CVDR272067_1Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2012nlregelingSmallingerland2017-10-17SmallingerlandBreeduit, 17-01-2013Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2012Wet Werk en Bijstand, art. 8, eerste lid en art. 30gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-01-08De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-182012-01-012015-01-01Nieuwe regeling08-01-2013, volgnr. 6Deze regeling vervangt de Toeslagenverordening Wet werk en bijstand van 27 februari 2004DE TOESLAGENVERORDENING WET WERK EN BIJSTAND 2012Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2012 zoals laatstelijk gewijzigd
door de raad van de gemeente Smallingerland in zijn vergadering van 8
januari 2013 ;1Begrippen11.alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand (WWB) en de Algemene wet bestuursrecht (Awb2.In deze verordening wordt verstaan onder :
de wet : de Wet werk en bijstand (Stb. 2003,
375);
gehuwdennorm ; norm als bedoeld in artikel 21
onderdeel c van de wet.
woning : een woning zoals bedoeld in artikel 1
onderdeel j Wet op de huurtoeslag , alsmede een
woonwagen of woonschip , zoals bedoeld in artikel 3
lid 6 van de wet.
woonkosten : indien een huurwoning wordt bewoond ,
de per maand geldende huurprijs zoals bedoeld in
artikel 1 onderdeel d Wet op de huurtoeslag indien een eigen woning wordt bewoond de tot een
bedrag per maand omgerekende som vna de ten behoeve
van de financiering van de woningverschuldigde
hypotheekrente en de in verband met in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten een
naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud.
hulpbehoevende : degene die, indien hij niet tezamen
met een andere persoon de woning zou bewonen, zou
zijn aangewezen op beroepsmatige hulp zoals
verzorging in een AWBZ-instelling ter verpleging of
verzorging.
studiefinanciering : een uitkering op grond van de
Wet studiefinanciering of een tegemoetkoming op
grond van de Wettegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten.
21.De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor
belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In
geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening alleen
indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar
zijn2.De bepalingen in hoofdstuk 2 en 3 laten de toepassing artikel 18,
eerste lid, van de wet onverlet.2Criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm3Toeslagen1.De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt
20 procent van de Gehuwdennorm voor de alleenstaande en de
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf
heeft;2.De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt
10 procent van degehuwdennorm voor de alleenstaande en de
alleenstaande ouder in wiens woning tenminste één ander zijn
hoofdverblijf heeft;3.In afwijking van het bepaalde in het tweede lid van dit artikel
bedraagt de toeslag 20 procent van de gehuwdennorm voor de
alleenstaande hulpbehoevende alsmede de alleenstaande of
alleenstaande ouder die tezamen met een hulpbehoevende in een woning
zijn hoofdverblijf heeft4.In afwijking van het bepaalde in het tweede lid van dit artikel
bedraagt de toeslag 20 procent van de gehuwdennorm bij medebewoning
van uitsluitend één of meer niet ten laste komende kinderen met een
netto inkomen exclusief vakantietoeslag van ten hoogste de norm als
bedoeld in artikel 21, onder a, van de wet vermeerderd met 10
procent van de gehuwdennorm en verminderd met de in de
bijstandsuitkering begrepen vakantietoeslag als bedoeld in artikel 19, derde lid van de wet
en/of bij medebewoning van uitsluitend één of meer niet ten laste
komende kinderen met uitsluitend studiefinanciering;5.In afwijking van het bepaalde in het tweede lid van dit artikel
bedraagt de toeslag 20 procent van de gehuwdennorm voor de
alleenstaande en de alleenstaande ouder bij medebewoning van
uitsluitend een niet-rechthebbende echtgenoot als bedoeld in artikel
24 van de wet.3Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm4Verlaging gehuwden1.De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor gehuwden die met tenminste één
ander het hoofdverblijf in dezelfde woning hebben;2.In afwijking van het bepaalde in het eerste lid van dit artikel
wordt de verlaging niet toegepast voor gehuwden die met een
hulpbehoevende in dezelfde woning het hoofdverblijf hebben; 3.In afwijking van het bepaalde in het eerste lid van dit artikel
wordt de verlaging niet toegepast bij medebewoning van uitsluitend
één of meer niet ten laste komende kinderen met een netto inkomen
exclusief vakantietoeslag van ten hoogste de norm als bedoeld in
artikel 21, onder a, van de wet vermeerderd met 10 procent van de
gehuwdennorm en verminderd met de in de bijstandsuitkering begrepen
vakantietoeslag als bedoeld in artikel 19, derde lid van de wet
en/of bij medebewoning van uitsluitend één of meer niet ten laste
komende kinderen met uitsluitend studiefinanciering;5Verlaging woonsituatie1.De verlaging als bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt:
10 procent van de gehuwdennorm indien de woning wordt
bewoond waaraan voor belanghebbende geen woonkosten
verbonden zijn
10 procent van de gehuwdennorm indien geen woning bewoond
wordt
6Toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaar1.De toeslag als bedoeld in artikel 29 van de wet wordt voor een
alleenstaande van 21 jaar, in afwijking van artikel 3 , op nihil
gesteld;2.De toeslag als bedoeld in artikel 29 van de wet wordt voor een
alleenstaande van 22 jaar, in afwijking van artikel 3, vastgesteld
op 10 procent van de gehuwdennorm.4Slotbepalingen7UitvoeringDe uit uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders.8CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening Wet
werk en bijstand 2012.9Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking op de dag na bekendmaking en
werkt terug tot 1 januari 2012 met inachtneming van artikel 78w van
de wet.2.De toeslagenverordening Wet werk en bijstand van 27 februari 2004
wordt ingetrokken.Aldus vastgesteld door de raad voornoemdin zijn vergadering van 8 januari 2013griffier, voorzitter,TOELICHTINGAlgemene toelichting 1. Norm, toeslag en verlaging Hoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen. Dit systeem is grotendeels overgenomen uit de Abw. In de WWB maakt het voor de
financiering door het Rijk echter geen verschil of bijstand is toegekend als
norm of als toeslag. De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot en met
24 WWB. Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de artikelen 25
tot en met 29 WWB. Het college is verplicht om in voorkomende gevallen de norm
te verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te passen
hoeft geen gebruik gemaakt te worden. Norm Voor personen van 21 jaar tot en met 65 jaar bestaan er een drietal basisnormen
(artikel 21 WWB), te weten:
4.gehuwden:100% van het wettelijk netto minimumloon (= de
gehuwdennorm);5.alleenstaande ouders:70% van de gehuwdennorm;6.alleenstaanden:50% van de gehuwdennorm.
Toeslagen Een toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder
indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld
kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht
als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht, maar
ook krant etc. gedeeld worden. De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van het netto minimumloon( = de
gehuwdennorm), zodat de uitkering maximaal bedraagt voor:
-alleenstaande ouders:90% van het gehuwdennorm;-alleenstaanden:70% van het gehuwdennorm.
De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van
de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening.
Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol
spelen. Verlagingen De WWB noemt de volgende verlagingen:
-verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen
delen met een ander van algemeen noodzakelijke kosten van
het bestaan bij gehuwden (artikel 26 WWB);-verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27
WWB);-verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een
studie (artikel 28 WWB);-verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij
alleenstaanden (artikel 29 WWB).
2. De Toeslagenverordening In artikel 8 lid 1 onder c jo. artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad
bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm
verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die
verhoging of verlaging wordt bepaald. Het door het college voorgestane beleid ten aanzien van de toeslagen moet dus
worden vastgelegd in de Toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het
college het beleid kan uitvoeren. categorieën Artikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal karakter moet
hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen tot in de
praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen voor een
forfaitaire benadering. In deze Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven aan
alle verlagingen die de WWB mogelijk maakt, behoudens de
schoolverlatersverlaging. In de praktijk blijkt bijstandsbehoevendheid van
schoolverlaters voornamelijk veroorzaakt te worden door de economische
omstandigheden. Bovendien kan niet zonder meer gesteld worden dat de
noodzakelijke algemene kosten van het bestaan voor de schoolverlater lager
liggen dan voor de niet-schoolverlater. Studenten hebben immers vaak een baantje
gehad tijdens de studie en hebben daar hun bestaanskosten dan op afgestemd. Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening alle mogelijke situaties
uitputtend te regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke gevallen heeft het
college immers de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand op grond van artikel
18 lid 1 WWB bij wijze van individualisering afwijkend vast te stellen. Eenvoudigheidshalve is ook de werking van de verordening beperkt tot
belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar, hoewel de WWB de
mogelijkheid biedt om de verlagingen ook toe te passen op belanghebbenden van
18, 19 of 20 jaar. In een uitzonderlijke situatie waarin een belanghebbende van
21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar slechter af zou zijn dan een
belanghebbende van 18, 19 of 20 jaar in overigens vergelijkbare omstandigheden,
ligt het voor de hand dat het college eveneens op grond van artikel 18 lid 1 WWB
de bijstand aanpast. (Zie ook de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2 van
de Toeslagenverordening.) 3. Berekening toepasselijke bijstandsnorm In de WWB is -in tegenstelling tot in de Abw- niet voorgeschreven, dat in
gevallen waarin zowel de toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de
verlaging met voorrang op de toeslag dient plaats te vinden. De reden van het
vervallen van het voorschrift is gelegen in de financieringsstructuur van de
WWB, waarbij het niet uitmaakt of de norm of de toeslag verlaagd wordt. Voor de
toepassing van de leeftijdsverlaging maakt dit echter wel uit.Omdat noch uit de wettekst noch uit de Memorie van toelichting kan worden
opgemaakt dat de wetgever heeft beoogd de leeftijdsverlaging een zwaarder
gewicht te geven, blijft het bij voorrang toepassen van de verlaging op de
toeslag de aangewezen volgorde. In de praktijk leidt dit overigens alleen bij de
combinatie verlaging wegens woonsituatie en leeftijdsverlaging (een andere
verlaging is niet mogelijk in combinatie met de leeftijdsverlaging) tot
verschillende uitkomsten. Bovenstaande in acht nemend kan hoogte van de uitkering algemene bijstand voor
personen van 21 tot 65 jaar als volgt worden berekend:
1.basisnorm;2a.optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders)OF2b.korten met verlaging wegens het delen van een woning met
anderen (alleen bij gehuwden);3.korten met verlaging wegens woonsituatie;4.korten met verlaging schoolverlater.
De uitkomst van deze berekening laat een eventueel aan de orde zijnde afstemming
van de bijstand bij wijze van individualisering onverlet. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1 Lid 1Er is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de WWB of Awb niet
afzonderlijk te definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval van
wijziging van betreffende definities in de WWB of Awb ook de Verordening moet
worden gewijzigd. Lid 2 Om een persoon als verzorgingsbehoevende in de zin van de Toeslagenverordening
aan te kunnen merken, moet belanghebbende aannemelijk maken, dat deze door hem
verzorgde persoon bij ontsteltenis van de verzorging zou zijn aangewezen op een
verpleeg- of verzorgingstehuis. Er moet een duidelijke indicatie zijn op grond
waarvan de verzorgingsbehoevendheid kan worden aangenomen, bij voorkeur een
verklaring van deze strekking die is afgegeven door een arts van de GGD. Het
feit dat een belanghebbende als verzorger van een verzorgingsbehoevende is aan
te merken is overigens geen reden om hem te ontheffen van de verplichting om
algemeen geaccepteerde arbeid te zoeken en te aanvaarden. Artikel 2 Lid 1 Hoewel de tekst van de artikelen 26, 27 en 28 WWB ook categoriale verlagingen
mogelijk maakt voor belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar, moet dit niet
opportuun geacht worden. De normen van artikel 20 WWB zijn laag vastgesteld,
vanwege de onderhoudsplicht van de ouders van belanghebbenden. Betreffende
ouders kunnen bijvoorbeeld voldoen aan hun onderhoudsplicht door hun kind bij
hen in te laten wonen of de huur voor hen te betalen. In dergelijke gevallen zou
als het ware "dubbel gekort" worden als hierdoor ook nog krachtens de
Toeslagenverordening de uitkering verlaagd zou worden. Bovendien zou de
toepassing van de categoriale verlagingen op belanghebbenden van 18, 19 of 20
jaar de uitvoering van de Toeslagenverordening nodeloos ingewikkeld maken. Mocht evenwel het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van
artikel 20 WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om
op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. In de
praktijk zal dit zich gezien de geringe hoogte van de jongerennorm nagenoeg niet
voordoen. In dergelijke uitzonderlijke situaties moet het college gebruik maken
van zijn bevoegdheid tot individualiseren. Lid 2De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om - zo nodig in
afwijking van de uit de Toeslagenverordening voortvloeiende hoogte van de
bijstand - de bijstand anders vast stellen, als dat gelet op de omstandigheden,
mogelijkheden en middelen van belanghebbende opportuun is, volgt uit artikel 30
lid 4 WWB. De individualiseringsplicht geldt evenzeer in situaties waarin de
Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de uitvoering van de
Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er voor gekozen om
deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te nemen. Artikel 3 Lid 1De hoogte van 20 procent van het minimumloon als hoogte van de toeslag voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft is verplicht op grond van artikel 30 lid 2 onder a WWB. Lid 2 Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat
de noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur
en stookkosten). Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld
worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbende zelf. Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter van
worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft
op zijn plaats. In de toeslagenverordening is daarom gekozen voor een toeslag
van 10 procent van het minimumloon in het geval één of meer anderen in dezelfde
woning het hoofdverblijf hebben. Lid 3Voor alleenstaanden die een verzorgingstaak op zich nemen voor een
hulpbehoevende wordt een uitzondering gemaakt op hetgeen in lid 2 is bepaald.
Deze alleenstaande alsmede de hulpbehoevende alleenstaande ontvangen de maximale
toeslag van 20% indien zij uitsluitend tezamen het hoofdverblijf in de woning
hebben. Lid 4Er wordt geacht sprake te zijn van een schaalvoordeel indien de alleenstaande
(ouder) de woning bewoont met één of meer kinderen die beschikken over eigen
inkomsten die gelijk of meer bedragen dan de norm van een alleenstaande van 23
jaar en ouder die de kosten met een ander kan delen.Het recht van de alleenstaande (ouder) op de maximale toeslag blijft bestaan
indien het netto inkomen exclusief vakantietoeslag van een inwonend kind
lager is dan de 60% van het netto minimumloon exclusief
vakantietoeslag. Dit geldt ook indien de alleenstaande (ouder) de
woning bewoont met één of meer kinderen met studiefinanciering. Als een kind
studiefinan-ciering heeft aangevuld met inkomen uit arbeid, geldt de hiervoor
genoemde grens van 60% van het minimumloon exclusief vakantietoeslag.Indien er meer kinderen zijn met eigen inkomsten dan zal voor ieder kind moeten
worden vastgesteld hoe hoog dit inkomen is. Indien tenminste één inwonend kind
een inkomen heeft dat hoger is dan 60% van het netto minimumloon exclusief
vakantietoeslag dan wordt de toeslag als bedoeld in het tweede lid van artikel 3
toegepast. Lid 5Dit betreft de situatie dat er sprake is van een gezamenlijke huishouding maar
een van de gehuwden geen recht op algemene bijstand heeft. In dat geval is
artikel 24 WWB van toepassing waarin wordt bepaald dat indien een van de
gehuwden geen recht op algemene bijstand heeft voor de wel rechthebbende
echtgenoot de bijstandsnorm gelijk is aan de bijstandsnorm die voor hem als
alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden. Hierbij moet worden gedacht aan
een partner die studeert of een partner die anderzins geen recht heeft op een
WWB uitkering (geen vreemdeling is als bedoeld in artikel 11 WWB). Op grond van
de WWB wordt in dat geval de wel rechthebbende partner de norm alleenstaande
(ouder) toegekend.Ongeacht de hoogte van het inkomen van de niet-rechthebbende partner wordt de
toeslag bepaald op 20%. Onder toepassing van artikel 32 lid 3 WWB zal het
inkomen van de gehuwden tezamen niet meer bedragen dan de bijstandsnorm voor
gehuwden.Artikel 4 Lid 1 In de gehuwdennorm is reeds rekening gehouden met het feit dat beide echtgenoten
de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar. Indien in de
woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen de algemeen noodzakelijke
kosten van het bestaan nog verder gedeeld worden. Daarbij is de mate waarin de
kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een
verantwoordelijkheid vanbelanghebbenden zelf. Gekozen is voor een verlaging van 10 procent van de gehuwdennorm, ongeacht het
aantal anderen dat in de woning zijn hoofdverblijf heeft. Lid 2Voor gehuwden die een verzorgingstaak op zich nemen voor een hulpbehoevende
wordt een uitzondering gemaakt op hetgeen in lid 1 is bepaald. De gehuwdennorm
wordt niet verlaagd indien zij uitsluitend tezamen met een hulpbehoevende het
hoofdverblijf in de woning hebben. Lid 3Er wordt geacht sprake te zijn van een schaalvoordeel indien gehuwden de woning
bewonen met uitsluitend één of meer kinderen die beschikken over eigen inkomsten
die gelijk of meer bedragen dan de norm van een alleenstaande van 23 jaar en
ouder die de kosten met een ander kan delen.Indien het netto inkomen exclusief vakantietoeslag van een inwonend kind
lager is dan de 60% van het netto minimumloon exclusief
vakantietoeslag dan wordt geen verlaging op de norm toegepast. Dit
geldt ook indien de gehuwden de woning bewonen met één of meer kinderen met
studiefinanciering. Als een kind studiefinanciering heeft aangevuld met inkomen
uit arbeid, geldt de hiervoor genoemde grens van 60% van het minimumloon
exclusief vakantietoeslag. Per 1 juli 2012 bedraagt deze grens € 762,- .Indien er meer kinderen zijn met eigen inkomsten dan zal voor ieder kind moeten
worden vastgesteld hoe hoog dit inkomen is. Indien tenminste één inwonend kind
een inkomen heeft dat hoger is dan 60% van het netto minimumloon exclusief
vakantietoeslag dan wordt de verlaging als bedoeld in het eerste lid van artikel
4 toegepast. Artikel 5 Artikel 27 WWB geeft het college de mogelijkheid de norm of de toeslag te
verlagen in zoverre belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan heeft ten gevolge van zijn woonsituatie. Artikel 27 WWB is aanvullend
bedoeld op de artikelen 25 en 26 WWB. Ten opzichte van artikel 35 lid 1 Abw is artikel 27 WWB ruimer. Artikel 35 lid 1
Abw voorzag enkel in een verlaging in het geval aan de door belanghebbende
bewoonde woning geen woonkosten verbonden waren. Blijkens de toelichting op 27
WWB is de verruiming bedoeld om ook ingeval er helemaal geen woning wordt
bewoond, een verlaging te kunnen toepassen. In dit artikel is onder a een verlaging opgenomen voor de situatie dat aan de
woning voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. Het wordt nodeloos
ingewikkeld geacht om hier ook nog onderscheid te maken naar de mate waarin
woonkosten ontbreken. Indien een belanghebbende uitzonderlijk lage woonkosten
heeft, kan dat uiteraard wel aanleiding zijn om met toepassing van artikel 18
lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. In de verordening wordt overigens
niet het begrip "woonkosten" gehanteerd, maar "kosten van huur of
hypotheeklasten". Daarmee wordt duidelijk, dat het hebben van kosten voor water, gas, licht en
dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging krachtens dit
artikel te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling die de Centrale
Raad van Beroep heeft gegeven aan de invulling van het begrip woonkosten in de
zin van artikel 35 lid 1 Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs. 99/7 en 99/29 NABW en
CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW.) In onderdeel b wordt de verlaging ingeval er door belanghebbenden in het geheel
geen woning wordt bewoond vastgesteld op 10 procent van het netto minimumloon.
Dit is in overeenstemming met de toelichting op artikel 27 WWB. Een
belanghebbende die geen woning bewoond wordt geacht lagere algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan te hebben vanwege het ontbreken van
woonkosten. Niettemin zijn de kosten van het bestaan niet zoveel lager als voor
een belanghebbende die kosteloos woont in een woning. Overigens geschiedt de verlening van bijstand aan belanghebbenden zonder adres
als bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens op grond van artikel 40 lid 1 en 2 WWB door bij Amvb
(Bijstandsbesluit adreslozen) aan te wijzen centrumgemeenten. Maar niet elke
belanghebbende zonder woning is een adresloze in de zin van aangehaalde wet. Artikel 6Artikel 29 WWB geeft het college de bevoegdheid om de toeslag afwijkend vast te
stellen indien het van oordeel is dat, gezien de hoogte van het minimum
jeugdloon, er een drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het
minimum jeugdloon voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige is de
toeslag voor de 21 jarige op nihil gesteld en voor de 22 jarige op 10%. Artikel 7 Evenals de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van de Toeslagenverordening
bij het college. Artikel 8 Voor de te gebruiken citeertitel is aansluiting gezocht bij de terminologie van
de wetgever, als gebruikt in de toelichting bij artikel 3 Invoeringswet WWB (zie
TK 2002-2003, 28 960, nr. 3, p. 8). Artikel 9 Deze verordening werkt terug tot en met 1 januari 2012. Hierbij wordt
aangesloten op de datum van de inwerkingtreding van de wet "wijziging van de Wet
werk en bijstand en samenvoeging van die wet met de Wet Investeren in jongeren
gericht op bevordering van deelname aan de arbeidsmarkten vergroting van de
eigen verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden". In verband met de afschaffing van de huishoudinkomenstoets (zie Wet afschaffing
huishoudinkomenstoets ) blijft voor een beperkte groep bijstandsgerechtigden de
bepalingen van de hiervoor genoemde wet nog van kracht. Het gaat hier om mensen
voor wie toepassing van de huishoudinkomenstoets tot een hogere uitkering leidt.
Op grond van artikel 78w van de wet blijven de gezinsbegrippen van deze wet nog
op hen van toepassing tot uiterlijk 1 januari 2013.