CVDR27359_1Verordening langdurigheidstoeslag Gouda 2010nlregelingGouda2018-03-13GoudaGoudse Post, 15-07-2009Verordening langdurigheidstoeslag Gouda 2010Wet werk en bijstand, art. 8 lid 1 en 2 en art 36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2009-07-01De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-01-012012-01-01Nieuwe regeling11.1.8GeenGeenVerordening langdurigheidstoeslag Gouda 2010De raad van de gemeente goudaGelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 12 mei
2009;Gelet op artikel 8, eerste lid, onderdeel d, tweede lid, onderdeel b en
artikel 36 van de Wet werk en bijstand;Overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van een
langdurigheidstoeslag aan personen van 21 jaar of ouder doch jonger dan
65 jaar bij verordening te regelen;besluit:De “Verordening langdurigheidstoeslag 2010” vast te stellen.1– algemene bepalingenBegripsbepalingen1.De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt. 2.In deze verordening wordt verstaan onder:
De wet: Wet werk en bijstand;
Peildatum: datum waarop het recht op
langdurigheidstoeslag is ontstaan;
Sociaal minimum: 101% van de
toepasselijke bijstandsnorm vermeerderd met de maximale
toeslag als bedoeld in artikel 25, tweede lid, van de
wet;
WTOS: Wet
tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten;
WSF 2000: Wet Studiefinanciering;
Referteperiode: de periode voorafgaand
aan de peildatum welke voor personen van 21 en 22 jaar 36
maanden bedraagt en voor personen van 23 jaar of ouder doch
jonger dan 65 jaar 60 maanden bedraagt
Inkomen: het inkomen als bedoeld in
artikel 32 van de wet, met dien verstande dat voor de
zinsnede ‘een periode waarover een beroep op bijstand wordt
gedaan’ moet worden gelezen ‘de referteperiode’. Een
bijstandsuitkering wordt, in afwijking van artikel 32 van de
wet voor de beoordeling van het recht op
langdurigheidstoeslag als inkomen gezien.
2– Recht op langdurigheidstoeslagDoelgroep1.De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor personen van
21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. 2.In geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening
alleen indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder, doch jonger dan 65
jaar zijn.Langdurigeen laag inkomenEen belanghebbende heeft langdurig een laag inkomen als bedoeld in
artikel 36, eerste lid, van de wet, indien zijn inkomen gedurende de
referteperiode niet hoger is geweest dan het geldend sociaal
minimum.Geenuitzicht op inkomensverbetering1.Een belanghebbende heeft geen uitzicht op inkomensverbetering als
bedoeld in artikel 36, eerste lid, van de wet indien:
hij in het laatste jaar van de referteperiode niet meer dan
3 kalendermaanden inkomsten uit arbeid heeft gehad;
hij op de peildatum geen opleiding volgt als bedoeld in de
WTOS, dan wel een studie volgt als genoemd in de WSF
2000.
Hoogtelangdurigheidstoeslag1.De langdurigheidstoeslag bedraagt per jaar voor personen van 23 jaar
of ouder doch jonger dan 65 jaar:
voor gehuwden € 486,00;
voor een alleenstaande ouder € 436,00;
voor een alleenstaande € 341,00.
2.De langdurigheidstoeslag bedraagt per jaar voor personen van 21 en
22 jaar:
voor gehuwden € 292,00
voor een alleenstaande ouder € 262,00
voor een alleenstaande € 205,00
3.Voor de toepassing van het eerste en tweede lid is de situatie op de
peildatum bepalend.3– SlotbepalingenIngangsdatumlangdurigheidstoeslagDe langdurigheidstoeslag wordt verleend met ingang van de peildatum,
mits de aanvraag is ingediend binnen 5 jaar na de peildatum.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op 1 januari 2010.OvergangsrechtDe verordening wordt niet met terugwerkende kracht toegepast.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: “Verordening
langdurigheidstoeslag 2010”.Aldus vastgesteld door de raad van de gemeente Gouda in de openbare
vergadering van 1 juli 2009.De raad van de gemeente voornoemd,, voorzitter, secretarisAlgemene toelichtingPositie langdurigheidstoeslagDe langdurigheidstoeslag deed haar intrede met de Wet werk en bijstand per 1
januari 2004.De rechtvaardiging van de langdurigheidstoeslag was dat mensen die langdurig van
het sociaal minimum afhankelijk zijn, over het algemeen geen mogelijkheden meer
hebben om te reserveren voor (onverwachte) hoge kosten, zoals voor
vervangingsuitgaven die na verloop van tijd onvermijdelijk zijn. De
langdurigheidstoeslag kan in die zin als opvolger gezien worden van de
categoriale bijstand ten tijde van de voorgaande bijstandswet. De toeslag tilde
de bijstand van de doelgroep naar het niveau van de bijstandsnorm voor personen
van 65 jaar of ouder die geen aanspraak kunnen maken op de
langdurigheidstoeslag. Voor de 65-plussers werd al rekening gehouden voor hogere
kosten van bestaan op de langere termijn.Per 1 januari 2009 is de langdurigheidstoeslag gedecentraliseerd. Gemeenten
dienen in een verordening invulling te geven aan de begrippen ‘langdurig’, ‘laag
inkomen’ en ‘gebrek aan arbeidsmarktperspectief’.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsbepalingDoor qua begripsomschrijvingen aan te sluiten bij de WWB, wordt voorkomen dat na
eventuele wijzigingen van begripsomschrijvingen de verordening moet worden
aangepast. Ten aanzien van een aantal begrippen, die als zodanig niet in de WWB zelf staan
is een definitie gegeven in deze verordening. Met betrekking tot het begrip
‘inkomen’ is een van de WWB afwijkende definitie opgenomen, doordat in afwijking
van de wet, de bijstandsuitkering ook als inkomen wordt aangemerkt. Hiermee
wordt aangesloten bij de in de bestaande uitvoeringspraktijk gehanteerde (en ook
door de wetgever bedoelde) invulling van het begrip inkomen in artikel 36 lid 1
WWB.Artikel 2 DoelgroepDit artikel bevat in het eerste lid de leeftijdsvoorwaarde van de doelgroep
zoals geregeld in artikel 36 WWB. Het tweede lid bepaalt de doelgroep voor
gehuwden. Aangezien de langdurigheidstoeslag de bijstandsnorm van 65- verhoogt
naar die van 65+ en gehuwden waarvan één van de gehuwden jonger is dan 65 jaar
wel de 65+ norm ontvangen, is een andere invulling van de doelgroep niet
logisch.Artikel 3 Langdurig een laag
inkomenDit artikel staat centraal bij de vraag of er recht bestaat op
langdurigheidstoeslag. Het geeft invulling aan de voorwaarden langdurig en een
laag inkomen.Het begrip ‘langdurig een laag inkomen’ wordt ingevuld als een inkomen dat
gedurende de referteperiode van drie of vijf jaar niet hoger is dan 101% van het
sociaal minimum, te weten de toepasselijke bijstandsnorm met maximale toeslag.
Gekozen is voor 101% van het sociaal minimum omdat gebleken is dat personen met
een inkomen gebaseerd op het bruto minimumloon, toch regelmatig een netto
maandinkomen hebben dat enkele euro’s meer bedraagt dan de bijstandsnorm. Dit is
het gevolg van verschillen in het bruto/netto traject en een afwijkende
berekening van het vakantiegeld. De Centrale Raad van Beroep heeft al bepaald
dat marginale overschrijdingen van deze 100%-grens genegeerd dienen te worden
(zie CRvB 19-08-2008, nrs. 06/1163 WWB e.a.). Artikel 4 Geen uitzicht op
inkomensverbeteringDit artikel geeft in aanvulling aan de derde voorwaarde voor het recht op
langdurigheidstoeslag, namelijk naast langdurig een laag inkomen behandeld in
artikel 3, geen uitzicht op inkomensverbetering.De Centrale Raad van Beroep heeft het criterium ‘inkomsten uit arbeid’ in zijn
algemeenheid acceptabel geacht voor de bepaling dat er perspectief op
inkomensverbetering aanwezig is. Daarom is dit criterium ook in deze verordening
als uitgangspunt genomen. Alleen als er sprake is van zeer geringe inkomsten
gedurende een zeer geringe duur voldoet dit criterium niet (zie CRvB 04-07-2006,
nr. 05/4005 WWB). Dit bezwaar wordt evenwel ruimschoots ondervangen door het
bepaalde in het eerste lid, onder a.Onderdeel b van het eerste lid sluit expliciet leerlingen op het voortgezet
onderwijs alsmede studenten uit van aanspraak op langdurigheidstoeslag. De reden
daarvoor is dat scholing / studie het uitzicht op inkomensverbetering vergroot
en derhalve geen sprake is van een gebrek aan uitzicht op
inkomensverbetering.Artikel 5 Hoogte
langdurigheidstoeslagPer 1 januari 2009 de leeftijdsgrens voor aanvragers van een
langdurigheidstoeslag is verlaagd van 23 naar 21 jaar. Voor personen van 23 jaar
of ouder geldt een referteperiode van vijf jaar. Voor personen van 21 en 22 jaar
geldt een referteperiode van drie jaar. Men is immers vanaf 18 jaar meerderjarig
en vanaf dat moment kan men aanspraak maken op een bijstandsuitkering. Uitgaande
van de leeftijd van 18 jaar, kan men op 21-jarige leeftijd hooguit drie jaar
hebben voldaan aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor een
langdurigheids-toeslag. De toeslagen voor 21 en 22 jarigen zijn, gelet op de kortere referteperiode en
de lagere bijstandsnormen die voor hen gelden, vastgesteld op 3/5 van de toeslag
voor een 23 jarige.Voor de personen van 23 jaar of ouder zijn de toeslagen van toepassing zoals zij
waren onder het voorgaande artikel 36 van de WWB gedurende de tweede helft van
2008. Met de langdurigheidstoeslagen worden personen van jonger dan 65 jaar die
langdurig van het sociaal minimum moeten rondkomen vanwege het ontbreken van
uitzicht op inkomensverbetering gecompenseerd voor kosten die zich op de langere
termijn onvermijdelijk voordoen en waarvoor moeilijk valt te sparen. Voor de
65-plussers werd, gezien de hogere bijstandsnorm die op hen van toepassing is,
al rekening gehouden met de hogere kosten van bestaan op de langere
termijn.Artikel 6 Aanvraagtermijn
langdurigheidstoeslagDit artikel bepaalt dat een aanvraag voor een langdurigheidstoeslag moet zijn
ingediend binnen vijf jaar na het ontstaan van het recht, oftewel de peildatum.
Deze termijn is ontleend aan de jurisprudentie en de verjaringstermijnen in het
Burgerlijk Wetboek.Wordt een aanvraag voor langdurigheidstoeslag ingediend op grond van een
peildatum die ouder is dan vijf jaar, dan wordt de langdurigheidstoeslag met
terugwerkende kracht verleend tot maximaal vijf jaar voor de datum van aanvraag. Artikel 7 InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich.Artikel 8 Overgangsrecht Met deze verordening zijn de voorwaarden om in aanmerking te komen voor een
langdurigheidstoeslag substantieel versoepeld ten opzichte van de
Langdurigheidstoeslag 2009 en de wettelijke regeling die voorheen golden. Dit
artikel bepaalt dat degenen wiens aanvraag voor een langdurigheidstoeslag over
de jaren 2004 tot en met 2009 is afgewezen, niet alsnog een
langdurigheidstoeslag over deze periode kan worden toegekend, met toepassing van
de deze Verordening. Aanvragen met terugwerkende kracht worden beoordeeld naar de regelgeving die
gold in de periode waarop de aanvraag betrekking heeft.Artikel 9 Citeertitel Dit artikel spreekt voor zich.