CVDR282895_1Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2013nlregelingBoekel2013-04-15BoekelWeekblad Boekel & Venhorst, d.d. 10 april 2013Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2013Wet werk en bijstandgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-03-28De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-04-152015-01-01Nieuwe regelingZ/019581 AB/010318GeenGeenVerordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 2013RaadsbesluitDe raad van de gemeente Boekel;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 19 februari
2013;gelet op:gelet op artikel 8 lid 1 onderdeel i Wet werk en bijstand;BESLUIT:vast te stellen de:Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive 20131– BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
Beslagvrije voet:Beslagvrije voet als bedoeld in de artikelen 475c
tot en met 475e van het Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering;Bezit:Waarde van de bezittingen waarover belanghebbende of
diens gezin beschikt of redelijkerwijs kan
beschikken, met uitzondering van het in de woning
met bijbehorend erf gebonden vermogen, bedoeld in
artikel 50 lid 1 Wet werk en bijstand;College:Het college van burgemeester en wethouders van
Boekel;Recidiveboete:Bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 18a lid 5
Wet werk en bijstand;Verrekenen:Verrekening als bedoeld in artikel 60 lid 4 Wet werk
en bijstand.
2 - Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende bezit
Als het bezit van belanghebbende ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandnorm bedraagt, verrekent het college de
recidiveboete zonder inachtneming van de beslagvrije voet.
De verrekening, bedoeld in lid 1, vindt plaats gedurende een
tijdvak van drie maanden vanaf het moment van de dagtekening
waarop de bestuurlijke boete is opgelegd.
3– Verrekenen bij geen of onvoldoende bezit1.Als het bezit van belanghebbende niet ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt, verrekent het college de
recidiveboete gedurende één maand zonder inachtneming van de
beslagvrije voet. De verrekening vindt plaats vanaf het moment van
de dagtekening waarop de bestuurlijke boete is opgelegd.2.Aansluitend op verrekening als bedoeld in lid 1, verrekent het
college de recidiveboete in de daarop volgende twee maanden op een
dusdanige wijze dat belanghebbende blijft beschikken over een
inkomen ter hoogte van 80% van de toepasselijke bijstandsnorm.3.Tot het inkomen, bedoeld in het tweede lid, worden ook middelen
gerekend als bedoeld in artikel 31 lid 2 onderdelen n en r Wet werk
en bijstand.4– Verrekenen met inachtneming beslagvrije voetIn afwijking van de artikelen 2 en 3 kan het college de recidiveboete
met inachtneming van de beslagvrije voet verrekenen als:
aannemelijk is dat verrekening op de wijze, bedoeld in de
artikelen 2 of 3, zou leiden tot huisuitzetting van
belanghebbende en diens gezin; of
anderszins sprake is van dringende redenen.
5– Eerder opgelegde bestuurlijke boetesDe artikelen 2, 3 en 4 zijn van overeenkomstige toepassing op de
verrekening van de bestuurlijke boete, bedoeld in artikel 18a lid 1 Wet
werk en bijstand, indien en voor zover deze boete nog niet is betaald op
het moment van verrekening van de recidiveboete.6– InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op 15 april 2013.7– CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening verrekening
bestuurlijke boete bij recidive 2013.Aldus besloten in de openbare vergadering vande raad van de gemeente Boekel, gehouden op 28 maart 2013de griffier, de voorzitter,M.R.P. Philipse P.M.J.H. BosALGEMENE TOELICHTINGWetwijzigingen per 1 januari 2013Per 1 januari 2013 is de Wet aanscherping handhavings- en sanctiebeleid
SZW wetgeving in werking getreden. Voor de Wet werk en bijstand (WWB)
introduceert deze wet de bestuurlijke boete bij een schending van de
inlichtingenplicht. Het college is verplicht de bestuurlijke boete met
de lopende uitkering te verrekenen. In beginsel moet bij deze
verrekening de bescherming van de beslagvrije voet in acht genomen
worden. Is er echter sprake van een bestuurlijke boete wegens recidive,
dan kan het college besluiten gedurende maximaal drie maanden te
verrekenen zonder dat er acht wordt genomen van de beslagvrije
voet.De WWB verplicht de gemeenteraad in een verordening nadere regels te
stellen over de bevoegdheid de beslagvrije voet tijdelijk buiten werking
te stellen bij verrekening van de recidiveboete. Gemeenten krijgen
daarmee de ruimte een afweging te maken van situaties of omstandigheden
waarin het buiten werking stellen van de beslagvrije voet niet
proportioneel wordt geacht. In het kader van pseudoverrekening kunnen gemeenten te maken krijgen met
verzoeken van andere gemeenten om een door hen opgelegde recidiveboete
te verrekenen. Het college dat de boete heeft opgelegd zal in dat geval
aangeven in hoeverre het de beslagvrije voet in acht wil nemen (volgens
de regels van zijn gemeentelijke verordening). De gemeente die de
uitkering verstrekt, moet in beginsel gehoor geven aan dit verzoek.
Mocht de beslagvrije voet niet gerespecteerd worden, dan kan
belanghebbende het college waarvan hij uitkering ontvangt, verzoeken de
beslagvrije voet toch in acht te nemen. In artikel 60b lid 2 WWB is
geregeld dat het college die de uitkering verstrekt, de bevoegdheid
heeft aan dit verzoek van belanghebbende tegemoet te komen. Het ligt
voor de hand dat het college bij de beslissing op dat handelt analoog
aan de regels die in de eigen gemeentelijke verordening zijn
vastgelegd.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1– BegripsbepalingenIn deze bepaling zijn een aantal begrippen nader omschreven. De meeste
behoeven geen nadere toelichting.BezitDe verordening kent een definitie van het begrip bezit. Het gaat daarbij
om (de waarde van) alle bezittingen waarover belanghebbende of diens
gezinsleden beschikken of redelijkerwijs kunnen beschikken. Bezittingen
kunnen zowel bestaan uit geld als op geld waardeerbare goederen.Bij het begrip bezit zoals dat in deze verordening wordt gebruikt, gaat
het nadrukkelijk niet om vermogen als bedoeld in artikel 34 WWB.
Eventueel aanwezige schulden spelen immers geen rol en worden dus ook
niet op het bezit in mindering gebracht. Ook de vrijlatingen van artikel
34 lid 2 WWB zijn hier niet van toepassing. Een belanghebbende die
vanwege de volledige verrekening met de beslagvrije voet zonder
inkomsten komt te zitten, zal de bezittingen waarover hij beschikt of
redelijkerwijs kan beschikken, volledig moeten aanwenden om in de
noodzakelijke kosten van het bestaan te kunnen voorzien. Een
uitzondering is gemaakt voor de door belanghebbende en zijn gezin
bewoonde (eigen) woning.VerrekenenDe WWB kent een ruimer begrip van verrekenen dan het Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering. Voor de duidelijkheid is daarom een aparte
begripsbepaling opgenomen in de verordening.2– Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende bezitUitgangspunt van deze verordening is dat volledige verrekening zonder
inachtneming van de beslagvrije voet plaats vindt voor de maximale
termijn van drie maanden als belanghebbende over voldoende bezittingen
beschikt om dit op te kunnen vangen. Dat uitgangspunt is vastgelegd in
artikel 2 van deze verordening. Van voldoende bezit is sprake als de
waarde van de bezittingen waarover belanghebbende beschikt (of
redelijkerwijs kan beschikken), ten minste driemaal de toepasselijke
bijstandsnorm bedraagt. Immers, bij aanwending of tegeldemaking van deze
bezittingen, zou een periode van drie maanden overbrugd moeten kunnen
worden. De kaders om te bepalen wat tot bezit wordt geteld zijn gelijk
aan de vermogensvaststelling bij de bijstand.3– Verrekenen bij geen of onvoldoende bezitHeeft belanghebbende onvoldoende bezittingen om een periode van drie
maanden volledige verrekening te kunnen overbruggen, dan verrekent het
college slechts één maand zonder inachtneming van de beslagvrije voet.
Voor de overige twee maanden vindt weliswaar verrekening zonder
inachtneming van de beslagvrije voet plaats, maar niet volledig.
Belanghebbende blijft beschikken over een inkomen ter hoogte van 80% van
de toepasselijke bijstandsnorm.Voor het percentage van 80% is aansluiting gezocht bij de
invorderingsmogelijkheden die de Belastingdienst heeft bij notoire
wanbetalers. Onder omstandigheden kan deze de beslagvrije voet (90% van
de toepasselijke bijstandsnorm) verlagen met 10% op grond van artikel 19
lid 1 Invorderingswet 1990.Met de gekozen opzet wordt enerzijds uiting gegeven aan het principe dat
fraude niet mag lonen. Het gaat hier immers om belanghebbenden die
herhaaldelijk hun inlichtingenplicht hebben geschonden. Daar mag een
duidelijk signaal tegenover staan. Anderzijds wordt rekening gehouden
met de zorgplicht van gemeenten. Het volledig buiten werking stellen van
de beslagvrije voet gedurende drie maanden kan kwalijke maatschappelijke
consequenties hebben. Dat moet voorkomen worden, nu de regeling daarmee
zijn doel voorbij zou schieten.Een belanghebbende kan inkomsten uit arbeid hebben die op grond van
artikel 31 lid 2 onderdelen n of r WWB worden vrijgelaten voor de
algemene bijstand. Bij verrekening van een recidiveboete tot 80% van de
bijstandsnorm, tellen deze inkomsten echter gewoon mee. Het college laat
deze inkomsten dus niet buiten beschouwing bij de beoordeling van de
vraag of belanghebbende nog over voldoende inkomen beschikt. Dit is
geregeld in lid 3.4– Verrekenen met inachtneming beslagvrije voetHoewel het hier gaat om een herhaaldelijke schending van de
inlichtingenplicht, zijn er situaties denkbaar waarin volledige
verrekening zonder inachtneming van de beslagvrije voet niet
aanvaardbaar worden geacht. Die situatie komen aan de orde in artikel 4.
Het gaat daarbij om individuele omstandigheden waaraan het college zal
moeten toetsen.In onderdeel a is geregeld dat het college kan besluiten in afwijking
van de artikelen 2 en 3 toch de beslagvrije voet te respecteren wanneer
volledige verrekening waarschijnlijk leidt tot huisuitzetting van
belanghebbende en diens gezin. Voorkomen moet worden dat belanghebbende
door de volledige verrekening op straat komt te staan, waardoor de
problematiek alleen maar verergert, met alle maatschappelijke kosten van
dien.Een dreigende huisuitzetting wordt in deze verordening gezien als een
dringende reden om van verrekening zonder inachtneming van de
beslagvrije voet af te zien. Dat volgt uit het woord ‘anderszins’ in
onderdeel b. Ook bij aanwezigheid van andere dringende redenen dan een
dreigende huisuitzetting, kan het college rekening houden met de
bescherming van de beslagvrije voet. Van dringende redenen is niet snel
sprake. Het gaat slechts om incidentele gevallen, waarbij de behoeftige
omstandigheden waarin belanghebbende en diens gezinsleden verkeren op
geen enkele andere wijze te verhelpen zijn. Het enkele feit dat het
belanghebbende door de verrekening aan middelen ontbreekt om in het
bestaan te voorzien, is op zich geen voldoende voorwaarde om te kunnen
spreken van dringende redenen.5– Eerder opgelegde bestuurlijke boeteIn artikel 60b lid 3 WWB is bepaald dat de bevoegdheid om te verrekenen
met de beslagvrije voet ook van toepassing is op eerder opgelegde
bestuurlijke boetes voor zover op het moment van verrekening van de
recidiveboete, die eerdere boetes nog niet zijn betaald. Mocht het
college die eerdere, nog openstaande boetes gaan verrekenen, dan regelt
artikel 5 dat de bepalingen in deze verordening van overeenkomstige
toepassing zijn.6– InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.7– CiteertitelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.