271747_11Verordening van het algemeen bestuur van het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard houdende tarieven precario Verordening precariobelasting Schieland en de Krimpenerwaard 2006nlregelingHoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard2016-12-30Verordening precariobelasting Schieland en de Krimpenerwaard 2006De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrechtfinanciën en economie2016-11-30algemeen bestuurart. 110 Waterschapswetart. 113 Waterschapswetart. 114 WaterschapswetWaterschapsblad 2016, 99232017-01-012018-01-01bijlage 1.financiën – belastingenDe datum van ingang van de heffing is 1 januari 2017.Verordening precariobelasting Schieland en de Krimpenerwaard
2006Belastbaar feit Artikel 1Onder de naam precariobelasting wordt een directe belasting geheven
voor het hebben van voorwerpen onder, op of boven de grond van het
hoogheemraadschap, voor de openbare dienst bestemd.Belastingplicht Artikel 2De belasting wordt geheven van degene die één of meer voorwerpen heeft
onder, op of boven de grond van het hoogheemraadschap, voor de openbare
dienst bestemd, dan wel van degene te wiens behoeve voorwerpen onder, op
of boven de grond van het hoogheemraadschap, voor de openbare dienst
bestemd, worden aangetroffen.Heffingsmaatstaf en tarief Artikel 31. De belasting wordt geheven naar de
maatstaven en de tarieven die zijn opgenomen in de bij deze
verordening behorende tarieventabel.2. Voor de berekening van de belasting
worden gedeelten van de in de tabel genoemde eenheden van
hoeveelheid en afmeting voor een geheel gerekend.3. Ingeval de belasting wordt geheven naar
de oppervlakte van een voorwerp geldt als maatstaf de oppervlakte
van de horizontale projectie van dat voorwerp.Vrijstellingen Artikel 4De precariobelasting wordt niet geheven:
voor het hebben van een voorwerp
waarvan het hoogheemraadschap genothebbende is krachtens eigendom,
bezit of beperkt recht, met uitzondering van voorwerpen die in
gebruik zijn bij een derde;
voor het hebben van een voorwerp ter
zake waarvan door het hoogheemraadschap een retributie wordt geheven
dan wel op een andere basis een vergoeding is overeengekomen.
straatmeubilair, waaronder wordt
begrepen alle zodanige gebouwde eigendommen – niet zijnde gebouwen –
welke zijn geplaatst ten gerieve of in het belang van het publiek,
ten dienste van het verkeer, of ter verfraaiing van een in het
taakgebied gelegen gemeente.
Belastingjaar Artikel 5Het belastingjaar is gelijk aan het kalenderjaar.Ontheffing Artikel 61. De precariobelasting is verschuldigd
bij het begin van het heffingsjaar of, zo dit later is, bij de
aanvang van de heffingsplicht.2. Indien ter zake van een voorwerp de
heffingsplicht in de loop van het heffingsjaar aanvangt, is de
heffing verschuldigd voor zoveel 365e gedeelten van de voor dat
jaar verschuldigde belasting als er in dat jaar, na de aanvang
van de heffingsplicht, nog volle dagen overblijven. 3. Indien ter zake van een voorwerp de
heffingsplicht in de loop van het heffingsjaar eindigt, bestaat
aanspraak op ontheffing voor zoveel 365e gedeelten van de voor dat
jaar verschuldigde heffing als er in dat jaar, na het einde van de
heffingsplicht, nog volle dagen overblijven. 4. Indien de heffingsplicht eindigt na de
dagtekening van de aanslag, kan de heffingsplichtige een aanvraag
tot ontheffing indienen bij de ambtenaar belast met de heffing.Wijze van heffing Artikel 7De belasting wordt geheven bij wege van aanslag.Betalingstermijn Artikel 81. De aanslag bedoeld in artikel 1 is
invorderbaar twee maanden na de dagtekening van het
aanslagbiljet.2. In afwijking van het bepaalde in het
eerste lid kan de aanslag, indien deze het bedrag van € 5.000,00
niet te boven gaat, op verzoek van de belastingschuldige door middel
van automatische incasso worden ingevorderd in maximaal 10 gelijke
maandelijkse termijnen. De eerste termijn vervalt een maand na de
dagtekening van het aanslagbiljet en elk van de volgende termijnen
telkens een maand later. 3. Het minimum termijnbedrag bij
automatische incasso bedraagt € 15,00.Niet opleggen van aanslagen Artikel 91. Aanslagen van minder dan € 5,00 worden
niet opgelegd.2. Voor de toepassing van het voorgaande
lid wordt het totaal van de op een aanslagbiljet verenigde aanslagen
aangemerkt als één aanslag.Inwerkingtreding Artikel 10 1. Deze verordening treedt in werking op
de eerste dag na die van de bekendmaking.2. De datum van ingang van de heffing is
1 januari 2006.3. Met ingang van 1 januari 2006 wordt
de Verordening precariobelasting Schieland 1999, vastgesteld bij
besluit van 30 september 1998 en laatstelijk gewijzigd bij besluit
van 26 november 2003 ingetrokken.4. De bij dit besluit gewijzigde
bepalingen blijven van toepassing op belastbare feiten die zich vóór
de in het tweede lid genoemde datum hebben voorgedaan. Citeertitel Artikel 11 Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening precariobelasting
Schieland en de Krimpenerwaard 2006Toelichting op de Verordening precariobelasting Schieland en de
Krimpenerwaard 2006 AlgemeenKarakterOp grond van artikel 113, eerste lid, van de Waterschapswet is het
waterschap bevoegd om een precariobelasting te heffen voor het hebben
van voorwerpen onder, op of boven grond of water van het waterschap,
voor de openbare dienst bestemd. In het oorspronkelijke wetsvoorstel
voor de Waterschapswet was de precarioheffing nog opgenomen onder de
rechten die het waterschap kan heffen. Het begrip precario houdt echter
verband met het door het waterschap bij wijze van gunst laten gebruiken
van zijn in eigendom toebehorende grond. Daarbij kan in het algemeen
niet worden gesproken van dienstverlening door het waterschap. Bovendien
vloeien uit die gunst geen kosten voor het waterschap voort. Bij de
precarioheffing is daarom geen sprake van een publiekrechtelijke
vergoeding voor dienstverlening, maar staat de verwerving van inkomsten
centraal. De precariobelasting is dus een algemene belasting: de
opbrengst behoort tot de algemene middelen van het waterschap. Verhouding tot andere betalingenThans komen in de praktijk wel betalingen voor in verband met het
gebruik van waterschapseigendommen die wat betreft hun karakter
overeenkomsten hebben met de precariobelasting. Gedacht kan worden aan
privaatrechtelijke betalingen zoals recognities, huur, (erf-)pacht en
publiekrechtelijke betalingen zoals gebruiksretributies. In de
verordening is een vrijstelling van de precariobelasting opgenomen voor
die gevallen waarin op andere wijze een vergoeding aan het waterschap
wordt betaald. Precario, retributies en recognities worden vaak in een
adem genoemd. Tegenover een retributie staan diensten van het waterschap
(bijv. sluis- en bruggelden). Recognities zijn jaarlijkse betalingen aan
het waterschap, meestal ter hoogte van een symbolisch bedrag, waarmee
het eigendom van het waterschap wordt erkend. Deze betaling voorkomt dat
de eigendom van grond van het waterschap door verjaring overgaat aan een
derde, en heeft dus een andere achtergrond dan de precariobelasting.
Precariobelasting is geen verplicht alternatief voor recognities. Met
het heffen van precariobelasting wordt overigens wel het zelfde effect
bereikt als met recognities. Het opleggen van een aanslag in de
precariobelasting leidt ertoe dat de belastingplichtige niet kan
veronderstellen dat de grond zijn eigendom is, zodat de eigendom ook
niet door verjaring op hem kan overgaan. Artikelsgewijs Artikel 1 Belastbaar feit Het belastbare feit is volgens artikel 114 Waterschapswet het hebben van
voorwerpen onder, op of boven grond of water van het waterschap, voor de
openbare dienst bestemd. Uit jurisprudentie blijkt dat dit moet worden
opgevat als grond of water in eigendom van het waterschap. In de
terminologie van het Nieuw BW is het strikt genomen niet meer
noodzakelijk de toevoeging 'of water' in de wettekst te hanteren. In de
vergelijkbare bepaling in de Gemeentewet is deze toevoeging ook
achterwege gelaten. Dit houdt verband met het feit dat er geen
afzonderlijk eigendom van water kan bestaan, omdat het water van niemand
is dan wel toebehoort aan de eigenaar van de grond onder het water (Boek
5, artikel 20 BW). Hoewel de huidige wettekst als voordeel heeft dat
daarmee wordt aangesloten op de fysieke gesteldheid van de objecten
zoals men die waarneemt, is er in de verordening voor gekozen de
toevoeging 'of water' achterwege te laten. Uit de tekst van de wet en de
jurisprudentie blijken vier voorwaarden waaraan cumulatief moet worden
voldaan, wil er sprake zijn van een belastbaar feit voor de heffing van
precariobelasting. 1. Er moet sprake zijn van het hebben van voorwerpen onder, op of boven
grond van het waterschap. Tot het begrip voorwerpen kan in dit kader
alles worden gerekend dat tot het begrip 'zaak' in de zin van het BW
behoort, of alle voor menselijke beheersing vatbare stoffelijke
objecten. In de tarieventabel bij de verordening zijn de voorwerpen
opgesomd die onder de heffing van precariobelasting vallen. Er moet
sprake zijn van enige duurzaamheid waar het de aanwezigheid van de
voorwerpen betreft. 2. Het waterschap moet rechtens bevoegd zijn het hebben van de
voorwerpen te verbieden. Indien het hebben van voorwerpen moet worden
gedoogd, bijvoorbeeld op grond van de Belemmeringenwet privaatrecht of
de Wet op de Telecommunicatievoorzieningen, is heffing van
precariobelasting niet mogelijk. Het feit dat er voor het waterschap de
bevoegdheid bestaat een vergunning of ontheffing ter zake van het
gebruik van de grond te verlenen staat aan de heffing van
precariobelasting niet in de weg. 3. De grond waaronder, op of boven voorwerpen zich bevinden moet voor de
openbare dienst bestemd zijn. Grond die eigendom is van het waterschap
is voor de openbare dienst bestemd indien die grond strekt tot algemeen
nut en indien in beginsel een ieder bij die grond belang kan hebben. De
planologische bestemming van de grond is niet relevant. Het gaat om de
feitelijke situatie. Openbare watergangen en vaarwegen zullen vrijwel
altijd zijn aan te merken als voor de openbare dienst bestemd. Deze
zaken strekken niet slechts tot nut van één of meer individuen, maar tot
nut van de gemeenschap. Waterkeringen zijn voor de openbare dienst
bestemd, nu ze strekken tot algemeen nut.4. Het waterschap moet eigenaar zijn van de grond waaronder, op of boven
zich de voorwerpen bevinden. Bloot eigendom (bij erfpachtsituaties) of
onderhoud is niet voldoende. Artikel 2 BelastingplichtArtikel 114 Waterschapswet maakt een ruime omschrijving van de
belastingplichtige mogelijk. Door in artikel 2 te spreken over 'degene
die één of meer voorwerpen heeft dan wel te wiens behoeve de voorwerpen
worden aangetroffen' komt een ieder die enige beschikkingsmacht heeft
over het voorwerp in aanmerking als belastingplichtige. In een aantal
gevallen dient dus een keuze te worden gemaakt uit meer dan één
potentiële belastingplichtige. De ambtenaar belast met de heffing zal
hiervoor een beleidsregel voor het aanwijzen van belastingplichtigen
vaststellen.Artikel 3 Heffingsmaatstaf en tariefDe voorwerpen ter zake waarvan precariobelasting wordt geheven en de
diversiteit van de daarbij behorende maatstaven zijn in een
afzonderlijke tarieventabel opgenomen. De heffingsmaatstaf is bij de
verschillende voorwerpen vermeld. Door middel van een berekening naar
tijdsevenredigheid (zie ook artikel 6 Ontheffing) wordt daarnaast ook
een relatie gelegd met de tijdsduur van het houden van de voorwerpen.
Omdat de precariobelasting geen retributie is, bestaat er ook geen
wettelijke beperking aan de opbrengst, en daarmee aan het tarief van de
belasting. Het tarief mag echter niet zodanig hoog zijn dat het gebruik
van grond feitelijk onmogelijk wordt gemaakt.Artikel 4 VrijstellingenUit doelmatigheidsoverwegingen zijn eigendommen van het waterschap
vrijgesteld, voorzover ze niet in gebruik zijn bij derden. In onderdeel b is bepaald dat geen precariobelasting wordt geheven
indien reeds een privaatrechtelijke vergoeding voor het hebben van
voorwerpen is overeengekomen. Daarmee wordt twee maal betalen voor
hetzelfde feit voorkomen. In de toelichting op artikel 1 is reeds
aangegeven dat aan diverse voorwaarden moet zijn voldaan voordat
precariobelasting kan worden geheven. Situaties waarin niet kan worden
geheven zijn niet als vrijstelling geformuleerd. In onderdeel c van de verordening is een vrijstelling opgenomen voor
straatmeubilair, zoals lantaarnpalen, lichtmasten, verkeersinstallaties,
abri's, hekken, palen, speeltoestellen, standbeelden, monumenten,
fonteinen en banken. Deze vrijstellingsbepaling is overgenomen uit de
Omslagenverordening. In de Omslagenverordening is deze weergegeven als
een „verplichte" vrijstelling voor gebouwde eigendommen die dus voor
alle waterschappen zou moeten gelden. Voorzover bekend is dit in de
praktijk ook het geval. Het is een logisch gevolg dat deze bepalingen op
dezelfde wijze worden gehanteerd in de verordening Precariobelasting. De
vrijstelling komt tevens in alle gemeentelijke verordeningen op de
onroerende-zaakbelastingen voor. De problemen die zich naar verwachting
in de aanslagoplegging bij straatmeubilair en voorzieningen in het kader
van de verkeersveiligheid en -regulering kunnen voordoen hebben geleid
tot het opnemen van deze vrijstellingsbepaling. Het opnemen van deze
vrijstelling is derhalve ingegeven door overwegingen van doelmatigheid. Artikel 5 BelastingjaarBij waterschappen heeft de precariobelasting meestal betrekking op
voorwerpen die zich betrekkelijk duurzaam onder, op of boven grond van
het waterschap worden gehouden. Daarom is hier gekozen voor een heffing
per belastingjaar, waarbij het belastingjaar is gelijkgesteld met het
kalenderjaar. Artikel 6 OntheffingHoewel de precariobelasting een tijdvakheffing is, ontstaat de materiële
belastingschuld door de regeling in het eerste lid toch bij het begin
van het heffingsjaar. Dit heeft als voordeel dat reeds in het
heffingsjaar zelf aanslagen kunnen worden opgelegd (formalisering van de
belastingschuld) en dat niet gewacht hoeft te worden tot het
heffingsjaar voorbij is. Bij een tijdvakbelasting is het echter niet
zonder meer mogelijk om een definitieve aanslag gedurende het
heffingsjaar op te leggen, omdat de omvang van de belastingschuld pas na
afloop van het heffingsjaar bekend is. Dit blijkt uit een aantal
uitspraken van de belastingrechter. Zie hiervoor Hoge Raad van 2
november 1994 inzake precariorechten (BNB 1995/12, Belastingblad 1994,
blz. 819), Hof Amsterdam 15 december 1995 inzake liggeld woonschepen
(Belastingblad 1996, blz. 331) en Hof Amsterdam 29 maart 1996 inzake
verontreinigingsheffing. Uit deze jurisprudentie valt af te leiden dat
aan de heffingsverordening bepaalde eisen worden gesteld om een
definitieve aanslag reeds in het heffingsjaar zelf op te leggen (in
plaats van een voorlopige aanslag). Het gaat hierbij om:- een regeling op grond waarvan de belastingschuld wordt geacht bij het
begin van het heffingsjaar te ontstaan (artikel 6, eerste lid);- een regeling op grond waarvan ontheffing wordt verleend indien de
heffingsplicht in de loop van het jaar eindigt. Deze tijdsevenredige
ontheffing is geregeld in artikel 6, derde lid.Indien in de heffingsverordening dergelijke bepalingen ontbreken, zou
een waterschap in het heffingsjaar wel voorlopige aanslagen kunnen
opleggen en deze laten volgen door definitieve aanslagen. Artikel 14 van
de Algemene wet inzake rijksbelastingen geeft hiertoe de bevoegdheid.
Bij de nu gekozen regeling kunnen direct definitieve aanslagen worden
opgelegd.Het tweede en het derde lid hebben betrekking op het ontstaan en
eindigen van de heffingsplicht in de loop van het heffingsjaar. Indien ter zake van een voorwerp de heffingsplicht in de loop van het
heffingsjaar ontstaat (als bijvoorbeeld een belastingplichtige gebruik
gaat maken van een brug), is de heffing verschuldigd voor zoveel 365e
gedeelten van de voor dat jaar verschuldigde belasting als er in dat
jaar, na de aanvang van de heffingsplicht, nog volle dagen
overblijven. Voor het eindigen van de heffingsplicht in de loop van
het jaar (bijvoorbeeld bij verhuizing) is een soortgelijke regeling
opgenomen. Indien ter zake van een voorwerp de heffingsplicht in de loop
van het heffingsjaar eindigt, bestaat aanspraak op ontheffing voor
zoveel 365e gedeelten van de voor dat jaar verschuldigde heffing als er
in dat jaar, na het einde van de heffingsplicht, nog volle dagen
overblijven. In artikel 132 van de Waterschapswet is bepaald dat degene die ingevolge
de belasting-verordening aanspraak kan maken op onder andere ontheffing
hiervoor een aanvraag kan indienen. Ten aanzien van de ontheffing van de
belastingplicht sluiten de bepalingen in de precarioverordening hierbij
aan. Artikel 7 Wijze van heffing Er is gekozen voor de heffingswijze „heffing bij wege van aanslag". Artikel 8 Betalingstermijn Aanslagen moeten binnen twee maanden na de dagtekening zijn voldaan.
Indien de belastingschuldige een machtiging tot automatische incasso
heeft afgegeven en de aanslag, al dan niet gecombineerd met andere
aanslagen op één aanslagbiljet, het bedrag van € 5.000,00 niet te boven
gaat, kan hier van worden afgeweken. In dat geval wordt het bedrag in
maximaal 10 gelijke maandelijkse termijnen geïnd. De eerste termijn
vervalt een maand na de dagtekening van het aanslagbiljet en elk van de
volgende termijnen telkens een maand later.Het vierde lid voorkomt dat met automatische incasso relatief geringe
termijnbedragen ontstaan. Als voorbeeld geldt het volgende: De aanslag
bedraagt € 130,00; het aantal termijnen is tien en het minimum
termijnbedrag voor automatische incasso is € 15,00. Er kan in dit
voorbeeld in acht termijnen worden betaald. Acht termijnen van € 15,00
geeft in totaal € 120,00. De resterende € 10,00 wordt in acht gelijke
gedeelten van € 1,25 toegevoegd aan de acht termijnen van € 15,00.
Gedurende acht maanden wordt iedere maand € 16,25 ingevorderd. Artikel 9 Niet opleggen van aanslagen Artikel 9 bevordert een doelmatige berekening van de aanslag. De tekst
is afgeleid van artikel 122 Waterschapswet dat een vergelijkbare
bepaling voor de omslagen kent. Het eerste lid bevat de zogenaamde
aanslaggrens. Om redenen van doelmatigheid bestaat de behoefte om een
aanslag beneden een bepaald bedrag niet op te leggen vanwege de daarmee
gemoeide perceptiekosten. In het tweede lid is bepaald dat voor de toepassing van het eerste lid
de bedragen van de verschillende aanslagregels op een aanslagbiljet
worden opgeteld. Daarmee wordt voorkomen dat op één aanslagbiljet
verenigde aanslagen die ieder op zich onder de aanslaggrens blijven,
maar die tezamen de aanslaggrens te boven gaan, niet kunnen worden
opgelegd. Artikel 10 Inwerkingtreding In het eerste lid is de bekendmaking van de verordening geregeld. Omdat
een belastingverordening algemeen verbindende regels stelt, kan deze
niet in werking treden alvorens te zijn bekendgemaakt en ter inzage
gelegd. De wijze van bekendmaking en terinzagelegging is geregeld in
art. 73 van de Waterschapswet. Tevens is gebruik gemaakt van de
mogelijkheid die art. 74 van de Waterschapswet biedt om voor de
inwerkingtreding een kortere termijn te kiezen dan de aldaar genoemde
acht dagen. De inwerkingtreding is bepaald op de eerste dag na die van
de bekendmaking. Het tweede lid regelt het tijdstip van de ingang van de heffing. Het
tijdstip van ingang van de heffing bepaalt op welk tijdstip de
belastingplicht aanvangt. Dit tijdstip dient te liggen na de datum
waarop de verordening door het algemeen bestuur wordt vastgesteld.
Aangezien de belasting wordt geheven over kalenderjaren, wordt de datum
van ingang van de heffing gesteld op 1 januari van het eerste
belastingjaar. Het derde lid regelt de intrekking van de bestaande verordening, waarbij
is bepaald dat de bestaande verordening wat betreft de heffing van
toepassing blijft op de belastbare feiten die zich hebben voorgedaan
voor het tijdstip van ingang van de heffing van de nieuwe verordening. Artikel 11 CiteertitelDit artikel regelt de wijze waarop naar deze verordening kan worden
verwezen.1Tarieventabel per 1.1.2017 behorende bij de Verordening precariobelasting
Schieland en de Krimpenerwaard 2006