlaging is gebaseerd op het bedrag dat in de toelage studiefinanciering zit
voor de kosten van levensonderhoud, zoals deze in de wet (artikel 33 lid 2 WWB)
is neergelegd.Onderdeel bOok hier geldt dat de verlaging bij voorrang op de toeslag plaats vindt.Onderdeel cBij samenloop dient er volgens de verordening twee verschillende verlagingen
plaats te vinden. In dit lid is geregeld dat wanneer sprake is van twee (of
meer) toepasselijke verlagingen de verlaging uit dit artikel prevaleert, en
derhalve de andere verlaging(en) niet plaats vinden, zolang er sprake is van
recent beëindigen van onderwijs of beroepsopleiding.In een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB 12-05-2009, nr. 07/5712
WWB, 09/1061 WWB; LJN: BI5349) overweegt de CRvB dat de WWB zich niet verzet
tegen de combinatie van de schoolverlatersverlaging met andere verlagingen, maar
dat zonodig de bijstand met toepassing van artikel 18 lid 1 WWB moet worden
afgestemd. Voorts overweegt de CRvB dat in de Memorie van Toelichting bij
artikel 28 WWB is vermeld dat de bijstand - veelal aanmerkelijk - hoger ligt dan
de bedragen voor het levensonderhoud die in het kader van de studiefinanciering
gelden. Waar de belanghebbende tijdens de studieperiode de bestedingen heeft
afgestemd op het beperkte inkomen uit studiefinanciering, nemen de noodzakelijke
bestaanskosten niet onmiddellijk toe als hij zijn studie beëindigt. In de Nota
naar aanleiding van het verslag is hierover vermeld dat de hoogte van de
noodzakelijke kosten van het bestaan tijdens de studie niet verandert door een
bijbaantje of stagevergoeding en dat bij de bepaling van de uitkeringshoogte van
een schoolverlater die inkomsten om die reden geen rol mogen spelen. De
omstandigheid dat het totale inkomen van belanghebbende vóór toekenning van de
bijstand hoger was vormt volgens de CRvB daarom onvoldoende reden om met
toepassing van artikel 18 lid 1 WWB in afwijking van de Toeslagenverordening
geheel of gedeeltelijk af te zien van de schoolverlatersverlaging. De CRvB
accepteert echter niet dat door de combinatie van de lagere toeslag en de
schoolverlaterskorting de bijstandsnorm van belanghebbende wordt vastgesteld op
een lager niveau dan de norm van de studiefinanciering voor een uitwonende
student die belanghebbende ontving. Van een dergelijke verlaging van de norm kan
niet worden gezegd dat deze nog aansluit bij noodzakelijke bestaanskosten. Het
college had daarom met toepassing van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand vast
moeten stellen naar de betreffende norm voor een uitwonende student. De
omstandigheid dat het totale inkomen van een schoolverlater vóór toekenning van
de bijstand hoger was vormt onvoldoende reden om met toepassing van artikel 18
lid 1 WWB in afwijking van de Toeslagenverordening geheel of gedeeltelijk af te
zien van de schoolverlatersverlaging.Artikel 7. Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaarArtikel 29 WWB geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te passing
indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum jeugdloon er een
drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het minimum jeugdloon
voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige ligt het voor de hand om
voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan voor een
22-jarige.In dit artikel is voorzien in een aanpassing van de toeslag voor 21 en
22-jarigen. De uitkering zou anders meer kunnen bedragen dan het voor hen
geldende minimumloon. Om de motivatie voor arbeidsaanvaarding te handhaven,
wordt daarom de toeslag zo verlaagd dat de uitkering maximaal 75% van het
minimumloon bedraagt.Artikel 8. Anti-cumulatiebedingDe verlagingen in de Toeslagenverordening zien op verschillende omstandigheden
en kunnen elk afzonderlijk als redelijk worden aangemerkt. Zonder een
anti-cumulatiebepaling zou dat echter kunnen betekenen dat het college de
bijstandsnorm (vanwege de samenloop van verlagingen) dermate laag moet
vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer is van een toereikende uitkering.
In voorkomende gevallen zou het college de bijstand op grond van het
individualiseringsbeginsel van artikel 18 lid 1 WWB hoger moeten vaststellen. Er
is voor gekozen reeds in de Toeslagenverordening een absoluut minimumbedrag vast
te leggen waarop het college de bijstandsnorm (norm inclusief eventuele toeslag
en verlagingen) tenminste moet vaststellen.Het individualiseringsbeginsel kan echter met zich meebrengen dat bij samenloop
ook bij een resterende bijstandsnorm die boven de in dit artikel genoemde
percentages ligt, toch aanleiding bestaat om tot verhoging daarvan over te gaan,
gelet op alle omstandigheden van de belanghebbende.Aan de verplichting van artikel 30 lid 2 onderdeel b WWB dat in de
Toeslagenverordening wordt vastgelegd dat de schoolverlatersverlaging (artikel
28 WWB) en de leeftijdsverlaging (artikel 29 WWB) niet gelijktijdig mogen worden
toegepast, wordt reeds voldaan door de formulering van artikel 6 onderdeel c van
de Toeslagenverordening.Artikel 9. OvergangsbepalingDe vierde wijziging van de Toeslagenverordening werkt terug tot en met 1 januari
2012. Daarbij is aansluiting gezocht bij de “Wet tot wijziging van de Wet werk
en bijstand in verband met de herziening van de definities van gezin en
middelen" (Wet afschaffing huishoudinkomenstoets).Voor een beperkte groep bijstandsgerechtigden blijft de derde wijziging van de
Toeslagenverordening zoals vastgesteld door de raad op 15 mei 2012 nog van
kracht tot uiterlijk 1 januari 2013. Dat is geregeld in artikel 9. Het gaat
hierbij om mensen voor wie toepassing van de huishoudinkomenstoets tot een
hogere uitkering leidt. Op grond van artikel 78w WWB blijven de oude
gezinsbegrippen nog op hen van toepassing tot uiterlijk 1 januari 2013.Artikel 10. InwerkingtredingDit artikel behoeft geen toelichting.